Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Categorie: Minimalisme (page 1 of 4)

Alles heeft een thuis

Ken je dat? Dat je voortdurend op zoek bent naar dingen? Naar je huissleutels, net als je haast hebt om op tijd op een afspraak buiten de deur te zijn? Naar dat belangrijke document, dat vorige week per post is binnengekomen? Naar dat ene specifieke stukje gereedschap, waarvan je zeker weet dat je het hebt? Ken je dat gefrustreerde, agressie-opwekkende gevoel, dat ontstaat als je iets niet kunt vinden?

Ik niet.

En dat heeft een simpele reden. In Huize Geldnerd heeft alles een thuis. Alles heeft een plekje waar het opgeborgen kan worden. Dat scheelt enorm veel zoektijd en ergernis. Ik ben nogal vergeetachtig, vandaar… en de meeste van die vaste plekken zitten achter dichte deuren. Dat ziet er erg opgeruimd uit.

Dat is er niet zomaar gekomen. Het heeft me Jaren gekost om dit ‘in mijn systeem’ te krijgen. Eigenlijk is het pas echt gelukt na de verhuizing naar Geldnerd HQ, eind 2016. Bij de inrichting hebben we er zelfs al rekening mee gehouden, door te zorgen voor voldoende kastruimte met dichte deuren. En verder was het vooral een kwestie van opruimen. Rigoureus opruimen. In mijn kledingkast. Mijn boeken. Zelfs memorabilia moesten er aan geloven.

En het systeem vraagt ook wel onderhoud. Het belangrijkste is: voorkomen dat er weer veel nieuwe spulletjes je huis binnenkomen. Dat valt vaak nog niet mee. En ik maak vrijwel elke ochtend na het ontbijt ‘een rondje’. Afwas in de machine, doekje over het aanrecht, ‘troepjes’ uit de woonkamer en werkkamer, droge was opvouwen en opruimen. Kost me maximaal een minuut of 10, en we komen altijd thuis in een opgeruimd huis. Dat geeft heel veel rust. In die zin kan ik me helemaal aansluiten bij de woorden van Minimalist Dutchie.

Verdere optimalisatie is nog steeds nodig. Zo hebben we een diepe vaste kast. Daarin ligt ons gereedschap en de schoonmaakspullen. Die kast oogt nog rommelig, daar heb ik nog geen echte oplossing voor gevonden.

Minimalist Dutchie schreef een tijdje geleden ook over de voordelen van het elke dag volledig leegmaken van je handtas en/of werktas. Een handtas heeft Geldnerd niet, maar een werktas wel. En die gaat niet elke dag leeg. Dat hoeft ook niet. Ik heb ook dit geminimaliseerd, en alles heeft een vaste plek.

Ik werk volledig papierloos, zowel zakelijk als privé. Eigenlijk neem ik mijn totale kantoor mee in een tablet en een smartphone. Met toegang tot vergaderstukken en digitale dossiers, en ook de systemen voor HR en financiën. Het zit redelijk goed in mijn systeem om die ‘s avonds aan de opladers te hangen. Dat betekent dat ik ‘s ochtends altijd (bijna altijd) met volle batterijen vertrek, en de dag wel doorkom.

Wat zit er dan nog meer in mijn tas? Een paar accessoires, zoals een verloopkabeltje om de tablet en telefoon aan een extern scherm te koppelen, en een koptelefoonsetje. En mijn toegangspas voor onze panden. Zonder kom je niet binnen, en ook niet in je locker. Mijn portemonnee uiteraard. Een kleine opvouwbare paraplu, die ik ook echt altijd bij me heb (met dat betrouwbare Nederlandse weer). Dat is alles. Meer heb ik niet in mijn tas zitten.

Nou ben ik wel een beetje obsessief in het opruimen, dat heb ik al vaker toegegeven. Maar denk je eens in hoeveel gemak je ervan hebt, zelfs als je klein begint. Al heb je maar een vaste plek voor alle post die binnenkomt, voor alle rekeningen die je nog moet betalen, voor je sleutels? Denk eens even na over de grootste ergernissen en de dingen die je het meeste kwijtraakt? Zou het niet fijn zijn om dat een klein beetje minder te hebben? Dat zou veel stress schelen, toch?

Hebben de dingen bij jou thuis een vaste plek?

error

Ik ben er bijna ingetrapt

Marketing is geniepig. Dat weet ik. En ik verzet me er stevig tegen. Met behoorlijk succes, want mijn spaarpercentage zit in de lift. Maar soms, heel soms, trap ik er (bijna) in.

Zo ook onlangs. Geldnerd was jarig. Nou is mijn geboortedatum (en -jaar) staatsgeheim, maar sommige mensen en sommige bedrijven weten dat helaas toch. En dus kreeg ik een mailtje van een grote woonwebwinkel waar we, rond de verhuizing naar Geldnerd HQ, wel eens wat gekocht hebben. “Beste Geldnerd, van harte gefeliciteerd, en hier is een actiecode voor 10% korting, die een week geldig is”. Je kent het soort mailtjes vast wel.

En tsja, we kunnen eigenlijk nog wel een bijzettafeltje gebruiken in de woonkamer. We hebben er drie. Twee uit een setje van dezelfde woonwebwinkel, en één goedkoper oudje van onbestemde herkomst. En die is, op z’n zachtst gezegd, nogal wankel. Het tafelblad staat zelfs scheef.

Dus, voordat ik wist wat er gebeurde, klikte ik door naar de website van de woonwebwinkel en zocht het setje tafeltjes op. “Nog zo’n setje erbij kopen,” dacht ik, “dan hebben we een nieuwe ter vervanging van het oudje én nog een reservetafeltje voor als er nog eens eentje kapot gaat of ernstig beschadigd raakt”.

Ik vond het setje tafels. En kijk eens! Ze waren in de Sale!! Maar liefst 30% extradubbelplus korting op het setje. Klik, klik, en ze lagen in mijn winkelmandje.

Op weg naar het afronden van de bestelling. Kijk, de inlogpagina is al vooringevuld met mijn gebruikersnaam en wachtwoord voor de woonwebwinkel. “OK” klik ik, en ik ben in mijn eigen omgeving. En daar zie ik die andere handige functie. Het Verlanglijstje. Met een hartje ernaast, want je houdt van de spullen die je op je Verlanglijstje zet, toch? Net als vroeger in de aanloop naar Sinterklaas. En in het hartje het cijfer 5. Dat suggereert dat er nog 5 artikelen op dat verlanglijstje staan.

Toch maar even kijken naar de dingen die nog op het verlanglijstje staan. Die staan er al een tijdje, want sinds de periode net na de verhuizing ben ik hier eigenlijk niet meer geweest. Oh ja, een mooie nieuwe afvalemmer. RVS en met een kleurtje dat bij onze inrichting past. Die wilden we toen heel graag, waarom hebben we die destijds eigenlijk niet besteld? En ook in de aanbieding! Klik, klik. Even later zit er voor ruim € 200 aan spullen in mijn winkelwagentje.

En verder naar het afronden van de bestelling.

Gelukkig greep Vriendin in. Wacht even. Waar zijn we eigenlijk mee bezig? We hebben die afvalemmer toch helemaal niet nodig? En ook die tafeltjes niet. Drie tafeltjes is toch al teveel, twee tafeltjes is ook voldoende.

“Klik”. Dicht die webpagina. Was Geldnerd er toch bijna ingetrapt!

Word jij wel eens te grazen genomen door de marketing van bedrijven?

error

Mijn geheime spullenboel

Geldnerd is behoorlijk minimalistisch. Dat is niet ‘op z’n Marie Kondoos’ in één keer gegaan, maar het is een proces van jaren. Zelfs nu gaat er nog regelmatig een doos of vuilniszak vol spullen het huis uit, zoals onlangs uit mijn kledingkast. Maar het is tijd om maar weer eens een bekentenis te doen. Ik heb een geheime spullenboel die al mijn manmoedige minimaliseerpogingen trotseert. Die ik met geen vinger aanraak. Een Verzameling.

Al sinds mijn jeugd ben ik namelijk fan van Olivier B. Bommel en Tom Poes, de hoofdpersonen uit een lange serie verhalen van Marten Toonder. De unieke opzet van tekeningen samen met tekst, de prachtige verhalen vol kritische waarnemingen van de samenleving, en de fantastische taalvondsten van de schrijver, maken dat ik al vroeg geboeid was. Er moest destijds over vergaderd worden door de sectie Nederlands van mijn middelbare school, maar ik heb zelfs één van de Bommelverhalen op mijn literatuurlijst voor het eindexamen mogen zetten.

Ik heb alle verhalen van Bommel, het zijn (samen met enkele andere ‘specials’) de enige papieren boeken die ik nog bezit. Maar ik heb ook de nodige boeken over Toonder en Tom Poes. En dat is nog niet het enige… Ik heb daarnaast een verzameling ingelijste prenten en zeefdrukken van Bommel. Er hangt er een boven mijn werktafel, maar verder staan ze ingepakt in een van onze kasten. Verder heb ik diverse plastieken. En zelfs een stropdas (die ik nog nooit gedragen heb….).

Ze zijn er. Ik weet dat ik ze heb. Maar ik ‘gebruik’ ze niet, de meeste dingen liggen ‘uit het zicht’. Maar wegdoen? Nee. Want ik blijf een bewonderaar van de Bommel-verhalen…

Heb jij ook geheime spulletjes die jouw minimalisme trotseren?

error

Halfjaarlijkse ‘Operatie Kledingkast’

Geldnerd is soms een echte man. En dat betekent onder andere dat hij een bloedhekel heeft aan winkelen. Dat doe ik zoveel mogelijk online. En Geldnerd is ook minimalist. Dat heb ik in 2017 ook in mijn kledingkast doorgevoerd. Maar je kunt altijd verder optimaliseren. En je moet het ook onderhouden. Afgelopen weekend was het dan ook zo ver. Mijn halfjaarlijkse kledingkastcheck. Die gaat best grondig.

Van alle basisartikelen zoals t-shirts, sokken en ondergoed check ik hoeveel ik er nog heb, en in welke staat ze zijn. Versleten en kapotte exemplaren gaan weg, en er wordt waar nodig bijbesteld. Ik wil nog steeds voldoende exemplaren hebben om het twee weken uit te kunnen zingen.

Al mijn overhemden worden onderworpen aan de BMC, de Boorden- en Manchetten-Check. Bij tekenen van slijtage gaan ze er meteen uit. Zelf vind ik het verschrikkelijk om te zien, mensen met versleten boorden. Dus wil ik er zelf ook niet op betrapt worden. Ook hier werk ik met een voorraad die voldoende is om twee weken door te komen. Mijn overhemden koop ik online, en ik heb een sterke voorkeur voor een bepaald merk en dan alleen nog non-iron. Dat betekent helaas niet dat je ze helemaal niet hoeft te strijken, maar het scheelt wel enorm. Ook hiervoor is er dus weer een bestelling de deur uitgegaan.

Vervolgens was er nog een Dilemma op te lossen, met hoofdletter D. In een hoekje van mijn kast hingen enkele broeken die ik al zeker 6 jaar niet gedragen heb. En een zomerjas met hetzelfde euvel. Maar alles nog verre van versleten. Gelukkig kreeg ik hier hulp van Vriendin. Zij wierp 1 blik op de snit en de stijl, en zei ‘weg ermee’. Daar ben ik haar dankbaar voor, het behoedt mij voor ‘voor gek lopen’. Ik heb mijn kledingkastcheck afgesloten met een rondje schoenen poetsen. Dat doe ik overigens vrijwel wekelijks. Mijn opa, die ik helaas nooit gekend heb, was schoenmaker. Het voelt toch een beetje als een eerbetoon aan hem, en het ziet er netter uit en zorgt dat de schoenen langer meegaan. Bij de halfjaarlijkse check kijk ik ook naar dingen als veters. Ik heb twee paar vervangen, want ’s ochtends je veter doormidden trekken terwijl je haast hebt vind ik nooit een goed idee…

Dus deze week zijn er weer wat pakketjes binnengekomen in Huize Geldnerd, met de verschillende bestellingen die voortvloeiden uit ‘Operatie Kledingkast’. Ik heb in één keer ongeveer 25% van mijn kledingbudget besteed. Gelukkig was het op veel plekken nog Sale, dus ik heb ook wat mooie kortingen gekregen. Ook is er een volle zak naar de kledingcontainer van het Leger des Heils gegaan.

De volgende check staat gepland voor over een half jaar. Soms vind ik het aloude adagium rust, reinheid en regelmaat nog niet zo gek!

Hoe is het met jouw kledingkast?

error

Betalen voor advertenties?

Er is iets geks aan de hand op deze planeet, mensen. Steeds vaker betalen we om reclame te mogen zien. Tot op zekere hoogte is dat al jaren zo. Denk aan je kabelabonnement waarop je eigenlijk alleen maar reclameblokken ziet, met tussendoor stukjes van oude televisieseries of uitermate gedateerde films. Of een tijdschrift met advertenties. Maar het wordt erger. En vooral: slinkser…

Zo gaat Microsoft met Windows 10 steeds verder met het verzamelen van jouw gegevens om je ‘een betere ervaring’ (lees: meer advertenties) te kunnen bieden.

En eind 2016 al wond de Consumentenbond zich op over de gebruiksvoorwaarden van smart TV’s. Niet gek als je bedenkt dat onder andere Samsung medio 2016 al aankondigde advertenties in de menu’s van smart TV’s op te gaan nemen. Ik heb ze overigens nog steeds niet gezien op mijn TV, en denk (hoop) zelf dat de AVG hier een stokje voor gestoken heeft..

Ik vind hier wel wat van. Ik wil best voor iets betalen, maar dan wil ik niet lastig gevallen worden met reclame. Op mijn brievenbus zit ook een NEE-NEE sticker. Maar die optie geeft de smart TV mij niet, en Microsoft is ook steeds beter in het verstoppen van de privacy opties. En soms, na een upgrade, staan ze ineens weer op de standaardinstelling. Zomaar. Grrrr… Je kunt er natuurlijk voor kiezen om de gebruiksvoorwaarden niet te accepteren. Maar dan verlies je ook heel veel functionaliteit. Functionaliteit waar je dat apparaat juist voor gekocht hebt.

We worden dagelijks bestookt met duizenden reclame-impulsen. Allemaal bedoeld om ons aan te zetten tot consumeren of tot wat anderen als ‘wenselijk gedrag’ beschouwen. Het is best moeilijk om je daarvoor af te sluiten. Ik probeer het wel, en het lukt me beter dan een aantal jaren geleden. Maar de geest is gewillig, en het vlees is zwak. Om nog maar te zwijgen over de visuele en auditieve vervuiling die reclame oplevert…

En ja, ik heb ook een advertentie op dit blog staan. Maar die kun je met een beetje advertentie-blokker nog ontwijken. Bij Microsoft en mijn smart TV wordt dat steeds lastiger. De toekomst laat zich raden. Er komt straks vast een keer een duurdere versie waarbij we extra betalen om geen advertenties te kunnen zien.

Hoeveel betaal jij om reclame te mogen zien?

error

Maak je het wel eenvoudig genoeg?

Het is niet zo heel moeilijk om je leven erg ingewikkeld te maken, ook financieel. In het verleden ben ik zelf ook in die valkuil gestapt. Ik had een ingewikkelde hypotheek, een ingewikkelde woekerpolis, een stapeltje bankrekeningen en spaarrekeningen bij verschillende financiële instellingen, twee beleggingsrekeningen bij verschillende brokers, en ik deed ook nog mee aan premiespaarregelingen en spaarloonregelingen bij mijn toenmalige werkgever. Dan zijn en blijven het allemaal kleine potjes, en verlies je heel gemakkelijk het overzicht. Een van de gevolgen is dat ik nog steeds een klein pensioentje heb staan bij een bedrijf waar ik al heel lang niet meer werk, en dat kan ik alleen maar oplossen als ik weer eens van werkgever (en pensioenfonds) verander.

Naast deze puinhoop (en mede door die puinhoop) had ik ook een hele kast vol met papier in meer of minder (vooral minder) geordende vorm.

Toen ik actief begon te werken aan mijn financiële bewustzijn was dit een van de dingen die ik stapsgewijs aan ben gaan pakken. Dat was toendertijd niet eens echt bewust, het ontstond gewoon als onderdeel van het uitzoekproces. De papieren echt ordenen en op volgorde leggen, van begin tot eind doorlezen, en met (online) onderzoek en vragen stellen net zo lang doorploegen tot ik het begreep. Daar is best veel tijd in gaan zitten, maar dat was dan ook de prijs die ik betaalde voor een aantal jaren verwaarlozing.

Welke lessen heb ik hieruit geleerd? De belangrijkste les is om het zo eenvoudig mogelijk te houden. Ik heb nu één beleggingsrekening, dat zorgt in elk geval voor overzicht. Ook maar één spaarrekening. Die schuif (schoof) ik zo af en toe door naar een instelling met hogere rente. En ik stop het grootste deel van mijn vermogen in beleggingen, dus ik hoef vooralsnog niet bang te zijn dat ik boven de grens van het depositogarantiestelsel kom. En ik doe niet meer mee met ‘fiscaal aantrekkelijke’ regelingen. Want de overheid is onbetrouwbaar, als iets te succesvol wordt dan wordt het ze te duur en wordt de regeling afgeschaft. Meestal ruim voordat je ervan hebt kunnen profiteren. Eén pot, met één strategie, dat is mijn filosofie.

Dat (en de digitalisering) heeft er ook voor gezorgd dat de hoeveelheid papier in mijn leven drastisch verminderd is. Maar wat ik aan (digitale of papieren) post krijg over mijn financiën, dat lees ik van voren naar achteren. Geen verrassingen meer. Ik doe dus ook niet aan wezensvreemde beleggingen of speculaties.

En vandaaruit heeft de wens tot vereenvoudiging zich ook uitgebreid naar andere aspecten van mijn leven. Ook qua bezittingen hanteer ik een minimalistische benadering, bijvoorbeeld waar het gaat om mijn garderobe, maar ook mijn boeken. H.O.T. (Happy, Opportunity-rich, Time-rich) wordt voor mij dus eigenlijk H.O.T.S. Want de S van Simple vind ik inmiddels ook essentieel. En dat bevalt me uitstekend. Het geeft rust.

Hoe ingewikkeld is jouw financiële leven?

error

Ode aan de Schoenendoos

Ook als minimalist heb je dilemma’s. Ik wil zo min mogelijk eigendommen hebben. De eigendommen die ik heb mogen niet rondslingeren, want ik hou van opgeruimd (zoals ik laatst bekende in de comment bij Mariimma). In Geldnerd HQ vind je veel kasten, maar allemaal met (dezelfde) dichte deuren. En (vrijwel) alles heeft hier in huis een vaste plek. Dat voorkomt zoeken naar sleutels, telefoon, portemonnee et cetera. Ook dat draagt bij aan het opgeruimde gevoel.

Maar rondslingerende dingen in een kast is bijna net zo erg als rondslingerende dingen buiten een kast. Dus ook in de kast wil je een opbergsysteem. Ik wel tenminste. En daar heb je dus allerlei opbergsystemen voor. Maar dat kan best veel geld kosten.

En daar komt de schoenendoos om de hoek kijken. Achter een dichte kastdeur staat die mooi uit het zicht, maar kan goed gebruikt worden om dingen in op te bergen. Een schoenendoos is functioneel. Gemaakt van karton is zo’n schoenendoos zeer duurzaam. En niet te vergeten ook goedkoop, want ik krijg er eentje gratis bij elk paar schoenen dat ik koop.

Nadeel: eigenlijk is een schoenendoos meestal niet zo mooi. Fans van Pinterest weten vast wel 5 miljoen manieren om een schoenendoos op te leuken, maar daar ben ik zelf niet zo van. Ik houd ze dus ‘naturel’.

Wat voor opbergsysteem gebruik jij?

error

Opgeruimd blijven

Een van de eindeloze taken in een mensenleven is opruimen. Omdat het zo eindeloos is, beginnen veel mensen er maar niet aan. Maar ik vind het juist wel leuk. Tot verbazing van Vriendin, die minder ‘dwangmatig opruimerig’ is dan Geldnerd.

Nu hebben we in Geldnerd HQ wel een aantal maatregelen genomen om het makkelijker te maken en opgeruimd te houden. Alles heeft een vaste plek. Ook traditioneel rondslingerende ‘troepjes’ als sleutels, telefoons, et cetera. We weten dus van alles waar het thuishoort als we het ergens aantreffen. Dat scheelt ook een hoop zoekwerk en stress.

Daarnaast is opruimen ook onderdeel van mijn ochtendritueel. Ik ben ‘s ochtends een trage starter. Eerst een kopje koffie en ontbijten met het nieuws op de achtergrond. En daarna maak ik een rondje. Aanrecht leeg, doekje erover, alles in de vaatwasser en opgeborgen in de kastjes. Eventuele handafwas gedaan en opgeborgen. Drinkbak en voerbak van Hondje schoon en bijgevuld. Troep weg uit de woonkamer, afstandsbedieningen op hun plek, kussens op de bank netjes. Mijn werkblad in de studeerkamer opgeruimd (van die van Vriendin blijf ik af, dat doet ze zelf wel…). Eventuele droge en schone was opgevouwen en opgeborgen. Bed opgemaakt. Het klinkt als veel werk, maar het kost me een minuut of 10 per dag. En het maakt dat we elke middag in een schoon huis thuiskomen. Dat voelt veel rustiger.

Neurotisch en dwangmatig? Misschien… Maar ik voel me er goed bij.

Papieren ben ik jaren geleden al gaan scannen, ik heb er weinig meer over. Nu krijg ik sowieso steeds minder papier, en is het makkelijk bij te houden. Er gaan weken voorbij dat er hier niets in de brievenbus valt. Dat scheelt ook een hoop rommel.

Wat het hier nog het langst heeft volgehouden zijn de beroemde Post-It notes op mijn bureau. Met actiepunten en reminders. Soms wel 4 of 5 briefjes tegelijk. Maar zelfs die zijn nu verbannen, ik gebruik alleen nog de Notitie-app op mijn smartphone (als vervanger van de gele briefjes), Evernote, en de Notitie-app op mijn NAS. Die laatste kan ik ook buitenshuis gebruiken via smartphone.

En last but not least: minimaliseren. Want wat je niet hebt hoef je ook niet op te ruimen.

Hoe blijft jouw leven opgeruimd?

error

Memorabilia

Marie Kondo noemt het de moeilijkste categorie om op te ruimen. Memorabilia. Voorwerpen uit ons verleden die herinneren aan een persoon, een bezigheid of een periode. En het klopt voor mij ook wel. Gelukkig heb ik al een paar keer in mijn leven drastisch opgeruimd. Zo resteren van de lagere-schoolperiode alleen nog wat klassenfoto’s en de rapporten, die heeft mijn moeder zorgvuldig voor mij bewaard. En ik heb helemaal niets meer van mijn middelbare-schoolperiode, behalve mijn diploma (redelijk essentieel!) en een enkele klassenfoto. Daarnaast nog twee foto-albums (vooral over mijn jeugd), en een Ikea-doosje met andere meuk. Alles bij elkaar minder dan een verhuisdoos, en dat is wel goed zo. Ik ben klaar met minimaliseren in deze categorie.

Het moge duidelijk zijn, Geldnerd is niet zo gehecht aan memorabilia. Dat schreef ik al eerder. Plichtsgetrouw heb ik alles lang bewaard, maar op een gegeven moment constateer ik dat ik er nooit meer naar kijk. Ik kijk liever vooruit. Dus gaande de reis is er bij allerlei verhuizingen van alles gesneuveld. Geen idee meer wat allemaal, en ik mis het dus ook niet. Hier in huis vind je er ook weinig. Vriendin heeft eerder dit jaar een mooi plankje in onze slaapkamer gemonteerd met daarop een aantal ingelijste zwart-wit afdrukken van foto’s van ons, inclusief Hondje. Dat vind ik wel heel mooi, ik merk dat ik er vrij regelmatig even bij stilsta. Maar verder geen familiefoto’s op het dressoir (dat hebben we ook niet) en geen portretten van roemruchte voorouders in het trappenhuis.

Voor mij zijn er drie categorieën memorabilia.

De eerste en belangrijkste voor mij persoonlijk is muziek. Ik kan een nummer horen en direct terugdenken aan een periode, gebeurtenissen en mensen. Echte memorabilia dus. Ik heb in mijn leven een hele platencollectie gehad, stapels CD’s, die daarna grotendeels gedigitaliseerd. Sinds vorig jaar is die rol hier in huis overgenomen door Sonos en Spotify. Ik hoef de muziek niet te bezitten om wel toegang te hebben tot de herinneringen.

Op de tweede plaats: foto’s. Maar dat is een categorie waar ik echt een haat-liefde verhouding mee heb. Er is een hele periode in mijn leven waarin ik liefst niet gefotografeerd werd, en nog steeds vermijd ik het als ik de kans krijg. Ik ben gelukkig van ver voor de tijd van de digitale camera’s en de smartphones. In die tijd ging er een fotorolletje van 24 in een simpele camera, en als dat vol was bracht je het naar een winkel. Die stuurden het op en na een week kon je de afdrukken ophalen. En dan moest je maar afwachten wat er gelukt was. Dat heeft er in elk geval voor gezorgd dat er van de eerste 35 jaar van mijn leven een beperkte set foto’s is. De afgelopen week heb ik met mijn nieuwe telefoon en een speciale app de voor mij meest waardevolle gescand. Verder bewaar ik dus twee foto-albums. Maar de rest is weg. De foto’s bestaan nog op mijn (dubbel uitgevoerde) server, en op de (eveneens dubbel uitgevoerde) backup-server op een andere locatie. Als er met beide iets gebeurt ben ik alles kwijt, maar dat is dan maar zo. De fysieke afstand tussen beide servers is zo groot dat die kans erg klein is. Je foto’s ben je ook kwijt als je huis afbrandt. En de foto’s staan wel op de server, maar ik kan niet echt zeggen dat ik er vaak naar kijk.

De laatste categorie zijn objecten. Objecten waar je herinneringen aan hebt. Die heb ik heel erg weinig. Nog een handvol brieven en kaarten die erg waardevol voor me zijn, en een paar kleine andere dingen. De belangrijkste is mijn (gerestaureerde) teddybeer, die inmiddels een mooi eigen glazen vitrinekastje heeft en hier op mij neerkijkt terwijl ik dit blogje typ.

Bewaar jij veel memorabilia? En kijk jij nog vaak naar oude foto’s?

(En ja, er staat een originele babyfoto van Geldnerd bij dit stukje)

error

Hardnekkige troep

Veel spullen heeft Geldnerd niet meer, dat is bekend. En toch is er dan nog hardnekkige troep. Bij mij komt die in de vorm van ‘doosjes’. Van die handige opbergdozen van de IKEA. Ik sleep er al een aantal jaren een paar mee, en daar zijn er in de verhuizing vorig jaar een paar bijgekomen. Want in de drukte van zo’n verhuizing gooi ik alle handleidingen, schroefjes, imbus-sleuteltjes en andere dingen die je niet kwijt wilt raken, in een doos. Onder het motto ‘dat zoeken we later wel uit’. En dat komt er dan niet van.

Tot afgelopen weekend. Zes van die dozen stonden er om me heen. Twee uit de verhuizing, dat is nu keurig gesorteerd en ontdubbeld, en toen was er nog maar eentje nodig. Handleidingen, schroefjes, garantiebewijzen, alles netjes bij elkaar.

De andere vier zaten vooral vol met (oude) technische meuk. Handleidingen, kabeltjes van apparaten die ik al lang niet meer heb, slechte netwerkkabels, audiokabels, USB-kabeltjes, koptelefoons van drie generaties iPhone en iPad, CD-roms en DVD’s met software, reservemuizen, reservevoedingen. Daar ben ik ook eens goed doorheen gegaan. Een hele vuilniszak met oude meuk is er weggegaan. En een centimeter of 15 aan oud papier. Dat ruimt weer lekker op.

En passant ook nog even door de kledingkast heengegaan. Zo’n wisseling van seizoenen is daar een goed moment voor. Scheelt toch weer 11 kledingstukken die weg konden, dus ik ben weer een stapje dichter bij mijn ‘capsule wardrobe‘.

Maar ik kom mijn oude ikke hierin wel tegen. De ikke die bijvoorbeeld standaard bij elke laptop een reservevoeding kocht, omdat er in het verleden eens eentje kapot gegaan was. Ik kwam er dus achter dat de reservevoeding van mijn oude, ruim drie jaar geleden vervangen, laptop ook werkt op mijn huidige laptop. Ik heb dus drie werkende voedingen liggen.

Als je interesse hebt? Te koop, werkende voeding voor Dell Inspiron laptop. Output 19,5V 4,62A. Voor € 10,- en verzendkosten is ‘ie van jou!

Heb jij nog hardnekkige troep?

error
« Older posts

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑