Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Categorie: Minimalisme (page 1 of 6)

Marie Kondo rukt verder op

Het is geen geheim dat Geldnerd fan is van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zelfs mijn sokken moesten eraan geloven. En toch… Toch is het nog steeds mogelijk om verder te optimaliseren. Marie Kondo rukt verder op in ons huis.

Ken je dat? Van die plekken in je huis waar troep zich als vanzelf weet te verzamelen? Onlangs moesten drie van die notoire hotspots eraan geloven. Het begon eigenlijk met eentje, maar van het een kwam het ander. Het ging om de voorraadkast in de keuken, het kastje onder de gootsteen en uiteindelijk ook een van onze vaste bergkasten. Opruimen leidt tot opruimen, zullen we maar zeggen.

Gootsteenkastje

Het begon in het gootsteenkastje. Onze keuken heeft een L-vorm, en de gootsteen zit naast het hoekelement. Het kastje eronder loopt helemaal door tot in de hoek. Extra diep en veel ruimte, maar erg inefficiënt. Vooral veel loze ruimte. Tel daarbij op dat er zich allerlei flessen en potjes en schoonmaakbenodigdheden verzamelden. Het was dus verworden tot een dertien in een dozijn chaotisch keukenkastje.

Allereerst heb ik het kastje helemaal leeggehaald en van binnen schoongemaakt. Vervolgens heb ik in het diepe gedeelte van het kastje een extra legplank gemaakt. Hiermee is dat gedeelte beter te benutten. Ook heb ik een haakje gemaakt aan de binnenkant van het deurtje. Daar hangen we de afwasbak aan op. Want die nam bovenmatig veel legruimte in beslag.

Vervolgens ben ik eens goed door de inhoud van het kastje heengegaan. Er stonden vooral veel dubbele flessen. Maar onze voorraad bewaren we elders, dus die gingen naar de grote opbergkast. Waarover later meer. Er stonden ook een aantal flessen schoonmaakmiddel die we helemaal niet gebruiken in de keuken. Ook die gingen in de bak voor verhuizing naar de opbergkast. Het keukentextiel (handdoeken, theedoeken en vaatdoeken) heb ik op keurige stapels op het nieuwe plankje gelegd. De afwasbak aan de deur, en de overgebleven flessen netjes op een rijtje.

De spullen die toen nog op het aanrecht lagen, kon ik sorteren in drie categorieën: afwas en afwasmachine, reinigingsdoekjes, en overige (vooral borstels). Hiervoor kwamen er drie opbergbakjes. Er slingert niets meer los rond in het kastje, alles heeft een plek. Dat is toch wel een van de basisprincipes van ‘opruimen en opgeruimd houden’.

Ik heb helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Voorraadkast

Ook de voorraadkast in de keuken had wat aandacht nodig. Groot, en met diepe schappen. Ik heb een haat-liefde verhouding met diepe schappen. De eerste gedachte is ‘veel oppervlakte, hoera’, maar door de diepte zijn ze vaak minder praktisch in het gebruik. We hadden al geëxperimenteerd met verschillende opbergsystemen, maar het was nog niet ‘af’. En daardoor een rommeltje.

Het begint hetzelfde. Eerst helemaal leegruimen en schoonmaken. Het aanrecht was te klein, en we hebben best een groot aanrecht.

Vervolgens sorteren. Ontbijtgranen. Houdbare etenswaren, zoals bloem en verschillende pasta’s. Deels in al dan niet geopende pakken, deels in potten. Zie ik daar nou beestjes lopen in dat pak? Ja, getver. Dit is het Verre warme Land niet! De vuilniszak raakt voller en voller. Gewetensbezwaren, voedsel-weggooi-schaamte. Er moeten dus meer potten komen, en die zijn er inmiddels. Daarmee kunnen we de dingen veel beter opbergen en is er minder kans op ongedierte.

De tweede categorie. Kruiden en specerijen. Best wel veel potjes. Ook hiervoor komen er opbergbakjes en rekjes. Daarmee zijn ze veel netter op te bergen en beter te vinden en gebruiken.

Dan noten en andere gedroogde vruchten. Prima spul voor een opbergbakje. En alle soorten olie. En de accessoires voor onze keukenmachine. Alles komt keurig bij de juiste categorie te liggen.

Ook hier helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Opbergbakjes en Mijn Eerste Keer

Opbergbakjes. Het grote geheime wapen. Marie Kondo heeft een productlijn en verdient er veel geld mee. Ik ben door de behoefte aan opbergbakjes en dozen, voor het eerst in mijn leven, bij de Action geweest. Ik haat die winkel tot in het diepst van mijn ziel, die tempel van alles wat fout is aan het consumentisme. Maar je krijgt er wel heel veel (opbergbakjes) voor weinig geld. Vriendin en ik hadden dus een uitstapje, en kwamen beladen met alle mogelijke opbergmiddelen weer thuis. Voordat jullie denken dat we in het wilde weg gekocht hebben: we hebben van tevoren een keurig lijstje gemaakt, en daar hebben we ons ook keurig aan gehouden.

Opbergkast

En dan het pièce de résistance. De ultieme rotzooiverzamelaar. Dat is de beste omschrijving van deze opbergkast. Niet in de keuken, maar op onze slaapverdieping. Een inbouwkast met een stellage erin, 50 centimeter diep. Ik heb er eerder al eens over geschreven, dit is de plek waar alle rommel zich verzamelt waar we elders geen plek voor hebben.

Deze kast is een manusje van alles en erg groot. Dat is ook een van de oorzaken van het probleem. We bewaren er ons gereedschap. De schoonmaakspullen staan er, inclusief de voorraad schoonmaakmaterialen. En verder liggen er allerlei ‘bewaardingen’. En met zo’n naam weet iedere Marie Kondo fan dat er gevaar dreigt. Reserve-onderdelen van meubels, bijvoorbeeld. Potjes verf. Een doos met schroeven, pluggen, en dat soort dingen. Een doos met kit, lijm en muurvuller. Allemaal van die dingen die in de meeste huishoudens wel rondslingeren, hoop ik.

En daar kwamen dus nog wat dingen bij uit het gootsteenkastje. Terwijl de kast al uitpuilde en rommelig oogde. Ook voor deze kast kwamen er dus een aantal opbergoplossingen, ook deze kast werd uitgeruimd, de dingen werden gesorteerd en op de juiste bestemming opgeborgen. Voor sommige dingen was dat helaas de afvalemmer. Maar ook deze kast kan er weer even tegen.

Klein grut

En toen we toch bezig waren… Heb ik ook maar de doos met elektra (verlengkabels, reservelampen, dat soort dingen) uitgezocht en opgeruimd. En Vriendin had in de keuken het kastje met pannen al aangepakt. Kortom, Huize Geldnerd is klaar voor de herfst. Of gewoon een beetje laat met de Grote Voorjaarsschoonmaak, dat kan natuurlijk ook.

Hoe pak jij grote opruimklussen aan?

error

Verder optimaliseren in de kledingkast

Minimaliseren, dat is een proces dat bij Geldnerd al jaren aan de gang is. Het is een kwestie van bijhouden, en elke keer vind ik toch weer iets om te optimaliseren en te verbeteren.

Zo was het onlangs weer tijd voor mijn halfjaarlijkse inventarisatie in de kledingkast. Een minder grote vervangingsoperatie dan vorige keer, dat scheelt weer in de uitgaven. De komende periode moeten er 1 of 2 nieuwe kostuums komen, maar daarvoor kan ik ook de aanbiedingen nog even afwachten. En de ontwikkelingen van mijn gewicht…

Wel heb ik nog een paar optimalisatieslagen gemaakt. Zo vond ik mijn sokkenla een rommeltje. Dus heb ik daar een half uurtje aan besteed om ze volgens de methode van Marie Kondo op te bergen. Daar werd ik heerlijk rustig en ontspannen van. En het resultaat mag er ook zijn. Het is ook een mooie maat voor mij. Als de sokkenla vol is, hoef ik geen nieuwe sokken bij te kopen. Ik houd van eenvoudige indicatoren, die werken toch het beste…

Waar ook nog wel iets te optimaliseren viel: mijn stropdassen. Over de jaren heen bouw je toch een hele collectie op. En op een gegeven moment heb je een aantal favorieten. Daar komt bij dat ik wel elke werkdag een kostuum draag, maar niet elke dag een stropdas. Kortom: ik heb meer stropdassen dan nodig, en een aantal exemplaren die ik niet meer zal dragen. Ook hier ben ik dus maar eens goed doorheen gegaan.

Verder ben ik helemaal niet ontevreden hoe alles erbij ligt. Het is makkelijk om het opgeruimd te houden. En het scheelt ook veel tijd ’s ochtends. Allemaal dingen die motiveren om het vol te houden!

Hoe gaat het met de optimalisatie van jouw kledingkast?

error

Alles heeft een thuis

Ken je dat? Dat je voortdurend op zoek bent naar dingen? Naar je huissleutels, net als je haast hebt om op tijd op een afspraak buiten de deur te zijn? Naar dat belangrijke document, dat vorige week per post is binnengekomen? Naar dat ene specifieke stukje gereedschap, waarvan je zeker weet dat je het hebt? Ken je dat gefrustreerde, agressie-opwekkende gevoel, dat ontstaat als je iets niet kunt vinden?

Ik niet.

En dat heeft een simpele reden. In Huize Geldnerd heeft alles een thuis. Alles heeft een plekje waar het opgeborgen kan worden. Dat scheelt enorm veel zoektijd en ergernis. Ik ben nogal vergeetachtig, vandaar… en de meeste van die vaste plekken zitten achter dichte deuren. Dat ziet er erg opgeruimd uit.

Dat is er niet zomaar gekomen. Het heeft me Jaren gekost om dit ‘in mijn systeem’ te krijgen. Eigenlijk is het pas echt gelukt na de verhuizing naar Geldnerd HQ, eind 2016. Bij de inrichting hebben we er zelfs al rekening mee gehouden, door te zorgen voor voldoende kastruimte met dichte deuren. En verder was het vooral een kwestie van opruimen. Rigoureus opruimen. In mijn kledingkast. Mijn boeken. Zelfs memorabilia moesten er aan geloven.

En het systeem vraagt ook wel onderhoud. Het belangrijkste is: voorkomen dat er weer veel nieuwe spulletjes je huis binnenkomen. Dat valt vaak nog niet mee. En ik maak vrijwel elke ochtend na het ontbijt ‘een rondje’. Afwas in de machine, doekje over het aanrecht, ‘troepjes’ uit de woonkamer en werkkamer, droge was opvouwen en opruimen. Kost me maximaal een minuut of 10, en we komen altijd thuis in een opgeruimd huis. Dat geeft heel veel rust. In die zin kan ik me helemaal aansluiten bij de woorden van Minimalist Dutchie.

Verdere optimalisatie is nog steeds nodig. Zo hebben we een diepe vaste kast. Daarin ligt ons gereedschap en de schoonmaakspullen. Die kast oogt nog rommelig, daar heb ik nog geen echte oplossing voor gevonden.

Minimalist Dutchie schreef een tijdje geleden ook over de voordelen van het elke dag volledig leegmaken van je handtas en/of werktas. Een handtas heeft Geldnerd niet, maar een werktas wel. En die gaat niet elke dag leeg. Dat hoeft ook niet. Ik heb ook dit geminimaliseerd, en alles heeft een vaste plek.

Ik werk volledig papierloos, zowel zakelijk als privé. Eigenlijk neem ik mijn totale kantoor mee in een tablet en een smartphone. Met toegang tot vergaderstukken en digitale dossiers, en ook de systemen voor HR en financiën. Het zit redelijk goed in mijn systeem om die ‘s avonds aan de opladers te hangen. Dat betekent dat ik ‘s ochtends altijd (bijna altijd) met volle batterijen vertrek, en de dag wel doorkom.

Wat zit er dan nog meer in mijn tas? Een paar accessoires, zoals een verloopkabeltje om de tablet en telefoon aan een extern scherm te koppelen, en een koptelefoonsetje. En mijn toegangspas voor onze panden. Zonder kom je niet binnen, en ook niet in je locker. Mijn portemonnee uiteraard. Een kleine opvouwbare paraplu, die ik ook echt altijd bij me heb (met dat betrouwbare Nederlandse weer). Dat is alles. Meer heb ik niet in mijn tas zitten.

Nou ben ik wel een beetje obsessief in het opruimen, dat heb ik al vaker toegegeven. Maar denk je eens in hoeveel gemak je ervan hebt, zelfs als je klein begint. Al heb je maar een vaste plek voor alle post die binnenkomt, voor alle rekeningen die je nog moet betalen, voor je sleutels? Denk eens even na over de grootste ergernissen en de dingen die je het meeste kwijtraakt? Zou het niet fijn zijn om dat een klein beetje minder te hebben? Dat zou veel stress schelen, toch?

Hebben de dingen bij jou thuis een vaste plek?

error

Ik ben er bijna ingetrapt

Marketing is geniepig. Dat weet ik. En ik verzet me er stevig tegen. Met behoorlijk succes, want mijn spaarpercentage zit in de lift. Maar soms, heel soms, trap ik er (bijna) in.

Zo ook onlangs. Geldnerd was jarig. Nou is mijn geboortedatum (en -jaar) staatsgeheim, maar sommige mensen en sommige bedrijven weten dat helaas toch. En dus kreeg ik een mailtje van een grote woonwebwinkel waar we, rond de verhuizing naar Geldnerd HQ, wel eens wat gekocht hebben. “Beste Geldnerd, van harte gefeliciteerd, en hier is een actiecode voor 10% korting, die een week geldig is”. Je kent het soort mailtjes vast wel.

En tsja, we kunnen eigenlijk nog wel een bijzettafeltje gebruiken in de woonkamer. We hebben er drie. Twee uit een setje van dezelfde woonwebwinkel, en één goedkoper oudje van onbestemde herkomst. En die is, op z’n zachtst gezegd, nogal wankel. Het tafelblad staat zelfs scheef.

Dus, voordat ik wist wat er gebeurde, klikte ik door naar de website van de woonwebwinkel en zocht het setje tafeltjes op. “Nog zo’n setje erbij kopen,” dacht ik, “dan hebben we een nieuwe ter vervanging van het oudje én nog een reservetafeltje voor als er nog eens eentje kapot gaat of ernstig beschadigd raakt”.

Ik vond het setje tafels. En kijk eens! Ze waren in de Sale!! Maar liefst 30% extradubbelplus korting op het setje. Klik, klik, en ze lagen in mijn winkelmandje.

Op weg naar het afronden van de bestelling. Kijk, de inlogpagina is al vooringevuld met mijn gebruikersnaam en wachtwoord voor de woonwebwinkel. “OK” klik ik, en ik ben in mijn eigen omgeving. En daar zie ik die andere handige functie. Het Verlanglijstje. Met een hartje ernaast, want je houdt van de spullen die je op je Verlanglijstje zet, toch? Net als vroeger in de aanloop naar Sinterklaas. En in het hartje het cijfer 5. Dat suggereert dat er nog 5 artikelen op dat verlanglijstje staan.

Toch maar even kijken naar de dingen die nog op het verlanglijstje staan. Die staan er al een tijdje, want sinds de periode net na de verhuizing ben ik hier eigenlijk niet meer geweest. Oh ja, een mooie nieuwe afvalemmer. RVS en met een kleurtje dat bij onze inrichting past. Die wilden we toen heel graag, waarom hebben we die destijds eigenlijk niet besteld? En ook in de aanbieding! Klik, klik. Even later zit er voor ruim € 200 aan spullen in mijn winkelwagentje.

En verder naar het afronden van de bestelling.

Gelukkig greep Vriendin in. Wacht even. Waar zijn we eigenlijk mee bezig? We hebben die afvalemmer toch helemaal niet nodig? En ook die tafeltjes niet. Drie tafeltjes is toch al teveel, twee tafeltjes is ook voldoende.

“Klik”. Dicht die webpagina. Was Geldnerd er toch bijna ingetrapt!

Word jij wel eens te grazen genomen door de marketing van bedrijven?

error

Mijn geheime spullenboel

Geldnerd is behoorlijk minimalistisch. Dat is niet ‘op z’n Marie Kondoos’ in één keer gegaan, maar het is een proces van jaren. Zelfs nu gaat er nog regelmatig een doos of vuilniszak vol spullen het huis uit, zoals onlangs uit mijn kledingkast. Maar het is tijd om maar weer eens een bekentenis te doen. Ik heb een geheime spullenboel die al mijn manmoedige minimaliseerpogingen trotseert. Die ik met geen vinger aanraak. Een Verzameling.

Al sinds mijn jeugd ben ik namelijk fan van Olivier B. Bommel en Tom Poes, de hoofdpersonen uit een lange serie verhalen van Marten Toonder. De unieke opzet van tekeningen samen met tekst, de prachtige verhalen vol kritische waarnemingen van de samenleving, en de fantastische taalvondsten van de schrijver, maken dat ik al vroeg geboeid was. Er moest destijds over vergaderd worden door de sectie Nederlands van mijn middelbare school, maar ik heb zelfs één van de Bommelverhalen op mijn literatuurlijst voor het eindexamen mogen zetten.

Ik heb alle verhalen van Bommel, het zijn (samen met enkele andere ‘specials’) de enige papieren boeken die ik nog bezit. Maar ik heb ook de nodige boeken over Toonder en Tom Poes. En dat is nog niet het enige… Ik heb daarnaast een verzameling ingelijste prenten en zeefdrukken van Bommel. Er hangt er een boven mijn werktafel, maar verder staan ze ingepakt in een van onze kasten. Verder heb ik diverse plastieken. En zelfs een stropdas (die ik nog nooit gedragen heb….).

Ze zijn er. Ik weet dat ik ze heb. Maar ik ‘gebruik’ ze niet, de meeste dingen liggen ‘uit het zicht’. Maar wegdoen? Nee. Want ik blijf een bewonderaar van de Bommel-verhalen…

Heb jij ook geheime spulletjes die jouw minimalisme trotseren?

error

Halfjaarlijkse ‘Operatie Kledingkast’

Geldnerd is soms een echte man. En dat betekent onder andere dat hij een bloedhekel heeft aan winkelen. Dat doe ik zoveel mogelijk online. En Geldnerd is ook minimalist. Dat heb ik in 2017 ook in mijn kledingkast doorgevoerd. Maar je kunt altijd verder optimaliseren. En je moet het ook onderhouden. Afgelopen weekend was het dan ook zo ver. Mijn halfjaarlijkse kledingkastcheck. Die gaat best grondig.

Van alle basisartikelen zoals t-shirts, sokken en ondergoed check ik hoeveel ik er nog heb, en in welke staat ze zijn. Versleten en kapotte exemplaren gaan weg, en er wordt waar nodig bijbesteld. Ik wil nog steeds voldoende exemplaren hebben om het twee weken uit te kunnen zingen.

Al mijn overhemden worden onderworpen aan de BMC, de Boorden- en Manchetten-Check. Bij tekenen van slijtage gaan ze er meteen uit. Zelf vind ik het verschrikkelijk om te zien, mensen met versleten boorden. Dus wil ik er zelf ook niet op betrapt worden. Ook hier werk ik met een voorraad die voldoende is om twee weken door te komen. Mijn overhemden koop ik online, en ik heb een sterke voorkeur voor een bepaald merk en dan alleen nog non-iron. Dat betekent helaas niet dat je ze helemaal niet hoeft te strijken, maar het scheelt wel enorm. Ook hiervoor is er dus weer een bestelling de deur uitgegaan.

Vervolgens was er nog een Dilemma op te lossen, met hoofdletter D. In een hoekje van mijn kast hingen enkele broeken die ik al zeker 6 jaar niet gedragen heb. En een zomerjas met hetzelfde euvel. Maar alles nog verre van versleten. Gelukkig kreeg ik hier hulp van Vriendin. Zij wierp 1 blik op de snit en de stijl, en zei ‘weg ermee’. Daar ben ik haar dankbaar voor, het behoedt mij voor ‘voor gek lopen’. Ik heb mijn kledingkastcheck afgesloten met een rondje schoenen poetsen. Dat doe ik overigens vrijwel wekelijks. Mijn opa, die ik helaas nooit gekend heb, was schoenmaker. Het voelt toch een beetje als een eerbetoon aan hem, en het ziet er netter uit en zorgt dat de schoenen langer meegaan. Bij de halfjaarlijkse check kijk ik ook naar dingen als veters. Ik heb twee paar vervangen, want ’s ochtends je veter doormidden trekken terwijl je haast hebt vind ik nooit een goed idee…

Dus deze week zijn er weer wat pakketjes binnengekomen in Huize Geldnerd, met de verschillende bestellingen die voortvloeiden uit ‘Operatie Kledingkast’. Ik heb in één keer ongeveer 25% van mijn kledingbudget besteed. Gelukkig was het op veel plekken nog Sale, dus ik heb ook wat mooie kortingen gekregen. Ook is er een volle zak naar de kledingcontainer van het Leger des Heils gegaan.

De volgende check staat gepland voor over een half jaar. Soms vind ik het aloude adagium rust, reinheid en regelmaat nog niet zo gek!

Hoe is het met jouw kledingkast?

error
« Older posts

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑