Spaargeld kost geld

Oudere mensen (zoals Geldnerd) weten het nog goed. Vroeger, heel lang geleden, kreeg je gratis geld als je jouw geld een tijdje op een spaarrekening bij een bank zette. Best veel ook. Geldnerd heeft nog afschriften van de Rabobank in zijn administratie die teruggaan tot 2004. Destijds kreeg je zelfs daar 2,5% rente. In 2008 was dat zelfs 2,8%. En de Rabobank was ook toen al niet de grootste betaler van rente. In die periode was er ook een IJslandse bank actief in Nederland, IceSave, die 5,0% rente betaalde. Dat ging alleen niet helemaal goed…. Maar zelfs in 2011 sloot Geldnerd nog ergens een deposito met een looptijd van 12 maanden af tegen 3,25% rente.

Hoe anders is de situatie nu. In de naweeën van de financiële crisis is de rente alleen maar naar beneden geduikeld. Naar nul. Of, om precies te zijn, 0,01% sinds november 2019 op mijn kleine bufferspaarrekening bij de Rabobank, en inmiddels nog maar 0,03% sinds februari 2021 op mijn grote bufferspaarrekening bij Nationale Nederlanden. Een gestage vrije val. Op het moment dat ik dit schrijf is de hoogste rente die je op een vrij opneembare spaarrekening bij een Nederlandse bank kunt krijgen nog 0,1%. Dat betekent dat je € 1 rente krijgt op elke € 1.000 die je een jaar op die spaarrekening zet.

Het afgelopen jaar is daar een andere trend bijgekomen. Negatieve rente voor grote bedragen op een spaarrekening. Alleen worden die grote bedragen steeds kleiner. Onlangs sloot ook de Rabobank zich aan bij de groeiende groep banken waar je moet betalen om te kunnen sparen zodra je meer dan een ton (€ 100.000) op je spaarrekening hebt staan. En eerder deze week meldde Nationale Nederlanden mij dat de rente tot een saldo van € 100.000 weliswaar voorlopig op 0,03% blijft staan, maar dat er boven een saldo van € 100.000 geen rente meer wordt betaald en dat zij vanaf een saldo van € 250.000 ook een negatieve rente van -0,5% gaan rekenen.

De banken mompelen iets over dat we (in elk geval de ‘we’ met een bovengemiddeld inkomen) veel meer sparen dan ‘normaal’ vanwege corona, en dat ze het allemaal niet weggezet krijgen in hypotheken en leningen aan anderen, en het dus moeten stallen bij de Europese Centrale Bank die er 0,5% rente voor rekent. Maar lastig vinden ze het wel, want iedereen vindt eigenlijk dat sparen moet lonen. ING verwijst spaarders zelfs door naar andere banken. Sparen is goed, maar liever niet bij ons. En niet alleen geld lenen kost tegenwoordig geld, ook geld sparen. Want door de inflatie wordt de koopkracht van je spaargeld vanzelf minder. Overigens heeft het Centraal Planbureau (CPB) eerder deze week de politiek opgeroepen om te zorgen voor meer keuzeruimte bij vermogensopbouw en versoepeling van eisen en regels rond hypotheken en pensioenen.

Wat verwacht Geldnerd?

Zelf verwacht ik nog steeds dat de lage rente nog wel eventjes aan zal houden. Landen en bedrijven lenen zich een weg door de huidige crisis heen, en hebben er dus belang bij dat de rente laag is. Centrale Banken faciliteren dat graag vanuit hun ‘onafhankelijke rol en positie’. En wij, particulieren, zijn geen factor van betekenis in dat spel. In geen enkel spel trouwens. Voor je kijken, doorwerken, doorlopen en doorconsumeren. En niet vergeten onderweg belasting te betalen… Ik ben wel benieuwd of de banken de grens van negatieve rente nog verder durven laten zakken. Allemaal benadrukken ze dat momenteel minder dan 10% van hun klanten geraakt wordt door de negatieve rente. Hoe gaat het met het sentiment als de helft van de Nederlanders met negatieve rente te maken krijgt?

Voor de meeste mensen is € 100.000 nog heel veel geld. De gemiddelde Nederlander heeft het niet op zijn of haar bankrekening staan. Geldnerd zeker ook niet. Ik houd een minimale reserve aan spaargeld aan, vier maanden leefgeld en mijn reserveringen. De rest van mijn vermogen zit in het huis (in de vorm van aflossingen op de hypotheek en het eigen geld dat we ingebracht hebben bij aankoop) en in mijn beleggingsportefeuille. Aan het einde van het eerste kwartaal van 2021 bestond slechts 5,6% van mijn vermogen uit contant geld op mijn spaarrekeningen.

Wat doet Geldnerd?

Minder contant geld vind ik in mijn situatie niet echt een optie. En ik ben ook niet van plan om het van mijn rekeningen te halen en thuis in een oude sok of onder een matras te verbergen. Toch vind ik die nul-grens psychologisch wel belangrijk. Ik ben niet van plan om (nog meer) te gaan betalen voor mijn geld.

Idealiter houd ik wel de huidige scheiding tussen mijn betaalrekening/kleine buffer en grote buffer. Door het bij een andere bank in Nederland te stallen kan het wel altijd binnen één werkdag beschikbaar zijn op mijn betaalrekening. Maar het staat ver genoeg weg om niet te makkelijk uitgegeven te worden. Een rente van nul (0,0%) vind ik inmiddels acceptabel onvermijdelijk. Bij een negatieve rente zal ik wel op zoek gaan naar een andere plek om mijn geld te parkeren. Al lijkt het er wel op dat dat steeds moeilijker gaat worden.

Hoeveel kost jouw geld?

Geldnerd is Gesignaleerd…

Iedere Nederlander heeft inmiddels wel gehoord van de problemen bij de Belastingdienst. Het kinderopvangtoeslagschandaal is het meest schrijnende voorbeeld, maar ook op andere terreinen is de Belastingdienst de afgelopen jaren negatief in het nieuws geweest.

Als ambtenaar volg ik dat nieuws met meer dan gemiddelde interesse. Ik werk weliswaar zelf niet bij de Belastingdienst, maar de diverse onderzoeken leggen een probleem bloot dat breder en dieper gaat dan alleen de Belastingdienst. Ik denk dat elke Haagse ambtenaar wel een aantal conclusies uit deze rapporten herkent. Geldnerd in elk geval wel. En in mijn werk ben ik ook hard bezig met het implementeren van een aantal van de verbetervoorstellen die de diverse commissies gedaan hebben.

Maar onlangs op een vrijdag kwamen de problemen van de Belastingdienst wel erg dichtbij. Er plofte een welbekende Blauwe Envelop in onze brievenbus. Geadresseerd aan Geldnerd. Dat is vrij bijzonder, want Geldnerd ontvangt alle overheidspost digitaal. En ik verwachtte eigenlijk ook geen post van de Blauwe Enveloppen Brigade. Dus nieuwsgierig maakte ik die envelop open.

“U krijgt deze brief omdat uw gegevens in de Fraude Signalering Voorziening (FSV) van de Belastingdienst stonden”. Zo luidde de eerste zin. Het duurde even voordat ik verder kon lezen. Ik had al het nodige gelezen over die FSV. De FSV was een (risico)signaleringssysteem, waarin de Belastingdienst ‘risicosignalen’ registreerde. Er konden allerlei redenen zijn om daarin opgenomen te worden. Heel simpel, bijvoorbeeld als een gemeente of het UWV het inkomen van iemand opvroeg. Of dat een belastingaangifte volgens het computersysteem van de Belastingdienst misschien niet klopte.

Ik snap de noodzaak van zo’n systeem in een uitvoeringsproces. Maar er waren twee problemen met de fraudesystemen van de Belastingdienst. Ten eerste konden er veel te veel mensen bij en voldeden de systemen niet aan de privacyregels. Maar het tweede probleem is dat je, alleen door de registratie in het FSV, automatisch al als verdacht kon worden beschouwd. En dus extra controles kreeg. Of dat de Belastingdienst niet meewerkte aan betalingsregelingen. Dus is de Belastingdienst begin 2020 gedwongen om het systeem uit te schakelen. Ik had er al veel over gelezen, en ook al veel gesprekken gehad over dit soort systemen. Maar ik had werkelijk geen moment gedacht dat ik zelf in dat systeem van de Belastingdienst geregistreerd zou staan.

De brief riep ook meteen allerlei vragen bij mij op. Wanneer ben ik in dat systeem terechtgekomen? Waarom? Welke gegevens staan er van mij geregistreerd? In de brief stond dat ik een aanvraag kon doen tot inzage in mijn persoonsgegevens. Daar moest ik dan wel weer zelf een brief voor sturen aan de Belastingdienst. Iets wat ik heel erg klantonvriendelijk van ze vind. Je kunt op je vingers natellen dat vrijwel iedereen die deze brief ontvangt dezelfde vragen heeft. Maar ik heb die brief wel meteen geschreven en op de post gedaan. In de brief vraag ik inderdaad om inzage in alle gegevens die van mij in dat FSV geregistreerd stonden. En ook om de datum van registratie en de reden van registratie. Zelf vermoed ik dat het iets met mijn jaren in het Verre Warme Land te maken heeft. Ik had een complexe fiscale situatie waardoor ik wel in Nederland aangifte moest doen, en het heeft jaren geduurd voordat die afgehandeld konden worden en daarbij is wel eens van de aangifte afgeweken. Maar ik wil het wel graag zeker weten.

De overheid is een onbetrouwbare partner, schreef ik in 2015. Ik werk er al 20 jaar, dus ik ben op z’n minst medeplichtig daaraan. En nu ben ik zelf ook nog verdacht door diezelfde overheid. Zo voelt die registratie in dat FSV tenminste wel. Ik ben er een beetje beduusd van. En ben benieuwd wanneer ik antwoord krijg op mijn vragen.

Sta jij ook gesignaleerd?

Teleurstelling alom

Statistiek heeft het imago een saai vak te zijn. Groot was dus ook mijn verbazing toen het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), ons nationale cijfer-instituut, onlangs het nodige stof op deed waaien met hun bewering dat het gemiddelde netto beschikbaar inkomen van huishoudens in Nederland de afgelopen 50 jaar meer dan verdubbeld is. Temeer omdat de Rabobank drie jaar geleden een rapport uitbracht waaruit bleek dat het besteedbaar inkomen van Nederlandse huishoudens al bijna veertig jaar vrijwel stil staat. Ook Geldnerd zelf schreef hier al eens over.

De Rabo was er snel bij om z’n rapport te verdedigen. Beiden zijn waar, stellen ze. Het CBS heeft in zijn studie vooral gekeken naar de ontwikkeling van het reële beschikbaar huishoudinkomen per hoofd van de bevolking. De Rabobank heeft gekeken naar het inkomen per werkende, en dan is het beschikbaar inkomen niet verdubbeld, maar met ‘slechts’ 60 procent toegenomen in de afgelopen vijftig jaar en voor huishoudens slechts 40 procent. Bovendien laat de Rabobank zien dat het beschikbaar inkomen vanaf 2001 is gestagneerd. Statistieken zijn leuk, maar je kunt er dus allerlei verschillende boodschappen mee afgeven.

Fantoomgroei

Volgens mij is er wel degelijk iets aan de hand in de samenleving. Dat las ik een tijdje geleden ook in het boek ‘Fantoomgroei‘ van Sander Heijne en Hendrik Noten. De winst van grote ondernemingen is sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw enorm gestegen, maar werkenden zagen de economische groei nauwelijks terug in hun portemonnee. Bovendien werden publieke taken als de zorg, het onderwijs en de politie versoberd. Dat boek was weer de basis voor het tweeluik ‘Scheefgroei in de Polder‘ op de televisie. Dat is het terugkijken waard. Collega-blogger Opnieuw Begonnen en De Budgetman schreven er ook al over. En De Budgetman en Opnieuw Begonnen schreven ook ook over het CBS-bericht.

Eén van de mooie uitspraken uit de eerste aflevering van ‘Scheefgroei’ kwam van Kim Putters, de directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau. ‘Geen mens is gemiddeld’.  De verschillen tussen groepen in de samenleving zijn groot en groeien. Dat zien mensen. Dat voelen mensen. Dat leidt tot teleurstelling.

Éric Sadin

Een tijdje geleden las ik in het FD een interview met de Franse technologiefilosoof Éric Sadin. In oktober 2020 verscheen zijn boek ‘L’ère de l’individu tyran, la fin d’un monde commun’ (het tijdperk van het tirannieke individu, het einde van een gemeenschappelijke wereld) in Frankrijk. Een Nederlandse vertaling komt dit najaar.

Volgens Sadin zijn er twee ontwikkelingen geweest die ons hier gebracht hebben. Er was altijd een sociaal contract tussen partijen en burgers: wij gaan een betere samenleving maken voor iedereen. Dat contract is verbroken, waardoor mensen enorm teleurgesteld zijn in het politieke en economische systeem. Sadin verwijt het neoliberale model dat het principe van onderlinge solidariteit afgeschaft is. Wij zijn allemaal ‘ondernemertjes van ons eigen leven’ geworden. Maar de mensen die niet mee kunnen of mogen komen voelen zich verwaarloosd. Als ze al eens proberen om hun stem te laten horen, dan worden ze genegeerd. Denk bijvoorbeeld aan het referendum over de EU-Grondwet. Of verkiezingen waarbij de partijen van ‘boze stemmers’ vervolgens buitengesloten worden. Wat doen veel mensen als ze zich genegeerd voelen? Boos worden!

Ten tweede heeft er een grote technologische ontwikkeling plaatsgevonden. Het leven van de individuele mens werd hierdoor steeds comfortabeler. In de eerste dertig jaar na de Tweede Wereldoorlog (de ‘Trente Glorieuses’) kregen mensen de beschikking over auto’s die hun mobiliteit bevorderden, platenspelers, videorecorders, ze gingen op vakantie. Mensen kregen meer controle over hun leven en hun eigen comfort, je kon zelf het leven zo inrichten als je wilde. De afgelopen decennia zorgt de opkomst van het internet, de smartphone en sociale media ervoor dat je toegang kreeg tot een enorme hoeveelheid kennis en informatie. Internet maakte het ook gemakkelijker om gelijkgestemden te ontmoeten en hiermee je eigen bubbel te creëren. Elke malloot mens kan nu zijn/haar eigen mening delen met de rest van de wereld met één druk op de knop. Mensen voelen zich mondig. Mensen worden bevestigd in hun mening. De wereld Hun eigen bubbel ligt aan hun voeten. Ik doe ook mee, want ik blog. Dat kan iedereen lezen.

Deze twee ontwikkelingen creëren spanning. De machteloosheid na het verbroken sociale contract. Het gevoel van macht door de technologische ontwikkelingen. Ze gaan niet samen. Er is alleen nog je eigen waarheid, gevestigde orde en instituties zijn er alleen nog om ons te onderdrukken. De pers schrijft alleen nog nepnieuws. En dus stem ik tegen. De gedachtegang van veel mensen, ook in Nederland.

Er is wat aan de hand

Herkenbare voorbeelden genoeg dat er wel wat aan de hand is zijn er genoeg. Vroeger kon een gezin op één inkomen op veel plaatsen in Nederland gewoon nog een eengezinswoning betalen en in de zomer op vakantie. Dat lukt je op de meeste plekken niet meer. Tegelijk vlieg je voor een paar tientjes heel Europa door (in elk geval als er geen virussen rondwaren). Het beschikbare inkomen is dan misschien wel gestegen, maar de welvaart die je er mee kunt kopen is een stukje kleiner geworden. Je kunt leven zonder de vluchten door heel Europa, maar leven zonder huis is al een stuk onaangenamer. Nu is het natuurlijk ook de vraag of groei eeuwig door kan gaan. Misschien wel, maar dan hebben we een paar extra planeten nodig.

Dat zeggen ook Heijne en Noten in hun boek. We kijken al heel lang alleen maar naar economische groei. Als we meer produceren en consumeren dan gaat het blijkbaar goed. Daar is Geldnerd het al een tijdje niet meer mee eens, sinds hij het Minimalisme heeft ontdekt. Je kunt beter kijken naar een breder begrip, Welvaart. Maar dat is ook een kwalitatief begrip, en dus moeilijker meetbaar.

Voordeel is wel dat je dan ook veel andere dingen mee gaat tellen waar mensen veel waarde aan hechten. Denk aan goede zorg (we hebben afgelopen jaar weer ontdekt dat dat wel nuttig is), goed onderwijs (hallo thuisonderwijzende ouders), maar ook mooie natuur en schone lucht en betaalbaar wonen. Dat zijn hele andere maatstaven om het succes van Nederland te meten. En het besteedt aandacht aan een aantal dingen die nu onder druk staan. Die lijden onder de focus op groei. Groei die maar bij een beperkte groep mensen terechtkomt, en een grotere groep achterstelt.

Er is (geen) hoop?

In het artikel op nu.nl zegt Heijne dat hij hoopvol werd toen hij het boek schreef. Dit omdat er in de economie geen natuurwetten van kracht zijn, maar dat de economie een optelsom is van afspraken die we zelf hebben gemaakt. Afspraken die we dus gewoon kunnen veranderen. Oud en cynisch als ik ben deelt Geldnerd dat optimisme en die hoop niet. Want de economie is ook een optelsom van gevestigde belangen. Belangen om de situatie zo te houden zoals die is. En dat zijn hele sterke krachten die zich tot het uiterste zullen verzetten tegen verandering in hun nadeel.

En Geldnerd doet op z’n eigen beperkte schaal natuurlijk ook gewoon mee met dit spel. Ik bouw vermogen op. Ik wil eerder kunnen stoppen met werken en leven van mijn vermogen. Geen loonslaaf meer zijn. Ook ik heb dus gewoon belang bij de huidige situatie. Al ben ik nu ook nog wel even loonslaaf, en heb ik er dus ook wel belang bij dat ‘wij loonslaven’ een groter deel van de taart krijgen. Streef je naar financiële onafhankelijkheid, dan eet je dus eigenlijk van twee walletjes….

En het CBS? De auteur van de CBS-studie is Peter Hein van Mulligen. Een paar jaar geleden winnaar van de Slimste Mens. Hoofdeconoom van het CBS. Schrijver van het boek ‘Met ons gaat het (nog altijd) goed‘. Hij is het niet eens met de Rabobank, met Heijne en Noten, en met Sadin. Dat mag natuurlijk, want niet alleen gelden er geen natuurkundige wetten in de economie, het is ook geen exacte wetenschap. Maar het staat wel een beetje op gespannen voet met de taak en missie van het CBS (‘voor wat er feitelijk gebeurt’), las ik in De Volkskrant. De NRC heeft het zelfs over propaganda. Waarvan akte. Van Mulligen levert in elk geval een bijdrage aan het debat, want er kwamen veel reacties op de CBS-studie. En dat is wat mij betreft lovenswaardig.

Hoe teleurgesteld ben jij?

Snel snel internet

In het jaar des Heeren 2019, op den achtsten dag van den Zoomermaand Juni (of Juno, zoals sommige dinosaurussen plachten te zeggen), arriveerde er een postduif postkoets epistel brief van den Konincklijken Posterijen, Telegrafie en Telefonie Nederland NV, in den volkschmond beeter bekend onder den bedrijfschname KPN. In dit schrijven werd ons medegedeeld dat onze wijk de eer te beurt was gevallen om mee te mogen gaan in de vaart der volkeren. We konden een glasvezelaansluiting krijgen.

Deze brief wekte enige verbazing bij mij. Want enkele weken daarvoor hadden we een vergelijkbare brief gekregen van T-Mobile. Twee glasvezelnetwerken? In onze wijk in een grote stad in het westen van Nederland? Dat was een interessante ontwikkeling.

Op zich had ik wel interesse in een glasvezelaansluiting. Niet eens meteen om een glasvezelabonnement te nemen, maar infrastructuur is infrastructuur. Het geeft keuzemogelijkheden. En daar ben ik dol op. Bovendien leek glasvezel mij wel een nuttige aanvulling op de koperdraad en coaxkabel die Huize Geldnerd tot op dat moment binnenkwamen.

KPN 1 – T-Mobile 0

De brief van T-Mobile had ik na een online check terzijde gelegd, Want daar was de aansluiting alleen gratis als je er meteen een abonnement bij nam. En dat vond ik niet meteen een goed idee. Maar toen ik een check deed op de brief van KPN, bleek dat zij niet met deze ridicule en onverstandige eis werkten. En dus schreef ik Huize Geldnerd in voor een glasvezelaansluiting via het KPN-netwerk.

En toen werd het stil…

In september 2019 verschenen er posters in alle bushokjes dat ze eraan kwamen, de vrienden van KPN. En we kregen een e-mail van dezelfde strekking. De voorbereidingen waren begonnen.

En toen werd het stil… Heel stil…

Heel lang stil. Ergens rond de zomer van 2020 las ik een berichtje dat KPN en T-Mobile geprobeerd hadden om een akkoord te sluiten zodat er maar één netwerk hoefde te worden aangelegd. Dat scheelt een hoop, dat snap ik. Alleen, het was partijen niet gelukt om tot een akkoord te komen. Dus kwam er een rechtszaak met als uitkomst dat KPN gewoon verder mocht gaan graven. En een tweede netwerk aan mocht leggen bovenop de kabels van T-Mobile. Gelukkig maar. Want de kabels van T-Mobile lagen er inmiddels al een tijdje, maar daar hadden wij niet op ingetekend.

En toen werd het weer stil…

Tot oktober 2020. Toen kregen we ineens bericht dat er jongens en meisjes van KPN langs zouden komen om een opname te doen, om te kijken waar de glasvezelkabel het huis binnen zou moeten komen. En op een ochtend stond er ook daadwerkelijk zo’n KPN-jongetje voor de deur. In januari 2021 werd het nog spannender. Op een maandag zagen we aan het eind van de straat de stoep weer opengaan. Groene mannetjes met KPN-logo’s op hun hesjes begonnen te graven. En na verloop van een paar dagen was die stoeptsunami tot bij ons voor de deur gekomen (we wonen aan een lange straat, ja). Op vrijdag staken er voor onze voordeur een paar glasvezelsprietjes langs een stoeptegel omhoog. Er lag glasvezel van KPN in de straat, ruim anderhalf jaar na de eerste aankondiging. Nu nog ons huis in.

En toen werd het stil…

Medio maart kregen we een brief met een afspraakvoorstel voor de monteur. Omdat we toch voortdurend thuiswerken hebben we die snel bevestigd. En op de bewuste vrijdag kwamen er ook gewoon twee mannetjes. Die groeven de stoep weer open, trokken de kabel naar binnen, en monteerden in onze meterkast een aansluitpunt waar een glanzende oranje glasvezelkabel naar toe loopt.

Dus was ‘ie er zomaar. Op een vrijdag. Een glasvezelaansluiting in onze meterkast. Huize Geldnerd, inmiddels ruim 100 jaar oud, doet nog helemaal mee in de 21e eeuw. Na de aankondiging op 8 juni 2019 vond de uiteindelijke realisatie van de aansluiting plaats begin april 2021. Bijna twee jaar. Het gaat op deze manier nog wel even duren voordat heel Nederland een glasvezelaansluiting heeft, denk ik…

Overstappen?

Tot op heden maken we in Huize Geldnerd gebruik van ZIGGO. De oude vertrouwde COAX-kabel. Met gratis televisie, we hebben alleen een internetabonnement bij ze. En dat laatste is een dingetje. Dat voordeel hebben we volgens mij alleen bij ZIGGO. Omdat ZIGGO de oude kabelinfrastructuur beheert. En verplicht is om bij een basisabonnement ook een basisset aan TV-zenders door te geven. Een pakket dat genoeg is voor Geldnerd en Vriendin. Zonder aanvullende stroomslurpende instabiele kastjes met allerlei extra diensten die we nooit gebruiken.

Een glasvezelabonnement zal dus van goede huize moeten komen om dat te overtreffen. Snel internet en een basispakket televisiezenders voor dezelfde prijs of goedkoper. Maar goed. De glasvezelaansluiting ligt er nu. En dat geeft extra keuzemogelijkheden. Het is altijd fijn om die te hebben in het leven. Binnenkort ga ik wel eens verkennen wat de mogelijkheden zijn.

Zit jij ook te wachten op een glasvezelaansluiting?

Hallo Saxo, vaarwel Binck…

  • Berichtcategorie:Beleggen

Bijna zou ik gaan vermoeden dat Binck hier meeleest… Op 4 maart schreef ik opnieuw over de (stilte rond de) overgang van Binck naar het Saxo platform. En minder dan twee weken later was er nieuws. Op dinsdag 16 maar schreef het FD dat alle 300.000 klanten van Binck voor 1 juli van dit jaar naar het Saxo-platform worden overgezet en dat de naam BinckBank dan uit Nederland zal verdwijnen.

Toen ik later die ochtend zelf even inlogde bij Binck stond er eindelijk een kort berichtje over in mijn beleggingsomgeving. Tussen april en juli worden alle Nederlandse klanten van Binck overgezet naar het nieuwe Saxo-platform.

En op woensdag 17 maart kreeg ik ook een uitgebreide mail. Met linkjes naar een website met meer informatie. Daar las ik dat ik per maandag 19 april overgezet zou worden naar de SaxoInvestor omgeving. Er stond een demo klaar, en ik kon mij inschrijven voor webinars ter voorbereiding. Dat heb ik natuurlijk snel gedaan.

Later die week ben ik er eens rustig voor gaan zitten en heb ik de beschikbare documentatie doorgelezen en vergeleken met de documentatie van Binck. Mijn gevoel zei mij dat dit in eerste instantie vooral een wisseling van platform wordt. Handelsplatform en systemen van Saxo Bank erin, en het label van Saxo Bank overal opplakken. De beleggingspakketten zullen nog wel even hetzelfde blijven, en hopelijk ook het fondsenaanbod. En dat blijkt vooralsnog redelijk te kloppen.

Aparte wensen

Geldnerd is een simpele gebruiker. Ik heb een portefeuille met een handvol Exchange Traded Funds (ETFs). Ik doe elke maand één aankoop zodra ik mijn maandelijkse inleg gedaan heb. Het beheer en de analyse van mijn portefeuille doe ik in mijn eigen beleggingsspreadsheet. Verkopen doe ik alleen bij een grote herbalancering (niet vaker dan eens per jaar), en elk kwartaal komen er wat dividendbedragen binnen die samen met de eerstvolgende maandinleg onmiddellijk weer belegd worden. Dat is het. En omdat een substantieel deel van mijn vermogen in de beleggingsportefeuille zit, vind ik het belangrijk dat mijn broker onder Nederlands toezicht staat en dat de beleggingen netjes in een apart bewaarbedrijf zitten.

Mede hierom heb ik twee dingen waar ik speciaal op gelet heb tijdens de webinars en tijdens mijn eigen onderzoek van de demo-omgeving.

Ten eerste de beveiliging. Die was bij Binck een beetje verouderd. Dat zag je aan de beperkte maximale lengte van het wachtwoord en de ouderwetse tweefactor-authenticatie (2FA). Die werkte via SMS. Ik zie wel iets van verbetering bij Saxo Bank. Ik kan nu een sterker wachtwoord in de door mij gewenste lengte en samenstelling instellen, maar helaas nog geen gebruik maken van 2FA via een derde app. Hierover heb ik contact gehad met de Klantenservice. Die vertelden mij dat de optie van een aparte 2FA-app beschikbaar komt nadat alle klanten gemigreerd zijn naar het Saxo-platform.

Ten tweede de exportmogelijkheden. Ik exporteer wekelijks mijn portefeuille rapportage, en minstens een keer per maand de rekeningtransacties en beleggingstransactie(s), in Excelformaat. Deze worden verwerkt in mijn beleggingsspreadsheet.

Hier kreeg ik in eerste instantie geen duidelijkheid over. Ik zag veelbelovende functies toen ik (voorafgaand aan de mail) de Franse Binck demo-omgeving verkende. In de Nederlandse demo-omgeving zag ik er niks van terug. Toen ik er naar vroeg tijdens een webinar werd gezegd dat hier nog aan gewerkt werd, en dat het niet zeker zou zijn of dit op tijd klaar zou zijn. Inmiddels is het 19 april geweest en weet ik dat dit niet helemaal gelukt is. De weekrapportages kan ik gelukkig zelf genereren met de aandelen-functies in Excel. Maar lastig is het wel. En transacties handmatig invoeren in mijn spreadsheet voelt wel erg als een achteruitgang… Afwachten en Binck Saxo met e-mailtjes bestoken dus maar.

Eerste indrukken

De migratie is in elk geval gelukt. Ik zie de juiste aantallen van de juiste fondsen op het scherm. Ook mijn rekeningsaldo is zichtbaar. Ik werd hier nog wel even op het verkeerde been gezet. Afgelopen vrijdag, voor de migratie, had ik mijn saldo en portefeuille-aantallen gecontroleerd. Het saldo dat ik maandagochtend zag was lager. Ik moest inloggen bij Binck (waar ik de oude portefeuille nog kan raadplegen) om te zien dat ze zaterdagochtend de maandelijkse service-fee (gedeeltelijk) afgeboekt hadden, voordat ze het saldo migreerden naar Saxo. Dat had ik liever andersom gezien, dan was de boeking tenminste zichtbaar geweest in de nieuwe omgeving. Maar dat is een kleinigheidje.

Er zitten nog wat schoonheidsfoutjes in de website. Menuutjes die je openklapt en die dan deels overlapt worden door andere tabelletjes en dat soort dingen. Dat zullen ze de komende periode wel weer oplossen, dat is meestal niet zo ingewikkeld.

De rapportage- en downloadmogelijkheden zijn in de SaxoInvestor omgeving vind ik inderdaad nog beperkt. Dat is erg jammer. Voor mij als (a-typische) gebruiker was en is dat toch één van de belangrijkste functies van het platform. En daar ga ik er toch op achteruit ten opzichte van de Binck-omgeving. Ik hoop dat deze mogelijkheden snel uitgebreid gaan worden en weer een beetje op niveau komen. Voor de transacties in geld en fondsen heb ik inmiddels een Excel-rapport gevonden. Dat kan ik komende week testen na mijn maandelijkse storting en aankoop. Maar een wekelijks portefeuille-overzicht in Excel heb ik nog niet gevonden.

En wat ik vooralsnog ook geen vooruitgang vind is de beveiliging. Bij Binck logde ik in met gebruikersnaam en wachtwoord en dan kwam ik in ‘raadpleegmodus’. Om actief iets te kunnen doen gebruikte ik dan de tweefactor-authenticatie met SMS. Bij Saxo heb ik altijd de tweefactor-authenticatie met SMS nodig. Ook in de app op mijn smartphone. Die met een vingerafdruk beveiligd is. Dat vind ik suf. Hopelijk wordt dat ook aangepast als we een aparte 2FA-app kunnen gebruiken.

De app op mijn smartphone heb ik nog niet echt getest. Komende maandag wil ik mijn maandelijkse aankoop eerst via de website doen, misschien dat ik dan eind mei de app probeer.

Verzuchting

Iets wat ik mij realiseerde toen ik afgelopen week mijn beleggingsspreadsheet bijwerkte: Saxo is mijn vierde broker in 8 jaar tijd. Sinds mijn huidige portefeuille begon in 2013 heb ik gehandeld via SNS Fundcoach, Alex (beide al jaren geleden opgeslokt door Binck), Binck uiteraard en nu dan Saxo. Ik wissel vaker van broker dan van favoriete ETF… Ik hoop van harte dat het nu weer een aantal jaren rustig blijft aan het brokerfront. Succesvol beleggen is gebaat bij rust en saaiheid.

Volgende week doe ik weer mijn maandelijkse inleg, en dus ook mijn eerste aankooptransactie via het nieuwe platform. Ik ben benieuwd of ik daar nog verschillen merk.. Het is toch de plek waar een substantieel deel van mijn vermogen staat.

In mijn beleggingsspreadsheet bouw ik zo snel mogelijk een module voor de import van de rapportjes van Saxo, zodra die rapportagemogelijkheden beschikbaar zijn op de website. Zodra dat klaar en getest is zal ik die nieuwe versie uiteraard ook hier publiceren.

Hoe lang zit jij al bij jouw broker?

De wereld volgens de AFM

  • Berichtcategorie:Beleggen

Vorige week verscheen het jaarverslag 2020 van onze financiële waakhond, de Autoriteit Financiële Markten (AFM). De club die ons beschermt tegen alle boze mensen en bedrijven die er met onze zuurverdiende centjes vandoor willen. Ik vind dit soort rapporten en jaarverslagen meestal interessant leesvoer. Het geeft je namelijk inzicht in hoe zo’n partij naar de wereld kijkt. En ik vind het belangrijk om dat te weten van partijen die mijn mogelijkheden beperken beïnvloeden. En de AFM is zo’n partij, ‘dankzij’ hen kunnen we niet meer handelen in onze favoriete Amerikaanse ETFs.

Wat is de AFM?

De taak van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) is het houden van ‘gedragstoezicht’ op de financiële markten en pensioenfondsen in Nederland. Gedragstoezicht betekent dat de AFM erop toeziet dat alle marktpartijen ‘netjes’ handelen, en hun klanten en andere partners van de juiste informatie voorzien. Dit naast het ‘prudentieel toezicht’ van De Nederlandsche Bank (DNB), wat betekent dat erop toegezien wordt dat marktpartijen aan hun financiële verplichtingen kunnen voldoen. DNB en AFM bewaken dus samen dat banken, verzekeraars, aandelenbrokers, en andere mensen die ons geld willen hebben, ons netjes behandelen. Een nobele taak, toch?

Wereldbeeld?

Op de voorpagina van het jaarverslag staat een foto van de Koopgoot in Rotterdam. Op de voorgrond zie je een grote waarschuwingssticker op de grond, die je oproept om ‘met de stroom mee te winkelen’. Deze foto is op zichzelf al veelzeggend. Ik ken de koopgoot een beetje, en beschouw het als één van de vele dertien-in-een-dozijn winkelgebieden waar wij, de argeloze consumenten, worden verleid om ons geld zo snel mogelijk te besteden. En dan ook nog met zo’n ‘winkel met de stroom mee’ oproep. Je kunt het lezen als een oproep om vooral standaard dingetjes te doen met je geld, en vooral geen dingen te willen die afwijken van die standaard. Je zou kunnen denken dat dit het wereldbeeld is van de AFM. En je zou dus ook kunnen denken dat ik al vooringenomen begin met lezen in het jaarverslag…

Risico’s risico’s risico’s

Met een clubje ambtenaren kun je natuurlijk niet alles doen, zeker niet als je duizenden en duizenden slechterikken bankiers en andere financiële tovenaars tegenover je hebt. Dat lukt de AFM dus ook niet. Ze doen aan risicomanagement. Hoe groot is de kans dat een bepaalde gebeurtenis optreedt, en hoe groot is de impact als dat gebeurt? Dat leidt tot een prioriteitenstelling, de grootste risico’s pak je als eerste aan. Dat is iets dat Geldnerd ook uit zijn eigen werkterrein kent.

En in dat licht doet de AFM een paar leuke uitspraken. ‘Pandemieën staan al jaren op het groslijstje met potentiële risico’s, maar echt voorbereid waren we als land niet’, lees ik in het voorwoord. Iets dat ik overigens herken. En waar de afgelopen weken ook iets meer aandacht voor lijkt te komen in de media. Gelukkig hebben we in Den Haag een kort geheugen en zijn we dit volgend jaar alweer vergeten. Tot de volgende pandemie.

Ook interessant is de samenvatting van de AFM over de diepe val en daarna het opmerkelijke herstel van de financiële markten in het coronajaar 2020. ‘[Wat] Resteert [is] het ongemakkelijke gevoel van een volatiele en exuberante kapitaalmarkt die wat losgezongen lijkt van de reële economie’. Het moet niet gekker worden, de AFM en Geldnerd zijn het eens een keer met elkaar eens!

Consument in kwetsbare situatie

Eén van de toezichtsdoelen van de AFM is het beschermen van consumenten in kwetsbare situaties. Dat is ook het doel dat ons, de gewone Nederlanders, het meest direct raakt. Ik ben daarom maar eens op zoek gegaan naar wat de AFM hierover schrijft. De twee belangrijkste activiteiten die de AFM daar noemt zijn een (meerjarig) onderzoek naar de ontwikkeling van het volmachtkanaal (de tussenpersonen) als distributiekanaal van particuliere schadeverzekeringen, en een onderzoek naar de ‘verzilverhypotheek’, waarmee je de overwaarde op je huis kunt gebruiken door deze te lenen bij een hypotheekverstrekker.

Maar de AFM heeft ook gekeken naar verschillende aspecten van online zelfstandig beleggen, naar het aanmeldingsproces van klanten (‘onboarding’), de passendheidstoets. en naar productontwikkeling (productgovernance) bij beleggingsondernemingen. De interesse in ‘onboarding’ kwam voort uit de enorme groei van het aantal particuliere beleggers tijdens de pandemie.

Ook maakt de AFM zich een beetje zorgen over het nieuwe pensioenstelsel. In dat nieuwe stelsel neemt onze keuzevrijheid toe, en dat kan een behoorlijke impact op de hoogte van het pensioen hebben. ‘Meer keuzevrijheid legt ook een grotere verantwoordelijkheid bij de deelnemers waar het gaat om hun financiële welzijn’, schrijft de AFM. Om er in de categorie ‘open deuren intrappen’ aan toe te voegen dat wij, de kwetsbare consumenten, goed begeleid moeten worden bij het maken van keuzes. We zullen zien.

De AFM schrijft ook vol trots over haar activiteiten rond het terugdringen van de risico’s van aflossingsvrije hypotheken. Jammer alleen dat, door de extreem lage rente en de extreem hoge huizenprijzen, er weer groei zit in dit segment.

Wat ik wel opvallend vind is dat het aantal formele maatregelen dat de AFM genomen heeft is gedaald, van 68 in 2019 naar 44 in 2020. De AFM bijt dus minder vaak. Onder formele maatregelen vallen boetes, lasten-onder-dwangsom, intrekkingen van een vergunning, en dat soort dingen. In dat licht is het wel weer bijzonder dat de AFM in 2020 weer ‘winst’ gemaakt heeft, € 3,7 miljoen, waar er in 2019 een tekort van € 5,5 miljoen was. Inclusief heffingen werd er namelijk wel € 109 miljoen geïncasseerd, bijna € 10 miljoen meer dan in 2019. Ze bijten dus minder vaak maar wel harder?

Ben jij ook zo blij dat er iemand voor en over ons waakt op de grote boze financiële markten?