Genoeg

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Dat ik er minder over schrijf, wil niet zeggen dat ik er niet meer aan doe. Integendeel, zou ik willen zeggen. Minimalisme. Maar het is hier zover doorgevoerd in het dagelijks leven dat het mij al nauwelijks meer opvalt.

Minimalisme

De definitie van minimalisme die mij het meest aanspreekt komt van de Amerikaanse ‘goeroes’ van BecomingMinimalist.com. Minimalisme is het naar de voorgrond halen van de dingen die we het meest waarderen en het verwijderen van alles wat ons hier juist van afleidt. Het vereist steeds weer een bewuste beslissing omdat het een levensstijl is die ingaat tegen de cultuur van overconsumptie die ons omringt. De wereld waarin we leven is niet vriendelijk voor het streven naar minimalisme. De cultuur en meedogenloze reclamecampagnes roepen ons op om meer, beter, sneller en nieuwer te kopen. De reis naar het vinden van eenvoud vereist voortdurende aandacht.

Rust

Als jullie nu bij mij naar binnen zouden kijken dan kon je zien dat ik dit stukje zit te tikken aan een vrijwel leeg bureau. Die ziet er nog ongeveer hetzelfde uit als een jaar geleden. Van de plannen die ik destijds had om de werkplek verder in te richten heb ik niets gerealiseerd. Wel heb ik voor een paar tientjes een tablethouder gekocht. Gedurende de werkweek zit daar de zakelijke tablet in, die ik gebruik voor de meeste videovergaderingen. Dat geeft meer vrije ruimte op het bureau, die ik gebruik voor… niets eigenlijk. Ik gebruik zelfs geen schrijfboekje meer. Al mijn aantekeningen verwerk ik meteen elektronisch, in mijn huidige functie heb ik een systeem uitgewerkt waar alle acties en aandachtspuntjes en stukken logisch in passen. Dat kostte 6 maanden, in die tijd gebruikte ik juist wel papier. Maar nu is het niet meer nodig. Een leeg bureau geeft rust en focus.

Om mij heen dichte kasten, ook gericht op rust. En zelfs als ik mijn eigen kast opentrek is die erg leeg. Een schap met memorabilia, een schap met een paar dichte opbergdoosjes met kantoorartikelen en ICT-accessoires (kabeltjes en zo, alleen voor apparaten die ik nog daadwerkelijk gebruik), en een schap met één klapper en een bakje met wat losse spullen als de cardreaders voor het internetbankieren. De twee schappen daaronder zijn voor Hondje. Daar bewaren we zijn medicijnen, snoepjes, zijn voer, jasjes en speeltjes. Ja, onze hond draagt jasjes. Weet je hoe koud de Nederlandse winter is als je geboren en getogen bent in een Ver en Warm Land? Verder staat hier in mijn werkkamer alleen maar een SONOS speaker. En op de vloer een mand en drinkbakje voor ons Hondje. Daar ligt hij vaak ’s middags te slapen, nadat de uitlaatservice hem thuisgebracht heeft.

Onze woonkamer is ook een oase van rust. Een aannemer die een tijdje geleden kwam kijken voor een klusje vroeg ons zelfs wanneer de rest van de meubels zou komen. Die komen niet. Onze schoonmaakster is er blij mee. Die hoeft niet duizend-en-een dingen te verplaatsen als ze bezig is met haar ronde. En daarna weer terug te zetten. Dat scheelt haar een hoop tijd (en ons dus geld). Als Vriendin en ik zitten te kijken naar een programma als BinnensteBuiten dan zien we vaak huizen die totaal volgepropt staan met spullen. Brocante. Een duur woord voor oude lelijke rommel, wat mij betreft. Ik word er onrustig van. En dat wil ik niet. Deze wereld heeft al genoeg teveel prikkels. Ik geniet elke keer weer van de rust als ik onze woonkamer binnenkom. En elke ochtend neem ik de woonkamer en de keuken mee als ik, na het ontbijt, een opruimrondje doe. Zitgedeelte opgeruimd, kussens recht, de bakjes van Hondje schoon en bijgevuld, idem het koffie-apparaat, afwas weg, aanrecht leeg, doekje erover. Schoon. Opgeruimd. Rust. Daar hebben we de hele dag plezier van. Elke dag.

Ballast

Onze spullen zijn een grotere belasting voor het milieu dan ons reisgedrag of de hoeveelheid vlees die we eten, las ik een tijdje geleden in het AD. Mijn persoonlijke bezittingen (inclusief kleding) passen in 5 verhuisdozen en 2 koffers. Dat voelt prettig. Niet om snel weg te kunnen, want het bevalt me hier uitstekend. Maar wel omdat het betekent dat ik weinig ballast heb.

En toch kom ook ik nog om in de spullen. Onlangs bedacht ik dat ik geen fatsoenlijke ‘tussenjas’ had om op koudere en nattere voorjaarsdagen (het gemiddelde in Nederland?) ons Hondje uit te laten. En vervolgens realiseerde ik mij dat ik een opbergdoos heb met wandeluitrusting voor lange afstandswandelingen. Met daarin nog twee jassen die hiervoor geschikt zijn. En dan ben ik toch echt al een jaar of 10 met minimalisme bezig… Gelukkig had ik dit inzicht voordat ik een nieuwe jas kocht. En de jas uit de doos is misschien niet meer hip, maar dat heeft mij nog nooit geïnteresseerd. Ik heb een ‘klassieke’ kledingsmaak. En val qua leeftijd inmiddels ook wel onder de ‘klassiekers’.

Sneller en Complexer

Hebben jullie dat ook? Het gevoel dat de hele wereld steeds sneller en complexer wordt? Ik ben natuurlijk een ouwe zak en kan niet meer zo goed meekomen. Maar toch heb ik de stellige indruk dat het allemaal steeds complexer wordt. Het is ook makkelijker om iets complex te maken dan om het eenvoudig te maken, dat merk ik wekelijks in mijn werk. Het moet ook allemaal steeds sneller. Ik ben één van de weinigen die nog protesteert als er weer eens iets binnen twee dagen moet gebeuren zonder dat duidelijk is waarom dat moet. Meestal blijkt dan dat het helemaal niet hoeft. Dat scheelt een hoop onrust.

Ik heb daar geen zin meer in. Begin dit jaar ben ik overgegaan naar een vierdaagse werkweek. Daarmee ben ik, voor mijn gevoel, uit de Megasekte van de Hardwerkenden gestapt. En dat bevalt uitstekend. Op dinsdagavond komt Zaagmans om de week doormidden te zagen. De vierdaagse werkweek in combinatie met het thuiswerken geeft enorm veel rust en regelmaat. Daar word ik een blijer mens van.

Optimaliseringsdrang

Naast dat ik al bijna zes jaar schrijf op deze blog, volg ik ook heel veel andere financiële blogs. Een nogal beweeglijke collectie, want bloggers komen en gaan. En als je veel leest dan zie je ook opvallende overeenkomsten en verschillen. Ik zie op de meeste plekken een enorme optimaliseringsdrang. Wat is de allerbeste hypotheek, de beste beleggingsstrategie, de allergoedkoopste broker, het beste fonds, net die ene euro extra verdienen en besparen.

Het klopt, kosten zijn een belangrijke factor in het uiteindelijke rendement. Maar de ontwikkeling van de huizenmarkt en de aandelenmarkten heeft uiteindelijk veel meer impact op mijn rendement. En juist daar heb ik geen invloed op. Dat kan ik niet compenseren met dat ene Eurootje extra besparen. Dan ben ik maar een jaartje later financieel onafhankelijk, toch? Of eerder, als de markt meezit. Dat is wat het Stoïcisme ons leert. Voel je niet slecht over zaken die je niet direct kan veranderen, maar accepteer en waardeer dat juist.

Genoeg

Het gevoel hebben dat je genoeg hebt. Dat is de zoektocht. Want als je steeds meer wilt wordt de reis eindeloos.

Wanneer is het voor jou genoeg?

Lang leve de (elektronische) agenda

Iemand schreef mij laatst bewondering te hebben voor de gedisciplineerde manier waarop ik met mijn leven en mijn financiën lijk om te gaan. De werkelijkheid is misschien iets minder rooskleuriger dan het lijkt. Maar een vorm van OCD waar ik na 15 jaar hard werken een weg in heb gevonden en bij mezelf ook best wel met enige zelfspot naar kan kijken helpt ook een beetje. De meeste hulp krijg ik echter van een stukje gereedschap dat iedereen kan gebruiken. De elektronische agenda. Tijd dus voor een lofzang!

Voordelen van een elektronische agenda

Ik heb het specifiek over een elektronische agenda. Niet over een papieren exemplaar zoals je hierboven op de foto ziet. Geldnerd snapt weinig van dinosauriërs mensen die anno 2021 nog een papieren exemplaar gebruiken. Een elektronische versie is namelijk zo veel handiger.

Vrijwel iedereen heeft een elektronische agenda altijd bij zich. Wie loopt er nou niet met een mobiele telefoon op zak? In de overgrote meerderheid van de gevallen ook nog met daarop het Android besturingssysteem van Google of iOS van Apple #teamapple . In beide ommuurde tuinen is een agenda standaard beschikbaar.

Het tweede voordeel is dat een elektronische agenda eindeloos doorloopt. Je hebt dus niet elke keer in december een nieuw exemplaar nodig voor het volgende jaar. En je kunt dus ook heel eenvoudig herhalende taken inplannen. Eindeloos desnoods. En dat biedt een aantal interessante mogelijkheden.

Hoe gebruik ik de agenda?

Mijn agenda staat geïnstalleerd op al mijn apparaten. Mijn smartphone. Mijn tablet. En op mijn laptop in mijn e-mail client Thunderbird. En ik zie overal diezelfde ene agenda. Die heb ik dus vrijwel altijd bij de hand. Om er iets in te zetten, om te raadplegen, of om een signaal te krijgen voor een afspraak, taak, of herinnering.

Alles wat er voor nodig is, is een beetje discipline. Er een gewoonte van maken om als je iets bedenkt, dat ook meteen in de agenda te zetten. Er een gewoonte van maken om ’s ochtends even de agenda te checken wat er ook al weer gepland staat. Dat is bij mij ontstaan door de tijd. Als je iets maar lang genoeg doet, dan wordt het vanzelf een gewoonte.

Op het bureau van Geldnerd dus geen stapel post-its. Hoe handig ook, ik gebruik ze zelden. Elektronische vastlegging draagt voor mij bij aan rust en overzicht. Maakt dat ik minder dingen over het hoofd zie en vergeet. En daar word ik een blijer mens van.

Wat staat er in de agenda?

Je kunt beter vragen wat er niet in de agenda staat. Vrijwel alles namelijk.

Allereerst natuurlijk mijn privé-afspraken. Bezoekjes (pré-corona in elk geval), de tandarts, de diëtist, de personal trainer,  de kapper, dat soort dingen. De dingen die de meeste mensen wel in hun agenda hebben staan (hoop ik dan). En ook verjaardagen. Heel handig, met het vinkje ‘jaarlijks’ aan. Ik ben niet attent. Maar ik ben wel zorgvuldig in mijn administratie. En lijk daardoor attent, want ik vergeet nooit een verjaardag. Ik negeer ze wel eens, dat wel…

Maar vooral ook: taken en reminders. Als ik door de week bedenk dat ik op mijn vrije vrijdag naar een specifieke winkel wil, dan zet ik een reminder in mijn agenda. Moet ik eraan denken om iemand op een specifieke dag te bellen: reminder.

Dat zijn de eenmalige herinneringen en taakjes. Maar ik heb ook een heleboel herhalende taken in mijn agenda staan.

Enkele zijn gerelateerd aan Hondje. Die krijgt periodiek een tabletje ter voorkoming van vlooien en teken, en een ontwormingstabletje. Daar staan dus herhalende taken voor ingepland, met de juiste interval, eindeloos vooruit gepland. Zodat ik het nooit vergeet. Ook heb ik een dagelijkse reminder om Hondje te voeren. ik kan me niet voorstellen dat ik dat ooit zou vergeten, maar het zorgt er wel voor dat ik elke dag bewust even controleer of hij voldoende vers water en brokjes heeft.

Ook staan er reminders wanneer er hier in de buurt het groenafval en het oud papier worden opgehaald. Die kun je, heel handig, op de website van de gemeente met één druk op de knop een jaar vooruit in de agenda importeren. Verder staan er huishoudelijke taakjes als het driemaandelijks opnemen van de meterstanden, het elke drie weken wegbrengen van het glas- en plastic-afval, dat soort dingen. En periodiek het controleren of mijn servers en backups nog wel goed draaien.

Ook plan ik dingen als hardlopen, en het bijwerken van de administratie en het voorbereiden van blogjes. Dat zijn dingen die ik wellicht niet zo snel zou vergeten, maar het bewust inplannen maakt dat ik er ook bewust tijd voor maak. En dus aandachtiger bezig ben. Staat er toevallig eens wat anders ingepland op de vaste zaterdagochtend die ik hiervoor gebruik, dan kies ik bewust een ander tijdvak om deze terugkerende activiteiten uit te voeren.

En zo staat er best wel veel in mijn agenda. Daar word ik niet onrustig van. Integendeel, het geeft me rust omdat ik zelden iets vergeet. Mijn geheugen is soms een zeef, mijn agenda is dus mijn redding!

Hoe gebruik jij jouw agenda?

Als zand tussen je vingers door…

Inmiddels is Geldnerd een oude man, maar ook toen hij nog jong was hechtte hij al veel waarde aan Rust. En met rust bedoel ik niet (alleen maar) slapend in bed liggen. Die aandacht voor rust is niet minder geworden, integendeel.

Van Dale’s Woordenboek definieert rust (de; v(m)) als toestand die intreedt bij het ophouden van vermoeienis of inspanning: tot rust komen; iem. met rust laten niet storen; in ruste gepensioneerd, als slaap, als stilte, of als pauze in bijvoorbeeld een sportwedstrijd. Er is ook een werkwoord rusten. Dat herken ik, want rusten is soms heel veel werk, en dan is het goed dat er ook een werkwoord voor is. Het werkwoord rus·ten (rustte, heeft gerust)  betekent rust houden na inspanning of vermoeienis, als slapen, als in het graf liggen (hier rust…), als liggen, staan, zich bevinden (er rust een vloek op…), en als gedragen worden door (de muur rust op twee kolommen) met nog wat meer obscure gebruiksvormen.

Rust is in de huidige samenleving een schaars goed geworden. Al jaren is het hippig om ‘druk’ te zijn. Geen lege gaatjes in je agenda, en bruisen van de activiteit op je eigen fake news kanalen social media. Geen ruimte om rust te nemen, geen ruimte om iets anders te tonen dan succes en populariteit. FOMO (Fear Of Missing Out) is een begrip geworden. En dus gaan we allemaal maar door tot we tegen een muur opbotsen.

De afgelopen jaren heeft Geldnerd hard gewerkt aan zijn rust. De grootste overwinning op mijzelf was de invoering van mijn vierdaagse werkweek per 1 januari 2021, na succesvolle experimenten in de zomer van 2019 en het tweede halfjaar van 2020. Ook gezonder en regelmatiger leven helpt hierbij.

Toch merkte ik de afgelopen maanden dat die vierdaagse werkweek mij nog niet opleverde wat ik ervan hoopte. Nu is dat misschien niet zo vreemd in deze bizarre coronatijd. Alle normale vormen van ontspanning en intermenselijk verkeer zijn immers op een laag pitje komen te staan. Geen borrel met vrienden, geen etentjes buiten de deur, geen bezoek aan museum of theater om de geest te verrijken. Ik heb daar last van, merk ik. Schreef eerder al over het gebrek aan perspectief. Maar dat was niet het enige.

Weekschema

De afgelopen weken heb ik een grondige analyse gemaakt van de manier waarop ik mijn tijd besteed. Naast mijn vierdaagse werkweek zijn mijn blogactiviteiten een tijdvreter, dat zal iedere blogger herkennen. Die blogactiviteiten vallen uiteen in twee delen, onderzoek en schrijftijd voor eigen blogposts, en de ‘tijd daaromheen’. Social media, andere blogs lezen, dat soort dingen. Het eerste deel is redelijk goed planbaar. Het tweede deel is een ‘tijdvreter’ die zich erg verspreidt over de week. En dan doe ik nog niet eens mee aan affiliate marketing en media-optredens en dat soort nieuwerwetsigheden waar sommige (meer commercieel ingestelde bloggers) zich mee bezig houden.

Onderstaand een globaal overzicht van hoe Geldnerd zijn tijd besteedt. Ik ben van de regelmaat, dat zie je aan mijn slaap- en werkschema. Er zit soms een kwartiertje of half uurtje verschil tussen de dagen, maar meer niet. Mijn ochtendritueel is simpel: Hondje gaat uit, een rondje journaals, een krant en blogjes bijlezen tijdens het ontbijt, douchen en aankleden en aan de slag. Maandag tot en met donderdag staat in het teken van werk. Ook eind van de middag gaat Hondje weer uit, en daarna koken, eten en opruimen. Op vrijdag en in het weekend probeer ik te sporten, maar dat staat door de maatregelen al even op een laag pitje. Dat geeft niet, ik pak het weer op als dat kan. In de loop van de avond nog een wandeling met Hondje en op tijd naar bed.

Het lange weekend, vrijdag tot en met zondag, is anders. Niet zozeer qua slapen en opstaan, maar wel qua activiteiten. Zaterdagochtend is voor administratie en schrijven van blogjes. Meestal beantwoord ik dan ook de mails die gedurende de week binnenkomen. Een deel van de vrijdag wordt besteed aan klussen die gedurende de week naar voren komen. Boodschappen doen, dingen uitzoeken, klussen in huis of tuin. Buiten de ochtend- en avondrituelen hoeven we gelukkig niet heel veel te doen in de huishouding, daar hebben we onze schoonmaakster voor.

Als ik in mijn weekschema kijk zou ik dus een zee aan tijd over moeten houden. Maar dat voel ik niet zo. De tijd glipt tussen mijn vingers door, als zand. Met kleine dingetjes. Die niet altijd voldoende ‘sparks of joy‘ brengen. Tijd voor actie dus.

Veranderingen

Ik heb in elk geval besloten om mijn blogactiviteiten fors terug te brengen. Voorlopig blijf ik wel schrijven, al herinner ik mijzelf er wel weer eens aan dat ik echt niet meer twee keer in de week hoef te publiceren. Maar alle activiteiten daaromheen zet ik op een laag pitje. De social media apps zijn inmiddels van mijn telefoon en tablet verwijderd. Weer even grote schoonmaak, zoals ik een paar jaar geleden ook van Facebook afgestapt ben.

Ik snij ook in andere onderdelen van mijn leven. Minder mediatijd bijvoorbeeld. Van nieuws kijken word je niet blij, goed nieuws verkoopt geen kranten en geen reclamezendtijd. Dus is er een hoop vervelend nieuws dat mijn leven niet verrijkt. Daar ga ik weinig aan missen. Tijd om andere dingen te gaan doen. Ruimte te maken voor nieuwe dingen in het leven en voorbereiden op het leven na de coronatijd. De wereld is groter, laten we dat niet vergeten.

De tijd die hiermee vrijkomt wil ik besteden aan dingen waar ik wel blij van word. Meer boeken lezen bijvoorbeeld. Er gaan nu weken voorbij waarin ik geen boek aanraak. Vaak vind ik daar gewoon de rust niet voor. Ook wil ik meer tijd besteden aan andere vormen van ontspanning. Weer eens helemaal in een spel duiken. Me weer eens helemaal verdiepen in mijn oude liefde Civilization bijvoorbeeld. Of Carcassonne, het bordspel waar Geldnerd en Vriendin dol op zijn. De tijd gaat zich wel opvullen. Op weg naar het volgende moment dat ik het gevoel krijg dat het weglekt. En ik een nieuwe analyse maak van mijn tijdsbesteding.

Kijk jij wel eens hoe jij jouw tijd besteedt?

De losse eindjes van Operatie Data Footprint

Ongeveer een jaar geleden was ik in de ban van Operatie Data Footprint. Een actie om bewust na te denken over hoe ik omga met mijn persoonlijke gegevens en de beveiliging daarvan. Als je hierover na gaat denken dan ontstaat het risico op paranoia. Je gaat al gauw denken dat je niets meer veilig kunt doen. En misschien is dat ook wel zo. Soms krijg ik dan ook de neiging om een rol aluminiumfolie te kopen en er een hoedje van te vouwen. Maar dat kunnen anderen dan weer veel beter dan dat ik het kan….

Een jaar later ben ik nog steeds erg blij met de resultaten van mijn actie. Maar ik vind ook nog steeds aandachtspunten. Overigens zijn dat vaak ook dingen die ik al jaren doe, maar waarvan ik me nu pas realiseer dat ze ook hiermee te maken hebben. En er is nog steeds voortgang in mijn pogingen om mijn Data Footprint op het grote boze Internet te optimaliseren.

Fysieke beveiliging

Geldnerd heeft al jarenlang een papierversnipperaar, eentje van klasse 4. En bij elk velletje papier dat ik niet bewaar doe ik even een check. Staat er een persoonsgegeven op? Naam, adres, informatie over onszelf en onze financiële situatie, medische gegevens, dat soort dingen? Als dat zo is, dan gaat het velletje door de shredder heen en gaan de snippers mee met het oud papier. Er gaat hier geen enkel privacy-gevoelig gegeven leesbaar de deur uit. Zelfs de adreslabels op de dozen van online winkels moeten eraan geloven. De afgelopen maand ben ik weer begonnen met de eindejaars-opruimactie. Dat leverde nog weer een extra zak met papiersnippers op die keurig met het oud papier meegaan.

Er zit ook al jarenlang een webcam-cover op de webcam van mijn laptop (geen aandelen). En een tijdje geleden heb ik ook een privacyscherm voor mijn smartphone gekocht, zodat het moeilijk is om mee te lezen. En het scherm is ook nog eens beschermd tegen krassen.

Internet

Ik gebruik de zoekmachine van Google bijna nooit meer, vrijwel alleen nog DuckDuckGo. Google gebruik ik eigenlijk alleen nog als ik specifieke nieuwsberichten zoek, op één of andere manier is DuckDuckGo daar (nog) minder goed in. Maar in vrijwel alle andere gevallen vind ik via DuckDuckGo prima datgene waar ik naar op zoek ben. Heb je een Google Account, neem dan trouwens eens een kijkje op jouw Google Dashboard. Daar vind je, keurig gerangschikt per product, een overzicht van alles wat Google van je weet. En kun je het in de meeste gevallen ook verwijderen. Niet alles overigens.

Mijn Websites

Mijn andere website is inmiddels gemigreerd van Joomla naar WordPress. Dat ging redelijk probleemloos. Een paar mensen vroegen om het adres, maar dat geef ik niet. Het wordt dan namelijk iets te eenvoudig om de echte identiteit van Geldnerd te achterhalen. Beide websites hebben uiteraard extra beveiliging en het admin-gedeelte is niet toegankelijk via de standaard URL. Ook gebruik ik twee-factor authenticatie. En op beide websites worden de plugins en de WordPress-software automatisch bijgewerkt. Verouderde software is immers een van de grootste beveiligingsrisico’s, zeker op internet.

Een tijdje geleden werd er, bij een Tweakers artikel over een datalek, door iemand gelinkt naar mijn artikelen over privacy en beveiliging. Dat leverde nog wat commentaar op over de trackers en cookies die hier op Geldnerd.nl staan. Het lijkt helaas onvermijdelijk om een link naar Facebook en naar Twitter te hebben zonder dat soort dingen, en ook mijn advertenties via Google Adsense zijn natuurlijk niet helemaal cookie-vrij… Als iemand nog suggesties heeft, dan houd ik mij van harte aanbevolen. Mijn onderzoek om dit anders op te lossen loopt nog. Projectje voor de Kerstvakantie.

Dan ga ik ook nog eens kijken naar mijn reactieformulier (waar toch ook regelmatig Spam doorheen glipt. En volgens mij worden er ook een aantal fonts van mijn opmaak van een externe server gehaald, ik zal eens kijken of ik die lokaal neer kan zetten. Goed voorbeeld doet goed volgen, collega Uitklokken heeft eerder dit jaar de privacy op zijn blog ook verbeterd.

Wachtwoorden

Verder ben ik nog eens door de wachtwoordenlijst in Keepass heen gegaan. Vrijwel alle oude wachtwoorden zijn nu vervangen door unieke, langere, door de generator bedachte, wachtwoorden van de hoogste categorie. Ook zijn de laatste wachtwoorden vervangen die ik nog op verschillende sites hergebruikte. Ik vind het wel opvallend bij hoeveel websites je alleen maar relatief korte wachtwoorden van maximaal 16 karakters in kunt geven. Verder heb ik overal waar mogelijk nu twee-factor authenticatie ingesteld. Daarvoor gebruik ik de Authy-app op mijn smartphone.

Op weg naar 100% open-source?

Eerder heb ik al eens geschreven dat ik nog maar een paar ‘closed source’ applicaties gebruik. Microsoft Office 365 vanwege mijn spreadsheets. SyncBack om de gegevens op mijn laptop te synchroniseren met mijn server. En iTunes voor het back-uppen van mijn iPhone en iPad. En eigenlijk gebruik ik iTunes ook nog voor het managen van de muziekcollectie op mijn telefoon. Maar ik krijg tegenwoordig zoveel data bij mijn mobiele telefoon dat ik het daar niet eens meer voor hoef te doen. Ik kan gewoon streamen. En tenslotte Evernote voor mijn notities en het voorbereiden van blogjes.

Ter vervanging van SyncBack heb ik uiteindelijk gekeken naar Duplicati en DirSyncPro. Duplicati is eenvoudig in te stellen en (maar) voegt alle bestanden samen in één groot versleuteld backup-bestand. DirSyncPro maakt (net als SyncBack) een kopie van de bestanden in dezelfde herkenbare directorystructuur. Maar de gebruikersinterface van DirSyncPro is minder vriendelijk en vooral het kiezen van de directories die je wel of niet wilt backuppen is nogal een klus. 

Ik heb uiteindelijk voor DirSyncPro gekozen. Want ik vind het belangrijk om mijn backup-bestanden rechtstreeks toegankelijk te hebben op mijn server, zonder eerst met een aparte tool te moeten ‘ontsleutelen’. Het instellen is meer werk, maar dat doe je maar één keer. En het werkt prima.

LibreOffice is hier ook geïnstalleerd. En ik heb een analyse gemaakt van mijn gebruik van Microsoft Word en Microsoft Powerpoint, de tekstverwerker respectievelijk het presentatieprogramma van Microsoft Office 365. In Powerpoint heb ik eigenlijk maar twee bestanden die van belang zijn. De eerste is het beplantingsontwerp van onze tuin, waarop ik bijhoud waar ongeveer welke planten staan. Die opent en bewaart probleemloos in LibreOffice Impress. Het tweede bestand is een serie sheets met daarop de figuren die ik gebruik t heb op deze website. Bijvoorbeeld onderstaande klassieker, die ooit het begin was van de FIRE Calculator. Die figuren teken ik altijd in Powerpoint, maar dat gaat net zo makkelijk in Impress. En ook dit bestand opent en bewaart net zo makkelijk in Impress.

Ik heb beide bestanden geconverteerd naar het Open Document Format van LibreOffice. En op mijn taakbalk het Powerpoint icoon vervangen door het Impress icoon. In Word is het ook karig. Daar schrijf ik af en toe (steeds minder vaak) een brief. En ik houd er mijn CV up-to-date. Als ik ze verstuur dan gaat dat meestal gewoon als PDF. Een format dat je ook prima vanuit LibreOffice Writer kunt produceren. Ook hier heb ik mijn CV inmiddels geconverteerd naar het Open Document Format. En op mijn taakbalk is het Word icoon vervangen door het LibreOffice Writer icoon. Bizar eigenlijk hoe weinig ik privé gebruik maak van Microsoft Office. Dat komt ook om dat mijn werkgever niet toestaat dat we werkzaken op privé-apparatuur afhandelen. Daarvoor moet ik inloggen op onze beveiligde online werkomgeving, waar ik gewoon over alle functionaliteit van mijn zakelijke werkplek kan beschikken. En dat vind ik prima. Maar Office 365 voor thuisgebruik wordt er wel duur van, ondanks dat ik het met maximale korting koop met dank aan de Pricewatch van Tweakers.

Microsoft Excel is natuurlijk een ander verhaal. Daarin zitten mijn spreadsheets. Sommige zijn eenvoudig, zoals mijn spreadsheet met sport- en gezondheidsstatistieken en de spreadsheet waarin ik wat statistiekjes van mijn websites bijhoud. Daar zitten geen macro’s in. Die werken dus ook probleemloos in LibreOffice Calc. Maar mijn ‘stelsel’ van financiële sheets bevat de Visual Basic macro’s. En dat is het langere-termijn project waardoor ik op dit moment nog niet helemaal van Microsoft Office 365 af kan.

Dan iTunes. Eigenlijk alleen nog nodig voor de reguliere back-up van mijn iPhone en iPad. Dat wil ik het liefst zonder iTunes en iCloud doen, op een manier die niet alleen onder Windows en MacOS kan, maar ook op Linux. Dit artikel beveelt DearMob aan. Of je hebt IMyFone. Maar beide zijn niet open-source en alleen beschikbaar voor Windows en Mac. En ik wil eigenlijk de optie hebben om over te stappen naar Linux. Er was een tool onder Linux, en de pagina van dat project is enkele maanden geleden weer tot leven gekomen. Maar ik heb nog geen tijd gehad om me daar echt in te verdiepen. Het staat nog op de actielijst.

En tenslotte Evernote. Daar heb ik nog steeds geen goede vervanger voor gevonden. Standard Notes kwam het dichtst in de buurt. Maar werd het uiteindelijk niet, vanwege de manier waarop ze omgaan met bestandsbijlagen. En ook heeft Standard Notes geen goede exportmogelijkheden. Het is fijn om al mijn informatie in zo’n tool te kunnen stoppen, maar hoe kom je er ooit weer vanaf? Overiogens is na een grote opschoonactie van jarenlang Evernote gebruik bijna tweederde van mijn notities opgeruimd.

Resterende losse eindjes…

Er moet dus nog wat gebeuren hier op deze website, met Evernote, en met iTunes. Het verbouwen van mijn spreadsheets blijft de grote klus. En verder zijn er nog wat kleinere losse eindjes:

  • Ik heb nog geen goede oplossing om het adresboek en de agenda van mijn smartphone op mijn eigen server te hosten.
  • Ook heb ik nog geen goed alternatief voor Google Alerts, waarmee ik een aantal interesses in de gaten houd en ook bewaak wat er over mij op het internet geplaatst wordt.
  • Ik heb me nog niet echt verdiept in OpenStreetMap als alternatief voor Google Maps.

Het is nog niet af, maar we zijn een heel eind. Stapje voor stapje komen we er wel. Ben jij bewust bezig met jouw Data Footprint?

Rust, Reinheid en Regelmaat

Vroeger, toen Geldnerd nog een Geldnerdje was, gold het adagium ‘Rust, Reinheid en Regelmaat’ als de basis voor een gezonde opvoeding. Terug te voeren op Florence Nightingale en de herontdekking van Hippocrates. Tegenwoordig is dit adagium (zoals alles in onze discussiesamenleving) op z’n zachtst gezegd omstreden. Noem mij ouderwetsch, maar ik denk dat ‘de drie R-en’ nog steeds een goede basis zijn voor een (geestelijk) gezond leven. In Huize Geldnerd tenminste wel!

Nu we feitelijk weer aan huis gekluisterd zouden moeten zijn (er is ons gevraagd om contacten en reisbewegingen te beperken, immers) worden veel mensen weer geconfronteerd met hun eigen directe leefomgeving. En dan gaan ze op zoek naar manieren om orde te creëren in hun woning, lees ik. Anderen gaan zelfs op zoek naar een ander huis op een andere plek. De stad uit, naar de rust en ruimte van het platteland. Als die trend doorzet komt er in Nederland een heel ander soort woningnood. Een groot te kort aan boerderijtjes met lapjes grond. Maar veel mensen zouden al heel blij zijn met een aparte werkkamer thuis, denk ik.

We hebben in ons huis het voorrecht van ruimte. Toen we het kochten dachten we dat het wel een slagje kleiner mocht zijn. Het had meer kamers dan we nodig hadden. Inmiddels zijn we daar blij mee, Geldnerd en Vriendin hebben elk een eigen werkkamer en zijn dus niet veroordeeld tot werken in woonkamers, keukens, zoldertjes en washokken. Dat is een bevoorrechte positie, daar zijn we ons tijdens elke videovergadering weer van bewust. Het is op zichzelf al een factor die rust geeft. Aan het einde van de werkdag trekken we de deur van de werkkamer achter ons dicht, en het werk is uit beeld. Geen spoor van werk in de woonkamer of in onze slaapkamer.

Maar toch kun je veel doen als je minder ruimte hebt. Het vraagt een beetje planning en een beetje discipline. Maar je krijgt er veel rust voor terug.

In de huidige thuiswerktijd vind ik mijn dagelijkse opruimrondje extra belangrijk. Zorgen dat alles op z’n plekje ligt, zorgen dat de keuken na elke maaltijd opgeruimd achterblijft, dat de was en de afwas bij zijn en opgeruimd worden. Waren we in het verleden 8 – 10 uur per (werk)dag afwezig en zagen we de troep niet, nu zie je dat elke keer als je een kopje koffie of thee of iets anders komt halen. En dat gaat tussen je oren zitten. In Huize Geldnerd zorgen we er dus voor dat die troep er niet is.

Ook zorg ik, net als op kantoor, dat ik elke dag aan het einde van de werkdag mijn werkplek schoon achterlaat. Mijn aantekeningen en actielijstje zijn bijgewerkt. Ik weet hoe laat en waarmee ik morgenochtend aan de slag moet. Welke stukken ik eventueel nog moet lezen. En op de laatste werkdag van de week (meestal de donderdagmiddag) gaan de werktelefoon en tablet in de kast in mijn werkkamer, en daar komen ze pas maandagochtend weer eruit. Uit het zicht, uit het hoofd. Ik word niet aan mijn werk herinnerd als ik in het weekend even achter mijn bureau ga zitten om mijn administratie bij te werken of een blogpost voor te bereiden.

Het klinkt misschien allemaal een beetje simplistisch en kinderachtig. Maar voor mij werkt het. De rust, reinheid en regelmaat zorgt ervoor dat ik een beetje gezond blijf. Want er zijn in deze ingewikkelde tijd al genoeg dingen waar we ons druk over moeten kunnen maken. We schijnen allemaal helemaal van de leg te raken van de coronastress. Dus alle beetjes helpen om dat te voorkomen.

Hoe zorg jij in jouw leven voor rust, reinheid, en regelmaat?

Het sokkendilemma

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Hoe langer het duurt, hoe meer impact die corona-pandemie heeft. Op de economie, op ons geestelijk welbevinden, op ons leven. Ook in Huize Geldnerd wordt de impact steeds groter en leidt het tot nieuwe dilemma’s.

Het laatste dilemma zit in mijn kledingkast. Begin dit jaar heb ik een grote investering gedaan in kleding die ik eigenlijk sindsdien niet gedragen heb. En mijn halfjaarlijkse controle in augustus ging vrijwel geruisloos voorbij. Er was eigenlijk niets aan vervanging toe. In de uitverkoop scoorde ik een paar poloshirts en een trui met forse korting. In het koudere seizoen zit ik meestal in spijkerbroek en trui te videobellen. In het warmere seizoen is het een spijkerbroek met poloshirt. Het aantal keren dat ik de afgelopen zes maanden een overhemd heb gedragen is op de vingers van één hand te tellen. En tussen eind maart (sollicitatie voor mijn nieuwe baan) en medio september heb ik géén kostuum gedragen, medio september had ik voor het eerst weer een afspraak buiten de deur waar het kostuum met de stropdas even wenselijk was.

Maar nu is er dan toch weer een dilemma. Een sokkendilemma nog wel. Want mijn sokkengebruik is veranderd door corona. Mijn collectie bestaat vooral uit de bekende Happy Socks. Een kleine noot van vrolijkheid onder mijn degelijke donkerblauwe kostuums. Maar ik had ook een kleine collectie van identieke paren donkerblauwe sokken. Voor gelegenheden waar kleurigheid en vrolijkheid misschien niet gepast was. Niet de goedkoopste sokken, maar goedkoper dan de collectie Gelukkige Sokken.

Corona impact

Dramatisch tromgeroffel…. Vanaf medio maart draag ik vooral de saaie donkere sokken tijdens het thuiswerken. Want dan slijten de vrolijke sokken minder. Met als gevolg dat de kleine collectie (die ook al een tijdje niet meer aangevuld was) nu toch echt bijna op is. En bij dit soort sokken is stoppen geen optie. Dat deed mijn oma vroeger nog wel, met de zelfgebreide sokken die wij altijd droegen. Maar de hedendaagse herensokken zijn wegwerpartikelen geworden.

Maar hier ontdekte ik toch ook wel een voordeel van het hebben van een collectie identieke sokken. Want het is natuurlijk zelden zo dat beide sokken gelijktijdig kapot gaan. En bij identieke sokken bewaar je gewoon het intacte exemplaar. Als er dan een volgende sok sneuvelt, maak je van twee weessokken weer één gelukkige sokkenfamilie. Zo haalde ik in elk geval het maximale uit het sokkenleven.

Maar de bodem is nu in zicht. Er is nog één paar over. Tijd voor een nieuwe aanschaf. En dat worden, met dank aan Vriendin, goedkopere exemplaren. Zij is fan, vandaar. En zo leidt de corona-pandemie nog tot een kleine extra besparing in mijn kledingbudget.

Welke nieuwe dilemma’s heb jij door de corona-pandemie?