Geldnerd is overbodig

Geldnerd is niet meer nodig. Overbodig.

Nee, het gaat niet over mijn blog. Dat is waarschijnlijk ook overbodig, maar ik beschouw het toch eerst en vooral als mijn persoonlijke financiële dagboek. En zolang het nuttig is voor mijzelf, blijft het mooi staan.

Maar het gaat wel over mijn werk. Daar ben ik overbodig. Daar heb ik zelf voor gezorgd, en ik ben er blij mee.

In mijn huidige functie ben ik medio 2020 begonnen. Ik werd manager van een aantal mooie beleidsdossiers bij de overheid, met een mooi team mensen daaromheen. Er moest een hoop gebeuren, zowel op de dossiers als in de organisatie. Daar heb ik de afgelopen twee en een half jaar met veel plezier aan gewerkt. Ik heb veel kunnen brengen en ook veel nieuwe dingen geleerd. Het was een interessante kabinetsformatie en ook met het huidige kabinet en onze eigen minister maak ik elke week bijzondere dingen mee.

Maar in dat proces werd mijn afdeling ongeveer twee keer zo groot. Dertig medewerkers heeft mijn cluppie nu. En dat is veel. In onze organisatie vinden we een ‘span of control’ van vijftien medewerkers ‘gezond’. Nu gaat het niet alleen om de mensen, maar ook om de onderwerpen. Een team van vijftien mensen rond één thema is eenvoudiger dan een team van vijftien mensen rond drie ingewikkelde politieke thema’s. En ik heb dus dertig medewerkers. Rond vijf thema’s. Die best ingewikkeld zijn en weinig met elkaar te maken hebben. Dat vraagt het nodige van mij als manager.

Een jaar geleden ben ik dus maar eens gaan roepen dat mijn afdeling gesplitst zou moeten worden. Dat soort dingen gebeuren nooit zomaar. Dan moet er vergaderd worden en gereorganiseerd en met ondernemingsraden gesproken en zo. Dus in eerste instantie was het antwoord ‘nee’. Maar ik bleef gewoon roepen en mijn afdeling bleef groeien. Dus onlangs was het antwoord geen ‘nee’ meer.

Mijn afdeling worden er dus twee. Met twee managers. Waarvan ik er best een had kunnen zijn. Maar ik kies er zelf voor om dat niet te doen. Om een aantal redenen. Ten eerste heb ik mij ruim twee jaar geleden gecommitteerd aan het huidige team met de huidige mensen en taken. De gedachte dat ik hier een keuze in moet maken vind ik niet prettig. Ten tweede hebben we (zoals ik al schreef) de afgelopen jaren ook veel bereikt. Voor mij persoonlijk is de cirkel op deze plek dan ook wel rond.

En nu ben ik dus overbodig. En op zoek naar ‘iets anders’.

Dat klinkt allemaal dramatischer dan het is. Ik word niet ontslagen of zo. Ik heb gewoon mijn ambtelijke arbeidscontract. En ik werk voorlopig ook nog gewoon verder aan dezelfde dossiers met dezelfde mensen. Maar er is gelukkig al wel een tweede manager gevonden die ad-interim een deel van mijn afdeling en mijn dossiers overneemt. Ik heb dus iets meer tijd en ruimte om te zoeken naar een ander plekje. En daar neem ik rustig de tijd voor. Niet eindeloos, want er komt een moment dat er vaste nieuwe managers komen en dan ga ik in de weg lopen. Dat wil ik ook weer niet. Maar omdat ambtelijke molens meestal niet heel snel malen gaat dat echt nog wel even duren.

Ik houd jullie op de hoogte. Beloofd. En ik heb ook echt wel zin in iets nieuws.

Heb jij jezelf wel eens overbodig gemaakt?

Kunstnagels, fysiotherapie en voedingssupplementen

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Kunstnagels ja. Niet voor Geldnerd. Zelfs niet voor Vriendin. Maar wel voor Hondje… Eerder schreef ik over de ouderdomsklachten van ons Hondje. Dat wordt er allemaal niet beter op. Huppelde hij in maart nog vrolijk de trap op en af, sinds mei lukt hem dat echt niet meer.

Sinds eind mei kreeg Hondje dagelijks een dosis pijnstillers voor zijn artrose. Als vloeistof verstopt in een snoepje ging dat goed naar binnen. Maar de resultaten waren wisselend. Goede momenten en slechte momenten (het zijn niet eens dagen) wisselden elkaar af. Goede momenten waarop hij weer rondspringt, dat hij wil spelen en zijn balletje wil apporteren. Dat hij erop staat om een lange wandeling te doen (en vervolgens de rest van de dag voor pampus ligt van vermoeidheid). En slechte momenten waarop we hem naar het dichtstbijzijnde veldje dragen om met veel moeite zijn behoefte te doen. Het deed me pijn om het te zien.

En door het slepen van zijn achterpootjes sleten een paar nageltjes inmiddels zo ver af dat ze gingen bloeden als hij over harde ondergrond (trottoir, asfalt) loopt. Toen dat gebeurde hebben we de uitlaatservice even een weekje ‘on hold’ gezet. Met pijn in het hart. Want we weten dat ons Hondje dol is op de lange wandelingen met de uitlaatservice.

Fysiotherapie

Inmiddels hebben we enkele sessies gehad met een dierenfysiotherapeute. Als je me dit een paar jaar geleden gezegd had, dan had ik je uitgelachen. Daarbij merken we dat zijn reflexen goed zijn, maar de kracht in zijn achterpoten wordt duidelijk minder. Oefeningen helpen wel iets. We weten inmiddels (ook door andere symptomen) dat het neurologisch is, de signalen uit zijn achterlijfje komen echt met vertraging aan in zijn koppie. Niet ongebruikelijk bij lange hondjes van deze leeftijd. Ouderdomsdementie.

De fysiotherapeute suggereerde om eens te kijken naar kunstnagels. Die blijken er dus inderdaad ook te zijn voor honden. Het zijn kunststof hoesjes die je vult met speciale lijm en over de (in ons geval) zwaar afgesleten nagels van Hondje schuift. Vijf minuten drogen en klaar. Ze worden vooral gebruikt voor honden die zichzelf dwangmatig krabben, maar werken dus ook prima bij overmatige slijtage door artroseklachten. Hondje gebruikt ze nu een paar weken, en het voorkomt bloedingen. En als hij er eens eentje kwijtraakt, dan plakken we er gewoon een nieuwe op. Er zitten er 40 in de verpakking.

Nieuwe medicijnen

Begin juli bespraken we de situatie van Hondje opnieuw met de dierenarts. Ons Hondje heeft toen een injectie gekregen met een nieuw medicijn, Librela. Ik zie er veel discussies over voorbij komen op huisdierenfora. Voor ons Hondje werkt het vooralsnog zeer positief. Hij was 24 uur lang een beetje verdwaasd en suf na de injectie, maar dat zien we ook bij zijn reguliere jaarlijkse vaccinaties. Daarna merkten we een duidelijke verbetering in zijn welbevinden. Hij wandelt duidelijk soepeler en heeft meer energie.

De bedoeling is dat Hondje elke 4 – 6 weken een nieuwe injectie krijgt. We hopen dat de positieve effecten lang zichtbaar blijven.

Voedingssupplementen

Ons Hondje is altijd al een slechte eter geweest. Erg kieskeurig. De laatste tijd werd dat weer erger, hij verloor zienderogen gewicht. We voeren hem nu bij met gekookte kip (zijn lievelingskostje). En dat is uiteraard iets wat meneer tot op het bot uitmelkt. Voor de korte termijn hebben we er wel belang bij. Want op die manier krijgt hij ook zijn noodzakelijke voedingssupplementen binnen. Zijn oogdruppels, de visolie, en ook het groenlipmossel-extract. Van andere hondenbaasjes horen we hier positieve verhalen over. We proberen het gewoon.

Fysieke maatregelen

Met name sinds ons Hondje Librela krijgt gaat het echt een stuk beter met hem. Hopelijk blijft dat zo. Een traphekje voorkomt inmiddels dat hij zelfstandig de trap probeert op en af te gaan, want hij heeft al een piepend en in paniek bij de trap gezeten toen hij niet zelfstandig terug kon komen. En de uitlaatservice hebben we teruggebracht van vijf keer per week naar twee keer per week. De maandag en de donderdag. Vaker lukt het ons Hondje niet meer. Enkele dagen rust tussen de wandelingen. Helemaal stoppen met de uitlaatservice willen we niet. We merken aan alles dat Hondje er heel veel levensvreugde uit haalt. Die vermindering levert overigens wel een forse besparing op van € 160 per maand. De helft daarvan gaat dan wel weer op aan medicijnen en voedingssupplementen.

Blij Hondje

Hoe ver gaan we hiermee? Die vraag blijven we onszelf stellen. Zoals ik al eerder schreef is de levensvreugde van Hondje voor ons het belangrijkste. Zolang hij nog kwispelt als er iets leuks gebeurt, zolang hij nog wil spelen, zolang hij nog heel blij met de uitlaatservice mee gaat en nog blijer weer thuis komt, zo lang hij nog enthousiasme toont voor snoepjes en lekkernijen, zo lang we nog merken dat hij vreugde heeft in het hondenleven, en we geen tekenen zien van continue pijn of lijden. We hopen dat dat nog heel lang zo blijft!

En zo af en toe verrast het Hondje ons dan ook nog weer. Lijkt er sprake van een wonderbaarlijke herrijzenis. Want afgelopen week klom hij zelf weer aarzelend een keer de trap op toen wij even niet aan het opletten waren. Verbazingwekkend mormel…

Gaat jouw huisdier ook wel eens naar de fysiotherapeut?

Twee jaar koffie

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Twee jaar geleden vervingen we ons Nespresso-apparaatje door een mooie glimmende volautomatische koffiemachine van Jura. Daar lag een uitgebreide berekening aan ten grondslag over de prijs per kopje. En één jaar geleden heb ik gekeken wat er van die verwachting is uitgekomen door de werkelijke prijs per kopje koffie in het eerste jaar te berekenen. Tijd om te kijken hoe de vlag er na twee jaar bijhangt.

Koffiecrisis?!

Het was een dynamisch jaar in koffieland. Niet eens zozeer in onze keuken, onze machine bleef gewoon braaf de kopjes vullen en zeuren om schoonmaakbeurten, filters, vers water en koffiebonen. Maar eind 2021 las ik veel berichten over de gestegen koffie prijzen op de wereldmarkt. De oogst in Brazilië, een van de grootste producenten, is deels mislukt. De vooruitzichten voor 2022 zijn iets beter, maar nog steeds slechter dan verwacht werd. Daar bovenop kwamen de problemen in de wereldwijde logistieke ketens. Iedereen kent de berichten over vertraagde containers en andere vervoersperikelen.

En dat alles raakte ook onze koffieconsumptie. In de hele maand maart was er geen aanbieding van onze favoriete koffiebonen. We kochten meestal groot in tijdens aanbiedingen, een stuk of zes zakken van 500 gram. Genoeg voor een week of vijf. En dan was er altijd wel weer een aanbieding. In april kwam er gelukkig weer een aanbieding met 25% korting, maar die omvatte niet het biologische assortiment. Gelukkig werd het daarna beter, de afgelopen periode kunnen we weer altijd inslaan met minimaal 25% korting. En inmiddels drinken we al wel een tijdje ‘biologisch’. Het prijsverschil met normale bonen is niet groot. Maar we willen ze wel met korting inkopen…

Nog een kopje…

En we hebben er uiteindelijk geen kopje koffie minder om gedronken. Integendeel. Maar het afgelopen jaar is onze voorkeur in koffieproducten wel iets veranderd. Geldnerd zelf drinkt minder koffieproducten met melk, zoals latte macchiato of cappuccino. ‘Gewone’ dubbele espresso zonder poespas, dat blijft toch mijn favoriet.

Statistiekjes

Het melksysteem is de afgelopen twee jaar 226 keer gereinigd, het apparaat heeft inmiddels 26 maal een uitgebreid reinigingsprogramma gevraagd en gekregen. We zijn inmiddels met ons 16e waterfilter bezig, die gaan nog steeds gemiddeld 7 weken mee. En we hebben in de periode 1 juli 2021 – 1 juli 2022 meer koffie gedronken dan in het eerste jaar.

KoffieproductJaar 1Jaar 2Totaal
Ristretto022
Espresso3.3314.4457.776
Coffee14515160
Cappuccino722799
Café au lait202
Macchiato044
Latte macchiato17070240
Portion of milk foam112637
Portion of milk11415
Hot water101
Flat white1796113
Totaal aantal koffieproducten3.6704.6898.449

In jaar 2 hebben we 58 pondspakken koffiebonen gebruikt. Dat waren er in het eerste jaar 56. De prijs van die pakken is wel behoorlijk gestegen (terwijl we toch nog steeds hetzelfde huismerk gebruiken). Was de normale winkelprijs in het eerste jaar € 7,30, in het tweede jaar is dat opgelopen tot € 8,80. Een stijging van maar liefst 20,5%! We kochten ze wel met gemiddeld 20% korting, gelukkig.

Aannames

Voor mijn berekeningen heb ik zoveel mogelijk dezelfde aannames gebruikt als vorig jaar:

  1. Voor de levensduur van de machine ga ik nog steeds uit van 5 jaar.
  2. Ook nu schat ik in dat we nog voor ongeveer een half jaar onderhoudsartikelen in huis hebben. Waterfilters, reinigingstabletten, vloeistof om het melksysteem te reinigen, vervangende slangetjes en filters voor het melksysteem. Naar rato neem ik dus een deel van de totale uitgaven aan onderhoudsartikelen om toe te rekenen aan dit jaar, de rest is ‘in voorraad’.
  3. Voor de koffieproducten waarin ook melk verwerkt is (o.a. cappuccino en latte macchiato) ga ik uit van 70 ml (0,07 liter) melk per product en reken met een literprijs van € 1,20 (dat was vorig jaar € 1,10). In Huize Geldnerd wordt nog steeds halfvolle biologische melk gebruikt.
  4. Op koffie met melkschuim gebruiken we ook nog steeds een vleugje kaneelpoeder, ik heb dus ook de kosten van een potje kaneel meegenomen.
  5. De gemiddelde prijs van een pondspak koffiebonen was € 8,80, maar gemiddeld hebben we deze gekocht met 20% korting. Ik reken dus met € 7,04 per pond koffie (dat was vorig jaar € 5,84).
  6. Ik heb geen kosten gerekend voor het drinkwater. Vorig jaar heb ik dat nagerekend en die kosten waren ongeveer 0,025 eurocent per kopje.

Berekeningen

In onderstaande tabel zijn de diverse variabelen opgenomen.

#Jaar 1Jaar 2Eenheid
ATotale investering1.573,29
BAfschrijvingstermijn5jaar
CAfschrijving per jaar ( A / B )314,66314,66
DOnderhoudskosten per jaar244,39227,56
EAantal pondspakken koffiebonen5658#
FPrijs per pak5,847,04
GTotaal kosten koffiebonen ( E x F )327,04408,32
HEenheden melk266131#
ILiter per eenheid0,070,07liter
JLiters melk18,629,17liter
KPrijs per liter melk1,101,20
LTotaal kosten melk ( J * K )20,4811,00
MPotje kaneelpoeder2,202,50
NTotale kosten in jaar ( C + D + G + L + M )908,77964,05
OTotaal aantal koffieproducten3.6704.689#
PPrijs per kopje ( M / N )0,240,21

Op basis hiervan heeft de koffie ons dus € 0,21 per kopje gekost. Minder dan de € 0,24 per kopje van het eerste jaar, en ook minder dan de € 0,36 per kopje die ik oorspronkelijk verwachtte in het ‘hoge scenario’ van 2.000 kopjes. En zeker minder dan de € 0,43 per kopje die de Nespresso ons kostte. De koffiebonen waren weliswaar duurder, maar we dronken meer kopjes, De kosten van afschrijving en onderhoud kunnen dus over meer kopjes verdeeld worden. Daardoor komen we per kopje toch goedkoper uit!

En het belangrijkste: de koffie uit ons nieuwe apparaat is nog steeds erg lekker. En dat blijft uiteindelijk het belangrijkste. Ik ben tegenwoordig weer wat vaker op kantoor, maar het donkerbruine slootwater uit de automaten daar vermijd ik graag.

Kijk jij ook wel eens of jouw grote aankopen de verwachtingen waarmaken?

Vakantie zonder internet

  • Berichtcategorie:The HOT Life

De afgelopen periode zijn Geldnerd, Vriendin, en Hondje heerlijk een paar weken op vakantie geweest. Ouderwetsch weer eens in het buitenland. Niet met het vliegtuig, maar op een dag rijden vanuit Nederland. We hadden een huisje gehuurd ergens op het platteland in een rustige groene regio. En we hielden ons rustig. Hondje kan geen lange wandelingen meer maken, wij waren ook aan een paar weken rust toe, en het was (met name de eerste week) erg warm, met temperaturen die opliepen tot meer dan 40 graden Celsius.

En het huisje had geen internetverbinding. Geen WiFi. Dat was niet eens echt een bewuste keuze, al hadden we het wel zien staan bij de recensies van het huisje. Het was gewoon geen issue. We zorgden dat we meer dan voldoende boeken op onze tablets / e-readers hadden staan. Ik checkte dat mijn belangrijkste Evernote-folders, voor het schrijven van blogjes, ook offline beschikbaar waren op mijn tablet. En daarmee vertrokken we voor een offline vakantie.

Helemaal offline waren we natuurlijk niet. Op onze telefoons hadden we gewoon 4G ontvangst. Eén of twee streepjes, meestal. Niet altijd overigens, soms werd het opeens voor een aantal uren 3G. Dat verschil was wel merkbaar… En na een noodweer in de omgeving hebben we ook een paar dagen last gehad van regelmatig stroomuitval, en helemaal geen mobiel internet.

We waren binnen de EU, dus konden gewoon onze Nederlandse databundels gebruiken zonder extra kosten (soms komt er echt wel iets goeds uit de Europese Unie, beste landgenoten). Maar eigenlijk hebben we dat niet veel gedaan. Af en toe checkte ik het nieuws in Nederland, maar ‘af en toe’ was niet eens elke dag. Volgens de statistieken van mijn telefoon heb ik de meeste data verstookt met mijn privé e-mail (nieuwsbrieven) en mijn hardloop-apps. Daarna volgt op afstand de app van mijn lijfblad The Economist.

Nu is Geldnerd ook geen typische moderne internetgebruiker. Mijn leven wordt niet bepaald door social media waar ik 25 keer per dag moet posten wat ik allemaal voor fantastische dingen aan het doen ben, en voortdurend moet checken welke fantastische dingen andere mensen aan het doen zijn om mijn eigen teleurstelling te organiseren, mijn zelfvertrouwen te ondermijnen, en weg te zinken in een bodemloze put van depressie. Ook verspil ik geen tijd aan het zoveelste vertederende filmpje met katten, honden, jonge olifanten of andere dieren, of ‘lachwekkende’ filmpjes van stunts of bloopers van ongelofelijke domheid. Ik vrees dat onze wereld daar miljoenen mensuren per jaar maand week dag mee verspilt. Veel mensen hebben blijkbaar niets nuttigers te doen met hun tijd. Al gun ik iedereen natuurlijk zijn of haar favoriete vorm van vermaak. Verwacht alleen niet dat ik daar vrolijk aan mee doe…

De vakantie heeft me ook weer laten zien dat ik mijn telefoon voornamelijk functioneel gebruik. De bank-apps om mijn saldo te checken en de cashflow te managen. Boeken en nieuwsbrieven lezen. Normaliter ook blogs, maar dat heeft (als enige) door het ontbreken van een internetverbinding even op een laag pitje gestaan. Mijn hardloop-apps. De camera. En bellen. Ook daar is een telefoon heel geschikt voor. Je zou het bijna vergeten.

Heb ik het internet gemist? Minder dan ik vooraf verwacht had. Ik was natuurlijk ook buiten mijn normale omgeving en los van mijn normale levenspatroon. In die setting is een internetverbinding anno 2022 moeilijker te missen. En dat terwijl het pas een jaar of 20 ‘gebruikelijk’ is om thuis een vaste internetverbinding te hebben.

Best gezond eigenlijk, een paar weken nauwelijks internet. Toch ben ik niet van plan om nu af en toe mijzelf het internet te ontzeggen. Geldnerd houdt niet van challenges. Dat is voor een ander soort sukkels mensen. Minder apps of minder internet is niet de oplossing. Het is een kwestie van eigen discipline en intrinsieke motivatie. Of, bij veel mensen, het gebrek daaraan…

Gelukkig is er internet. Anders kon ik mijn blogposts niet meer publiceren.

Zit jij wel eens een tijdje zonder internet?

Geluk bij een (z)ongeluk

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Geldnerd draagt al een bril sinds hij een jaar of 10 is. Met ingewikkelde glazen van zware sterkte voor veraf, extra dun ‘anti-jampot’ en grootse cilinders, en al een jaar of 7 varifocus. Want de jaren tellen ook al mee. En ik heb dus sinds de aanschaf van mijn vorige bril in 2021 ook een potje voor de bril, een voorziening in mijn administratie waar ik elke maand € 50 aan toevoeg om op die manier in drie jaar tijd voldoende geld te sparen voor de volgende bril.

Wat ik al heel lang niet meer heb, is een zonnebril op de sterkte van mijn eigen bril. Ik heb eind jaren ‘90 (van de vorige eeuw, ja) wel eens een zonneclip gehad die ik op mijn toenmalige bril kon klikken. En een jaar of 20 geleden heb ik een keer gebruik gemaakt van een actie waarbij ik bij een nieuwe bril gratis een zonnebril op mijn eigen sterkte kreeg. Die zonnebril had ik nog wel, maar die was feitelijk onbruikbaar. Mijn sterkte en cilinder zijn in de afgelopen 20 jaar behoorlijk veranderd. Autorijden met die oude zonnebril is levensgevaarlijk. Gelukkig hebben we geen auto.

Maar soms is het toch wel lastig, geen zonnebril. Lange ritten tijdens vakanties, zeiltrips. Er zijn gewoon momenten dat ik een zonnebril mis. Al is het maar om cool op een terrasje te kunnen zitten nu ik slank en fit ben… 🤣

Geldnerd ging dus naar zijn opticien en besprak de mogelijkheden. Dat waren er twee. Ik kon een zonneclip laten maken bij mijn huidige of vorige bril, daarvoor moest het montuur naar de fabriek. Met wat extra opties voor de zonneglazen kwam die op € 175. Of ik kon een montuur uitkiezen en zonnebril op mijn sterkte laten maken. Dan hangt de prijs af van het montuur en de opties van de glazen, maar deze mogelijkheid zou dan ergens tussen de € 500 en ‘heel erg veel geld’ gaan kosten.

Nu is Geldnerd natuurlijk een financieel bewust type. Dus werd het de zonneclip. Want zo vaak gebruik ik een zonnebril nou ook weer niet. En zo gezegd, zo gedaan. Het montuur van mijn vorige bril werd opgestuurd naar de fabriek. En ik zou een telefoontje krijgen als de zonneclip klaar was.

Na ongeveer een week kwam het telefoontje. Maar niet helemaal zoals de bedoeling was. Er was namelijk een ongelukje gebeurd. Bij het op maat maken maken van de zonneclip was mijn montuur in twee stukken gebroken. Dat merk en type montuur stamt van ongeveer 5 jaar geleden, en was niet meer leverbaar. Dus boden de leverancier en de opticien mij als alternatief een zonnebril op mijn eigen sterkte aan. Tegen de prijs van een zonneclip.

Bij de opticien zocht ik een (in mijn ogen) klassiek en tijdloos montuur uit van een bekend zonnebrillenmerk. Daarbij werden passende zonnebrilglazen van mijn sterkte besteld. En na twee weken kon ik ‘m ophalen. Mijn eigen hippe zonnebril van een bekend merk met glazen op mijn eigen sterkte. Voor ruim € 450 minder dan dat deze optie mij normaliter gekost zou hebben. Een mooie financiële meevaller. En zo cool is Geldnerd van z’n hele leven nog niet geweest….

En ik blijf uiteraard klant bij deze opticien. Want ik was al erg tevreden over de service, maar nu helemaal!

Healthnerd en het hardlopen

Hardlopen is niet mijn ding, zo heb ik decennialang geroepen. Sowieso heb ik tussen mijn twintigste en achtenveertigste levensjaar nauwelijks aan sport gedaan. Ooit, ergens rond 2006, heb ik een keer het bekende Start To Run programma met Evy afgerond. Maar na het bereiken van die magische 10-weken grens heb ik het ook meteen weer laten liggen. Begin 2013 heb ik na een korte training mijzelf door de 5 kilometer van een lokaal hardloopevenement in Geldnerd City heen geworsteld. En begin 2014 heb ik nog een opleving gehad in het Verre Warme Land. Meerdere malen per week ging ik zwemmen om mijn conditie op te bouwen. Maar ook dat hield op toen ik eenmaal een voltijd baan had.

De afgelopen 10 jaar ben ik regelmatig weer begonnen, heb een paar sessies gedaan uit één of ander programma om van niets naar 30 minuten hardlopen / 5 kilometer te komen, en dan stopte het weer. Het was niet mijn ding. Ik had er geen pestpokketeringhekel aan zoals A Purple Life had, maar ik was zeker geen fan.

Keerpunt 28 december 2021

Tot ik op 28 december 2021 weer begon. Uit boosheid richting mijzelf, en ook (gegeven de coronamaatregelen) bij gebrek aan alternatief. Ik miste mijn wekelijkse bezoekje aan de sportschool. Ik merkte dat alle vooruitgang die ik, qua gewicht en gezondheid, geboekt had sinds medio 2019 weer aan het wegglippen was. Ik moest iets doen. Desnoods dan maar hardlopen.

En nu lukt het wel. Eind april rondde ik het 10K programma af. Met tranen in mijn ogen haalde ik voor het eerst in mijn leven een afstand van 10 kilometer in één hardloopsessie. En met tranen in mijn ogen rende ik later die week voor het eerst in mijn leven 60 minuten non-stop. Hardlopend. Zonder pauze, zonder wandelmomenten tussendoor.

Waarom werkt het nu wel?

Ik was mezelf eind 2021 echt helemaal zat. Een groot deel van het gewicht dat ik tussen medio 2019 en begin 2020 verloren had zat er weer aan. Door de sluiting van de sportscholen. En juist door die ervaring uit de tweede helft van 2019 wist ik dat ik beter kon. Dat ik beter moest. Voor mijn eigen bestwil.

Nu wist ik dat al een tijdje. Ik baalde ervan, het gaf me onrust en stress. En toch was dat op zichzelf heel lang onvoldoende om wél aan de slag te gaan. Het besef en de berg die je voor je gevoel moet gaan beklimmen kunnen ook ontmoedigend werken. Net zoals Minimalist Dutchie constateerde als het over beginnen met opruimen gaat. Er is iets meer voor nodig.

In december was er bij mij ook tijd en ruimte voor een intensievere start. Ik had kerstvakantie tot 10 januari en kon dus makkelijk elke tweede dag gaan hardlopen. Dat was geen vooropgezet plan, dat ontstond pas gaandeweg. Toen de sportscholen weer open gingen was ik ver genoeg en vond ik het al leuk genoeg om wel een plan te maken. Een vast schema, elke zondag en dinsdag (of woensdag) hardlopen, elke vrijdag naar de sportschool. Een plan helpt.

Ik had inmiddels ook ontdekt dat ‘s ochtends (vroeg) sporten voor mij persoonlijk beter werkt dan ‘s avonds. Dat zijn belangrijke dingen om te weten over je eigen ritme. Vriendin is bijvoorbeeld echt een ‘avondsporter’.

Een grote verandering is verder ook het toepassen van de lessen uit mijn persoonlijke financiën. Wat je meet beïnvloedt wat je doet. Ik houd dus een spreadsheet bij van al mijn sportmomenten en de belangrijkste statistieken. Met daarin ook mijn gewicht en buikomvang. Het besef dat sporten geen wedstrijd is met anderen, maar alleen met jezelf. En doelen stellen. Uitdagende en haalbare doelen. En als dat doel bereikt is ook zorgen dat er alweer een hoger doel klaarstaat.

De apps op mijn smartphone helpen ook. Spotify voor de motiverende muziek. C25K, 10K en tegenwoordig Runkeeper voor het trainingsschema en de statistiekjes, de feedback, en de reminders. Ze helpen door me uit te dagen, ze helpen me doelen te stellen en te halen. Ze helpen zo goed dat ik tegenwoordig bereid ben om voor dit soort apps te betalen. Mijn favoriete feature van Runkeeper is de audio feedback. Om de 5 minuten vertelt een stem mij een aantal instelbare statistiekjes. Dat voorkomt dat ik op mijn telefoon loop te kijken tijdens het hardlopen. Ik luister naar muziek. Ik focus op het lopen en op mijn ademhaling. In mijn eentje in mijn eigen persoonlijke bubbel.

En wat ook helpt: samenwerking! Begin januari is ook Vriendin begonnen aan het hardloopprogramma. Qua voortgang gaan we ongeveer gelijk op. Maar we rennen niet samen, ons tempo en onze sporttijden (avond versus ochtend) verschillen daarvoor te veel. Maar we moedigen elkaar wel aan. En ook het bijbehorende veranderde eetpatroon hebben we samen gedaan. Koolhydraatarm, minder alcohol. Zonder die samenwerking was het zeker niet gelukt! Ons allebei niet, denk ik.

Quo vadis?

Sinds kort werk ik met een hardlooptrainer. In een aantal sessies wil ik mijn looptechniek verbeteren. Daarmee hoop ik sneller en verder te komen. En het risico op blessures te verkleinen. Want op mijn leeftijd… De hardlooptrainer vond mijn vraag bijzonder, meestal melden zich vijftigers die van nul naar tien kilometer willen in drie weken, en ondertussen ook nog 25 kilo af willen vallen. Mijn vraag was wel een beetje anders, en die uitdaging wilde de trainer graag aangaan.

Inmiddels vind ik hardlopen ook echt leuk. Kijk ik er naar uit. Houd ik er bewust rekening mee in mijn agenda, en zorg ik dat ik het echt opnieuw inplan als er eens een sessie uitvalt. Ik merk ook de andere positieve effecten. Voel me een stuk fitter. Merk ook in de sportschool dat mijn basishartslag lager is, en dat ik na een intensieve oefening sneller herstel. Het lijkt er zowaar op dat Geldnerd een fitte vijftiger aan het worden is. Maar het leert me vooral ook dat het nooit te laat is om iets opnieuw te proberen. Zelfs hardlopen.

Heb jij wel eens iets opnieuw geprobeerd?