Nieuwe ambtenaren-CAO 2021

Zoals wel vaker in de Haagse achterkamertjes kwam het uiteindelijk als een verrassing. Er is blijkbaar afgelopen vrijdag een nieuwe kortlopende CAO voor rijksambtenaren afgesproken. De leden van de vakbonden mogen er nog even over stemmen. Het was even zoeken, maar uiteindelijk vond ik op de website van de CMHF (Centrale voor Middelbare en Hogere Functionarissen) een nieuwsbericht met een link naar het onderhandelingsakkoord.

De CAO heeft ‘maar’ een looptijd tot eind maart 2022. Langer wilden de bonden zich niet vastleggen, ze vinden dat een nieuw kabinet eerst maar eens financiële ruimte moet creëren voor een fatsoenlijke CAO-verhoging. Met terugwerkende kracht per 1 juli 2021 krijgen we een loonsverhoging van 2,0%. De bedoeling is dat die vanaf december uitbetaald wordt.

Ook krijgen alle rijksambtenaren een eenmalige uitkering van € 300 bruto in december 2021. Met mijn bijzonder tarief loonheffing van 55,5% houd ik daar € 133,50 van over. verder krijgen we over 2021 een thuiswerkvergoeding van € 430 euro en vanaf 1 januari 2022 € 2 per thuiswerkdag netto. Ik ben benieuwd hoe we dat gaan registreren en of ik als manager iedere maand geacht word de declaraties te controleren en goed te keuren… Dat lees ik nog niet in het akkoord. De thuiswerkvergoeding over 2021 moeten we ook apart aanvragen.

De nieuwsberichten hebben het verder over een vergoeding voor inrichting van de thuiswerkplek van € 750 per 5 jaar. In het akkoord lees ik dat die bedoeld is voor ‘stoffering en meubilering’ van de thuiswerkplek. Niet voor apparatuur. Die kunnen we, net als nu, tot een bepaald maximum declareren. Er worden wel allerlei aparte regelingen van verschillende ministeries afgeschaft. De rijksoverheid is nog zoekend in het hybride werken, maar er wordt in elk geval geprobeerd om het rijksbreed eenduidig te maken. Dat vind ik al winst.

Recht op onbereikbaarheid

Bijzonder vind ik dat er voor heet eerst een soort van afspraken gemaakt zijn over het recht op onbereikbaarheid. In Frankrijk is dat er al, met het oog op een gezonde werk-privé balans. Uitgangspunt is dat de werknemer recht op onbereikbaarheid krijgt buiten het individueel overeengekomen werkrooster en de daarbij horende bereikbaarheids- en beschikbaarheidsdiensten. Dat is iets wat ik van harte toe juich. En ergens ook wel erg dat het nodig is.

Verruiming maximaal te sparen verlof

Ook handig met het oog op eerder stoppen met werken. De fiscale mogelijkheden om verlof te sparen zijn verruimd van 50 weken verlof naar maximaal 100 weken verlof. In de CAO-afspraken was tot nu toe geregeld dat werknemers maximaal 1.800 uur kunnen sparen in hun IKB-spaarverlof. Vanwege de verruimde fiscale mogelijkheden wordt dit per 1 januari 2022 gewijzigd in maximaal 3.600 uur. Dat zijn 100 voltijds ambtelijke werkweken, oftewel bijna twee jaar.

Wat vindt Geldnerd?

Ik ben blij dat er in elk geval iets van een loonsverhoging komt. Allerlei mensen zullen nu wel weer vinden dat wij het al goed genoeg hebben en toch niks bijdragen aan deze wereld, maar ook ambtenaren zijn mensen met gezinnen en huur en hypotheken en boodschappen die betaald moeten worden. Al besef ik ook terdege dat er heel veel mensen zijn die het moeilijker hebben dan wij.

Maar al die verschillende potjes maken het in mijn ogen wel nodeloos ingewikkeld. Ik hoop dat we in toekomstige CAO-afspraken iets meer samenhang kunnen brengen in de potjes voor opleidingen en verlof en thuiswerkplekken en reiskosten. Dat zou ook echt iets meer te kiezen geven bij de inrichting van je eigen werk.

Hoe is het met jouw CAO?

Alfa is voor Alfa-mannetjes

201610-alfa

Een alfadier, gewoonlijk naar het geslacht alfamannetje of alfavrouwtje genoemd, is het individuele dier in een groep van een bepaalde diersoort dat duidelijk de leiding heeft. Dit aldus Wikipedia. Deze leiding kan de vorm van heerschappij aannemen maar kan ook gewoon op gezag berusten. Bij veel zoogdieren mag het alfamannetje als enige met de vrouwtjes paren. De term Alfamannetje is dan ook synoniem geworden met dominante (mannelijke) leiders, die uiteraard hoog scoren in het bedrijfsleven en status verwerven, de baas spelen en in de kijker lopen. Testosteron is het toverwoord. Overigens ben ik in mijn loopbaan ook de nodige vrouwelijke alfa-leiders tegen gekomen. Leiding geven laat in sommige mensen toch echt het slechtste naar boven komen…

Bij investeringen is Alfa (α) de extra performance die een portefeuille heeft behaald bovenop de performance van de benchmark. Dus heeft je benchmark 6% ‘gescoord’, en jouw portefeuille 8%, dan heb je een Alfa van 2%. In de beleggingswereld is Alfa een graadmeter voor succes. Zonder Alfa ben je een loser. Dus probeert iedereen om het beter te doen dan de index. In de praktijk slagen niet veel mensen daarin.

Ik vind mijzelf niet zo’n alfamannetje, al denken sommige mensen in mijn omgeving daar anders over… Maar in ieder geval op het gebied van beleggen heb ik de Alfa vaarwel gezegd. Ik hoef het niet beter te doen dan de index. Ik wil graag in het spoor blijven van de index. Ik hoef niet zo nodig het hoogste rendement te halen. Als ik maar zo consistent mogelijk meerjarig mijn doelstellingen haal, ook in de ‘slechte jaren’.

Daarom werk ik (alleen maar) met ETFs, Exchange Traded Funds. Goedkope beleggingsproducten die zo getrouw mogelijk een index volgen. Doet de index +7%, dan ik ook. En doet de index -7%, dan ik ook. Alfa is nul, dus. Maar liever een Alfa van nul dan een Alfa beneden het vriespunt.

Wat is jouw alfa?

Geldnerd’s Boekenlijst

Veel bloggers publiceren lijsten met hun favoriete boeken over persoonlijke financiën, beleggen, financiële onafhankelijkheid en minimalisme. Niet zelden Eigenlijk altijd met ‘affiliate links’ naar BOL.com of andere online boekenwinkels, in de hoop dat jij daar dan op klikt en iets koopt zodat er weer wat centjes naar de eigen bankrekening vloeien. Geldnerd heeft nog nooit iets gedaan met affiliate marketing, maar hij is wel dol op boeken. En hoewel ik veel financiële kennis en inspiratie van andere blogs haal, zijn er ook boeken die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan mijn eigen reis naar een minimalistisch en financieel onafhankelijk leven. Links en rechts heb ik er in verschillende berichten wel eens naar verwezen, maar ik heb ze eigenlijk nog nooit op een rijtje gezet. Bij deze. En helemaal zonder ‘affiliate links’.

Your Money Or Your Life – Joe Dominguez & Vicki Brown

Voor mij (en niet alleen voor mij) was dit boek het begin van mijn reis naar financieel bewuster leven en financiële onafhankelijkheid. Het is dan ook een klassieker met een grote K, het origineel verscheen in 1992. Ik heb het rond 2002 gelezen.

Ik herinner me nog de schok toen ik de eerste keer mijn werkelijke uurloon uitrekende. Veel lager dan ik mijzelf voorhield, door een grote hoeveelheid reisuren en onbetaalde overuren, en stevige uitgaven voor dure kostuums en toebehoren. En de vervolgschok toen ik begon om mijn inkomsten en uitgaven bij te houden, en me dus ook realiseerde hoeveel werk-/levensuren al die uitgaven mij kosten.

Maar het belangrijkste is toch wel dat dit boek mijn denkproces gestart heeft. Over geld, hoe ik er mee omga, wat ermee zou kunnen, over eenvoud en complexiteit bij de inrichting van je eigen leven. Zo’n start van dit denkproces kun je natuurlijk op allerlei manieren krijgen. Maar voor mij begon het bij dit boek. En daarom zal het voor altijd bovenaan mijn boekenlijstje staan.

The Little Book of Common Sense Investing – John C. Bogle

Beleggen doe ik al heel lang. En heb ik heel lang verkeerd gedaan. Op zoek naar de koopjes of de fondsen die het zeker gingen maken. Beetje kopen. Beetje verkopen. Dure beleggingsfondsen. Geen idee waarom eigenlijk, al had ik er altijd wel een rationeel verhaal bij. Het heeft me regelmatig geld gekost.

Totdat ik John C. Bogle ontdekte. De oprichter van Vanguard en volgens velen de uitvinder van de goedkope indextracker. Zijn boekje ‘The Little Book of Common Sense Investing’ uit 2007, met een nieuwe editie in 2017, was een eye-opener voor mij. Niks dure fondsen. Niks ingewikkelde analyses. Breed spreiden, lage kosten, en gewoon doorgaan. Ik hoef de markt niet te verslaan. Dat lukt toch bijna niemand, en al helemaal niet structureel. Maar als de aandelenmarkt 7% rendement per jaar maakt en ik ook, dan heb ik helemaal niets te klagen.

John C. Bogle is op die manier erg bepalend geweest voor mijn beleggingsfilosofie. Ik ben een ‘Boglehead’, en ik ben daar trots op. Ook John C. Bogle staat dus absoluut op mijn boekenlijstje. Collega-blogger Start To FIRE heeft overigens twee interessante blogposts geschreven over de filosofie van de ‘Bogleheads’.

Marie Kondo – The Life-Changing Magic of Tidying Up

Je zou het nu niet zeggen, maar vroeger was Geldnerd erg op spullen georiënteerd. Merkdingetjes, dure meubels, dat soort dingen. Grote bakken met geld gingen daar naartoe. Maar toen kwam er een echtscheiding en merkte ik dat er nauwelijks dingen waren die ik mee wilde nemen. En vervolgens verhuisde ik zeven keer in zeven jaar tijd. Twee verhuizingen waren intercontinentaal (naar het verre Warme Land en weer terug) en een paar verhuizingen waren naar gemeubileerde appartementen of woningen. In december 2016, bij de verhuizing naar Geldnerd HQ, had ik voor het eerst in jaren al mijn bezittingen weer onder één dak. Sommige had ik vier jaar niet gezien. En niet gemist.

Ergens in de tussentijd had ik een boek gelezen van een Japanse opruim-goeroe, Marie Kondo. The Life-Changing Magic of Tidying Up. De eenvoud van haar aanpak sprak me erg aan. En dus ben ik ‘m toe gaan passen op mijn spullen. Eerst op kleine schaal, maar later heb ik ook moeilijke thema’s als memorabilia aangepakt. Mijn kledingkast is ook gerationaliseerd en sinds een paar jaar vouw ik zelfs mijn sokken op de door Marie Kondo gepredikte wijze.

Door Marie Kondo heb ik een rustige omgeving weten te creëren, die ook zorgt voor rust in mijn hoofd. Zelfs mijn werksysteem is deels gebaseerd op de principes van Marie Kondo. Daarom verdient ook zij een plaatsje op mijn boekenlijstje.

Loslaten en anders leven

Afgelopen jaar is er een nieuw thema mijn leeslijst in geslopen. Dat heeft te maken met het loslaten van de dingen die je vast lijken te binden aan je huidige leven, en de zoektocht om je eigen leven anders in te richten. Dat klinkt misschien een beetje als een mid-life crisis, maar die heb ik al wel een paar jaar achter mij liggen. Onderstaand in elk geval drie boeken die ik het afgelopen jaar gelezen heb en die ik zeer de moeite waard vond rond dit thema. Als je snel bent heeft Lonneke Lodder misschien nog een exemplaar van haar boek voor jou.

En verder…

Er verschijnen tientallen honderden boeken over persoonlijke financiën, beleggen, minimalisme en aanverwante thema’s. Goeroe’s bouwen er hele levensstijlen omheen. Ik heb er een aantal gelezen. Soms wel aardig, maar voor mij geen toppers. De boeken die ik eerder in deze blogpost noemde hebben die status voor mij wel. Het zijn stuk voor stuk klassiekers die Geldnerd gemaakt hebben tot wat hij nu is. Maar dat is een persoonlijke voorkeur natuurlijk.

Wat zijn jouw favoriete boeken?

Gezond Leven systeem

Nu ik geschreven heb over mijn Werksysteem, wordt het tijd om ook eens wat uitgebreider te schrijven over mijn persoonlijke systeem om een gezondere levensstijl te ondersteunen. Dat is twintig jaar lang best een worsteling geweest. Daar is verandering in gekomen in de zomer van 2019. En met wat coronaworstelingen houdt het systeem nog steeds stand.

Ten opzichte van mijn voorgaande levensstijl heb ik twee belangrijke wijzigingen doorgevoerd. En dat is echt geen rocket science. Ik ben meer gaan bewegen en beter op gaan letten wat ik eet. Enerzijds waren dat allebei eenvoudige stappen. Ik heb twintig jaar helemaal niets aan sport gedaan. En totaal niet opgelet wat ik at en dronk. Maar anderzijds was het een enorme stap. En daar heb ik hulp bij gezocht.

Bewegen

Vanaf de zomer van 2019 tot december 2020 heb ik gewerkt met een personal trainer. Elke week een uur. Daarna maakte de Corona-lockdown daar een einde aan. Sinds augustus train ik weer zelfstandig, bij een andere sportschool. Voorlopig met het arsenaal aan oefeningen dat ik in anderhalf jaar heb opgebouwd.

Ik houd mijn oefeningen wekelijks bij. In een spreadsheet uiteraard. Dat doe ik al sinds de allereerste trainingssessie. Voor iedere oefening het gewicht waarmee ik train en het aantal herhalingen. En voor de sessie als geheel een aantal basisstatistieken die verzameld worden door mijn sportgadget. Gemiddelde en hoogste hartslag, verbrande calorieën, percentage veterbanden, totale tijd van de trainingssessie. Dat levert me een schat aan informatie op over mijn voortgang.

En inmiddels durf ik te zeggen dat de wekelijkse trainingssessie onderdeel is van mijn systeem. Ik heb het gemist tijdens de lockdown. Al durfde ik pas weer te beginnen na de vaccinaties, om geen grote risico’s met mijn eigen gezondheid te nemen.

Wat ik maar niet in mijn systeem krijg is hardlopen. Het zou goed beter zijn als ik één, nog liever twee, keer per week ook een rondje zou gaan hardlopen. Cardiofitness als aanvulling op de krachttraining. Ik heb er een app voor die mij in 10 weken naar 5 kilometer hardlopen zou moeten brengen. En ik ben al een aantal keren opnieuw begonnen.

Deels is het dat ik hardlopen gewoon niet leuk genoeg vind. En deels is het ook dat ik het gewoonweg niet in mijn weekritme gepast krijg. Wat natuurlijk onzin is, want ‘geen tijd’ bestaat niet. Het is altijd ‘geen prioriteit’. Ik overweeg nu, zeker omdat de donkere en koude tijd van het jaar weer aangebroken is, een tweede wekelijkse sessie in de sportschool te plannen. De eerste sessie richt ik dan op krachttraining, de tweede sessie op cardiofitness. Of twee gemengde sessies, dat kan natuurlijk ook.

Eten en drinken

Behoudens bijzondere medische situaties is mijn gewicht een resultante van de calorieën die ik eet en de calorieën die ik verbrand. Jarenlang gedachteloos en ongezond eten en drinken zonder enige regelmatige vorm van lichaamsbeweging leidde tot een behoorlijk fors overgewicht. Het werd mij dus al snel duidelijk dat ik er niet zou komen met alleen maar meer bewegen. Ik moest ook bewuster gaan eten.

Een van de eerste stappen van bewustwording is bij mij altijd de realisatie dat ik veel te weinig van het onderwerp af weet. Oh, genoeg kookboeken hier in huis, en sommige worden soms zelfs opengeslagen. Maar bewust eten, wat is dat eigenlijk? En hoe doe je dat. De conclusie was dus al snel dat ik hier ook hulp bij nodig had. Dus ging ik naar de diëtist. En daar kom ik nog steeds met enige regelmaat.

Wat voor mij ook werkt: een eetdagboek. Ik schrijf elke dag op wat ik eet en drink. Niet ingewikkeld met een app en een calorieën-teller, maar gewoon een eenvoudig lijstje in mijn online notitieboek Evernote. Dat geeft al heel veel inzicht en bewustwording. Al vroeg kwam ik er achter dat ik veel te veel koolhydraten at. Pasta, rijst, aardappelen. ‘Makkelijk’. Daar hanteer ik nu geadviseerde hoeveelheden voor. Ik wil me nog eens gaan verdiepen in het Low Carb High Fat (LCHF) dieet, ik denk dat daar voor mij persoonlijk goede aanknopingspunten in zitten. Ook dronk ik te veel frisdrank, met name Coca Cola Zero. Maar daar werd in augustus een ‘nieuwe verbeterde formule’ van geïntroduceerd. Daarvan kreeg ik maagklachten, en sindsdien drink ik veel minder frisdrank. Is een verslechtering toch nog ergens goed voor.

Uitgebreidere maaltijden moet ik van mezelf liefst compenseren. Bij een borrel of dinertje neem ik nu vaak een lichtere lunch om alvast wat ruimte in te bouwen. Blijft over mijn voorliefde voor (zoete) snacks. Daar is eigenlijk maar één oplossing voor in Huize Geldnerd. Zorgen dat ze niet in huis zijn. Als ze er liggen, dan worden ze geconsumeerd. Niet per stuk, maar per pak. En ik drink iets te graag een lekker glaasje wijn bij het avondeten. Ook dat probeer ik te beperken, en in elk geval niet meer te doen op werkdagen. Maar een kortere werkweek helpt dan natuurlijk niet.

Financiën

Tsja, en op dit blog kom je natuurlijk ook voor financiële dingen. Dus wat kost me dat nou, dat Gezond(er) Leven systeem?

De afrekening van de diëtist loopt via de zorgverzekering en moet ik dus zelf betalen als onderdeel van mijn eigen risico. Dat kost iets meer dan € 35 per sessie, en ik ga eens in de twee à drie maanden.

De personal trainer kostte € 60 per sessie. Dat hakte er dus best wel in. De sportschool is een stuk goedkoper. Ik ben begonnen met een 10-rittenkaart. Die kost mij € 14,35 per sessie. Eerst maar eens kijken hoe het beviel, immers. Daarna had ik al snel uitgerekend dat een abonnement veel goedkoper is. Mits ik trouw elke week bleef gaan natuurlijk. Iets met stok en deur waar die achter staat, en de meeste sportscholen leven volgens mij van de klanten die wél een abonnement hebben en niet komen sporten… Maar zelfs met één keer trainen per week is een abonnement voordeliger. Ik kan dan kiezen tussen een maand-, kwartaal-, halfjaar- en jaar-abonnement. Met 50+ korting. Als ik één keer per week train lopen de kosten dan stapsgewijs terug naar € 8,50 per sessie, bij twee keer per week trainen wordt dat zelfs € 4,25 per sessie. Mits ik volhoud. Ik heb voorlopig gekozen voor een halfjaar-abonnement. Dat kost mij € 38,50 per maand.

Voor mijn Gezond(er) Leven systeem heb ik een potje in mijn voorzieningensysteem. Oorspronkelijk ging daar € 300 per maand in. Dat is inmiddels teruggebracht naar € 100 per maand. Hiervan kan ik ruimschoots de sportschool en de diëtist betalen, en dan hou ik ook nog geld over om af en toe nieuwe sportkleding en schoenen te kopen.

Tussenstand

Ben ik op mijn streefgewicht? Nee, nog (steeds) niet. Daarvoor houd ik misschien ook iets teveel van lekker eten en een goed glaasje wijn of whisky. Maar mijn gezondheid en gewicht zijn een stuk beter dan voorheen! En, het allerbelangrijkste, ik wil echt niet meer terug naar mijn oude ik. Want wat heb ik aan al die resultaten van mijn financiële systeem als ik niet gezond kan blijven om er van te genieten?

Hoe houdt jij jouw leven een beetje gezond?

NB: Hoera! Dit is blogpost nummer 800!

Derde kwartaal 2021

Het (demissionaire) kabinet beloofde ons een ‘zomer vol mogelijkheden’. De media spraken (hoopvol) over een ‘summer of love’. Het weer werkte in Nederland ook niet erg mee, en ‘de buitenlanden’ (inclusief Limburg) werden geteisterd door overstromingen en bosbranden. Uiteindelijk viel het dus allemaal een beetje tegen in het derde kwartaal. En dat nieuwe kabinet is er ook nog steeds niet, terwijl de verkiezingen alweer bijna zeven maanden geleden waren. Er kwamen wel steeds meer nieuwe ministers en staatssecretarissen in het oude kabinet, omdat bewindspersonen opstapten wegens gezondheidsklachten, juridische klachten, coronagerelateerde klachten of ongezonde nieuwe functies. Wat betekende dat allemaal voor het derde kwartaal van Geldnerd? Lees het in kwartaalrapport nummer 21!

Aandelenmarkten – (Ever)Grande Finale?

Wat valt er nu nog te zeggen over de aandelenmarkten? Optimisme blijft de boventoon voeren. Ik begrijp steeds minder waarom. En houd het persoonlijk maar op de grote hoeveelheid geld die de centrale banken in ‘het systeem’ pompten en die wanhopig op zoek is naar pekken om rendement te behalen. Zelfs tulpenbollen zouden het nu weer erg goed doen, onwetende beleggers speculanten kopen alles.

Eind augustus was het jaarlijkse symposium van de Amerikaanse Centrale Bank (FED) in Jackson Hole. In zijn langverwachte speech zei de baas van de FED vooral héél voorzichtig te zullen zijn bij het misschien eventueel stapsgewijs in hele kleine stapjes met voortdurende zorgvuldige heroverweging misschien wel afbouwen van de ondersteuningsmaatregelen. Voor de aandelenmarkten was dat geen signaal om te gaan dalen.

Nervositeit kwam er uiteindelijk wel in september, toen een van de vastgoedzeepbelbedrijven in China dreigde om te vallen en we er weer aan herinnerd worden dat de definitie van ‘vrije markt’ in China toch een andere is dan in de traditionele markten van met name Europa en de Verenigde Staten. De situatie roept herinneringen op aan de val van Lehman Brothers in de Verenigde Staten in 2008, wat terugkijkend het begin van de financiële crisis was. Ik volg ‘m dan ook met belangstelling. En de laatste weken van september was er ook een daling te zien. Die werd veroorzaakt door een stijging van de rente op Amerikaanse staatsleningen (Treasuries) uit nervositeit over de afbouw van de steun (die toch ooit zal moeten gebeuren) en de politieke begrotingsperikelen in de Verenigde Staten.

Per saldo eindigde de S&P500 index het afgelopen kwartaal een ietsiepietsielager dan dat het begonnen was. In eerste instantie steeg de index gewoon door, met af en toe een dipje van een paar dagen als ‘de markten’ weer even nerveus werden over mogelijke inflatie, afbouw van de steunmaatregelen, of stijging van de coronabesmettingen. Het gaat nu al zo lang ‘goed’ dat je bijna zou geloven dat de markt nooit meer gaat dalen. Maar dat gaat de markt echt wel weer een keer doen. Het is inmiddels oktober, de mythische crisismaand op de markten, dus wie weet?

En ja, ik heb nieuwe grafieken! De grafieken voor de aandelenmarkten in mijn kwartaalrapportages waren vrijwel de enige grafieken op dit blog die ik tot nu toe elders haalde, bij Yahoo Finance en eerder bij IEX. Maar sinds dit kwartaal sla ik wekelijks automatisch de stand van de S&P500 index, de Eurostoxx 600 index, en de rentestand van de 10-jarige Amerikaanse staatsobligaties (US 10Y Treasuries) op in mijn beleggingsspreadsheet als ik mijn portefeuille bijwerk. En die heb ik ook met terugwerkende kracht bijgewerkt tot 1 januari 2013, de start van mijn portefeuille. Dus ik kan nu eenvoudig mijn eigen grafieken laten zien.

De  rente op tienjarige staatsobligaties in de Verenigde Staten was in het eerste kwartaal behoorlijk opgelopen, van 0,92% naar 1,68%. Maar in het derde kwartaal kwam de rente in eerste instantie niet echt van z’n plek. De laatste maanden was er toch weer een stijging, om uiteindelijk iets boven de 1,5% te eindigen. Gaf mijn spaarrekening maar zoveel rente…

En ook de beurzen in Europa stegen in het derde kwartaal in eerste instantie rustig verder. Maar in de tweede helft van het afgelopen kwartaal werd ook die stijging weer volledig ingeleverd.

Inmiddels krijg je voor € 1,00 ongeveer US$ 1,16, dat was US$ 1,18 aan het einde van het tweede kwartaal. Ik ontvang nog steeds een groot deel van mijn dividend in Amerikaanse dollars. Maar heb nog maar één ETF in mijn portefeuille die in dollars genoteerd staat

Mijn portefeuille

Mijn portefeuille is nog steeds goed gespreid over de wereldwijde aandelenmarkt en de markt voor staatsobligaties, met dank aan VWRL en DBZB aangevuld met enkele dividend-ETFs. En mijn portefeuille beweegt dus zoals altijd keurig mee met de wereldwijde aandelenmarkten. Ik heb ook dit kwartaal elke maand normaal bijgekocht met mijn maandelijkse storting, steeds het fonds dat mijn spreadsheet adviseerde om dichter bij de gewenste portefeuilleverdeling uit te komen.

Ondanks de beperkte stijging van de aandelenmarkten steeg mijn portefeuille dit kwartaal ook weer redelijk door. Ik heb weer een aantal keren een Virtual All Time High (VATH) aangetikt. Het VATH bereken ik door het vorige reële All Time High te nemen plus alle inleg sinds die datum. De totale waarde van mijn beleggingsportefeuille staat nu 68,0% boven mijn totale inleg. Aan het einde van Q2 was dat 63,3%

Hoe lees je deze grafiek? De (op dit moment) bovenste zwarte lijn geeft de actuele waarde van mijn beleggingsportefeuille op de betreffende datum. De (op dit moment) onderste zwarte stippellijn geeft de totale inleg tot die datum weer. Je ziet dat ik de afgelopen jaren elke maand een inleg doe. Het groene vlak tussen de twee lijnen is mijn huidige papieren beleggingswinst. Als ik op verlies zou staan (de portefeuille is minder waard dan de inleg) dan wordt er een rood vlak zichtbaar. Zie ook mijn nadere uitleg over hoe ik deze grafiek opgebouwd heb.

De ROI YTD is per einde van het derde kwartaal 17,1%. De 12-maands XIRR staat op 29,0%.

Indicator202Q32020Q42021Q12021Q22021Q3
% boven inleg33,1%46,3%60,3%63,3%68,0%
ROI YTD-7,0%4,1%11,1%14,9%17,1%
XIRR 1Y-1,4%3,2%46,6%29,3%29,0%

Dividend en Spaarrente

In het derde kwartaal van 2021 ontving ik netto € 1.113,52 aan dividend op mijn rekening. In het derde kwartaal van 2020 was dat nog € 489,01 en in het tweede kwartaal van 2021 was het € 429,32. Het beeld is een beetje vertekend. Door een storing bij mijn broker werden twee dividendbetalingen pas op 1 juli (Q3) bijgeschreven op mijn rekening, terwijl ze eigenlijk al op 30 juni (Q2) uitbetaald hadden moeten worden. Maar (zelf opgelegde) regels zijn regels…

Ik registreer mijn dividend op netto contante basis in Euro’s, de basisvaluta van mijn administratie. Dat betekent dat ik het netto dividendbedrag opneem in mijn administratie op het moment dat het op mijn beleggingsrekening bijgeschreven wordt. Als het een dividend in buitenlandse valuta (US dollar) is, dan reken ik het om naar Euro’s tegen de wisselkoers van het moment van ontvangen op mijn rekening.

Mijn verwachting is nog steeds dat de spaarrente nog jaren laag blijft. Ik heb maar 3 maanden kunnen genieten van 0,30% rente op mijn bufferrekening, eind september verlaagde Lloyds Bank de rente naar 0,15%. Nog altijd 15 keer zo veel als de 0,01% op de kleine bufferspaarrekening bij mijn huisbank.

Spaarpercentage

In het derde kwartaal kwam er een (dramatisch?) einde aan de spaarpercentages boven de 65%, die ik haalde in de eerste helft van het jaar. Er werden inhaaluitgaven gedaan. Er werd weer iets vaker buiten de deur gegeten en geborreld. Er werd een bril gekocht. En zo nog wat dingen. Maar het spaarpercentage voor het hele jaar tot nu toe (YTD) staat nog steeds op een gezonde 55,6%. Mijn doelstelling voor 2021 is 40,0%. Die ga ik naar verwachting wel halen.

Mijn administratie houdt ook voor mij bij hoeveel No Spend Days (NSDs) ik heb. Dat zijn dagen waarop ik niks betaal met mijn creditcard, pinpas, Apple Pay, of contant geld. Corona zorgt er nog steeds voor dat het aantal NSDs hoger is dan ‘vroeger’. Gemiddeld had ik er toen een stuk of 10 per maand. Dit jaar zijn het er nog steeds minimaal 20 per maand.

Eigen Vermogen

Dit kwartaal was er ‘alleen maar’ regulier salaris, inleg in mijn beleggingen, reguliere en extra aflossingen van de hypotheek, en natuurlijk de bewegingen van de beleggingsportefeuille op de golven van de aandelenmarkten. Niets bijzonders dus.

En dat leidt tot onderstaande ontwikkeling van mijn vermogen per kwartaal. In het derde kwartaal van 2021 is mijn eigen vermogen gegroeid met 2,1%.

Beste Uitgave(n)

In het derde kwartaal was er een heel pijnlijk moment in mijn leven. Voor de allerallereerste keer kreeg ik leeftijdskorting. Ik ben begin augustus gaan trainen bij een nieuwe sportschool, en daar heb ik een abonnement genomen. En kreeg ik leeftijdskorting, omdat ik 50+ ben. Dat was even schrikken. Maar ik ben heel blij dat ik weer aan het trainen ben.

Verder heb ik in het derde kwartaal vooral de potjes aangesproken. Voor onze vakantie en voor een nieuwe bril. De oude stond alweer drie jaar op mijn neus, en dus vond ik het tijd voor een nieuwe oogmeting die leidde tot glazen met een sterker ‘varifocus’ leesgedeelte en ook een nieuwe bril. De bril kon ik maar voor een klein gedeelte betalen uit mijn potje, omdat ik pas sinds kort hier apart voor spaar. Maar dat heb ik dus aangevuld uit andere potjes. Het brillenpotje staat nu weer op nul en wordt elke maand bijgevuld, zodat er over drie jaar wel ongeveer genoeg geld gaat zijn voor de volgende bril.

Hoe was jouw derde kwartaal?

Je kunt oude kwartaalberichten teruglezen via mijn overzichtspagina.

Ambtenaren die niks vragen…

…Worden overgeslagen. We lijken wel kinderen…

Er zat vorige maand een kleine verrassing bij mijn salarisbrief. En ook bij het bedrag dat op mijn bankrekening gestort werd. € 300 extra. Het gevolg van een herberekening. Die niet zou hebben plaatsgevonden als ik geen navraag had gedaan, daar ben ik van overtuigd. Een tijdje geleden keek ik namelijk naar de impact van de inflatie op mijn salaris. Want ik hoop altijd maar dat die een beetje gelijke tred houden. Hiervoor heb ik een spreadsheet bijgewerkt met de verschillende salariscomponenten per maand zoals ze op mijn maandelijkse salarisbrief staan. En daarbij viel mij iets op.

Vorig jaar ben ik namelijk gestart in een nieuwe functie. En overgestapt van de ene Haagse toren naar een andere Haagse toren. Het personeelssysteem van het Rijk werkt rijksbreed. Dus kun je eenvoudig overgeplaatst worden naar een ander ministerie.

Maar om een of andere reden liep mijn overplaatsing administratief toch niet helemaal soepel. En maakte men vervolgens een puinhoop van de maandelijkse betalingen van Individueel Keuze Budget (IKB). Dat leidde tot een serie herberekeningen en een aantal wisselende bedragen van maand tot maand. Lastig, want mijn maandelijkse overboekingen zijn wel ingesteld op dat maandelijkse bedrag. Maar ik vertrouwde erop dat het wel goed zou komen.

Ik had natuurlijk beter moeten weten. Want de overheid is de overheid, ook als het eigen werknemers betreft. En dat viel me op toen ik begin juni alles in die spreadsheet onder elkaar zette. Er klopte gewoon iets niet. In de tweede helft van vorig jaar, met alle herberekeningen, ontving ik minder dan in de eerste helft. Tijd dus om er een mailtje aan te wijden. Men ‘zou er naar kijken’. En toen werd het stil, totdat ik die salarisbrief en storting ontving. Opgelost.

Ondertussen is het nog steeds oorverdovend stil rond onze nieuwe CAO. Als er al gepraat wordt, dan is dat weer in de bekende Haagse achterkamertjes. En werken we nog steeds gewoon thuis, waarvan de kosten ook steeds beter in beeld komen. En ons pensioenfonds verwacht de premie in 2022 verder te verhogen. Je zou er bijna een najaarsdepressie van krijgen.

Oh ja, en ambtenaren die wel iets vragen worden vaak ook overgeslagen hoor!

Zorgt jouw werkgever wel goed voor jou?