Blog over (financieel) bewust leven

Categorie: The HOT Life (Page 1 of 3)

Geldnerd is geen klusser…

…Maar is er nu toch mee begonnen. Ja, ik heb grotendeels een tuin aangelegd (die nu overigens vrijwel helemaal door Vriendin wordt onderhouden). Maar klussen in en aan ons huis is niet zo mijn ding. Het geeft me veel voldoening als iets netjes en af is. De combinatie van perfectionisme en niet zo handig en ervaren zijn met klussen is soms wel frustrerend.

Maar een huis heeft onderhoud nodig. En een oud huis extra, zeker als het decennialang niet zo heel goed verzorgd is. We wisten dus al een tijdje dat er wat te doen was. Het meest urgent zijn de kozijnen aan de voorzijde, op straatniveau. Dat is ook letterlijk op straatniveau, ons souterrain ligt ruim een meter beneden straatniveau namelijk. En die kant ligt pal op het westen. Het weer, de regen en de wind, staan er recht op. En ook het opspattend vuil van het verkeer. En dat allemaal op loopafstand van zee, in ons deel van Geldnerd City is zoute lucht echt wel een dingetje. Er zaten al wat scheurtjes in het verfwerk. Tijd voor actie dus.

Nou duurt dat bij mij altijd even. Ik moet moed verzamelen. Maar ik wilde het niet uitbesteden. Ik wil dit soort dingen zelf kunnen. En het leek me ook wel een rustgevend klusje, lekker zen bezig zijn en zichtbaar resultaat van je werk. Dus toen Vriendin wat schilderwerk binnenshuis aan ging pakken, heb ik al mijn moed verzameld en de verfkrabber in de kozijnen buiten gezet. Dat vond ik wel een spannend moment. Je weet immers dat er, zodra je de eerste verf hebt weggekrabt, geen weg terug is.

Ik had me goed voorbereid. Filmpjes gekeken van diverse hoe-het-zelf ketens en andere enthousiastelingen op YouTube. Een lijst van stappen en materialen gemaakt. Een trip naar de bouwmarkt. Ik was er dus helemaal klaar voor. En ik werd niet teleurgesteld. Want ik begon te krabben op het liggende deel aan de onderkant van het kozijn waar we al een aantal scheuren in de verflaag zagen. En waar het een beetje meeveert als je er met je vinger op drukt. De ervaringsdeskundigen weten dan waar ik het over heb. Houtrot.

Goed, eigenlijk geen verrassing dus. Maar de vraag is dan altijd: hoeveel? Met matig enthousiasme begon ik te krabben en te beitelen. Maar wat er ook verscheen, geen hout dat niet aangetast was. Al snel werd duidelijk dat ik het onderste liggende deel van één van de kozijnen als verloren moest beschouwen. En ook één van de staande delen was deels aangetast. Dat bracht een nieuw dilemma. Want dat moest dus eigenlijk vervangen worden. En dat is een klusje waar ik mij liever nog even niet zelf aan waag. Dus ging ik op zoek naar een klusjesman. En dat viel nog niet mee. Ik had al gehoord dat alles wat ‘handig’ is het extreem druk heeft. En dat beeld werd bevestigd. Diverse malen kreeg ik te horen dat er over 12 maanden wel ruimte zou zijn in de agenda. Maar zo lang wil ik natuurlijk niet wachten. Dit moest opgelost voordat de herfststormen Huize Geldnerd weer zouden gaan teisteren.

Halve dorpel weg, nog steeds een spons….

Even overwoog ik toch om het dan maar zelf te gaan proberen. En de verlamming sloeg weer toe. Want wat zou de fallback zijn als het mij niet zou lukken? Gelukkig was op dat moment de redding nabij, via een familielid elders in Geldnerd City, die al jarenlang een vaste klusjesman heeft die wel even tijd kon maken voor ons probleem. Dus een paar dagen later werd alles opgemeten en een weekje later is er een keurige nieuwe hardhouten balk geplaatst, en is ook het aangetaste gedeelte van het staande deel vervangen.

Als nieuw….. Oh ja, het IS ook nieuw!

Ondertussen ben ik uiteraard verder gegaan met de rest van de kozijnen. Het andere raam bleek gelukkig niet aangetast. Dat stond na een paar dagen keurig in twee lagen grondverf, waarbij de oneffenheden zoveel mogelijk waren weggeplamuurd en de kitranden vervangen waren. En ook de rest van het aangetaste kozijn werd gekrabd, geschuurd, geplamuurd en twee keer in de grondverf gezet.

Met het aflakken heb ik gewacht tot het eerste kozijn gerepareerd was en ik ook dat in de grondverf kon zetten. Daarna heb ik tegelijkertijd beide kozijnen licht opgeschuurd en in de lak gezet. Dezelfde dag, dezelfde omstandigheden. En ik moet zeggen dat ik niet ontevreden ben over het resultaat. Het ziet er een stuk beter uit dan voorheen, en we weten nu zeker dat de kozijnen er weer even tegen kunnen. In totaal zitten er best veel uren in die twee ramen. Een echte schilder kan het sneller en ook wel beter, daar ben ik mij van bewust. En toch weet ik zeker dat deze aanpak mij geld bespaard heeft. Want ik heb geen arbeidsuren van schilders hoeven betalen. En ik heb nu wat kluservaring en iets meer zelfvertrouwen daarin, en ken ons eigen huis nu iets beter. Dat is ook waardevol.

Geen close-up. Want ik ben geen vakman.

Maar… Er zijn nog twee (grotere) ramen aan de voorzijde. Waar ik een steiger voor nodig ga hebben. En er is werk nodig aan een rotte vensterbank. En dan nog vier raampartijen aan de achterkant. Misschien wordt het ook tijd dat ik wat kluscursussen ga doen om meer dingen zelf aan te kunnen pakken. Ik zou best graag leren loodgieten, stuccen, timmeren, en ook meer van elektra weten. Dat zijn handige vaardigheden voor de toekomst. Maar ook die cursussen, zie ik, zitten al tot volgend jaar volgeboekt hier in de regio….

En voor die andere raampartijen moet misschien maar een vakman komen. Want helemaal tevreden ben ik niet over mijn schilderskwaliteiten. Misschien is het toch beter dat ik mijzelf beperk tot bloggen en programmeren?

Ben jij een klusser?

Bewust Leven

‘Blog over (financieel) bewust leven’. Dat is al een tijdje de ondertitel bovenaan Geldnerd.nl. Dat is niet altijd zo geweest. De eerste jaren stond er ‘Bloggen over persoonlijke financiën’. Het is het enige dat ik aan de vormgeving van deze blog veranderd heb sinds ik er 5 jaar geleden mee begon. De vormgeving en opmaak zijn al die tijd niet veranderd. Waarom ook? Maar die ondertitel dus wel. En dat is een hele bewuste keuze waar ik, zoals de meeste dingen, lang en diep over heb nagedacht.

Ik werd op dit punt nog weer eens getriggerd toen ik onlangs het epistel over Intentioneel Leven las van Ernst-Jan Pfauth (die we inmiddels toch wel collega-FIRE-blogger mogen noemen, naast alle andere nuttige dingen die hij doet). Een van de dingen die ik mooi vind aan dat schrijven zijn de concrete voorbeelden die hij geeft. De afgelopen jaren heb ik persoonlijk ook twee filosofieën omarmd: FIRE en Minimalisme. En bij beide is Bewust Leven de rode draad. Bewust keuzes maken. Vandaar de ondertitel.

Sinds 2003 ben ik bewust bezig met mijn financiën. In eerste instantie keken Ex en ik eens per kwartaal naar onze inkomsten en uitgaven. Dat was een begin. Bewustzijn van wat er inkwam en wat er uitging. Pas later, stapsgewijs, werd dit uitgebreid. Bewuste keuzes maken in waar we wel (en niet) geld aan uitgaven. Abonnementen rationaliseren. Inzoomen op grotere uitgaven. Een plan maken voor de aflossing van onze hypotheek. Plannen wat ik elke maand wilde sparen en beleggen. Wat hebben al deze dingen met elkaar gemeen? Het zijn Bewuste Keuzes. Ik laat het niet meer ‘zomaar gebeuren’ met mijn financiën en kijk aan het eind van de maand wat er overblijft om te sparen. Nee, ik spaar en leef van wat er overblijft, omdat ik weet wat er binnenkomt en waar het naartoe moet.

Iets soortgelijks is er gebeurd met mijn spullen. Geholpen door 7 verhuizingen in 7 jaar tijd ben ik steeds bewustere keuzes gaan maken over de ‘aardse goederen die ik wil bezitten. Geen auto. De bezittingen die er waren zijn met behulp van opruimgoeroe Marie Kondo geprioriteerd. Mijn kledingkasten zijn gerationaliseerd en worden twee keer per jaar door mij ‘onderhouden’. Ook mijn boekencollectie en memorabilia moesten er aan geloven, net als de verzameling apps op mijn mobiele telefoon. Wat ik bezit en wat ik koop, het zijn bewuste keuzes. En zelfs over mijn digitale informatie en privacy heb ik bewust nagedacht. Bewust gekeken hoe ik met mijn persoonlijke informatie om ga en ook een aantal maatregelen genomen, gegevens verplaatst en software vervangen. Een proces dat nog steeds aan de gang is.

Vorig jaar moest ook mijn gezondheid eraan geloven. Twee decennia lang heb ik stevig overgewicht gehad, waar ook nog wel elk jaar een kilootje bijkwam. Soms deed ik een paar weken mee aan een dieetrage en gingen er wat meer kilo’s vanaf. Die er vervolgens meteen weer aankwamen (met bonus) als ik weer stopte met het dieet. Pas toen ik mijn levensstijl omgooide, en bewust ging kiezen wat ik wanneer in welke hoeveelheden in mijn mond stopte, lukte het na 20 jaar overgewicht eindelijk om echt af te vallen. Bewust leven.

Vlieg ik dan nooit uit de bocht? Ben ik dan één brok zelfbeheersing? Nee hoor, verre van. Maar steeds vaker is het een incident, en weet ik mijzelf ook snel weer te herpakken. Uit de bocht vliegen mag, het is een van die dingen die ons ‘mens’ maakt. Perfectie bestaat niet, gelukkig niet. Maar er zit een wereld van verschil tussen bewust en onbewust leven. Bewuster leven, voor mij is het één van de mooiste opbrengsten van de zoektocht naar financiële onafhankelijkheid.

Hoe bewust zijn jouw keuzes?

Vakantie?

Na het gekke voorjaar is het ook een gekke zomer. De wereldkaart lijkt wel een stoplicht, met landen die van geel naar oranje naar rood springen en andersom. Op groen springt helemaal niets. Geldnerd en Vriendin willen ook nog op vakantie, maar we weten nog niet of, hoe en waarheen we zullen (kunnen) gaan.

Na de drukte van het afgelopen halfjaar, met de corona-quarantaine en het wisselen van baan, is het wel goed om even rust te nemen. De komende twee weken zullen er hier dus geen nieuwe blogjes verschijnen. Geldnerd neemt een korte blogpauze. Maar wees gerust, er staan al weer de nodige nieuwe berichtjes klaar!

Neem jij ook een vakantie of een pauze?

Koffie: eerste levensbehoefte en guilty pleasure

Koffie is een eerste levensbehoefte hier in Huize Geldnerd. ‘s Ochtends ben ik absoluut niet aanspreekbaar totdat er een kopje sterke koffie espresso naar binnen is gegoten. En dat mag niet te ingewikkeld zijn, op een knopje drukken en klaar. Want tot ingewikkelder handelingen ben ik echt niet in staat totdat de cafeïne mijn bloedbaan bereikt heeft. Zei ik al dat goede koffie belangrijk was voor me? Het is in elk geval één van de dingen waar ik wel geld aan uit wil geven.

De Nespresso factor

Deze behoefte wordt in mijn leven al meer dan 10 jaar ingevuld met de hulp van Nespresso. Ooit zo ontstaan nadat Ex en ik constateerden dat Senseo z’n eigen glazen had ingegooid door de hoeveelheid koffie per pad te verminderen, waardoor de koffie nergens meer naar smaakte. Toen ik jaren later Vriendin leerde kennen had ze ook een Nespresso-machientje. Eén van onze machines ging mee naar het Verre Warme Land en bleek bij terugkomst de omschakeling van ‘110V met een transformator’ in het VWL naar 230V in Nederland niet te overleven. Maar we hadden het andere machientje nog, en dat heeft de afgelopen jaren ons dagelijks voorzien van meerdere kopjes koffie.

En ja, we wisten dat de cupjes duur zijn. Een kopje Nespresso-koffie kost ongeveer € 0,40, iets meer als je de bijzondere koffiesoorten neemt. De aluminium cupjes zijn milieubelastend, alhoewel we ons geweten susten door ze trouw te verzamelen en de zakken met gebruikte cupjes mee te geven aan de koerier, die ons periodiek ook weer voorzag van een stapel nieuwe cupjes. Bovendien hadden we een basismachientje zonder aanvullende toeters en bellen. Geen melkopschuimvoorzieningen en dergelijke. Dat was met name jammer voor Vriendin, die dol is op cappuccino en hippe dingen als latte.

Maar ja, dat Nespresso-machientje bleef maar werken. Ik ontkalkte ‘m keurig een paar keer per jaar en maakte minstens een keer per week de losse onderdelen schoon. Maar onlangs begonnen er toch tekenen van slijtage te komen. Er liep steeds meer water in het lekbakje, en de machine werd steeds warmer. Een online onderzoekje leerde mij dat het een bekend ouderdomseuvel is. De houder van het cupje en het filter sluiten dan niet meer goed op elkaar aan. Kan gerepareerd worden, maar die reparatie kost bijna net zoveel als een nieuwe machine.

Tijd voor verandering

Het was dus tijd voor verandering. De waarheid gebiedt te zeggen dat Vriendin daar al een tijdje op aandrong. De hoge kosten van de cupjes en de milieubelasting waren daar een belangrijke factor in. Ik heb dus eerst maar eens mijn eerdere analyse van ons koffiegebruik bijgewerkt. Niet alleen het geld dat we aan Nespresso besteed hebben, maar ook het aantal cupjes dat we daarvoor gekocht hebben.

JaarNespressoCupjes
2016€ 424,601.140
2017€ 655,801.700
2018€ 565,801.450
2019€ 589,901.460
2020H1€ 429,001.100

Het bedrag voor de eerste helft van 2020 corrigeer ik voor de restvoorraad die we nog hebben liggen. Daarnaast neemt ik per jaar ongeveer € 40 voor de afschrijving van de aanschaf van de machine. Ik kom er dan op uit dat we jaarlijks ongeveer € 640 besteed hebben voor 1.500 kopjes koffie. Dat is € 0,43 per kopje koffie. En ik zie nog iets. Iets dat ik ook al constateerde toen ik nadacht over de corona-quarantaine van de afgelopen periode. We zijn meer koffie thuis gaan drinken. Ik verwacht nu dat we uit gaan komen rond 2.000 kopjes koffie per jaar. En wij verwachten ook dat we structureel vaker thuis zullen gaan werken. Voor het nieuwe scenario ga ik dus uit van 2.000 kopjes koffie per jaar.

Eisen Wensen

Met wat nadenken kwamen we toch wel op een rijtje eisen en wensen voor ons nieuwe apparaat. Allereerst moet het natuurlijk makkelijk zijn in het gebruik en het schoonmaken. Idealiter één druk op de knop, want mijn ochtendsituatiehumeur is onveranderd. Verder wilde ik graag koffiebonen kunnen gebruiken, maar niet zelf hoeven malen. Vers gemalen koffiebonen geven lekkerder koffie. Vriendin wil er ook graag cappuccino en latte en dergelijke mee kunnen maken (en ik eigenlijk ook wel). En een heetwaterfunctie zou ook wel handig zijn, want ‘s middags drinken we meestal thee.

Ik heb gelezen dat er ongeveer 8 gram koffie in een kopje gaat. Voor 2.000 kopjes koffie hebben we dus 16 kilo koffie per jaar nodig. Daarbij heb ik gerekend met een kiloprijs van € 15,00. Er zijn goedkopere maar ook duurdere soorten koffie, dit leek ons een mooi gemiddelde. Dat betekent dat we in het nieuwe scenario slechts € 240 per jaar aan koffie kwijt zijn. Ook heb ik weer gerekend met een verwachte levensduur van 5 jaar voor de machine.

Na wat online onderzoek hebben we voor deze machine gekozen. Die kan alles wat we willen en nog een klein beetje meer. Ja ik weet het, dat is niet helemaal zuinig, en dat is mijn schuld keuze. Zo kwam ik er na enkele weken achter dat ik deze machine ook met een app kan bedienen. Die helaas niet in staat blijkt om het water en de koffiebonen bij te vullen, en de kopjes in de machine te zetten. Dat is dan toch weer een beetje teleurstellend…

Ook heb ik in de berekeningen meegenomen dat ik jaarlijks voor ongeveer € 160 onderhoud moet plegen om deze machine in goede conditie te houden. Dat leidt tot het volgende jaarlijkse kostenplaatje.

Kopjes per jaar1.5002.000
Kosten koffie€ 180,00€ 240,00
Kosten onderhoud€ 160,00€ 160,00
Afschrijving machine€ 310,00€ 310,00
Kosten per jaar€ 650,00€ 710,00
Kosten per kopje€ 0,43€ 0,36

De kosten per kopje zijn voor 1.500 kopjes niet eens heel anders dan in het Nespresso-scenario, maar toch is dit een heel ander kostenplaatje. Met Nespresso heb je een goedkope machine, maar hoge kosten voor de koffie per kopje. In onze nieuwe situatie zijn het juist de kosten van de machine (en het onderhoud) die hoger zijn, en kost de koffie per kopje veel minder. Bij een langere levensduur van de machine en meer kopjes koffie per jaar worden de kosten per kopje steeds lager. Alhoewel dit natuurlijk niet helemaal vergelijkbaar is. Want de nieuwe machine kan veel meer dan de oude.

Inmiddels…

Inmiddels staat de nieuwe machine al een aantal weken te glanzen in onze keuken. Ik ben er erg tevreden over. We hebben nu ook veel meer opties qua koffiesoorten en kunnen naar hartenlust experimenteren. en zijn eindelijk van die milieubelastende aluminium cupjes af. De resterende voorraad Nespresso-cupjes hebben we weggegeven. Dat zijn verzonken kosten.

Wel denk ik op basis van de eerste drie weken dat ons koffieverbruik eerder 25 kilo dan 16 kilo per jaar zal worden. Want ik drink nu toch iets meer koffie… Of eigenlijk: espresso. Maar daar worden de kosten per kopje alleen maar lager van. En de machine is veeleisend, elke dag moet er wel iets bijgevuld of schoongemaakt worden, en daar krijg ik keurige meldingen van. Dat doe ik dan ook trouw. Want een ochtend zonder koffie…. is geen ochtend!

Hoe belangrijk is koffie voor jou? En denk jij ook goed na over grote aankopen?

Hoe gaat het met de jaardoelen?

In januari schreef ik over mijn doelen voor 2020. Nu het jaar halverwege is, wordt het wel tijd om eens te kijken hoe het ermee gaat.

Nieuwe baan

Check! Afgelopen maand ben ik ermee begonnen. Was ik voorheen bij de overheid financieel baasje in de uitvoering, nu ben ik er baasje over een mooi beleidsdossier. Meer zeg ik er niet over, want ik probeer nog steeds om een beetje anoniem te blijven. Maar ik ben er heel erg blij mee, en voor dit jaardoel kan ik dus een mooie krul zetten! Het was wel een bijzondere procedure. De meeste gesprekken gingen via videovergaderen, en ook het assessment vond online plaats. Inwerken is ook bijzonder, de gesprekken met mijn nieuwe medewerkers voer ik ook grotendeels via de video. Ik weet nog niet wanneer ik ze ‘in het echt’ ga ontmoeten. In elk geval niet als groep. Individuele kennismakingsgesprekken voer ik al wel: we maken samen wandelingen.

Nieuwe spreadsheets

Hier kan ik kort over zijn. Er is nog geen letter code geschreven. Waarom dat is kan ik niet zo heel goed duiden. Want ik heb wel de nodige programmeeruren in het verbeteren en uitbreiden van mijn Excel-spreadsheets gestoken. Ik ben aan het nadenken wat mij tegenhoudt en zal er binnenkort eens een blogpost aan wijden.

Gezondere levensstijl

Met gepaste trots kan ik melden dat ik mijn gezonde levensstijl nog steeds volhoud. Ik merk wel dat de corona-quarantaine ertoe leidde dat er iets meer gesnoept werd in Huize Geldnerd. Dus er kwam wel weer een paar kilo bij, tot iets boven ‘de grens’. En wat ook niet hielp is dat de sessies met mijn personal trainer een aantal weken stillagen. Daar stond tegenover dat ik wel toestemming kreeg om weer te gaan hardlopen. Dat mocht niet meer sinds mijn operatie in november vorig jaar. Inmiddels is alles weer onder controle. Ik las op verschillende plekken dat overgewicht één van de extra risicofactoren is bij corona. Ik ben nu dus extra blij dat ik mijn gezondheid het afgelopen jaar heb aangepakt!

Financiële doelstellingen

Geen financieel blog zonder financiële doelstellingen. Ik heb een heel rijtje.

DoelstellingTussenstand
Spaarpercentage van minimaal 45,0%De tussenstand, met een beetje hulp van de coronacrisis, is 50,8%
Extra aflossingen en sneeuwbal doorzettenGelukt!
Salarisstijgingen niet uitgeven maar sparenNog niet van toepassing
Extraatjes niet meetellen in het spaarpercentageDat doe ik heel consequent

Dit is dus een categorie waar ik echt tevreden over kan zijn. Mijn systeem werkt. Dat wist ik al, maar het is altijd weer fijn om het te zien.

In mijn administratie is het werken met het potjessysteem uitgebreid. Daar ben ik erg tevreden over. Ik heb de afgelopen periode weinig uitgegeven uit de potjes, door de quarantaine. In de eerste maanden van het jaar heb ik wel behoorlijk geïnvesteerd in mijn garderobe. Het is dus goed dat dit potje nog even verder bijgevuld wordt.

Meer lezen

Al snel in januari besefte ik dat er een probleem was met mijn doelstelling. Ik had me dus voorgenomen om in 2020 gemiddeld 2 boeken per maand te lezen, 24 voor het hele jaar. Maar het eerste boek dat ik ter hand nam telde 800 pagina’s. Het tweede boek had er maar 252. Het maakt natuurlijk nogal wat uit of ik 24 boeken van 800 pagina’s wil lezen (totaal 19.200 pagina’s), of 24 boeken van 250 pagina’s (totaal 6.000 pagina’s).

Ik heb mijn jaardoel dus opnieuw geformuleerd, maar nu in termen van aantal pagina’s. Mijn doel voor dit jaar werd 10.000 pagina’s. Maar ik zit pas op ongeveer 3.500. De gekke corona-quarantaine maakte dat ik me moeilijk kon concentreren. En de afronding van mijn oude baan was ook best een drukke periode. Ik hoop in het tweede half jaar nog een inhaalslagje te kunnen maken. Maar de 10.000 zal het niet worden, eerder 7.000. Ik heb overigens al wel 12 boeken uit, dus voor mijn oude doelstelling lig ik op schema!

Blijven schrijven

Ook dit lukt! Tot nu toe heb ik keurig twee keer per week een blogpost gepubliceerd. Elke maandag en donderdag om 5 over 5 ‘s ochtends. En af en toe een extra blogpost als daar aanleiding toe is. Al ben ik daar voorzichtig mee, want inspiratie blijft een ingewikkeld iets. Soms schrijf ik zes berichten in één week. En soms wekenlang niets. Soms schrijf ik voor een maand vooruit, en soms zit ik in het weekend te zweten op schrijfsels voor de komende week. Dan is het goed om iets in reserve te hebben. Inmiddels ga ik heel hard richting de vijfde verjaardag van mijn blog. En heb ik al meer dan 650 berichten gepubliceerd. Maandelijks komen hier meer dan 20.000 bezoekers, ik heb zelfs al een maand met meer dan 50.000 unieke bezoekers gehad. Dat had ik nooit durven dromen!

Volhouden wat goed is

Tsja, deze is lastig. Want 2020 is een heel gek jaar. Ik vond en vind deze corona-periode best wel stressvol, en dat heeft soms ook z’n weerslag op mijn stemming. Eind maart was er een periode waarin ik het echt even donker inzag. Zelfs in het ‘beschaafde Nederland’ werd er gehamsterd. De beurzen stortten eventjes in elkaar. En de beschaving ook, leek het.

Ik heb me zelfs even financiële zorgen gemaakt. Zou mijn vermogen verdampen? Ons huis waardeloos worden? Onze buffer met contant geld te klein zijn? Ik heb oprecht een uurtje naar mijn dashboard zitten staren, om mezelf ervan te overtuigen dat er niets aan de hand is. Als ik al een probleem zou krijgen, dan zou waarschijnlijk 95% van de mensen een nog veel groter probleem hebben. Het was een bijzondere gedachtentrein die zich in mijn hoofd ontwikkelde. En het duurde even voordat die trein tot stilstand kwam.

Maar na een paar weken was mijn sombere bui voorbij. Het mooie weer hielp. En ik ben inmiddels extra blij dat ik dit ingewikkelde jaar samen met Vriendin en ons Hondje kan doormaken in een veilig en comfortabel huis met voldoende ruimte. Toen onze grootgrutter ook weer aan huis kon bezorgen (een aantal weken lang was er werkelijk geen vrij bezorgmoment te vinden) werd het afzien snel minder. Gelukkig maar.

Hoe is het met jouw jaardoelen?

Dagboek van een quarantaine

Op vrijdag 13 maart 2020 gingen Geldnerd en Vriendin in zelf-quarantaine. Alle afspraken werden afgezegd, en we realiseerden ons dat we het een poosje met elkaar en in ons huis zouden moeten redden. Inmiddels zijn we vijfeneenhalve week verder, dat is langer dan we destijds hoopten dat het zou duren. We verwachten dat we nog wel even onder de huidige omstandigheden zullen leven en werken. Het is dus tijd om een tussenbalans op te maken: hoe gaat het in Geldnerd HQ tijdens de corona-quarantaine?

Werken

Sinds die bewuste vrijdag werken Geldnerd en Vriendin allebei volledig thuis. Dat kan gelukkig in ons werk. Mijn dagen bestaan, net als op kantoor, voornamelijk uit overleggen. Maar in plaats van samen met collega’s in een vergaderzaaltje te kruipen, gebeurt het nu via telefoon en video. Dat vind ik wel intensiever dan traditioneel vergaderen. Het betekent ook dat ik doordeweeks de hele dag achter mijn laptop zit. Op kantoor doe ik dat niet, daar zwerf ik met mijn tablet van vergadering naar vergadering. ‘s Avonds en in het weekend heb ik duidelijk minder zin om achter het scherm te kruipen. Dat zou nog wel eens een bedreiging kunnen worden voor het bloggen. Ik merk wel dat ik me gedurende de dag af en toe bewust van het beeldscherm moet losrukken. Even een rondje lopen of iets anders doen. Als ik niet oppas, zit ik de hele dag op mijn stoel aan het scherm gelijmd, dat is redelijk slopend.

In ons huis hadden we, vanaf de dag dat we er wonen, één gezamenlijke werkkamer. Twee bureaus, elk een kast, je kent het wel. Goede verstelbare stoelen en ook de bureaus in hoogte verstelbaar. We zijn nu erg blij dat we die investeringen destijds gedaan hebben. Maar op de eerste gezamenlijke werkdag thuis realiseerden we ons wel dat dit geen succes ging worden. Als je allebei de hele dag naast elkaar zit te bellen en te video-conferencen dan word je helemaal gek.

in eerste instantie verhuisde een van ons dus elke dag naar de woonkamer, om aan de eettafel te werken. Maar ook dat was niet ideaal. Geen verstelbare stoel en tafel, en je zat toch elke avond tegen een werkplek aan te kijken. Na enkele weken hebben we dus een tweede werkkamer ingericht. Daarmee werd de woonkamer weer gewoon woonkamer. We beseffen dat we een enorme luxe hebben, met twee werkkamers. Het huis was eigenlijk een slag te groot voor ons toen we het kochten, maar we wilden hier heel graag wonen. En die extra ruimte komt nu wel goed van pas.

Stilletjes gaan we er inmiddels van uit dat we nog minimaal een jaar voor een groot deel thuis zullen werken, dus ik denk ook na over de uitbreiding van mijn eigen werkplek thuis. Een groter beeldscherm met een goed toetsenbord en een goede muis. En snellere WIFI, zodat er geen problemen ontstaan als we allebei tegelijkertijd aan het streamen zijn. Dat soort dingen. Maar daar neem ik even rustig de tijd voor. Grote aankopen moet je niet overhaasten.

We merken wel dat we ons werk bewuster afsluiten aan het einde van de werkdag. Bureau opruimen, actielijstje bijwerken, apparatuur uit, en de deur van de werkkamer dicht. Ik kijk ook ‘s avonds niet meer op mijn werktelefoon of laptop, dat was vroeger nog wel eens een valkuil. Maar als ik dat nu nog zou doen is er helemaal geen onderscheid meer tussen werk en privé.

En oh ja: de koffie is thuis véél beter dan op kantoor…

Regelmaat

We doen erg ons best om onze regelmaat en gewoontes te handhaven. Dat geeft houvast in deze vreemde tijden, en zorgt voor rust. Rust in huis en in ons hoofd. We staan op de normale tijd op. Ik doe na het ontbijt een opruimrondje. We gaan allebei naar ons werk(kamertje). Idealiter lunchen we samen. Hondje brengt ook regelmaat. ‘s Ochtends vroeg, eind van de middag en laat in de avond laten we hem uit. Aan het einde middag doen we dat nu vaak samen als afsluiting van onze werkdag, en iets uitgebreider om even af te kicken van het werk en een frisse neus te halen. Verder gaat Hondje gewoon elke werkdag met de uitlaatservice mee. Dat scheelt ons werktijd, hij krijgt lekker z’n beweging met z’n vriendjes, en het zorgt ervoor dat de uitlaatservice de crisis ook overleeft.

Wat we wel merken: het is makkelijker om de was bij te houden, en andere kleine huishoudelijke taken. Want we zijn vaker thuis en hebben minder reistijd (al was die voor ons allebei al ruimschoots minder dan een uur per dag).

Naar Buiten

Behalve voor het uitlaten van Hondje kwamen we de eerste weken alleen maar buiten om naar de supermarkt te gaan. Bezorgtijdstippen bij de online supermarkten zijn in Geldnerd City niet meer te krijgen, dan moet je ‘s nachts wakker blijven en tussen 00.00 en 00.05 uur je slag slaan. De eerste weken was boodschappen doen een stressvolle ervaring. Blijkbaar brengt zo’n crisis in sommige mensen toch het slechtste naar boven. Na enkele weken werd dat rustiger en inmiddels is het weer vrijwel genormaliseerd. Het is door de dosering van klanten zelfs rustiger in de winkels dan we voorheen gewend waren. En sinds twee weken zitten we ook weer op het normale ritme van één keer per week boodschappen doen. We geven wel iets meer uit, maar dat is niet zo vreemd omdat we nu ook zeven dagen per week thuis lunchen, en niet meer buiten de deur eten.

Door de verplichte sluiting van de sportscholen kon Healthnerd een aantal weken niet met zijn personal trainer aan de slag. Na een week of 3, en met de hulp van het prettige voorjaarsweer, was er gelukkig een oplossing. We sporten buiten in een park. De sessie is één-op-één en we houden zorgvuldig afstand. Mijn trainer heeft allerlei alternatieve oefeningen bedacht die we in die omgeving met weinig hulpmiddelen kunnen doen. Ik merk dat ik dat toch erg gemist had in de eerste weken quarantaine, het heeft een hele goede invloed op mijn geestelijke en fysieke gesteldheid. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik twintig jaar niets aan lichaamsbeweging heb gedaan.

Het was ook wel nodig, dat sporten. Door het vele thuiszitten en de stress en onzekerheid van de eerste weken gingen we iets meer snoepen. Troostvoedsel. We hebben ons er enigszins mee verzoend, je mag jezelf ook wel een beetje verwennen in deze tijd. Gelukkig ben ik, met hulp van het sporten, wel redelijk goed op gewicht gebleven.

Herontdekking Van Het Tosti-apparaat

Er wordt niet alleen maar gesnoept in Huize Geldnerd. De ontbijtroutines zijn ongewijzigd. Bij de lunch zorgen we wel vaak voor een extraatje, bijvoorbeeld een kopje soep. En deze periode is voor ons ook de herontdekking van het tosti-apparaat. Regelmatig wordt de lunch opgeleukt met een nieuwe creatie, en bij de wekelijkse boodschappen kopen we extra lekker beleg.

De meeste avonden wordt er in Huize Geldnerd gewoon gekookt. In 99 van de 100 gevallen gebeurt dat door Vriendin. Iets waarvoor ik haar eeuwig dankbaar ben, want ze is er veel handiger en beter in dan Geldnerd. Overigens bak ik wel meesterlijke pannenkoeken! En minimaal eens per week doen we een uitgebreide bestelling die we thuis laten bezorgen. Afgelopen week was dat bijvoorbeeld een heerlijke rijsttafel. Nu we niet buiten de deur kunnen eten proberen we onszelf op deze manier toch een beetje te verwennen.

In mijn kwartaalrapportage zagen we in maart al een enorme stijging van het aantal No Spend Days (NSDs), dagen waarop ik geen geld uitgeef. Het zal je niet verbazen dat dit beeld in april niet gewijzigd is. Mijn regelmatige transacties in het bedrijfsrestaurant en in diverse koffietentjes in de omgeving van kantoor zijn volledig tot stilstand gekomen. Het zorgt ervoor dat ik in maart en april wat extra geld aan mijn buffer kan toevoegen.

Menselijk Contact

In deze periode heb ik vaker en langer telefonisch contact met familie en vrienden, merk ik. En af en toe zijn er afspraken via videobellen. Maar dat is toch anders dan elkaar in het echt zien, en één van de moeilijkste aspecten van de quarantaine. Mensen zijn sociale wezens, contact met andere mensen is net zo noodzakelijk voor ons welbevinden als voedsel en water. Ik ben heel erg benieuwd hoe we als samenleving reageren als we hier langere tijd van verstoken blijven.

Verwachting

Ik schreef het al, wij gaan er van uit dat we nog minimaal een jaar voor een groot deel thuis zullen werken. Geldnerd en Vriendin werken in grote kantoorpanden met veel etages, liften en kantoortuinen. Allemaal dingen die moeilijk passen in de anderhalvemetersamenleving. Op deze manier is het hier nog wel even vol te houden. We merken wel dat alleenstaande collega’s en gezinnen met (jonge) kinderen het een stuk zwaarder hebben dan wij. Voor onszelf, en voor alle andere mensen, hopen we vooral dat we de komende periode stapsgewijs wat kunnen gaan ‘normaliseren’. We kijken dan ook erg uit naar de besluiten die de regering morgen gaat nemen. We hopen dat we binnenkort weer eens op bezoek kunnen bij onze naaste familie, maar pas als dat geen risico meer is voor kwetsbare groepen.

Verder gaan we er van uit dat we dit jaar niet naar het buitenland op vakantie kunnen gaan. Verre vakanties naar landen met een zwakkere gezondheidszorg (zoals de Verenigde Staten….) lijken ons helemaal niet aan te raden. Maar ook traditionele vakantielanden als Frankrijk, Duitsland en Spanje hebben op dit moment veel strengere regels dan wij in Nederland. Ik heb niet het idee dat ze van plan zijn om deze zomer al weer honderdduizenden Nederlandse vakantiegangers te ontvangen. Vanuit de gedachte dat we ons zo min mogelijk moeten verplaatsen hebben we zelf ook nog geen vakantie in eigen land geboekt. We gaan vooralsnog maar even uit van vakanties in Rundumhause en Hintergarten. Waar het overigens zeer goed toeven is.

Hoe gaat het met jou in deze vreemde periode?

« Older posts

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑