Geldnerd kiest zijn levenseinde

Maak je geen zorgen, ik ben niet van plan om dat op korte termijn te doen. Maar ik vind het levenseinde wel een belangrijk onderwerp. Ik heb een actueel testament en ik werk jaarlijks mijn achterblijversdocument bij. De dood en de nalatenschap is iets waar iedereen met enig verantwoordelijkheidsgevoel over na zou moeten denken, vind ik. Zeker als je verantwoordelijkheden en verplichtingen hebt, zoals een koopwoning, vermogen, of kinderen. Want anders zadel je jouw nabestaanden op met onmogelijke keuzes en vragen ze zich vertwijfeld af wat je gewild zou hebben, in een periode dat hun hoofd er misschien niet naar staat. Als verwarring zaaien je doel is, prima. Maar het is wel hoe veel familieruzies ontstaan…

In mijn voornemens voor 2022 schreef ik al dat ik ik van plan was om dit jaar ook een Levenstestament te gaan maken, een samenstel van behandelverbod, euthanasieverzoek, verzoek om toepassen van comfortbeleid en medische volmacht. De term ‘levenstestament’ is misleidend, en volgens mij vooral bedacht door notarissen om mensen het gevoel te geven dat een (dure) gang naar de notaris noodzakelijk is (dat is overigens niet zo). Ik houd graag de regie in handen over mijn eigen levenseinde. Als leven lijden wordt dan hoeft het van mij namelijk niet meer. Dood ga je toch, lijden kun je beperken.

Ik zet deze stap niet zomaar. In mijn familie komen diverse vervelende (en mogelijk erfelijke) aandoeningen voor. Ik weet niet óf die mij gaan treffen, maar áls dat gebeurt wil ik mijn opties open hebben. En ook in mijn persoonlijke omgeving zag en zie ik diverse mensen door ziekte of ander ongeluk in situaties terechtkomen waarvan ik denk: ‘Dat wil ik niet! Dat is voor mij onvoldoende kwaliteit van leven, dat is uitzichtloos en ondraaglijk lijden!’.

Euthanasie dus. Het is geen onomstreden onderwerp, en veel religies wijzen het af. Van de wetgever mag het, mits aan een aantal voorwaarden is voldaan. Ik heb besloten om over mijn zoektocht en overwegingen te schrijven. Mocht je bezwaren hebben tegen het zelf kiezen van je levenseinde, dan kun je beter niet verder lezen. En ik herinner iedereen er even aan dat reacties op mijn blog altijd door mij bekeken en beoordeeld worden voordat ze geplaatst worden.

Kiezen voor je levenseinde

Nadenken over mijn eigen levenseinde is lastiger dan ik dacht. Zelfs als je er, zoals ik, uit volle overtuiging aan begint. Ik begon het jaar voortvarend. Werd voor een paar tientjes lid van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE), als Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie op 23 februari 1973 opgericht en met inmiddels meer dan 170.000 (nog levende) leden. Op hun website vind je een schat aan informatie, en leden hebben ook toegang tot informatiebijeenkomsten en individuele spreekuren, en kunnen gebruik maken van modellen voor de noodzakelijke wilsverklaringen. Dus vol goede moed begon ik te lezen.

Maar dat viel nog niet mee. Ik moet wel in de juiste stemming zijn om na te denken over de dood. Dat werkt niet zo goed als ik niet vrolijk ben, de dood drukt dan zwaar op het gemoed. Mijn hoofd staat er niet altijd naar. Dus het duurde langer dan ik gedacht had. Ook omdat wat ik las tot nadenken stemde. En dat waren geen eenvoudige vragen die ik mijzelf te stellen had.

Wat moet ik doen?

Wat euthanasie is en wat er in de wet staat ga ik hier niet uitleggen. Dat staat allemaal heel goed beschreven op de website van de NVVE. Twee stukjes informatie die ik wel bijzonder relevant vond: Euthanasie zit gewoon in het basispakket van de zorgverzekering, en meestal (maar niet altijd) heeft het geen gevolgen voor de uitkering van bijvoorbeeld een overlijdensrisicoverzekering of een uitvaartverzekering. Dat laatste is dus wel relevant om te controleren in de polisvoorwaarden als je zo’n verzekering hebt of afsluit. Ik heb deze verzekeringen niet, dus ik hoef me hier geen zorgen over te maken.

De kern van de keuze voor je eigen levenseinde zijn de Schriftelijke Wilsverklaringen. Handgeschreven, geprint, getatoeëerd op je lichaam, dat maakt niet uit. Als er maar uit persoonsgegevens blijkt dat het JOUW wilsverklaring is. De NVVE raadt er drie aan, een behandelverbod (met inbegrepen een verzoek om toepassen van comfortbeleid), euthanasieverzoek, en medische volmacht.

De Medische Volmacht is redelijk eenvoudig. Ik ga uiteraard niet precies vertellen wat er in de modellen van de NVVE staat. Daarvoor mag je gewoon zelf voor € 23,30 een jaar lid worden. Geen geld voor zo’n thema, toch? De NVVE krijgt geen subsidies en is dus afhankelijk van de contributies van leden en van giften. Als lid kun je het format gewoon online invullen en opslaan, downloaden, printen, enzovoorts. In de Medische Volmacht wijs je een gevolmachtigde persoon en een plaatsvervangend gevolmachtigde persoon aan, die namens jou mogen beslissen over medische behandelingen als je dat zelf niet meer kunt vertellen. Daar heb je uiteraard naam, geboortedatum/geboorteplaats, en contactgegevens van deze personen voor nodig. En het is vanzelfsprekend dat je dit vooraf met deze personen besproken hebt. Niet iedereen zal deze verantwoordelijkheid willen dragen.

Kwaliteit van Leven / Uitzichtloos en Ondraaglijk Lijden

Bijzonder kopje is dat, hè? Het Euthanasieverzoek is een stuk lastiger. Daarin schrijf je op dat je wilt dat een arts jou euthanasie verleent als jij ondraaglijk en uitzichtloos lijdt. Maar wat is dat dan, ondraaglijk en uitzichtloos lijden? Dat is natuurlijk een persoonlijk iets, en dat wordt je geacht in je eigen woorden te omschrijven. En dat vind ik lastig. Ook het Behandelverbod heeft een persoonlijke aanvulling nodig. Wanneer is jouw Kwaliteit van Leven onvoldoende en wil je niet meer medisch behandeld worden?

Om mijn denken te ondersteunen heb ik natuurlijk ook gezocht op internet. Google DuckDuckGo is your best friend. Met name de database met uitspraken van de Regionale Toetsingscommissies Euthanasie over specifiek dit punt vond ik heel leerzaam.

‘Lijden’ wordt in het Van Dale woordenboek omschreven als het ondergaan van verdriet, ellende enz. Vervelende lichamelijke en geestelijke dingen, denk ik dan aan.

‘Uitzichtloos’ is ook nog best makkelijk te definiëren. Lijden is uitzichtloos als de ziekte of aandoening die het lijden veroorzaakt niet te genezen is en het ook niet mogelijk is de symptomen zodanig te verzachten dat daardoor de ondraaglijkheid verdwijnt. Hierbij staan de medische diagnose en de behandelprognose centraal. Dat is meestal nog wel vrij objectief medisch vast te stellen. Hoop ik. Ik realiseer me hierdoor wel weer welke verantwoordelijkheid er bij de medische professie ligt…

‘Ondraaglijk’ is lastiger. Het is vooral een subjectief iets. Persoonlijk. En dus ook lastiger begrijpelijk en overtuigend op te schrijven. De art(sen) die uiteindelijk betrokken zijn bij de euthanasie moeten overtuigd zijn dat het lijden specifiek voor mij met mijn vaardigheden, historie, normen en waarden, en persoonlijkheid ondraaglijk is. Welke last draag ik, en welke kracht heb ik om die last te dragen?

‘Kwaliteit’ is ook zo’n fijn woord. van Dale definieert het als mate waarin iets goed is, gesteldheid, hoedanigheid en aard. Ook daar zit een grote mate van subjectiviteit en persoonlijke voorkeuren in. En dat is dus precies wat dit tot een lastige exercitie maakt. Wat is ‘ondraaglijk en uitzichtloos lijden’ voor mij? En wanneer is mijn ‘kwaliteit van leven’ onvoldoende?

Onlangs heb ik ook een goed gesprek gehad met een consulent van de NVVE. Het doel van dit gesprek was voor mij tweeledig. Allereerst het toetsen van de teksten die ik voor mijzelf opgesteld had over mijn persoonlijke invulling van het begrip ‘ondraaglijk en uitzichtloos lijden’ en het begrip ‘onvoldoende kwaliteit van leven’. Maar ik heb ook in mijn (concept) euthanasieverzoek vastgelegd dat ik dit gesprek gehad heb. Dat is bedoeld om te laten zien dat ik een zorgvuldige afweging heb gemaakt. Want de zorgvuldigheidseisen zijn erg belangrijk bij de toetsing van euthanasieverzoeken. Ook een reden om nu al te beginnen en dit regelmatig bij te werken. Dat is meer weloverwogen dan dit pas te doen als ik ondraaglijk en uitzichtloos lijdend in een ziekenhuisbed lig… En dat weegt zwaar voor de mensen die uiteindelijk moeten besluiten of ze mijn euthanasieverzoek in gaan willigen.

Ik hoop dat ik het Behandelverbod nooit nodig ga hebben. Want dat gaat eigenlijk om een situatie waarbij ik zelf al niet meer wilsbekwaam ben. Als ik wilsbekwaam ben kan ik vragen om euthanasie. Als ik niet meer wilsbekwaam ben kan ik met het behandelverbod en de medische volmacht hooguit voorkomen dan men mij verder behandelt. Hopelijk zal ik dan snel sterven. Maar euthanasie is dan geen optie meer.

Wat zijn mijn definities?

Onderstaand de teksten waar ik voorlopig op uitgekomen ben. Allereerst mijn tekst over Uitzichtloos en Ondraaglijk Lijden die ik heb opgenomen in mijn Euthanasieverzoek.

Ik verzoek mijn arts om mij euthanasie te verlenen wegens uitzichtloos en ondraaglijk lijden:

1. Wanneer ik mij bevind in een vergevorderd stadium van een kwaadaardige en/of dodelijke ziekte of een ernstige chronische ziekte of ziekte waarbij mijn geestelijke en/of lichamelijke vermogens geleidelijk en onherstelbaar achteruit gaan, als er geen zinvolle behandeling meer mogelijk is

2. Bij een psychiatrische aandoening met verlies van zelfstandigheid en perspectief, als een psychiater constateert dat ik ben uitbehandeld en er ook geen mogelijkheden zijn om het lijden te verminderen, als een psychiater behandelingen voorstelt terwijl ik hier geen vertrouwen in heb of hier simpelweg geen energie meer voor heb

3. Bij een te grote stapeling van ouderdomskwalen en / of een leven zonder eigen regie in volledige afhankelijkheid van anderen voor de algemene dagelijkse levensverrichtingen als eten, drinken, toiletgang en aan- en uitkleden, waarbij de menselijke waardigheid ernstig wordt aangetast, en / of waarin ik activiteiten die mij voorheen afleiding en plezier hebben geboden (zoals lezen, een goed gesprek voeren, genieten van genieten van natuur, kunst en cultuur) niet meer zelfstandig kan uitoefenen

4. Tijdig bij beginnende dementie, wanneer ik nog wilsbekwaam ben

Indien de behandelend arts geen euthanasie wil verlenen, verzoek ik de behandeling op te dragen aan een andere arts die wel mijn vorenstaande vrijwillige en weloverwogen wens wil uitvoeren. Ik wens geen opname in of overplaatsing naar een ziekenhuis of inrichting die beslist geen toestemming voor euthanasie zal geven.

En mijn tekst over Onvoldoende Kwaliteit Van Leven die ik heb opgenomen in mijn Behandelverbod.

Van onvoldoende kwaliteit van leven is voor mij persoonlijk sprake als ik door ziekte, een psychiatrische aandoening, ouderdom, ongeval of welke oorzaak dan ook in een situatie kom waaruit voor mij, ondanks alle pogingen van de behandelend arts(en), geen herstel voor een redelijke en waardige levensstijl (meer) te verwachten is, waaronder ik in ieder geval versta:

1. een situatie waarin ik kunstmatig in leven word gehouden

2. een leven waarbij ik structureel te maken heb met ernstige pijn, kortademigheid of invaliditeit

3. een leven zonder eigen regie in volledige afhankelijkheid van anderen voor de algemene dagelijkse levensverrichtingen zoals eten, drinken, toiletgang en aan- en uitkleden

4. een leven waarin de menselijke waardigheid ernstig wordt aangetast.

5. een leven waarin ik activiteiten die mij voorheen afleiding en plezier hebben geboden (zoals lezen, een goed gesprek voeren, genieten van genieten van natuur, kunst en cultuur) niet meer zelfstandig kan uitoefenen

Ik wens in elk geval geen enkele levensverlengende behandeling die een natuurlijke dood uitstelt. Ik wil geen opname op een intensive care, geen reanimatie, en ook geen overplaatsing naar een verpleeghuis.

Suggesties en aanvullingen zijn overigens van harte welkom, zeker van mensen die zelf ook hun wilsverklaringen gemaakt hebben!

Wat moet je nou echt regelen?

Mijzelf verdiepen in het levenseinde heeft me veel nieuwe inzichten opgeleverd. Ik realiseer me nu dat de term ‘levenstestament’ misleidend is, en suggereert dat er een notaris nodig is. Maar dat is dus niet zo. Tegelijkertijd realiseer ik mij dat er nóg een belangrijk puzzelstukje ontbreekt in het bouwwerk van mijn nalatenschap, namelijk een Algemene Volmacht. Ik wil graag regelen dat Vriendin en mogelijk nog iemand anders namens mij financiële beslissingen kan nemen en rechtshandelingen kan verrichten als ik om een of andere reden daar niet meer toe in staat ben.

Dat punt is namelijk wel geregeld na mijn dood, in het testament heb ik een Executeur aangewezen. Maar een testament werkt alleen als je dood bent. Zolang je niet dood bent, heb je daar niet zo veel aan. Met een volmacht zorg ik er bijvoorbeeld voor dat Vriendin eigenstandig onze woning kan verkopen als ik wilsonbekwaam raak maar nog niet overleden ben.

Die Algemene Volmacht wil ik wel in overleg met een notaris opstellen. Die gelegenheid wil ik ook gebruiken om wat details te wijzigen in mijn testament. Zo wil ik de optie opnemen om legaten toe te kennen een goede doelen die ik in een (door mij makkelijk aanpasbare) bijlage opneem. Ik denk dan aan vaste bedragen en de optie van een maximaal percentage van de erfenis.

Onderstaand schema laat zien wat ik dan allemaal geregeld heb voor de situatie waarin ik wilsonbekwaam word, ondraaglijk en uitzichtloos lijd, of overlijd. Voor de volledigheid noem ik ook voogdij regelen. Dat hoef ik zelf niet te doen (want Geldnerd heeft geen kinderen), maar is wel iets dat iedereen met jonge kinderen zou moeten regelen. Dat kan via dit formulier van de Rechtspraak, en het lijkt me ook verstandig om wensen hierover in een testament vast te leggen. Daar hoef ik in mijn situatie gelukkig niet over na te denken.

Het Behandelverbod, de Medische Volmacht, en het Euthanasieverzoek moeten in elk geval opgenomen worden in mijn medisch dossier, dat regel ik via de huisarts. Het Achterblijversdocument, de nog op te stellen Volmacht en het Testament bewaar ik in mijn kluis. De executeur heeft een kopie.

Komende periode wil ik ook nog een gesprek voeren met mijn huisarts om mijn wensen daar toe te lichten, en te zorgen dat de Wilsverklaringen inderdaad worden opgenomen in mijn medisch dossier. En om zeker te stellen dat die ter zijner tijd wil meewerken. Zo niet, dan moet ik ook nog op zoek naar een andere huisarts die deze bereidheid wel heeft. Ik heb er eerder met de huisartsenpraktijk over gesproken, en destijds gaven ze aan dat zij geen principiële bezwaren hebben tegen euthanasie. Het gesprek gaat dus nu vooral over mijn wilsverklaringen, en de vraag of mijn beschrijvingen van ondraaglijk en uitzichtloos lijden, en onvoldoende kwaliteit van leven, voor hen herkenbaar en werkbaar zijn.

En ondertussen heb ik dus ook mijn Achterblijversdocument maar weer eens bijgewerkt. Want daar was het weer eens tijd voor.

Ben ik dan klaar? Nee, nog lang niet. Ik verwacht dat mijn denken hierover doorgaat, en dat ik mijn Wilsverklaringen de komende jaren nog wel een aantal keren aan zal passen. Maar ik ben er wel mee bezig, en dat is meer dan veel mensen kunnen zeggen. Nou maar hopen dat ik ook nog even de tijd heb!

En ik hoop eigenlijk dat ik al deze constructies niet nodig ga hebben. Gewoon op een ochtend niet meer wakker worden of ineens dood neervallen vind ik te verkiezen boven welke lijdensweg dan ook. Of dat er tegen die tijd gewoon een Voltooid Leven wet is, en ik op een legale manier de beschikking heb over middelen om mijn moment van levenseinde te bepalen. Dat duurt nog even, maar ik heb hopelijk ook nog even.

Kijk- en Leestips

Wil je jezelf meer verdiepen in deze lastige thema’s? Dan is er gelukkig genoeg leesvoer! Onderstaand een aantal bronnen die ik zelf gebruikt heb en nog gebruik in dit proces.

Al diverse malen genoemd in deze blogpost: de website van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE). Met een schat aan informatie, en voor leden ook de mogelijkheid van telefonisch advies of een gesprek.

Dick Wittenberg – Wat doen we met de spullen? Heb ik ook aan mijn ouders cadeau gegeven om ze te laten zien wat er gebeurt als ze zelf niet op gaan ruimen… 😈

Je hebt de notaris niet nodig voor het Vrijwillig Levenseinde. Het mag wel. Op de website van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie vind je een handige checklist over het Levenstestament.

Marieke Henselmans – Wegwijzer voor Nabestaanden. Over wat je kunt en moet regelen, vooral gericht op testament en praktische zaken.

Marieke Henselmans – Laat je niet kisten door de commercie. Waar moet je op letten rond de uitvaart? Er is ook een werkboek bij.

Marina Milenkovic – Wat laat ik na gaat een tandje dieper dan Marieke Henselmans. Dat maakt het boek iets lastiger toegankelijk maar wel heel goed bruikbaar. De schrijfster heeft het boek geschreven (en haar bedrijf gestart) vanuit haar eigen, rauwe en vervelende, ervaring met de dood van een partner waarbij er niets geregeld was. Dat merk je. Dat is confronterend. Maar dat zorgt wel voor meer gevoel van urgentie.

Dertien Dagen. Indrukwekkende documentaire over een zelfgekozen levenseinde (gemaakt door de zoon van de hoofdpersoon) die onlangs werd uitgezonden op de NPO.

Denk jij wel eens na over jouw levenseinde? Heb je er dingen voor geregeld?

NB: maandag 5 september schreef Geld-Is-Tijd een indringende blogpost over de zorg(en) om een aftakelende ouder. Precies de situatie die ik zelf hoop te voorkomen.

En na de dood? Ach….

Terug naar een huisbank?

Vroeger waren al mijn financiële zaken ondergebracht bij één dienstverlener. Mijn ouders hebben namelijk daags na mijn geboorte een spaarrekening voor mij geopend bij deze dienstverlener, en voor de rest van mijn leven gebeurde alles dus bij de Rabobank. Bankzaken, sparen, beleggen, verzekeren, de hypotheek, de hele boel. Totdat ik langzaam maar zeker in de gaten kreeg dat dit wel gemakkelijk en overzichtelijk was, maar zeker niet op ieder terrein voor mij de financieel voordeligste optie. Sindsdien ben ik een beetje op drift geraakt.

Overigens heb ik nooit enige (re)actie gezien vanuit de Rabobank toen ik stap voor stap al mijn producten weghaalde. Terwijl ik toch in elk marketingboekje lees dat een klant behouden veel goedkoper is dan een nieuwe werven. Dat geeft toch een beetje het gevoel dat ik interessant was als melkkoe, maar niet interessant genoeg om vast te houden. Een gemiste kans voor de Rabobank. Maar waarschijnlijk waren ze druk met dingen waar ze veel meer geld aan verdienen en nu ‘gemengde gevoelens’ over hebben. Of met het versturen van heel veel Rabo-scanners naar ZuinigAan.

In onderstaand overzicht zie je waar ik de afgelopen 10 jaar mijn financiële diensten afgenomen heb. Interpolis is de ‘huisverzekeraar’ van de Rabobank. Heel lang heb ik dus in mijn Rabo internetbankieren omgeving alles kunnen zien. Zeker in de periode tot en met 2010, toen ik ook mijn beleggingen en mijn (woeker)hypotheek bij de Rabobank had. Maar de afgelopen 10 jaar werd het snel minder. Vanaf 2008 werden de beleggingen stapsgewijs overgeheveld naar SNS Fundcoach. In 2013 opende ik een spaarrekening met hogere minder lage rente bij Nationale Nederlanden en openden Vriendin en ik een gezamenlijke rekening bij ABN AMRO. In 2016 kochten Vriendin en ik ons huis en namen we een hypotheek (en inboedelverzekering) bij ABN AMRO. En in 2020 beëindigde ik mijn hele verzekeringspakket bij Interpolis en nam een aansprakelijkheidsverzekering en inboedelverzekering bij Ditzo. En ondertussen verhuisden in 2013 mijn beleggingen naar Alex Vermogensbeheer, waarna ze door overnames nu bij Saxo Bank terecht zijn gekomen.

Per saldo zijn mijn financiële diensten sinds 2017 (het eerste volledige jaar na terugkeer uit het Verre Warme Land) behoorlijk goedkoper geworden. Vooral de wisseling van verzekeraar in 2020 is een klapper geweest. Ook zie je de effecten van mijn passieve beleggingsstrategie (één aankoop per maand, en alleen verkopen bij herbalanceren van de portefeuille) op de sinds 2017 gedaalde transactiekosten van mijn beleggingen. De overige fees van mijn beleggingen zijn een percentage van de portefeuillewaarde, dat is afgelopen jaren wel meegegroeid met de waarde van mijn beleggingsportefeuille. Binck en Saxo zijn niet de goedkoopste brokers.

NB: Cijfers 2022 gebaseerd op huidige tarieven en verwachte beleggingskosten voor de rest van dit jaar.

Soms denk ik wel eens dat ik het mijzelf te moeilijk maak. Verlang ik terug naar de eenvoud van alles op één plek bij één aanbieder. Want dat is immers ook een vorm van minimalisme. En na al die jaren buiten de grijpgrage klauwen van het Rabobank imperium ben ik eigenlijk ook wel eens benieuwd naar de overeenkomsten en verschillen met mijn huidige situatie. Zeker sinds de migratie van mijn beleggingen van Binck naar Saxo, een stap waar ik nog steeds niet heel enthousiast over kan worden. Zeker nu ik recent las dat de problemen bij Saxo nog niet voorbij zijn. Ik heb al eerder nagedacht over waar ik mijn financiële diensten afneem, maar het is goed om af en toe te kijken of je er nog hetzelfde over denkt.

Dus ben ik maar weer eens op onderzoek uitgegaan. Wat kosten mijn financiële diensten mij op dit moment? En wat zou het kosten als ik dat allemaal via een huisbank zou laten lopen? En welke voor- en nadelen zitten daar in qua voorwaarden? Daarbij maak ik een onderscheid in drie categorieën: Betalen en sparen, verzekeren en beleggen.

Wat heb ik nodig wil ik hebben?

De eerste vraag hierbij is natuurlijk welke financiële diensten ik eigenlijk nodig heb om mijn leven te kunnen leiden. De enige ‘must haves’ zijn een lopende rekening en een paar verzekeringen. Maar ik wil wel iets meer dan dat. Ik heb mijn eerdere analyse dus maar eens even bijgewerkt.

Bij de lopende rekening wil ik in elk geval een bankpas. En ik wil graag kunnen betalen met Apple Pay. Dat is gewoon gemak. Toegang tot contant geld vind ik dan weer minder belangrijk, want dat gebruik ik nauwelijks. Een veilige en moderne internet omgeving voor mijn bankzaken vind ik dan wel weer essentieel. Net als dat ik mijn transacties wil kunnen exporteren om ze te verwerken in mijn administratie.

Ik heb ook een tweede lopende rekening nodig, voor de gezamenlijke huishouding met Vriendin. Een bankrekening met twee passen dus. En liefst ook toegang tot Apple Pay en Google Pay (want Vriendin leeft in het ‘Android universum’).

Dan een creditcard. Die vind ik toch wel erg handig. Ik gebruik ‘m voor verschillende doelen. Voor online aankopen, voor het spreiden van grote aankopen over de tijd (er hoeft alleen voldoende geld op mijn lopende rekening te staan als de creditcard eens per maand wordt afgerekend), voor borg bij autohuur, en voor betalingen tijdens vakanties in het buitenland. De echte puriteinse consuminderaars vervloeken natuurlijk het gebruik van een creditcard, maar ik ben gewoon een gemakzuchtige ‘boomer’. Dus voor mij is dit een ‘must-have’.

Ook heb ik een spaarrekening nodig. Niet dat ik veel spaargeld heb, het merendeel van mijn geld zit in het huis (versneld aflossen) en in mijn beleggingsportefeuille. Maar ik heb een buffer en een aantal voorzieningen op een aparte spaarrekening, bij een andere aanbieder. En ik gebruik de spaarrekening die bij mijn lopende rekening hoort om overtollig geld van de lopende rekening gedurende de maand te parkeren.

In principe zou ik dit allemaal met één spaarrekening kunnen doen. Zeker nu mijn potjes boekhoudkundig gedetailleerd bijgehouden worden in GnuCash. Maar in het verleden was het renteverschil tussen de grootbanken en de prijsvechters op de spaarmarkt te groot. Bij 0,50% renteverschil scheelt dit op een saldo van € 10.000 toch € 50 per jaar. Ik verwacht niet dat dit beter wordt. En ergens blijf ik het fijn vinden om de potjes een beetje op afstand te houden, een drempel te hebben om dit over te boeken naar mijn lopende rekening. Maar als minimaliseren het doel is, dan kan ik met één spaarrekening toe.

Met verzekeren kun je het zo gek maken als je wilt. Ik denk dat dit voor veel mensen de grootste uitgavenpost in het financiële segment is. Dat was het bij mij in elk geval wel voordat we hier een drastische schoonmaak hielden. Ik sta nog steeds achter de uitgangspunten van destijds. Alleen verzekeren wat wettelijk verplicht is en welk risico je niet zelf kunt of wilt dragen. Voor ons is dat momenteel een aansprakelijkheidsverzekering en een inboedelverzekering. Opstal loopt via onze VVE, dat hoeven we dus niet zelf te regelen. En een auto hebben we niet, dus die hoeven we ook al niet te verzekeren.

En tenslotte mijn beleggingen. Ik merk dat mijn behoefte daarin steeds eenvoudiger wordt. Een heel beperkte set Exchange Traded Funds (ETFs). Eén aankoop per maand. Zo min mogelijk verkopen, eigenlijk alleen bij herbalanceren of het vervangen van een fonds in de portefeuille. Maar ik wil hier wel zelf keuzes in blijven maken. Zelf beleggen dus, geen vorm van beheerd beleggen. Dat scheelt ook in de kosten

Samenvattend betekent dit dat ik op zoek ben naar de volgende producten:

  1. Persoonlijke lopende rekening
  2. Persoonlijke spaarrekening
  3. Persoonlijke Creditcard
  4. Gezamenlijke lopende rekening met twee bankpassen
  5. Inboedelverzekering
  6. Aansprakelijkheidsverzekering
  7. Beleggingsrekening

De eerste drie komen bij de meeste banken overigens gebundeld in een pakket.

Waar wil ik dit hebben?

De volgende vraag is waar ik deze producten af wil nemen. Het vertrekpunt van deze blogpost is dat ik dit allemaal van één huisbank zou willen afnemen. Dat beperkt de keuzemogelijkheden. Ook omdat ik mijn lopende rekening echt alleen bij een systeembank af zou willen nemen. Een ’too big to fail’ bank.

Feitelijk heb ik dan in Nederland drie opties: de Rabobank, ABN AMRO, en ING. De eerste is al mijn hele leven mijn huisbank geweest, bij de tweede ben ik al klant met de gezamenlijke rekening en onze hypotheek. Van Rabobank weet ik dat het beleggingsaanbod schraal is, en is uitbesteed aan een derde partij. Met ING heb ik helemaal niks. Ze sponsoren veel sport, en daar ben ik niet in geïnteresseerd.

Beschikbaarheid vind ik ook nog een belangrijke factor. Kan ik inloggen en bankieren op de momenten dat ik dat wens? Maar dat is in Nederland niet echt een onderscheidende factor. Alle grote Nederlandse banken zitten vrijwel altijd boven de 99,8% beschikbaarheid, lees ik bij de Betaalvereniging Nederland.

Ik heb ook wel eens gekeken naar de relatief nieuwe online aanbieders van bancaire diensten, zoals Revolut en N26. Die zal ik zelf niet snel gaan gebruiken. Ik heb maar één lopende rekening nodig, en die wil ik zoals gezegd echt wel bij een ‘systeembank’ hebben. Ik vind die nieuwe dienstverleners dus overbodig. Maar ik kan me voorstellen dat ze voor andere mensen met specifieke gebruiksdoelen wel nut kunnen hebben.

Daarmee is eigenlijk alleen ABN AMRO voor mij een serieuze kandidaat om mijn huisbank te worden. Alleen daar kan ik alle belangrijke financiële elementen van mijn leven in één omgeving beschikbaar krijgen. Inclusief mijn hypotheek.

Wat zou dat betekenen?

Wat zou het betekenen als ik alles onder zou brengen bij ABN AMRO? Naast alles in één overzicht, welke voordelen heb ik dan nog meer? Wat kan ik dan niet meer? En: wat zou het verschil in kosten zijn?

ProductHuidig€ / maandABN AMRO
€ / maand		Opmerkingen
Betaalpakket (1)Rabobank5,653,10Telt als extra betaalrekening
Rekening met extra pasABN AMRO4,354,35
InboedelverzekeringDitzo7,4911,82
AansprakelijkheidsverzekeringDitzo3,515,88
Beleggingsrekening (2)Saxo Green6,00 / transactie
3,50 + 0,01% portefeuillewaarde (3)		0,00 / transactie
0,20% portefeuillewaarde / jaar (4)		Zelf Beleggen Basis
Totaal30,50 + 0,01% portefeuille25,15 + % portefeuille
  1. Bestaande uit lopende rekening met bankpas, vrij opneembare spaarrekening, en een creditcard.
  2. Op basis van huidige beleggingsstrategie.
  3. Maximaal € 48,50 per maand.
  4. 0,20% portefeuillewaarde per jaar tot € 100.000, daarboven 0,12% portefeuillewaarde per jaar tot € 400.000, daarboven 0,06% portefeuillewaarde per jaar. Achteraf per kwartaal verrekend.

Wat ik in deze situatie bespaar op beleggingstransacties ben ik extra kwijt aan verzekeringen… En de beleggingsfee bij ABN AMRO is (bij mijn huidige portefeuille-omvang) duurder dan bij Saxo Bank. Dat vind ik opvallende verschillen. Met slechts twee verzekeringen kom je bij ABN WMRO overigens niet in aanmerking voor de pakketkorting van 5%. Daar heb je minstens drie verzekeringen voor nodig. Ook kan ik niet al mijn huidige ETFs verhandelen bij ABN AMRO. Dat vind ik minder een probleem, het afgelopen jaar koop ik namelijk alleen VWRL bij.

Ik heb ook nog even gekeken naar de Rabobank, maar ook daar ben ik niet goedkoper uit. En heb ik nog steeds geen totaaloverzicht, in elk geval niet zolang onze hypotheek bij ABN AMRO staat.

Conclusies

Qua kosten maakt het weinig verschil, al is (door de beleggingsfee en mijn huidige portefeuille-omvang) mijn huidige strategie goedkoper dan alles bij één huisbank onderbrengen. Maar deze exercitie laat me wel weer zien dat ik niet de goedkoopste beleggingsoptie heb gekozen. Dat weet ik, en is een bewuste keuze. Maar het is iets waar ik wel weer over aan het nadenken ben. Want vanwege die omvang wil ik wellicht mijn beleggingsportefeuille gaan spreiden over meerdere aanbieders. Het is dus wel tijd om weer eens naar het aanbod van brokers in Nederland te gaan kijken. Voer voor een nieuwe blogpost!

En verder doe ik even niks. Houd ik het gewoon bij mijn huidige verdeling. De voordelen van overzicht bij één dienstverlener wegen voor mij niet op tegen de risico’s.

Waar neem jij jouw financiële diensten af?

Tussenstand jaardoelen 2022

Elk jaar geef ik mijzelf een aantal doelen mee. Ergens in de zomer kijk ik hoe het daarmee gaat en aan het eind van het jaar maak ik de balans op. En inmiddels is het, halverwege het jaar 2022, weer tijd om te kijken naar de stand van zaken van mijn doelstellingen voor 2022.

Ik maak een onderscheid tussen Doelen en Systemen. Systemen zijn goede gewoontes die ‘vanzelf’ succes brengen. Doelen zijn idealiter specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden (SMART) geformuleerde concrete dingen die ik wil bereiken.

Systemen

De grote ontwikkeling van het eerste half jaar van 2022 is te zien in mijn Gezond Leven Systeem. Het lukt me om maar liefst drie keer per week te sporten. Begin maart, begin mei en afgelopen week heb ik jullie hier uitgebreid in meegenomen. Hardlopen is de nieuwe ontdekking, en diverse apps ondersteunen mij bij dit nieuwe levenspatroon. Aandachtspunt blijft mijn geestelijke gezondheid, de toestand op deze wereld en de stompzinnigheid van een groot deel van de mensen die op deze aardkloot rondlopen maken mij nog te vaak boos en verdrietig. Daar helpt zelfs geen kluizenaarsleven tegen, en het is soms hard werken om kwalijke invloeden en mensen te weren uit mijn leven.

Verder schreef ik in mijn jaardoelen over een Opgeruimd Leven Systeem. Onlangs heb ik dit uitgeschreven in een blogpost om het ook voor mijzelf eens goed op een rijtje te zetten.

Mijn Financiële Systeem draait rustig door. We hielden in het eerste kwartaal ruimschoots geld over. Zowel de administratie van onze gezamenlijke huishouding als mijn persoonlijke administratie zit inmiddels helemaal in GnuCash, ik schreef er een serie blogposts over. En ook het Werksysteem zorgt er nog steeds voor dat werken niet teveel invloed op mijn leven heeft. Het is en blijft best druk. De huidige coalitie heeft zo’n 9 maanden over de kabinetsformatie gedaan, en heeft dus maar een jaar of drie om de plannen te realiseren. Dat leidt tot veel druk en drukte. Maar ik werk nog steeds gewoon vier dagen per week en geniet nog elke week van de vrije vrijdag.

Ik merk steeds vaker dat zelfdiscipline een belangrijk kenmerk is van mijn systemen. De discipline om vrijwel elke week mijn administratie bij te houden, elke maand mijn potjes te vullen en een beleggingsaankoop te doen, elke week mijn sportmomenten te pakken, elke dag mijn opruimrondje te doen. Ik kan af en toe echt wel uit de band springen en een reep chocolade of een hamburger eten, maar uiteindelijk pak ik de discipline van mijn systeem dan ook snel weer op.

Doelen

Zoals gebruikelijk heb ik ook in dit jaar een beperkte set concreet meetbare doelen. Op financieel gebied alleen een doel voor het spaarpercentage. Verder een doel op het terrein van gewicht en sportmomenten, een leesdoel, en een doelstelling met mijn blog. Ik heb alleen maar doelen die ik zelf kan beïnvloeden. Hier geen doelstelling als ‘ik wil minimaal 9 procent beleggingsrendement’ of ‘ik wil 40.000 unieke bezoekers per maand op mijn blog’. Dat leidt alleen maar tot teleurstellingen.

OmschrijvingDoelstelling 2022Tussenstand 1 juliDat vind ik
Spaarpercentage 40,0%51,8%++
Gewichtminimaal 3 kilo gewichtsverlies-/- 9,5 kilo++++++
Sportmomentenminstens 2x per week3x per week++++++
Pagina’s lezen10.000 pagina’s6.840 pagina’s+
Blog2 berichten per week, behalve tijdens vakanties2 berichten per week++

Het spaarpercentage is vorige week nog uitgebreid aan de orde geweest in mijn kwartaalrapportage. Behoudens een behoorlijke uitgavenpiek in mei, ter aanvulling van mijn garderobe, geef ik niet zo heel veel uit. En voor de de kledinguitgaven had ik een goedgevuld potje. Ik lig hier dus keurig (voor) op mijn doelstelling.

En het zal jullie ook niet verbazen dat ik mijn eigen doelstellingen op het terrein van gewicht en sporten ook ruimschoots overtroffen heb. Ik had eind 2021 eerlijk gezegd niet durven hopen dat ik nu zo ver zou zijn. Dat voelt goed en is goed voor mijn zelfvertrouwen. En motiveert om het vol te houden.

Mijn gewenste aantal pagina’s lezen blijft een uitdaging. Ik moet er ongeveer 30 per dag lezen, elke dag van het jaar, om mijn doelstelling te halen. Tot en met februari ging het best OK. Eind februari zat ik op 1.680, op schema voor de 10.000. Maar in maart kwam de klad er een beetje in. Mijn hoofd was druk met andere dingen en liet weinig ruimte voor ontspanning. Er kwam nog wel een inhaalrace: ik heb heel veel gelezen tijdens onze vakantie. Meer dan 3.000 pagina’s. Ik denk niet dat zo’n marathon me in het tweede halfjaar nog een keer gaat lukken. Mijn doelstelling van 10.000 pagina’s per jaar is een wens, maar misschien te ambitieus gegeven alle andere activiteiten waar ik mijn tijd aan wil besteden. Al heb ik afgelopen week wel een knoop doorgehakt en een e-reader aangeschaft. Ik las mijn boeken vooral op mijn tablet, maar dat is toch niet ideaal en heeft teveel afleidingen.

Ook mijn blog stroomt gewoon door. Behalve gedurende mijn (lange) vakantie heb ik vrijwel elke week twee berichten gepubliceerd. De ene keer stroomt de inspiratie wat makkelijker dan de andere, maar daar ben ik na bijna zeven jaar schrijven wel aan gewend. Het blijft een goede manier om mijn gedachten te ordenen en verantwoording af te leggen aan mijzelf. We zullen kijken of ik de komende periode het oude ritme van twee berichten per week weer op pak, of dat het toch een iets lagere en/of onregelmatiger frequentie wordt.

Tussenstand

Ik heb wel eens slechtere jaren gehad. Vooral de voortgang in mijn Gezond Leven Systeem maakt mij trots. Alle reden om dit vol te houden! Tweede heft van 2022, Geldnerd komt eraan…

Hoe gaat het met jouw goede voornemens en persoonlijke doelen voor 2022? Kun jij je nog herinneren wat ze ook al weer waren? 😈

Healthnerd halverwege het jaar

Beloofd is beloofd. Nadat jullie begin maart meegenomen werden in de wederopstanding van Healthnerd, en ook begin mei een update kregen, is het inmiddels alweer tijd voor de derde update. Er zijn weer twee maanden voorbij, dus is het tijd om te kijken hoe het gaat met mijn gezondere levensstijl.

Bewegen

Hardlopen op zondagochtend en dinsdagochtend, en naar de sportschool op vrijdagochtend. Dat is nog steeds het uitgangspunt. De maand mei is traditioneel een beetje rommelig. Het begint eind april met Koningsdag, en daarna volgen de vrije feestdagen elkaar in hoog tempo op tot en met Tweede Pinksterdag. Ook zijn we in juni op vakantie geweest. Allemaal dingen die het normale ritme een beetje verstoren. In de onderstaande sportkalender zie je dus veel verschuivingen van de ‘normale’ sportmomenten.

Begin mei, net na de publicatie van van mijn vorige blogpost, heb ik het 10K-programma officieel afgerond. Daarmee heb ik tussen eind december en begin mei mijzelf opgewerkt van ‘helemaal niets’ naar ’60 minuten hardlopen / meer dan 10 kilometer’. Nog belangrijker, ik ben hardlopen ook echt leuk gaan vinden.

Op dinsdag 10 mei gebeurde er wel iets dat ik al een tijdje vreesde. Ik was rond 06.15 ’s ochtends thuis vertrokken om een uurtje te rennen, het doel was 10 kilometer. Dat had ik de weken daarvoor ook al een aantal keren gedaan. Op zondag 8 mei had ik nog een duurloop gedaan, 11,6 kilometer in 70 minuten. Dat ging goed. Maar op die dinsdag voelde het na een paar minuten al alsof ik 10 kilometer in de benen had. Ik heb het ongeveer 40 minuten volgehouden, en kwam tot 6,3 kilometer. Daarna was de koek echt op. En toen was het nog best een eind lopen naar huis, want ik had mijn route op 10 kilometer gepland. Uiteindelijk heb ik er op de terugweg nog een ‘Wiedergutmachungssprintje’ van ruim een halve kilometer uitgeperst. En die ook onder die naam opgeslagen in mijn Runkeeper app. Maar tevreden was ik allerminst…

Gelukkig ging het de week daarna weer beter. Discipline was het toverwoord, ik ben gewoon doorgegaan. En dat doe ik nog steeds. Twee keer hardlopen. Eén keer sportschool.

Ook tijdens de vakantie is het hardloopregime gewoon voortgezet. Als je me dit zes maanden geleden had verteld, dan had ik je voor gek verklaard. Er waren wel extra uitdagingen. We zaten namelijk in een heuvelachtige streek. En stijgen en dalen ben ik in het westen van ons eigen Kikkerlandje natuurlijk niet gewend. Bovendien had de regio waar wij zaten ook nog eens te maken met een hittegolf. De temperaturen liepen op tot meer dan 40 graden Celsius. Maar ‘s ochtends om 06.00 uur was het gelukkig goed te doen. Al moest je ook dan al in slag met zonnebrandolie. En rond 08.00 lag de temperatuur al ruim boven de 20 graden. Maar Healthnerd klokte braaf zijn kilometertjes in de vroege ochtend. En haalde en passant lekkere dingen bij de lokale bakker als hij weer op weg naar ons huisje was. De tweede week nam ik wel wat meer rust. Het stijgen en dalen merkte ik wel in mijn oude gewrichten namelijk.

Na thuiskomst werd het gewone ritme meteen weer opgepakt. Sportschool, sessie met de hardlooptrainer, en één of twee zelfstandige hardloopsessies. Dat is hoe de reguliere sportweek van Healthnerd er voorlopig uit zal zien.

Sportkalender met de sportmomenten en belangrijkste mijlpalen in het tweede kwartaal

Eetpatroon

De term ‘dieet’ heb ik inmiddels losgelaten. Een dieet is immers meestal een tijdelijke verandering van eetgewoonte, vaak met als doel om gewicht te verliezen. Het heeft voor veel mensen een negatieve bijklank, ze herinneren zich diëten vooral als iets wat vervelend en niet vol te houden is. Wij hebben ons eetpatroon veranderd. En na een half jaar zien we daar echt een aantal blijvende elementen in. Hier dus geen brooddieet, intermittent fasting, montignac, atkins, weight watchers, en noem maar op.

Van begin januari tot en met het begin van onze vakantie hebben we geen korrel rijst en geen gram pasta genuttigd. Het is allemaal vervangen door plantaardige varianten, bijvoorbeeld bloemkoolrijst. Dat beginnen we nu voorzichtig iets minder strikt te doen. Zo af en toe mag er weer een afgewogen hoeveelheid rijst, pasta of aardappel op het menu staan. Maar als Albert H. uit Z. ons boodschappenpatroon analyseert, zal het ze zeker opgevallen zijn. We kochten ook al een hele tijd geen frisdrank meer. En nu ik nog maar één fles wijn per week mag van mijzelf komt er ook alleen nog wijn van mijn favoriete wijnhandel het huis binnen. Het leven is te kort om slechte wijn te drinken.

Het lukt me nog steeds om mijn nieuwe eetpatroon vast te houden. Zonder dat ik het gevoel heb dat ik iets mis. Als we ‘buiten de deur’ eten laat ik de regels los. Ik heb het altijd een beetje ingewikkeld gevonden als mensen in een restaurant dan ook aangeven dat ze koolhydraatarm en calorievrij luxe willen tafelen. Blijf dan thuis… Buiten de deur geniet ik gewoon van wat er geboden wordt. Maar thuis doen we ons eigen ding. En dat is nog steeds met beperkte koolhydraten. Verder vind ik het ook mooi dat ik de alcohol fors heb weten te verminderen. Wijn en bier, hoe lekker ook, is toch gewoon een glas fles vloeibare calorieën. En chips en andere snacks zijn hier vervangen door een handje noten.

In onze vakantie hebben we het nieuwe eetpatroon wel iets meer laten vieren. Daar kwamen er wel de roomboter-croissantjes van de bakker, de kaasjes van de markt, het stokbrood en de lokale wijnen. Maar na thuiskomst schakelden we ook moeiteloos weer over naar ons nieuwe reguliere eetpatroon.

Tussenstand

In de grafiek zie je de ontwikkeling van mijn gewicht sinds eind december 2021. Begin juni lukte het mij om de 83 kilo ‘aan te tikken’. De ondergrens van de range die ik mijzelf als doel gesteld had. Maar ik besloot om mij niet te richten op stabiliseren. Ik ga gewoon door met mijn huidige eetpatroon en mijn huidige beweegpatroon. We zien wel waar het nieuwe evenwicht komt te liggen. Vooralsnog eerst maar weer eens iets afvallen. Want in de vakantie ben ik wel weer iets aangekomen. Al viel het mij nog wel mee, en bleef het zelfs (zij het ternauwernood) binnen de ‘range’ die ik voor mijzelf gesteld heb. En het grootste deel van die vakantiekilo’s was er na een week gelukkig ook al weer van af.

Hiermee blijft mijn BMI ook in gezonde regionen. Doelstelling is een BMI tussen de 24,0 en 24,3. Daar zit ik inmiddels. Ruimschoots in ‘het groen’.

Waar ik nog steeds wel aan moet werken is mijn middelomtrek (de ‘buikomvang’). Die is momenteel 95,0 centimeter. Voor mannen in mijn leeftijdscategorie wordt ‘minder dan 94 centimeter’ geadviseerd.

Negen en een halve kilo lichter dan eind december, en acht centimeter van mijn buikomtrek af. Ik ben niet ontevreden…

Hardlopen

Bij het hardlopen merkte ik na de voltooiing van de ’10K’ dat ik echt wel een doel nodig heb. Het nieuwe doel werd de 15K. Maar daar vond ik geen apps of trainingsschema’s voor. Ik heb de doelstelling dus stilletjes bijgesteld naar de 13,1 mijl, oftewel de halve marathon. Daar kan ik mijn tanden nog wel een aantal maanden op stukbijten.

Ik werk inmiddels ook één keer in de week met een hardlooptrainer. Die helpt mij om mijn looptechniek te verbeteren zodat ik sneller en verder kan met dezelfde energie. En de bedoeling is dat het mij ook helpt met het voorkomen van blessures. Ik realiseerde mij dat de afgelopen 30 jaar al mijn pogingen om meer te gaan bewegen zijn stukgelopen op blessures. Dat risico wil ik nu zo klein mogelijk maken.

Uren, minuten en seconden hardlopen sinds 28 december 202147:25:01
Aantal kilometers afgelegd 392,9 kilometer
Aantal stappen gezet427.208 stappen
Aantal calorieën verbrand26.659 calorieën

Dit betekent dat ik gemiddeld 1.113,4 stappen nodig heb om 1 kilometer af te leggen (begin maart: 1.131,4 stappen / begin mei: 1.102,4 stappen), mijn gemiddelde staplengte is dus 89,8 centimeter (begin maart: 88,4 centimeter / begin mei 90,7 centimeter).

Sportschool

Ik werk in de sportschool nog steeds met het oefenprogramma dat ik medio maart voor mijzelf heb samengesteld. Dit inclusief de extra buikspieroefeningen, ik train nu apart de hoge buikspieren, lage buikspieren, en de zijspieren. Allemaal bedoeld om de middelomtrek (de ‘buikomvang’) aan te pakken. Ik merk ook steeds meer dat bepaalde oefeningen voor met name de beenspieren en de rug mij ook helpen bij het hardlopen. Synergie in sport, wie had dat een half jaar geleden durven denken?

En ik merk dat ik een betere algemene conditie heb. Mijn gemiddelde hartslag tijdens sportsessies is gedaald, en ik herstel na een oefening beduidend sneller naar mijn ‘normale’ hartslag. Die overigens ongeveer 10 slagen per minuut lager is dan begin dit jaar. In de tweede helft van juni ben ik door vakantie in het buitenland overigens niet in de sportschool geweest, maar sinds vrijdag 1 juli draai ik weer gewoon mijn wekelijkse rondje.

Uren, minuten en seconden sportschool sinds 28 december 202126:57:22
Gemiddelde / maximale hartslag104 bpm / 156 bpm
Aantal kilogram gewicht verplaatst 167.873 kilogram
Aantal calorieën verbrand11.886 calorieën

In totaal heb ik sinds 28 december 74 uur, 22 minuten en 23 seconden gesport. Daarbij heb ik in totaal 38.545 calorieën verbrand. Een volwassen man heeft ongeveer 2.500 calorieën per dag nodig, ik heb dus voor 15,4 dagen aan calorieën verbrand met het sporten.

Geestelijke Gezondheid

De afgelopen maanden voelden nog steeds zwaar voor mijn geestelijke gezondheid. Op mijn werk bleef het druk, en de situatie in de wereld maakte dat ik zorgvuldig mijn best moest doen om al het wereldnieuws te ontwijken. Zo min mogelijk journaals, kranten, en online media. Mijn nieuwsdieet was drastischer dan de wijziging van mijn eetpatroon… Maar het werkt wel. Wat ik niet zie heeft ook geen invloed op mijn gesteldheid.

In juni was er veel persoonlijke stress door gezondheidsproblemen in de familie en de ouderdomsklachten van Hondje. Ik ben dan ook extra trots dat ik ondanks die omstandigheden toch mijn gezondere levensstijl vast weet te houden. Want mijn geestelijke gezondheid blijft essentieel voor het volhouden van deze levensstijl.

De vakantie in de tweede helft van juni heeft me wel geholpen om tot rust te komen. Ook door het ontbreken van internet. Maar uitrusten in een vakantie is natuurlijk geen structurele oplossing, het is alleen een symptoombestrijder. Het ‘normale leven’ hoort eigenlijk zo te zijn ingericht dat je geen vakantie nodig hebt, vind ik.

Hoe verder?

Voorlopig ga ik gewoon door om deze verandering van levensstijl permanent te maken. Het eetpatroon zal iets minder strikt worden, maar een aantal dingen (minder koolhydraten, minder alcohol, noten in plaats van chocolade en chips als snack) zijn wel blijvertjes. Ook het sporten zal gewoon doorgaan. En dan eens kijken wat het nieuwe evenwicht wordt. Het doel is dat het evenwicht in elk geval beneden de 84 kilo ligt. En de buikomvang beneden de 94 centimeter. Voorlopig stel ik nog geen ondergrens.

En ik ben voornemens om regelmatig te blijven schrijven over de belevenissen van Healthnerd. Maar niet meer tweemaandelijks, zoals het afgelopen half jaar. Ik schakel over naar een rapportage per kwartaal, hetzelfde ritme als waarin ik rapporteer over mijn financiën. Een mooie stok achter de deur om bezig te blijven met mijn gezondheid. De volgende Healthnerd blogpost kunnen jullie dus begin oktober verwachten.

Hoe gaat het met jouw gezondheid in 2022?

Opgeruimd Leven Systeem

Zonder heel veel van de nieuwste spullen in je huis ben je niet gelukkig. En efficiency is het grootste goed, want dan kun je meer dingen doen in een dag. Nee natuurlijk. Het leven wordt er alleen maar rommeliger en jachtiger door. En de meeste mensen onrustiger.

Ik heb daar ook last van. Teveel prikkels uit de omgeving die voortdurend binnenkomen. Een bombardement aan beelden, geluiden, geuren, spullen, mensen. Een miljoenmiljard administratieve dingen die om mijn aandacht schreeuwen. De ‘informatiesnelweg’ die het internet vroeger beloofde te zijn is tegenwoordig eerder een gigantisch riool. Ik gebruik het tegenwoordig vooral functioneel, en vermijd de (a)sociale media inmiddels zoveel mogelijk. Teveel spullen die proberen ons huis binnen te dringen. Het maakte me altijd al onrustig. Maar ik merk dat dit erger geworden is na de coronapandemie. De gewenning aan de eigen kleine bubbel heeft mijn tolerantiegrens voor ‘onrust’ verder verlaagd. En dat hoor ik ook van veel mensen om mij heen.

Voor mij is er maar één methode om dit het hoofd te bieden. Mijn systeem om het leven opgeruimd te houden. In mijn jaardoelen voor 2022 verwees ik er al naar. Een aantal bouwstenen van het systeem zijn al heel lang aanwezig. Tijd om het eens goed op een rijtje te gaan zetten.

Managen van Tijd

Voor de meeste mensen is geld een schaars goed. Ik heb mijn financiële systeem om mijn geld te managen, zodat ik geen last heb van die schaarste. Maar voor veel mensen is tijd nog schaarser dan geld. Je kunt het niet bijkopen of bijmaken. Het is een van de belangrijkste lessen die ik leerde uit Your Money Or Your Life, mijn belangrijkste klassieker in de boekenkast. Tijd is geld, en met alles wat je koopt ruil je een aantal levensuren voor goederen of diensten.

Door de jaren heen ben ik mijn tijd bewuster gaan managen. Bewustere keuzes gaan maken waar ik mijn tijd wel en niet aan wil besteden.

Als onderdeel van het bewustwordingsproces heb ik een jaar geleden een Weekschema gemaakt. Recent heb ik dat er weer eens bij gepakt en bijgewerkt. Vriendin en ik hebben geruild van wandelmoment met Hondje. Zij doet nu de ochtendwandeling, ik doe de wandeling aan het einde van de middag. En ik heb het aantal en de lengte van mijn sportmomenten fors uitgebreid. Wat blijft is voldoende ruimte voor nachtrust en een heel bewuste inkadering van de werkuren.

En net als sommige andere minimalisten heb ik zo mijn gewoonten. Het ochtendritueel, met daarin een rondje opruimen in de keuken, de woonkamer en de slaapkamer, en ook het wegruimen van schone en droge was. Het zorgt ervoor dat ons huis elke dag schoon en opgeruimd aanvoelt, dat zorgt ook weer voor rust in het hoofd. De gereserveerde ruimte in mijn agenda voor de lunch, even rust en weg van de werkplek. Mijn wekelijkse administratiemoment dat ervoor zorgt dat ik weet hoe ik er voor sta. Allemaal gericht op rust.

Voor mij werkt het om zoveel mogelijk dingen te plannen. Met de moderne elektronische agenda’s is dat ook een fluitje van een cent. Mijn sportmomenten, het dagelijkse rondje met Hondje, alles wat belangrijk is staat allemaal gepland in mijn agenda. Om te voorkomen dat de tijd ‘wegloopt’ naar andere (minder belangrijke) dingen. Verder heb ik jaren geleden al gezorgd voor rust op mijn mobiele telefoon. Dat zorgt, samen met een minimaal gebruik van social media, ook voor ruimte.

Managen van Spullen

Naast Vriendin is er nog een tweede belangrijke vrouw in mijn leven, Marie Kondo. Een jaar of zes geleden ben ik met de adviezen van deze Japanse opruimgoeroe aan de slag gegaan. Wat ik niet koop, hoef ik niet te gebruiken. Wat ik niet heb, hoef ik ook niet te verzorgen. Basisprincipes van het minimalisme. Mijn garderobe is geoptimaliseerd en elke zes maanden moet mijn kledingkast eraan geloven. Nou ja, bijna elke zes maanden. Maar ik houd dit nog steeds vol. Zelfs mijn sokken worden tot op de dag van vandaag volgens de leer van Kondo gevouwen.

Ook buiten de garderobe heb ik aandacht voor mijn spullen. Jaarlijks worden alle kasten in huis minimaal één keer doorlopen en opgeruimd, en ze zijn inmiddels allemaal geoptimaliseerd. Onderdeel van mijn ochtendritueel is een opruimrondje. Alles in ons huis heeft een vaste plek. Het kost een paar jaren om er te komen maar dan heb je er ook wel elke dag profijt van. Geen kinderen hebben (met de zooi die daar dan weer bij hoort) helpt natuurlijk ook… Minder spullen geeft meer ruimte en meer rust.

Managen van Administratief Leven

Als mens laat je overal administratieve sporen na. Of je dat nou wilt of niet. De overheden willen van alles van ons weten. We hebben abonnementen, nemen diensten af. een mens verzamelt in z’n leven kasten vol papier en (tegenwoordig gelukkig ook vooral) digitale informatie over de sporen die we nalaten. Het is makkelijk om daarin het overzicht te verliezen, en kost best wel wat werk om bij te houden.

Ik ben al jaren vrijwel volledig papierloos en heb een digitaal archief waarin ik alles opberg en ook terug kan vinden. Mijn administratie zorgt dat ik altijd weet hoe ik er financieel voor sta.

Verder probeer ik aandacht te hebben voor de beveiliging van mijn accounts en digitale informatie. Niet alleen veiliger, maar voor mijzelf ook handig om sneller in te loggen. Accounts die ik niet meer gebruik worden actief opgeruimd. Geen losse eindjes, ook administratief. Bewuste keuzes over de software waar ik mee werk. Over wat ik niet heb hoef ik ook niet na te denken. Ik heb alleen bankrekeningen die ik ook daadwerkelijk gebruik. Geen lidmaatschappen die ik niet actief gebruik. En daar wordt ook minimaal één keer per jaar even naar gekeken, met dank aan de reminders in mijn agenda.

Managen van Het Einde

Uiteindelijk wil ik spoorloos verdwijnen van deze planeet, daar maak ik geen geheim van. Ik heb maatregelen getroffen om de nalatenschap eenvoudig af te handelen en zorg dat er altijd een bijgewerkte set met instructies is voor de nabestaanden.

Vooral het managen van de digitale sporen is een aandachtspunt. Apple biedt vanaf iOS 15.2 de mogelijkheid van een digitaal testament. En ook onze eigen overheid geeft veel tips om je digitale nalatenschap te regelen. Ik zou het niet aangenaam vinden als mensen na mijn dood nog met mijn sporen geconfronteerd worden op het internet. Maar een ‘delete mij helemaal’ knop heb ik op internet nog niet kunnen vinden. Veel partijen maken het zelfs gewoonweg moeilijk om jouw sporen helemaal uit te wissen…. Dit is nog een aandachtspunt voor mij!

Hoe opgeruimd is jouw leven? En heb jij nog tips hoe ik mijn leven nog opgeruimder kan maken?

Eerder heb ik geschreven over mijn Werksysteem en mijn Gezond Leven systeem.

Healthnerd en het hardlopen

Hardlopen is niet mijn ding, zo heb ik decennialang geroepen. Sowieso heb ik tussen mijn twintigste en achtenveertigste levensjaar nauwelijks aan sport gedaan. Ooit, ergens rond 2006, heb ik een keer het bekende Start To Run programma met Evy afgerond. Maar na het bereiken van die magische 10-weken grens heb ik het ook meteen weer laten liggen. Begin 2013 heb ik na een korte training mijzelf door de 5 kilometer van een lokaal hardloopevenement in Geldnerd City heen geworsteld. En begin 2014 heb ik nog een opleving gehad in het Verre Warme Land. Meerdere malen per week ging ik zwemmen om mijn conditie op te bouwen. Maar ook dat hield op toen ik eenmaal een voltijd baan had.

De afgelopen 10 jaar ben ik regelmatig weer begonnen, heb een paar sessies gedaan uit één of ander programma om van niets naar 30 minuten hardlopen / 5 kilometer te komen, en dan stopte het weer. Het was niet mijn ding. Ik had er geen pestpokketeringhekel aan zoals A Purple Life had, maar ik was zeker geen fan.

Keerpunt 28 december 2021

Tot ik op 28 december 2021 weer begon. Uit boosheid richting mijzelf, en ook (gegeven de coronamaatregelen) bij gebrek aan alternatief. Ik miste mijn wekelijkse bezoekje aan de sportschool. Ik merkte dat alle vooruitgang die ik, qua gewicht en gezondheid, geboekt had sinds medio 2019 weer aan het wegglippen was. Ik moest iets doen. Desnoods dan maar hardlopen.

En nu lukt het wel. Eind april rondde ik het 10K programma af. Met tranen in mijn ogen haalde ik voor het eerst in mijn leven een afstand van 10 kilometer in één hardloopsessie. En met tranen in mijn ogen rende ik later die week voor het eerst in mijn leven 60 minuten non-stop. Hardlopend. Zonder pauze, zonder wandelmomenten tussendoor.

Waarom werkt het nu wel?

Ik was mezelf eind 2021 echt helemaal zat. Een groot deel van het gewicht dat ik tussen medio 2019 en begin 2020 verloren had zat er weer aan. Door de sluiting van de sportscholen. En juist door die ervaring uit de tweede helft van 2019 wist ik dat ik beter kon. Dat ik beter moest. Voor mijn eigen bestwil.

Nu wist ik dat al een tijdje. Ik baalde ervan, het gaf me onrust en stress. En toch was dat op zichzelf heel lang onvoldoende om wél aan de slag te gaan. Het besef en de berg die je voor je gevoel moet gaan beklimmen kunnen ook ontmoedigend werken. Net zoals Minimalist Dutchie constateerde als het over beginnen met opruimen gaat. Er is iets meer voor nodig.

In december was er bij mij ook tijd en ruimte voor een intensievere start. Ik had kerstvakantie tot 10 januari en kon dus makkelijk elke tweede dag gaan hardlopen. Dat was geen vooropgezet plan, dat ontstond pas gaandeweg. Toen de sportscholen weer open gingen was ik ver genoeg en vond ik het al leuk genoeg om wel een plan te maken. Een vast schema, elke zondag en dinsdag (of woensdag) hardlopen, elke vrijdag naar de sportschool. Een plan helpt.

Ik had inmiddels ook ontdekt dat ‘s ochtends (vroeg) sporten voor mij persoonlijk beter werkt dan ‘s avonds. Dat zijn belangrijke dingen om te weten over je eigen ritme. Vriendin is bijvoorbeeld echt een ‘avondsporter’.

Een grote verandering is verder ook het toepassen van de lessen uit mijn persoonlijke financiën. Wat je meet beïnvloedt wat je doet. Ik houd dus een spreadsheet bij van al mijn sportmomenten en de belangrijkste statistieken. Met daarin ook mijn gewicht en buikomvang. Het besef dat sporten geen wedstrijd is met anderen, maar alleen met jezelf. En doelen stellen. Uitdagende en haalbare doelen. En als dat doel bereikt is ook zorgen dat er alweer een hoger doel klaarstaat.

De apps op mijn smartphone helpen ook. Spotify voor de motiverende muziek. C25K, 10K en tegenwoordig Runkeeper voor het trainingsschema en de statistiekjes, de feedback, en de reminders. Ze helpen door me uit te dagen, ze helpen me doelen te stellen en te halen. Ze helpen zo goed dat ik tegenwoordig bereid ben om voor dit soort apps te betalen. Mijn favoriete feature van Runkeeper is de audio feedback. Om de 5 minuten vertelt een stem mij een aantal instelbare statistiekjes. Dat voorkomt dat ik op mijn telefoon loop te kijken tijdens het hardlopen. Ik luister naar muziek. Ik focus op het lopen en op mijn ademhaling. In mijn eentje in mijn eigen persoonlijke bubbel.

En wat ook helpt: samenwerking! Begin januari is ook Vriendin begonnen aan het hardloopprogramma. Qua voortgang gaan we ongeveer gelijk op. Maar we rennen niet samen, ons tempo en onze sporttijden (avond versus ochtend) verschillen daarvoor te veel. Maar we moedigen elkaar wel aan. En ook het bijbehorende veranderde eetpatroon hebben we samen gedaan. Koolhydraatarm, minder alcohol. Zonder die samenwerking was het zeker niet gelukt! Ons allebei niet, denk ik.

Quo vadis?

Sinds kort werk ik met een hardlooptrainer. In een aantal sessies wil ik mijn looptechniek verbeteren. Daarmee hoop ik sneller en verder te komen. En het risico op blessures te verkleinen. Want op mijn leeftijd… De hardlooptrainer vond mijn vraag bijzonder, meestal melden zich vijftigers die van nul naar tien kilometer willen in drie weken, en ondertussen ook nog 25 kilo af willen vallen. Mijn vraag was wel een beetje anders, en die uitdaging wilde de trainer graag aangaan.

Inmiddels vind ik hardlopen ook echt leuk. Kijk ik er naar uit. Houd ik er bewust rekening mee in mijn agenda, en zorg ik dat ik het echt opnieuw inplan als er eens een sessie uitvalt. Ik merk ook de andere positieve effecten. Voel me een stuk fitter. Merk ook in de sportschool dat mijn basishartslag lager is, en dat ik na een intensieve oefening sneller herstel. Het lijkt er zowaar op dat Geldnerd een fitte vijftiger aan het worden is. Maar het leert me vooral ook dat het nooit te laat is om iets opnieuw te proberen. Zelfs hardlopen.

Heb jij wel eens iets opnieuw geprobeerd?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten