Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Indexeren

Inmiddels drie jaar geleden, in maart 2017, ben ik begonnen met echt maandelijks een vast bedrag inleggen op mijn beleggingsrekening. Het is onderdeel van mijn ‘betaal jezelf eerst’ strategie. Op de dag dat mijn salaris binnenkomt schieten de betalingen alle kanten op. Naar de gezamenlijke huishoudrekening, voor de (extra) aflossing op onze hypotheek, naar de potjes en naar mijn beleggingsrekening. Daar gaat elke maand € 1.000 naartoe waarmee ik bijkoop. Elke maand weer. Daarvoor legde ik ook wel geld in op mijn beleggingsrekening, maar dat was meer ad-hoc.

Maar er is natuurlijk een gemeen vraatzuchtig monster dat sluipenderwijs zand in mijn geldmachine strooit. Dat monster heet inflatie. Het zorgt dat ik steeds minder kan doen met mijn geld. In het grootste deel van mijn geldmachine wordt dat vanzelf gecompenseerd. De bijdrage aan de huishouding wordt jaarlijks herijkt op basis van onze werkelijke uitgaven en onze salarissen in januari. De bijdrage aan de aflossing wordt gebaseerd op de actuele stand van onze hypotheek.

Wat niet aangepast wordt, is mijn inleg op de beleggingsrekening. Je kunt je natuurlijk afvragen hoe inflatie-gevoelig het is. Ik kan er steeds minder aandeeltjes van kopen, maar dat komt vooral ook omdat de beurs een stuk hoger staat dan drie jaar geleden. Ondanks COVID-19. Maar ik vind eigenlijk wel dat ik het bedrag moet indexeren, zeker sinds ik weet dat mijn salaris de inflatie wel ongeveer bijgehouden heeft.

Ik heb dus bij mijn vrienden van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) gekeken naar de inflatie over de afgelopen jaren. Als uitgangspunt heb ik genomen de prijsverandering in december van elk jaar ten opzichte van een jaar geleden. Dat leidt tot onderstaand resultaat.

JaarInflatie december 12-maandsBedrag
Start€ 1.000,00
20171,3%€ 1.013,00
20182,0%€ 1.033,26
20192,7%€ 1.061,158

Vanaf deze maand maak ik dus elke keer € 1.065 over naar mijn beleggingsrekening, de eerste keer was afgelopen week. En daar ga ik gewoon mee door, Corona-virus of niet. Geen € 1.061,16. Want ik houd nu eenmaal van afgeronde bedragen. Op jaarbasis is het toch weer € 780 dat ik extra voor mijzelf aan het werk zet. En ik heb de indexering van dit bedrag nu ook opgenomen in mijn eindejaarschecklist.

Indexeer jij de bedragen die je voor jezelf aan het werk zet?

Corona en wilskracht

Nee, ik ga het hier niet hebben over de wilskracht die nodig is om binnen te blijven op mooie zonnige dagen. Dagen waarop we in andere jaren de eerste terrasjes van het seizoen zouden opzoeken. Als we straks weer vrij naar buiten mogen, dan weten we ook hoe de koeien zich voelen als ze na een lange winter voor het eerst weer de wei in mogen.

Waar ik het wel over wil hebben zijn alle verleidingen die, als je zoveel thuis zit, extra op je af komen. En de wilskracht die er nodig is om dat te weerstaan.

Ik merk het thuis ook. Geldnerd en Vriendin snoepen iets meer deze dagen, toch maar dat koekje bij de koffie. Ik hoor van ouders met kinderen die spijt hebben dat ze wel toiletpapier gehamsterd hebben, en geen wijn. Ook in Huize Geldnerd is al een gesprek gevoerd over hoe ons huis nog optimaler kan. Een tweede werkkamer (want met z’n tweeën in één werkkamer videobellen is geen doen), waar dan wel een extra bureau en goede stoel voor nodig is. Daar moet dan ook een extra SONOS apparaat komen te staan, en als we dan toch bezig zijn ook maar eentje in de keuken en de badkamer. Geldnerd heeft zelfs al nagedacht of hij toch niet een vaste werkplek met groot beeldscherm in zijn werkkamer wil. Iets van 49 inch breedbeeld of zo waarop je 160 kolommen Excel in één oogopslag kunt bekijken, en ook nog eens een spelletje Civilization kunt spelen waarbij je jouw hele koninkrijk op één scherm kunt overzien. Het leven is niet compleet zonder. Maar dan moet er natuurlijk ook een nieuwe PC komen, en….

Zo gaat dat. Psychologie. Het zijn onzekere tijden, en daar reageren onze lichaam en geest op. We hebben het zwaar, en dus moeten we beloond worden om ons te compenseren voor dit lijden. Het is gewoon onze menselijke aard. Comfort om dat andere gemiste comfort te compenseren. Gisteren deed het NIBUD er zelfs een waarschuwing over uit gaan. De neveneffecten van de coronacrisis. Vooralsnog weersta ik de verleiding. Maar wat als dit nog weken of maanden gaat duren, en wat als het nog erger wordt?

En waar houdt het op? Iedere nieuwe maatregel leidt wel weer tot nieuwe bewegingen. Zo meldde drogisterijketen ETOS een paar dagen na de verplichte sluiting van de kapsalons een run op haarverf en andere haarverzorgingsprodukten. Want stel je voor dat je even niet meer je eigen favoriete comfortabele merk kunt gebruiken, of zonder komt te zitten? We hebben het heel, heel zwaar.

Ondertussen zijn we in Huize Geldnerd ook aan de laatste 18 toiletrollen begonnen. Hamsteren?

Heb jij ook te maken met extra verleidingen?

Gewoon doorgaan?

De afgelopen weken staat de wereld op z’n kop. Geldnerd en Vriendin werken inmiddels al twee weken volledig thuis, overleggen vinden plaats via telefoon en video. Er zit een ritme in. We staan op de normale tijd op, en zitten eerder achter ons scherm dan we vóór deze crisis op kantoor zouden zijn. We drinken meestal samen koffie, lunchen samen, gaan eind van de middag iets langer wandelen met Hondje. En we prijzen ons gelukkig, we hebben allebei een vaste baan met een vast inkomen, dat ook gewoon deze week weer gestort werd. We hebben financiële buffers, meer dan veel andere Nederlanders, en die hoeven we niet aan te spreken. En we zijn ook geen ondernemers, die ineens te maken hebben met veel minder (of helemaal geen) omzet. Dat lijkt me verschrikkelijk om mee te maken, het woordje ‘ondernemersrisico’ komt dan wel heel dichtbij terwijl datgene wat je hebt opgebouwd afbrokkelt. Eigenlijk zijn we dus, gegeven de omstandigheden, enorm bevoorrecht.

Ook het financiële leven gaat gewoon door. Met een paar accentverschillen, want we zijn nauwelijks meer buiten de deur. De afgelopen week is er eigenlijk alleen geld uitgegeven in de supermarkt. We lunchen thuis, maar dat is goedkoper dan op kantoor lunchen. We drinken vaker koffie thuis, maar ook dat is goedkoper dan buiten de deur. De kostenstijging op de post Nespresso wordt dus gecompenseerd met een daling op de post ‘buiten de deur eten/drinken’. Nu ga ik er wel van uit dat we het ‘langdurig thuis zijn’ terug zien in ons elektriciteitsverbruik en het verstookte gas, maar dat zal (hopelijk/waarschijnlijk) niet om grote bedragen gaan.

Na de ontvangst van mijn salaris is ook daar het gewone maandelijkse proces gestart. De boekingen vlogen weer alle kanten op. Naar de gezamenlijke huishoudrekening, naar mijn potjes, voor de reguliere én extra aflossing van onze hypotheek, en naar mijn beleggingsrekening. De extra aflossing op de hypotheek hebben we ook gewoon gedaan. We rekenen er toch allemaal op dat deze crisis voorbij gaat, en dat het normale leven daarna weer op gang komt. Ik zou het geld natuurlijk ook gewoon op de rekening kunnen laten staan, maar waarom? Toiletpapier heb ik ook niet gehamsterd, dus om nou geld te gaan hamsteren lijkt mij ook zinloos.

Ook mijn maandelijkse aankoop voor de beleggingsportefeuille heb ik gewoon gedaan. Ik kreeg er iets meer aandelen voor dan een maandje geleden, dat zul je begrijpen. Tegelijkertijd heb ik momenten van ‘had ik maar’. Verkocht. Gekocht. Of iets anders gedaan met mijn geld. Al mijn gedachtenexperimenten zijn, helaas, met de kennis van nu, en ik merk bij mezelf dat ik vaak achteraf zit te rationaliseren wat ik wel of niet goed gedaan heb. Soms probeer ik vooruit te denken, zoals mijn blog een tijdje geleden over een mogelijke verkoopstrategie als de beurs sterk zou dalen. Een hypothetische blog met een strategie die ik uiteindelijk niet uitgevoerd heb. En daar ben ik dan ook wel weer blij om. Op de echte paniekdagen waren de spreads bij verkoop erg groot, de marketmakers wisten het ook even niet meer. En de meeste consumentenbrokers (in elk geval Binck en DeGiro) hadden last van storingen in hun systemen. Ook een effectieve manier voor mij om van de ‘verkopen’ knop af te blijven.

Ik heb wel één dingetje gedaan toen mijn portefeuille deze week 30% lager stond dan de piek. Ik heb 20% van mijn obligaties verkocht, en dat geld ook in VWRL gestoken. Dat had ik eigenlijk al eerder willen doen, na 10 – 15% daling, maar de markt schoot toen nog alle kanten op. Inmiddels lijkt het wat rustiger, en hebben alle centrale banken hun (enorme) openingssalvo’s aan steunmaatregelen op de financiële markten afgeschoten. Dat is geen garantie dat er geen verdere dalingen volgen, integendeel. We zien het einde van de corona-crisis nog niet, dus ook nog niet het einde van de economische en psychologische effecten. En daarmee zijn ook de effecten op de financiële markten nog ongewis. En waarom maar 20% van de obligaties? Dan is er nog 80% over om in VWRL te steken als het nog verder daalt.

En even een reminder: ik ben geen adviseur, en wat ik hier schrijf is zeker geen advies. Ik beschrijf mijn eigen beslissingen en drijfveren. En verwijs graag even naar mijn disclaimer

Eigenlijk ben ik nog steeds wel blij dat ik weinig vrije cash heb. Dan kom ik ook niet in de verleiding. Ik heb even extra geld uit mijn buffer overgemaakt naar de beleggingsrekening, maar het na een paar dagen ook weer teruggestort. Vooralsnog ben ik vast voornemens om mijn plan te blijven volgen. En eigenlijk vind ik dat ook wel weer een beetje geruststellend. De wereld is nog niet vergaan. We komen hier wel doorheen.

Gaat jouw leven ook gewoon door in deze bijzondere tijd?

Belastingaangifte 2019

Het jaar 2019 was het jaar van de grote schoonmaak tussen mijzelf en de vrienden van de Belastingdienst. Alle openstaande aangiftes van mijn jaren in het Verre Warme Land werden één voor één afgetikt, en het leverde mij een mooie teruggave op. In één klap was ik weer helemaal ‘bij’. En nu is het gedaan met de pret. Het zijn weer gewone aangiftes over heel gewone, saaie jaren. Met die insteek hebben Geldnerd en Vriendin onlangs ook de Belastingaangifte 2019 ingevuld.

Het was bijna net zo saai als vorig jaar. Toen hoefden we alleen ons aandeel in het eigen vermogen van de Vereniging van Eigenaren van ons pand in te vullen. Dat moest ik nu weer doen. De rest was vooringevuld, inclusief mijn dividendinkomsten. En er was één dingetje dat ik graag zelf in wilde vullen. Mijn medische kosten. Maar helaas! Ik kom niet boven het drempelbedrag uit. Er valt dus niets af te trekken van de belastingen.

Dit jaar heb ik wat extra aandacht besteed aan de verdeling van aftrekposten tussen Geldnerd en Vriendin. Maar veel levert dat niet op. Onze inkomens verschillen niet zoveel dat we in verschillende belastingschijven vallen. En het is niet zo dat een van ons recht heeft op toeslagen of heffingskortingen en de ander niet. Dus de tips van de Aangiftecheck van de Bond voor Belastingbetalers, waar Erica Verdegaal onlangs over schreef in het FD, leverde geen aanvullende inzichten op. We hebben zitten ‘spelen’ met de verdeling van de posten en daarmee € 46 bespaard. Meer zat er helaas niet in.

Na een laatste controle hebben we alles meteen ingestuurd. Mooi op tijd, zodat we vóór 1 juli reactie krijgen. En nu maar hopen dat ik niet op een of andere fraudeurslijst sta…

Heb jij jouw belastingaangifte al gedaan?

Zichtbare financiële effecten

Na de persconferentie van zondagavond kregen we een toespraak van de minister-president op maandagavond. Iets wat niet meer was voorgekomen sinds 1973, toen Geldnerd een heel klein peutertje was en premier Joop den Uyl het land toesprak over de eerste oliecrisis. Dan weet je dat je in een crisis zit met hoofdletter C.

Dat duurt in elk geval nog tot 6 april. Een bijzondere situatie die ik nog nooit heb meegemaakt, en die grote financiële consequenties zal hebben. Hele bedrijfstakken hebben wekenlang geen omzet. Kosten zullen (groten)deels wel doorlopen. Dat gaat leiden tot een cash crunch, een gebrek aan liquiditeit. In gewone mensentaal: te weinig geld op de bank om de rekeningen te betalen. De nummer één oorzaak van faillissementen, als er geen aanvullende hulp beschikbaar komt. Deels zal de omzet daarna wel ingehaald worden, maar deels ook niet. Eten doe je maar een paar keer per dag, en maar weinig mensen zullen straks ineens twee keer zo vaak uit eten gaan. Die omzet van de restaurants is dus weg, besteed aan maaltijden (en extra toiletpapier) in de supermarkt. Dat geldt voor meer branches. ZZP’ers en consultants kunnen na deze crisis niet ineens twee keer zoveel uren gaan maken om de gemiste omzet weer in te halen.

En dat alles in een economische omgeving die al te maken had met een lagere economische groei. Europa sukkelt voort, en de rente bij de Europese Centrale Bank (ECB) is al zwaar negatief. Dat geeft erg weinig ruimte voor maatregelen om de economie te stimuleren, en al helemaal niet als mensen de deur niet uit mogen/durven en veel plekken waar mensen normaliter hun geld uitgeven gesloten zijn. Zondagavond kwam er wel een drastische gecoördineerde actie van de grote centrale banken. De Amerikaanse Federal Reserve verlaagde de rente naar 0,00% – 0,25%, en er kwam een groot ‘quantitative easing’ programma van US$ 700 miljard. Ook werden er grote credit swap lines opengesteld tussen de belangrijkste centrale banken. In Europa had de Europese Centrale Bank natuurlijk weinig ruimte meer omdat die maatregelen al ingezet waren, maar ze deden wel mee met de swap lines. Allemaal bedoeld om het liquiditeitsprobleem op macro-economisch niveau te voorkomen.

En dan ook dat enorme steunpakket dat de regering dinsdagavond aankondigde. De overheid springt blijkbaar altijd bij. In 2008 bij de banken, en nu bij iedereen. Dat vind ik ergens toch wel een geruststelling voor ons als beleggers. Het beperkt het risico. Alleen gaat de buffer in de staatsschuld, die we sinds de vorige crisis hebben opgebouwd, er nu wel weer in één keer doorheen. Hopelijk hebben we snel weer 10 jaar economische voorspoed om een nieuwe op te bouwen. Het kabinet wil niet dezelfde fout maken als tijdens de vorige crisis. Toen bezuinigde de overheid heel zwaar, waardoor het consumentenvertrouwen verder onderuit ging en de recessie (naar mijn mening) langer en dieper werd dan nodig.

Zal er na afloop van deze crisis dan wel echt iets veranderen, of zakken we gewoon weer af naar ons normale levens- en consumptiepatroon? Ik denk (vrees) dat laatste. Hoeveel hebben we nu echt geleerd van de vorige crisis? De banken hebben iets meer buffers, er zijn iets strengere regels voor hypotheken. Maar verder kan ik niet zo heel veel opnoemen. Er zijn iets meer mensen die financiële onafhankelijkheid nastreven, maar dat is nog steeds maar een marginale beweging (echt waar, collega’s!). Ik denk dat we alles snel weer willen vergeten en overgaan tot de orde van de dag. En eigenlijk is dat maar goed ook. Want dan wordt er weer vrolijk geconsumeerd, groeien de bedrijven weer, en stijgen de aandelenkoersen (en de dividenduitkeringen).

Daar zitten we dan als wereld. Twaalf jaar na de vorige economische schok is er een nieuwe. En deze is weer heel anders. In 2001 was het de gebakken lucht van de internetbubbel, en in 2008 waren het de rommelhypotheken. Anno 2020 is het een virus dat de economie een zetje geeft. Heel verschillende aanleidingen, maar elke keer wel met grote financiële effecten. Ik ben alvast benieuwd wat de aanleiding gaat zijn voor de volgende crisis. En die mag van mij best weer een jaar of 10 op zich laten wachten.

Hoe denk jij over de financiële effecten van de Corona-crisis?

Plunderen! Hamsteren!

Landgenoten! Graag wil ik hier, op mijn eigen kleine hoekje van het internet, mijn diepe, diepe teleurstelling in jullie uitspreken. En hierbij ontneem ik Nederland de status van ‘beschaafd land’. We zijn officieel terug in de Middeleeuwen, wat mij betreft. Beschaving was blijkbaar een heel erg dun laagje vernis.

Waar ik het over heb? Het hamstergedrag. Eén crisis is alles wat ervoor nodig heb. Eén mededeling dat we een paar weken thuis moeten zitten, en we hollen met z’n allen naar de supermarkt. Daar werken we van achteren naar voren. Ook door het proces van spijsvertering. We beginnen aan het einde, en kopen dus al het toiletpapier dat we kunnen vinden. Vervolgens gaan we terug naar de houdbare dingen. Pasta, pastasaus, blikgroenten, want als we niet naar de fastfood-restaurants kunnen willen we andere troep eten. De chips en de koekjes, want je wilt wel iets te knabbelen hebben terwijl je naar alle extra journaals zit te kijken. En dan nemen we ook nog maar even alle groente en al het brood mee, nu we er toch zijn.

We hamsterden in het weekend. En gedurende de week gingen we er gewoon mee door. Toen Geldnerd dinsdagavond (voor het eerst in een week) bij onze lokale grootgrutter kwam en het slagveld overzag, was dat heel slecht voor zijn gemoedsrust…

We kopen als we bang zijn, dat is wel duidelijk. We hamsteren alsof we bang zijn dat de meest basale voedselvoorziening uit gaat vallen. Teunie van Eenvoudig Leven verkoopt ongekende hoeveelheden meel en bloem, en spreekt zelfs van een meel-oorlog. We hamsteren paracetamol zodat die nu op rantsoen is.

Tegelijkertijd lees ik berichten over diefstal van medische hulpmiddelen uit ziekenhuizen. Hoe diep ben je gezakt als je mondkapjes steelt? Oplichters die oudjes ‘helpen’ met boodschappen en hun pinpas stelen. Phishingmails met het verzoek je bankpas op te sturen en een ‘antibacteriële bankpas’ terug te krijgen. Dat zijn dan nog individuen of kleine groepjes die de weg kwijt zijn. Maar dat hamsteren, dat hebben we samen gedaan. Met z’n allen. Ga je diep schamen! Denk aan deze blog als je een rol toiletpapier uit jouw voorraad voor de komende jaren haalt. En denk aan deze blog als je over een jaar de ongebruikte voedselvoorraad in de vuilnisbak gooit. Want dit wordt de grootste voedselverspilling van de eeuw…

Je hebt gehamsterd hè? Beken het maar!

« Older posts

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑