Vakantie zonder internet

De afgelopen periode zijn Geldnerd, Vriendin, en Hondje heerlijk een paar weken op vakantie geweest. Ouderwetsch weer eens in het buitenland. Niet met het vliegtuig, maar op een dag rijden vanuit Nederland. We hadden een huisje gehuurd ergens op het platteland in een rustige groene regio. En we hielden ons rustig. Hondje kan geen lange wandelingen meer maken, wij waren ook aan een paar weken rust toe, en het was (met name de eerste week) erg warm, met temperaturen die opliepen tot meer dan 40 graden Celsius.

En het huisje had geen internetverbinding. Geen WiFi. Dat was niet eens echt een bewuste keuze, al hadden we het wel zien staan bij de recensies van het huisje. Het was gewoon geen issue. We zorgden dat we meer dan voldoende boeken op onze tablets / e-readers hadden staan. Ik checkte dat mijn belangrijkste Evernote-folders, voor het schrijven van blogjes, ook offline beschikbaar waren op mijn tablet. En daarmee vertrokken we voor een offline vakantie.

Helemaal offline waren we natuurlijk niet. Op onze telefoons hadden we gewoon 4G ontvangst. Eén of twee streepjes, meestal. Niet altijd overigens, soms werd het opeens voor een aantal uren 3G. Dat verschil was wel merkbaar… En na een noodweer in de omgeving hebben we ook een paar dagen last gehad van regelmatig stroomuitval, en helemaal geen mobiel internet.

We waren binnen de EU, dus konden gewoon onze Nederlandse databundels gebruiken zonder extra kosten (soms komt er echt wel iets goeds uit de Europese Unie, beste landgenoten). Maar eigenlijk hebben we dat niet veel gedaan. Af en toe checkte ik het nieuws in Nederland, maar ‘af en toe’ was niet eens elke dag. Volgens de statistieken van mijn telefoon heb ik de meeste data verstookt met mijn privé e-mail (nieuwsbrieven) en mijn hardloop-apps. Daarna volgt op afstand de app van mijn lijfblad The Economist.

Nu is Geldnerd ook geen typische moderne internetgebruiker. Mijn leven wordt niet bepaald door social media waar ik 25 keer per dag moet posten wat ik allemaal voor fantastische dingen aan het doen ben, en voortdurend moet checken welke fantastische dingen andere mensen aan het doen zijn om mijn eigen teleurstelling te organiseren, mijn zelfvertrouwen te ondermijnen, en weg te zinken in een bodemloze put van depressie. Ook verspil ik geen tijd aan het zoveelste vertederende filmpje met katten, honden, jonge olifanten of andere dieren, of ‘lachwekkende’ filmpjes van stunts of bloopers van ongelofelijke domheid. Ik vrees dat onze wereld daar miljoenen mensuren per jaar maand week dag mee verspilt. Veel mensen hebben blijkbaar niets nuttigers te doen met hun tijd. Al gun ik iedereen natuurlijk zijn of haar favoriete vorm van vermaak Verwacht alleen niet dat ik daar vrolijk aan mee doe…

De vakantie heeft me ook weer laten zien dat ik mijn telefoon voornamelijk functioneel gebruik. De bank-apps om mijn saldo te checken en de cashflow te managen. Boeken en nieuwsbrieven lezen. Normaliter ook blogs, maar dat heeft (als enige) door het ontbreken van een internetverbinding even op een laag pitje gestaan. Mijn hardloop-apps. De camera. En bellen. Ook daar is een telefoon heel geschikt voor. Je zou het bijna vergeten.

Heb ik het internet gemist? Minder dan ik vooraf verwacht had. Ik was natuurlijk ook buiten mijn normale omgeving en los van mijn normale levenspatroon. In die setting is een internetverbinding anno 2022 moeilijker te missen. En dat terwijl het pas een jaar of 20 ‘gebruikelijk’ is om thuis een vaste internetverbinding te hebben.

Best gezond eigenlijk, een paar weken nauwelijks internet. Toch ben ik niet van plan om nu af en toe mijzelf het internet te ontzeggen. Geldnerd houdt niet van challenges. Dat is voor een ander soort sukkels mensen. Minder apps of minder internet is niet de oplossing. Het is een kwestie van eigen discipline en intrinsieke motivatie. Of, bij veel mensen, het gebrek daaraan…

Gelukkig is er internet. Anders kon ik mijn blogposts niet meer publiceren.

Zit jij wel eens een tijdje zonder internet?

Geluk bij een (z)ongeluk

Geldnerd draagt al een bril sinds hij een jaar of 10 is. Met ingewikkelde glazen van zware sterkte voor veraf, extra dun ‘anti-jampot’ en grootse cilinders, en al een jaar of 7 varifocus. Want de jaren tellen ook al mee. En ik heb dus sinds de aanschaf van mijn vorige bril in 2021 ook een potje voor de bril, een voorziening in mijn administratie waar ik elke maand € 50 aan toevoeg om op die manier in drie jaar tijd voldoende geld te sparen voor de volgende bril.

Wat ik al heel lang niet meer heb, is een zonnebril op de sterkte van mijn eigen bril. Ik heb eind jaren ‘90 (van de vorige eeuw, ja) wel eens een zonneclip gehad die ik op mijn toenmalige bril kon klikken. En een jaar of 20 geleden heb ik een keer gebruik gemaakt van een actie waarbij ik bij een nieuwe bril gratis een zonnebril op mijn eigen sterkte kreeg. Die zonnebril had ik nog wel, maar die was feitelijk onbruikbaar. Mijn sterkte en cilinder zijn in de afgelopen 20 jaar behoorlijk veranderd. Autorijden met die oude zonnebril is levensgevaarlijk. Gelukkig hebben we geen auto.

Maar soms is het toch wel lastig, geen zonnebril. Lange ritten tijdens vakanties, zeiltrips. Er zijn gewoon momenten dat ik een zonnebril mis. Al is het maar om cool op een terrasje te kunnen zitten nu ik slank en fit ben… 🤣

Geldnerd ging dus naar zijn opticien en besprak de mogelijkheden. Dat waren er twee. Ik kon een zonneclip laten maken bij mijn huidige of vorige bril, daarvoor moest het montuur naar de fabriek. Met wat extra opties voor de zonneglazen kwam die op € 175. Of ik kon een montuur uitkiezen en zonnebril op mijn sterkte laten maken. Dan hangt de prijs af van het montuur en de opties van de glazen, maar deze mogelijkheid zou dan ergens tussen de € 500 en ‘heel erg veel geld’ gaan kosten.

Nu is Geldnerd natuurlijk een financieel bewust type. Dus werd het de zonneclip. Want zo vaak gebruik ik een zonnebril nou ook weer niet. En zo gezegd, zo gedaan. Het montuur van mijn vorige bril werd opgestuurd naar de fabriek. En ik zou een telefoontje krijgen als de zonneclip klaar was.

Na ongeveer een week kwam het telefoontje. Maar niet helemaal zoals de bedoeling was. Er was namelijk een ongelukje gebeurd. Bij het op maat maken maken van de zonneclip was mijn montuur in twee stukken gebroken. Dat merk en type montuur stamt van ongeveer 5 jaar geleden, en was niet meer leverbaar. Dus boden de leverancier en de opticien mij als alternatief een zonnebril op mijn eigen sterkte aan. Tegen de prijs van een zonneclip.

Bij de opticien zocht ik een (in mijn ogen) klassiek en tijdloos montuur uit van een bekend zonnebrillenmerk. Daarbij werden passende zonnebrilglazen van mijn sterkte besteld. En na twee weken kon ik ‘m ophalen. Mijn eigen hippe zonnebril van een bekend merk met glazen op mijn eigen sterkte. Voor ruim € 450 minder dan dat deze optie mij normaliter gekost zou hebben. Een mooie financiële meevaller. En zo cool is Geldnerd van z’n hele leven nog niet geweest….

En ik blijf uiteraard klant bij deze opticien. Want ik was al erg tevreden over de service, maar nu helemaal!

Healthnerd en het hardlopen

Hardlopen is niet mijn ding, zo heb ik decennialang geroepen. Sowieso heb ik tussen mijn twintigste en achtenveertigste levensjaar nauwelijks aan sport gedaan. Ooit, ergens rond 2006, heb ik een keer het bekende Start To Run programma met Evy afgerond. Maar na het bereiken van die magische 10-weken grens heb ik het ook meteen weer laten liggen. Begin 2013 heb ik na een korte training mijzelf door de 5 kilometer van een lokaal hardloopevenement in Geldnerd City heen geworsteld. En begin 2014 heb ik nog een opleving gehad in het Verre Warme Land. Meerdere malen per week ging ik zwemmen om mijn conditie op te bouwen. Maar ook dat hield op toen ik eenmaal een voltijd baan had.

De afgelopen 10 jaar ben ik regelmatig weer begonnen, heb een paar sessies gedaan uit één of ander programma om van niets naar 30 minuten hardlopen / 5 kilometer te komen, en dan stopte het weer. Het was niet mijn ding. Ik had er geen pestpokketeringhekel aan zoals A Purple Life had, maar ik was zeker geen fan.

Keerpunt 28 december 2021

Tot ik op 28 december 2021 weer begon. Uit boosheid richting mijzelf, en ook (gegeven de coronamaatregelen) bij gebrek aan alternatief. Ik miste mijn wekelijkse bezoekje aan de sportschool. Ik merkte dat alle vooruitgang die ik, qua gewicht en gezondheid, geboekt had sinds medio 2019 weer aan het wegglippen was. Ik moest iets doen. Desnoods dan maar hardlopen.

En nu lukt het wel. Eind april rondde ik het 10K programma af. Met tranen in mijn ogen haalde ik voor het eerst in mijn leven een afstand van 10 kilometer in één hardloopsessie. En met tranen in mijn ogen rende ik later die week voor het eerst in mijn leven 60 minuten non-stop. Hardlopend. Zonder pauze, zonder wandelmomenten tussendoor.

Waarom werkt het nu wel?

Ik was mezelf eind 2021 echt helemaal zat. Een groot deel van het gewicht dat ik tussen medio 2019 en begin 2020 verloren had zat er weer aan. Door de sluiting van de sportscholen. En juist door die ervaring uit de tweede helft van 2019 wist ik dat ik beter kon. Dat ik beter moest. Voor mijn eigen bestwil.

Nu wist ik dat al een tijdje. Ik baalde ervan, het gaf me onrust en stress. En toch was dat op zichzelf heel lang onvoldoende om wél aan de slag te gaan. Het besef en de berg die je voor je gevoel moet gaan beklimmen kunnen ook ontmoedigend werken. Net zoals Minimalist Dutchie constateerde als het over beginnen met opruimen gaat. Er is iets meer voor nodig.

In december was er bij mij ook tijd en ruimte voor een intensievere start. Ik had kerstvakantie tot 10 januari en kon dus makkelijk elke tweede dag gaan hardlopen. Dat was geen vooropgezet plan, dat ontstond pas gaandeweg. Toen de sportscholen weer open gingen was ik ver genoeg en vond ik het al leuk genoeg om wel een plan te maken. Een vast schema, elke zondag en dinsdag (of woensdag) hardlopen, elke vrijdag naar de sportschool. Een plan helpt.

Ik had inmiddels ook ontdekt dat ‘s ochtends (vroeg) sporten voor mij persoonlijk beter werkt dan ‘s avonds. Dat zijn belangrijke dingen om te weten over je eigen ritme. Vriendin is bijvoorbeeld echt een ‘avondsporter’.

Een grote verandering is verder ook het toepassen van de lessen uit mijn persoonlijke financiën. Wat je meet beïnvloedt wat je doet. Ik houd dus een spreadsheet bij van al mijn sportmomenten en de belangrijkste statistieken. Met daarin ook mijn gewicht en buikomvang. Het besef dat sporten geen wedstrijd is met anderen, maar alleen met jezelf. En doelen stellen. Uitdagende en haalbare doelen. En als dat doel bereikt is ook zorgen dat er alweer een hoger doel klaarstaat.

De apps op mijn smartphone helpen ook. Spotify voor de motiverende muziek. C25K, 10K en tegenwoordig Runkeeper voor het trainingsschema en de statistiekjes, de feedback, en de reminders. Ze helpen door me uit te dagen, ze helpen me doelen te stellen en te halen. Ze helpen zo goed dat ik tegenwoordig bereid ben om voor dit soort apps te betalen. Mijn favoriete feature van Runkeeper is de audio feedback. Om de 5 minuten vertelt een stem mij een aantal instelbare statistiekjes. Dat voorkomt dat ik op mijn telefoon loop te kijken tijdens het hardlopen. Ik luister naar muziek. Ik focus op het lopen en op mijn ademhaling. In mijn eentje in mijn eigen persoonlijke bubbel.

En wat ook helpt: samenwerking! Begin januari is ook Vriendin begonnen aan het hardloopprogramma. Qua voortgang gaan we ongeveer gelijk op. Maar we rennen niet samen, ons tempo en onze sporttijden (avond versus ochtend) verschillen daarvoor te veel. Maar we moedigen elkaar wel aan. En ook het bijbehorende veranderde eetpatroon hebben we samen gedaan. Koolhydraatarm, minder alcohol. Zonder die samenwerking was het zeker niet gelukt! Ons allebei niet, denk ik.

Quo vadis?

Sinds kort werk ik met een hardlooptrainer. In een aantal sessies wil ik mijn looptechniek verbeteren. Daarmee hoop ik sneller en verder te komen. En het risico op blessures te verkleinen. Want op mijn leeftijd… De hardlooptrainer vond mijn vraag bijzonder, meestal melden zich vijftigers die van nul naar tien kilometer willen in drie weken, en ondertussen ook nog 25 kilo af willen vallen. Mijn vraag was wel een beetje anders, en die uitdaging wilde de trainer graag aangaan.

Inmiddels vind ik hardlopen ook echt leuk. Kijk ik er naar uit. Houd ik er bewust rekening mee in mijn agenda, en zorg ik dat ik het echt opnieuw inplan als er eens een sessie uitvalt. Ik merk ook de andere positieve effecten. Voel me een stuk fitter. Merk ook in de sportschool dat mijn basishartslag lager is, en dat ik na een intensieve oefening sneller herstel. Het lijkt er zowaar op dat Geldnerd een fitte vijftiger aan het worden is. Maar het leert me vooral ook dat het nooit te laat is om iets opnieuw te proberen. Zelfs hardlopen.

Heb jij wel eens iets opnieuw geprobeerd?

Over ouderdom en gebreken

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Nee, deze blogpost gaat niet over Opa Geldnerd. Ook al is Geldnerd ook geen 20 meer en merkt ook hij af en toe dat niet alles meer is zoals het ooit was, per saldo ben ik zelf tegenwoordig best wel tevreden over mijn gezondheid en fysieke conditie.

Maar deze blogpost gaat over ons Hondje. In mijn meest recente blogpost over hem heb ik ook al geschreven over zijn ouderdomsgebreken. En hij wordt er niet jonger op, onlangs hebben we zijn veertiende verjaardag gevierd. Veroudering is natuurlijk ook een proces dat gewoon doorgaat, de tand des tijds is genadeloos voor elk levend wezen.

Met zijn doofheid weten we inmiddels goed om te gaan, de belangrijkste commando’s worden gewoon met handgebaren gegeven. Gebarentaal met ons Hondje. Voor zijn staar gebruiken we nu al een tijdje een voedingssupplement (VT Phak siroop), dat lijkt het proces wel iets te vertragen. Zijn ogen zijn er helderder door geworden, denk ik. De grootste zorg de afgelopen periode waren zijn gewrichten. Met name de achterpoten. We gaven hem al dagelijks een theelepeltje visolie bij zijn brokjes. Maar we merkten dat hij regelmatig met een pootje liep te slepen. Vooral net nadat hij was opgestaan na urenlang opgerold te liggen slapen. En bij vlagen had hij dus ook geen zin in zijn wandeling, af en toe moesten we hem dragen naar het dichtstbijzijnde grasveld om zijn behoefte te doen. Verder is hij nog vol levensvreugde, zo dribbelt hij nog steeds elke ochtend kwispelend naar de voordeur als de uitlaatservice hem komt halen.

Maatregelen

Maar na een week met een aantal moeizame dagen hebben we toch maar eens een afspraak gemaakt met de dierenarts. Na een uitgebreid onderzoek trok zij in elk geval de conclusie dat het ‘gewoon’ ouderdomsverschijnselen zijn. Artrose. En het is ook neurologisch. De zenuwverbindingen worden een beetje oud, de signalen uit zijn hersentjes bereiken de achterpootjes met merkbare vertraging. Nu kunnen we helaas geen glasvezel aan laten leggen langs de ruggengraat van ons Hondje. Gelukkig zijn er ook veel dingen die we al wel gedaan hebben en nog kunnen doen.

We hebben de afgelopen maanden al trapjes geplaatst zodat hij zelfstandig op de bank en op het bed kan klimmen (ja, dat mag ons Hondje!). Het springen lukte hem niet meer. En na een aantal mislukte sprongen merkten we ook dat hij steeds meer begon te aarzelen. Falen was slecht voor zijn hondenzelfvertrouwen. De traptreden zijn prima te doen voor hem en minder belastend voor de gewrichtjes, en daarmee kan hij langer zelfstandig door ons huis bewegen.

Verder kochten we een rugzak voor wandelingen. Vroeger wandelde Hondje rustig 15 kilometer met ons mee, maar tegenwoordig gaat na een kilometer of vijf het lampje uit, en moet er uitgebreid gepauzeerd worden om hem even rust te gunnen. We hebben nu een goede rugzak met een speciaal compartiment waar hij in kan zitten, met zijn kopje naar buiten om toch ook te genieten van de omgeving. De rugzak kan ook als draagzak op de buik gedragen worden. We hebben er inmiddels al mee geoefend, en Hondje is er al best wel goed aan gewend. Met dank aan Audrey van Een Of Andere Blog voor de tip!

En de dierenarts heeft ons ook nog medicijnen voorgeschreven. Hondje krijgt nu dagelijks een pijnstillertje (voor de kenner: Metacam), zodat hij comfortabeler kan lopen. Want als lopen pijnlijk wordt gaan hondjes het vermijden en verliezen ze ook weer veel spiermassa, en dat effect versterkt elkaar. De eerste resultaten vinden we hoopgevend, Hondje heeft duidelijk meer zin om te wandelen. We kregen ook het advies om vaker korte wandelingen te doen, liever vaker kort dan af en toe lang. Dat proberen we nu te doen, het is een welkome onderbreking van een thuiswerkdag. En binnenkort gaan we met Hondje naar een Dierenfysiotherapeut. Want ook fysiotherapie kan helpen om hem langer actief te houden. Daarbij willen we ook zelf leren hoe we oefeningen met Hondje kunnen doen.

Vroeger kon ik me al nooit voorstellen dat ik ooit een jas of ander kledingstuk voor een hond zou kopen. Dat punt zijn we hier jaren geleden al gepasseerd, een Hondje uit een Ver Warm Land heeft het zelfs hartje zomer nog koud in Nederland. Maar inmiddels ben ik dus ook officieel verworden tot zo’n first-world verwende burger die voor z’n huisdier zorg inkoopt die driekwart van de wereldbevolking zich niet kan veroorloven. Het is.

Administratie

In GnuCash heb ik overigens de administratie van de kosten van Hondje ook verder verfijnd. In mijn Excel-administratie had ik één (1) rekeningnummer voor alle huisdierkosten, maar in GnuCash heb ik een aparte groep Huisdierkosten aangemaakt. Daaronder aparte grootboekrekeningen voor Voeding en Snacks, Toebehoren (mandjes, speeltjes, trap, rugzak, dat soort dingen), Medische Kosten, Uitlaatservice, Hondenbelasting (die betalen we in Geldnerd City jaarlijks), en Overige.

Met het dierenartsbezoek, de trapjes, en de rugzak zijn we ook weer een paar honderd euro verder, en ook de dierenfysiotherapie is niet gratis uiteraard. Maar Hondje is nog steeds elke cent dubbel en dwars waard.

Ook houd ik sinds een tijdje een Hondendagboek bij. Ik noteer wat hij eet, zijn ontlasting, hoe de wandelingen gaan, en dat soort dingen. Naast mijn eigen Eetdagboek en Emotional Journal gaat dit in één adem mee. We hopen op die manier beter te kunnen herleiden wat er wel en niet helpt.

Eindeloos?

Hoe ver ga je hiermee? Want er zijn bijna geen grenzen meer aan de medische zorg die je voor je huisdier kunt kopen, als je je dat kunt en wilt veroorloven. Maar wij proberen realistisch te zijn. Niet alles wat kan is ook verstandig. We willen voorkomen dat ons Hondje structureel pijn gaat lijden. En we vinden zijn levensvreugde het belangrijkste criterium. Als leven lijden wordt en levenskwaliteit er onder lijdt, dan komt er een moment dat we afscheid moeten gaan nemen. Maar we hopen van harte dat dat moment nog héél ver weg ligt.

Vooralsnog gaat het zoals gezegd prima met de levensvreugde van ons Hondje. Hij wordt alleen maar eigenwijzer en mondiger nu hij ouder wordt. Zijn uitlaatservice vertelde dat hij tegenwoordig luidkeels piepend protesteert als het uitladen van de hondjes bij het bos of het strand hem te lang duurt. En ook Geldnerd en Vriendin krijgen tegenwoordig luidkeels commentaar van Hondje als we thuiskomen na een van onze schaarse dagjes op kantoor. Verwend mormel…

Welke ouderdomsgebreken heeft jouw huisdier?

Reisbeperkingen

  • Berichtcategorie:The HOT Life

De reisbeperkingen van de coronapandemie raken niet alleen mensen. Ook kabouters hebben er last van. Of in elk geval Rich de F…-You kabouter.

De afgelopen jaren heeft hij in quarantaine gezeten bij Chris van The Pursuit of Hot. Maar zelfs diens gastvrijheid heeft grenzen. En dus is Rich eindelijk weer in beweging gekomen. En is hij inmiddels terechtgekomen bij Van Her Naar Hot. Ik reken erop dat hij daar warm onthaald wordt en een goede (her)opvoeding krijgt!

De reis tot nu toe:
CheesyFinance
Geldnerd
In De Fruitboomgaard
The Pursuit of Hot
Van Her Naar Hot

Net zo gelukkig op de Veluwe

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Begin september is Geldnerd een paar weekjes op vakantie geweest. Daar hebben jullie als het goed is niets van gemerkt, want er stonden gewoon blogposts klaar voor de vaste publicatiedagen. Maar op de achtergrond was er even niemand thuis.

We hebben lang geaarzeld over de vakantie. Ik vind thuis zijn namelijk helemaal niet erg. Maar de afgelopen anderhalf jaar hebben we in totaal welgeteld vijf nachten niet thuis geslapen. Dus we waren op z’n minst even aan een andere omgeving toe, vonden we, in de categorie luxeproblemen. Maar het buitenland vonden we toch nog wel spannend. We hebben weliswaar sinds een tijdje een groene vink en een QR-code in onze Corona-app staan, maar al die steeds veranderende regeltjes waren geen aanlokkelijk vooruitzicht. We vreesden hetzelfde scenario als in 2020. Heel Europa had de hele zomer lopen feesten, en tegen de tijd dat wij op vakantie konden sprong het ene na het andere land weer op rood.

Sowieso vind ik vakantie een bijzonder fenomeen. Honderd jaar geleden bestond het alleen voor de rijksten onder ons. Ergens in de jaren zestig en zeventig werd het toegankelijk voor ‘de massa’. Ik weet nog hoe mijn ouders medio jaren zeventig (als eerste in de straat, jottem!) een caravan kochten en hoe we heel avontuurlijk naar een meer in Italië reden. Overnachten op een parkeerplaats aan de Deutsche Autobahn en zo. Aan vliegvakanties hebben we in mijn jeugd nooit gedaan, mijn eerste vliegreis was een zakentrip toen ik een jaar of 25 was. Maar ook vliegvakanties werden steeds populairder. En langzaam maar zeker werd het steeds gekker.

Pré-corona leek het wel alsof we op vakantie allemaal nog drukker waren dan gewoon thuis. Want je moest naar de hippe restaurants en de trendy clubs en het mooiste strandje en alle bezienswaardigheden. Jouw eigen unieke topervaringen. En dat moest dan ook allemaal gedeeld worden op social media. En alle andere mensen deden dat ook. Dus zo uniek was het dan ook weer niet. Maar wel vermoeiend, lijkt me.

Nu is dat al heel lang niet meer het beeld dat Geldnerd van een vakantie heeft. Ik ben natuurlijk ook een saaie oude man. Maar zelfs toen ik nog een saaie jonge man was, zocht ik vooral naar rust en bezinning. De schoolvakanties heb ik altijd gemeden als de pest. Want geen kinderen, en een bloedhekel aan de drukte die veroorzaakt wordt door de volgende generaties die onze planeet definitief onbewoonbaar gaan maken. Om over de hogere prijzen in het hoogseizoen maar te zwijgen.

Vroeger, heel lang geleden, bracht Geldnerd nog wel eens een paar weken in de nazomer door op een zeilboot tussen de Kroatische eilanden. Ook toen al meed ik het liefst de havens. Daar kwamen we af en toe voor noodzakelijke boodschappen, of om de watertank bij te vullen. Maar verder zochten we het liefst de rustige baaien op waar (bijna) niemand lag. Ver van dorpen en steden. Die waren daar toen nog (we praten over 15 jaar geleden), ik weet niet hoe het nu is. Rust, stilte, en ’s nachts een prachtige sterrenhemel. Maar niet zo heel goed voor het spaarpercentage, dat soort vakanties.

Pré-corona laadden Geldnerd en Vriendin het liefst onze koffers en ons Hondje in de auto en reden naar Frankrijk. Ieder jaar een andere streek. Daar boekten we dan liefst voor elke week een nieuw huisje in the middle of nowhere. De ochtenden besteedden we aan markten in dorpjes waar we stinkende kazen en lekkere wijnen (en stokbrood) kochten. Af en toe een kerk, klooster of kasteel bekeken. Uitgebreid lunchen bij een brasserie op een pleintje onder de platanen. En dan terug naar ons huisje en de middag / avonden besteden aan een goed boek onder het genot van het eerder gekochte stokbrood, de kaas en de wijn.

Welkom op de Veluwe!

We spoelen door naar 2021. We hebben een nieuw niveau in avontuur bereikt. Spanning en sensatie. We hebben namelijk 10 dagen op de Veluwe gezeten. In een soort van tiny house. Met voor ons een heideveld. En achter ons een bos.

We hadden er zin in. Vriendin stuurde me bijna dagelijks ‘Voorpretmailtjes’ met nieuwsberichtjes of voorbeelden van wat er allemaal te doen was.

Hoogtepunten

We hebben veel mooie bos- en heidewandelingen gemaakt. Voor ons huisje liepen we ook zo de hei op. Geldnerd en Vriendin zijn allebei dol op bossen en heide en licht glooiend landschap. De heide was nog prachtig paars, al zaten we al wat verder in het seizoen. We merken wel dat Hondje inmiddels echt oud is. Een wandeling van 10 kilometer zonder langere pauze lukt niet meer. Een enkele keer heb ik hem zelfs een stuk gedragen. We overwegen hier een speciale draagzak voor te kopen. En we zijn ook nog op de eeuwige jachtvelden van onze koning geweest, dat kon nog net voordat ze hopelijk voor de laatste keer op slot gingen voor ‘onderhoud aan flora en fauna’.

Op één van de vakantiedagen zijn we zelfs het woeste Flevoland ingereden naar een van de vogelspot-plekken rond de Oostvaardersplassen. We zijn 99,9% zeker dat we zee-arenden gezien hebben. En een bruine kiekendief. 

Verder hebben we tientallen soorten vogeltjes gespot. Tijdens de wandelingen hebben we veel sporen van groot wild (reeën, herten, wilde zwijnen) gezien. De enige ‘close encounter’ met groter wild was een ontmoeting met een familie van vijf wilde zwijnen tijdens één van de wandelingen. Maar we genoten ook van de roep van de buizerd die boven ons cirkelde als we ‘s ochtends buiten koffie dronken, en de roep van de bosuil als ik ‘s avonds nog even een rondje liep met ons Hondje.

Culinair is de Veluwe overigens wat ons betreft geen hoogtepunt. Bij de Franse vakanties schreef ik over de uitgebreide lunches op terrasjes onder de platanen. Op de Veluwe is het assortiment dan toch vaak beperkt tot pannenkoeken, saté, omeletten, hamburgers en schnitzels. Vooral die laatste verraste mij. Het was wel heel lang geleden dat Geldnerd een schnitzel verorberde, en dat was in ‘schnitzel-Heimat’ Oostenrijk. Daar mag moet dat. We hebben dus meer zelf gekookt, ons huisje had daar goede voorzieningen voor. En hebben dus iets meer aan boodschappen besteed en minder aan horeca dan in een ‘gebruikelijke’ vakantie.

Het was heerlijk om er even een tijdje tussenuit te zijn. Hopelijk komen we hier de winter mee door. En zo niet, dan moet er nog een extra vakantie geboekt worden. Het vakantiepotje zit nog vol genoeg na de beperkte mogelijkheden van de afgelopen anderhalf jaar….

Kosten

Vakantie in eigen land was niet echt goedkoper dan Frankrijk. Goed, we maakten minder kilometers voor de heen- en terugreis.

OmschrijvingKostenBijzonderheden
Huurauto en Brandstof€ 556785 kilometer incl. heen- en terugreis
Huisje€ 962via AirBnB
Boodschappen€ 260
Horeca€ 275
Overige€ 8Wandelkaart regio
Totaal€ 2.061

Gerekend over 10 dagen en 2 personen is dat dus iets meer dan € 100 per persoon per dag. Dat is niet zo heel anders dan we op onze buitenlandse vakanties per dag uitgaven. Minder brandstof, minder horeca, meer boodschappen.

Bij andere bloggers las ik de afgelopen maanden ondermeer over de vakanties van Luxe Of Zuinig en Geldsnor. Maar anderen zijn vast en zeker ook weg geweest.

Hoe was jouw vakantie dit jaar?