Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Hoe denk ik nu over…. Mijn administratie?

Inmiddels ben ik bijna vier jaar aan het schrijven op dit blog. Meer dan 550 berichten heb ik al geplaatst. En ik heb dus ook heel veel onderwerpen aangeraakt. En regelmatig geef ik daarbij aan dat ik vooral ook blog om mijn gedachten te ordenen, en mijn denken over financiën te ontwikkelen. Bijna vier jaar is al best wel een lange tijd. Het leek me daarom leuk om er eens wat onderwerpen ‘uit het verleden’ uit te lichten, en te bekijken hoe ik daar nu over denk. Lees je mee?

Weten wat er binnenkomt en wat er uit gaat, het is de basis van elke financiële methodiek. En: wat je meet, beïnvloedt wat je doet. Als je aan de slag wilt met je financiën, dan ontkom je er dus niet aan. Je zult je financiële administratie op een of andere manier bij moeten houden. Ik schrijf er vaak over, al sinds het begin van Geldnerd. En onlangs had ik het er nog over met Bas en Arjan in de Goed Met Geld podcast.

Getverdemme, denken de meeste mensen nu. Administratie doen is toch helemaal niet leuk? Ik hoor zelf bij de minderheid aan mensen die het wél leuk vind. Ook in mijn werk ben ik financial, immers. Maar ik herken het wel als mensen aangeven het niet leuk te vinden. Dat geeft niet, want je kunt het zo eenvoudig of tijdrovend maken als je zelf wilt. Maar als je het effect ziet, de rust en het inzicht die je terugkrijgt voor die (in mijn geval) minder dan 5 minuten per week, dan slaat dat gevoel meestal om. Het is nuttig tegen minimale inspanning, het heeft een positieve ‘prijs/pret verhouding’.

Het bijhouden van mijn administratie is voor mij de hoeksteen van mijn financiële leven. Een paar minuten per week: downloaden van mijn banktransacties en importeren in mijn administratiespreadsheet. In mijn situatie verder het aangeleerde gedrag om zoveel mogelijk transacties met de bankpas te betalen, want dan komen ze automatisch binnen (en dat scheelt weer tijd). Eens in de paar weken / maanden iets dieper kijken naar de standaardoverzichten in mijn administratie. Lig ik op koers, gebeuren er gekke dingen? Bij grote uitgaven even vooruitdenken: past het in mijn liquiditeit of moet ik er mijn buffer voor aanspreken? Het zijn allemaal dingen die me rust geven. Die zorgen dat ik me geen zorgen hoef te maken over geld. En laat dat nou net een van de grootste stressfactoren zijn voor de meeste mensen. Hoe fijn is het als je daar geen last van hebt?

En goed, ik overdrijf misschien een beetje met alle statistiekjes die ik bijhoud en de uren die ik besteed aan het doorontwikkelen van mijn spreadsheets. Maar zo ingewikkeld hoef je het dus helemaal niet te maken. Al zet je maar één keer per jaar op een rijtje wat je maandelijkse inkomsten en vaste uitgaven zijn: huur/hypotheek, verzekering, gas / water / licht / internet, mobiele telefoon en andere abonnementen, zodat je weet wat je maandelijks ‘vrij’ te besteden hebt. Elk stukje inzicht helpt.

En er zijn legio manieren om dat te doen. In een schriftje op papier, in een spreadsheet (bijvoorbeeld de mijne), of in een al dan niet gratis softwarepakket zoals GnuCash of WinBank. De meeste grote banken bieden tegenwoordig in hun internetbankieren opties om je inkomsten en uitgaven te categoriseren, bijvoorbeeld bij de Rabobank en ABN AMRO. Het hoeft je dus echt niet veel tijd te kosten om je administratie bij te houden en inzicht te krijgen in jouw persoonlijke financiën.

Het blijft voor mij één van de beste beslissingen die ik ooit genomen heb, om mijn administratie bij te gaan houden. In het begin deed ik het maar eens per kwartaal. Maar het gaf al zoveel inzicht. Financieel zou ik niet staan waar ik nu sta zonder die administratie. Dat gevoel gun ik iedereen. Eén nadeel: je zult het zelf moeten doen! Maar dan krijg je er ook heel veel voor terug. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat ik ooit stop met het bijhouden!

Houd jij jouw administratie al bij?

Kom jij ook naar FIN-X?

In oktober 2016 heb ik voor het eerst deelgenomen aan een FIRE Meetup, voor zover ik kan nagaan de allereerste in Nederland. Dat vond ik ontzettend spannend, want ik blog niet voor niets anoniem, en ik kende de andere deelnemers vooraf alleen maar van online reacties bij elkaar’s blogs. Vooraf werden we ‘gescreend’ door CheesyFinance en Amber Tree Leaves. Sindsdien zijn er veel bijeenkomsten geweest, en bij vrijwel allemaal ben ik aanwezig geweest.

Wat is er zo leuk aan? Verschillende dingen! Ten eerste is ‘actief met je financiën bezig zijn’ toch een hobby waar door je directe omgeving vaak een beetje vreemd naar gekeken wordt. Af en toe een dagje van gedachten wisselen met gelijkgestemden is dan echt een heel fijne ervaring. Als ‘ervaren blogger’ kan ik wat brengen, maar vrijwel elke keer ook halen. De gesprekken hebben me geholpen om mijn denken en mijn ‘systeem’ verder aan te scherpen.

Ten tweede is het ook gewoon een hele leuke groep met mensen. Een aantal van hen ontmoet ik tegenwoordig ook buiten de Meetups. Vrienden met wie je wel open over je financiën kunt praten!

En nu komt er een volgende stap. In de Verenigde Staten is er jaarlijks al een grote conferentie van mensen die actief met hun geld bezig zijn, FINCON. Zo ver gaat het (nog) niet, maar het komt een heel eind. FIN-X op 21 september 2019 in Utrecht, georganiseerd door een aantal enthousiaste Meetup-bezoekers. Daar moet je echt bij zijn als je jouw eigen financiële toekomst serieus neemt. Het gaat plaatsvinden van 10.00 uur tot 17.30 uur in de theater zaal van Parnassos, het cultureel centrum van de Universiteit Utrecht. Meer informatie en kaartverkoop via de website.

Ik heb mijn kaartje al gekocht en ga er in elk geval bij zijn! Kom jij ook?

De vierdaagse werkweek

Een tijdje geleden besloot ik om deze zomer voor mijzelf een vierdaagse werkweek in te voeren. Vanaf eind juni tot en met eind augustus heb ik elke vrijdag vrij. Hoe loopt het met dat experiment?

Nou… Best wel goed eigenlijk! Ik heb ook echt elke vrijdag vrij, alhoewel er iedere week op kantoor genoeg werk blijft liggen om het niet te doen. Maar dat negeer ik lekker. Maandag is er altijd weer een nieuwe werkdag. De afwezigheidsassistent gaat aan. Mijn zakelijke telefoon en tablet gaan op stil en gaan de kast in. Drie dagen weekend. En dat is heerlijk

Vooralsnog ben ik niet echt meer gaan doen in die drie dagen weekend. Nou ja, een beetje. Ik ben natuurlijk met de personal trainer en diëtist aan de slag gegaan, die afspraken heb ik steevast op vrijdag. Verder merk ik wel dat de ‘klusjes’ (die normaliter bij het weekend horen) ook wat makkelijker af komen. Ik heb duidelijk meer tijd om tot rust te komen, en daardoor is mijn ‘algeheel welbevinden’ wel vooruit gegaan. Weer een bewijs dat ‘niksen’ heel nuttig kan zijn. Maar Geldnerd en Vriendin zijn nog niet echt meer uitstapjes gaan maken op die vrijdagen. Dat is een aandachtspuntje voor de komende maand.

Kan ik, wil ik straks nog wel wennen aan vijf dagen? Dat is wel een vraag die ik mezelf de afgelopen periode regelmatig stel. Want dat driedaagse weekend bevalt wel heel erg goed. Op zich zou het geen probleem moeten zijn. Een volledige werkweek is bij ons 36 uur, dat staat ook in mijn aanstelling. En 4 x 9 uur werken is één van de mogelijke werkroosters, mits de leidinggevende ermee instemt. Die 9 uur per dag maak ik nu meestal ook wel. En mijn huidige leidinggevende werkt zelf de ene week 5 x 8 en de andere week 4 x 8, dus echte bezwaren zullen er daar niet van komen. Het enige ‘nadeel’ is dat ik geen extra verlof meer opbouw, en terugga van ongeveer 50 verlofdagen per jaar naar 25 verlofdagen. Maar daar krijg ik wel elke week een weekend van drie dagen voor terug… Ik weet het nog niet. Straks in september maar eens kijken hoe het voelt, die vijf dagen. Een aanpassing van het werkrooster is dan snel gemaakt.

Kortom, het experiment is tot nu toe zeer geslaagd!

Hoe is het met jouw zomer?

Opa Geldnerd in een podcast

Het lijkt allemaal erg high-tech hier met alle spreadsheets en gadgets, maar dat is het natuurlijk niet. Ik ben niet voor niets Opa Geldnerd. Ik doe nauwelijks aan social media, en al helemaal niet aan nieuwerwetse dingen als podcasten en vloggen. Ik ben meer een denker en een schrijver. Maar soms moet je wat nieuws proberen. Ontwikkeling begint aan de rand van je comfortzone en buiten de eigen bubbel kom je tot nieuwe inzichten.

Dus toen Bas van Fire The Boss en Arjan van Stoppen Voor Mijn Vijftigste me een tijdje geleden uitnodigden om te gast te zijn in hun Goed Met Geld podcast, heb ik daar ‘ja’ op gezegd. Dat is namelijk genoeg ‘eigen bubbel’, de mensen die FIRE en HOT nastreven en bewust met hun financiën bezig zijn, maar het is ook een generatiekloof. Opa Geldnerd en de millennials. Het was een erg leuk gesprek, en het is wat mij betreft dan ook een erg leuke aflevering geworden! Aanrader!

Nieuwsgierig? Inmiddels staat ‘ie online. Ga dus snel luisteren!

Privacy is een luxe geworden

Met deze titel vertel ik jullie natuurlijk niets nieuws. Regelmatig lezen we over grote schandalen waarbij de privacy van ons, de eenvoudige en naïeve gebruikers, met voeten getreden wordt. Facebook en Cambridge Analytica, bijvoorbeeld. Als je op internet zoekt naar privacy-schandalen, dan vind je vooral verwijzingen naar dat ene grote sociale netwerk. Mede daarom heb ik enkele jaren geleden mijn Facebookprofiel al verwijderd. Maar ze zijn echt niet de enige. Google weet zo mogelijk nog meer van mensen. Als je niet oplet met je instellingen, dan kun je op een kaartje gewoon iedere plek zien waar je de afgelopen jaren geweest bent. Ze lezen mee met je e-mail, zodat ze je betere advertenties voor kunnen schotelen. Ja, ook hier in de marge van dit blog. En dan onlangs dat bericht dat Google-medewerkers meeluisteren met Nederlandstalige opnames. Ik ben vooral verbaasd dat mensen hier nog verbaasd over zijn.

Nog zo’n leuke. Een tijdje geleden ontstond er ‘lichte verontwaardiging’ toen ING bekend maakte te overwegen het betalingsverkeer van klanten te gaan analyseren om gerichte advertenties te kunnen tonen. En, nota bene op de dag dat de Autoriteit Persoonsgegevens laat weten dat dit wellicht in strijd is met de privacy-regelgeving, wordt duidelijk dat ABN AMRO en Rabobank dat al doen. Veel gedoe. Ik voel me dan behoorlijk machteloos, terwijl ik een beetje halfslachtig probeer om de ergste privacyschendingen buiten de deur te houden. Zoals het vermijden van ‘de cloud’. Want dat is gewoon een computer die eigendom is van iemand anders. En ‘gratis’ bestaat ook al niet.

Data Footprint

Zo af en toe neem ik mijn eigen ‘data-footprint’ eens onder de loep. Want mijn streven naar minimalisme strekt zich ook uit tot de digitale wereld. Dan denk ik dat ik heel erg mijn best doe, maar in de praktijk valt dat tegen. Dat komt ook omdat het gebruik van al die ‘gratis’ diensten wel heel erg gemakkelijk is. Ook ik maak er gebruik van. In het verleden had ik mailadressen bij alle grote dienstverleners, Yahoo, Hotmail en Gmail. Die eerste twee heb ik verwijderd, maar Gmail is nog steeds mijn ‘primaire’ adres voor nieuwsbrieven en online shopping, en het adres dat ik gebruik als inlognaam voor veel online accounts. En dat is natuurlijk al dom, want daarmee krijgt Google veel inzicht in mijn voorkeuren. Maar ondertussen heb ik wel weer een adres van Microsoft (want ik gebruik Windows 10), en ook van Apple (want voor mijn smartphone en tablet heb ik een Apple ID). Beide gebruik ik niet actief, maar ik ben er wel ‘bekend’. Voor ‘reguliere’ e-mail heb ik een adres op mijn persoonlijke domein, voornaam@achternaam.com. Dat adres heb ik al sinds 1999 of zo. Dat valt dan weer buiten het bereik van de grote datamonsters. Of dat hoop ik in elk geval.

Maar ook betaalde e-mail diensten zijn niet boven alle twijfel verheven. Er zijn allerlei aanbieders van beveiligde e-mail. Zelfs over ProtonMail, bekend sinds de affaire rond Edward Snowden, zijn twijfels sinds ze kapitaal uit Amerika aannamen. Zelf een mailserver runnen dan maar? Dat kan, maar vereist wel wat technische kennis. En gebruikersgemak is een ding, we zijn inmiddels allemaal gewend aan e-mail en ander gemak op onze smartphones.

Eigen server

Bij pogingen om mijn privacy te bewaken kom ik vaak uit bij mijn eigen server(s). Dubbel uitgevoerd en op twee verschillende locaties, dus redelijk goed beveiligd tegen dataverlies. Toegankelijk via beveiligde verbindingen via mijn firewall. Ze bieden me allerlei functionaliteiten die ik steeds meer gebruik. Ook het gebruik van open-source software is essentieel. Zo ben ik erg tevreden over OpenWRT, de software waar mijn router op draait. Zelden zo’n stabiel stukje software gezien, de enige keer dat de router ge-reset wordt is tijdens een update. Mijn servers gebruiken Virtual Private Network (VPN) verbindingen en zijn beveiligd met een SSL-certificaat. En mijn wachtwoorden beheer ik met KeePass, stuk voor stuk vervang ik mijn oude wachtwoorden door sterkere, door KeePass gegenereerde, wachtwoorden.

Wat kan ik doen?

Maar wat zou het betekenen als ik écht voor mijn privacy zou gaan? In elk geval zou ik dan Facebook en Google zoveel mogelijk moeten vermijden. Die eerste lukt al aardig, behalve dat vrijwel iedereen WhatsApp gebruikt. Dat is ook gewoon van Facebook, mensen, ze werken er zelfs aan om Messenger en WhatsApp dezelfde ‘achterkant’ te geven, dus maak je geen illusies over wat ze met je WhatsApp-gesprekken doen… Misschien, als ze volgend jaar advertenties gaan tonen in WhatsApp, dat meer mensen overschakelen op Signal. Nu voel ik me daar nog redelijk eenzaam…

Google mijden is nog lastiger, want die zit dieper in mijn ecosysteem. Zoeken gaat prima met DuckDuckGo. Google Maps vermijden vind ik vrijwel onmogelijk. De concurrentie biedt toch beduidend minder informatie, en het is ook gewoon het verplaatsen van jouw data footprint. Ook met mijn adresboek en privé-agenda zit ik een beetje klem. Mijn NAS heeft daar wel apps voor, maar die bieden toch beduidend minder functionaliteit. Ik kán dus wel van Google Contacts en Google Calendar af, maar wil ik dat wel? En dan zit ik ook nog steeds met dat Gmail-adres. Eigenlijk moet ik daar dan ook vanaf, maar dat betekent dat ik vrijwel overal mijn account moet wijzigen. En dat mailadres moet vervangen door een nieuw adres. Dat is nog een behoorlijke stap… Ik heb inmiddels wel een nieuw adres voor accounts, nieuwsbrieven en online aankopen aangemaakt. Gewoon lekker op één van de domeinnamen die ik bezit. Dus in elk geval buiten het bereik van Facebook, Google en Microsoft. Ik ga nog niet zo ver dat ik een eigen mailserver neerzet.

Tsja, en dan mijn webbrowser. Ik ben ooit overgestapt naar Chrome omdat het op dat moment de enige browser was die op al mijn apparaten dezelfde favorieten kon laten zien. En het was een efficiënte en snelle browser. Was, want tegenwoordig is het de grootste geheugenslurper op mijn laptop. En het geeft Google volledig inzicht in mijn surfgedrag, zelfs nu ze beweren dat je jouw zoekgeschiedenis kunt wissen. Maar tegenwoordig kan Firefox dat ook, synchroniseren over al mijn apparaten heen. Dus eigenlijk is dat een makkelijke keuze. Die heb ik dus onlangs doorgevoerd.

En ja, dan is er ook nog Evernote. Dat gebruik ik al jaren. Zo is vrijwel elk blogje dat hier verschijnt z’n leven begonnen met een werktitel en een paar steekwoorden in Evernote. Stuk voor stuk wordt door mij daar wel alle gevoelige informatie verwijderd. Ik bewaar er geen wachtwoorden meer. En ook de beveiligingsinformatie van mijn netwerk is verhuisd. Maar het blijft voorlopig wel de plek waar ik schrijf, aantekeningen en ideeën bewaar. Mijn digitale aantekenboekje.

Indirecte effecten

Zelfs als ik mezelf helemaal los weet te rukken uit de greep van de grote tech-bedrijven, dan zal dat overigens nog steeds maar beperkt effect hebben. Want steeds wanneer ik bijvoorbeeld een mailtje stuur naar een Gmail-adres, krijgt Google indirect toch weer een stukje informatie over mij. ‘We come in peace, resistance is futile…’ Ik weet het nog niet, kun je de grote dataverzamelaars überhaupt nog ontwijken?

Denk jij na over jouw privacy?

Pensioen uit het Verre Warme Land

Een groot deel van mijn periode in het Verre Warme Land heb ik gewerkt, bij een lokale bank. Daar heb ik ook pensioen opgebouwd. Hoeveel? Geen idee… Ik heb welgeteld één velletje papier met polisgegevens van een lokale verzekeraar (waarvan de directeur getrouwd was met een van de directeuren van de bank waar ik werkte) en een bedrag aan inleg gedurende het jaar 2015. Vergeten dan maar?

Nou nee, want het destijds ingelegde bedrag is naar toenmalige waarde ongeveer € 5.000. Dat is toch wel de moeite waard. En ik weet dat, onder de lokale regelgeving van het Verre Warme Land, je dat pensioen uit kunt laten betalen als je vertrokken bent uit het Verre Warme Land. Niet meteen, maar wel na drie jaar. En die drie jaar zijn 1 mei 2019 verstreken. En omdat het toch al een jaar van financiële meevallers is, heb ik zin gekregen in meer. Bovendien houd ik niet van losse eindjes. Ik houd van een minimalistisch en opgeruimd leven, ook administratief. Tijd dus om hier actie op te ondernemen. En ook deze pensioenverzekering op te ruimen. Want dat geld heb ik liever hier, zodat ik het zelf aan het werk kan zetten.

Dus ben ik maar eens voorzichtig begonnen aan een zoektocht. Met als vertrekpunt dat velletje papier. Vervolgens ben ik gaan kijken naar het pensioenfonds waar mijn premies aan betaald zijn. Ook dat bestaat nog steeds. Op hun website vind je uiteraard geen informatie over het afkopen van de pensioenverzekering. Want je wilt mensen niet op ideeën brengen, toch? Na wat zoeken vond ik een email-adres. Daar heb ik maar eens een mailtje naartoe gestuurd met de vraag wat ik moet doen om mijn pensioenverzekering uitbetaald te krijgen. Daarna was het afwachten.

Ik had al snel antwoord. En moest een aantal documenten opsturen. Bewijs van uitschrijving in het Verre Warme Land, bewijs van inschrijving in Nederland, bewijs dat ik nog leef (een Attestatie de Vita), en een kopie identiteitsbewijs. Ik mocht het zelfs mailen. Een actueel bewijs van inschrijving en het bewijs van in leven zijn heb ik meteen aangevraagd bij de gemeente, dat kan anno 2019 gelukkig online. Het bewijs van uitschrijving uit het Verre Warme Land heb ik uiteraard in mijn digitale archief. En een kopie identiteitsbewijs ook. Het duurde een paar dagen voordat alles compleet was. Ik heb het bij elkaar in een beveiligd PDF bestand gestopt en opgestuurd.

Ik kreeg al snel een ontvangstbevestiging. Vervolgens is het afwachten. In de wet van het Verre Warme Land staat dat ze zes weken hebben om mijn verzoek af te handelen. In die tijd moeten ze mijn gegevens controleren en wat dingen nagaan bij de lokale belastingdienst en burgerlijke stand. Maar ik kreeg al ruim binnen de termijn bericht. De belastingdienst was akkoord, al moest er wel 25% belasting worden ingehouden op de uitkering. Uit mijn tijd in het Verre Warme Land weet ik dat het geen enkele zin heeft om in discussie te gaan met/over de lokale Belastingdienst, dus dat is dan maar zo. Een paar dagen later kreeg ik het officiële juridische document over de afkoop. Het totaalbedrag viel me nog behoorlijk mee. Samen met de eerdere belastingmeevallers helpt dit een behoorlijk stukje in de kosten van mijn komende operatie.

Ik heb het document uiteraard na controle snel getekend en teruggestuurd. Nu maar afwachten hoe snel ze betalen! En ik heb weer een ‘los eindje’ opgeruimd. Dat voelt ook goed.

Heb jij jouw financiële verleden volledig in beeld?

Geldnerd is (niet) dol op de tandarts

Bij de evaluatie van mijn uitgaven in 2017 heb ik er al iets over gezegd. Mijn tandartskosten. Op zich heeft Geldnerd een goed gebit, en hij zorgt er goed voor. Drie keer per dag poetsen, tandenstokers, en trouw twee keer per jaar naar de tandarts. En dat terwijl ik helemaal niet zo dol ben op die tandarts en die boor, zoals heel veel mensen.

Maar toch heb ik iets duur en kwetsbaar in mijn mond. Door een ongelukje in mijn jeugd heb ik een aantal tanden verloren. Sinds heel lang heb ik hier een keurige brug staan, die in totaal 5 tanden vervangt. Maar ideaal is het niet. Het is toch kwetsbaarder dan ‘echte’ tanden, en ook iets onderhoudsgevoeliger. Met name ook omdat de onderliggende wortels zwakker worden naarmate ik ouder word. En dat laatste begint nu kritiek te worden. Eigenlijk is de brug aan vervanging toe. De huidige constructie zit er al weer een jaar of 15 in. Maar dat is niet het belangrijkste probleem. De onderliggende wortels zijn nu bijna 40 jaar dood en takelen sterk af. Ik kan niet zomaar in een hard broodje of een appel bijten, dat kunnen mijn voortanden al jaren niet meer aan.

Samen met mijn tandarts heb ik hier een tijdje over nagedacht. We hebben verschillende opties de revue laten passeren. Zijn er manieren om de wortels toch nog ‘op te lappen’? Welke alternatieven zijn er? Mijn tandarts heeft mijn situatie ook besproken met diverse collega’s.

Uiteindelijk zijn we, in overleg met een implantoloog, uitgekomen op een nogal drastisch maar wel toekomstvast scenario. De vier resterende wortels worden allemaal verwijderd. In plaats daarvan komen er vier implantaten. Eigenlijk gewoon schroeven die in mijn kaak geplaatst worden. Een rotsvast fundament. En daar kan dan gewoon een nieuwe brug op geschroefd worden.

Klinkt eenvoudig hè? Valt nog wel een beetje tegen. Het is best een ingrijpende operatie. Gaat vier uur duren, is de inschatting. En daarna mag ik de eerste weken alleen zacht en vloeibaar voedsel, en geen alcohol. Dat gaat vast een goede bijdrage leveren aan mijn dieetdoelen. En daarna moet het een maand of 9 helen voordat de definitieve nieuwe brug erop geplaatst kan worden en ik eindelijk weer gewoon kan eten. In totaal ben ik er dus bijna een jaar zoet mee.

Andere complicerende factor: Geldnerd is best wel bang voor de tandarts. Of liever gezegd, voor injectienaalden en dat soort dingen. Daar kan ik hilarische anekdotes over vertellen, maar dat doe ik toch maar niet. Het is best wel bijzonder dat ik al meer dan 40 jaar toch trouw twee keer per jaar naar de tandarts ga. En vaker als er groot onderhoud nodig is. Ook dat hebben we besproken, en ook daar een drastische maar praktische oplossing. Ik ga onder volledige narcose. In slaap vallen en na een tijdje wakker worden met alles achter de rug. Ideaal.

Tsja, en dit is een financiële blog, dus we moeten het nog wel even over de kosten hebben… Die zijn fors. Alles inbegrepen gaat dit geintje ongeveer € 15.000 kosten. Je leest het goed, vijftienduizend euro. En zoals het er nu uitziet betaalt de zorgverzekering helemaal niets. Ik heb er contact over gehad met ze, maar dit is allemaal natuurlijk zorgvuldig uitgesloten in de grote hoeveelheid juridisch proza die bij de verzekeringen hoort… En een aanvullende tandartsverzekering heb ik al 25 jaar niet meer, anders zou ik deze operatie al twee keer betaald hebben aan premies. Ik heb er gelukkig zelf voldoende geld voor, al wordt de rekening wel iets hoger dan wat ik verwacht had. Ongeveer het dubbele. Mijn eerste reactie was dat ik hiervoor toch echt iets van mijn beleggingen moet gaan verkopen. Iets met onderbuikgevoel en zo. Maar toen ik een snelle cashflow-analyse maakte voor de rest van dit jaar, zag ik dat dit helemaal niet nodig gaat zijn. Ik heb voldoende cash op de plank liggen. Mijn buffer vul ik dan het komende jaar wel weer aan. Die is er immers juist voor dit soort momenten, en niet alleen maar om naar te kijken.

Met deze operatie ga ik wel ruimschoots over het drempelbedrag voor zorgkosten heen, dus een deel van de rekening kan ik in mijn Belastingaangifte 2019 aftrekken van mijn inkomen. Dan ga ik een stukje van de rekening in elk geval terugkrijgen. Dat is mooi meegenomen, maar niet het belangrijkste. Ook als ik niks terug zou krijgen, zou ik dit doen. Het moet, en mijn kwaliteit van leven wordt er beter van.

Wat ik me ook realiseerde: ik werk hard aan mezelf dit jaar. Een managementopleiding, de personal trainer, de diëtiste, en nu ook nog de verbouwing van mijn gebit. Groot onderhoud, Geldnerd 2.0 is in aantocht!

Ben jij dol op de tandarts?

Veilig wachtwoorden beheren

Het stond al een tijdje op mijn actielijst, maar na het lezen van dit artikel bij FarEastFIRE.nl ben ik er ook echt mee aan de slag gegaan. Want ik had mijn wachtwoorden weliswaar in een beveiligd bestand staan, maar ideaal was dat niet. Het invoeren van wachtwoorden was dan toch een kwestie van overtypen of copy/paste. Supersterk worden ze niet. Dat kan en moet tegenwoordig beter.

Dus ben ik ook aan de slag gegaan met een Wachtwoordmanager. Maar Geldnerd zou geen Geldnerd zijn als het niet nét een beetje anders zou moeten. Zo wil ik de wachtwoorddatabase op mijn beveiligde server hebben, en moeten de wachtwoorden ook op mijn iPad en iPhone te benaderen zijn. Die laatste ook buiten de deur, maar dan wel veilig. Gegeven de vele opties van mijn router zou dat mogelijk moeten zijn. En liefst wil ik ook wat integratie met mijn browser, zodat ik niet voortdurend loop te knippen en plakken.

Ik ben een groot voorstander van open-source software. Niet alleen maar omdat het vaak gratis is, maar ook omdat er meestal beter zicht is op de kwaliteit van de onderliggende software. Zo gebruik ik Mozilla Thunderbird als e-mail oplossing, Calibre voor mijn e-boeken, GIMP voor het bewerken van foto’s en OpenWRT op mijn router. En na enig leeswerk besloot ik ook voor de wachtwoordoplossing te gaan die FarEastFIRE gebruikt, KeePass.

Over de basis van het installeren en gebruik heeft FarEastFIRE uitgebreid geschreven, daar heb ik weinig aan toe te voegen. Maar ik heb een aantal dingen anders ingericht.Zo heb ik de database met wachtwoorden inderdaad niet lokaal op mijn laptop gezet, maar op een speciaal daarvoor aangemaakte directory op mijn server. Voor die directory heb ik een aparte gebruiker aangemaakt, die ook alleen toegang heeft tot deze specifieke directory. Uiteraard wordt deze directory ook dagelijks via de beveiligde verbinding gesynchroniseerd met mijn backup-server.

Mijn server hangt achter mijn firewall. Ik heb de database via een specifieke poort en beveiligde WebDAV verbinding toegankelijk gemaakt van buiten. Want ik wil heel graag ook vanaf mijn smartphone de wachtwoordmanager kunnen gebruiken. Hiervoor heb ik na het nodige onderzoek en vergelijken de app StrongBox geselecteerd. Deze is compatibel met KeePass. Ik moest een beetje experimenteren met de instellingen, maar het is gelukt.

Verder heb ik op mijn laptop nog een KeePass extensie geïnstalleerd. Die zorgt voor de communicatie tussen KeePass en mijn browser. En tenslotte heb ik voor alle softwaretools Alerts ingesteld. Als er ergens kwetsbaarheden gevonden worden in een van de applicaties die ik gebruik, dan krijg ik een signaal zodat ik maatregelen kan treffen.

Stapsgewijs ben ik mijn wachtwoordendatabase nu aan het vullen. Voorlopig zijn ze veilig, veiliger dan ze waren.

Hoe beheer jij jouw wachtwoorden?

Dagboek van een Healthnerd

Enkele weken geleden schreef ik over de perikelen van Healthnerd, en de acties die ik daarop ondernam. De reacties waren hartverwarmend, dank daarvoor! Dat helpt. En dus is het tijd voor een update.

Personal Trainer

Ik ben 2 centimeter langer dan er in mijn paspoort staat. Dat is één van de ontdekkingen uit de nulmeting bij de personal trainer. Verder weet ik nu officieel dat mijn vetpercentage te hoog is. Dat ik te zwaar was, dat wist ik al. Mijn hardloopconditie bleek overigens nog best mee te vallen. Niet zo gek, want als ik de afgelopen 15 jaar iets aan ‘sport’ heb gedaan dan was het wandelen en hardlopen. Bij de overige oefeningen varieerde mijn performance van ‘redelijk’ tot ‘waardeloos’ (eigen kwalificatie), dus er is veel te doen…

Op advies van de trainer is er ook een gadget bijgekomen in Huize Geldnerd. Met een app, uiteraard. Het is een hartslagmeter die ik tijdens de trainingen draag, en die praat met verschillende apps op mijn smartphone.

Inmiddels heb ik de eerste trainingssessies gehad. Na de eerste strompelde ik naar huis, mijn bovenbenen en bovenarmen stonden in brand. Ik kroop de trap op naar onze voordeur en sleepte mij naar de bank. En daar ben ik de rest van de dag eigenlijk niet meer vanaf gekomen. Ook de dag erna was nog niet fijn…

Diëtiste

Twee dagen na de nulmeting bij de personal trainer had ik ook mijn eerste afspraak met de diëtiste. Dat was zwaarder dan de nulmeting. Anderhalf uur lang mijn eetgewoontes doornemen was best confronterend. Toen ik naar buiten liep, had ik een A4tje in mijn handen met een aantal aanpassingen en doelstellingen voor mijn eetgedrag. Daarnaast was niet persé nodig, maar ik doe het wel: een eetdagboek bijhouden. Alles wat ik in mijn mond stop wordt genoteerd. Bewustwording is onderdeel van het proces. Over een paar weken kijken we verder.

Die avond heb ik, op basis van het plan dat ik met de diëtiste gemaakt heb, een lijstje met advieshoeveelheden op de binnenkant van de voorraadkast geplakt. En de volgende ochtend zat ik met een afgewogen schaaltje muesli voor me uit te staren. Ongeveer 1/3 van mijn normale hoeveelheid, schat ik in. ‘Hoeveelheden’ is een dingetje hier, zullen we maar zeggen…

Stand van zaken

En dan natuurlijk de belangrijkste vraag. Merk ik al iets van mijn inspanningen? Iets meer dan de spierpijn… Ik heb (uiteraard) een spreadsheet gemaakt waarin ik wekelijks de kenmerken van de oefeningen bijhoud (gewicht, aantal herhalingen, dat soort dingen). En de statistieken van de hele sessie, zoals gemiddelde en maximale hartslag en het aantal calorieën dat ik verbrand heb. Het zijn nog iets te weinig sessies om er mooie grafiekjes van te maken, maar dat komt vast nog wel een keer!

Hoe is het met jouw gezonde levensstijl?

Als ik er niet meer ben (2)

Een tijdje geleden kwam in ‘onze’ Slack-groep een vraag langs over testamenten. Daar heb ik eerder ook over geschreven. En ik beschreef er ook dat ik thuis een document heb liggen om in zo’n situatie het regelen van praktische zaken makkelijker te maken. Veilig opgeborgen in een kluis, maar wel zo dat mijn dierbaren er bij kunnen. Ik heb dit document gemaakt toen Ex en ik uit elkaar gingen, en ik voor het eerst in meer dan 10 jaar weer alleen woonde.

Ook in de discussie op Slack merkte ik dat weinig mensen dit soort dingen regelen. Terwijl het zo makkelijk is. Eén keer een paar uurtjes werk, en daarna een minuut of 10 per jaar om het bij te werken. Je hoopt natuurlijk dat het nooit nodig zal zijn, maar in zo’n situatie maakt dit het werk van de achterblijvers wel een stuk gemakkelijker. Als mensen nog onderwerpen missen houd ik me aanbevolen.

Hieronder vind je de inhoudsopgave van mijn document. Ik werk het minstens één keer per jaar bij, er staat keurig een reminder voor in mijn agenda. Vaker als er grote dingen veranderen. Het heeft zich zo in een jaar of 6 doorontwikkeld.

Werkgever

Contactgegevens werkgever. Gegevens pensioenvoorziening (nabestaandenpensioen).

Laptop en Server

Wachtwoorden en verwijzing naar plek waar de belangrijke documenten te vinden zijn.

Documenten en toegang

Toegangscodes voor de elektronische wachtwoordkluis, en verwijzing naar de bewaarplaats van belangrijke papieren

Kluis

Toegangsgegevens voor de kluis.

Verzekeringen

Gegevens over mijn zorgverzekering en mijn andere verzekeringen.

Website en Domeinnaam

Internetdomeinen en gegevens van de hostingpartij.

Overige verplichtingen

Lijstje met alle abonnementen die ik heb, bijvoorbeeld mobiele telefonie.

Vermogen

Lijst van partijen waar ik beleg of een spaarrekening heb, met rekeningnummers.

Bankrekening

Gegevens over lopende rekening en creditcard.

Online Identiteit

Verwijzing naar mijn wachtwoordenlijst. Overzicht van wat ik wil dat er gebeurt met mijn profielen op diverse social media sites.

In geval van ongeval

Wensen als ik in coma raak of anderzins handelingsonbekwaam word.

In geval van overlijden

Wensen voor uitvaart, inclusief muziek. Informatie over testament en notaris. Vermelding van donorregistratie.

Hondje

Wat moet er gebeuren met ons hondje als Vriendin en ik allebei overlijden voordat hij overlijdt.

Sleuteladressen

Overzicht van sleutels van ons huis.

Graag in ieder geval informeren

Wie moet er in elk geval geïnformeerd worden als ik overlijd.

Maak jij dingen makkelijker voor de achterblijvers?

« Older posts

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑