Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Categorie: Persoonlijke Financiën (page 1 of 13)

Belastingaangifte 2018

Vanaf 1 maart 2019 kan het weer, aangifte inkomstenbelasting doen voor het jaar 2018. Dus afgelopen weekend ben ik er samen met Vriendin even voor gaan zitten. Eventjes maar, meer was niet nodig. Ik had keurig alle fiscale jaaroverzichten verzameld en heb alles gecontroleerd. Maar alles was vooringevuld en alles klopte, daar hoefde ik dus niets meer aan te doen.

Er was maar één gegeven dat ik zelf in moest vullen, en dat is ons aandeel in het eigen vermogen van de Vereniging van Eigenaren van ons pand. Maar dat kan de Belastingdienst ook niet weten. Onze fiscale situatie is dan ook erg simpel. We hebben allebei één inkomen, we hebben samen een huis en een hypotheek, en we hebben allebei één of meer spaarrekeningen en beide een beleggingsrekening. Geen ingewikkelde lijfrentes, kinderen, alimentaties of aftrekposten of dat soort dingen.

We hebben nog even zitten “spelen” met de verdeling van de verschillende posten over Vriendin en mijzelf. Uiteindelijk hebben we zeven varianten uitgeprobeerd: 100% bij mij danwel Vriendin, 50/50, 60% bij mij en 40% bij Vriendin en andersom, en 75% bij mij en 25% bij Vriendin en andersom. Dat leverde nog behoorlijke verschillen op. Het verschil tussen 50/50 en 60/40 was 1 Euro, en dat waren de varianten waarbij we het meeste terugkregen. Dus uiteindelijk hebben we de 50/50 variant ingestuurd. Klaar.

We krijgen overigens meer terug dan ik verwacht had. Toen ik dat nakeek en vergeleek met vorig jaar, bleek dat een heel eenvoudige reden te hebben. Dividend. Vriendin en ik hebben allebei op onze beleggingen in 2018 veel meer dividend ontvangen dan in 2017. En dus ook veel meer dividendbelasting afgedragen. Die nu weer afgetrokken wordt.

En nu gaan we maar weer afwachten. Vóór 1 juli krijgen we bericht, heeft de Belastingdienst beloofd. Dat is ze vorig jaar ook gelukt. Met een voorlopige aanslag. Want ik wacht nog steeds op de definitieve aanslagen voor 2015 en 2016 (de jaren in het Verre Warme Land) en 2017. De vrienden van de Belastingdienst hebben nog een jaar om een definitieve aanslag op te leggen voor die jaren, dus ik wacht het maar even rustig af.

Heb jij jouw belastingaangifte al gedaan?

Energie, Water en de bolling van LED-lampen

Sommige mensen schrijven wekelijks of maandelijks over hun energie- en waterverbruik. Dat doe ik niet. In Huize Geldnerd denken we in kwartalen. Aan het einde van elk kwartaal noteer ik alle meterstanden, daar staat een reminder voor in mijn agenda. En uiteraard noteer ik ze ook als ons om een meterstand gevraagd wordt voor de jaarafrekening. Aan slimme meters doen we niet in Huize Geldnerd. Die is ons overigens ook nog niet aangeboden, maar als dat gebeurt zullen we die waarschijnlijk weigeren uit privacy-overwegingen.

In het Verre Warme Land noteerden we de meterstanden wel elke maand. Daar waren elektriciteit en water overigens een factor 5 – 10 duurder dan in Nederland. Het is natuurlijk wel fijn om te beseffen dat we hier nog steeds relatief weinig betalen voor zulke belangrijke voorzieningen. Onze elektriciteit en ons gas hier in Geldnerd HQ komt via GreenChoice. Beide zijn groen, om principiële redenen. Dat contract hebben we in het derde kwartaal van vorig jaar ook voor drie jaar verlengd. Met de stijgende prijzen ben ik daar op dit moment wel blij mee, ons termijnbedrag is alleen verhoogd vanwege de stijgende belastingen.

Verbruik

Allereerst is het tijd voor het bekennen van weer een zware zonde. Het eerste jaar dat wij in Geldnerd HQ woonden (2017) heb ik de meterstanden niet bijgehouden. Ik heb een meterstand van de oplevering en een meterstand één jaar later, toen die voor het eerst door de leverancier werd opgevraagd voor de jaarafrekening. Dat is natuurlijk helemaal niet bewust en zuinig en zo. Ik heb het verbruik per kwartaal van 2017 wel gereconstrueerd, door dezelfde verhouding te gebruiken als tussen de kwartalen van 2018. Maar hier zal dus een onnauwkeurigheid in zitten.

Hoe ziet dat er dan uit per kwartaal? Nou, zo:

Wat mij meteen opvalt is de behoorlijke stijging van ons elektriciteitsverbruik van 2017 naar 2018. Daar heb ik niet meteen een verklaring voor, behalve dat zowel Vriendin als ik meer thuis zijn gaan werken. Het is wel iets om in de gaten te gaan houden, ik ga de komende periode op zoek naar de oorzaken. Er staan hier een modem, router en server continu te draaien, met twee WIFI-points. Onze keukenapparatuur, wasmachine en TV zijn minder dan 3 jaar oud, dat zouden geen grote ‘slurpers’ mogen zijn. Wel heb ik in december voor het eerst de diepvries ontdooid en schoongemaakt, daar kwam een halve gletsjer aan ijs uit. En we zijn de droger (onze wasmachine is een ‘combi’) vaker gaan gebruiken

Uiteraard heb ik ook nog even gekeken naar de vergelijkingsgetalletjes van het NIBUD. Voor een huishouden van twee personen is het gemiddelde elektriciteitsverbruik 3.005 Kwh, het verbruik aan gas is voor ons soort huis gemiddeld 1.350 m3 en voor water is dat 93 m3. Per jaar, uiteraard.

Hieronder heb ik het jaarverbruik voor 2017 en 2018 nog even in een grafiek gezet, en vergeleken met de NIBUD-cijfertjes.

Dan valt op dat ons elektriciteitsverbruik inderdaad behoorlijk hoger is dan gemiddeld, wij zitten voor 2018 volgens het NIBUD op het gemiddelde verbruik van een driepersoons huishouden. Gas doen we dan wel weer goed, we zaten in 2018 zo’n 40% onder het gemiddelde verbruik voor ons soort woning. Dat mag ook wel, we werken allebei voltijds (met een of twee thuiswerkdagen per week, dat wel). We stoken eigenlijk alleen de woonkamer en badkamer. In andere ruimtes draaien we de verwarming alleen omhoog als we er langdurig verblijven, voor de rest staan ze op de Vorstbeveiliging. Ik denk nog wel na over isolatie van de kruipruimte. Ook overwegen we een extra deur in de hal, of een tochtgordijn. En wat verder nog verbeterd kan worden zijn gordijnen in de woonkamer, om de warmte op koude avonden beter binnen te houden.

Ook ons waterverbruik is in 2018 hoger dan verwacht zou mogen worden. Maar daar is wel een logische verklaring voor, want vanaf september tot ver in het vierde kwartaal heb ik de tuin behoorlijk moeten besproeien om ons plantgoed een goede start te geven. Ook hebben we door de erg warme zomer vaker gedoucht dan normaal. En Vriendin bekent ook dat ze houdt van langer dan gemiddeld douchen en regelmatig badderen. Vooralsnog ben ik niet van plan om te gaan douchen met een keukenwekkertje erbij… Overigens schreef het Algemeen Dagblad vorige week over de prijzen van gas en elektriciteit in Nederland, die (je raadt het al) tot de hoogste van Europa behoren.

De bolling van LED-lampen

Maar hoe zit het nu met die bolling van die LED-lampen, waar het over gaat in de titel van deze blogpost? Dat zal ik uitleggen. Geldnerd HQ is voorzien van 34 (!) halogeen inbouwspotjes, 28 grotere en 6 kleinere. Allemaal voorzien van halogeen-lampjes. In het kader van verduurzaming en energiebesparing en zo ben ik op zoek gegaan naar vervangende LED-lampen die passen in de inbouwarmaturen. Want als je die inbouwarmaturen ook moet vervangen, wordt het een kostbare en arbeidsintensieve exercitie. Dus ik op zoek via het internet. Aansluiting (GU10), wattage, lichttemperatuur, kelvin, lumen, alles heb ik vergeleken. En ik heb ze gevonden. Maar gelukkig heb ik er eerst 2 besteld, en niet meteen 34. Want toen ze binnenkwamen, en ik een ‘proefplaatsing’ wilde doen, merkte ik een groot verschil. Het LED-lampje was veel hoger en had een heel andere bolling. En paste dus niet. Zoals je kunt zien op onderstaande foto. Links de ‘oude’ halogeenlamp, rechts de LED-variant.

Inmiddels heb ik gelukkig een LED-lamp gevonden die wel past. En dan zie je weer hoe groot prijsverschillen kunnen zijn. Bij een lampenwinkel in Geldnerd City kost die LED-lamp € 19,95 per stuk. Online vind ik prijzen die variëren van € 9,10 tot € 24,- per stuk….

Hoe zit het met jouw elektra, gas en water? En met jouw LED-lampen?

Bijdrage in de gezamenlijke huishouding

Geldnerd en Vriendin zijn niet getrouwd. Dat is ook logisch, anders zou ze wel Echtgenote heten op dit blog. Wij hebben wel een Samenlevingscontract. Dat hebben we ooit afgesloten toen we vertrokken naar het Verre Warme Land, en een aantal dingen netjes wilden regelen. Dat vonden we toen best wel een dingetje. We hebben er goed over nagedacht. En onlangs constateerden we dat het model nog steeds goed voldoet.

Twee zaken waren de basis van dit contract. Ten eerste de wens om zoveel mogelijk gescheiden financiën te houden. Dat is voor ons allebei een belangrijk element. Voor Vriendin omdat ze het belangrijk vindt om financieel zelfstandig te zijn. Voor mij omdat ik al een huwelijk in gemeenschap van goederen achter de rug heb.

De tweede basisvoorwaarde is de wens om onze uitgaven en bezittingen eerlijk met elkaar te delen. ‘Eerlijk’ hebben we als volgt gedefinieerd: De kosten van het huishouden (inclusief hypotheekrente) verdelen we naar draagkracht, oftewel naar verhouding van onze reguliere netto maandsalarissen. Alle andere uitgaven, zoals de (reguliere en extra) aflossing op de hypotheek, vakanties en overige aankopen (inrichting, tuin) verdelen we gelijk, we betalen allebei de helft. Daarmee is bijvoorbeeld ons huis dus ook echt voor de helft van Vriendin en voor de helft van mij.

Jaarlijks, nadat het salaris van januari is gestort, maak ik een nieuwe berekening. En als ons salaris tussentijds verandert passen we de bedragen ook aan. Ik kijk dan naar wat we in het voorgaande jaar uitgegeven hebben, en naar de verwachtingen voor dit jaar. De meeste maandbedragen zijn al wel bekend, we hebben inmiddels de WOZ-waarde en bijbehorende belastingen van gemeente. Ik wacht alleen nog op het waterschap, maar daar kan ik met de bedragen van afgelopen jaren wel een gooi naar doen. De boodschappen kan ik nu ook wat nauwkeuriger budgetteren, na mijn recente analyse van de boodschappen in de afgelopen twee jaar.

Voor wat betreft de aflossing van onze hypotheek hebben we in Huize Geldnerd een mooie afspraak. Zoals bekend bij regelmatige lezers hebben wij een lineaire hypotheek. Daarbij los je elke maand hetzelfde bedrag af, waardoor je elke maand een beetje minder rente betaalt en dus dalende maandlasten hebt. Onze afspraak is dat we het totaalbedrag aan rente en aflossing ‘vastklikken’ op het niveau van begin 2017. De werkelijke lasten dalen elke maand een beetje, en dat beetje stoppen we in extra aflossen. Dat wordt een sneeuwbal. En sinds vorig jaar lossen we ook maandelijks nog extra af, en ook de besparing die dat oplevert steken we in de sneeuwbal van extra aflossing. Die sneeuwbal is inmiddels € 250 per maand, en groeit elke maand met een aantal euro’s.

Geldnerd en Vriendin verdienen ongeveer evenveel. Dus het verschil in bijdrage is tientjeswerk. Dat is makkelijk, bijvoorbeeld bij een gesprek over het vakantiebudget. Het is niet zo dat één van ons op een luxe cruise zou willen, terwijl de ander zich net een weekje kamperen op de Veluwe kan veroorloven (al heb ik begrepen dat je de kosten van zo’n camping in het hoogseizoen ook niet moet onderschatten…).

Uiteraard is de berekening van de bijdrage ingebouwd in mijn administratiespreadsheet. Dat had al een werkblad met de prognose van de maandelijkse uitgaven. Mijn hypotheekspreadsheet vertelt mij de maandelijkse rentebetalingen en aflossingen. Ik vul de netto salarissen in, en het systeem vertelt ons wat we per persoon bij moeten dragen. De formule is simpel:

In de prognose zijn vakanties en grote aankopen niet meegenomen, die verrekenen we apart. Maar alle huishoudelijke uitgaven zitten er wel in. In de praktijk werkt deze aanpak prima voor ons. In de praktijk zijn er sinds 2016 geen grote verschuivingen geweest. Kostenstijgingen door inflatie zijn gecompenseerd door besparingen, zoals onlangs door het opzeggen van het TV-abonnement. Vroeger, in het Verre Warme Land, was dit een stuk ingewikkelder. Vriendin werd in Nederland betaald en kreeg een inkomen in Euro’s met allerlei toeslagen. Geldnerd had een inkomen ter plekke en in de lokale valuta. We verrekenden elke maand. Daarvoor gebruikte ik de valutakoers van de verrekendatum. Dat heeft nog behoorlijk geschoven, want de verhouding tussen de lokale valuta en de Euro is in de periode dat wij er woonden zo’n 30% veranderd.

Hoe regelen jullie de kosten van de gezamenlijk huishouding?

De boodschappen van Hondje

En voordat jullie er verkeerde gedachten bij hebben: dan gaat het niet over de grote en kleine boodschappen die Hondje deponeert tijdens de dagelijkse wandelingen. Maar wel over de reguliere uitgaven die wij doen ten behoeve van hem. In die zin is deze blogpost een vervolg op mijn eerdere Boodschappenblog, mede naar aanleiding van een vraag van Project Lonica en van Financial Chipmunk in de reacties bij dat bericht.

Ik heb eerder al eens algemeen geschreven over de kosten van het hebben van een hond, maar dat had nog betrekking op ons verblijf in het Verre Warme Land. En ik heb later nog eens iets geschreven, net na terugkeer in Nederland, over de aanloopkosten, en nog eens een keer hoe hij zijn gewicht nog net niet in goud waard was na zijn jaarlijkse APK-keuring. Eigenlijk schrijf ik best vaak over ons Hondje… Maar hij is dan ook erg belangrijk voor ons!

Aan ons Hondje geven we meer dan 10% van de kosten van onze gezamenlijke huishouding uit. Is dat veel? Ja, best wel. In elk geval veel meer dan het normbedrag van het NIBUD voor honden, zij gaan uit van € 50 per maand en daarnaast € 160 aan jaarlijkse kosten van de dierenarts. Maar er zitten bij ons wel een aantal bewuste keuzes achter.

Maar goed: jullie komen bij Geldnerd om grafieken en cijfers te zien, dus jullie krijgen grafieken en cijfers! Onderstaand allereerst de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nogal per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (2) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen.

Met afstand het grootste deel van de uitgaven aan Hondje is het abonnement op de uitlaatservice. Geldnerd en Vriendin werken allebei voltijds. Dat zou betekenen dat Hondje van ongeveer 08.00 uur tot ongeveer 18.00 uur alleen is en binnen moet blijven. Dat vinden wij geen leven voor een Hondje, die in het Verre Warme Land gewend was aan buiten zijn en de ruimte hebben. Dus gaat hij elke werkdag met een uitlaatservice op pad. Die haalt hem rond een uur of 10 op bij ons thuis, en neemt hem (met nog een stuk of 10 andere honden) mee naar het bos of het strand. Daar kunnen ze lekker wandelen en spelen. ’s Middags rond een uur of 1 wordt hij weer thuis gebracht. Dan is hij moe, en gaat hij meestal liggen slapen tot een uur of 5. En dan zijn wij alweer bijna thuis 😊. In totaal is 59,4% van de uitgaven sinds mei 2016 gedaan voor de uitlaatservice.

Verder constateer ik dat ons Hondje best wel duur is qua medische kosten, 20,3% van de totale uitgaven sinds mei 2016. Naast de vaste jaarlijkse vaccinaties heeft hij nu drie keer een gebitsschoonmaak gehad. Ons Hondje heeft gewoon een erg slecht gebit, dat had hij al toen we hem op 6-jarige leeftijd adopteerden in het Verre Warme Land. Eén keer had hij gevochten en moest zijn oor gehecht worden. En twee keer hebben we een melanoom laten verwijderen, één keer in mei 2016 en één keer recent in januari 2019 (gecombineerd met gebitssanering). Mede daardoor is januari 2019 een erg dure maand geworden.

Daarnaast is 9,7% van de totale uitgaven gedaan aan voer. We gebruiken een vrij duur merk, met alleen vleesinhoud, geen granen. Iets dat zo dicht mogelijk aansluit op het natuurlijke dieet van honden. En dan ook nog in de Senior-variant. Toen Hondje onlangs geopereerd was, mocht hij overigens een week lang alleen gekookte kip en gekookte vis eten. Hij heeft gesmikkeld. Was ook wel een beetje duur, want hij kreeg biologische 3-sterren Beter Leven kippendijfilet. Dat was ook wel een principekwestie. Zelf eten we, die enkele keer dat we vlees eten, ook dat soort vlees. Dan zou het hypocriet zijn als we ons Hondje wel kiloknallers voorzetten. Dat vonden wij in elk geval wel, en het is ons geld en onze keuze om dat hieraan uit te geven.

3,6% van de totale uitgaven is gegaan naar de lokale Hondenbelasting. Dat moeten we betalen, en dat is wel terecht. Want een huisdier is een luxe-artikel. Zeker met dit soort kosten… En de rest is gegaan naar snoepjes, kauwstokjes, speeltje, poepzakjes, halsbanden, mandjes, en andere benodigdheden.

Per categorie per jaar staan de uitgaven in onderstaande grafiek. 2016 betreft dus 8 maanden, omdat Hondje en ik per 1 mei terugkwamen in Nederland.

Heb jij ook een duur huisdier?

Kabels doorknippen…

Geldnerd is klant bij ZIGGO. Een beetje tegen wil en dank, want het is de enige provider die hier in de buurt een beetje fatsoenlijke snelheid levert. Dat besluit was dus snel genomen nadat we eind 2016 ons huis kochten. En hoeveel keuze heb je nou helemaal? Qua pakketten en prijzen heb ik het gevoel dat ZIGGO en KPN elkaar vooral heel goed in de gaten houden. Dat ontloopt elkaar verdacht weinig. De keuze die dan overblijft is naar een budgetprovider gaan, of snijden in je pakket. We kochten ook een nieuwe moderne platte TV, want de oude had het verblijf in het Verre Warme Land en de intercontinentale verhuizingen niet overleefd.

In het standaard abonnement van ZIGGO krijg je zo’n Mediabox. Een lelijke zwarte doos die zoemt, veel stroom verbruikt en om de haverklap vastloopt. Die zorgt dan voor allerlei geavanceerde functies zoals live TV pauzeren of programma’s opnemen, abonnementen op voetbalwedstrijden of extra filmpakketten. Allemaal functies die we in Huize Geldnerd nooit gebruiken. En we hadden heel veel zenders waar we nooit naar kijken. Daardoor duurde het zappen weer veel te lang. Maar de lelijke zwarte doos stond gelukkig in een kastje onder de TV achter een dicht deurtje, dus daar hadden we geen last van. En we ontdekten dat je een Favorietenlijst aan kunt maken. Daarin stopten we de 20 zenders waar we wel naar keken, in een voor ons logische volgorde. Op die manier duurde het zappen niet meer zo lang. En we dachten er verder niet meer over na.

Wel merkten we dat we eigenlijk steeds minder TV kijken. ’s Ochtends en ’s avonds een rondje journaals, maar dat is ook een stukje beroepsdeformatie. Af en toe een documentaire, maar steeds vaker keken we die terug op een tijdstip dat ons beter uitkwam. Die NPO Start app op onze digitale televisie is daar ideaal voor. De “amusementsprogramma’s” van de diverse omroepen zijn voor ons vooral ergernis-programma’s. Wat maakt het mij uit wie de mol is? En ik gun elke boer een vrouw maar waarom moet dat op TV? Als we hier dan al eens een film of een serie keken, dan was dat steeds vaker op Netflix. Want geen reclame. Scheelt toch gauw 30 – 45 minuten op een film. En als je een drankje wilt pakken druk je gewoon zelf op ‘pauze’.

Dus… Zouden we het kunnen? Zonder TV-abonnement? Toen ik eens op de ZIGGO-site keek en het schuifje van de TV-optie op ‘Uit’ zette, scheelde dat € 9,50 per maand. Toch de moeite waard. Maar er viel me ook iets anders op. De tekst in het TV-vak veranderde. Werd grijs, zodat ‘ie moeilijker leesbaar werd. Maar er stond ook andere tekst. “Ook zonder TV-abonnement ontvang je bij ZIGGO 45 digitale TV-zenders”. Dus ik klikte door en ging op zoek. Want het zat allemaal een beetje verstopt. En dat snap ik wel, als je verdienmodel gebaseerd is op extra meuk. Maar uiteindelijk vond ik een pagina op de ZIGGO-site waar stond hoe je dit in kon stellen. En ik vond ook een lijst met zenders die je dan ‘overhoudt’, de basiszenders. Dat bleek een grote overlap te hebben met de Favorieten die we op de Mediabox hadden ingesteld. Alleen BBC2 en 24Kitchen (een ‘guilty pleasure’ van Vriendin) zitten er niet in. Maar om daar nou een tientje per maand voor te betalen….

Dus op Tweede Kerstdag, de dag dat de meeste mensen gewoon naar schoonfamilie of de meubelboulevard gaan, was het in Huize Geldnerd tijd voor een experiment. Ik haalde de COAX-kabel uit de Mediabox, en stopte die in de COAX-ingang van de televisie. Ik pakte de handleiding van ZIGGO erbij, en begon aan het instellen. Klik – klik – klik en 2 minuten later had ik 45 digitale TV-zenders. Niet allemaal HD, maar wij hebben geen kamervullend scherm (het nut daarvan ontgaat mij ook al…) dus dat verschil zien we niet echt. In de handleiding van onze TV (ja, die lees ik) had ik gevonden dat je ook op de TV zelf een favorietenlijst kunt maken. Dus ook die hebben we ingesteld, minus de favorieten die we niet meer kunnen bekijken uiteraard, en in de voor ons logische volgorde gezet.

Tsja, en dan is het eenvoudig. Mediabox eruit, dat scheelt ook weer een afstandsbediening. Netjes inpakken. De dag erna heb ik ZIGGO gebeld om ons abonnement te wijzigen (want uitbreiden kan wel via de website, maar inperken dan weer niet). Er werd nog even een poging gedaan om mij te overtuigen dat ik dit niet moest doen, maar dat duurde minder dan 1,5 minuut. Dus nu betalen we minder. Zonder voor ons merkbaar verlies aan functionaliteit en kwaliteit. Hoera. Op naar de volgende besparing.

Knip jij wel eens kabels door?

Erop achteruit gaan…

Afgelopen week is het weer gestort op mijn bankrekening. Mijn netto salaris voor januari 2019. En de verwachtingen waren uiteraard hooggespannen. Want de politiek had beloofd dat we nu echt iets zouden gaan merken van de economische groei. Iedereen zou er in koopkracht op vooruit gaan, riep de regering. En politici liegen nooit, toch? Zelf was ik al sceptisch. Want politici en de waarheid blijven toch lastige begrippen om met elkaar te combineren. Naast de BTW-verhoging en de verhoging van onze pensioenpremie regende het berichten over prijsstijgingen. Dus ik ging er al niet meer van uit dat ik er echt iets aan overhoud.

Het bedrag dat op mijn bankrekening werd gestort zei niet meteen alles, want daar zat ook een eenmalige toelage bij die afgesproken is in onze CAO. Maar op de salarisbrief zag ik het echte bedrag. Er komt netto € 0,88 (88 eurocent) minder per maand binnen ten opzichte van december 2018. Een daling van mijn nettosalaris dus.

Hoe is deze aanpassing tot stand gekomen? Mijn bruto-salaris is hetzelfde gebleven in januari. De pensioenpremie van het ABP is gestegen met € 70,55, dat is een stijging van 13,5% ten opzichte van december. En de loonheffing is gedaald met € 69,67, een daling van 2,5%. Tot zover de cadeautjes van deze regering. Het netto resultaat is dus een daling van mijn salaris met € 0,88 per maand.

Op de dag van mijn salarisbetaling kwam een aantal pensioenfondsen, waaronder het ABP, met het nieuws dat de kans op verlaging van de pensioenen in 2020 of 2021 is toegenomen. Geloof jij in toeval? Ik ook niet…

Een tijdje geleden heb ik al geschreven over de diverse koopkrachteffecten voor 2019 in mijn persoonlijke situatie. Toen sprak ik al de verwachting uit dat ik er niet zo heel veel op vooruit zou gaan. Die verwachting is dus uitgekomen, en ik ben blijkbaar niet de enige… Maar wie het kleine niet eert is het grote niet weerd, dat dan weer wel. Ik heb mijn maandelijkse spaaroverboeking niet verlaagd en haal de broekriem aan in mijn dagelijkse uitgaven, er is immers bijna 3 cent per dag minder te besteden. En verder kijk ik uit naar het salaris in juli, want per 1 juli krijgen we er volgens de CAO weer 2% bij.

Ook in 2017 en in 2018 heb ik geschreven over hoe mijn januari-salaris uitviel. Hoe is het met jouw netto maandsalaris dit jaar?

Boodschappenblog

Veel financiële bloggers schrijven regelmatig en gedetailleerd over hun boodschappen. Dat doe ik eigenlijk nooit. Maar ook als blogger moet je af en toen buiten je comfortzone durven gaan. Dus vandaag krijgen jullie inzicht in de boodschappen van Huize Geldnerd. Uiteraard wel “op z’n Geldnerds”, dus met grafieken en analyses.

Geldnerd houdt van lekker eten en een goed glas wijn. Mensen die hem kennen kunnen dat ook wel zien, ik ben geen vreemde op de schaal van de Bourgondische Massa Index. En zo ongeveer ‘om de hoek’ van Huize Geldnerd liggen een paar luxe winkelstraatjes. De verleiding van de luxe traiteur, het wijnhuis, het fijne kaaswinkeltje en de ‘groentenjuwelier’ is dus voortdurend aanwezig. Voordat wij vertrokken naar het Verre Warme Land woonden we ook al in deze buurt. Een paar winkeliers zagen ons node vertrekken, en toen wij eind 2016 terugkwamen in deze buurt hebben ze de omzetverwachting voor 2017 ook meteen weer verhoogd. Ik denk dat we ze niet teleurgesteld hebben.

Reguliere Boodschappen

Onze reguliere boodschappen komen vrijwel helemaal van de welbekende Grootgrutter uit Zaandam, die hier in Geldnerd City een ijzeren greep op de markt heeft. Gemiddeld eens in de 5 weken laten we ook de grote boodschappen bezorgen, want we hebben geen auto. Alle bulk- en houdbare goederen komen dan in grote kratten ons huis binnen. In 2017 en 2018 hebben we in totaal 21 keer boodschappen laten bezorgen door deze grootgrutter. We proberen dat wel zo te timen dat we door aanbiedingen en dergelijke geen bezorgkosten betalen. Verder proberen we maximaal 1 keer per week de boodschappen te doen, een taak die Vriendin met verve invult. Zij is veel beter in op de kleintjes letten dan Geldnerd.

Volgens de normbedragen van het NIBUD komen we in Huize Geldnerd (Vriendin en ikzelf) op € 12,44 per dag voor voeding, oftewel (x 365 / 12) op gemiddeld € 378,38 per maand. De werkelijke gemiddelde schade van onze boodschappen is € 390,01 per maand. Daarmee zitten we dus iets boven ‘de norm’. Maar hier zitten dus niet de ‘luxe boodschappen’ in. Wat er wel in zit zijn veel huishoudelijke- en schoonmaakartikelen. Eigenlijk valt dit mij nog heel erg mee.

De maandbedragen zie je in onderstaande grafiek. De erg lage maanden vallen samen met onze vakanties.

Speciaalzaken

In mijn administratie is ‘Speciaalzaken’ een aparte categorie. Daarin komen alle food-gerelateerde boodschappen terecht die niet van de grootgrutter komen. Oftewel, die luxe traiteur, het wijnhuis, het fijne kaaswinkeltje en de groentenjuwelier. Als ik dat in een grafiek uitzet, dan valt vooral op dat het heel erg fluctueert. Er zijn maanden dat we hier bijna niks aan uitgeven, maar er zijn ook maanden van honderden Euro’s. Gemiddeld praten we voor 2017 en 2018 over € 88,07 per maand.

De grotere uitgaven in deze categorie is met name mijn ‘guilty pleasure’ Nespresso, waar we een paar keer per jaar grotere hoeveelheden bestellen. Dat is 57,8% van de uitgaven in deze categorie voor 2017 en 2018. Daarna komt het lokale wijnhuis, met 24,7% voor deze periode. De resterende 20% bestaat uit allerlei kleinere posten.

Hoe staat het met jouw boodschappen?

Mijn betaalgedrag van 2016 t/m 2018

Eén van de leuke aspecten van je administratie bijhouden is dat je ongemerkt heel wat gegevens verzamelt. En dat je dus goed kunt kijken naar je eigen gedrag en hoe zich dat ontwikkelt in de tijd. Zo heb ik mijn spaarpercentage in beeld sinds 2003, en elke beleggingstransactie sinds 2000. Daarmee kun je leuke dingen doen.

Onlangs heb ik een tabelletje in mijn administratie gebouwd, die automatisch bijhoudt hoe ik betaal. Die gegevens krijg je vanzelf mee als je jouw boekingen downloadt bij de meeste banken. Er staat dan een tweeletterige code bij. ‘BC’ is bijvoorbeeld ‘Betalen Contactloos’ en ‘BA’ is ‘Betalen Automaat’ (dus met PIN). Ik heb die systematiek de afgelopen jaren zelf ook overgenomen en in mijn administratie twee nieuwe codes toegevoegd. ‘KAS’ zijn transacties met contant geld, die code wordt automatisch toegevoegd als ik mijn kasboekje verwerk. En ‘CC’ staat uiteraard voor creditcard, die code wordt toegevoegd als ik mijn creditcardtransacties verwerk. Het tabelletje werkt vervolgens heel simpel met de ‘AANTAL.ALS’ functie in Excel, en telt het aantal transacties dat de betreffende code heeft. Ik heb het tabelletje meteen ook gekopieerd naar mijn administraties van de afgelopen jaren.

Onderstaande grafiek toont mijn betaalgedrag sinds de terugkeer uit het Verre Warme Land. Dat was rond 1 mei 2016, dus de cijfers van 2016 beslaan maar 8 van de 12 maanden. En het gaat alleen maar om mijn betalingen ‘buiten de deur’. Reguliere dingen die via automatische incasso worden afgeboekt (zoals mijn mobiele telefonie abonnement en de zorgpremie), en zaken waar ik een factuur voor krijg, vallen niet in deze categorieën.

Uit de grafiek blijkt duidelijk dat contant geld bij mij al marginaal was, en steeds marginaler wordt. Ik betaal alleen nog contant als het écht niet anders kan. Tegelijkertijd heb ik wel nog steeds een kleine hoeveelheid contant geld bij me, voor het geval dat. Mijn creditcard gebruik ik vooral tijdens vakanties in het buitenland, voor het betalen van huurauto’s, en voor internetaankopen. En ons Spotify-abonnement loopt ook via mijn creditcard (Netflix loopt via de creditcard van Vriendin).

Contactloos betalen is bij mij de standaard. Als het kan dan doe ik het, ik betaal alleen nog met PIN als er geen contactloze optie is, of als de terminal er (eens in de zoveel transacties) naar vraagt. Sommige mensen betalen liever contant voor het overzicht, maar bij mij is het juist andersom. Een niet-contante betaling komt automatisch, zonder extra inspanning, wekelijks in mijn administratie terecht. Dus niet-contante betalingen zorgen bij mij juist voor overzicht. Wel of niet uitgeven is en blijft een kwestie van discipline, daarbij maakt het volgens mij niet uit of je contant of elektronisch betaalt. Maar dat blijft uiteraard een kwestie van persoonlijke voorkeur.

Waar ik wel blij om ben: het totale aantal transacties vertoont een dalende lijn. Als ik de cijfers voor 2016 extrapoleer voor het hele jaar, kom ik op ongeveer 750 transacties. In 2017 waren het er iets meer dan 600, en in 2018 kwam ik uit op ongeveer 475. De beste manier van besparen is niet uitgeven…

Hoe ziet jouw betaalgedrag eruit?

Private banking is voor domoren?

Private Banking. Elke bank biedt het tegenwoordig wel aan, ook de grote banken. Een duur woord voor extra (marketing)aandacht voor klanten die iets meer vermogen hebben dan de gemiddelde Nederlander. Onlangs ging het erover in ‘onze’ Slack-groep FIRENL.

Vroeger maakten Geldnerd en Ex ook gebruik van private banking. Ik was er zelfs wel een beetje trots op dat ik in ‘die categorie mensen’ viel. Het heeft me ook veel goeds gebracht. Om maar een voorbeeld te geven: die private banker heeft me mijn woekerhypotheek verkocht. Dat dus. Ik heb er destijds bewust voor getekend, maar heb dus niet de illusie dat je ineens wel eerlijk advies krijgt als je private banking klant bent. De enige eerlijke bankier totnutoe in mijn leven ben ik tegengekomen in de film ‘Mary Poppins Returns’, en dat is een sprookje. Hij werd overigens gespeeld door Dick van Dyke. De andere, slechte, bankier in het sprookje werd gespeeld door Colin Firth, de eerste keer dat ik deze acteur in een rol als slechterik heb gezien. Vriendin was daar helemaal ondersteboven van, meneer Firth als slechterik.

Vroeger deed ik al mijn financiële zaken ook bij die ene bank. Verzekeringen, hypotheek, beleggingen, lopende rekening en creditcard, spaarrekening. Alles op 1 plek gemakkelijk bij elkaar. Die bank had dus ook een compleet inzicht in onze financiële handel en wandel. Totdat ik er langzaam maar zeker achterkwam dat ik mezelf hiermee ernstig tekort deed. Er was elders fors meer spaarrente te halen, en een veel uitgebreider en goedkoper beleggingsaanbod. En veel goedkopere verzekeringen. Langzaamaan is zo het gros van mijn financiële activiteiten elders ondergebracht. En heeft die bank alleen nog mijn lopende rekening en creditcard. Veel zullen ze niet meer aan mij verdienen.

Als je bij één van de grootbanken in de categorie ‘personal/private banking’ valt, dan betekent het volgens mij toch vooral dat je teveel geld bij die bank hebt staan. Terwijl deze banken zelden het meest aantrekkelijke aanbod hebben.

Ben jij een private banking klant?

Hoe denk ik nu over…. Mijn Wekelijkse Finance Moment?

Inmiddels ben ik ruim drie jaar aan het schrijven op dit blog. Meer dan 500 berichten heb ik inmiddels geplaatst. En ik heb dus ook heel veel onderwerpen aangeraakt. En regelmatig geef ik daarbij aan dat ik vooral ook blog om mijn gedachten te ordenen, en mijn denken over financiën te ontwikkelen. Drie jaar is al best wel een lange tijd. Het leek me daarom leuk om er eens wat onderwerpen ‘uit het verleden’ uit te lichten, en te bekijken hoe ik daar nu over denk. Lees je mee?

Vrij snel na de start van Geldnerd heb ik jullie meegenomen in mijn wekelijkse finance-moment. Ook de lijst van dingen die ik dan doorwerk heb ik al eens gedeeld. Elke week, meestal op zaterdagochtend, ga ik er even voor zitten. Laptop aan, kopje koffie erbij. Ik neem de financiële post van de week door. Rekeningen, mededelingen van wijzigingen, dat soort dingen. Rekeningen worden betaald of klaargezet. Indien nodig wordt er gereageerd naar partijen. Dat doe ik liefst schriftelijk, maar soms zet ik ook een reminder in mijn agenda om ergens achteraan te bellen.

En uiteraard worden de spreadsheets bijgewerkt. Ik download de boekingen bij onze banken, en de wekelijkse rapportage van mijn ‘aandelenboer’. Met een druk op de knop importeer ik ze in mijn spreadsheets. Het kost maar een paar minuten per week. Het moge duidelijk zijn: het finance moment is er nog steeds. Ik vind het enorm waardevol. In control zijn op mijn (onze) financiën, en ook in control blijven. Een vast moment werkt daarvoor in mijn geval het beste. En ik ben gelukkig niet de enige die er zo over denkt.

Het karakter van mijn finance-moment is wel wat veranderd. Het bijwerken van de spreadsheets is grotendeels geautomatiseerd, en kost dus steeds minder tijd. De tijd die vrijgekomen is besteed ik aan analyse. Ik bouw steeds meer rapportages en grafieken om de ontwikkelingen te kunnen volgen, ook meerjarig. Er is wel een behoorlijk risico op uitloop, het ‘moment duurt steeds langer. Het finance-moment gaat de laatste jaren naadloos over in het blog-moment, de tijd waarin ik de blogjes voor de komende week maak / afrond en klaar zet voor publicatie. En dat gaat weer over in het programmeermoment, waar ik probleempjes oplos in mijn spreadsheets en nieuwe programmeerideeën uitwerk. Die drie momenten, Finance, Bloggen en Programmeren, kunnen soms ook een hele dag duren. Een mens moet maar een hobby hebben…

Kijk jij op vaste momenten naar je financiën?

Eerder schreef ik al een terugblik op mijn kasboek.

« Older posts

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑