Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Category: Denken over Financiën (page 1 of 12)

Geldnerd wordt Healthnerd?

Andere bloggers hebben er ook over geschreven en zijn er mee bezig. Er is veel voor te zeggen om te zorgen voor een gezonde geest in een gezond lichaam. Het afgelopen jaar heb ik er over gelezen bij Financial Freedom Sloth en bij The Pursuit of HOT. En zelfs Lekker Leven Met Minder werd erdoor aangestoken, terwijl ik de lezers echt kan verzekeren dat Pursuit of HOT, Sloth en ik het veel en veel harder nodig hebben dan Adine… Ik herkende mij zeer in de uitspraak van Chris dat hij ’10 jaar en 24 kilo geleden’ gestopt was met trainen (en ook de Bourgondische Massa Index of BMI herkende ik zeker!). Zoiets geldt voor mij ook. En de afgelopen tijd merkte ik al dat zelfs twee etages met de trap mij wat kortademig maakte. En de weegschaal vermeed ik ook maar liever. Wat niet weet, wat niet deert immers?

Actie

Maar ja, je kunt je kop maar een bepaalde tijd in het zand stoppen. En inmiddels begon Vriendin ook te klagen. Enerzijds over het feit dat haar en mijn kleren iedere nacht een klein stukje krompen door die vervelende beestjes (‘calorieën’ heten ze geloof ik). Anderzijds over mijn kortademigheid. En over de zorgen die ze had over mijn gezondheid in combinatie met mijn leeftijd en zo.

Dus tijdens onze meest recente vakantie hebben we er een Gesprek over gehad. Het was tijd voor Actie. Nu is een vakantie niet het beste moment om hiermee te beginnen. Zeker niet als je jezelf in Frankrijk op een dieet hebt gezet van copieuze lunches in combinatie met goede wijn, lekkere kaasjes en stokbrood afgewisseld met vette croissants van echte boter. De Actie werd dus uitgesteld tot na thuiskomst.

Doelen

Maar er werden wel Doelen geformuleerd. We werken toe naar 1 september. Ik heb mijzelf een gewichtsdoel gegeven. Dat zit nog net iets boven wat er als een ‘gezond BMI’ beschouwd wordt, maar ligt wel 7,5 kilo beneden het getal dat ik na de vakantie aflas toen ik op de weegschaal ging staan. Ik heb ook een fitnessdoel. Ik wil weer 30 minuten kunnen hardlopen. En met de trap naar mijn werkplek (eigenlijk ‘werkvlek’), die ligt op de 14e etage.

Ook Vriendin heeft doelen. Maar die zijn Staatsgeheim en in het belang van de Nationale Veiligheid (eigenlijk: mijn persoonlijke veiligheid) kan ik die hier dus niet publiceren. Dus dat doe ik ook niet, want ik ben een loyaal Vriendje.

Middel

Tsja, en de doelen bereik je niet door hetzelfde te blijven doen als je de afgelopen jaren hebt gedaan. Er was dus Verandering nodig. Verandering van gewoonten. En daar merk ik wel de voordelen van het ‘samen doen’. Vriendin en ik steunen en faciliteren elkaar, en dat is essentieel in dit proces. We zijn de dag na terugkomst van vakantie begonnen, en we houden het al meer dan 7 weken vol.

Een voorbeeld is de ochtendroutine. De wekker gaat doordeweeks iets voor 06.00 uur ‘s ochtends. Dan gaat de een het Hondje uitlaten, en de ander gaat hardlopen. De dag daarna andersom. Dat werkt, behoudens wat blessureleed en kleine ongemakken, behoorlijk goed. Een paar keer per week neem ik ook de trap op kantoor. Niet meteen naar de 14e etage, maar toch. In de eerste week naar etage 4, daarna de lift. De week erna etage 5, en daar de lift. Zo moet er iedere anderhalf à twee weken een etage bijkomen (ik ben nu op etage 9).

Ook ons dieet is behoorlijk aangepast. Forse vermindering van koolhydraten in het menu. En het glaasje wijn, dat we toch een aantal dagen per week standaard bij het eten namen, is verbannen. Dat mag alleen nog op vrijdagavond en zaterdagavond, en bij bijzondere gelegenheden. Ook het snoepmoment, dat bij ons toch regelmatig voorkwam in de loop van de avond, is verbannen. De vaste ingrediënten hiervoor (chocolade en/of chips) zijn verbannen van onze boodschappenlijst. Wat er niet is, kunnen we ook niet opeten.

En uiteraard heb ik een spreadsheet. Met daarin startgewicht, doelgewicht, en de meetwaarde van het wekelijkse Meetmoment. Ook de voortgang van het fitnessdoel houd ik erin bij (al gebeurt dat ook in de hardloopapp die ik gebruik).

Neveneffecten

Interessant neveneffect: we besparen op ons boodschappenbudget! We geven weliswaar meer uit aan groente en fruit, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de besparing op wijn, chips en ander slecht snoepgoed.

Eigenlijk zou ik liever een paar keer in de week gaan zwemmen. Dat deed ik in het Verre Warme Land, waar dat 365 dagen per jaar kan in heerlijk buitenwater. Maar dat is in Nederland toch een beetje ingewikkelder om in te passen in mijn dagschema. Ik zoek nog verder naar mogelijkheden, dat wel.

Hoe staat het met jouw gezondheid?

Waarom HappyFinancial volgens mij ongelijk heeft over cryptovaluta

Afgelopen week schreef Happy Financial een blog over cryptovaluta, met de pakkende titel ‘Drie redenen waarom jouw bedrijf na gaat denken over cryptovaluta’. Interessant stuk, maar ik ben het absoluut niet met haar eens. Helaas kun je bij haar blog geen reacties achterlaten. Maar gelukkig heb ik zelf een blog! En hier kan ik gewoon schrijven hoe ik erover denk. Bij deze dus.

HappyFinancial noemt drie redenen voor haar crypto-optimisme:
1. Je wilt flexibeler zijn dan de concurrentie
2. Het is de markt van de toekomst
3. Potentiële winst zonder actief beleggen

We gaan ze stuk voor stuk eens bekijken.

Nummer 1: je wilt flexibeler zijn dan de concurrentie

Hip en dynamisch zijn, dat zal best belangrijk zijn als ondernemer. Daar heeft Geldnerd als suffe ambtenaar van middelbare leeftijd echt geen verstand van. Maar als je betalingen in cryptovaluta wilt accepteren voor jouw producten en diensten, dan neem je wel een behoorlijk groot risico.

Ten eerste loop je behoorlijk koersrisico. Als jij vandaag factureert in crypto-valuta, en jouw klant betaalt volgende week, dan kan de koers van jouw valuta behoorlijk gewijzigd zijn. In jouw voordeel, maar ook in jouw nadeel. Dat is belangrijk, want je zult jouw crypto-valuta om moeten wisselen in Euro’s om iets te kunnen kopen in de supermarkt, of om jouw hypotheek of huur van te betalen. En ik verwacht zelf niet dat cryptovaluta heel snel een echt wettig betaalmiddel zullen worden. De overheid houdt namelijk niet van dit soort vrije dingen, waar geen centrale bank en andere mechanismen achter zitten om het te controleren. Dus om jouw koersrisico te verminderen zullen de koersen van cryptovaluta een stuk minder volatiel moeten worden. Of veel meer bedrijven zullen crypto-valuta moeten gaan accepteren.

Nummer 2: het is de markt van de toekomst

Eigenlijk is dit hetzelfde argument als het eerste. En het moge duidelijk zijn, ik zie de crypto-valuta nog niet zo snel ‘heel groot’ worden. Ik zie wel een aantal beperkingen. Technisch, zoals de harde limiet op het aantal bitcoins en het feit dat het stroomgebruik voor crypto-valuta inmiddels het stroomgebruik van diverse landen ingehaald heeft. Politiek en economisch, omdat vertrouwen in een systeem langzaam opgebouwd moet worden en overheden hier voorzichtig in zullen zijn.

Nummer 3: potentiële winst zonder actief beleggen

Ik heb een keer eerder geschreven hoe ik over crypto-valuta denk. Sindsdien heeft de koers van onder andere de bitcoin behoorlijk turbulente tijden doorgemaakt. Als je in de laatste maanden van 2017 bent ingestapt, dan is de kans groot dat jouw ‘investeringen’ in crypto-valuta nog in het rood staan. Investeringen zet ik daar bewust tussen aanhalingstekens. Er ligt immers niet iets van waarde onder de crypto-valuta, zoals een aandeel in een bedrijf. En investeren in iets met als enige doel (hoop) om duurder te verkopen, dat noemen we ook wel speculeren.

Bron: finance.yahoo.com

Vooralsnog hebben crypto-valuta een marginaal aandeel in de internationale kapitaalmarkt. Wil je vooraan lopen en houd je van een gokje, doe dan vooral mee. Maar noem het alsjeblieft geen investering… Een paar crypto-munten zullen wellicht meer waard worden. Maar inmiddels zijn er zoveel, er zullen er vrijwel zeker ook een heleboel niet overleven. En dan is het geld weg dat je erin gestoken hebt. Dat kan altijd gebeuren, ook met een investering. Maar bij speculatie-objecten is het risico wel iets groter. Denk maar terug aan de tulpenbollen-manie. Toen die voorbij was, hield je tenminste nog iets over om in de tuin te planten…

Dan zijn er ook nog mensen die erop wijzen dat grote bedrijven gebruik gaan maken van de blockchain-technologie. Dat klopt ook wel. Binnen mijn organisatie experimenteren we er ook mee, als manier om ketentransacties te certificeren. Maar dat doen we met een eigen implementatie, gebaseerd op open-source blockchain-technologie. Dus daar gaat de koers van al die crypto-valuta helemaal niets van merken.

Hoe kijk jij tegenwoordig naar crypto-valuta?

Als je bank je gaat helpen…

Geldnerd is erg kritisch over de banken, dat weten jullie. Uiteindelijk zijn ze allemaal meer gericht op hun eigen winst dan op de beste keuzes voor hun klanten. Ook over mijn eigen bank, de Rabobank, heb ik wel kritisch geschreven. Aan hun reclames heb ik me mateloos geërgerd, en naarmate ik financieel bewuster werd zijn ze steeds meer van mijn vermogen kwijtgeraakt. Nu hebben ze alleen nog mijn lopende rekening, de creditcard en een paar verzekeringen.

Maar nu moet ik ze toch even een klein complimentje geven, zomaar zonder dat ik er toe aangezet word of voor betaald word. Eerder dit jaar werd er een NIBUD-onderzoek gepresenteerd naar ons aller financiële gezondheid, dat in opdracht van de Rabobank werd uitgevoerd. Vlak daarna, en dat is vast geen toeval, zijn ze begonnen met een nieuwe reclame-campagne. ‘Straks heb je het nodig’. Die focust op de veranderende welvaartsstaat in Nederland, waardoor het nodig is om veel meer voor jezelf en je eigen financiële toekomst te zorgen.

En net voor mijn vakantie zag ik dat je via de website van de Rabobank gratis een boekje kon bestellen, ook met de titel ‘Straks heb je het nodig’. Zelfs als je geen klant bent. De ondertitel is ‘Op weg naar een financieel gezond leven’. Dat komt wel erg dicht in de buurt van de doelstellingen van Geldnerd. Dus heb ik het boekje besteld.

En heel eerlijk: dat viel me niet tegen. Veel heb ik er niet van geleerd (behalve een paar uitzoekpuntjes, waarover meer in latere blogjes), maar ik ben als het over financiën gaat waarschijnlijk geen ‘gemiddelde Nederlander’. Ik vind het boekje een aardige mix tussen bewustwording en praktisch aan de slag gaan. En dat is voor veel mensen al een hele stap. En nergens in het boek worden de eigen producten gepromoot.

Bijzonder vind ik ook dat het een bank is die dit doet. Diezelfde bank die meegedaan heeft aan de LIBOR-fraude, en die de beruchte Opmaat-hypotheek bedacht heeft. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar het is zeker een stapje vooruit.

Vakantietijd!

Het wordt geen ‘roadtrip’ van 9 weken zoals CheesyFinance op dit moment maakt. Die 9 weken vakantie halen we elk jaar wel. Maar we spreiden ze over het jaar. En nu is het tijd voor de tweede vakantie in 2018.

De komende weken dus waarschijnlijk even geen blogposts op Geldnerd. Tot gauw!

Wanneer heb jij (weer) vakantie?

Wat te doen met een overvolle Buffer?

Jarenlang heb ik veel te veel spaargeld aangehouden. Grotendeels ook nog bij een grootbank, waarvan ik toen eigenlijk ook al wist dat die veel te klein is in rente. Ik durfde gewoonweg niet aan om een groter deel van mijn vermogen in beleggingen te steken. Onzekerheid over de markt, over mijn eigen financiën, wat de precieze reden is kan ik niet duiden. Ik wilde reserves aanhouden om een huis te kopen en in te kunnen richten. Maar omdat ik dat niet concreet maakte, hield ik veel te veel spaargeld aan. Genoeg om meerdere huizen in te richten, zullen we maar zeggen.

Pas in 2016 heb ik dat omgedraaid. Stapsgewijs heb ik mijn beleggingen fors uitgebreid. Nu denk ik dat dit ook te maken heeft met onze terugkomst vanuit het Verre Warme Land in dat jaar. Weer een ‘gewone’ Nederlandse baan. En eind 2016 kochten we Geldnerd HQ, daar heb ik ook een deel eigen geld ingestoken. Sinds die tijd hanteer ik een maximum voor mijn buffer. Er zit genoeg geld in om 6 maanden probleemloos te kunnen rondkomen. En afgelopen jaar heb ik twee potjes toegevoegd. Eentje voor de belastingaanslag die ik nog steeds verwacht voor 2015 / 2016 (vrienden van de Belastingdienst, ik heb nog steeds niets van jullie gehoord…), en een potje voor een bijzondere grote uitgave die ik dit jaar verwacht.

Volgens mijn heilige principe ‘Betaal Jezelf Eerst’ maak ik sinds begin 2017 maandelijks bedragen over naar mijn beleggingsrekening (€ 1.000) en naar de financiële buffer (€ 500). En afgelopen maand, na ontvangst van mijn salaris over april 2018, is er een mijlpaal bereikt. Mijn buffer, 6 maanden leefgeld plus de twee bijzondere potjes, is vol.

Wat nu?

Mijn eerste neiging was (is) om nog weer een buffer te starten. De bufferrekening is namelijk een aparte spaarrekening. Direct toegankelijk, dat wel, maar niet bij mijn ‘lopende rekening’ bank. Bij de ‘lopende rekening’ bank heb ik ook nog een spaarrekening, met maar liefst 0,05% rente. Daar maak ik aan het eind van elke maand mijn ‘restsaldo’ lopende rekening op over, en die gebruik ik om over de maanden heen grotere uitgaven te kunnen doen (bijvoorbeeld vakanties of zakelijke kleding). Dit om ervoor te zorgen dat ik mijn ‘echte’ buffer nooit hoef aan te spreken. Meestal staan er maar enkele honderden euro’s op deze ‘kleine buffer’. Dus, dacht ik zo, daar ook maar eens wat extra geld opzetten…

Maar… Dat heb ik helemaal niet nodig! En bovendien, eind mei wordt het vakantiegeld op mijn rekening gestort. Dan heb ik al meer dan voldoende cash voor de vakanties en de grote uitgaven die ik de rest van dit jaar gepland heb. Nóg meer geld op de kleine bufferrekening storten heeft dus helemaal geen zin. Het zou er alleen maar voor zorgen dat er nog meer geld niks staat te doen. En dat is zonde. Bovendien: de laatste tijd denk ik steeds vaker dat ik nog steeds teveel spaargeld aanhoud. Zes maanden rondkomen van mijn spaargeld, dat ga ik waarschijnlijk voorlopig helemaal niet nodig hebben. Zeg nooit nooit, natuurlijk, maar in de voorzienbare toekomst gebeurt het niet. En ik voel me hier ook minder onzeker over dan een aantal jaren geleden. Bovendien, ons huis is wel ongeveer ingericht.

De afgelopen week heb ik dus het nodige gelezen over de buffer en de gewenste omvang. Zoals gebruikelijk verschillen ‘wij bloggers’ hierover hartstochtelijk van mening. Grote buffers, kleine buffers, helemaal geen buffers… Je komt allerlei smaken tegen, met hartstochtelijke argumenten voor of tegen. Ik kom tot de conclusie dat het vooral een persoonlijke afweging is. Wat is jouw specifieke situatie? Hoe (on)zeker is jouw maandelijkse inkomen? Hoe snel kun je in noodgevallen de investeringen omzetten in contant geld? Dat laatste gaat bij aandelen bijvoorbeeld sneller dan bij vastgoed, maar je hebt wel risico op koersverlies natuurlijk.

Alles afwegende ben ik van plan om mijn cash buffer terug te brengen van 6 maanden leefgeld naar 2 maanden leefgeld. Dat geeft mij meer dan genoeg tijd om, in geval van nood, investeringen te liquideren om eventueel meer contant geld ter beschikking te krijgen. Ik handhaaf dan wel mijn huidige systematiek van de ‘kleine buffer’ voor het gladstrijken van uitgaven over de maanden heen. En het betekent ook dat ik vanaf nu een substantieel deel van mijn vakantiegeld en 13e maand toevoeg aan mijn vrije vermogen.

Daarmee komt er een substantieel bedrag, 4 maanden leefgeld, ineens beschikbaar om te beleggen. De komende periode wil ik dat stapsgewijs aan mijn portefeuille toevoegen. Deels gaat het in obligatiefondsen, iShares Core Euro Corporate Bond ETF en iShares Core Euro Government Bond ETF. Dit om ervoor te zorgen dat mijn verhouding aandelen / obligaties blijft passen bij mijn leeftijd en mijn risicoprofiel.

Hoe is het met jouw buffer?

Iets met een Liebster award of zo…

Opa Geldnerd is soms een beetje nukkig type, dat is vast wel bekend. Beetje op zichzelf, niet al te sociaal en zo. En zeker niet van de groepsdingetjes, zoals challenges en awards. Maar soms gebeuren er dingen in een mensenleven die je niet kunt negeren. Of in elk geval: niet voor eeuwig.

En dit is zo’n dingetje. Op 6 april kreeg ik een Liebster Award van Mevrouw Money Wenkbrauw, een blogger die ik al volg van ver voordat ik zelf ging schrijven, en die ook al sinds dag 1 van Geldnerd.nl meedraait in mijn blogroll. Dat ontging mij in eerste instantie ook nog, ik was druk met andere dingen en heb even een paar weken de collega-bloggers niet bijgehouden. Maar toen bekende Lonica dat ik ook van haar een Liebster Award zou krijgen, als ik er niet al eentje gehad zou hebben van Mevrouw…

Tsja…

Daar zit je dan als Opa Geldnerd. Twee female-power-icons uit de financiële blogwereld. Die me allebei vertellen dat ze een klik hebben met mijn blog. Dat kun je zelfs als nukkige Opa Geldnerd niet negeren. Toch? Ik heb het geprobeerd, echt waar. Maar ik geef me over. Ik doe, hierbij, officieel mee met de Liebster Award. En ik ga zelfs de bonusvraag beantwoorden die Mevrouw Money Wenkbrauw me gesteld heeft.

Beschrijf jouw favoriete blog

Ik heb niet één favoriete blog. Er staan er tientallen in mijn blogroll, en nog veel meer in mijn RSS-reader. FIRE-adepten, beleggingsblogs, consuminderaars, minimalisten, en zeezeilers. En bij allemaal vind ik wel iets dat me raakt of inspireert of tot nadenken stemt. Meestal blijf ik ook volgen, en ik kan enorm balen als een collega-blogger ermee stopt.

Het is voor mij makkelijker om te beschrijven wat ik niet leuk vind: oppervlakkige blogs die dingen eenzijdig belichten, met advertenties aan alle kanten en vooral dingen waar je voor moet inschrijven en/of geld moet betalen. Ik noem dat ‘American-style blogging’, en die mensen komen ook niet (meer) in mijn blogroll. Geldnerd is ‘open-source personal finance’. Ik deel al mijn lessen, methodiekjes en spreadsheets helemaal gratis.

Waarover zou je eigenlijk graag willen bloggen, maar heb je nog niet gedaan omdat je het te off-topic vindt voor je blog? Of heb je een mooi plaatje dat je wel wil laten zien, maar wat eigenlijk niet op je blog past?

Ik ben niet zo van de plaatjes, ben meer op tekst en cijfertjes ingesteld. Dus die laatste categorie valt af. Verder blog ik behoorlijk breed over persoonlijke financiën, dus daar kan ik mijn ei wel in kwijt.

Ik zou best meer willen vertellen over mijn werk, maar dat doe ik hier niet. Gelukkig kan ik dat wel weer kwijt in mijn zakelijke blog op ons intranet, maar daar is het publiek wat kleiner (want beperkt tot de collega’s, alhoewel dat er ook ruim 3.500 zijn). Ik werk voor de Nederlandse rijksoverheid, dat is geen geheim, en dat doe ik ook echt uit overtuiging.

Hoe belangrijk is je blog voor jou?

Oef… Er zij best wel moeilijke momenten geweest. Als de inspiratie wekenlang niet wil komen, bijvoorbeeld. Maar ik ben er nog, al meer dan 400 blogjes lang. Dat had ik niet gehaald als mijn blog niet belangrijk voor me is. Geldnerd is echt onderdeel geworden van mijn identiteit. Het heeft me heel veel nieuwe contacten, nieuwe kennis, ideeën en nieuwe inzichten opgeleverd. Dat is enorm waardevol, en dat maakt mijn blog voor mij heel waardevol. Wat geen garantie is voor een eeuwig blogleven, want omstandigheden kunnen veranderen. Maar voorlopig ben ik er nog…

Wat vind je nu van je eerste blogpost?

Ik moest ‘m even opzoeken en teruglezen. En ik vind ‘m nog steeds best OK. De blogpost beschrijft het allereerste prille begin van mijn financieel bewuste leven. Het is een zoektocht, die nog voortduurt tot op de dag van vandaag. En die een enorme impuls heeft gekregen door mijn blog. Ik zou ‘m nu anders schrijven, maar dat is logisch. Ik ben 2,5 jaar verder. Het is een passende momentopname, het geeft nog steeds goed weer waar ik op dat moment stond.

Als je zou moeten kiezen, door wie/wat (welke krant, glossy, website, vlogger…) zou je graag geïnterviewd willen worden?

Neeeeeeeeeee! Ik heb de afgelopen 2,5 jaar meerdere verzoeken gehad voor interviews, zelfs eentje voor een TV-programma. Maar ik heb ze allemaal geweigerd. Ik probeer mijn privacy te koesteren. En ik wil zeker niet herkenbaar in beeld. Als mensen willen weten wat ik ergens van vind, dan mogen ze me een vraag stellen in de comments of via de contact-pagina. En als ik de vraag interessant vind, of het zet me aan het denken, dan schrijf ik er een blogje over. Daar is geen interview voor nodig. Tsja, en deze award is eigenlijk ook een soort interview, toch?

Misschien, heel misschien… Als mijn lijfblad The Economist me zou benaderen voor een interview, dan zou ik erover nadenken. Maar zelfs dan onder voorwaarde van anonimiteit.

De regels van de Liebster Award

Tsja, en dan zijn er natuurlijk regeltjes. Maar Geldnerd zou Geldnerd niet zijn als hij daar niet de hand mee zou lichten…

Bedank de persoon die jou genomineerd heeft en post een link naar zijn/haar blog

Mevrouw Money Wenkbrauw (en ook een beetje Lonica), jullie hebben het toch maar voor elkaar gekregen. Geldnerd heeft zichzelf verloochend… Dankjewel.

Zet een foto van de award op je blog

Daar is deze blogpost mee begonnen.

Beschrijf jouw favoriete blog

Die vraag heb ik hierboven beantwoord.

Beantwoord de vragen van de persoon die jou genomineerd heeft en maak nieuwe vragen voor de bloggers die jij nomineert

De vragen heb ik beantwoord. Voor nieuwe vragen, zie de volgende regel.

Nomineer jouw favoriete blogs

Dat doe ik dus eventjes niet. Mocht je dolgraag een award willen ontvangen, of ben je een beginnende blogger die graag wat meer bekendheid wil voor jouw blog, laat het me dan even weten in de comments of via de contact-pagina <link>. Dan nomineer ik je alsnog en verzin ik ook wat vragen voor je.

Kopieer de regels in je blogpost

Gedaan!

Informeer de bloggers die jij genomineerd hebt, en stuur hen een link van je blogpost.

Dat hoeft dus nog eventjes niet!

Hoe denk jij over awards?

De geen-challenge challenge

Overal struikel ik erover. Challenges. Een maand niet dit doen. Een maand juist wel dat. Leven van 1, 2, 3 Euro per dag. Niet pinnen. Opruimen. Je kunt het zo gek niet verzinnen of er wordt wel een challenge voor georganiseerd. Al dan niet tegen betaling, al dan niet in groepsverband, al dan niet met ‘leuke prijzen’…

Ik doe er niet aan mee. Het voelt niet goed en het past niet bij mij, het is zo incidenteel. Na een maand heb je een ‘hoera het is gelukt moment’. Of weken eerder heb je al de teleurstelling dat het je toch weer niet gelukt is. En daarna verval je weer in je oude gedrag. Het is niet anders dan het gemiddelde dieet. Challenges zijn ook niet nieuw, ze bestaan al eeuwen. Bijvoorbeeld binnen de diverse religies, denk maar aan de islamitische Ramadan en het christelijke Vasten. De religies zijn we achter ons aan het laten, maar de behoefte aan de ‘challenges’ zit blijkbaar erg diep bij ons, aardse stervelingen…

Ik probeer juist om mijn gedrag structureel bij te sturen. Dat is lastiger, dat weet ik. Maar daar heb ik op langere termijn veel meer aan. Voor 2018 is dat het drastisch verminderen van mijn ‘snackgedrag’, waarover ik in januari uit de kast ben gekomen. Hierbij wil ik iedereen overigens nog bedanken voor het medeleven, de herkenning en de tips. Het is me in elk geval tot dit moment gelukt om volledig snackloos door 2018 te gaan, en daar ben ik best wel trots op.

De meest praktische suggestie daarbij kwam trouwens van Vriendin. Zij adviseerde me om bij het verlaten van mijn kantoor linksaf te gaan, en niet rechtsaf. Dan stap ik bij de volgende halte op mijn tram. Die is iets verder lopen (op zichzelf al gezond), en er zijn geen snackmogelijkheden.

Dus. Ook een challenge, maar een permanente. Die geeft overigens wel minder inspiratie voor blogjes, dat is dan soms wel weer een nadeel. Maar ja, met een geen-challenge challenge spreek ik mijzelf wel een beetje tegen, natuurlijk.

Doe jij wel eens mee aan een challenge?

Banken hebben weinig geleerd

Vorige week was geen beste week voor het imago van een aantal grote banken. <sarcasme aan>Je zou bijna denken dat ze niets geleerd hebben van de afgelopen crisis</sarcasme uit>. En alhoewel Geldnerd eigenlijk niets anders verwacht had (mijn vertrouwen in de banken beweegt zich al jaren rond het vriespunt), ben ik toch een beetje teleurgesteld. Want ergens diep van binnen hoop je toch dat de mensheid af en toe laat zien dat we wel tot leren in staat zijn.

Champagne en kaviaar van de voedselbank

Allereerst was daar natuurlijk de salarisverhoging voor die arme, zwaar onderbetaalde topman van de ING. Na een gloedvol betoog dat het toch echt niet kon dat hij de champagne en kaviaar bij de voedselbank moest halen, kwam de begripvolle en maatschappelijk zeer betrokken raad van commissarissen van de ING met het voorstel om zijn salaris dan maar met 50% te verhogen tot € 3 miljoen per jaar. Heel handig ook dat dit bekend werd op ongeveer hetzelfde moment als de salarisverhoging voor de rest van het personeel. Die bedroeg 1,7%.

Uiteraard buitelde politiek Den Haag weer over elkaar heen van verontwaardiging. Dat is overigens ook wel hypocriet. Want vorig jaar heeft de Tweede Kamer een motie om strengere regels in te voeren juist verworpen. VVD, CDA en D66 wilden ‘bewegingsruimte houden voor het nieuwe kabinet’ (broehaha). ChristenUnie (die de motie oorspronkelijk mede indiende), Forum voor Democratie en de SGP stemden ook tegen, en daarmee werd een motie voor strengere regels verworpen. Gisteren trok de ING het voorstel in, waarbij de voorzitter van de Raad van Commissarissen toegaf dat ze ‘de reacties op deze gevoelige kwestie onderschat hadden’. In gewone mensentaal: wij zijn een beetje wereldvreemd, weten niet wat er speelt in de samenleving, en laten daarmee zien dat we inderdaad niets geleerd hebben sinds 2008…

Ik ben gelukkig op geen enkele manier klant van ING, dus ik hoef me ook niet te buigen over de vraag of dit voldoende aanleiding is om er te vertrekken (dat schijnen duizenden klanten wel gedaan te hebben). Maar het voelt allemaal niet fijn, en de argumenten van de voorzitter van de raad van commissarissen (buitenlandse CEO’s krijgen beter betaald) vind ik eigenlijk ook niet interessant. Als het salaris je niet bevalt, dank zoek je maar een andere baan. Punt.

0,5% extra rente voor iedereen!

Was het maar waar… Maar het had wel gekund. In het persbericht over de jaarresultaten van de Rabobank las ik ook dat die bank de afgelopen jaren € 1,5 miljard aan boetes heeft betaald voor ‘stoute dingen’. Dingen zoals het manipuleren van de LIBOR-rente, waar indirect iedereen de dupe van is geworden (ja, ook jij!). Of het witwassen van Mexicaans drugsgeld. Dingen waar gewone mensen voor naar de gevangenis gaan, maar bedrijven niet.

Stel je nou eens voor dat de Rabobank zich gewoon netjes zou gedragen. Dan hadden ze die boetes niet hoeven betalen. En stel je nou ook eens voor dat ze van hun winst van € 2,7 miljard 10% beschikbaar stelden voor hun klanten. Gewoon, omdat ze van oorsprong een coöperatieve bank zijn. En die horen hun klanten het belangrijkste te vinden. Dan had je een potje gehad van € 1,7 miljard. En als je dan weet dat de Rabobank eind 2017 € 340,7 miljard aan spaargeld had staan? Dan hadden ze al hun klanten dus 0,5% extra aan spaarrente kunnen geven. Dat lijkt niet veel, maar het is 10 keer zoveel als de 0,05% rente die ze nu betalen. Tsja, hier komt dan weer veel minder commotie over in de media…

Geld kost geld

Niet alleen geld lenen kost geld, bij je geld kunnen ook. Het bericht was alweer iets ouder, maar de kosten van bankieren waren over de hele linie weer gestegen. Het meest bij de ING, dat komt vast omdat het salaris van hun topman verhoogd moet worden…

En dan moet het wel werken…

Ook afgelopen week(end)… ABN AMRO strompelde van de ene DDOS-aanval naar de andere. ABN staat op het moment dat ik dit schrijf op nummer 1 in de top-10 van AlleStoringen, en ook de ING staat in deze top-10. Ook in 2017 voerde ABN AMRO de lijst van meest storingsgevoelige banken aan.

Tenslotte

En ik? Voorlopig heb ik weer geen concrete actie ondernomen. Al moet ik wel zeggen dat ik voor het eerst echt de alternatieve banken heb vergeleken, en één bank een mailtje heb gestuurd om te vragen welke bestandsformaten ze ondersteunen voor het downloaden van mijn transacties (iets dat ik op hun website niet kon vinden). Want waar ik ook naartoe ga, mijn administratie moet kunnen blijven draaien!

Zo. Dat was weer een ouderwetse boze Opa Geldnerd post…

Heb jij nog actie ondernomen na de bankenblunders van afgelopen we(e)k(en)?

De verdwijning van Geldnerd

Tsja, dat was lang geleden… Een maandagochtend zonder stukje op Geldnerd.nl. En dat terwijl ik niet eens op vakantie ben. De reden is simpel: Geen technische storing, geen foutje, Geldnerd heeft een zware griep te pakken. De vitamine D die we in onze vakantie hebben bijgetankt was blijkbaar onvoldoende. Vriendin kreeg het als eerste, en met twee dagen vertraging hobbelde ik er keurig achteraan. Sinds vorige week donderdag ben ik een echte ‘man met griep’. Oftewel, ik ben er van overtuigd dat ik dood ga en dat niemand het erger heeft dan ik…

Dit weekend heb ik dan ook vooral doorgebracht in bed en hangend op de bank. Met heel veel kopjes thee met honing en nog meer zakdoekjes. Nergens zin in, nergens energie voor, dus ook niet in het schrijven en klaarzetten van blogjes. Ik heb zelfs mijn administratie niet bijgewerkt! Dan is er echt wel iets aan de hand, weten de Geldnerd-kenners.

Vriendin is inmiddels weer hersteld, en ik kroop maandag langzaam maar zeker ook uit het diepe tranendal waar ik mij had teruggetrokken. Dit stukje is daarvan het bewijs. Dus geen zorgen, Geldnerd is er nog…

Hebben jullie de griepgolf overleefd?

Update: 10 weken vakantie

Ook dit jaar is het plan om 10 weken vakantie te nemen. Soms gaan we weg, soms niet. Soms neem ik een blogpauze, soms schrijf / publiceer ik gewoon door.

Geldnerd is er nu eventjes niet. Tot over een paar weken!

Older posts

© 2018 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑