Waarom wij toch een lineaire hypotheek kozen

Inmiddels is het bijna 4 jaar geleden dat wij Geldnerd HQ kochten. In de aanloop daar naartoe hebben Vriendin en ik ons samen verdiept in de financieringsmogelijkheden. We zijn toen uitgekomen bij (in mijn ogen) de eenvoudigste hypotheek die er is. De lineaire hypotheek. Dat is een van de twee hypotheeksoorten die nog recht geeft op hypotheekrente-aftrek. Voor zolang het nog duurt (de andere is overigens de annuïteitenhypotheek).

Ik ben nog steeds erg blij met onze simpele recht-toe-recht-aan hypotheek. Ook omdat ik in het verleden een paar dure lessen geleerd heb met aflossingsvrije (woeker)hypotheken. Ik heb 2,5 jaar geleden al eens uitgebreid beschreven waarom we gekozen hebben voor onze huidige constructie. Maar de laatste tijd lees ik regelmatig kritische opmerkingen over lineaire hypotheken, en zelfs berichten waarin mensen wordt geadviseerd om toch vooral een aflossingsvrije hypotheek te kiezen. Dat vind ik erg gevaarlijk.

En natuurlijk weet ik dat huizen in bepaalde delen van Nederland, met name hier in de Randstad, erg duur zijn. Dat de hypotheekregels de afgelopen jaren zijn aangescherpt waardoor je nog maximaal de (taxatie)waarde van de woning mag lenen, en dat je dus altijd eigen geld mee moet brengen. Ook besef ik dat veel starters een studieschuld met zich meedragen die ook meeweegt in het maximumbedrag dat je kunt lenen. Dat voor jongeren een vast contract vaak ver weg is, zeker nu daar een economische (corona)crisis overheen gekomen is. Het is er, kortom, de afgelopen jaren niet makkelijker op geworden.

Ondermeer Wijzer In Finance schreef over de aflossingsvrije hypotheek. Hij verwijst ook naar een artikel in het Algemeen Dagblad. De Telegraaf gaf aan dat aflossingsvrij nog niet zo gek was (wat ik op zichzelf al een reden vind om achterdochtig te worden, sorry Telegraaf-fans). En ook Adine van Lekker Leven Met Minder wijst naar de huidige lage rente, en het feit dat mensen gewoon het liefst zo laag mogelijke maandlasten voor hun huis (kunnen) betalen. Zij wijst ook op de flexibiliteit die je krijgt als je geen maandelijkse aflosverplichting hebt.

Veel mensen zullen niet snel aan een lineaire hypotheek denken. Ze hebben de laagst mogelijke maandlasten nodig om dat ene droomhuis te kunnen kopen. Terwijl je misschien toch moet concluderen dat je boven je stand leeft als je lagere maandelijkse hypotheeklasten nodig hebt om rond te kunnen komen. Maar, ik herhaal, ook hier het besef dat veel mensen in de Randstad waarschijnlijk geen andere keus hebben. Ik heb het zelf in het verleden immers ook gedaan….

Zelf ben ik juist blij met de aflosverplichting. Want zelf sparen om uiteindelijk de hypotheek af te kunnen lossen vraagt discipline, en die heeft lang niet iedereen. Bovendien is een hypotheek een besluit voor de lange termijn. De rente is nu laag, maar hoe zit dat over 5 of 10 jaar als jouw rentevaste periode is afgelopen? En je misschien ineens wel een rente van 5, 6 of zelfs 8 procent voor je kiezen krijgt. Kun je die betalen? Rond 1990 stond de hypotheekrente (5 jaar vast) rond de 10% Die tijden kunnen echt wel weer terugkeren.

Maandlasten bij verschillende hypotheken

De naam zegt het al, een lineaire hypotheek los je lineair af. Elke maand hetzelfde bedrag. Bij een hypotheek van € 360.000 met een looptijd van 30 jaar (dus 30 x 12 = 360 maanden) is dat maandelijks € 1.000. De rente betaal je elke maand over het openstaande hypotheekbedrag. Dus bij een rente van 2,0% per jaar is dat in de eerste maand 1/12 x 2,0% x € 360.000 = € 600. Totale maandlasten in die eerste maand zijn dus € 1.000 aflossing + € 600 rente = € 1.600. Maar in de tweede maand is de rente nog ‘maar’ 1/12 x 2,0% x € 359.000 = € 598,33. Totale maandlasten in die tweede maand zijn dus € 1.000 aflossing + € 598,33 rente = € 1.598,33. En de maand daarop is de rente € 596,67. En zo voort. Iedere maand los je diezelfde € 1.000 af. En iedere maand betaal je een lager bedrag aan rente over het lagere resterende hypotheekbedrag.

Het werkt anders bij een annuïteitenhypotheek. De formule hiervoor is dan ook ingewikkelder. Bij een annuïteitenhypotheek betaal je elke maand hetzelfde totaalbedrag. Aan het begin van de looptijd is dat veel rente en weinig aflossing. Aan het einde van de looptijd is dat weinig rente en veel aflossing. In het eerdere voorbeeld van € 360.000 hypotheek tegen 2,0% rente met een looptijd van 360 maanden betaal je maandelijks € 1.330,63. Dat is in die eerste maand € 270 minder dan bij een lineaire hypotheek. Maar ook in de laatste maand betaal je bij een annuïteit nog steeds € 1.330,63. Bij een lineaire hypotheek betaal je dan € 1.000 + € 1,67 rente = € 1.001,67. Dat is dan weer € 329 minder…

Bij de annuïteitenhypotheek uit dit voorbeeld betaal je over de gehele looptijd € 119.026,84 aan rente. Bij de lineaire hypotheek is dat € 108.300,00. Dat scheelt bijna € 11.000 aan rente. Als je je de hogere maandlasten bij aanvang kunt veroorloven is dat toch makkelijk verdiend. En bij een annuïteitenhypotheek en een lineaire hypotheek is je restschuld aan het eind van de rit 0 (nul). Je hebt de hele schuld afbetaald en het huis is van jou.

Bij een aflossingsvrije hypotheek betaal je (de naam zegt het al) geen aflossing, alleen maar de rente. Die wordt dan wel elke maand berekent over dat hele openstaande hypotheekbedrag. Weer met dat voorbeeld van € 360.000 en 2,0% rente, dan betaal je dus elke maand, 30 jaar lang, 1/12 x 2,0% x € 360.000 = € 600 rente. Over de totale looptijd van de hypotheek is dat € 216.000. Het dubbele van wat je betaalt met een lineaire hypotheek. En dan heb je aan het eind ook nog steeds die restschuld van € 360.000, dus het huis is nog steeds van de bank. En je moet die schuld echt wel aflossen.

Overwegingen

En ja, dan kun je uiteraard banksparen en/of beleggen om voldoende te sparen om aan het eind van de hypotheek dat bedrag van € 360.000 in één keer af te lossen. Dat dacht ik ook toen ik er aan begon. Maar binnen 10 jaar leerde ik dat het leven soms anders loopt dan je verwacht (een echtscheiding) en dat je ook geen invloed hebt op de wereldeconomie (een kredietcrisis met ondermeer een stevige daling van de huizenprijzen in Nederland). Kun jij 10, 20 of zelfs 30 jaar vooruit kijken? Dan wil ik graag jouw kristallen bol een weekje lenen….

Bovendien, dat banksparen of beleggen vraagt ook een maandelijkse inleg (en dus maandlasten). En bij beleggen is de uitkomst onzeker. Een aflossingsvrije hypotheek kent meestal ook een hogere rente. De hogere restschuld blijft namelijk een risico voor jouw hypotheekverstrekker, en die moet er (sinds diezelfde kredietcrisis) dus extra financiële reserves voor aanhouden. En jouw loan-to-value ratio daalt alleen maar door de waardestijging van jouw huis, dus de risico-opslagen op jouw hypotheekrente blijven intact.

Ja, hoor ik dan nu al veel mensen denken, maar er is toch hypotheekrente-aftrek (HRA)? Dat klopt. Nog wel. De afgelopen jaren wordt die versneld afgebouwd. Ik verwacht dat een nieuwe regering daarmee door zal gaan, en dat de HRA uiteindelijk helemaal gaat verdwijnen. Je loopt volgens mij dus een risico als de HRA een substantieel onderdeel is van jouw financiële plaatje. Wij nemen de HRA niet mee in onze berekeningen.

Ja, en je kunt er natuurlijk ook van uitgaan dat door de inflatie de uiteindelijke schuld lager wordt. Dat klopt. Maar € 360.000 is € 360.000, en tenzij we te maken krijgen met hyperinflatie is dat over 30 jaar nog steeds een substantieel bedrag. Wie de kristallen bol heeft mag het zeggen….

Onze overwegingen waren dat de eenvoud van de lineaire hypotheek ons erg aanspreekt. En we hadden en hebben de verwachting dat ons inkomen niet veel meer stijgt. Het heeft te maken met de fase van ons leven en onze loopbaan. Dat is waarschijnlijk anders voor jongere mensen. We wisten ook vrijwel zeker dat we versneld wilden gaan aflossen. Geldnerd was 45 toen we dit huis kochten (de leeftijd van Vriendin is Staatsgeheim), en we hadden geen zin om tot het 75e levensjaar van Geldnerd te moeten betalen. Tegelijkertijd wilden we wel de flexibiliteit hebben om hier zelf keuzes in te maken. Vandaar dat we destijds niet gekozen hebben voor bijvoorbeeld een kortere looptijd. De afgelopen jaren zijn we zelf aan de slag gegaan met onze sneeuwbal en extra aflossing. En nu hebben we keuzevrijheid. Vooralsnog gaan we door met de huidige strategie. Maar daar kunnen we ook mee stoppen, en daarmee onze vaste lasten met honderden euro’s per maand verlagen terwijl we toch aan al onze verplichtingen voldoen.

Stapelen

Tsja, en dan kun je natuurlijk ook kiezen voor constructies met verschillende hypotheeksoorten in verschillende hypotheekdelen tegen verschillende voorwaarden. Brrr…. Ik ben geen voorstander van stapeling van hypotheekdelen. Eenvoud heeft z’n charme. Ik zal dus ook niet snel een van de creatief gestapelde constructies van Geld-Is-Tijd nemen. Of een van de nóg creatievere constructies. En ook hiervoor geldt dat je ver vooruit moet kunnen kijken in de tijd om in te kunnen schatten wat de beste constructie is. ‘Beste’ is ook een relatief begrip, want wat is het criterium? Laagste maandlasten? Minste rente over de looptijd? Uiteindelijk is een hypotheek toch vooral een schuld die je ooit in enige vorm moet terugbetalen, en waarover je aan iemand anders een vergoeding betaalt zolang je de schuld hebt.

Wat is jouw favoriete hypotheeksoort?

Nieuwe kortlopende CAO Rijk

Ruim twee jaar geleden kregen wij rijksambtenaren een nieuwe CAO. Met de vervanging van het vakantiegeld en de eindejaarsuitkering door een Individueel Keuze Budget (IKB) en een paar salarisverhogingen waarmee ik de inflatie bij kon houden. Maar formeel liep deze CAO tot 1 juli 2020, dus hij was al een paar maanden verlopen.

Aan het begin van de corona-crisis las ik op ons intranet dat de onderhandelingen tussen de werkgever en de vakbonden waren uitgesteld vanwege de toen geldende ‘intelligente lockdown’. En net voor de zomer werden ze hervat, maar liepen ze eigenlijk ook meteen weer vast. En verder bleef het stil.

Tot eind september. Toen was er ineens een ‘akkoordje’. Met een beperkte set onderwerpen en een beperkte looptijd, de CAO geldt namelijk voor de periode 1 juli 2020 tot en met 31 december 2020. Op de website van de Rijksoverheid kun je het onderhandelingsakkoord downloaden.

Tijdens een saaie vergadering heb ik het onderhandelingsakkoord even doorgelezen. Allereerst heb ik natuurlijk even opgezocht wat het mij financieel op gaat leveren.

  • Per 1 juli 2020 stijgen de salarissen met 0,7%, dit wordt vanaf november uitbetaald (in november dus terugwerkende kracht voor de periode vanaf 1 juli).
  • In november krijgen we een eenmalige uitkering van € 225 (bij volledig dienstverband van 36 uur, anders pro rata). Er staat in het akkoord niet of dit bruto of netto is. Ik neem maar aan dat het bruto is, en dat ik dus ongeveer de helft meteen weer mag afdragen aan de collega’s van de Belastingdienst.
  • In december krijgen we een eenmalige thuiswerkvergoeding van maximaal € 363 netto, gebaseerd op dit onderzoek van het NIBUD. Die moeten we zelf aanvragen ergens de komende maanden. En die wordt dan verrekend met eventuele declaraties die je dit jaar al gedaan hebt als je bijvoorbeeld een beeldscherm of een bureaustoel of andere werkplekvoorzieningen voor thuis hebt gekocht. Dat soort aankopen konden we namelijk, tot een maximaal normbedrag per voorziening, declareren. Ik heb nog niets gedeclareerd, en zou dus recht hebben op de volledige thuiswerkvergoeding.

Er komt dus nog wat extra geld binnen dit jaar. Dat gaat helpen om de kleine achterstand in mijn spaardoelstelling voor 2020 in te lopen.

Over de thuiswerkvergoeding ontstond online de nodige discussie. Zo stond er een column van een boze mevrouw die ik niet ken in het Algemeen Dagblad. Ik ben het overigens wel met haar eens dat het niet netjes is dat de politiek nog niet heeft besloten om zorgmedewerkers extra salaris te geven. Maar om dat nou af te reageren op rijksambtenaren? Dan moet je je misschien een beetje verdiepen in de scheiding der machten en de schaduwmacht in Nederland. Maar gelukkig kreeg die boze mevrouw best veel reacties op haar column. En ook Japke-d. Bouma kreeg veel reacties toen ze online over de thuiswerkvergoeding begon. Iemand schreef zelfs dat ambtenaren nooit goede arbeidsvoorwaarden mogen hebben zolang er mensen zijn die het erger hebben. We hebben als overheid al best veel moeite om talent aan te trekken, dus of dit daarbij helpt waag ik te betwijfelen…

Zelf vind ik het wel getuigen van realiteitszin en visie, die thuiswerkvergoeding. Het akkoord zegt namelijk ook dat de rijksoverheid toe zal gaan naar (structureel) hybride werken, oftewel vaker thuiswerken en minder op kantoor dan voor de crisis. Dat leidt tot interessante vraagstukken rond ondermeer ambtelijk vakmanschap, persoonlijke ontwikkeling, duurzaamheid (minder vervoerbewegingen), betrokkenheid bij en het onderdeel zijn en blijven van een organisatie, en hoe werknemers in teams goed kunnen blijven functioneren. Als manager worstel ik daar ook best wel mee en ben ik echt op zoek naar manieren om in de huidige omstandigheden het werk goed te doen en mijn team gelukkig te houden. Er is in het akkoord afgesproken om daar onderzoek naar te gaan doen.

Er zijn verder afspraken gemaakt over het verduurzamen van vervoer, ook voor lange dienstreizen wordt nu vaker de trein genomen en de mogelijkheden voor het gebruik van de fiets voor woon-werkverkeer worden verruimd (onder andere met een pilot leasefietsen). En vanaf 1 juli 2020 hebben partners recht op doorbetaling van 100% van hun inkomen tijdens de maximaal 5 weken aanvullend geboorteverlof (normaliter was dat een uitkering ter hoogte van 70% van het dagloon).

Ook zijn er afspraken gemaakt over sociale veiligheid. Die zijn nodig, want steeds vaker komen ambtenaren binnen het Rijk in een situatie terecht waarin hun functioneren (publiekelijk) ter discussie wordt gesteld en zij met naam en toenaam in de media worden genoemd. Dat heeft er zelfs toe geleid dat collega’s hun functie opgeven. Ik ben blij dat daar ook meer aandacht voor komt.

Hoe gaat het met jouw arbeidsvoorwaarden?

Derde kwartaal 2020

Begin oktober van het krankzinnige jaar 2020. Het is dus inmiddels tijd voor een terugblik op het derde kwartaal van dit jaar. Een overzicht van de financiële ontwikkelingen in Huize Geldnerd in kwartaalrapport nummer 17. Een kwartaal waarin we eerst te maken kregen met een versoepeling van de coronamaatregelen, maar tegen het einde van het kwartaal gingen de stoplichten op steeds meer plekken weer op oranje. Niet in de laatste plaats hier in Nederland.

Aandelenmarkten

In juli zag ik vooral zijwaartse bewegingen op de beurs, maar daarna steeg de S&P500 door naar nieuwe recordhoogten. Daar merkte ik overigens weinig van, vanwege de dollarkoers… Gegeven de voortdurende economische onzekerheid is het eigenlijk verbazingwekkend dat de aandelenmarkten staan waar ze nu staan. Dit had ik zeker niet verwacht toen de corona-pandemie eerder dit jaar zorgde voor de snelste en sterkste daling in de historie.

Ik koester mijn zegeningen, want elke euro die er aan waarde bijkwam is weer een extra buffer bij toekomstige dalingen. Dalingen die we in de tweede helft van september ook weer voorbij zagen komen. De FED lijkt zelfs compleet de weg kwijt, ze beloven de rente de komende drie jaar niet te verhogen en kijken naar de politiek voor oplossingen omdat hun eigen gereedschapskist leeg is. Het is natuurlijk volstrekt onzeker hoe de toekomst eruit ziet, het sentiment kan ook zo weer omslaan en dan dendert de beurs weer naar boven / beneden (doorhalen wat niet van toepassing is). Aandelenmarkten draaien op emoties, niet op ratio…. En met ook nog de Amerikaanse presidentsverkiezingen voor de deur ben ik benieuwd wat het vierde kwartaal ons gaat brengen. Zeker na dat schreeuw- en ver-plas-feestje het verkiezingsdebat van vorige week. In Europa zat er dit kwartaal helemaal weinig beweging in de koersen.

S&P500 1 jaars grafiek (bron: finance.yahoo.com)

In juli en augustus maakte de Amerikaanse dollar een duikvlucht, ik las dat het de slechtste maand in 10 jaar was. De Euro werd dus sterker. Dat was een sterk contrast met een aantal maanden eerder, toen juist de dollar sterker werd. Niets zo veranderlijk als ‘de markt’, dat blijkt maar weer…. In de media las ik al berichten over een valuta-oorlog. Maar ja, die media hebben in de zomer sowieso weinig om over te schrijven. Het is zoals het is. Ik ontvang nog een groot deel van mijn dividend in Amerikaanse dollars. Daar krijg ik dus nu minder Euro’s voor. Jammer maar helaas. Het was toch al geen extreem goede dividendperiode.

Mijn portefeuille

Mijn portefeuille is goed gespreid over de wereldwijde aandelenmarkt en de markt voor staatsobligaties, met dank aan VWRL en DBZB. En mijn portefeuille beweegt dus keurig mee met de wereldwijde aandelenmarkten. Ik heb ook dit kwartaal elke maand normaal bijgekocht met mijn maandelijkse storting. Verder heb ik, naar aanleiding van een analyse van mijn dividendrendement een minder renderende dividend-ETF vervangen door een betere, en daarmee ook het valutarisico in mijn portefeuille verder verlaagd.

Dit kwartaal heeft mijn portefeuille vooral zijwaartse bewegingen laten zien. Er kwam wat bij, er ging wat vanaf, maar echte groei was er niet te zien. Echte krimp ook niet, en dat is eigenlijk nog wel het meest verbazingwekkend.

De ROI YTD is per einde derde kwartaal -/-6,98 %. De 12-maands XIRR staat op -/- 1,38 %. De ROI YTD was per einde tweede kwartaal -/-9,25 % en de 12-maands XIRR stond toen op -/-3,85 %. En ik sta 9,9 % onder mijn Virtual All Time High (VATH). Het VATH bereken ik door het vorige All Time High (medio februari van dit jaar) te nemen plus alle inleg sinds die datum.

Dividend en Spaarrente

In het derde kwartaal van 2020 ontving ik netto op mijn rekening € 489,01 aan dividend. In het derde kwartaal van 2019 was dat nog € 511,28 en in het tweede kwartaal van 2020 was het 503,87. Aan het einde van het derde kwartaal stond er nog US$ 309,15 aan dividend aangekondigd voor uitbetaling in het vierde kwartaal van 2020. Die reken ik dus, zoals gebruikelijk, nu nog niet mee. Gegeven de vele dividendverlagingen die het afgelopen kwartaal zijn aangekondigd, valt dit me eigenlijk nog best wel mee.

Van de spaarrente hoeven we nog steeds niets te verwachten. In dit kwartaal gooide MoneYou zelfs de handdoek in de ring, ze stoppen ermee. Zolang de Europese Centrale Bank nog met negatieve rentes rekent zal dat niet beter worden. En dat zal, verwacht ik nog steeds, jaren en jaren zo voortduren. Op mijn bufferspaarrekening krijg ik nog 0,07% rente.

Spaarpercentage

Eind augustus schreef ik nog vol trots over het feit dat er geld overbleef in mijn potjes. Dat heb ik geweten, het vloog er in september ook weer uit. Maar ja, daar zijn de potjes ook voor. Het is geen spaargeld, het is gespreid geld verzamelen voor onregelmatige uitgaven die wel gewoon in de begroting staan. Dat geld hoort er dus ook zo af en toe uit te vliegen. Het werkt wel, dat potjessysteem, en er zit nog voldoende geld in voor de rest van het jaar.

Mijn spaarpercentage was 31,8% in het derde kwartaal van 2020. In het tweede kwartaal van 2020 was het 58,6%, en voor 2020 tot nu toe bedraagt het 44,8%. Doelstelling voor het gehele jaar 2020 is 45,0%.

Ik lig dus niet helemaal op schema. Dat komt allereerst door de aanschaf van het koffie-apparaat. Verder heb ik weer 20 sessies met mijn personal trainer betaald, en een rekening gehad van de tandarts voor het eerste deel van het vervolg op mijn kaakoperatie. Dat is dus even een kleine piek in de uitgaven. Maar het verschil met mijn doelstelling is ‘maar’ 0,2%, ik verwacht dat ik dit in het vierde kwartaal nog recht kan trekken.

Mijn administratie houdt ook voor mij bij hoeveel No Spend Days (NSDs) ik heb. Dat zijn dagen waarop ik niks betaal met mijn creditcard, pinpas, of contant geld. Corona zorgt er nog steeds voor dat het aantal NSDs hoger is dan ‘vroeger’, gemiddeld had ik er toen een stuk of 10 per maand.

Eigen Vermogen

In het derde kwartaal zijn er geen rente-inkomsten en ook geen verandering van de waarde van ons huis. Daarvoor volg ik de WOZ-waarde, en die komt altijd in het eerste kwartaal. Er is alleen regulier salaris, inleg in mijn beleggingen, reguliere aflossingen van de hypotheek, en natuurlijk de bewegingen van de beleggingsportefeuille op het sentiment van de markten. Mijn contant geld buffer is door de hogere uitgaven netto iets afgenomen, en hier is ook goed zichtbaar dat er nauwelijks beweging zat in mijn aandelenportefeuille.

Waar leidt dat toe? Onderstaand de ontwikkeling van mijn vermogen per kwartaal over de afgelopen jaren. Een groei van mijn eigen vermogen van ‘slechts’ 2,1%.

Beste Uitgave(n)

Met stip onze beste uitgave in dit kwartaal: het nieuwe koffie-apparaat!!! In de app zie ik dat deze in ongeveer drie maanden al bijna 700 kopjes koffie heeft verzorgd, variërend van espresso’s tot latte macchiato… Ik heb een reminder in mijn agenda gezet voor juli volgend jaar. Ik zal dan de jaarstatistiekjes downloaden en mijn ‘businesscase’ bijwerken.

Koffie83
Espresso514
Latte Macchiato71
Cappucino12
Flat White7

Verder weinig bijzonderheden, al zijn onze horeca-uitgaven wel weer gestegen sinds de sluiting is opgeheven. En we hebben in dit kwartaal ook een korte vakantie gehad, de eerste sinds oktober vorig jaar. Ik hoop eigenlijk het dit vierde kwartaal nog iets rustiger aan te kunnen doen op mijn werk, en wellicht nog een paar weken vrij te nemen. Vakantiedagen genoeg immers, en ik merk dat ik het afgelopen jaar (te) weinig rust heb genomen… Hopelijk kan ik nog een paar dagen iets op een kasteel of zo? Al lijkt corona ook daar roet in het eten te gooien.

Hoe was jouw derde kwartaal?

Je kunt oude kwartaalberichten teruglezen via mijn overzichtspagina.

Het sokkendilemma

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Hoe langer het duurt, hoe meer impact die corona-pandemie heeft. Op de economie, op ons geestelijk welbevinden, op ons leven. Ook in Huize Geldnerd wordt de impact steeds groter en leidt het tot nieuwe dilemma’s.

Het laatste dilemma zit in mijn kledingkast. Begin dit jaar heb ik een grote investering gedaan in kleding die ik eigenlijk sindsdien niet gedragen heb. En mijn halfjaarlijkse controle in augustus ging vrijwel geruisloos voorbij. Er was eigenlijk niets aan vervanging toe. In de uitverkoop scoorde ik een paar poloshirts en een trui met forse korting. In het koudere seizoen zit ik meestal in spijkerbroek en trui te videobellen. In het warmere seizoen is het een spijkerbroek met poloshirt. Het aantal keren dat ik de afgelopen zes maanden een overhemd heb gedragen is op de vingers van één hand te tellen. En tussen eind maart (sollicitatie voor mijn nieuwe baan) en medio september heb ik géén kostuum gedragen, medio september had ik voor het eerst weer een afspraak buiten de deur waar het kostuum met de stropdas even wenselijk was.

Maar nu is er dan toch weer een dilemma. Een sokkendilemma nog wel. Want mijn sokkengebruik is veranderd door corona. Mijn collectie bestaat vooral uit de bekende Happy Socks. Een kleine noot van vrolijkheid onder mijn degelijke donkerblauwe kostuums. Maar ik had ook een kleine collectie van identieke paren donkerblauwe sokken. Voor gelegenheden waar kleurigheid en vrolijkheid misschien niet gepast was. Niet de goedkoopste sokken, maar goedkoper dan de collectie Gelukkige Sokken.

Corona impact

Dramatisch tromgeroffel…. Vanaf medio maart draag ik vooral de saaie donkere sokken tijdens het thuiswerken. Want dan slijten de vrolijke sokken minder. Met als gevolg dat de kleine collectie (die ook al een tijdje niet meer aangevuld was) nu toch echt bijna op is. En bij dit soort sokken is stoppen geen optie. Dat deed mijn oma vroeger nog wel, met de zelfgebreide sokken die wij altijd droegen. Maar de hedendaagse herensokken zijn wegwerpartikelen geworden.

Maar hier ontdekte ik toch ook wel een voordeel van het hebben van een collectie identieke sokken. Want het is natuurlijk zelden zo dat beide sokken gelijktijdig kapot gaan. En bij identieke sokken bewaar je gewoon het intacte exemplaar. Als er dan een volgende sok sneuvelt, maak je van twee weessokken weer één gelukkige sokkenfamilie. Zo haalde ik in elk geval het maximale uit het sokkenleven.

Maar de bodem is nu in zicht. Er is nog één paar over. Tijd voor een nieuwe aanschaf. En dat worden, met dank aan Vriendin, goedkopere exemplaren. Zij is fan, vandaar. En zo leidt de corona-pandemie nog tot een kleine extra besparing in mijn kledingbudget.

Welke nieuwe dilemma’s heb jij door de corona-pandemie?

Geldnerd deelt auto’s

Huh? Auto’s? Maar Geldnerd en Vriendin hebben toch helemaal geen auto? Dat klopt, en dat wil ik ook eigenlijk graag zo houden. Onze kantoren liggen op ongeveer 15 minuten fietsen van Geldnerd HQ, al komen we sinds medio maart maar heel zelden op kantoor. Onze mobiliteit bestaat uit een huurauto voor vakanties en ver familiebezoek. Verder gaan wij te voet, per fiets of met het openbaar vervoer. Al hebben we die laatste categorie wat beperkt sinds de corona-uitbraak. Een enkele treinreis, maar bus en tram vermijden we liever.

Toch knaagt er iets. Omdat we minder met het openbaar vervoer willen reizen, gaan we er minder op uit. En na een aantal jaren in alle seizoenen hebben we de wandelroutes ‘in de buurt’ ook wel gezien. Ons wereldje werd kleiner, en we merkten dat we er vaker op uit zouden willen. Daarnaast realiseerden we ons dat we erg klem zouden zitten bij noodgevallen. De autoverhuurders in de buurt hebben beperkte openingstijden, reguliere kantoortijden en in het weekend een deel van de zaterdag. Als er buiten die tijden iets zou gebeuren waarbij we snel een auto nodig hebben, dan kan dat pas de volgende werkdag. Dat voelt niet helemaal goed.

Een auto kopen dan maar? Nou nee! Want die zou toch echt zes of zeven dagen per week stilstaan bij ons voor de deur. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dus zijn we maar eens opnieuw gaan kijken naar deelauto’s. Dat hebben we een jaar of 8 geleden ook al eens gedaan. Destijds hebben we daar van afgezien omdat de optie huren veel voordeliger was, en we toen nog geen beperkingen kenden ten aanzien van het openbaar vervoer. Maar de omstandigheden zijn veranderd, het is dus tijd om er opnieuw naar te kijken.

Criteria

In dit soort situaties denk ik altijd eerst na over de criteria waar de oplossing aan moet voldoen. Welk probleem willen we oplossen, en tegen welke randvoorwaarden? Dat voorkomt dat ik automatisch voor de grootste, meest uitgebreide en duurste oplossing ga, terwijl ik ook met een eenvoudiger en goedkoper oplossing toe zou kunnen. Ik houd me er zelf niet altijd aan, maar dan zijn het in elk geval bewuste afwijkingen…

In deze situatie ben ik uitgegaan van de onderstaande criteria:

  • Wat zijn de Kosten van de verschillende opties? Abonnementskosten, kosten per kilometer, kosten voor de tijd dat je het voertuig bezet houdt?
  • Hoe is de Beschikbaarheid en Toegankelijkheid van de verschillende opties? Hoeveel voertuigen zijn er op welke afstand van ons huis beschikbaar, en op welke tijdstippen kan ik er gebruik van maken?
  • En verder: Hoe zijn risico’s afgedekt (Verzekering)? Wat zijn de Gebruikerservaringen? En hoe zit het met de Duurzaamheid?

Opties

Volgens de website van mijn gemeente worden er hier auto’s aangeboden door Greenwheels, SnappCar, MyWheels en Buurauto. Verder kom ik in Rotterdam nog Juuve tegen en Car2Go die momenteel alleen in Amsterdam actief is. Grofweg zijn er deelauto’s die door particulieren worden aangeboden, en deelauto’s die door een organisatie worden aangeboden (en beheerd). Ik heb een voorkeur voor het laatste, al kan ik niet precies aangeven waarom. Misschien heb ik, als er een probleem is, liever een discussie met een organisatie dan met een buurtbewoner? Om deze reden valt Snappcar voor mij af.

In Geldnerd City wordt ook stevig geadverteerd voor Sixt Share, onderdeel van het gelijknamige autoverhuurbedrijf. Daar heb ik ook nog even naar gekeken. Maar alleen de tarievenlijst is al zo complex dat ik afhaak. Ik houd van eenvoud. Buurauto ondersteunt vooral bewonersinitiatieven en heeft volgens de website het wagenpark inmiddels ondergebracht bij MyWheels. Dat biedt een combinatie van auto’s die door particulieren en door MyWheels zelf worden aangeboden. Dat maakt dat er voor mij momenteel twee opties zijn: Greenwheels en MyWheels.

Op de website RitjeWeg kun je eenvoudig zien welke deelauto’s er bij jou in de buurt allemaal beschikbaar zijn. Wij hebben geluk in onze grote stad in het westen van het land. Op minder dan vijf minuten lopen van onze voordeur vind ik meer dan 10 auto’s van Greenwheels, een handvol auto’s van MyWheels, en ook de nodige Snappcars. Maar zoals gezegd vind ik die laatste vooralsnog geen optie, en laat ik ‘m buiten beschouwing. Ik heb dus gekeken naar Greenwheels en MyWheels,

Bij Greenwheels is de auto verzekerd inclusief een Ongevallen-inzittendenverzekering. Voor schade aan de Greenwheels auto heb je een vast eigen risico die je per rit kan verlagen, voor €4,00 per reservering verlaag je het eigen risico van €350,00 naar €75,00. Bij MyWheels zijn de auto’s allrisk verzekerd. Je hebt een eigen risico van € 500 per gebeurtenis. Het eigen risico kun je verlagen naar € 250 voor € 3,50 per dag.

Beide organisaties bieden elektrische auto’s aan, maar ook benzine-auto’s. Brandstofkosten zijn inbegrepen in de kilometerprijs. Bij beide zijn de uurtarieven van elektrische auto’s iets hoger maar de kilometerprijs is lager. Het verschil tussen elektrisch en fossiel rijden is bij Greenwheels overigens groter dan bij MyWheels.

Uiteraard heb ik ook naar de kosten van de twee opties gekeken. Bij Greenwheels betaal je een borg van € 225 als je een abonnement neemt. Dat kun je overigens gewoon aan je OV-kaart koppelen, dat vind ik wel handig. De prijs per uur / per dag is afhankelijk van het type auto en het type abonnement. Er is een gratis abonnement als je Soms een auto mee wilt nemen, maar vanaf gemiddeld 1 rit per maand is een betaald abonnement al voordeliger. Ook de kilometerprijs is afhankelijk van het type auto en het type abonnement. MyWheels houdt het eenvoudiger. Je betaalt geen borg. Er is een vast uurtarief naar type auto dat je meeneemt, en een vaste kilometerprijs die hoort bij dat type auto. Greenwheels is voor de meeste situaties de duurdere van de twee.

Voor weekendjes familie-bezoek blijft het huren van een auto bij een verhuurbedrijf toch de goedkopere optie. Vooral de relatief hoge kilometerprijs bij de deelauto’s is hier debet aan. In combinatie met het feit dat onze families aan de andere kant van Nederland wonen. ‘Even heen en weer’ is dan al gauw meer dan 500 kilometer.

Hondje bepaalt onze keuze…

Maar… Huisdieren mogen bij MyWheels niet vervoerd worden. En dat is een dingetje voor ons. Want één van de doelen is uitstapjes maken, en dan mag moet Hondje mee. Bij Greenwheels mag het wel mits je de auto schoon achterlaat. Dat maakt de keuze uiteindelijk eenvoudig…

We zijn dus van plan om een abonnement te nemen. Binnenkort maar eens een keertje proefdraaien.

Denk jij ook af en toe na over jouw mobiliteit?

Niet elke verandering is een verbetering (klooien met ING bestanden)

Al een paar jaar kun je hier bij Geldnerd mijn spreadsheets downloaden. Vooral ter inspiratie, om mensen te laten zien wat er allemaal kan met een simpele spreadsheet, en om zoveel mogelijk mensen te helpen inzicht te krijgen in hun eigen financiën. Door de jaren heen is de functionaliteit behoorlijk uitgebreid. Op verzoek van diverse lezers heb ik mogelijkheden toegevoegd om bestanden van allerlei banken te importeren. Dat is weleens lastig, want ik ben daar zelf geen klant en kan dus niet in de gaten houden of er iets verandert en of alles wel altijd werkt. Maar tegelijkertijd vind ik het ook leuk (meer dan 10.000 downloads, jay!!!!) en puzzel ik graag om dingen werkend te krijgen en houden.

Maar de ING maakt het me nu wel erg lastig. De afgelopen periode kreeg ik een paar meldingen die ik maar niet opgelost kreeg. Tenminste, de oplossing voor de ene lezer werkte niet bij de andere lezer. Dat is voor mij als amateur-programmeur lastig. Het gebeurde ook in een periode dat het op mijn werk een beetje druk had, ik had dus weinig tijd om er even rustig voor te gaan zitten.

Vernieuwd! Verbeterd! Veranderd!

Tegenwoordig is het blijkbaar mode dat alles snel moet veranderen. Elk jaar moet ik wel weer wennen aan een volledig nieuwe (‘verbeterde’) gebruikersinterface voor een toepassing die ik vaak gebruik. En lang niet elke verandering is een verbetering. Zo verandert ABN AMRO (waar onze hypotheek en de gezamenlijke rekening met Vriendin lopen) stapsgewijs de app en webinterface, wat vooral betekent dat ik bepaalde functies ineens niet meer kan vinden. Mijn huisbank Rabobank vernieuwde vorig jaar de complete app en webinterface, wat vooral betekende dat ik vaker moet doorklikken voordat ik mijn downloadbestand gevonden heb. Ik heb ze gesuggereerd om gebruikers zelf een lijstje met favoriete functies te laten maken op de startpagina, maar op dat soort suggesties krijg je nooit een reactie. Datzelfde downloadbestand werd overigens in 2018 omgegooid. De Albert Heijn app werd onlangs ook al verbeterd vernieuwd veranderd. En enkele weken moest ook Evernote eraan geloven. ‘Van de grond af aan opnieuw opgebouwd’ dus ik ben nog steeds zoekende naar de beste manier om mijn gebruikelijke acties daarin te doen. En dan krijgen we ook nog jaarlijks een aantal veranderingen in het operating system van mijn Apple telefoon en tablet over ons heen, en één of twee keer per jaar een grotere Windows update op de laptop die ook elke keer wel weer wat dingen door de war gooit….

Waarom toch?

Ik klink vast als de oude man die ik ook ben, maar de rationale ontgaat mij toch vaak. Want heel vaak zijn de veranderingen alleen cosmetisch. Er komen geen nieuwe functionaliteiten bij. Het enige dat verandert is de gebruikersinterface. Je zet de knopjes, veldjes en teksten anders neer, verandert wat kleurtjes. Dat is geen vernieuwing, in elk geval niet in mijn woordenboek. Dat is camoufleren dat je niet vernieuwt. Wat natuurlijk ook dodelijk kan zijn in een wereld waar stilstand gezien wordt als achteruitgang een snelweg naar de afgrond. Maar dat soort ‘vernieuwingen’ zaaien wat mij betreft alleen maar verwarring. Mijn gebruikersgenot wordt er door aangetast. En niet zelden triggert het mij om toch weer eens te kijken naar alternatieven. Het jaagt mij juist weg in plaats van dat het mij een meer enthousiaste gebruiker maakt. Ben ik een uitzondering?

Als het werkt en het bevalt me, dan hoeft het niet te veranderen. De belangrijkste schermen van mijn financiële administratie en mijn beleggingsspreadsheet zijn al meer dan vijf jaar hetzelfde. Er komen wel eens wat nieuwe functies bij, en heel soms doe ik een wat grotere aanpassing om al die ‘groeisels’ wat beter te ordenen, maar de basis is hetzelfde. En ook het ’theme’ (de opmaak) van deze blog is al meer dan vijf jaar niet veranderd, ik gebruik nog steeds dezelfde inrichting als toen ik mijn eerste blogpost publiceerde. Maar goed, ik ben ook geen commercieel bedrijf dat hippigheid en vernieuwing uit moet wil stralen… Ik klooi gewoon lekker door met mijn eigen lelijke WordPress-installatie.

Oplossing ING-issue

En dan dat ING probleempje. Inmiddels ben ik erachter dat ING gebruikers nu de optie geeft om zelf te bepalen hoe het downloadbestand eruit ziet. Hoe dat precies werkt kan ik niet nagaan. Ik ben zelf geen klant bij ING en er staat geen informatie op het openbare deel van de ING-website. Een van de opties die je nu blijkbaar hebt is het kiezen van het scheidingsteken tussen de velden. Daar zijn allerlei opties voor, onder andere komma (,) en puntkomma (;). Voor de importmacro in de spreadsheet is dit erg belangrijk.

In de VBA code van de administratie staat een routine “Sub ImportING()”. In de code vind je het volgende rijtje:

.TextFileConsecutiveDelimiter = False
.TextFileTabDelimiter = False
.TextFileSemicolonDelimiter = False
.TextFileCommaDelimiter = True
.TextFileSpaceDelimiter = False

Deze regelt wat er in het geïmporteerde bestand als scheidingsteken wordt herkend. Als je de komma gebruikt moet de waarde .TextFileCommaDelimiter op ‘True’ staan. Als je puntkomma gebruikt moet de waarde .TextFileSemicolonDelimiter op ‘True’ staan. De waarden die je niet gebruikt moeten op ‘False’ staan. Eenvoudig aan te passen dus. Veel succes!

Hoe kijk jij naar ‘vernieuwing’?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten