Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Bijdrage in de gezamenlijke huishouding

Geldnerd en Vriendin zijn niet getrouwd. Dat is ook logisch, anders zou ze wel Echtgenote heten op dit blog. Wij hebben wel een Samenlevingscontract. Dat hebben we ooit afgesloten toen we vertrokken naar het Verre Warme Land, en een aantal dingen netjes wilden regelen. Dat vonden we toen best wel een dingetje. We hebben er goed over nagedacht. En onlangs constateerden we dat het model nog steeds goed voldoet.

Twee zaken waren de basis van dit contract. Ten eerste de wens om zoveel mogelijk gescheiden financiën te houden. Dat is voor ons allebei een belangrijk element. Voor Vriendin omdat ze het belangrijk vindt om financieel zelfstandig te zijn. Voor mij omdat ik al een huwelijk in gemeenschap van goederen achter de rug heb.

De tweede basisvoorwaarde is de wens om onze uitgaven en bezittingen eerlijk met elkaar te delen. ‘Eerlijk’ hebben we als volgt gedefinieerd: De kosten van het huishouden (inclusief hypotheekrente) verdelen we naar draagkracht, oftewel naar verhouding van onze reguliere netto maandsalarissen. Alle andere uitgaven, zoals de (reguliere en extra) aflossing op de hypotheek, vakanties en overige aankopen (inrichting, tuin) verdelen we gelijk, we betalen allebei de helft. Daarmee is bijvoorbeeld ons huis dus ook echt voor de helft van Vriendin en voor de helft van mij.

Jaarlijks, nadat het salaris van januari is gestort, maak ik een nieuwe berekening. En als ons salaris tussentijds verandert passen we de bedragen ook aan. Ik kijk dan naar wat we in het voorgaande jaar uitgegeven hebben, en naar de verwachtingen voor dit jaar. De meeste maandbedragen zijn al wel bekend, we hebben inmiddels de WOZ-waarde en bijbehorende belastingen van gemeente. Ik wacht alleen nog op het waterschap, maar daar kan ik met de bedragen van afgelopen jaren wel een gooi naar doen. De boodschappen kan ik nu ook wat nauwkeuriger budgetteren, na mijn recente analyse van de boodschappen in de afgelopen twee jaar.

Voor wat betreft de aflossing van onze hypotheek hebben we in Huize Geldnerd een mooie afspraak. Zoals bekend bij regelmatige lezers hebben wij een lineaire hypotheek. Daarbij los je elke maand hetzelfde bedrag af, waardoor je elke maand een beetje minder rente betaalt en dus dalende maandlasten hebt. Onze afspraak is dat we het totaalbedrag aan rente en aflossing ‘vastklikken’ op het niveau van begin 2017. De werkelijke lasten dalen elke maand een beetje, en dat beetje stoppen we in extra aflossen. Dat wordt een sneeuwbal. En sinds vorig jaar lossen we ook maandelijks nog extra af, en ook de besparing die dat oplevert steken we in de sneeuwbal van extra aflossing. Die sneeuwbal is inmiddels € 250 per maand, en groeit elke maand met een aantal euro’s.

Geldnerd en Vriendin verdienen ongeveer evenveel. Dus het verschil in bijdrage is tientjeswerk. Dat is makkelijk, bijvoorbeeld bij een gesprek over het vakantiebudget. Het is niet zo dat één van ons op een luxe cruise zou willen, terwijl de ander zich net een weekje kamperen op de Veluwe kan veroorloven (al heb ik begrepen dat je de kosten van zo’n camping in het hoogseizoen ook niet moet onderschatten…).

Uiteraard is de berekening van de bijdrage ingebouwd in mijn administratiespreadsheet. Dat had al een werkblad met de prognose van de maandelijkse uitgaven. Mijn hypotheekspreadsheet vertelt mij de maandelijkse rentebetalingen en aflossingen. Ik vul de netto salarissen in, en het systeem vertelt ons wat we per persoon bij moeten dragen. De formule is simpel:

In de prognose zijn vakanties en grote aankopen niet meegenomen, die verrekenen we apart. Maar alle huishoudelijke uitgaven zitten er wel in. In de praktijk werkt deze aanpak prima voor ons. In de praktijk zijn er sinds 2016 geen grote verschuivingen geweest. Kostenstijgingen door inflatie zijn gecompenseerd door besparingen, zoals onlangs door het opzeggen van het TV-abonnement. Vroeger, in het Verre Warme Land, was dit een stuk ingewikkelder. Vriendin werd in Nederland betaald en kreeg een inkomen in Euro’s met allerlei toeslagen. Geldnerd had een inkomen ter plekke en in de lokale valuta. We verrekenden elke maand. Daarvoor gebruikte ik de valutakoers van de verrekendatum. Dat heeft nog behoorlijk geschoven, want de verhouding tussen de lokale valuta en de Euro is in de periode dat wij er woonden zo’n 30% veranderd.

Hoe regelen jullie de kosten van de gezamenlijk huishouding?

WOZ, Overwaarde en Overmoed…

Onlangs plofte de jaarlijkse envelop van de gemeente op onze digitale deurmat. De Woonlastennota. Met twee belangrijke getallen voor mijn administratie. Ten eerste het bedrag dat wij in 2019 aan gemeentelijke belastingen moeten betalen. Ten tweede: de WOZ-waarde van ons huis.

Eigenlijk is die WOZ-waarde niet echt meer belangrijk. Wij zitten al een tijdje in de laagste risico-categorie voor wat betreft de loan-to-value ratio. Dus er zijn geen risico-opslagen meer die nog van onze hypotheekrente af kunnen. Daarmee is de WOZ-waarde alleen maar een indicator van de waarde van ons huis per 1 januari van vorig jaar. En dat zegt niets zolang we ons huis niet willen verkopen. De WOZ-waarde steeg met 12% ten opzichte van een jaar eerder. Dat verbaast mij niet. Ik volg het nieuws over de woningmarkt een beetje, en de werkelijke prijsstijgingen hier in Geldnerd City zijn nog wel iets hoger dan dit percentage. Gelukkig gingen de gemeentelijke belastingen maar ongeveer € 15 omhoog, dat is nog geen 2%.

WOZ

Maar ik kan de WOZ-waarde wel als maat gebruiken voor de waarde van het huis op mijn balans. En daarmee is deze waarde wel belangrijk voor mijn spreadsheets. Want we hebben ineens Overwaarde. We hebben ons huis eind 2016 gekocht, het was toen net gerenoveerd. Daardoor, en door de kosten koper (die ik meereken in de aanschafprijs), was de WOZ-waarde die we begin 2017 ontvingen nog behoorlijk lager dan de aanschafkosten (= prijs van huis plus kosten koper). En begin 2018 was de WOZ-waarde dicht in de buurt van de prijs waarvoor we het huis gekocht hadden, maar nog steeds niet hoger dan de aanschafkosten. Tot nu toe dus, want met de WOZ-waarde van begin 2019 hebben we ineens wel een behoorlijke overwaarde.

Hier in Geldnerd City zit er trouwens een behoorlijk gat tussen de WOZ-waarde (die sowieso een jaar achterloopt) en de huidige verkoopwaarde. Dat heeft van alles met de oververhitte woningmarkt te maken, en ik heb ook het idee dat de gemeente voorzichtig is met waarderen. Op basis van verkochte vergelijkbare huizen in de buurt schat ik dat we nog eens zo’n 20% meer zouden kunnen ontvangen als we het huis nu zouden willen verkopen. Maar dat willen we niet! En met dat bedrag wil ik vooral ook niet gaan rekenen.

Overmoed

Vroeger, in mijn vorige leven, ging ik anders om met de waarde van mijn huis. Ik woonde toen in een complex met ruim 80 grotendeels vergelijkbare appartementen. Daar stonden er altijd wel een paar van te koop. Ik hield al die vraagprijzen en verkoopwaardes in de gaten (met een spreadsheet, uiteraard) en probeerde zo een actueel beeld te hebben van de waarde van mijn eigen appartement. Ik hield zelfs bij hoe lang ze te koop stonden en bij welke makelaar, om te ontdekken of er nog makelaars waren die succesvoller waren dan anderen. En uiteraard gebruikte ik de meest recente, door mijzelf berekende, verwachte verkoopwaarde als basis voor mijn balans. Ons eigen vermogen, waar de waarde van het appartement ook in meetelde, spoot omhoog. Als ik daar nu op terugkijk, dan schaam ik me diep voor zoveel overmoed en onrealistisch handelen. Want toen kwam de financiële crisis, en de crisis op de Nederlandse huizenmarkt. En op het dieptepunt besloten Ex en ik uit elkaar te gaan. Van al die keurig door mij berekende overwaarde uit de spreadsheet bleef niets over. Met wat geluk ben ik eruit gekomen tegen de hypotheekwaarde, dus zonder restschuld.

Overwaarde

Maar goed, we hebben dus overwaarde ten opzichte van de aanschafkosten. Wat ga ik daarmee doen? Ik ben niet de enige die met die vraag worstelt, Groeigeld heeft er eerder ook al over geschreven. Het is papieren winst inderdaad, net als bij aandelen is het pas echt winst (of verlies) op het moment dat je verkoopt. En bovendien: aandelen kun je zo verkopen, dan is er niets aan de hand. Ook ons huis kunnen wij verkopen, maar dan hebben wij nog steeds een plek nodig om te wonen.

De vraag is welke waarde ik mee ga nemen in mijn berekeningen. Tot dit moment waren dat de aanschafkosten (= prijs van huis plus kosten koper). Ik kan ook de WOZ-waarde nemen. Ik wil in elk geval niet dezelfde methode gaan hanteren als vroeger, mijn oude Reken-Je-Rijk-methode. Feitelijk gaat het om de vraag hoe voorzichtig je wilt zijn of in welke mate je de marktwaarde wilt volgen.

De aanschafkosten voelen als waarderingsmethode het meest voorzichtig. Dat is immers de ‘oudste’ waarde, en die verandert niet. Maar in een stijgende huizenmarkt krijg je daarmee wel een ‘stille reserve’ in je eigen vermogen. En in een dalende huizenmarkt daalt de rekenwaarde van je huis dan niet mee. De WOZ-waarde voelt minder voorzichtig dan de aanschafkosten, maar is zeker voorzichtiger dan de Reken-Je-Rijk-methode. Deze waarde loopt zeker een jaar achter op de werkelijke woningwaarde als je nu zou verkopen, en de meeste gemeentes zijn bovendien redelijk voorzichtig met waarderen omdat ze geen zin hebben in honderden (of zelfs duizenden) bezwaarschriften. In tegenstelling tot de aanschafkosten kan de WOZ-waarde ook dalen, iets waar veel huiseigenaren tijdens de crisis achterkwamen.

Voorlopig ga ik de WOZ-waarde gebruiken als basis voor mijn berekeningen. En daarmee krijgt mijn bekende huizengrafiek een update. Want overwaarde wordt nu als aparte categorie zichtbaar. In blauw, symbolisch omdat ons huis ‘boven water’ staat. Deze WOZ-waarde is overigens ook een impuls voor onze loan-to-value ratio. Die bedraagt ineens nog maar 54,5%, aan het einde van 2018 was dat nog 61,4%.

Hoe is het met jouw WOZ-waarde? En reken jij die mee in jouw eigen vermogen?

De boodschappen van Hondje

En voordat jullie er verkeerde gedachten bij hebben: dan gaat het niet over de grote en kleine boodschappen die Hondje deponeert tijdens de dagelijkse wandelingen. Maar wel over de reguliere uitgaven die wij doen ten behoeve van hem. In die zin is deze blogpost een vervolg op mijn eerdere Boodschappenblog, mede naar aanleiding van een vraag van Project Lonica en van Financial Chipmunk in de reacties bij dat bericht.

Ik heb eerder al eens algemeen geschreven over de kosten van het hebben van een hond, maar dat had nog betrekking op ons verblijf in het Verre Warme Land. En ik heb later nog eens iets geschreven, net na terugkeer in Nederland, over de aanloopkosten, en nog eens een keer hoe hij zijn gewicht nog net niet in goud waard was na zijn jaarlijkse APK-keuring. Eigenlijk schrijf ik best vaak over ons Hondje… Maar hij is dan ook erg belangrijk voor ons!

Aan ons Hondje geven we meer dan 10% van de kosten van onze gezamenlijke huishouding uit. Is dat veel? Ja, best wel. In elk geval veel meer dan het normbedrag van het NIBUD voor honden, zij gaan uit van € 50 per maand en daarnaast € 160 aan jaarlijkse kosten van de dierenarts. Maar er zitten bij ons wel een aantal bewuste keuzes achter.

Maar goed: jullie komen bij Geldnerd om grafieken en cijfers te zien, dus jullie krijgen grafieken en cijfers! Onderstaand allereerst de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nogal per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (2) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen.

Met afstand het grootste deel van de uitgaven aan Hondje is het abonnement op de uitlaatservice. Geldnerd en Vriendin werken allebei voltijds. Dat zou betekenen dat Hondje van ongeveer 08.00 uur tot ongeveer 18.00 uur alleen is en binnen moet blijven. Dat vinden wij geen leven voor een Hondje, die in het Verre Warme Land gewend was aan buiten zijn en de ruimte hebben. Dus gaat hij elke werkdag met een uitlaatservice op pad. Die haalt hem rond een uur of 10 op bij ons thuis, en neemt hem (met nog een stuk of 10 andere honden) mee naar het bos of het strand. Daar kunnen ze lekker wandelen en spelen. ’s Middags rond een uur of 1 wordt hij weer thuis gebracht. Dan is hij moe, en gaat hij meestal liggen slapen tot een uur of 5. En dan zijn wij alweer bijna thuis 😊. In totaal is 59,4% van de uitgaven sinds mei 2016 gedaan voor de uitlaatservice.

Verder constateer ik dat ons Hondje best wel duur is qua medische kosten, 20,3% van de totale uitgaven sinds mei 2016. Naast de vaste jaarlijkse vaccinaties heeft hij nu drie keer een gebitsschoonmaak gehad. Ons Hondje heeft gewoon een erg slecht gebit, dat had hij al toen we hem op 6-jarige leeftijd adopteerden in het Verre Warme Land. Eén keer had hij gevochten en moest zijn oor gehecht worden. En twee keer hebben we een melanoom laten verwijderen, één keer in mei 2016 en één keer recent in januari 2019 (gecombineerd met gebitssanering). Mede daardoor is januari 2019 een erg dure maand geworden.

Daarnaast is 9,7% van de totale uitgaven gedaan aan voer. We gebruiken een vrij duur merk, met alleen vleesinhoud, geen granen. Iets dat zo dicht mogelijk aansluit op het natuurlijke dieet van honden. En dan ook nog in de Senior-variant. Toen Hondje onlangs geopereerd was, mocht hij overigens een week lang alleen gekookte kip en gekookte vis eten. Hij heeft gesmikkeld. Was ook wel een beetje duur, want hij kreeg biologische 3-sterren Beter Leven kippendijfilet. Dat was ook wel een principekwestie. Zelf eten we, die enkele keer dat we vlees eten, ook dat soort vlees. Dan zou het hypocriet zijn als we ons Hondje wel kiloknallers voorzetten. Dat vonden wij in elk geval wel, en het is ons geld en onze keuze om dat hieraan uit te geven.

3,6% van de totale uitgaven is gegaan naar de lokale Hondenbelasting. Dat moeten we betalen, en dat is wel terecht. Want een huisdier is een luxe-artikel. Zeker met dit soort kosten… En de rest is gegaan naar snoepjes, kauwstokjes, speeltje, poepzakjes, halsbanden, mandjes, en andere benodigdheden.

Per categorie per jaar staan de uitgaven in onderstaande grafiek. 2016 betreft dus 8 maanden, omdat Hondje en ik per 1 mei terugkwamen in Nederland.

Heb jij ook een duur huisdier?

‘Sustainable’ is een verschrikkelijk modewoord

In Nederland zijn we dol op Engelse woorden. Zo ook op het woordje ‘Sustainable’. In gewoon Nederlands: duurzaam. Duurzaam is goed. Duurzaam is belangrijk. Duurzaam riekt naar goed voor het milieu en de wereld en het klimaat zorgen. En wie (behalve het kabinet Rutte 3) wil dat nou niet? Het nadeel van goede dingen is dan wel weer dat ze in deze slechte wereld vaak misbruikt worden. Want aan het goede gevoel van mensen valt veel geld te verdienen. Consumenten zijn dom en laten zich graag belazeren, weten de marketingmensen. Dus als je ze het idee geeft dat ze goed bezig zijn, zijn mensen al gauw tevreden en kijken ze niet echt verder dan hun duurzame neus lang is.

Zelf beleg ik in kernenergie, wapens, fossiele brandstoffen, alcohol, tabak, en al het andere dat deze wereld slecht maakt. Via de breed gespreide indexfondsen ben ik namelijk ook aandeelhouder in bedrijven die dat soort dingen produceren. Soms zou ik willen dat het anders was, maar ik ben ook een luie en gemakzuchtige belegger. Te lui om op onderzoek uit te gaan en indexfondsen te vinden waar ze misschien uit gefilterd zijn. Een beetje is dat ook omdat ik weet dat, met al het kwaad dat ze doen, het wel bedrijven zijn die meestal een goed rendement maken. En dat wil ik eigenlijk niet missen. Iets met een gewillige maar ook hebberige geest en zo…

Sommige mensen hebben meer geweten dan Geldnerd. En die mensen gaan dus op zoek naar betere, groenere, meer duurzame beleggingsmogelijkheden. En daar is de financiële sector uiteraard op ingesprongen. Want die zijn klantgericht en hebben het beste voor met ons en de planeet, toch? Dat hebben we wel gezien tijdens de vorige financiële crisis…

Anyways, er zijn dus plenty beleggingsmogelijkheden om de aarde beter te maken. Met een snelle zoektocht bij Morningstar kom ik alleen al een stuk of 50 ETFs tegen met het woordje ‘Sustainable’ in de titel. Dus als je duurzaam wilt beleggen…

Of is het toch misleiding? Een blogkennis kocht onlangs de Think Sustainable World ETF (TSWE). Daar wordt de wereld beter van, zou je denken. Maar als je dan kijkt naar het lijstje met de grootste posities van dat fonds dan schrik ik toch wel een beetje.. Takeda Pharmaceutical Co, Eli Lilly, Twenty-First Century Fox, Ericsson, AT&T, Nike, Pfizer, Starbucks, Ahold Delhaize, Mastercard, Woodside Petroleum, Walt Disney, Nestle en L’Oreal herken ik niet echt als de meest duurzame bedrijven. En ook Rio Tinto, Novartis, Sony en Unilever roepen bij mij eerder vraagtekens dan enthousiasme op als het over duurzaamheid gaat.

Als je Think om opheldering vraagt, komt de aap uit de mouw. Het idee achter de Think Sustainable World ETF is blijkbaar om een wereldwijde aandelen spreiding te creëren met een ‘duurzaam uitsluitingen beleid’. Het gaat dus helemaal niet om duurzame bedrijven. Je haalt alleen de bedrijven uit de index die zich structureel niets aantrekken van mensenrechten, het milieu, of van wetten en regels. Als je betrapt bent, dan mag je niet mee in deze ETF. Zolang je niet betrapt bent, mag je gewoon meedoen. Deze ETF volgt de Solactive Sustainable World Equity Index en de bedrijven worden op basis van de VFI Richtlijn duurzaam gescreend door het ‘gerenommeerde duurzame researchbureau Vigeo Eiris’.

Tsja. Geen link naar die VFI Richtlijn. Dan word ik al achterdochtig. En ik kan ‘m ook als ik zelf op zoek ga niet vinden. Dus hoe kan ik dan beoordelen of deze richtlijn aansluit bij mijn wensen. Misschien staat er wel in die richtlijn dat ‘ie bedoeld is om consumenten te misleiden, en dat iedereen die niet als boef op de voorpagina van de krant heeft gestaan het predikaat ‘duurzaam’ mag opplakken? Ik weet het niet. Bij de documentatie van Think vind ik wel de ‘Exclusion Principles‘. Oordeel zelf.

En dan natuurlijk ook nog het gerenommeerde duurzame researchbureau Vigeo Eiris. De website ronkt en bruist, er zitten 4 vrouwen in de 8-koppige directie en er is een ‘Scientific Committee’. Maar 91% van de aandelen is in handen van beleggingsinstellingen en pensioenfondsen. Uhuh. Klinkt betrouwbaar. Iets met slagers en eigen vlees keuren en zo.

Het mag allemaal, er worden hier geen regels overtreden of illegale dingen gedaan. Maar voelt het goed? Voor mij niet. Als je alleen kijkt naar het labeltje dat op het fonds geplakt wordt, dan trap je erin. Op deze manier is het natuurlijk niet vreemd dat we geen vertrouwen hebben in de financiële sector. En ik ben zelf niet van plan om die Think Sustainable World ETF in mijn portefeuille op te nemen.

Heb jij ook ‘duurzame fondsen’ in jouw portefeuille?

Grote aankopen en vervangen

Ik zou het niet gaan doen, maar ik ben toch overstag. Vanaf 1 januari 2019 reserveer ik voor de vervanging van mijn speeltjes. Geldnerd is van gedachten veranderd dus.

Tot nu toe betaalde ik dit gewoon uit mijn lopende rekening. Dat ging (meestal) goed, maar niet altijd. En ik vind het ook een veilig idee om mijzelf hierin een beetje af te remmen. Dus we gaan dat nu anders doen. Aan mijn lijst met automatische overboekingen, die elke maand plaatsvinden zodra mijn salaris is binnengekomen, heb ik er eentje toegevoegd. Een overboeking van € 100 naar mijn spaarrekening, onder de noemer Voorzieningenfonds. En ik heb het ook ingebouwd in mijn administratiespreadsheet, daar kan ik nu automatisch zien welk bedrag er al in het Voorzieningenfonds zit.

De bedoeling is dat ik hiermee mijn grotere uitgaven aan gadgets ga betalen.

De € 100 komt uit de extra overboekingen die ik afgelopen jaren heb opgebouwd. Elke keer als mijn salaris stijgt, verhoog ik mijn spaarbedrag. Dat was inmiddels opgelopen tot een leuk bedragje per maand. Nu verlaag ik dat extra spaarbedrag dus met € 100 per maand, en in plaats daarvan maak ik die € 100 over onder de noemer Voorzieningenfonds. Wel gewoon naar die ene spaarrekening, want ik houd het graag simpel en overzichtelijk. Mijn administratiespreadsheet houdt vervolgens voor mij bij hoeveel er in het fonds zit.

Waarom ben ik toch overstag gegaan? Na mijn eerdere blog over mijn gadgets heb ik er nog eens diep over nagedacht. Mijn oude systeem zorgde voor pieken en dalen in mijn liquiditeit. Die strijk ik glad door hier gewoon maandelijks een bedrag voor te reserveren. En dat ik het geld apart zet, hoeft niet te betekenen dat het ook op moet. Feitelijk is het ook gewoon een buffer bovenop mijn reguliere buffer [wat te doen met overvolle buffer].

Verander jij wel eens van gedachten over de inrichting van jouw administratie?

Migratie beleggingsspreadsheet en import De Giro toegevoegd

Van een paar mensen kreeg ik de vraag hoe je kunt migreren van mijn oude beleggingsspreadsheet (versie 2) naar de nieuwe (versie 3). Met het schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ik daar niet over had nagedacht. Ik heb mijn versie 2 gewoon doorontwikkeld. Maar er is wel veel veranderd, dus als je in één keer overgaat van de oude naar de nieuwe versie zijn er iets meer stappen die je moet zetten. Vandaar dit bericht.

Er staat nu een nieuwe versie online. Die is voorbereid op deze migratie. En er zit nog iets nieuws in. Je kon geen bestanden van De Giro importeren. Daar was een heel simpele reden voor. Ik ben er namelijk geen klant. En dus heb ik ook geen voorbeeldbestand van hun portefeuillerapportages. Zo’n voorbeeldbestand heb ik wel nodig om een importmacro te kunnen bouwen en testen. Maar inmiddels is dat opgelost, met dank aan lezer Ruud. Die heeft me zo’n rapportage gestuurd. En dus kun je nu ook bestanden van de Giro importeren. Waarom ik zo’n functie bouw als ik ‘m zelf niet ga gebruiken? Omdat het kan! En omdat anderen er misschien iets aan hebben.

Dividenden

Bij Alex en Binck worden meldingen van nieuwe dividenden ook in de weekrapportage geplaatst. Die verwijder ik dan automatisch tijdens het importeren, want ik heb ze niet nodig. Ze zijn pas relevant als het dividend daadwerkelijk uitbetaald wordt, dat is een Fund Transaction van het type Dividend Cash. Hoe dat werkt bij De Giro weet ik helaas nog niet, want daar zat geen voorbeeld van in het bestand dat ik van Ruud ontving. Het kan dus zijn dat het importmacro daarop vastloopt. Maar als iemand hier meer informatie over heeft, zal ik het importmacro zo snel mogelijk aanpassen.

Je kunt de nieuwe versie hier downloaden , of vinden op mijn Downloadspagina.

Migratie

Onderstaand een stappenplan voor de migratie:

  • Maak een back-up van de oude versie, voor het geval er iets mis gaat bij het overzetten…. Sowieso is regelmatig back-ups maken natuurlijk een goed idee.
  • Zet de gedownloade versie in de juiste directory en pas naar wens de bestandsnaam aan.Zet vervolgens de oude versie (2) en de nieuwe versie (3) tegelijk open.
  • Werk de instellingen in de nieuwe versie (3) bij, met name de directorynamen die je nodig hebt, en de directory en naam van de spreadsheet zelf.
  • Verwijder de fondsen die eventueel nog op het werkblad ‘Settings’ in de nieuwe versie (3) staan.
  • Verwijder in de nieuwe versie (3) op het werkblad ‘Charts’ alle fondsen op de lijst. Dat zorgt ervoor dat straks de lijst opnieuw gegenereerd wordt.
  • Verwijder uit de nieuwe versie (3) de volgende werkbladen: Cash, Transactions, FundValue en FundHistory.

Verwijderen doe je door met de rechtermuisknop op de naam van het werkblad te klikken in de nieuwe versie (3), en de optie Verwijderen (Remove) aan te klikken.

  • Kopieer uit oude versie (2) de onderstaande tabbladen naar de nieuwe versie (3): Cash, Transactions, FundValue en FundHistory.

Kopieren doe je door met de rechtermuisknop op de naam van het werkblad te klikken in de oude versie (2), en de optie ‘Verplaatsen of Kopiëren’ aan te klikken. Kies bij ‘Naar map’ de naam van de nieuwe versie (3) en vergeet niet de optie ‘Kopie maken’ aan te vinken. In welke volgorde je de werkbladen neerzet maakt niet zoveel uit, de macro’s werken met de precieze naam van het werkblad, niet met de volgorde.

Verder heb ik een migratie-macro gemaakt voor de laatste stappen. De knop hiervoor vind je op het werkblad ‘Settings’.

  • Op het werkblad ‘Cash’ heb ik een wijziging aangebracht. De kolommen ‘1 EUR =’ (wisselkoers) en ‘Remarks’ zijn in de nieuwe versie omgedraaid.
  • Opnieuw opbouwen van het werkblad TotalValue, waar per week een aantal totaaltellingen en andere indicatoren worden opgeslagen
  • Opnieuw opbouwen van het werkblad Portfolio, waar per fonds een aantal indicatoren worden bijgehouden

Hierna zou ik eerst even de spreadsheet opslaan en Excel afsluiten, en daarna opnieuw Excel starten en de spreadsheet openen voordat je verder iets doet! De laatste stap is dan een Refresh en Reformat van de draaitabel (Pivot) op het werkblad ‘Actual’.

Bug…

Ik heb nog wel een bug ontdekt. De spreadsheet kan niet omgaan met een situatie waarin er nog nooit een kolom met koersen is ingevoerd. Dat is een situatie die je alleen tegenkomt als compleet nieuwe gebruiker. Ik moet er nog eens even goed over nadenken hoe ik dat op kan lossen.

Update: Er zat nog een bugje in, waardoor het veld met de APIkey voor de wisselkoersen niet herkend werd. Dat is inmiddels opgelost.

Klooi jij ook graag met spreadsheets?

Kabels doorknippen…

Geldnerd is klant bij ZIGGO. Een beetje tegen wil en dank, want het is de enige provider die hier in de buurt een beetje fatsoenlijke snelheid levert. Dat besluit was dus snel genomen nadat we eind 2016 ons huis kochten. En hoeveel keuze heb je nou helemaal? Qua pakketten en prijzen heb ik het gevoel dat ZIGGO en KPN elkaar vooral heel goed in de gaten houden. Dat ontloopt elkaar verdacht weinig. De keuze die dan overblijft is naar een budgetprovider gaan, of snijden in je pakket. We kochten ook een nieuwe moderne platte TV, want de oude had het verblijf in het Verre Warme Land en de intercontinentale verhuizingen niet overleefd.

In het standaard abonnement van ZIGGO krijg je zo’n Mediabox. Een lelijke zwarte doos die zoemt, veel stroom verbruikt en om de haverklap vastloopt. Die zorgt dan voor allerlei geavanceerde functies zoals live TV pauzeren of programma’s opnemen, abonnementen op voetbalwedstrijden of extra filmpakketten. Allemaal functies die we in Huize Geldnerd nooit gebruiken. En we hadden heel veel zenders waar we nooit naar kijken. Daardoor duurde het zappen weer veel te lang. Maar de lelijke zwarte doos stond gelukkig in een kastje onder de TV achter een dicht deurtje, dus daar hadden we geen last van. En we ontdekten dat je een Favorietenlijst aan kunt maken. Daarin stopten we de 20 zenders waar we wel naar keken, in een voor ons logische volgorde. Op die manier duurde het zappen niet meer zo lang. En we dachten er verder niet meer over na.

Wel merkten we dat we eigenlijk steeds minder TV kijken. ’s Ochtends en ’s avonds een rondje journaals, maar dat is ook een stukje beroepsdeformatie. Af en toe een documentaire, maar steeds vaker keken we die terug op een tijdstip dat ons beter uitkwam. Die NPO Start app op onze digitale televisie is daar ideaal voor. De “amusementsprogramma’s” van de diverse omroepen zijn voor ons vooral ergernis-programma’s. Wat maakt het mij uit wie de mol is? En ik gun elke boer een vrouw maar waarom moet dat op TV? Als we hier dan al eens een film of een serie keken, dan was dat steeds vaker op Netflix. Want geen reclame. Scheelt toch gauw 30 – 45 minuten op een film. En als je een drankje wilt pakken druk je gewoon zelf op ‘pauze’.

Dus… Zouden we het kunnen? Zonder TV-abonnement? Toen ik eens op de ZIGGO-site keek en het schuifje van de TV-optie op ‘Uit’ zette, scheelde dat € 9,50 per maand. Toch de moeite waard. Maar er viel me ook iets anders op. De tekst in het TV-vak veranderde. Werd grijs, zodat ‘ie moeilijker leesbaar werd. Maar er stond ook andere tekst. “Ook zonder TV-abonnement ontvang je bij ZIGGO 45 digitale TV-zenders”. Dus ik klikte door en ging op zoek. Want het zat allemaal een beetje verstopt. En dat snap ik wel, als je verdienmodel gebaseerd is op extra meuk. Maar uiteindelijk vond ik een pagina op de ZIGGO-site waar stond hoe je dit in kon stellen. En ik vond ook een lijst met zenders die je dan ‘overhoudt’, de basiszenders. Dat bleek een grote overlap te hebben met de Favorieten die we op de Mediabox hadden ingesteld. Alleen BBC2 en 24Kitchen (een ‘guilty pleasure’ van Vriendin) zitten er niet in. Maar om daar nou een tientje per maand voor te betalen….

Dus op Tweede Kerstdag, de dag dat de meeste mensen gewoon naar schoonfamilie of de meubelboulevard gaan, was het in Huize Geldnerd tijd voor een experiment. Ik haalde de COAX-kabel uit de Mediabox, en stopte die in de COAX-ingang van de televisie. Ik pakte de handleiding van ZIGGO erbij, en begon aan het instellen. Klik – klik – klik en 2 minuten later had ik 45 digitale TV-zenders. Niet allemaal HD, maar wij hebben geen kamervullend scherm (het nut daarvan ontgaat mij ook al…) dus dat verschil zien we niet echt. In de handleiding van onze TV (ja, die lees ik) had ik gevonden dat je ook op de TV zelf een favorietenlijst kunt maken. Dus ook die hebben we ingesteld, minus de favorieten die we niet meer kunnen bekijken uiteraard, en in de voor ons logische volgorde gezet.

Tsja, en dan is het eenvoudig. Mediabox eruit, dat scheelt ook weer een afstandsbediening. Netjes inpakken. De dag erna heb ik ZIGGO gebeld om ons abonnement te wijzigen (want uitbreiden kan wel via de website, maar inperken dan weer niet). Er werd nog even een poging gedaan om mij te overtuigen dat ik dit niet moest doen, maar dat duurde minder dan 1,5 minuut. Dus nu betalen we minder. Zonder voor ons merkbaar verlies aan functionaliteit en kwaliteit. Hoera. Op naar de volgende besparing.

Knip jij wel eens kabels door?

Erop achteruit gaan…

Afgelopen week is het weer gestort op mijn bankrekening. Mijn netto salaris voor januari 2019. En de verwachtingen waren uiteraard hooggespannen. Want de politiek had beloofd dat we nu echt iets zouden gaan merken van de economische groei. Iedereen zou er in koopkracht op vooruit gaan, riep de regering. En politici liegen nooit, toch? Zelf was ik al sceptisch. Want politici en de waarheid blijven toch lastige begrippen om met elkaar te combineren. Naast de BTW-verhoging en de verhoging van onze pensioenpremie regende het berichten over prijsstijgingen. Dus ik ging er al niet meer van uit dat ik er echt iets aan overhoud.

Het bedrag dat op mijn bankrekening werd gestort zei niet meteen alles, want daar zat ook een eenmalige toelage bij die afgesproken is in onze CAO. Maar op de salarisbrief zag ik het echte bedrag. Er komt netto € 0,88 (88 eurocent) minder per maand binnen ten opzichte van december 2018. Een daling van mijn nettosalaris dus.

Hoe is deze aanpassing tot stand gekomen? Mijn bruto-salaris is hetzelfde gebleven in januari. De pensioenpremie van het ABP is gestegen met € 70,55, dat is een stijging van 13,5% ten opzichte van december. En de loonheffing is gedaald met € 69,67, een daling van 2,5%. Tot zover de cadeautjes van deze regering. Het netto resultaat is dus een daling van mijn salaris met € 0,88 per maand.

Op de dag van mijn salarisbetaling kwam een aantal pensioenfondsen, waaronder het ABP, met het nieuws dat de kans op verlaging van de pensioenen in 2020 of 2021 is toegenomen. Geloof jij in toeval? Ik ook niet…

Een tijdje geleden heb ik al geschreven over de diverse koopkrachteffecten voor 2019 in mijn persoonlijke situatie. Toen sprak ik al de verwachting uit dat ik er niet zo heel veel op vooruit zou gaan. Die verwachting is dus uitgekomen, en ik ben blijkbaar niet de enige… Maar wie het kleine niet eert is het grote niet weerd, dat dan weer wel. Ik heb mijn maandelijkse spaaroverboeking niet verlaagd en haal de broekriem aan in mijn dagelijkse uitgaven, er is immers bijna 3 cent per dag minder te besteden. En verder kijk ik uit naar het salaris in juli, want per 1 juli krijgen we er volgens de CAO weer 2% bij.

Ook in 2017 en in 2018 heb ik geschreven over hoe mijn januari-salaris uitviel. Hoe is het met jouw netto maandsalaris dit jaar?

Boodschappenblog

Veel financiële bloggers schrijven regelmatig en gedetailleerd over hun boodschappen. Dat doe ik eigenlijk nooit. Maar ook als blogger moet je af en toen buiten je comfortzone durven gaan. Dus vandaag krijgen jullie inzicht in de boodschappen van Huize Geldnerd. Uiteraard wel “op z’n Geldnerds”, dus met grafieken en analyses.

Geldnerd houdt van lekker eten en een goed glas wijn. Mensen die hem kennen kunnen dat ook wel zien, ik ben geen vreemde op de schaal van de Bourgondische Massa Index. En zo ongeveer ‘om de hoek’ van Huize Geldnerd liggen een paar luxe winkelstraatjes. De verleiding van de luxe traiteur, het wijnhuis, het fijne kaaswinkeltje en de ‘groentenjuwelier’ is dus voortdurend aanwezig. Voordat wij vertrokken naar het Verre Warme Land woonden we ook al in deze buurt. Een paar winkeliers zagen ons node vertrekken, en toen wij eind 2016 terugkwamen in deze buurt hebben ze de omzetverwachting voor 2017 ook meteen weer verhoogd. Ik denk dat we ze niet teleurgesteld hebben.

Reguliere Boodschappen

Onze reguliere boodschappen komen vrijwel helemaal van de welbekende Grootgrutter uit Zaandam, die hier in Geldnerd City een ijzeren greep op de markt heeft. Gemiddeld eens in de 5 weken laten we ook de grote boodschappen bezorgen, want we hebben geen auto. Alle bulk- en houdbare goederen komen dan in grote kratten ons huis binnen. In 2017 en 2018 hebben we in totaal 21 keer boodschappen laten bezorgen door deze grootgrutter. We proberen dat wel zo te timen dat we door aanbiedingen en dergelijke geen bezorgkosten betalen. Verder proberen we maximaal 1 keer per week de boodschappen te doen, een taak die Vriendin met verve invult. Zij is veel beter in op de kleintjes letten dan Geldnerd.

Volgens de normbedragen van het NIBUD komen we in Huize Geldnerd (Vriendin en ikzelf) op € 12,44 per dag voor voeding, oftewel (x 365 / 12) op gemiddeld € 378,38 per maand. De werkelijke gemiddelde schade van onze boodschappen is € 390,01 per maand. Daarmee zitten we dus iets boven ‘de norm’. Maar hier zitten dus niet de ‘luxe boodschappen’ in. Wat er wel in zit zijn veel huishoudelijke- en schoonmaakartikelen. Eigenlijk valt dit mij nog heel erg mee.

De maandbedragen zie je in onderstaande grafiek. De erg lage maanden vallen samen met onze vakanties.

Speciaalzaken

In mijn administratie is ‘Speciaalzaken’ een aparte categorie. Daarin komen alle food-gerelateerde boodschappen terecht die niet van de grootgrutter komen. Oftewel, die luxe traiteur, het wijnhuis, het fijne kaaswinkeltje en de groentenjuwelier. Als ik dat in een grafiek uitzet, dan valt vooral op dat het heel erg fluctueert. Er zijn maanden dat we hier bijna niks aan uitgeven, maar er zijn ook maanden van honderden Euro’s. Gemiddeld praten we voor 2017 en 2018 over € 88,07 per maand.

De grotere uitgaven in deze categorie is met name mijn ‘guilty pleasure’ Nespresso, waar we een paar keer per jaar grotere hoeveelheden bestellen. Dat is 57,8% van de uitgaven in deze categorie voor 2017 en 2018. Daarna komt het lokale wijnhuis, met 24,7% voor deze periode. De resterende 20% bestaat uit allerlei kleinere posten.

Hoe staat het met jouw boodschappen?

Halfjaarlijkse ‘Operatie Kledingkast’

Geldnerd is soms een echte man. En dat betekent onder andere dat hij een bloedhekel heeft aan winkelen. Dat doe ik zoveel mogelijk online. En Geldnerd is ook minimalist. Dat heb ik in 2017 ook in mijn kledingkast doorgevoerd. Maar je kunt altijd verder optimaliseren. En je moet het ook onderhouden. Afgelopen weekend was het dan ook zo ver. Mijn halfjaarlijkse kledingkastcheck. Die gaat best grondig.

Van alle basisartikelen zoals t-shirts, sokken en ondergoed check ik hoeveel ik er nog heb, en in welke staat ze zijn. Versleten en kapotte exemplaren gaan weg, en er wordt waar nodig bijbesteld. Ik wil nog steeds voldoende exemplaren hebben om het twee weken uit te kunnen zingen.

Al mijn overhemden worden onderworpen aan de BMC, de Boorden- en Manchetten-Check. Bij tekenen van slijtage gaan ze er meteen uit. Zelf vind ik het verschrikkelijk om te zien, mensen met versleten boorden. Dus wil ik er zelf ook niet op betrapt worden. Ook hier werk ik met een voorraad die voldoende is om twee weken door te komen. Mijn overhemden koop ik online, en ik heb een sterke voorkeur voor een bepaald merk en dan alleen nog non-iron. Dat betekent helaas niet dat je ze helemaal niet hoeft te strijken, maar het scheelt wel enorm. Ook hiervoor is er dus weer een bestelling de deur uitgegaan.

Vervolgens was er nog een Dilemma op te lossen, met hoofdletter D. In een hoekje van mijn kast hingen enkele broeken die ik al zeker 6 jaar niet gedragen heb. En een zomerjas met hetzelfde euvel. Maar alles nog verre van versleten. Gelukkig kreeg ik hier hulp van Vriendin. Zij wierp 1 blik op de snit en de stijl, en zei ‘weg ermee’. Daar ben ik haar dankbaar voor, het behoedt mij voor ‘voor gek lopen’. Ik heb mijn kledingkastcheck afgesloten met een rondje schoenen poetsen. Dat doe ik overigens vrijwel wekelijks. Mijn opa, die ik helaas nooit gekend heb, was schoenmaker. Het voelt toch een beetje als een eerbetoon aan hem, en het ziet er netter uit en zorgt dat de schoenen langer meegaan. Bij de halfjaarlijkse check kijk ik ook naar dingen als veters. Ik heb twee paar vervangen, want ’s ochtends je veter doormidden trekken terwijl je haast hebt vind ik nooit een goed idee…

Dus deze week zijn er weer wat pakketjes binnengekomen in Huize Geldnerd, met de verschillende bestellingen die voortvloeiden uit ‘Operatie Kledingkast’. Ik heb in één keer ongeveer 25% van mijn kledingbudget besteed. Gelukkig was het op veel plekken nog Sale, dus ik heb ook wat mooie kortingen gekregen. Ook is er een volle zak naar de kledingcontainer van het Leger des Heils gegaan.

De volgende check staat gepland voor over een half jaar. Soms vind ik het aloude adagium rust, reinheid en regelmaat nog niet zo gek!

Hoe is het met jouw kledingkast?

« Older posts

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑