Blog over (financieel) bewust leven

Categorie: Minimalisme (Page 1 of 7)

Geldnerd deelt auto’s

Huh? Auto’s? Maar Geldnerd en Vriendin hebben toch helemaal geen auto? Dat klopt, en dat wil ik ook eigenlijk graag zo houden. Onze kantoren liggen op ongeveer 15 minuten fietsen van Geldnerd HQ, al komen we sinds medio maart maar heel zelden op kantoor. Onze mobiliteit bestaat uit een huurauto voor vakanties en ver familiebezoek. Verder gaan wij te voet, per fiets of met het openbaar vervoer. Al hebben we die laatste categorie wat beperkt sinds de corona-uitbraak. Een enkele treinreis, maar bus en tram vermijden we liever.

Toch knaagt er iets. Omdat we minder met het openbaar vervoer willen reizen, gaan we er minder op uit. En na een aantal jaren in alle seizoenen hebben we de wandelroutes ‘in de buurt’ ook wel gezien. Ons wereldje werd kleiner, en we merkten dat we er vaker op uit zouden willen. Daarnaast realiseerden we ons dat we erg klem zouden zitten bij noodgevallen. De autoverhuurders in de buurt hebben beperkte openingstijden, reguliere kantoortijden en in het weekend een deel van de zaterdag. Als er buiten die tijden iets zou gebeuren waarbij we snel een auto nodig hebben, dan kan dat pas de volgende werkdag. Dat voelt niet helemaal goed.

Een auto kopen dan maar? Nou nee! Want die zou toch echt zes of zeven dagen per week stilstaan bij ons voor de deur. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dus zijn we maar eens opnieuw gaan kijken naar deelauto’s. Dat hebben we een jaar of 8 geleden ook al eens gedaan. Destijds hebben we daar van afgezien omdat de optie huren veel voordeliger was, en we toen nog geen beperkingen kenden ten aanzien van het openbaar vervoer. Maar de omstandigheden zijn veranderd, het is dus tijd om er opnieuw naar te kijken.

Criteria

In dit soort situaties denk ik altijd eerst na over de criteria waar de oplossing aan moet voldoen. Welk probleem willen we oplossen, en tegen welke randvoorwaarden? Dat voorkomt dat ik automatisch voor de grootste, meest uitgebreide en duurste oplossing ga, terwijl ik ook met een eenvoudiger en goedkoper oplossing toe zou kunnen. Ik houd me er zelf niet altijd aan, maar dan zijn het in elk geval bewuste afwijkingen…

In deze situatie ben ik uitgegaan van de onderstaande criteria:

  • Wat zijn de Kosten van de verschillende opties? Abonnementskosten, kosten per kilometer, kosten voor de tijd dat je het voertuig bezet houdt?
  • Hoe is de Beschikbaarheid en Toegankelijkheid van de verschillende opties? Hoeveel voertuigen zijn er op welke afstand van ons huis beschikbaar, en op welke tijdstippen kan ik er gebruik van maken?
  • En verder: Hoe zijn risico’s afgedekt (Verzekering)? Wat zijn de Gebruikerservaringen? En hoe zit het met de Duurzaamheid?

Opties

Volgens de website van mijn gemeente worden er hier auto’s aangeboden door Greenwheels, SnappCar, MyWheels en Buurauto. Verder kom ik in Rotterdam nog Juuve tegen en Car2Go die momenteel alleen in Amsterdam actief is. Grofweg zijn er deelauto’s die door particulieren worden aangeboden, en deelauto’s die door een organisatie worden aangeboden (en beheerd). Ik heb een voorkeur voor het laatste, al kan ik niet precies aangeven waarom. Misschien heb ik, als er een probleem is, liever een discussie met een organisatie dan met een buurtbewoner? Om deze reden valt Snappcar voor mij af.

In Geldnerd City wordt ook stevig geadverteerd voor Sixt Share, onderdeel van het gelijknamige autoverhuurbedrijf. Daar heb ik ook nog even naar gekeken. Maar alleen de tarievenlijst is al zo complex dat ik afhaak. Ik houd van eenvoud. Buurauto ondersteunt vooral bewonersinitiatieven en heeft volgens de website het wagenpark inmiddels ondergebracht bij MyWheels. Dat biedt een combinatie van auto’s die door particulieren en door MyWheels zelf worden aangeboden. Dat maakt dat er voor mij momenteel twee opties zijn: Greenwheels en MyWheels.

Op de website RitjeWeg kun je eenvoudig zien welke deelauto’s er bij jou in de buurt allemaal beschikbaar zijn. Wij hebben geluk in onze grote stad in het westen van het land. Op minder dan vijf minuten lopen van onze voordeur vind ik meer dan 10 auto’s van Greenwheels, een handvol auto’s van MyWheels, en ook de nodige Snappcars. Maar zoals gezegd vind ik die laatste vooralsnog geen optie, en laat ik ‘m buiten beschouwing. Ik heb dus gekeken naar Greenwheels en MyWheels,

Bij Greenwheels is de auto verzekerd inclusief een Ongevallen-inzittendenverzekering. Voor schade aan de Greenwheels auto heb je een vast eigen risico die je per rit kan verlagen, voor €4,00 per reservering verlaag je het eigen risico van €350,00 naar €75,00. Bij MyWheels zijn de auto’s allrisk verzekerd. Je hebt een eigen risico van € 500 per gebeurtenis. Het eigen risico kun je verlagen naar € 250 voor € 3,50 per dag.

Beide organisaties bieden elektrische auto’s aan, maar ook benzine-auto’s. Brandstofkosten zijn inbegrepen in de kilometerprijs. Bij beide zijn de uurtarieven van elektrische auto’s iets hoger maar de kilometerprijs is lager. Het verschil tussen elektrisch en fossiel rijden is bij Greenwheels overigens groter dan bij MyWheels.

Uiteraard heb ik ook naar de kosten van de twee opties gekeken. Bij Greenwheels betaal je een borg van € 225 als je een abonnement neemt. Dat kun je overigens gewoon aan je OV-kaart koppelen, dat vind ik wel handig. De prijs per uur / per dag is afhankelijk van het type auto en het type abonnement. Er is een gratis abonnement als je Soms een auto mee wilt nemen, maar vanaf gemiddeld 1 rit per maand is een betaald abonnement al voordeliger. Ook de kilometerprijs is afhankelijk van het type auto en het type abonnement. MyWheels houdt het eenvoudiger. Je betaalt geen borg. Er is een vast uurtarief naar type auto dat je meeneemt, en een vaste kilometerprijs die hoort bij dat type auto. Greenwheels is voor de meeste situaties de duurdere van de twee.

Voor weekendjes familie-bezoek blijft het huren van een auto bij een verhuurbedrijf toch de goedkopere optie. Vooral de relatief hoge kilometerprijs bij de deelauto’s is hier debet aan. In combinatie met het feit dat onze families aan de andere kant van Nederland wonen. ‘Even heen en weer’ is dan al gauw meer dan 500 kilometer.

Hondje bepaalt onze keuze…

Maar… Huisdieren mogen bij MyWheels niet vervoerd worden. En dat is een dingetje voor ons. Want één van de doelen is uitstapjes maken, en dan mag moet Hondje mee. Bij Greenwheels mag het wel mits je de auto schoon achterlaat. Dat maakt de keuze uiteindelijk eenvoudig…

We zijn dus van plan om een abonnement te nemen. Binnenkort maar eens een keertje proefdraaien.

Denk jij ook af en toe na over jouw mobiliteit?

Niet elke verandering is een verbetering (klooien met ING bestanden)

Al een paar jaar kun je hier bij Geldnerd mijn spreadsheets downloaden. Vooral ter inspiratie, om mensen te laten zien wat er allemaal kan met een simpele spreadsheet, en om zoveel mogelijk mensen te helpen inzicht te krijgen in hun eigen financiën. Door de jaren heen is de functionaliteit behoorlijk uitgebreid. Op verzoek van diverse lezers heb ik mogelijkheden toegevoegd om bestanden van allerlei banken te importeren. Dat is weleens lastig, want ik ben daar zelf geen klant en kan dus niet in de gaten houden of er iets verandert en of alles wel altijd werkt. Maar tegelijkertijd vind ik het ook leuk (meer dan 10.000 downloads, jay!!!!) en puzzel ik graag om dingen werkend te krijgen en houden.

Maar de ING maakt het me nu wel erg lastig. De afgelopen periode kreeg ik een paar meldingen die ik maar niet opgelost kreeg. Tenminste, de oplossing voor de ene lezer werkte niet bij de andere lezer. Dat is voor mij als amateur-programmeur lastig. Het gebeurde ook in een periode dat het op mijn werk een beetje druk had, ik had dus weinig tijd om er even rustig voor te gaan zitten.

Vernieuwd! Verbeterd! Veranderd!

Tegenwoordig is het blijkbaar mode dat alles snel moet veranderen. Elk jaar moet ik wel weer wennen aan een volledig nieuwe (‘verbeterde’) gebruikersinterface voor een toepassing die ik vaak gebruik. En lang niet elke verandering is een verbetering. Zo verandert ABN AMRO (waar onze hypotheek en de gezamenlijke rekening met Vriendin lopen) stapsgewijs de app en webinterface, wat vooral betekent dat ik bepaalde functies ineens niet meer kan vinden. Mijn huisbank Rabobank vernieuwde vorig jaar de complete app en webinterface, wat vooral betekende dat ik vaker moet doorklikken voordat ik mijn downloadbestand gevonden heb. Ik heb ze gesuggereerd om gebruikers zelf een lijstje met favoriete functies te laten maken op de startpagina, maar op dat soort suggesties krijg je nooit een reactie. Datzelfde downloadbestand werd overigens in 2018 omgegooid. De Albert Heijn app werd onlangs ook al verbeterd vernieuwd veranderd. En enkele weken moest ook Evernote eraan geloven. ‘Van de grond af aan opnieuw opgebouwd’ dus ik ben nog steeds zoekende naar de beste manier om mijn gebruikelijke acties daarin te doen. En dan krijgen we ook nog jaarlijks een aantal veranderingen in het operating system van mijn Apple telefoon en tablet over ons heen, en één of twee keer per jaar een grotere Windows update op de laptop die ook elke keer wel weer wat dingen door de war gooit….

Waarom toch?

Ik klink vast als de oude man die ik ook ben, maar de rationale ontgaat mij toch vaak. Want heel vaak zijn de veranderingen alleen cosmetisch. Er komen geen nieuwe functionaliteiten bij. Het enige dat verandert is de gebruikersinterface. Je zet de knopjes, veldjes en teksten anders neer, verandert wat kleurtjes. Dat is geen vernieuwing, in elk geval niet in mijn woordenboek. Dat is camoufleren dat je niet vernieuwt. Wat natuurlijk ook dodelijk kan zijn in een wereld waar stilstand gezien wordt als achteruitgang een snelweg naar de afgrond. Maar dat soort ‘vernieuwingen’ zaaien wat mij betreft alleen maar verwarring. Mijn gebruikersgenot wordt er door aangetast. En niet zelden triggert het mij om toch weer eens te kijken naar alternatieven. Het jaagt mij juist weg in plaats van dat het mij een meer enthousiaste gebruiker maakt. Ben ik een uitzondering?

Als het werkt en het bevalt me, dan hoeft het niet te veranderen. De belangrijkste schermen van mijn financiële administratie en mijn beleggingsspreadsheet zijn al meer dan vijf jaar hetzelfde. Er komen wel eens wat nieuwe functies bij, en heel soms doe ik een wat grotere aanpassing om al die ‘groeisels’ wat beter te ordenen, maar de basis is hetzelfde. En ook het ‘theme’ (de opmaak) van deze blog is al meer dan vijf jaar niet veranderd, ik gebruik nog steeds dezelfde inrichting als toen ik mijn eerste blogpost publiceerde. Maar goed, ik ben ook geen commercieel bedrijf dat hippigheid en vernieuwing uit moet wil stralen… Ik klooi gewoon lekker door met mijn eigen lelijke WordPress-installatie.

Oplossing ING-issue

En dan dat ING probleempje. Inmiddels ben ik erachter dat ING gebruikers nu de optie geeft om zelf te bepalen hoe het downloadbestand eruit ziet. Hoe dat precies werkt kan ik niet nagaan. Ik ben zelf geen klant bij ING en er staat geen informatie op het openbare deel van de ING-website. Een van de opties die je nu blijkbaar hebt is het kiezen van het scheidingsteken tussen de velden. Daar zijn allerlei opties voor, onder andere komma (,) en puntkomma (;). Voor de importmacro in de spreadsheet is dit erg belangrijk.

In de VBA code van de administratie staat een routine “Sub ImportING()”. In de code vind je het volgende rijtje:
.TextFileConsecutiveDelimiter = False
.TextFileTabDelimiter = False
.TextFileSemicolonDelimiter = False
.TextFileCommaDelimiter = True
.TextFileSpaceDelimiter = False

Deze regelt wat er in het geïmporteerde bestand als scheidingsteken wordt herkend. Als je de komma gebruikt moet de waarde .TextFileCommaDelimiter op ‘True’ staan. Als je puntkomma gebruikt moet de waarde .TextFileSemicolonDelimiter op ‘True’ staan. De waarden die je niet gebruikt moeten op ‘False’ staan. Eenvoudig aan te passen dus. Veel succes!

Hoe kijk jij naar ‘vernieuwing’?

Bewust Leven

‘Blog over (financieel) bewust leven’. Dat is al een tijdje de ondertitel bovenaan Geldnerd.nl. Dat is niet altijd zo geweest. De eerste jaren stond er ‘Bloggen over persoonlijke financiën’. Het is het enige dat ik aan de vormgeving van deze blog veranderd heb sinds ik er 5 jaar geleden mee begon. De vormgeving en opmaak zijn al die tijd niet veranderd. Waarom ook? Maar die ondertitel dus wel. En dat is een hele bewuste keuze waar ik, zoals de meeste dingen, lang en diep over heb nagedacht.

Ik werd op dit punt nog weer eens getriggerd toen ik onlangs het epistel over Intentioneel Leven las van Ernst-Jan Pfauth (die we inmiddels toch wel collega-FIRE-blogger mogen noemen, naast alle andere nuttige dingen die hij doet). Een van de dingen die ik mooi vind aan dat schrijven zijn de concrete voorbeelden die hij geeft. De afgelopen jaren heb ik persoonlijk ook twee filosofieën omarmd: FIRE en Minimalisme. En bij beide is Bewust Leven de rode draad. Bewust keuzes maken. Vandaar de ondertitel.

Sinds 2003 ben ik bewust bezig met mijn financiën. In eerste instantie keken Ex en ik eens per kwartaal naar onze inkomsten en uitgaven. Dat was een begin. Bewustzijn van wat er inkwam en wat er uitging. Pas later, stapsgewijs, werd dit uitgebreid. Bewuste keuzes maken in waar we wel (en niet) geld aan uitgaven. Abonnementen rationaliseren. Inzoomen op grotere uitgaven. Een plan maken voor de aflossing van onze hypotheek. Plannen wat ik elke maand wilde sparen en beleggen. Wat hebben al deze dingen met elkaar gemeen? Het zijn Bewuste Keuzes. Ik laat het niet meer ‘zomaar gebeuren’ met mijn financiën en kijk aan het eind van de maand wat er overblijft om te sparen. Nee, ik spaar en leef van wat er overblijft, omdat ik weet wat er binnenkomt en waar het naartoe moet.

Iets soortgelijks is er gebeurd met mijn spullen. Geholpen door 7 verhuizingen in 7 jaar tijd ben ik steeds bewustere keuzes gaan maken over de ‘aardse goederen die ik wil bezitten. Geen auto. De bezittingen die er waren zijn met behulp van opruimgoeroe Marie Kondo geprioriteerd. Mijn kledingkasten zijn gerationaliseerd en worden twee keer per jaar door mij ‘onderhouden’. Ook mijn boekencollectie en memorabilia moesten er aan geloven, net als de verzameling apps op mijn mobiele telefoon. Wat ik bezit en wat ik koop, het zijn bewuste keuzes. En zelfs over mijn digitale informatie en privacy heb ik bewust nagedacht. Bewust gekeken hoe ik met mijn persoonlijke informatie om ga en ook een aantal maatregelen genomen, gegevens verplaatst en software vervangen. Een proces dat nog steeds aan de gang is.

Vorig jaar moest ook mijn gezondheid eraan geloven. Twee decennia lang heb ik stevig overgewicht gehad, waar ook nog wel elk jaar een kilootje bijkwam. Soms deed ik een paar weken mee aan een dieetrage en gingen er wat meer kilo’s vanaf. Die er vervolgens meteen weer aankwamen (met bonus) als ik weer stopte met het dieet. Pas toen ik mijn levensstijl omgooide, en bewust ging kiezen wat ik wanneer in welke hoeveelheden in mijn mond stopte, lukte het na 20 jaar overgewicht eindelijk om echt af te vallen. Bewust leven.

Vlieg ik dan nooit uit de bocht? Ben ik dan één brok zelfbeheersing? Nee hoor, verre van. Maar steeds vaker is het een incident, en weet ik mijzelf ook snel weer te herpakken. Uit de bocht vliegen mag, het is een van die dingen die ons ‘mens’ maakt. Perfectie bestaat niet, gelukkig niet. Maar er zit een wereld van verschil tussen bewust en onbewust leven. Bewuster leven, voor mij is het één van de mooiste opbrengsten van de zoektocht naar financiële onafhankelijkheid.

Hoe bewust zijn jouw keuzes?

Verzonken kosten door corona?

Sunk costs (in het Nederlands ook wel ‘verzonken kosten’), zijn in de economie kosten die al gemaakt zijn en niet meer ongedaan te maken zijn. Dat zeggen de economieboekjes en ook Wikipedia. En ook in je persoonlijke financiën komen ze af en toe voor. Ik kwam tenminste een behoorlijke post tegen toen ik door mijn administratie heenliep.

Afgelopen jaar ben ik namelijk nogal afgevallen, daar heb ik vaak over geschreven. En begin dit jaar, toen het gewichtsdoel bereikt was, ben ik behoorlijk tekeer gegaan in de kledingkast. Er kwamen twee nieuwe kostuums en een stapel nieuwe overhemden. Die ik voor mijn werk dagelijks gebruik. Ik had bewust de tweede helft van vorig jaar geen enkel kledingstuk vervangen in mijn geoptimaliseerde garderobe. Want ik wilde mijn kleding niet te groot kopen als dat niet meer nodig is. Geldnerd kon dus weer ‘strak in het pak’.

En toen kwam corona.

En gingen we thuis werken. Sinds medio maart. In eerste instantie met de gedachte van ‘een paar weken’, maar al snel werden dat maanden. Inmiddels weten we hier zeker dat het tot september duurt, maar waarschijnlijk langer. Met z’n allen terug naar kantoor kan hier helemaal niet zolang er geen vaccin is en de anderhalve-meter regels gelden. Er is onvoldoende ruimte om iedereen een plekje te geven. Om over de verwachte wachttijd bij de liften maar te zwijgen. Misschien af en toe een paar uurtjes met je eigen team, dat zal het wel worden.

Vanaf het begin zag je de kledingregels relaxter worden. Directeuren tijdens video-vergaderingen in slobbertruien en later in slechtzittende poloshirts. Er werd er zelfs eentje in een camouflage-hoodie gesignaleerd. Ook ik gaf al gauw de voorkeur aan een lekkere warme trui. Alleen voor bijzondere gesprekken haalde ik nog wel eens een overhemd uit de kast. Dat is sinds medio maart nu een keer of vijf gebeurd. Dat betekent dat eenderde van mijn overhemden sinds medio maart een keer gedragen is, en de rest heeft werkeloos in de kast gehangen. Mijn kostuums zijn sinds medio maart nog helemaal niet gebruikt, van de twee nieuwe kostuums heb ik er eentje zelfs helemaal niet meer gedragen sinds het passen in de winkel. Een extra broek (broeken slijten sneller dan jasjes, vandaar), die ik bij dat kostuum besteld had en die nageleverd werd, heeft drie maanden in de winkel gehangen voordat ik een keer in de buurt was op ‘m op te halen.

Niet zo’n heel zinvolle uitgave dus, die grote hoeveelheid kleding. In elk geval niet op dit moment.

Investopedia constateert terecht dat je verzonken kosten niet moet meewegen in toekomstige besluiten, omdat ze voor de huidige en toekomstige staat van de financiën niet relevant meer zijn. En zo kijk ik er ook maar naar. De kostuums en de overhemden hangen hier in de kast. Voorlopig zullen ze weinig gedragen worden. Dus slijten ze ook niet. Het zal waarschijnlijk betekenen dat ik de komende 12 maanden minder aan kleding uit ga geven. Want wat je niet gebruikt hoef je ook niet te vervangen. Want ik heb nu niet de neiging om bij de komende kledingkast-check gewoon weer een stapel nieuwe overhemden en een nieuw kostuum te kopen, gewoon ‘omdat ik dat altijd doe’ en omdat er weer boorden en manchetten versleten zijn. En waarschijnlijk zal ik de kostuums en overhemden echt nog wel ‘verslijten’ voordat ik stop met werken. Hoop ik.

Heb jij te maken met ‘verzonken kosten’ door corona?

Marie Kondo rukt verder op

Het is geen geheim dat Geldnerd fan is van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zelfs mijn sokken moesten eraan geloven. En toch… Toch is het nog steeds mogelijk om verder te optimaliseren. Marie Kondo rukt verder op in ons huis.

Ken je dat? Van die plekken in je huis waar troep zich als vanzelf weet te verzamelen? Onlangs moesten drie van die notoire hotspots eraan geloven. Het begon eigenlijk met eentje, maar van het een kwam het ander. Het ging om de voorraadkast in de keuken, het kastje onder de gootsteen en uiteindelijk ook een van onze vaste bergkasten. Opruimen leidt tot opruimen, zullen we maar zeggen.

Gootsteenkastje

Het begon in het gootsteenkastje. Onze keuken heeft een L-vorm, en de gootsteen zit naast het hoekelement. Het kastje eronder loopt helemaal door tot in de hoek. Extra diep en veel ruimte, maar erg inefficiënt. Vooral veel loze ruimte. Tel daarbij op dat er zich allerlei flessen en potjes en schoonmaakbenodigdheden verzamelden. Het was dus verworden tot een dertien in een dozijn chaotisch keukenkastje.

Allereerst heb ik het kastje helemaal leeggehaald en van binnen schoongemaakt. Vervolgens heb ik in het diepe gedeelte van het kastje een extra legplank gemaakt. Hiermee is dat gedeelte beter te benutten. Ook heb ik een haakje gemaakt aan de binnenkant van het deurtje. Daar hangen we de afwasbak aan op. Want die nam bovenmatig veel legruimte in beslag.

Vervolgens ben ik eens goed door de inhoud van het kastje heengegaan. Er stonden vooral veel dubbele flessen. Maar onze voorraad bewaren we elders, dus die gingen naar de grote opbergkast. Waarover later meer. Er stonden ook een aantal flessen schoonmaakmiddel die we helemaal niet gebruiken in de keuken. Ook die gingen in de bak voor verhuizing naar de opbergkast. Het keukentextiel (handdoeken, theedoeken en vaatdoeken) heb ik op keurige stapels op het nieuwe plankje gelegd. De afwasbak aan de deur, en de overgebleven flessen netjes op een rijtje.

De spullen die toen nog op het aanrecht lagen, kon ik sorteren in drie categorieën: afwas en afwasmachine, reinigingsdoekjes, en overige (vooral borstels). Hiervoor kwamen er drie opbergbakjes. Er slingert niets meer los rond in het kastje, alles heeft een plek. Dat is toch wel een van de basisprincipes van ‘opruimen en opgeruimd houden’.

Ik heb helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Voorraadkast

Ook de voorraadkast in de keuken had wat aandacht nodig. Groot, en met diepe schappen. Ik heb een haat-liefde verhouding met diepe schappen. De eerste gedachte is ‘veel oppervlakte, hoera’, maar door de diepte zijn ze vaak minder praktisch in het gebruik. We hadden al geëxperimenteerd met verschillende opbergsystemen, maar het was nog niet ‘af’. En daardoor een rommeltje.

Het begint hetzelfde. Eerst helemaal leegruimen en schoonmaken. Het aanrecht was te klein, en we hebben best een groot aanrecht.

Vervolgens sorteren. Ontbijtgranen. Houdbare etenswaren, zoals bloem en verschillende pasta’s. Deels in al dan niet geopende pakken, deels in potten. Zie ik daar nou beestjes lopen in dat pak? Ja, getver. Dit is het Verre warme Land niet! De vuilniszak raakt voller en voller. Gewetensbezwaren, voedsel-weggooi-schaamte. Er moeten dus meer potten komen, en die zijn er inmiddels. Daarmee kunnen we de dingen veel beter opbergen en is er minder kans op ongedierte.

De tweede categorie. Kruiden en specerijen. Best wel veel potjes. Ook hiervoor komen er opbergbakjes en rekjes. Daarmee zijn ze veel netter op te bergen en beter te vinden en gebruiken.

Dan noten en andere gedroogde vruchten. Prima spul voor een opbergbakje. En alle soorten olie. En de accessoires voor onze keukenmachine. Alles komt keurig bij de juiste categorie te liggen.

Ook hier helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Opbergbakjes en Mijn Eerste Keer

Opbergbakjes. Het grote geheime wapen. Marie Kondo heeft een productlijn en verdient er veel geld mee. Ik ben door de behoefte aan opbergbakjes en dozen, voor het eerst in mijn leven, bij de Action geweest. Ik haat die winkel tot in het diepst van mijn ziel, die tempel van alles wat fout is aan het consumentisme. Maar je krijgt er wel heel veel (opbergbakjes) voor weinig geld. Vriendin en ik hadden dus een uitstapje, en kwamen beladen met alle mogelijke opbergmiddelen weer thuis. Voordat jullie denken dat we in het wilde weg gekocht hebben: we hebben van tevoren een keurig lijstje gemaakt, en daar hebben we ons ook keurig aan gehouden.

Opbergkast

En dan het pièce de résistance. De ultieme rotzooiverzamelaar. Dat is de beste omschrijving van deze opbergkast. Niet in de keuken, maar op onze slaapverdieping. Een inbouwkast met een stellage erin, 50 centimeter diep. Ik heb er eerder al eens over geschreven, dit is de plek waar alle rommel zich verzamelt waar we elders geen plek voor hebben.

Deze kast is een manusje van alles en erg groot. Dat is ook een van de oorzaken van het probleem. We bewaren er ons gereedschap. De schoonmaakspullen staan er, inclusief de voorraad schoonmaakmaterialen. En verder liggen er allerlei ‘bewaardingen’. En met zo’n naam weet iedere Marie Kondo fan dat er gevaar dreigt. Reserve-onderdelen van meubels, bijvoorbeeld. Potjes verf. Een doos met schroeven, pluggen, en dat soort dingen. Een doos met kit, lijm en muurvuller. Allemaal van die dingen die in de meeste huishoudens wel rondslingeren, hoop ik.

En daar kwamen dus nog wat dingen bij uit het gootsteenkastje. Terwijl de kast al uitpuilde en rommelig oogde. Ook voor deze kast kwamen er dus een aantal opbergoplossingen, ook deze kast werd uitgeruimd, de dingen werden gesorteerd en op de juiste bestemming opgeborgen. Voor sommige dingen was dat helaas de afvalemmer. Maar ook deze kast kan er weer even tegen.

Klein grut

En toen we toch bezig waren… Heb ik ook maar de doos met elektra (verlengkabels, reservelampen, dat soort dingen) uitgezocht en opgeruimd. En Vriendin had in de keuken het kastje met pannen al aangepakt. Kortom, Huize Geldnerd is klaar voor de herfst. Of gewoon een beetje laat met de Grote Voorjaarsschoonmaak, dat kan natuurlijk ook.

Hoe pak jij grote opruimklussen aan?

Verder optimaliseren in de kledingkast

Minimaliseren, dat is een proces dat bij Geldnerd al jaren aan de gang is. Het is een kwestie van bijhouden, en elke keer vind ik toch weer iets om te optimaliseren en te verbeteren.

Zo was het onlangs weer tijd voor mijn halfjaarlijkse inventarisatie in de kledingkast. Een minder grote vervangingsoperatie dan vorige keer, dat scheelt weer in de uitgaven. De komende periode moeten er 1 of 2 nieuwe kostuums komen, maar daarvoor kan ik ook de aanbiedingen nog even afwachten. En de ontwikkelingen van mijn gewicht…

Wel heb ik nog een paar optimalisatieslagen gemaakt. Zo vond ik mijn sokkenla een rommeltje. Dus heb ik daar een half uurtje aan besteed om ze volgens de methode van Marie Kondo op te bergen. Daar werd ik heerlijk rustig en ontspannen van. En het resultaat mag er ook zijn. Het is ook een mooie maat voor mij. Als de sokkenla vol is, hoef ik geen nieuwe sokken bij te kopen. Ik houd van eenvoudige indicatoren, die werken toch het beste…

Waar ook nog wel iets te optimaliseren viel: mijn stropdassen. Over de jaren heen bouw je toch een hele collectie op. En op een gegeven moment heb je een aantal favorieten. Daar komt bij dat ik wel elke werkdag een kostuum draag, maar niet elke dag een stropdas. Kortom: ik heb meer stropdassen dan nodig, en een aantal exemplaren die ik niet meer zal dragen. Ook hier ben ik dus maar eens goed doorheen gegaan.

Verder ben ik helemaal niet ontevreden hoe alles erbij ligt. Het is makkelijk om het opgeruimd te houden. En het scheelt ook veel tijd ‘s ochtends. Allemaal dingen die motiveren om het vol te houden!

Hoe gaat het met de optimalisatie van jouw kledingkast?

« Older posts

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑