Als zand tussen je vingers door…

Inmiddels is Geldnerd een oude man, maar ook toen hij nog jong was hechtte hij al veel waarde aan Rust. En met rust bedoel ik niet (alleen maar) slapend in bed liggen. Die aandacht voor rust is niet minder geworden, integendeel.

Van Dale’s Woordenboek definieert rust (de; v(m)) als toestand die intreedt bij het ophouden van vermoeienis of inspanning: tot rust komen; iem. met rust laten niet storen; in ruste gepensioneerd, als slaap, als stilte, of als pauze in bijvoorbeeld een sportwedstrijd. Er is ook een werkwoord rusten. Dat herken ik, want rusten is soms heel veel werk, en dan is het goed dat er ook een werkwoord voor is. Het werkwoord rus·ten (rustte, heeft gerust)  betekent rust houden na inspanning of vermoeienis, als slapen, als in het graf liggen (hier rust…), als liggen, staan, zich bevinden (er rust een vloek op…), en als gedragen worden door (de muur rust op twee kolommen) met nog wat meer obscure gebruiksvormen.

Rust is in de huidige samenleving een schaars goed geworden. Al jaren is het hippig om ‘druk’ te zijn. Geen lege gaatjes in je agenda, en bruisen van de activiteit op je eigen fake news kanalen social media. Geen ruimte om rust te nemen, geen ruimte om iets anders te tonen dan succes en populariteit. FOMO (Fear Of Missing Out) is een begrip geworden. En dus gaan we allemaal maar door tot we tegen een muur opbotsen.

De afgelopen jaren heeft Geldnerd hard gewerkt aan zijn rust. De grootste overwinning op mijzelf was de invoering van mijn vierdaagse werkweek per 1 januari 2021, na succesvolle experimenten in de zomer van 2019 en het tweede halfjaar van 2020. Ook gezonder en regelmatiger leven helpt hierbij.

Toch merkte ik de afgelopen maanden dat die vierdaagse werkweek mij nog niet opleverde wat ik ervan hoopte. Nu is dat misschien niet zo vreemd in deze bizarre coronatijd. Alle normale vormen van ontspanning en intermenselijk verkeer zijn immers op een laag pitje komen te staan. Geen borrel met vrienden, geen etentjes buiten de deur, geen bezoek aan museum of theater om de geest te verrijken. Ik heb daar last van, merk ik. Schreef eerder al over het gebrek aan perspectief. Maar dat was niet het enige.

Weekschema

De afgelopen weken heb ik een grondige analyse gemaakt van de manier waarop ik mijn tijd besteed. Naast mijn vierdaagse werkweek zijn mijn blogactiviteiten een tijdvreter, dat zal iedere blogger herkennen. Die blogactiviteiten vallen uiteen in twee delen, onderzoek en schrijftijd voor eigen blogposts, en de ‘tijd daaromheen’. Social media, andere blogs lezen, dat soort dingen. Het eerste deel is redelijk goed planbaar. Het tweede deel is een ‘tijdvreter’ die zich erg verspreidt over de week. En dan doe ik nog niet eens mee aan affiliate marketing en media-optredens en dat soort nieuwerwetsigheden waar sommige (meer commercieel ingestelde bloggers) zich mee bezig houden.

Onderstaand een globaal overzicht van hoe Geldnerd zijn tijd besteedt. Ik ben van de regelmaat, dat zie je aan mijn slaap- en werkschema. Er zit soms een kwartiertje of half uurtje verschil tussen de dagen, maar meer niet. Mijn ochtendritueel is simpel: Hondje gaat uit, een rondje journaals, een krant en blogjes bijlezen tijdens het ontbijt, douchen en aankleden en aan de slag. Maandag tot en met donderdag staat in het teken van werk. Ook eind van de middag gaat Hondje weer uit, en daarna koken, eten en opruimen. Op vrijdag en in het weekend probeer ik te sporten, maar dat staat door de maatregelen al even op een laag pitje. Dat geeft niet, ik pak het weer op als dat kan. In de loop van de avond nog een wandeling met Hondje en op tijd naar bed.

Het lange weekend, vrijdag tot en met zondag, is anders. Niet zozeer qua slapen en opstaan, maar wel qua activiteiten. Zaterdagochtend is voor administratie en schrijven van blogjes. Meestal beantwoord ik dan ook de mails die gedurende de week binnenkomen. Een deel van de vrijdag wordt besteed aan klussen die gedurende de week naar voren komen. Boodschappen doen, dingen uitzoeken, klussen in huis of tuin. Buiten de ochtend- en avondrituelen hoeven we gelukkig niet heel veel te doen in de huishouding, daar hebben we onze schoonmaakster voor.

Als ik in mijn weekschema kijk zou ik dus een zee aan tijd over moeten houden. Maar dat voel ik niet zo. De tijd glipt tussen mijn vingers door, als zand. Met kleine dingetjes. Die niet altijd voldoende ‘sparks of joy‘ brengen. Tijd voor actie dus.

Veranderingen

Ik heb in elk geval besloten om mijn blogactiviteiten fors terug te brengen. Voorlopig blijf ik wel schrijven, al herinner ik mijzelf er wel weer eens aan dat ik echt niet meer twee keer in de week hoef te publiceren. Maar alle activiteiten daaromheen zet ik op een laag pitje. De social media apps zijn inmiddels van mijn telefoon en tablet verwijderd. Weer even grote schoonmaak, zoals ik een paar jaar geleden ook van Facebook afgestapt ben.

Ik snij ook in andere onderdelen van mijn leven. Minder mediatijd bijvoorbeeld. Van nieuws kijken word je niet blij, goed nieuws verkoopt geen kranten en geen reclamezendtijd. Dus is er een hoop vervelend nieuws dat mijn leven niet verrijkt. Daar ga ik weinig aan missen. Tijd om andere dingen te gaan doen. Ruimte te maken voor nieuwe dingen in het leven en voorbereiden op het leven na de coronatijd. De wereld is groter, laten we dat niet vergeten.

De tijd die hiermee vrijkomt wil ik besteden aan dingen waar ik wel blij van word. Meer boeken lezen bijvoorbeeld. Er gaan nu weken voorbij waarin ik geen boek aanraak. Vaak vind ik daar gewoon de rust niet voor. Ook wil ik meer tijd besteden aan andere vormen van ontspanning. Weer eens helemaal in een spel duiken. Me weer eens helemaal verdiepen in mijn oude liefde Civilization bijvoorbeeld. Of Carcassonne, het bordspel waar Geldnerd en Vriendin dol op zijn. De tijd gaat zich wel opvullen. Op weg naar het volgende moment dat ik het gevoel krijg dat het weglekt. En ik een nieuwe analyse maak van mijn tijdsbesteding.

Kijk jij wel eens hoe jij jouw tijd besteedt?

Impulsaankoop voor 50e verjaardag?

Het is een publiek geheim dat Geldnerd ergens in 2021 een halve eeuw op deze planeet rondhobbelt. De precieze datum is Staatsgeheim. Ik ga niet verder dan vertellen dat het ergens in de eerste helft van het jaar is. Vanaf de rapportage over het tweede kwartaal zal ik mijzelf dus omschrijven als vijftiger, niet meer als veertiger.

Een halve eeuw voelt best wel lang. En blijkbaar is het een menselijke gewoonte om dan terug te gaan kijken op wat je allemaal bereikt hebt, en wat niet. Dat leidt bij veel mensen dan weer tot een existentiële crisis uit teleurstelling. Alhoewel we tegenwoordig blijkbaar zoveel druk ervaren en zo teleurgesteld zijn in onszelf dat we die elk decennium wel een keertje krijgen. De dertigerscrisis, de midlife-crisis, wie heeft ze niet meegemaakt? Vaak vertaalt zich dat dan in grote veranderingen in het leven. Denk aan ‘het roer om’, niet zelden met/door een jongere partner, een andere baan in een andere richting, een grote impulsaankoop, plastische chirurgie, dat soort dingen. Ik denk dat iedereen wel een paar sneue voorbeelden kent in zijn of haar omgeving?

Zo’n midlifecrisis heb ik niet, denk ik. Dat zou namelijk al mijn tweede of derde zijn. Ik heb me best wel verzoend met mijn eigen bestaan en de manier waarop deze planeet naar de knoppen gaat. Maar het werd wel tijd voor een grote aankoop. Eentje die veel mensen wel met een midlifecrisis zullen associëren…

Een motor.

Daar hoort een verhaal bij. Nadat ik ruim 30 jaar geleden mijn rijbewijs B (auto) had gehaald, ben ik  meteen ook op les gegaan voor rijbewijs A (motor). Dat was toen nog 1 categorie, waarmee je elke gemotoriseerde tweewieler mag besturen. Ik had destijds de tijd en het geld ervoor, en was enthousiast geworden door mijn rij-instructeur, die ook enthousiast motorrijder was. Nog steeds ben ik erg blij dat ik dat gedaan heb. Ik ben er veel bewuster door gaan autorijden, want op een motor besef je terdege dat je een stuk kwetsbaarder bent dan in de veiligheidskooi van de gemiddelde personenwagen. Net als voor het autorijbewijs ben ik ook voor het motorrijbewijs in één keer geslaagd.

Maar daarna heb ik er niet heel veel meer mee gedaan. Ex was absoluut geen fan van motorrijden en wilde niet dat ik dergelijke risico’s nam. En als brave echtgenoot schikte ik mij daarin. En ook de afgelopen 10 jaar, met het verblijf in het Verre Warme Land, was het niet echt een optie. Maar nu is het tijd voor mijzelf. Voor mijn vrijheid. Voor mijn guilty pleasures.

Dus is er nu een motor.

Cadeautje voor mijzelf. Vriendin betaalt ook mee. Dus heeft ‘ie een (eenvoudig afneembaar) zijspan. Want Vriendin wil absoluut niet achterop. En dan zouden we ook Hondje niet mee kunnen nemen. Hij lijkt hierop, maar dit is ‘m uiteraard niet. Want het is wel een opvallende verschijning, en ik hecht aan mijn privacy.

Waar ik inmiddels wel achter ben, is dat ik niet klaar ben met de motor alleen. Ik wil ‘m niet buiten op straat laten staan hier in de grote stad. Dus is er ook een gehuurde garagebox in de buurt, op loopafstand. En ik heb natuurlijk goede motorkleding nodig, inclusief laarzen. En een helm voor Vriendin en voor mijzelf. Met een communicatieset zodat we onderweg wel kunnen praten met elkaar. En verzekering. En wegenbelasting. Poe hee…. Voorlopig reserveer ik ook even € 500 per jaar voor onderhoud. Een overzicht (in afgeronde bedragen).

Eenmalige Kosten
OmschrijvingBedrag €
Motorkleding1.300,00
2x Motorhelm1.250,00
Communicatieset600,00
Totaal Eenmalig (ex. motor)3.150,00
Maandelijkse Kosten
OmschrijvingBedrag per maand €
Huur garagebox260,00
Verzekering (beperkt casco)42,00
Wegenbelasting11,00
Reservering onderhoud40,00
Totaal Maandelijks353,00

Vooral van de prijs van de helmen schrok ik. Tegelijkertijd wil je daar niet op bezuinigen. Het kan je leven redden als er iets gebeurt. We zoeken nog naar een geschikte helm voor Hondje. Zoiets als hiernaast. Hij heeft al voldoende stoere jasjes om hem warm te houden, en we hebben ook een tuigje om hem vast te zetten in de zijspan. Veiligheid voor alles.

Dus. Ruim € 350 per maand naar het nieuwe Motorpotje in mijn administratie. Ik verlaag dus de maandelijks inleg op de beleggingsrekening. Voorlopig leg ik daar sowieso even niets meer in. Want de motor en de eenmalige kosten heb ik betaald uit mijn contant geld buffer. Die staat nu vrijwel op nul. Dat moet eerst even aangevuld worden. Hopelijk gaan er de komende maanden geen grote dingen kapot. Want dan moet ik een deel van mijn beleggingen verkopen.

Ben je tot hier gekomen? Mooi zo! Weet je welke datum het vandaag is?

Brexitslachtoffer

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Zomaar ineens kreeg Geldnerd last van corona. Niet als patiënt gelukkig… En ik kreeg last van de BREXIT, het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie. Hoe dat zo?

Op zaterdag 19 december bestelde ik een tweetal mooie warme lamswollen truien. In de uitverkoop, dus met mooie korting. Van een bekend merk. Op zondag 20 december kreeg ik keurig een mailtje dat de truien verzonden werden. Mooi op tijd voor de Kerstdagen. Niets aan de hand, zou je zeggen. Zoals je verwacht anno nu bij een gemiddelde webshop.

Maar het ging mis.

De mail bevatte een track-and-trace link. En die kwam uit op de website van de Britse vestiging van een grote internationale pakketbezorger. De truien kwamen uit een Brits magazijn. En op 20 december gooiden steeds meer landen de grenzen met het Verenigd Koninkrijk dicht. Lange rijen vrachtwagens stonden te wachten bij de veerboten. Er kon niets meer in en er kon niets meer uit. En mijn pakketje bleef dus stil liggen in een magazijn in een klein Brits stadje.

Wie ook stil bleef, was de webshop. Er kwam geen snipper informatie. Pas toen ik na de Kerstdagen zelf maar eens een mailtje stuurde met de vraag of zij meer informatie hadden, kwam er een berichtje dat ze het ook niet wisten. Op hun website stond toen nog helemaal niks, je kon gewoon bestellen alsof er niets aan de hand was.

in mijn mail vroeg ik ze ook naar de consequenties van de BREXIT. Want daar was immers pal voor de Kerst een akkoord over gesloten, zo ongeveer om 5 voor 12. Het was ruim 1.500 pagina’s, dus ik had dat saaie boek ook nog niet helemaal uitgelezen. Ik gaf in elk geval aan dat eventuele consequenties van de BREXIT wat mij betreft voor rekening en risico van de webshop zouden zijn. Ik was er namelijk in het bestelproces nergens op gewezen dat de truien uit het Verenigd Koninkrijk zouden komen en dat hier mogelijk een risico zou zitten. Dat werd gelukkig bevestigd door de webshop.

En toen werd het weer stil. Op 4 januari 2021 deed ik weer eens navraag bij de klantenservice, die mij op 5 januari meldde dat alles weer ‘voorzichtig op gang ging komen’. Op 7 januari kwam er zelfs een algemene mail aan klanten waarin we bedankt werden voor ons geduld en 10% korting kregen op een volgende bestelling. En er werd beloofd dat de achterstanden nu snel zouden worden ingelopen. Maar het bleef stil.

Op 14 januari deed ik maar weer eens navraag. Want zou ik de bestelde truien nog wel kunnen dragen in deze winter? Er waren inmiddels berichten over onverwachte knelpunten in het goederenvervoer van het Verenigd Koninkrijk naar Europa. En ja hoor… De klantenservice meldde mij dat de vervoerder op 8 januari al het transport van het Verenigd Koninkrijk naar Europa voor onbepaalde tijd had stopgezet. Ze waren in gesprek met de vervoerder en met alternatieve vervoerders. Meer konden ze er ook niet over zeggen.

Inmiddels had ik al meerdere malen overwogen om de hele bestelling maar af te blazen. Maar eigenlijk wilde ik de truien wel heel graag hebben. De prijs was erg aantrekkelijk. En echte alternatieven waren er ook niet. Ik kon zeker niet naar een Nederlandse winkel om ter plekke een trui uit te zoeken, want die waren ook al een hele tijd gesloten. Dus ik besloot gewoon af te wachten.

En het bleef stil.

Wat ik wel kreeg: een klanttevredenheidsonderzoek. Een marktonderzoekbureau vroeg me om een online enquête in te vullen over mijn ervaringen met de betreffende webshop. Die heb ik maar even genegeerd. Ik had tot op dat moment namelijk alleen ervaring met de communicatie door de klantenservice en de informatievoorziening naar klanten bij vertragingen. Beide vond ik beneden de maat.

Pas op 26 januari kwam er een volgend bericht. Van de pakketbezorger. Er waren invoerrechten verschuldigd over mijn pakketje. Omvang 40% van de waarde van de bestelling… Welkom in het post-BREXIT tijdperk! Ik had er inmiddels wel iets over gelezen. In het BREXIT-akkoord zitten vrij strenge ‘land-van-herkomst-bepalingen’. Producten die echt in het Verenigd Koninkrijk geproduceerd zijn, zijn vrijgesteld van importheffingen. Maar als jij een trui laat maken in Azië, die exporteert naar het Verenigd Koninkrijk, en dan daarvandaan door heel Europa verkoopt via een webshop? Dan voldoe je niet aan de ‘land-van-herkomst-bepalingen’. En moet je dus betalen. En fors ook.

Gelukkig was er inmiddels ook een bericht verschenen op de website van het kledingmerk. Waarin stond dat je een bericht over importheffingen gewoon door kon sturen naar de klantenservice. En dat zij zouden zorgen voor de afhandeling en betaling. Dat heb ik dus maar gedaan. En ik kreeg dezelfde dag nog een bericht terug dat de invoerrechten betaald waren. Met een nieuwe track-and-trace link van de pakketbezorger. En een hoopgevende status ‘Parcel cleared by Customs’.

Inmiddels kreeg ik wel een beetje medelijden met het kledingmerk. Want ik ga er van uit dat alle bestellingen vanaf medio december ditzelfde trieste lot hebben ondergaan. En dat ze dus nu 40% over hun totale omzet van klanten op het vasteland van Europa aan importheffingen kwijt zijn. Ik ga er zo maar van uit dat ze in hoog tempo hun operatie verplaatsen naar het vasteland. En veel andere bedrijven ook.

Het bleef weer een paar dagen stil. De status bleef onveranderd ‘Parcel cleared by Customs’. Maar op 31 januari  kwam het pakketje ineens in beweging. Het had zich verplaatst naar een distributiecentrum in Nederland. Hoera! Maandagochtend 1 februari was het in een ‘delivery center’ in mijn eigen regio, en kreeg ik een bericht dat het pakketje in de loop van de maandag bezorgd zou worden. En om 13:37 uur op maandag 1 februari 2021 kon ik ze eindelijk in ontvangst nemen. De truien die ik op 19 december 2020 om 15:21 uur besteld had. Na 6 weken, 1 dag, 22 uur en 16 minuten.

Gelukkig passen ze goed en hebben ze geen productiefouten. Want anders zou ik ze nog moeten retourneren ook….

Impact BREXIT

inmiddels is wel duidelijk dat die BREXIT serieuze impact heeft. Met name die ‘land-van-herkomst-bepalingen’ zijn geniepig. Want welke producten maakt een land nou nog helemaal zelf? In het Verenigd Koninkrijk zitten bijvoorbeeld nog veel autofabrikanten. Maar de onderdelen komen overal vandaan. En letterlijk elk schroefje telt mee. Ford heeft de prijzen van een aantal modellen al verhoogd. Maar ik verwacht dat er drastischer besluiten komen op de momenten dat de fabrikanten voor grote investeringen staan. Dan is het Verenigd Koninkrijk niet zo’n heel aantrekkelijk vestigingsland meer. En dat geldt ook voor heel veel logistieke activiteiten. Je klanten in heel Europa bedienen vanuit een ‘fulfillment center’ in het Verenigd Koninkrijk? Beetje duur… En dat naast de kleinere ongemakken.

Communicatie

Wat deze casus ook weer laat zien: communiceren is moeilijk. Ik snap het dat de webshop ook niet wist wat ze konden doen, en tijd nodig hadden om dat uit te zoeken. Maar meld dat dan. Niets laten weten is altijd een onverstandige keuze. Zeker de eerste weken, toen ik alleen informatie kreeg als ik zelf de klantenservice benaderde, heb ik me regelmatig geërgerd. Het heeft invloed op hoe ik naar het merk kijk, en dat is niet meer zo positief. Dat hadden ze voor kunnen zijn door zelf wat vaker een mailtje te sturen. Ook als daar in had gestaan ‘we weten het nog niet, maar we zijn er mee bezig’.

Maar goed, ik heb mijn truien. Op tijd voor de winter. Heb jij al iets gemerkt van de BREXIT?

Perspectief

Februari. Normaliter maken we dan al ruimschoots vakantieplannen. Zien we onszelf met een glaasje wijn en een kaasje op een terras bij een huisje in Frankrijk zitten. Een prima manier om de donkere maanden januari en februari door te komen.  Zelfs vorig jaar deden we dat nog, plannen maken. Totdat een viruspandemie roet in het eten gooide. Een pandemie waarvan we een aantal maanden dachten dat het hier niet zo’n vaart zou lopen. Wij eten immers geen broodjes vleermuis. In elk geval niet dat we weten…

Maar het liep anders. Ik weet nog dat ik op een vrijdag in maart 2020 overleg had met mijn teamleiders, en voorzichtig tegen ze zei dat we elkaar waarschijnlijk een paar weken niet op kantoor zouden kunnen treffen. Terugkijkend was dat de laatste keer dat we als managementteam bij elkaar zijn geweest. Vanaf maandag 16 maart werkten we volledig thuis, en medio juni stapte ik zelfs over naar een nieuwe baan op een ander ministerie. We hebben nog net begin juni samen een afscheidsborrel kunnen drinken, met z’n zevenen. De horeca was toen net weer open. Ook dat lijkt nu een andere tijd in een parallel universum.

Sinds medio juni werk ik voor een ministerie waar ik in totaal nog maar een handvol keren fysiek geweest ben, de laatste keer in september. Met een hele mooie groep mensen, waarvan ik de meesten nog maar één of twee keer in levende lijve gezien heb. Maar we vergaderen, schrijven samen mooie nota’s, en hebben mooie en diepgaande gesprekken over hoe we Nederland door ons beleid mooier en beter kunnen maken en hoe we problemen op kunnen lossen. Dat loopt gewoon door.

En om ons heen draait de wereld ook door. Sommige mensen hebben veel last van de coronacrisis. Verliezen dierbaren. Verliezen hun werk. Zitten thuis. Anderen gaan door alsof er niks aan de hand is. Sommigen blijven ontkennen, corona is een verzinsel of een virus van de overheid om ons allemaal een 5G-chip in te spuiten. Het netto effect van ons gezamenlijk gedrag is dat we nog steeds in een lockdown zitten. Dat er volgens de deskundigen een derde golf aan komt. En dan bedoel ik de deskundigen die er wel voor doorgeleerd hebben, niet de deskundigen uit de 17 miljoen bondscoaches langs de lijn. Die van mij eigenlijk gewoon eens hun mond mogen houden. Ik geloof in kennis en vakmanschap die dieper gaat dan Twitter en andere bedenkelijke bronnen, en over langere tijd is opgebouwd dan een avondje Googelen… Doe je eigen onderzoek. Een jaar of 5 à 10. Dan mag je meepraten.

Ja, ik snap meestal ook niet waarom het vaccineren zo lang duurt. En waarom de testcapaciteit zo langzaam werd opgebouwd. Mijn collega’s van dat ministerie werken er heel hard aan, dat zie ik wel. En het feit dat we heel lang geleden hebben besloten om het Nederlandse zorgsysteem ‘efficiënt’ in te richten zal er ook wel mee te maken hebben. ‘Efficiënt’ betekent namelijk ook ‘zonder buffers’. Zonder fatsoenlijke reservecapaciteit om dat ene ‘black swan event‘ op te vangen. Dat was destijds vast een goed idee om te kunnen bezuinigen.

Afgelopen jaar was ik ook regelmatig verdrietig, bang en boos. Verdrietig en bang om wat ik zag gebeuren om me heen. Leeggehamsterde supermarkten. Een virus waarvan we niet wisten wat het zou doen. Mensen om me heen die in zorgen zaten om hun dierbaren, of verdriet hadden bij overlijden, of niet naar een begrafenis konden, of een kwetsbare gezondheid hebben en al bijna een jaar thuis zitten. Ik was verdrietig voor de collega’s die moeite hadden om alle ballen in de lucht te houden, het werk en de kinderen en de zorg voor dierbaren. Ik was boos op mensen die zich niet aan de maatregelen hielden en houden, die een avondklok aangrijpen als reden om te demonstreren plunderen. Soms als ik boos ben wil ik dat soort mensen in elkaar slaan, of hoop ik dat de ME er extra hard op mept. Maar zo wil ik me helemaal niet voelen. Ik heb dan soms echt even een hekel aan mezelf.

Net als veel mensen worstel ik met het gebrek aan perspectief. Kunnen we wel weer eens naar buiten? Naar een restaurant? Met een groep vrienden een biertje doen op een terras? Een feestje vieren? Een begrafenis bijwonen? Op vakantie? Luxeprobleem. Afgelopen jaren gingen wij in september, toen iedereen weer terug was. Op de tweede dag van onze vakantie zette Frankrijk de regio waar wij verbleven op rood. We zijn in de auto gestapt en naar huis gereden. In het najaar zijn we nog een weekendje weg geweest in eigen land. We hebben een heerlijk huis, maar snakken ook wel eens naar een ander uitzicht dan onze werkplek.

Tegelijkertijd hebben we veel om blij mee te zijn. We hebben inkomenszekerheid. Elke maand op de 24e wordt het salaris gestort. We hebben zinvol en interessant werk. Dat loopt allemaal gewoon door. Eigenlijk bevalt dat thuiswerken me ook wel goed. Het scheelt reistijd, het is makkelijker om alles digitaal te doen, het is eigenlijk best efficiënt. Ik ben blij als ik collega’s kan helpen die even worstelen met al het gedoe en de combinatie werk en kinderen thuis. Maar soms wil ik wel weer eens over een kantoorgang wandelen en even bij een collega binnen kunnen lopen. De koffie is tegenwoordig thuis wel een stuk beter dan op kantoor.

Ook mijn financiële systeem loopt gewoon door. De aflossingen, de beleggingen. Zelfs de beurs blijft maar stijgen. Een enorme bubbel, maar je hoort mij niet klagen. Dat komt wel weer als de bubbel in elkaar klapt.

Terug naar kantoor? Ik reken tot in het najaar nergens op. Pas als we een overgrote meerderheid van de bevolking gevaccineerd hebben kunnen wij Haagse ambtenaren terug naar de legbatterijen kantoorkolossen rondom station Den Haag Centraal. Op vakantie? Ik hoop het. Een beetje perspectief op een einde van de tunnel? Dat zou fijn zijn.

Zo. Van me af geschreven. En hierna gaan we gewoon weer over financieel bewust leven schrijven.

Ben jij er ook wel eens klaar mee?

Doelen voor 2021

Maandag 18 januari 2021 is volgens veel mensen Blue Monday. Het is de dag waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen, omdat het uitvoeren van goede voornemens al mislukt is en de vakanties nog ver weg zijn, terwijl ook de dagen nog donker zijn en het pas de eerste dag van de werkweek is. Waar veel mensen hun doelen en goede voornemens al weer hebben losgelaten, is het geen toeval dus dat ik vandaag (pas) mijn doelen voor 2021 publiceer. Ook mijn plannen voor 2020 publiceerde ik immers pas medio januari, en de evaluatie van mijn jaardoelen voor 2020 hebben jullie vorige week kunnen lezen.

Eén van de belangrijkste conclusies van mijn evaluatie was dat ik voor veel onderdelen eigenlijk helemaal geen doelen wil stellen. Ik wil goede gewoontes aanleren, gewoontes die ‘vanzelf’ succes brengen. Zoals mijn ‘geldsysteem’ dat automatisch zorgt dat ik spaar, beleg en de hypotheek aflos terwijl ik wel gewoon kan leven. En mijn wekelijkse sportsessie(s) die zorgen dat ik gezonder ben en blijf dan ik de afgelopen decennia was. Doelen komen er ook wel, maar alleen voor onderdelen die ik  heel Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdsgebonden kan en wil maken.

Het zijn dus voorlopig minder doelen dan vorig jaar.

Systemen en Gewoontes

Er zijn verschillende ‘systemen’ die ik heb en die ik in stand wil houden. Systemen zijn hier niet alleen maar ICT-systemen, maar een geheel van elementen die elkaar wederzijds beïnvloeden en die een geïntegreerd geheel vormen. Dat is een definitie uit de systeemtheorie, die ik ook in mijn werk veel gebruik. Die elementen kunnen ICT-systemen zijn, maar ook processen, mijn eigen normen en waarden, gereedschappen, diensten van anderen, alles wat bijdraagt aan het geïntegreerde geheel.

Zo bestaat mijn Systeem voor Gezond Leven onder andere uit mijn diëtist, mijn personal trainer, de sportstudio waar ik train, de apps op mijn telefoon voor het hardlopen en het bijhouden van gezondheidsstatistieken, en mijn spreadsheet waarin ik mijn trainingsschema en gewicht bijhoud. Samen met mijn persoonlijke overtuigingen dat ik (a) een gezond BMI wil hebben en (b) me energiek en sterk wil voelen, zorgen die elementen er voor dat ik wekelijks voldoende beweeg en werk aan mijn conditie en kracht.

En uiteraard is er mijn Financiële Systeem. Mijn spreadsheets, en mijn systematiek van maandelijks eerst mijzelf betalen en de potjes vullen. Aflossen met de sneeuwbal en € 1.000 extra per maand, maandelijks een vaste inleg naar de beleggingsrekening, en daarmee zo bijkopen uit mijn vaste portefeuille om beter te balanceren.

Kleinere systemen en gewoonten zijn bijvoorbeeld mijn dagelijkse opruimrondje waarmee ik er aan bijdraag dat er geen chaos in ons huis ontstaat die zich ontwikkelt tot chaos in mijn hoofd. En ook in mijn nieuwe werk heb ik een ‘systeem’ gevonden. Een manier waarop ik de dingen doe. Hoe ik mijn dag begin en hoe ik eindig met een zoveel mogelijk opgeruimde mailbox en een heldere actielijst. En hoe ik een dagelijkse bellijst heb en zoveel mogelijk vaste tijdvakken voor mijn e-mail. Dat zorgt voor rust (en reinheid en regelmaat).

Dit zijn in elk geval systemen waar ik tevreden over ben en die ik in 2021 in stand wil houden, en waar mogelijk verder wil verbeteren.

Doelen

Er zijn voor 2021 ook weer concrete doelen.

Financieel houd ik het simpel. Ik streef naar een spaarpercentage van minimaal 40,0%. Volgens mijn begroting zou dat moeten lukken, en het is een realistischer ambitie dan mijn doelstelling van vorig jaar. Ik heb verder geen doelstellingen voor de groei van mijn eigen vermogen. Dat wordt namelijk vooral beïnvloed door de WOZ-waarde en de ontwikkelingen op de aandelenmarkten. En daar heb ik geen invloed op. Dus wil ik er ook geen doelen op stellen, want dat leidt alleen maar tot door mijzelf veroorzaakte teleurstellingen.

Ook voor het lezen is er weer een doelstelling. Dit jaar wil ik de 10.000 pagina’s halen, dat zijn (op basis van mijn leesgedrag van de afgelopen jaren) ongeveer 25 boeken. Belangrijker nog dan dit vind ik het opbouwen van een ‘leesgewoonte’. Het lezen van een boek zou, naast het lezen van The Economist en het lezen van blogs van anderen, weer onderdeel moeten worden van mijn ‘systeem’. Als ik die leesgewoonte weer opbouw, dan wordt die doelstelling een makkie. De eerste weken van januari zijn in dit opzicht nog niet succesvol, ook omdat de ‘nadagen’ van het Kabinet Rutte-3 voor ons ambtenaren vrij druk zijn.

Verder wil ik gezond blijven leven. Dat betekent concreet dat ik in mijn ‘gewichtsrange’ wil blijven. Die paar corona-kilo’s wil ik nog kwijt.

En ook voor mijn blog heb ik bescheiden ambities. Doorgaan met schrijven, met het delen van kennis over mijn eigen financiële reis, zolang ik inspiratie heb. Dat werkt al meer dan vijf jaar. Ik heb geen doelen qua lezersaantallen of financiële omzet uit mijn blog. De ene advertentie in de zijlijn levert genoeg op om de hosting te betalen. En verder wil ik vrij van commerciële belangen blijven, net als de afgelopen vijf jaar. Geen affiliate links of gesponsorde berichten dus, en alleen stukjes die door mijzelf geschreven zijn.

Welke systemen heb jij in jouw leven? En welke doelen heb jij in 2021?

Evaluatie jaardoelen 2020

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Vorig jaar in januari schreef ik over mijn jaardoelen voor 2020 en medio dat jaar maakte ik een tussenstand op. Maar, nu we ons inmiddels in 2021 bevinden, is het tijd om de eindstand op te maken. En de vraag te beantwoorden of ik ook voor dit jaar weer concrete doelen ga stellen. Mariimma was weer eens sneller dan ik, zij keek in december al terug.

Wat waren de doelen ook al weer?

Voor 2020 stelde ik de volgende doelen:

  1. Na vier jaar op mijn functie ging ik op zoek naar een nieuwe baan.
  2. Mijn Excel-spreadsheets moesten eindelijk open-source gaan worden.
  3. Ik wilde in 2020 24 boeken en/of 10.000 pagina’s lezen.
  4. Ook moest ik van mijzelf blijven schrijven.
  5. Ik had (zoals elk jaar) een stapeltje financiële doelstellingen.
  6. En een aantal dingen moesten vooral goed blijven gaan.

De nieuwe baan heb ik in het eerste half jaar al gevonden, daar kon bij de tussenrapportage al een mooie krul voor komen te staan. Inmiddels heb ik besloten om daar in 2021 ook een vierdaagse werkweek aan te koppelen. Dat geeft een hoop rust en ruimte in mijn leven. Maar hoe is het nu met de andere doelstellingen?

De Spreadsheets

Het blijft maar zwalken met mijn spreadsheets. Ik heb in 2020 vrolijk verder gebouwd aan de functionaliteit van mijn bestaande spreadsheets. Ruim 70 nieuwe en verbeterde functies voegde ik toe, variërend van nieuwe indicatoren tot nieuwe grafieken en overzichten. Ongeveer gelijk verdeeld over mijn administratiespreadsheet, mijn beleggingsspreadsheet, de hypotheekspreadsheet en mijn dashboard. Maar dat was dus allemaal mijn bestaande spreadsheets. In Excel.

Daarnaast ben ik zelfs met GnuCash aan de slag gegaan, het open-source administratiepakket. Daar heb ik de administratie van de gezamenlijke huishouding van Geldnerd en Vriendin in ondergebracht. Ik moet zeggen, dat werkt uitstekend. Aanstaande donderdag verschijnt er een uitgebreide blogpost over hoe ik dat heb aangepakt, met voorbeelden.

Maar die spreadsheets zitten dus nog steeds in Excel. Ik ben inmiddels wel begonnen met het ombouwen. Het is en blijft een meerjarenproject.

Het Lezen

Deze doelstelling is gehaald. 24 boeken zijn er uitgelezen, en in het 25e boek ben ik bezig, in totaal ongeveer 9.000 pagina’s. Ik heb, mede door de coronapandemie en het gebrek aan uitgaansmogelijkheden, meer gelezen dan in voorgaande jaren.

Wat me wel is opgevallen is mijn onregelmatige leespatroon. Soms lees ik honderden pagina’s in een week, soms lees ik weken niets. Het ligt niet alleen maar aan het boek dat ik op dat moment lees, want ik kan rustig een boek wegleggen als het me niet boeit. Het is anders, soms staat mijn hoofd er gewoon niet naar. Ik lees heel veel voor mijn werk, en buiten het werk lees ik elke week The Economist en grote aantallen blogs. Vriendin leest bijvoorbeeld standaard nog even een hoofdstukje in haar boek als we naar bed gaan. Dat soort gewoontes heb ik niet. Boeken zitten niet meer helemaal in mijn systeem, het is geen gewoonte.

Het Schrijven

Ook in 2020 verschenen er hier bij Geldnerd trouw 2 stukjes per week. Elke maandag en donderdag om 5 over 5 ’s ochtends. En af en toe een extra blogpost als daar aanleiding toe is. In totaal waren het er 111, en eind december 2020 stonden er in totaal 721 blogposts, geschreven sinds 1 september 2015. Eind december zag ik ook dat mijn bezoekersaantallen in 2020 weer enorm gegroeid waren. In totaal ruim 330.000 unieke bezoekers en 1,7 miljoen pageviews vorig jaar. Wow. Bedankt!

De Financiële Doelstellingen

Faal. Dat is het eerste woord wat er bij mij in gedachten komt als ik naar mijn financiële doelstellingen kijk. En tegelijkertijd moet ik dan ook streng zijn en mijn zegeningen tellen. Want die zijn er veel op financieel gebied. Het was een jaar zonder grote negatieve financiële verrassingen. De enige substantiële tegenvaller waren de medische kosten voor Hondje. De inkomens van Geldnerd en Vriendin bleven gewoon maandelijks binnenkomen en onze banen staan niet op de tocht. En ons systeem draait gewoon door. De gezamenlijke huishouding loopt financieel op rolletjes, we lossen maandelijks extra af op onze hypotheek en onze sneeuwbal groeit elke maand verder. Mijn potjessysteem zorgt voor financiële rust en ik doe elke maand mijn extra inleg in mijn beleggingsportefeuille. Dus op vrijwel alle financiële subdoelen kan ik een vinkje zetten.

Behalve die ene. Het spaarpercentage. Wat ik een aantal maanden niet helemaal correct berekend heb. Mijn doelstelling qua spaarpercentage in 2020 was 45,0%. Het is uiteindelijk 38,9% geworden. Nog steeds niet slecht, maar niet de doelstelling die ik voor ogen had. Ooit kom ik daar wel overheen. Maar nu nog even niet.

Wat blijft er goed gaan?

Ook in 2020 ben ik wekelijks blijven sporten, en ik let duidelijk beter op wat ik eet. Ja, ook ik ken het verschijnsel ‘corona-kilo’s, maar het is gelukkig wel onder controle. En ik heb meer kilometers gefietst dan ooit tevoren, want we mijden het OV. Hier ben ik echt tevreden over, ik voel me nog steeds een stuk gezonder dan 2 jaar geleden. Daar was ik extra blij mee toen de eerste berichten verschenen over het verband tussen overgewicht en de zwaarte van corona-klachten.

Verder was 2020 natuurlijk een heel bijzonder jaar. Door de coronapandemie hebben Geldnerd en Vriendin sinds medio maart vrijwel volledig thuis gewerkt. We hebben er gelukkig de ruimte voor en hebben elk een eigen werkkamer met een goede werkplek, we zitten dus niet op elkaars’ lip en hebben ook gewoon leefruimte waar we niet aan het werk herinnerd worden. Hondje is er inmiddels aan gewend dat we vrijwel altijd thuis zijn (dat wordt nog een dingetje als het weer anders wordt) en Geldnerd en Vriendin hebben elkaar de hersenen niet ingeslagen.

Maar we hebben dit jaar maar weinig mensen gezien, weinig gezellige uitjes gehad, en zijn nauwelijks op vakantie geweest. Het zijn luxeproblemen, daar ben ik me zeer van bewust. Maar het laat ons wel zien wat we missen en wat we nodig hebben om ons blij en gelukkig te voelen. Hopelijk wordt 2021 beter, al verwacht ik zelf daar pas na de zomer echt effect van te zien (onder voorbehoud van de vaccinatiecampagne).

Evaluatie

Een gemengd beeld, die resultaten voor 2020. Maar per saldo ben ik helemaal niet ontevreden. Ik ging het jaar gezonder, rustiger en blijer uit dan ik er in ging. En vermogender. Dus ik mag helemaal niet klagen.

Het opschrijven van de doelen heeft gemaakt dat ik er veel bewuster mee bezig geweest ben. Maar ik voelde ook druk. Druk die ik mezelf oplegde. Ik ben behoorlijk competitief, en ik weet dat ik voorzichtig moet zijn met de druk die ik mijzelf opleg. Het leven is immers één groot wedstrijdje met mijzelf.

Ik heb me ook gerealiseerd dat ik eigenlijk helemaal niet houd van het stellen van doelen. Er zijn onderdelen waar het prima werkt, en waar ze kunnen helpen in de jacht op succes. Bijvoorbeeld een spaarpercentage. Iets wat je heel Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdsgebonden kunt maken. Dan is het fijn om doelen te stellen.

Maar veel onderdelen lenen zich er eigenlijk helemaal niet voor. Neem het lezen. Ik lees veel, maar heb me in 2020 wel gerealiseerd dat het lezen van boeken niet meer echt in mijn ‘systeem’ zit. Of neem het gezonde leven. Ik had echt niet de doelstelling om eind van het jaar te kunnen bankdrukken met een gewicht van 50 kilo (dat is overigens wel gelukt…). In die situaties is het veel beter om je niet te richten op een doel, maar om gewoontes te ‘kweken’.

Ik geloof dus ook niet in ‘crash-diëten’, of dat nou gaat om je gewicht of je alcoholgebruik of je tijd op social media of op bepaalde apps. Goed, dan doe je een maandje zonder. Maar als je niet ondertussen heel hard werkt om van die apps of andere verslavingen af te blijven om jezelf andere gewoontes aan te leren, dan val je na die maand meteen weer terug. Met vaak extra compensatie voor de gemiste maand, ook nog…

Gewoontes dus. Persoonlijk aangewende handelingen, vanzelf geneigd zijn om iets steeds weer en ook op dezelfde, vertrouwde manier te doen. Want aan succesvolle gewoontes heb je iets voor de rest van je leven. Of dat nu een gezonde levensstijl, een gezond financieel systeem, of een gezonde manier om te ontspannen is. Als de gewoontes er zijn, komen de resultaten vanzelf. Dat is iets waar ik me in 2021 meer op wil richten.

Hoe is het met jouw doelen voor 2020 gegaan?