Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

FIRE Calculator voor Barista FIRE

Jullie hebben er lang op moeten wachten, maar hier is dan eindelijk een nieuwe versie van de FIRE Calculator voor Loonslaven. Gebouwd omdat Geldnerd en Vriendin voor hun eigen situatie een paar scenario’s wilden testen die de oude versie nog niet aan kon. En toen ik toch bezig was, heb ik gelijk maar een aantal foutjes hersteld en functionaliteiten ingebouwd waar lezers in reacties en per e-mail om gevraagd hebben.

Barista FIRE

Eén van de varianten van financiële onafhankelijkheid is ‘Barista FIRE‘. Het komt erop neer dat je wel stopt met je klassieke baan, maar uit een parttime baan of nevenwerkzaamheden toch nog iets van inkomen haalt. Daarmee kun je een deel van jouw uitgaven betalen, en de rest haal je dan uit je vermogen. Daardoor gaat jouw vermogen ‘langer mee’, en het kan er dus voor zorgen dat je een aantal jaren eerder uit de ‘rat race’ kunt stappen. Ik heb de mogelijkheid ingebouwd om in de FIRE fase voor een zelf te bepalen periode een inkomen mee te nemen in de berekeningen. Het model gaat er wel van uit dat er over dit inkomen géén pensioen opgebouwd wordt.

Pensioen in Pijler 3

Ook zagen diverse lezers dat er nog geen mogelijkheid was om pijler 3 pensioenen mee te nemen in berekeningen. Voor loonslaven zijn dit de aanvullende pensioenen via bijvoorbeeld lijfrentes. Maar voor freelancers is pijler 3 vaak het belangrijkste onderdeel van hun pensioen, met een specifieke pensioenrekening bij bijvoorbeeld De Giro of Brand New Day. Daarom neem ik deze nu wel mee in het rekenmodel. Ik heb het niet te ingewikkeld gemaakt, want er zijn natuurlijk heel veel verschillende soorten pensioen in pijler 3. Je kunt een netto uitkeringsbedrag per jaar ingeven, met een startjaar en een looptijd. Wat dat is, dat zul je zelf moeten bepalen met jouw eigen pensioengegevens. Voorlopig kan Pijler 3 in het model pas ingaan in de pensioenfase. Je kunt in de spreadsheet dus geen pijler 3 bedragen laten uitkeren vóór je officiële pensioendatum.

Nabestaandenpensioen

Verder is de mogelijkheid ingebouwd om een nabestaandenpensioen op te nemen. Dat moet je aangeven bij de gevende partij. Dus als Persoon 1 eerder overlijdt, is Persoon 1 ook de gevende partij van het nabestaandenpensioen. Je geeft het nabestaandenpensioen van Persoon 1 dus op bij Persoon 1 en andersom. Dit verwerkt het model door het jaarlijks toe te voegen aan het vermogen van de overgebleven partner.

Herstelde fouten

Je kunt nu zowel Persoon 1 als Persoon 2 in- en uitschakelen om deze wel of niet mee te nemen in de berekeningen. Financiële meevallers worden meegerekend bij Persoon 1, alleen als die ‘uit’ staat worden ze bij Persoon 2 meegerekend. En ik heb alle formules nog eens nagelopen op foutjes in bijvoorbeeld indexeringen.

Complexiteit

Nee, met mijn FIRE Calculator kun je niet elke denkbare situatie simuleren. Dat is ook vrijwel onmogelijk, er zijn zoveel opties om je inkomen voor en na een pensioen te regelen. En mijn FIRE Calculator is ook niet bedoeld als advies-tool. Het is wel bedoeld om je te helpen nadenken over je eigen situatie en de opties die je hebt. Dat is waar de Calculator ook voor gebruikt wordt hier in Huize Geldnerd. Het model is een stuk complexer geworden sinds ik de eerste versie uitbracht. Of er nog nieuwe, nog complexere, versies volgen weet ik daarom niet zeker. Maar Vriendin herinnerde mij eraan dat ik dat bij de vorige verzie ook al verzuchtte. Dus wie weet…

Je kunt de nieuwe FIRE Calculator 3.0 hier downloaden , of vinden op mijn Downloadspagina. Gratis, zelfs zonder e-mail adres achter te laten.

Denk jij na over jouw inkomen in de verschillende fasen van je leven?

Het wordt steeds kleurrijker…

Koffie: eerste levensbehoefte en guilty pleasure

Koffie is een eerste levensbehoefte hier in Huize Geldnerd. ’s Ochtends ben ik absoluut niet aanspreekbaar totdat er een kopje sterke koffie espresso naar binnen is gegoten. En dat mag niet te ingewikkeld zijn, op een knopje drukken en klaar. Want tot ingewikkelder handelingen ben ik echt niet in staat totdat de cafeïne mijn bloedbaan bereikt heeft. Zei ik al dat goede koffie belangrijk was voor me? Het is in elk geval één van de dingen waar ik wel geld aan uit wil geven.

De Nespresso factor

Deze behoefte wordt in mijn leven al meer dan 10 jaar ingevuld met de hulp van Nespresso. Ooit zo ontstaan nadat Ex en ik constateerden dat Senseo z’n eigen glazen had ingegooid door de hoeveelheid koffie per pad te verminderen, waardoor de koffie nergens meer naar smaakte. Toen ik jaren later Vriendin leerde kennen had ze ook een Nespresso-machientje. Eén van onze machines ging mee naar het Verre Warme Land en bleek bij terugkomst de omschakeling van ‘110V met een transformator’ in het VWL naar 230V in Nederland niet te overleven. Maar we hadden het andere machientje nog, en dat heeft de afgelopen jaren ons dagelijks voorzien van meerdere kopjes koffie.

En ja, we wisten dat de cupjes duur zijn. Een kopje Nespresso-koffie kost ongeveer € 0,40, iets meer als je de bijzondere koffiesoorten neemt. De aluminium cupjes zijn milieubelastend, alhoewel we ons geweten susten door ze trouw te verzamelen en de zakken met gebruikte cupjes mee te geven aan de koerier, die ons periodiek ook weer voorzag van een stapel nieuwe cupjes. Bovendien hadden we een basismachientje zonder aanvullende toeters en bellen. Geen melkopschuimvoorzieningen en dergelijke. Dat was met name jammer voor Vriendin, die dol is op cappuccino en hippe dingen als latte.

Maar ja, dat Nespresso-machientje bleef maar werken. Ik ontkalkte ‘m keurig een paar keer per jaar en maakte minstens een keer per week de losse onderdelen schoon. Maar onlangs begonnen er toch tekenen van slijtage te komen. Er liep steeds meer water in het lekbakje, en de machine werd steeds warmer. Een online onderzoekje leerde mij dat het een bekend ouderdomseuvel is. De houder van het cupje en het filter sluiten dan niet meer goed op elkaar aan. Kan gerepareerd worden, maar die reparatie kost bijna net zoveel als een nieuwe machine.

Tijd voor verandering

Het was dus tijd voor verandering. De waarheid gebiedt te zeggen dat Vriendin daar al een tijdje op aandrong. De hoge kosten van de cupjes en de milieubelasting waren daar een belangrijke factor in. Ik heb dus eerst maar eens mijn eerdere analyse van ons koffiegebruik bijgewerkt. Niet alleen het geld dat we aan Nespresso besteed hebben, maar ook het aantal cupjes dat we daarvoor gekocht hebben.

JaarNespressoCupjes
2016€ 424,601.140
2017€ 655,801.700
2018€ 565,801.450
2019€ 589,901.460
2020H1€ 429,001.100

Het bedrag voor de eerste helft van 2020 corrigeer ik voor de restvoorraad die we nog hebben liggen. Daarnaast neemt ik per jaar ongeveer € 40 voor de afschrijving van de aanschaf van de machine. Ik kom er dan op uit dat we jaarlijks ongeveer € 640 besteed hebben voor 1.500 kopjes koffie. Dat is € 0,43 per kopje koffie. En ik zie nog iets. Iets dat ik ook al constateerde toen ik nadacht over de corona-quarantaine van de afgelopen periode. We zijn meer koffie thuis gaan drinken. Ik verwacht nu dat we uit gaan komen rond 2.000 kopjes koffie per jaar. En wij verwachten ook dat we structureel vaker thuis zullen gaan werken. Voor het nieuwe scenario ga ik dus uit van 2.000 kopjes koffie per jaar.

Eisen Wensen

Met wat nadenken kwamen we toch wel op een rijtje eisen en wensen voor ons nieuwe apparaat. Allereerst moet het natuurlijk makkelijk zijn in het gebruik en het schoonmaken. Idealiter één druk op de knop, want mijn ochtendsituatiehumeur is onveranderd. Verder wilde ik graag koffiebonen kunnen gebruiken, maar niet zelf hoeven malen. Vers gemalen koffiebonen geven lekkerder koffie. Vriendin wil er ook graag cappuccino en latte en dergelijke mee kunnen maken (en ik eigenlijk ook wel). En een heetwaterfunctie zou ook wel handig zijn, want ’s middags drinken we meestal thee.

Ik heb gelezen dat er ongeveer 8 gram koffie in een kopje gaat. Voor 2.000 kopjes koffie hebben we dus 16 kilo koffie per jaar nodig. Daarbij heb ik gerekend met een kiloprijs van € 15,00. Er zijn goedkopere maar ook duurdere soorten koffie, dit leek ons een mooi gemiddelde. Dat betekent dat we in het nieuwe scenario slechts € 240 per jaar aan koffie kwijt zijn. Ook heb ik weer gerekend met een verwachte levensduur van 5 jaar voor de machine.

Na wat online onderzoek hebben we voor deze machine gekozen. Die kan alles wat we willen en nog een klein beetje meer. Ja ik weet het, dat is niet helemaal zuinig, en dat is mijn schuld keuze. Zo kwam ik er na enkele weken achter dat ik deze machine ook met een app kan bedienen. Die helaas niet in staat blijkt om het water en de koffiebonen bij te vullen, en de kopjes in de machine te zetten. Dat is dan toch weer een beetje teleurstellend…

Ook heb ik in de berekeningen meegenomen dat ik jaarlijks voor ongeveer € 160 onderhoud moet plegen om deze machine in goede conditie te houden. Dat leidt tot het volgende jaarlijkse kostenplaatje.

Kopjes per jaar1.5002.000
Kosten koffie€ 180,00€ 240,00
Kosten onderhoud€ 160,00€ 160,00
Afschrijving machine€ 310,00€ 310,00
Kosten per jaar€ 650,00€ 710,00
Kosten per kopje€ 0,43€ 0,36

De kosten per kopje zijn voor 1.500 kopjes niet eens heel anders dan in het Nespresso-scenario, maar toch is dit een heel ander kostenplaatje. Met Nespresso heb je een goedkope machine, maar hoge kosten voor de koffie per kopje. In onze nieuwe situatie zijn het juist de kosten van de machine (en het onderhoud) die hoger zijn, en kost de koffie per kopje veel minder. Bij een langere levensduur van de machine en meer kopjes koffie per jaar worden de kosten per kopje steeds lager. Alhoewel dit natuurlijk niet helemaal vergelijkbaar is. Want de nieuwe machine kan veel meer dan de oude.

Inmiddels…

Inmiddels staat de nieuwe machine al een aantal weken te glanzen in onze keuken. Ik ben er erg tevreden over. We hebben nu ook veel meer opties qua koffiesoorten en kunnen naar hartenlust experimenteren. en zijn eindelijk van die milieubelastende aluminium cupjes af. De resterende voorraad Nespresso-cupjes hebben we weggegeven. Dat zijn verzonken kosten.

Wel denk ik op basis van de eerste drie weken dat ons koffieverbruik eerder 25 kilo dan 16 kilo per jaar zal worden. Want ik drink nu toch iets meer koffie… Of eigenlijk: espresso. Maar daar worden de kosten per kopje alleen maar lager van. En de machine is veeleisend, elke dag moet er wel iets bijgevuld of schoongemaakt worden, en daar krijg ik keurige meldingen van. Dat doe ik dan ook trouw. Want een ochtend zonder koffie…. is geen ochtend!

Hoe belangrijk is koffie voor jou? En denk jij ook goed na over grote aankopen?

NS-abonnement de deur uit?

Geldnerd heeft geen auto. Niet meer sinds we terugkwamen uit het Verre Warme Land (waar een auto bittere noodzaak was). Ook voordat we daarheen vertrokken stond er hier geen auto voor de deur, niet meer sinds mijn echtscheiding. Als het echt nodig is voor vakantie of familiebezoek dan huren we er eentje, en verder doen we alles per fiets en met het openbaar vervoer. Alhoewel ik sinds het begin van de coronaperikelen niet meer in een bus, tram of trein heb gezeten…

Vroeger, vóór de tijd van de OV-chipkaart, had Geldnerd een OV-jaarkaart ‘van de zaak’. Dat was handig, want daar kon je altijd mee reizen. Maar dat privilege is al lang geleden afgeschaft. En sinds een hele lange tijd heeft Geldnerd een NS-abonnement. Dal Voordeel. Om buiten de spitsuren met 40% korting te kunnen reizen. De voorwaarden en tijden waarbinnen je goedkoper kunt reizen zijn ondertussen een aantal keren aangepast. Ik realiseerde mij dat ik niet eens meer precies wist wanneer ik nou met korting mag reizen.

En dit jaar reis ik al helemaal niet. Binnenkort is het jaarlijkse moment voor de verlenging van het abonnement. Tijd om me er weer eens in te verdiepen. Wat waren nou eigenlijk ook al weer de voorwaarden, en heb ik dit abonnement de afgelopen jaren wel terugverdiend?

Waar betaal ik eigenlijk voor?

Op de website van NS lees ik dat mijn abonnement mij de volgende rechten geeft: Ik reis met 40% korting buiten de spits. Dat is van maandag tot en met vrijdag van 9.00 – 16.00 en van 18.30 – 6.30 uur. Verder ook in de weekends, die duren bij NS van vrijdagavond 18.30 uur tot maandagochtend 4.00 uur. En op feestdagen de hele dag. Daarbij bepaalt het moment van inchecken of je met korting reist. Als ik dus op vrijdag om 08.55 incheck, telt de hele reis als hoog tarief. En uiteraard geldt de korting niet voor treinreizen met Thalys en Eurostar. Ik weet dat die tijdvakken de afgelopen jaren wel eens wat zijn verschoven, maar wanneer en hoe kan ik niet meer achterhalen. Ik baseer mij dus op de huidige tijdvakken.

Dat abonnement kostte mij de afgelopen jaren ongeveer € 50 per jaar, vorig jaar was het € 52. Maar een tijd geleden heb ik een mailtje gekregen (dat ik nooit echt gelezen heb totdat ik dit blogje ging schrijven) en vanaf dit jaar kost het mij € 56 per jaar. Een behoorlijke prijsstijging.

Haal ik dat eruit?

Ik heb al mijn reisbewegingen bij NS gedownload, dat kan daar tot 1 jaar terug in één bestand. Via de website van OV-Chipkaart kon ik nog 6 maanden verder terug, helaas wel alleen in maandoverzichten. Uit die bestanden heb ik alle reizen gefilterd waarop de korting van toepassing is, dus waarvan de inchecktijd binnen de hierboven genoemde tijdvakken ligt. Hiervan heb ik het totale bedrag bij elkaar opgeteld, en gedeeld door 60 (procent, het percentage van de reiskosten dat ik daadwerkelijk betaald heb), en daarna vermenigvuldigd met 40 (procent, het percentage van de reiskosten dat ik als korting heb gehad). Het bedrag dat hier uitkomt is de besparing die het abonnement mij opgeleverd heeft. Als dat hoger is dan de door mij betaalde abonnementskosten (die ik uit mijn financiële administratie haal) dan heb ik het abonnement goed benut.

En dat blijkt ruimschoots het geval. In het kalenderjaar 2019 bedroeg de besparing € 175. En zelfs in de eerste maanden van 2020, vóór de corona-quarantaine, heb ik al € 26 bespaard en daarmee de helft van de abonnementskosten voor dit jaar terugverdiend. Geen reden dus om dit abonnement op te zeggen.

Andere overwegingen

Je kunt een abonnement ook hebben uit overtuiging, omdat je een organisatie een warm hart toedraagt. Vriendin is bijvoorbeeld lid van enkele goede doelen. Geldnerd niet. Op zichzelf draag ik de NS en alle andere vormen van minder on-duurzaam vervoer een warm hart toe, maar het is voor mij geen reden om abonnee te blijven. Het financiële voordeel is dat uiteraard wel! Bij het abonnement krijg ik ook regelmatig extraatjes. zoals bonnetjes voor gratis koffie of korting op het een of ander. Die zitten regelmatig bij de nieuwsbrief. Maar dan reis ik net niet in de periode dat ze geldig zijn, of ik ben ze vergeten. Ik reken ze in elk geval niet mee bij de voordelen.

Kijk jij regelmatig naar al jouw abonnementen?

Alles wordt anders? Yeah right….

De gevaarlijkste woorden bij economische verandering zijn ‘dit keer is het anders’. Dat is tot op heden nog nooit zo geweest, we zullen zien wat er in de toekomst gebeurt. Ook deze keer zijn sommige mensen hoopvol. Maar er zijn wel wat dingen die ik me afvraag…

Leven op krediet?

De afgelopen 10 jaar hebben we één van de langste onafgebroken periodes van economische voorspoed gehad in de historie van de moderne mens. Je kunt je afvragen of het verstandig is geweest om de gezamenlijke schuld op de wereld in die periode steeds verder op te laten lopen. Bij het aangaan van schuld neem je een voorschot op toekomstig inkomen. Jouw toekomstig inkomen moet immers die schuld terugbetalen, inclusief de rente. Dat geldt voor landen, bedrijven, en individuen. Door de Corona-crisis is dat toekomstige inkomen voor veel mensen ineens een stuk minder zeker geworden. En is het dus minder zeker dat mensen / bedrijven / landen die schulden wel allemaal terug kunnen betalen.

De schuld van de een is het spaargeld van een ander. Niet terugbetalen op deze schaal kan vervelende schokken door het financiële systeem veroorzaken. Uiteindelijk zie je dat die schulden dan opgekocht worden door centrale banken. De enige instituten in de wereld die geld kunnen ‘maken’ en daarmee de pijn voor anderen kunnen verzachten. Dat doen ze al op ongekende schaal.

Niks aan de hand, zul je denken. Er wordt gewoon geld bijgedrukt. Maar al voor deze crisis was duidelijk dat daar ook grote risico’s aan zitten, onder andere het risico op hoge inflatie. En toen gingen we allemaal nog uit van een ‘gewone’ economische daling, niet van een economie die op volle snelheid tegen een muur aanrijdt en van de ene op de andere dag vrijwel tot stilstand komt.

Mijn lijfblad The Economist had afgelopen weekend een hoofdartikel over de huidige handelwijze van regeringen en centrale banken. Zij noemen het een ingrijpende verschuiving in de economie, van het soort dat maar één keer per generatie voorkomt. In de jaren zeventig gingen we van Keynesiaans denken naar het strenge monetarisme van Milton Friedman. In de jaren negentig kregen de centrale banken hun onafhankelijkheid. En nu tijdens de corona-pandemie hebben we een combinatie van grootse staatsschulden en het bijdrukken van geld (‘quantitative easing’) door de centrale banken, mede mogelijk gemaakt door de extreem lage inflatie (en dito rente).

Kunnen we iedereen helpen?

In 2008 was het eenvoudig. Er was een probleem met de banken. Dus werden ze ‘gekocht’ door de overheid, en er werden ook op andere manieren grote bedragen in gepompt zodat ze hun diensten konden blijven verlenen en de economie enigszins draaiend konden houden. In ruil daarvoor kregen de banken strengere regelgeving en beperkingen opgelegd. We wilden ze eigenlijk niet redden maar we moesten wel, ze waren ‘too big to fail’.

Maar nu? Ineens heeft iedereen hulp nodig. De luchtvaartsector was er als eerste bij. En inmiddels ben je een eikel als je nog niet je hand hebt opgehouden bij de overheid, lijkt het wel. Geldnerd is al heel lang ambtenaar, maar inmiddels zijn er heel veel mensen in overheidsdienst. Ze worden in elk geval met overheidsgeld betaald. Nederland had in 2015 een bruto binnenlands product (bbp) van ongeveer € 670 miljard. De overheid gaf destijds zo’n € 270 miljard uit. Dat kun je niet zomaar verdubbelen, in elk geval niet als er geen productie tegenover staat. De huidige steunmaatregelen zijn dus geen houdbaar model. Maar we hebben inmiddels wel iets van 90 miljard aan overheidssteun toegezegd aan iedereen. Dat is dus meer dan 10% van het BBP. En er wordt nu een krimp verwacht van een procent of 7. Die krimp zou dus 15 – 20 procent zijn zonder overheidssteun. En dan hebben wij een overheid die zich dat kan veroorloven… Dat is niet overal het geval.

Voor mij als belegger is het ook een interessant gegeven. Met miljarden aan ‘belastinggeld’ (eigenlijk: door centrale banken gecreëerd geld) wordt de economie zo goed en zo kwaad als het gaat gesteund. Daarmee worden de effecten van de crisis gedempt, de scherpe randjes worden er af gehaald. Het dempt mijn risico als belegger. Toch past het niet zo goed bij mijn liberale blik op de wereld. Bij rendement hoort ook risico. Rendement zelf houden en bij risico meteen naar de overheid kijken is wel een heel bijzonder economisch model.

Niet meer terug naar de oude situatie?

En wat nou als we niet meer teruggaan naar de oude situatie? Vaker thuiswerken blijkt voor een substantieel deel van de medewerkers best een optie. Dat hebben we de afgelopen periode wel bewezen. Oplossingen voor beter digitaal samenwerken en digitale bijeenkomsten met grotere groepen zijn nog even wennen. Ook in Huize Geldnerd denken we na over een betere thuiswerkplek. Maar verder ben ik voor. Het scheelt een hoop verplaatsingen. Geldnerd heeft jaren geleden al bedacht dat woon-werkverkeer verloren levensvreugde is, en is toen op een half uurtje lopen van z’n werk gaan wonen. Het geeft ook minder stress. Bij de werkgever van Geldnerd zijn we er serieus mee bezig. We zien allerlei innovaties ineens versneld van de grond komen. Ik ben benieuwd hoe we hier over een paar jaar op terugkijken.

Wereldwijd zagen we dat de (letterlijke) stilstand enorme effecten heeft op onze leefomgeving. Bijvoorbeeld hier in beeld gebracht door The Guardian, en bij ons eigen KNMI kijken ze naar de ‘seismische ruis’ en de luchtvervuiling. Nog een reden om misschien niet helemaal terug te gaan naar de oude situatie? Helaas duurde dat niet lang. Begin juni was de lucht boven China weer net zo vuil als voor de crisis. En eind juni maakten we in Nederland alweer net zoveel autokilometers als voor de crisis (al waren ze wel anders verdeeld over de dag, dus de ochtendspits is nog rustig).

Hetzelfde blijven doen? Wat moeten we anders?

Effecten van MIFID-2 op mijn beleggingen

Sinds begin 2018 is het lastiger om te beleggen in niet-Europese ETFs. Ik heb er een hele serie blogposts aan gewijd en een tijdje geleden nog deelgenomen aan een Europese evaluatie van deze regelgeving. Die consultatie is inmiddels afgerond, maar nieuws over de opvolging hiervan heb ik nog niet langs zien komen. Dat houd ik uiteraard in de gaten! Want het blijft toch steken dat anderen bepalen wat ik wel en niet mag kopen.

De invoering van MIFID-2 had destijds een grote impact op mijn beleggingskeuzes. Voorheen had ik (en vele anderen met mij) een voorkeur voor twee Amerikaanse ETFs van Vanguard. Ten eerste Vanguard Total International Stock ETF (VXUS) voor aandelen wereldwijd exclusief de Verenigde Staten, en daarnaast voor de aandelen uit de Verenigde Staten Vanguard Total Stock Market ETF (VTI). Twee fondsen met zeer lage kosten en een goede wereldwijde spreiding. Die konden we niet meer kopen, en dus zijn de meeste financiële bloggers overgeschakeld op Vanguard FTSE All-World UCITS ETF (VWRL). Iets duurder, maar het minst slechte alternatief. Overigens las ik onlangs bij Mr. FOB dat De Giro zijn ‘oude’ VTI en VXUS niet eens meer wil bewaren. Hij heeft ze dus omgezet naar Lynx. Ik heb van mijn eigen broker Binck dit soort mailtjes nog niet ontvangen gelukkig.

Er is nog een verschil tussen VTI / VXUS en VWRL. Die eerste twee staan genoteerd in Amerikaanse dollars, en die laatste in Euro’s. De valutaverhoudingen in mijn portefeuille begonnen dus te verschuiven. Meer Euro, en minder Amerikaanse dollars. Dat is niet noodzakelijkerwijs een slecht ding. Valutaverschillen brengen valuta-risico. Uiteindelijk heb ik Euro’s nodig om, nadat ik stop met werken, hier mijn boodschappen te kunnen betalen. En valutakoersen kunnen door de tijd heen behoorlijk fluctueren. Voor de waarde van mijn portefeuille maakt het nogal wat uit of je USD 1,40 krijgt voor een Euro, of USD 1,05. Beide hebben we de afgelopen 10 jaar gezien.

Ik geloof trouwens niet dat ons valutastelsel in elkaar gaat storten en dat we daarom maar alles in Bitcoins of andere alternatieve valuta moeten stoppen. Daarvoor zijn de belangen om de huidige situatie te handhaven eenvoudigweg te groot. Je ziet sinds de crisis van 2008 al dat overheden en centrale banken al het mogelijke doen om de huidige manier van werken te ondersteunen. Hoe lang dat nog lukt is de ‘one million dollar question’. Of toch de ‘one million bitcoin question’? Geld is immers pas geld als een ander er (ook) waarde aan hecht.

Maar goed, terug naar mijn beleggingsportefeuille. Ik ben dus eigenlijk, dankzij MIFID-2, gestopt met het kopen van fondsen genoteerd in Amerikaanse dollars, en overgeschakeld op het kopen van fondsen genoteerd in Euro’s. In september 2019 heb ik bovendien ‘opgeruimd’ in mijn portefeuille. Er gingen een aantal dollarfondsen uit, en die werden vervangen door eurofondsen. Het zorgt ervoor dat de verhoudingen in mijn portefeuille nogal verschoven zijn.

Overigens maakt het alleen ‘optisch’ wat uit. De belangrijkste ETF in mijn portefeuille is VWRL. Dat is een wereldwijd mandje van duizenden aandelen. Die weer grotendeels in dollars genoteerd zijn. Dus alhoewel de koers van VWRL in euro’s berekend wordt, merk je een stijging of daling van de dollar toch gewoon in die koers van VWRL. Toch ‘voelt’ het anders, omdat ik een koers in euro op mijn scherm zie. Ik houd mezelf graag voor de gek, dat weten jullie.

In een grijs verleden heb ik ook wat fondsen in andere valuta gehad, maar dat is al lang geleden. Ik weet nog hoe geschokt ik was toen ik voor het eerst zag dat de koers van het fonds daalde en mijn waarde in Euro toch hoger werd. En daarna toen ik voor het eerst zag dat de koers van het fonds steeg en mijn waarde in Euro toch lager werd. Het was mijn eigen kennismaking met het begrip valuta-risico.

Welke effecten zie jij in jouw portefeuille?

Mijn spreadsheets, een businesscase

Nog even over mijn spreadsheets… Want daar zijn grootse plannen mee. 2020 wordt hét jaar. Zei ik begin dit jaar. En ondertussen bekende ik bij de tussenstand van de jaardoelen dat er nog geen letter code geschreven is. Wat er wel geschreven is zijn nieuwe functies in de administratie en zelfs een totale verbouwing van mijn 48 grafieken. Hoe zit dat?

Kort en goed. Ik twijfel. Ik twijfel over de haalbaarheid van deze Herculeaanse taak. Vier spreadsheets zitten er in mijn universum: de administratie, de beleggingen, de hypotheek en het dashboard. Stapsgewijs opgebouwd sinds 2014. Sinds de basisversies zijn gebouwd heb ik meer dan 250 grotere en kleinere aanpassingen doorgevoerd (daar houd ik uiteraard een lijst van bij). Sommige kostten een half uurtje, anderen meerdere dagen. Ik durf de stelling aan dat er sinds 2014 meer dan duizend Geldnerd-uren in deze spreadsheets zijn gaan zitten.

En ik weet eenvoudigweg niet of ik dat nog een keer op kan brengen.

In 2014 en 2015, in het Verre Warme Land, had nam ik de tijd. De tijd om mijzelf echt nieuwe vaardigheden te leren. Boeken en artikelen te lezen over programmeren in Visual Basic. Te oefenen. Dagenlang en nachtenlang door te halen om de uitdagingen die ik tegenkwam op te lossen. Mijn spreadsheets zijn niet ontworpen, ze zijn organisch gegroeid. Pas na de basisversies is er stapsgewijs structuur in gekomen. Maar dat is een proces dat nog steeds doorloopt.

Dus ben ik nu aan het rationaliseren. Stel dat ik mijn spreadsheets nog 40 jaar gebruik? En per jaar € 55 betaal voor het gebruik van Microsoft Office? Dan ben ik dus € 2.200 kwijt om de huidige spreadsheets te blijven gebruiken, er van uitgaande dat Microsoft VBA blijft ondersteunen of een migratiepad naar een opvolger aanbiedt. Als ik dan met een uurtarief voor mijzelf reken van € 75? Dan mag ik er dus iets minder dan 30 uur aan besteden om een positieve businesscase te hebben? Dat staat in geen verhouding tot de honderden uren die het mij gaat kosten om mijn spreadsheets te migreren. Dus dan maar niks doen?

En dan was er ook nog even een berichtje dat LibreOffice in de toekomst mogelijk ook betaalde software wordt. Dat werd al snel genuanceerd, maar toch. Het is wel een herinnering dat niets zeker is op de lange termijn.

Onlangs heb ik ook nog een weekendje zitten spelen met de nieuwe versie 4.0 van GnuCash. Dat viel me niet tegen. In een uurtje had ik mijn hele grootboekschema erin zitten, en alle bankboekingen van het eerste halfjaar van 2020. Inmiddels ben ik zo ver dat ik het als een bruikbaar alternatief voor mijn administratie beschouw. Maar ik zie ook dat ik heel veel informatie kwijtraak als ik GnuCash echt ga gebruiken, bijvoorbeeld over mijn betaalgedrag. En voorlopig ben ik echt nog iets teveel gehecht aan mijn grafiekjes en statistiekjes. Maar als ik niets zou hebben en nu nog moest beginnen, werd het echt GnuCash. Enige boekhoudkennis is dan overigens wel vereist….

Uiteindelijk is het gewoon rationaliseren dat ik er nog niet echt mee aan de slag ben… Dat ik opgesloten zit in het systeem van Microsoft… Maar ik geef de moed nog niet op. Ooit komt er een oplossing. Denk ik.

Voel jij je wel eens opgesloten?

« Older posts

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑