Gezond Leven systeem

Nu ik geschreven heb over mijn Werksysteem, wordt het tijd om ook eens wat uitgebreider te schrijven over mijn persoonlijke systeem om een gezondere levensstijl te ondersteunen. Dat is twintig jaar lang best een worsteling geweest. Daar is verandering in gekomen in de zomer van 2019. En met wat coronaworstelingen houdt het systeem nog steeds stand.

Ten opzichte van mijn voorgaande levensstijl heb ik twee belangrijke wijzigingen doorgevoerd. En dat is echt geen rocket science. Ik ben meer gaan bewegen en beter op gaan letten wat ik eet. Enerzijds waren dat allebei eenvoudige stappen. Ik heb twintig jaar helemaal niets aan sport gedaan. En totaal niet opgelet wat ik at en dronk. Maar anderzijds was het een enorme stap. En daar heb ik hulp bij gezocht.

Bewegen

Vanaf de zomer van 2019 tot december 2020 heb ik gewerkt met een personal trainer. Elke week een uur. Daarna maakte de Corona-lockdown daar een einde aan. Sinds augustus train ik weer zelfstandig, bij een andere sportschool. Voorlopig met het arsenaal aan oefeningen dat ik in anderhalf jaar heb opgebouwd.

Ik houd mijn oefeningen wekelijks bij. In een spreadsheet uiteraard. Dat doe ik al sinds de allereerste trainingssessie. Voor iedere oefening het gewicht waarmee ik train en het aantal herhalingen. En voor de sessie als geheel een aantal basisstatistieken die verzameld worden door mijn sportgadget. Gemiddelde en hoogste hartslag, verbrande calorieën, percentage veterbanden, totale tijd van de trainingssessie. Dat levert me een schat aan informatie op over mijn voortgang.

En inmiddels durf ik te zeggen dat de wekelijkse trainingssessie onderdeel is van mijn systeem. Ik heb het gemist tijdens de lockdown. Al durfde ik pas weer te beginnen na de vaccinaties, om geen grote risico’s met mijn eigen gezondheid te nemen.

Wat ik maar niet in mijn systeem krijg is hardlopen. Het zou goed beter zijn als ik één, nog liever twee, keer per week ook een rondje zou gaan hardlopen. Cardiofitness als aanvulling op de krachttraining. Ik heb er een app voor die mij in 10 weken naar 5 kilometer hardlopen zou moeten brengen. En ik ben al een aantal keren opnieuw begonnen.

Deels is het dat ik hardlopen gewoon niet leuk genoeg vind. En deels is het ook dat ik het gewoonweg niet in mijn weekritme gepast krijg. Wat natuurlijk onzin is, want ‘geen tijd’ bestaat niet. Het is altijd ‘geen prioriteit’. Ik overweeg nu, zeker omdat de donkere en koude tijd van het jaar weer aangebroken is, een tweede wekelijkse sessie in de sportschool te plannen. De eerste sessie richt ik dan op krachttraining, de tweede sessie op cardiofitness. Of twee gemengde sessies, dat kan natuurlijk ook.

Eten en drinken

Behoudens bijzondere medische situaties is mijn gewicht een resultante van de calorieën die ik eet en de calorieën die ik verbrand. Jarenlang gedachteloos en ongezond eten en drinken zonder enige regelmatige vorm van lichaamsbeweging leidde tot een behoorlijk fors overgewicht. Het werd mij dus al snel duidelijk dat ik er niet zou komen met alleen maar meer bewegen. Ik moest ook bewuster gaan eten.

Een van de eerste stappen van bewustwording is bij mij altijd de realisatie dat ik veel te weinig van het onderwerp af weet. Oh, genoeg kookboeken hier in huis, en sommige worden soms zelfs opengeslagen. Maar bewust eten, wat is dat eigenlijk? En hoe doe je dat. De conclusie was dus al snel dat ik hier ook hulp bij nodig had. Dus ging ik naar de diëtist. En daar kom ik nog steeds met enige regelmaat.

Wat voor mij ook werkt: een eetdagboek. Ik schrijf elke dag op wat ik eet en drink. Niet ingewikkeld met een app en een calorieën-teller, maar gewoon een eenvoudig lijstje in mijn online notitieboek Evernote. Dat geeft al heel veel inzicht en bewustwording. Al vroeg kwam ik er achter dat ik veel te veel koolhydraten at. Pasta, rijst, aardappelen. ‘Makkelijk’. Daar hanteer ik nu geadviseerde hoeveelheden voor. Ik wil me nog eens gaan verdiepen in het Low Carb High Fat (LCHF) dieet, ik denk dat daar voor mij persoonlijk goede aanknopingspunten in zitten. Ook dronk ik te veel frisdrank, met name Coca Cola Zero. Maar daar werd in augustus een ‘nieuwe verbeterde formule’ van geïntroduceerd. Daarvan kreeg ik maagklachten, en sindsdien drink ik veel minder frisdrank. Is een verslechtering toch nog ergens goed voor.

Uitgebreidere maaltijden moet ik van mezelf liefst compenseren. Bij een borrel of dinertje neem ik nu vaak een lichtere lunch om alvast wat ruimte in te bouwen. Blijft over mijn voorliefde voor (zoete) snacks. Daar is eigenlijk maar één oplossing voor in Huize Geldnerd. Zorgen dat ze niet in huis zijn. Als ze er liggen, dan worden ze geconsumeerd. Niet per stuk, maar per pak. En ik drink iets te graag een lekker glaasje wijn bij het avondeten. Ook dat probeer ik te beperken, en in elk geval niet meer te doen op werkdagen. Maar een kortere werkweek helpt dan natuurlijk niet.

Financiën

Tsja, en op dit blog kom je natuurlijk ook voor financiële dingen. Dus wat kost me dat nou, dat Gezond(er) Leven systeem?

De afrekening van de diëtist loopt via de zorgverzekering en moet ik dus zelf betalen als onderdeel van mijn eigen risico. Dat kost iets meer dan € 35 per sessie, en ik ga eens in de twee à drie maanden.

De personal trainer kostte € 60 per sessie. Dat hakte er dus best wel in. De sportschool is een stuk goedkoper. Ik ben begonnen met een 10-rittenkaart. Die kost mij € 14,35 per sessie. Eerst maar eens kijken hoe het beviel, immers. Daarna had ik al snel uitgerekend dat een abonnement veel goedkoper is. Mits ik trouw elke week bleef gaan natuurlijk. Iets met stok en deur waar die achter staat, en de meeste sportscholen leven volgens mij van de klanten die wél een abonnement hebben en niet komen sporten… Maar zelfs met één keer trainen per week is een abonnement voordeliger. Ik kan dan kiezen tussen een maand-, kwartaal-, halfjaar- en jaar-abonnement. Met 50+ korting. Als ik één keer per week train lopen de kosten dan stapsgewijs terug naar € 8,50 per sessie, bij twee keer per week trainen wordt dat zelfs € 4,25 per sessie. Mits ik volhoud. Ik heb voorlopig gekozen voor een halfjaar-abonnement. Dat kost mij € 38,50 per maand.

Voor mijn Gezond(er) Leven systeem heb ik een potje in mijn voorzieningensysteem. Oorspronkelijk ging daar € 300 per maand in. Dat is inmiddels teruggebracht naar € 100 per maand. Hiervan kan ik ruimschoots de sportschool en de diëtist betalen, en dan hou ik ook nog geld over om af en toe nieuwe sportkleding en schoenen te kopen.

Tussenstand

Ben ik op mijn streefgewicht? Nee, nog (steeds) niet. Daarvoor houd ik misschien ook iets teveel van lekker eten en een goed glaasje wijn of whisky. Maar mijn gezondheid en gewicht zijn een stuk beter dan voorheen! En, het allerbelangrijkste, ik wil echt niet meer terug naar mijn oude ik. Want wat heb ik aan al die resultaten van mijn financiële systeem als ik niet gezond kan blijven om er van te genieten?

Hoe houdt jij jouw leven een beetje gezond?

NB: Hoera! Dit is blogpost nummer 800!

Corona en een oude Healthnerd

Onlangs verscheen er een grote groene vink in mijn CoronaCheck app. Dus moet ik van mijzelf ook weer naar de sportschool. Ik heb bewust gewacht tot ik volgens de vaccinatie-experts beschermd ben, ik probeer om niet teveel risico te nemen met mijn gezondheid. Die grote groene vink was voor mij dus een voorwaarde. Maar ook het moment van de waarheid. Ik moest weer.

Mijn wekelijkse sportuurtje was geschrapt sinds eind december 2020. Toen werden de coronamaatregelen aangescherpt en ging de sportschool ook weer dicht. Gezien het seizoen zag ik buiten trainen niet zo zitten. En hardlopen deed ik af en toe wel, maar met die vorm van bewegen heb ik een haat-liefde verhouding. Ik vind het, zelfs met een afwisselende muzieklijst, niet leuk genoeg om dat echt in mijn systeem te krijgen.

Omdat mijn eerdere sportstudio en personal trainer inmiddels niet meer samenwerken ga ik daar niet meer heen. Het was de combinatie van de trainer en ‘op kruipafstand van huis’ die voor mij werkte. Dezelfde trainer op een kwartier fietsen zag ik niet zitten, en dezelfde sportschool met een andere trainer vond ik ook geen fijn idee. Ik ben dus best goed in het opwerpen van barrières voor mijzelf…

Gelukkig zijn er andere opties. Ik wist van een andere sportschool, ook op kruipafstand van huis. Een ‘gewone’ sportschool waar ik zelf kan trainen en desgewenst hulp kan vragen. Dat scheelt ook nog eens een paar honderd euro per maand in de uitgaven. En ik vertelde mijzelf dat ik altijd nog terug kan naar de personal trainer als het me niet lukt om mijzelf te motiveren. Want sporten, dat heb ik nodig.

De anderhalf jaar werken met een personal trainer heeft mij een mooie collectie aan oefeningen opgeleverd voor specifieke spiergroepen. Ik deed dus een proeftraining bij deze sportschool, die op minder dan 5 minuten lopen van ons huis zit. Want het kan niet laagdrempelig genoeg zijn… En dat beviel me. Het is een echte ‘buurtsportschool’. Mensen van middelbare leeftijd, zoals ikzelf. Geen keiharde technomuziek die door de ruimte schalt en het gebruik van oordopjes noodzakelijk maakt. Geen opgeblazen spierbundels en graatmagere skeletmeisjes die een onderlinge competitie hebben wie het meest sterk / slank / sneu is. Maar passend bij een Healthnerd op leeftijd.

Op basis van mijn collectie oefeningen heb ik een programma voor mijzelf samengesteld. En ben ik weer vrolijk begonnen met een wekelijkse training. Keurig in een spreadsheet waarbij ik wekelijks bij elke oefening bijhoud hoeveel herhalingen ik met elk gewicht uitvoer. Mijn training heb ik verschoven naar de vrijdagochtend. Voorheen trainde ik vrijdag van 17.00 – 18.00. Inmiddels werk ik vier dagen per week, en gebruik ik dus het sportuurtje op vrijdagochtend om met een goed gevoel mijn weekend te starten.

Waar ik wel even van schrok… Je weet dat je oud bent als je leeftijdskorting krijgt op je sportschool abonnement. Ja echt. 50+ krijgt 15% korting. Ik moet even wennen aan het idee. Mijn allereerste leeftijdskorting. Nou ja, het helpt bij het spaarpercentage zullen we maar zeggen.

En waar ik ook van schrok… Ruim zeven maanden stilzitten betekent de facto opnieuw beginnen. Bij elke oefening. Ik kom nog niet in de buurt van de persoonlijke records die ik eind 2020 bereikt had. Mijn verdiende loon, denk ik. Dus nu weer hard aan het werk om die coronakilo’s eraf te trainen.

Hoe gaat het met jouw gezondheid?

Geldnerd kan weer bijten

  • Berichtcategorie:Doelen

De afgelopen maanden heeft Geldnerd weer de nodige tijd doorgebracht bij de tandarts. Maar hopelijk is dat nu verleden tijd. Een project van jaren en jaren is onlangs afgerond.

In juli 2019 heb ik er al eens uitgebreid over geschreven. De noodzaak om een aantal dode wortels te vervangen door implantaten, en daar dan een nieuwe brug op laten zetten. In november 2019 heb ik jullie gemeld dat de operatie had plaatsgevonden. Maar daarna heb ik er niets meer over geschreven, behalve dan dat de rekening van de operatie mijn vermogensgroei remde in het vierde kwartaal van 2019.

Toch was die operatie nog maar het begin. Normaliter moet je, zo vertelde men mij althans vooraf, na het plaatsen van een implantaat zo’n zes tot negen maanden herstellen. Die tijd is nodig om het implantaat goed vast te laten groeien in het bot, en voor het herstel van het tandvlees. Helaas was mijn operatie iets ingrijpender dan gemiddeld, iets wat pas duidelijk werd tijdens de operatie en niet te voorzien was. Daardoor duurde het herstel bijna 16 maanden.

In de tussenliggende periode ben ik wel elke 6 weken bij mijn tandarts geweest. Meestal werd de tijdelijke brug, die geplaatst was zodat ik wel enigszins toonbaar door het leven kon gaan, dan verwijderd om te kijken naar het herstel van mijn tandvlees. Ook kwam ik eens in de twee maanden bij de mondhygiënist. En minimaal twee keer in de week reinig ik mijn gebit extra grondig. Alles om het herstel te bevorderen. En ik mocht nog steeds niet bijten, met die tijdelijke brug. Mes en vork waren mijn beste vriend, bij alles (dat zouden meer mensen mogen doen, overigens).

Schroefje los vast….

Pas begin maart 2021 bleek uit foto’s en tests dat mijn kaakbot voldoende hersteld was. Het tandvlees was inmiddels in topconditie. Dus konden we aan de slag met de laatste stap. Het maken en plaatsen van de definitieve brug. De rij tanden waar ik de komende decennia mee vooruit moet. En die ervoor moeten zorgen dat ik eindelijk weer normaal in een appel, een broodje, of iets anders hards kan bijten.

De eerste stap daarvoor was het maken van een gipsafdruk bij de tandarts. En daarvoor moest de tijdelijke brug er nog een keer uit. En tijdens het losschroeven van die brug… brak er een schroefje af. En dan lig je daar, met een afgebroken schroefje dat deels nog vast zat in het implantaat.

De tijdelijke brug werd, minus die ene schroef, maar weer teruggeplaatst. Gelukkig kon ik later die week alweer terecht bij de implantoloog, voor een poging om de achtergebleven schroef te verwijderen met speciaal gereedschap. <leugen selectieve herinnering aan> Koele kikker als ik ben heb ik daar echt geen moment minder om geslapen, en heb ik ook helemaal geen visioenen gehad van implantaten die er weer helemaal uit moesten om vervangen te worden waarna het hele circus weer gewoon van voren af aan zou beginnen. <leugen selectieve herinnering uit>.

Na een poging of vier lukte het de implantoloog gelukkig om het stukje metaal te verwijderen. En tijdens die sessie leerde ik ook dat ik implantaten heb die uit twee delen bestaan. Ook als het verwijderen niet gelukt was, dan was gewoon het bovendeel van dit implantaat afgeschroefd en vervangen door een nieuwe. Zonder operatie. Valt gewoon onder de garantie. Die kennis scheelt me misschien in de toekomst nog eens een slapeloze nacht.

Afbakken

Daarna lukte het wel om een goede afdruk te maken. En mocht ik naar het tandtechnisch lab om de juiste kleur te laten bepalen voor de nieuwe tanden (‘doet u mij maar paars met glitters’). En een paar weken later nog een keer terug om te passen. Diezelfde dag werd de brug ‘afgebakken’, zoals dat heet. En diezelfde middag werd de brug eindelijk geplaatst. Zo’n anderhalf jaar na de operatie. Die ik veel te lang had uitgesteld, waardoor ik jarenlang problemen heb gehad met het eten van harde dingen.

Wat kost dat nou?

Drie implantaten. Twee intakes (een met de anesthesist) en een operatie van 4 uur onder volledige narcose bij de implantoloog om ze te plaatsen. Een stuk of tien controles bij de tandarts om te kijken of alles wel goed herstelt. Veertien bezoeken aan de mondhygiënist, voorafgaand aan de operatie om met een zo schoon mogelijk gebit en tandvlees de operatie in te gaan, daarna voor het onderhoud. Een intake en een plaatsingssessie bij de tandarts. Een intake en een sessie voor het passen en afbakken van de uiteindelijke brug. Als ik het zo op een rijtje zet (ik heb uiteraard een logboek) zijn het heel wat afspraken geweest. En rekeningen.

Implantoloog€ 8.990
Tandtechnisch Laboratorium€ 2.750
Tandarts€ 3.785
Mondhygiënist€ 940
Totaal€ 16.465

In totaal had ik € 14.000 gereserveerd voor deze hele operatie. En heb dus ongeveer € 2.500 bij moeten passen uit mijn algemene buffer, wat ik de komende periode weer aan wil vullen. Van dit bedrag krijg ik niks terug van de verzekering. En ik kon ook helemaal niks aftrekken in de belastingaangifte. Gelukkig kan ik het mij veroorloven.

Klaar!

En nu is het klaar. Nou ja, ik heb nog steeds de gewone halfjaarlijkse controles. En zal ook elke twee à drie maanden naar de mondhygiënist blijven gaan voor groot onderhoud. Eindelijk kan ik weer voluit lachen en weer een appel en een hard broodje eten. Dat is toch zeker tien jaar geleden…. Maar ik durf het nog niet echt. Na tien jaar moet ik daar weer even aan wennen en het vertrouwen in mijn gebit terugkrijgen. Maar dat komt wel.

Heb jij wel eens iets aan jezelf laten verbouwen?

Dagboek van een Healthnerd (3)

De laatste keer dat Healthnerd hier van zich liet horen was op 11 november. Toen werden heel stoer de laatste loodjes aangekondigd. Daarna werd het stil. En stilte is niet altijd een goed teken.

Later die week werd ik geopereerd aan mijn kaak. Die operatie had iets meer voeten in de aarde dan vooraf verwacht werd. Het herstel dus ook. En dat leidde tot verdere veranderingen in mijn eetpatroon. Veranderingen die ik inmiddels blijvend durf te noemen. En die ervoor zorgden dat de neerwaartse lijn van mijn gewicht in de loop van november weer werd opgepakt. Het weekend voor Kerstmis dook ik de ‘range’ in die ik, samen met mijn diëtist, als doel had gesteld. Ik beken dat ik met tranen in mijn ogen op de weegschaal stond. Twintig jaar overgewicht in een half jaar teruggebracht naar een gezond BMI, van 27,7 naar 24,6.

Zonder slag of stoot ging het niet. Na de operatie mocht ik drie weken niet sporten. Toen ik weer begon, was ik geschokt over de voortgang die ik was kwijtgeraakt. Gelukkig kwam dat, met de hulp van mijn personal trainer, snel weer terug. Na een week of vier waren we weer ‘op niveau’. En ook op dit moment sta ik mezelf elke week een uur af te beulen tussen de gewichten. Heerlijk. Eens in de zes weken staat ook het bezoek aan de diëtist nog in de agenda. Afvallen is één ding, maar daarna weer stabiliseren en voorkomen dat je terugvalt in oude gewoontes is ding twee.

Waar sta ik dan nu? Zoals verwacht leverde de Kerst- en Nieuwjaarsperiode wel weer even een klein piekje ‘buiten de range’ op. Maar op 5 januari woog ik alweer 86 kilo. En in de weken daarna heb ik me weer keurig aan mijn eetpatroon gehouden. Na ruim een half jaar durf ik wel te zeggen dat mijn levensstijl structureel veranderd is.

In januari ben ik ook begonnen met het vervangen van mijn garderobe. Hierbij week ik af van mijn gewoonte om alles online te bestellen. Want ik was onzeker over mijn maat. Ik heb me dus over mijn aversie voor winkels heengezet en ben ‘de stad ingegaan’. Dat is zeer ongebruikelijk in Huize Geldnerd. Mooi moment was de aanschaf van een spijkerbroek. Dat is een van de basisstukken van mijn garderobe. Ik ben in de taille maar liefst twee maten naar beneden gegaan. Dat voelt enorm goed. Overigens ga ik in de toekomst gewoon weer online bestellen, want ik weet nu weer wat er past en wat niet.

Een van de twee dalende grafieken waar ik blij van word (de andere is de hypotheekschuld)

Hoe is het met jouw gezondheid?

Geldnerd is (niet) dol op de tandarts

  • Berichtcategorie:Doelen

Bij de evaluatie van mijn uitgaven in 2017 heb ik er al iets over gezegd. Mijn tandartskosten. Op zich heeft Geldnerd een goed gebit, en hij zorgt er goed voor. Drie keer per dag poetsen, tandenstokers, en trouw twee keer per jaar naar de tandarts. En dat terwijl ik helemaal niet zo dol ben op die tandarts en die boor, zoals heel veel mensen.

Maar toch heb ik iets duurs en kwetsbaars in mijn mond. Door een ongelukje in mijn jeugd heb ik een aantal tanden verloren. Sinds heel lang heb ik hier een keurige brug staan, die in totaal 5 tanden vervangt. Maar ideaal is het niet. Het is toch kwetsbaarder dan ‘echte’ tanden, en ook iets onderhoudsgevoeliger. Met name ook omdat de onderliggende wortels zwakker worden naarmate ik ouder word. En dat laatste begint nu kritiek te worden. Eigenlijk is de brug aan vervanging toe. De huidige constructie zit er al weer een jaar of 15 in. Maar dat is niet het belangrijkste probleem. De onderliggende wortels zijn nu bijna 40 jaar dood en takelen sterk af. Ik kan niet zomaar in een hard broodje of een appel bijten, dat kunnen mijn voortanden al jaren niet meer aan.

Samen met mijn tandarts heb ik hier een tijdje over nagedacht. We hebben verschillende opties de revue laten passeren. Zijn er manieren om de wortels toch nog ‘op te lappen’? Welke alternatieven zijn er? Mijn tandarts heeft mijn situatie ook besproken met diverse collega’s.

Uiteindelijk zijn we, in overleg met een implantoloog, uitgekomen op een nogal drastisch maar wel toekomstvast scenario. De vier resterende wortels worden allemaal verwijderd. In plaats daarvan komen er vier implantaten. Eigenlijk gewoon schroeven die in mijn kaak geplaatst worden. Een rotsvast fundament. En daar kan dan gewoon een nieuwe brug op geschroefd worden.

Klinkt eenvoudig hè? Valt nog wel een beetje tegen. Het is best een ingrijpende operatie. Gaat vier uur duren, is de inschatting. En daarna mag ik de eerste weken alleen zacht en vloeibaar voedsel, en geen alcohol. Dat gaat vast een goede bijdrage leveren aan mijn dieetdoelen. En daarna moet het een maand of 9 helen voordat de definitieve nieuwe brug erop geplaatst kan worden en ik eindelijk weer gewoon kan eten. In totaal ben ik er dus bijna een jaar zoet mee.

Andere complicerende factor: Geldnerd is best wel bang voor de tandarts. Of liever gezegd, voor injectienaalden en dat soort dingen. Daar kan ik hilarische anekdotes over vertellen, maar dat doe ik toch maar niet. Het is best wel bijzonder dat ik al meer dan 40 jaar toch trouw twee keer per jaar naar de tandarts ga. En vaker als er groot onderhoud nodig is. Ook dat hebben we besproken, en ook daar een drastische maar praktische oplossing. Ik ga onder volledige narcose. In slaap vallen en na een tijdje wakker worden met alles achter de rug. Ideaal.

Tsja, en dit is een financiële blog, dus we moeten het nog wel even over de kosten hebben… Die zijn fors. Alles inbegrepen gaat dit geintje ongeveer € 15.000 kosten. Je leest het goed, vijftienduizend euro. En zoals het er nu uitziet betaalt de zorgverzekering helemaal niets. Ik heb er contact over gehad met ze, maar dit is allemaal natuurlijk zorgvuldig uitgesloten in de grote hoeveelheid juridisch proza die bij de verzekeringen hoort… En een aanvullende tandartsverzekering heb ik al 25 jaar niet meer, anders zou ik deze operatie al twee keer betaald hebben aan premies. Ik heb er gelukkig zelf voldoende geld voor, al wordt de rekening wel iets hoger dan wat ik verwacht had. Ongeveer het dubbele. Mijn eerste reactie was dat ik hiervoor toch echt iets van mijn beleggingen moet gaan verkopen. Iets met onderbuikgevoel en zo. Maar toen ik een snelle cashflow-analyse maakte voor de rest van dit jaar, zag ik dat dit helemaal niet nodig gaat zijn. Ik heb voldoende cash op de plank liggen. Mijn buffer vul ik dan het komende jaar wel weer aan. Die is er immers juist voor dit soort momenten, en niet alleen maar om naar te kijken.

Met deze operatie ga ik wel ruimschoots over het drempelbedrag voor zorgkosten heen, dus een deel van de rekening kan ik in mijn Belastingaangifte 2019 aftrekken van mijn inkomen. Dan ga ik een stukje van de rekening in elk geval terugkrijgen. Dat is mooi meegenomen, maar niet het belangrijkste. Ook als ik niks terug zou krijgen, zou ik dit doen. Het moet, en mijn kwaliteit van leven wordt er beter van.

Wat ik me ook realiseerde: ik werk hard aan mezelf dit jaar. Een managementopleiding, de personal trainer, de diëtiste, en nu ook nog de verbouwing van mijn gebit. Groot onderhoud, Geldnerd 2.0 is in aantocht!

Ben jij dol op de tandarts?

Derde kwartaal 2016

  • Berichtcategorie:Doelen

201610 HerfstOktober is aangebroken. En daarmee het laatste kwartaal van 2016. Tijd dus om eens terug te kijken op het derde kwartaal van 2016. Ik heb dit jaar nog niet veel teruggekeken op mijn rendement en vermogensopbouw. Het is natuurlijk ook een maf jaar, met de verhuizing uit het Verre Warme Land en de landing hier in Nederland. Maar kwartaal 3 is het eerste ‘normale’ kwartaal, dus ook qua vermogensbeheer wordt het langzaam weer ‘business as usual’.

Allereerst mijn beleggingen. Daar heb ik in het derde kwartaal een rendement behaald van 4,2%. De S&P500 index heeft in die periode een rendement behaald van 3,3%, dus ik heb het iets beter gedaan dan de index. Dat is mooi. Maar het gaat mijn totale rendement van dit jaar niet redden. Dat komt vooral omdat ik nog steeds een kleiner deel van mijn vermogen dan normaal in beleggingen heb zitten. En het rendement op spaargeld is (zoals alle lezers wel weten) abominabel.

Mijn spaarpercentage in het derde kwartaal is 59,9%. Daarmee ben ik blij verrast. Aan de inkomstenkant was er een mooie meevaller doordat de Belastingdienst mijn teruggave over 2014 uitbetaalde. Maar er gebeurde ook het nodige aan de uitgavenkant. Zo gaf ik een behoorlijk bedrag uit aan kleding, omdat mijn garderobe na drie jaar Ver en Warm Land wel wat vernieuwing en aanvulling kon gebruiken. Inmiddels zijn ook de winterjassen gekocht, dus hier verwacht ik de komende maanden geen grote uitgaven meer. Dat ik voor het kwartaal op een spaarpercentage van bijna 60% uit zou komen had ik eigenlijk niet verwacht.

In het vierde kwartaal verwacht ik ook nog een paar meevallers. Hopelijk een kleine teruggave van de Belastingdienst over 2015, en daarnaast zal in november ook mijn ’13e maand’ uitbetaald worden. Ook heb ik een aantal verlofdagen verkocht, die betaling verwacht ik ook in november. Aan de uitgavenkant wordt het spannend of we nog gaan verhuizen. Als dat gebeurt, gaat er ook heel veel geld uitstromen. We zullen zien.

Hoe was jouw derde kwartaal?