Blog over (financieel) bewust leven

Categorie: Wonen (Page 1 of 11)

Het omkeerpunt van de hypotheek

Mei 2020 is een gedenkwaardige maand. In elk geval voor onze lineaire hypotheek.

Zoals ik al vaak geschreven heb, hebben wij een eenvoudige lineaire hypotheek. Daarbij los je elke maand hetzelfde bedrag af, en je betaalt dus ook elke maand een iets lagere rente (namelijk over de resterende openstaande som). Je maandlasten dalen dus elke maand. Dit in tegenstelling tot een annuïteiten hypotheek. Daarbij betaal je gedurende de hele looptijd hetzelfde bedrag per maand. Aan het begin veel rente en weinig aflossing, en naarmate de jaren vorderen steeds minder rente en meer aflossing.

Nu doen wij natuurlijk ook sinds mei 2018 elke maand een extra aflossing. Die bestaat uit twee delen:

  • Een vaste extra aflossing. Dit is geld wat in het verleden naar de spaarbuffer ging, maar onze buffers vinden we nog steeds groot genoeg.
  • De sneeuwbal. Het bedrag dat we door de reguliere en extra aflossing elke maand minder betalen, wordt toegevoegd aan de extra aflossing. Dat begon met een euro per maand, maar is inmiddels al ruim 8 euro per maand.

En deze maand is dus een mijlpaal. Twee jaar nadat we begonnen zijn met de maandelijkse extra aflossingen. Want voor het eerst is onze extra aflossing (inclusief de sneeuwbal) hoger dan de reguliere rente en aflossing. Het betekent natuurlijk niets, maar psychologisch vind ik ‘m wel belangrijk. Inmiddels bestaat meer dan 81% van het geld dat maandelijks naar onze hypotheek gaat uit aflossing, en minder dan 19% bestaat uit rente.

Volgens onze prognose zijn we over 9 jaar hypotheekvrij, als we gewoon doorgaan met het huidige aflosregime. Dan hebben we de hypotheek, met een looptijd van 30 jaar, in 12,5 jaar afgelost. En halveren onze maandelijkse uitgaven, gebaseerd op onze huidige levensstijl. Ergens volgend jaar bereiken we het punt dat de sneeuwbal hoger wordt dan de reguliere rentebetalingen. Dat is de volgende mijlpaal.

Hoe gaat het met jouw hypotheek?

Hoe gaat het met… Project Tuin?

Onlangs schreef ik over mijn vaste lasten. In de reacties vroeg Selien hoe het inmiddels met onze tuin gaat. Jullie weten het misschien nog wel, dat project dat in 2018 mijn leven (en dus ook deze blog) in z’n greep hield. In het voorjaar van 2019 heb ik nog een update gegeven, maar daarna is het stil geworden. In elk geval op deze blog…

Het fijne van plantjes is natuurlijk dat die gewoon gaan groeien. Elk op z’n eigen manier en elk in z’n eigen tempo. De een iets succesvoller dan de andere. De meeste planten gingen voorspoedig, maar er waren ook tegenslagen.

Het is vooral Vriendin die het onderhoud voor haar rekening neemt. Regelmatig brengt ze een uurtje in het groen door om het ergste onkruid te verwijderen. En regelmatig worden er plantjes verpot. Ik heb mijn verzet daartegen maar opgegeven. En eigenlijk vind ik het ook wel mooi, als we ‘s ochtends met een kopje koffie naar de tuin zitten te turen. Steeds meer vogels weten onze tuin ook te vinden. Dat komt ook omdat we ze verwennen met veel lekkers. Helaas hebben we nog geen vaste bewoners. Onze favoriete bezoeker is een grote bonte specht, die komt al sinds ‘ie een jonkie was. Verder veel koolmezen, pimpelmezen, af en toe merels en roodborstjes. En ook parkieten (dat krijg je in ‘de grote stad’), kauwen, eksters, Vlaamse gaaien en duiven. We hopen komende jaren nog wel bewoners van onze nestkastjes te krijgen.

Ik beperk mij tot af en toe water geven, verder teer ik nog op de uren die ik tijdens de aanleg in deze postzegel grond heb gestoken.

Foto’s!

Wat ik daarnaast wel heb gedaan: foto’s nemen. Vrijwel elke maand heb ik een foto genomen vanaf hetzelfde punt op ons balkon, vanwaar je een overzicht hebt over ons hele tuintje. Die heb ik voor deze blogpost dus maar eens op een rijtje gezet. Je krijgt er een aardig beeld mee hoe onze tuin zich ontwikkeld heeft

Uitgaven 2018 – 2020

In 2018 hebben we stevig in de tuin geïnvesteerd, ik sloot er elke blog mee af. Ten tijde van mijn blog in 2019 stond de teller voor dat jaar op € 468. Daar is uiteindelijk nog wat bij gekomen, waardoor we in 2019 in totaal € 800 uitgegeven hebben aan de tuin. Dat is deels besteed aan extra beplanting, tuinaarde en mest. Ongeveer € 140 is besteed aan een megavoorraad pindanetjes en vogelpindakaas, waarmee wij gevederde vriendjes de tuin in proberen te lokken. Inclusief een pindasilo en een pindakaaspothouder waardoor er ook voor de kleine vogeltjes iets overblijft, en niet alles door kauwen, eksters en Vlaamse gaaien geroofd wordt.

Vroeg in 2020 hebben we de inrichting van de tuin geëvalueerd. We zagen dat sommige delen al goed dicht groeiden. Andere delen wat minder. Dat had verschillende redenen. Sommige plantjes groeien gewoon trager. Maar sommige planten hebben onze goede zorgen ook niet overleefd. We hebben gewacht tot ruim in het voorjaar, om goed te kunnen zien hoe dingen zich ontwikkelden. En medio mei is er nog weer een aantal extra planten de grond in gegaan.

JaarBedragOpmerkingen
20182.415Inclusief volledige aanleg
2019800
2020282Tot medio mei
Totaal3.497

En hier zit dus echt alles in. De aanleg, extra grond, bemesting, beplanting, al onze tuingereedschappen inclusief waterslang en sproeiers, zelfs de vogelhuisjes en het vogelvoer. Gezien de hoeveelheid plezier die we eraan beleven vind ik het een koopje. Zeker in deze tijd, waarin we meer aan huis gebonden zijn. De tuin is nu ook grotendeels dichtgeplant/gegroeid. We verwachten dus dat de komende jaren het accent gaat verschuiven. De woekerende dingen in toom houden, mooie dingen meer ruimte geven. De voeding op peil houden en af en toe iets vervangen dat niet (meer) werkt. Daarmee zullen de jaarlijkse onderhoudslasten waarschijnlijk nog iets dalen. Ik houd het uiteraard bij!

Hoe is het met jouw tuin?

Gluren op mijn thuiswerkplek?

De thuiswerkplek. Daar gebeurt het tegenwoordig. In het verleden was het vooral de plek waar ik één keer per week mijn administratie doe. Waar ik blogjes schreef en voorbereidde. Waar ik lekker zat te knoeien met mijn spreadsheets. Urenlang puzzelen om nieuwe functionaliteiten uit te werken of problemen op te lossen. En gemiddeld één dag per week zat ik er de hele dag, mijn thuiswerkdag. Om mijn mail bij te werken, stukken te lezen / redigeren / schrijven, en af en toe een telefonische bespreking te doen.

De Thuiswerkdag

Dat veranderde op maandag 16 maart. De eerste dag van inmiddels een lange thuiswerkperiode. Vanaf dat moment zit ik er elke werkdag, meestal vanaf een uur of 8 tot een uur of 6. Ik begin met opstarten, inloggen op de kantoorwerkplek en even de mail checken. Om 08.30 uur heb ik een dagstart met mijn MT-leden. Even een half uurtje met de managers die aan mij rapporteren. We nemen door hoe de diverse processen er voor staan, en hebben in deze periode ook even bijzondere aandacht voor de medewerkers. Zijn er zieken, gaat het met iedereen nog een beetje OK in deze bizarre tijden, dat soort dingen. Normaal ook belangrijk, maar extra op dit moment. Vanaf 09.00 uur beginnen de ‘gewone vergaderingen’. In die zin zijn mijn dagen niet anders dan ‘vroeger’. Het gaat vooral via de video. Ik heb momenteel drie tools in gebruik, afhankelijk van de partijen die er deelnemen. Meestal gaat het via Cisco Webex, soms via Microsoft Teams, Skype for Business of FaceTime. Tussen 12.00 en 13.00 proberen Vriendin en ik samen te pauzeren om te lunchen, daarna gaat het vergaderen eigenlijk door tot een uur of vijf. Tussendoor ook nog losse telefoontjes en e-mails. Ik heb een aantal reguliere overleggen geschrapt. Je komt er in deze situatie achter dat sommige vergaderingen echt overbodig zijn. Dat gaan we wat mij betreft zo houden als deze situatie weer normaliseert. Nooit meer terug naar de oude situatie dus. En ik sluit de dag af met het opschonen en ordenen van mijn actielijstje, en het maken van een lijstje met gespreksonderwerpen voor de dagstart met mijn MT voor de volgende dag. Het gaat allemaal op een of andere manier wat gestructureerder dan ‘vroeger’ op kantoor.

De Thuiswerkplek

De inrichting van mijn thuiswerkplek is niet ingewikkeld, in lijn met mijn minimalistische principes. Ik heb een goede, verstelbare bureaustoel. En ook een in hoogte verstelbaar bureau. Beide zijn goed ingesteld. De werkgever mag dan verantwoordelijk zijn voor de arbo-omstandigheden op mijn thuiswerkplek, in de praktijk heb ik daar nog nooit iets van gemerkt. Ik zorg voor mijzelf. Mijn werklaptop ligt op kantoor in een kluisje, maar die sleepte ik sowieso al niet mee naar huis. Thuis werk ik op mijn privé-laptop. Vaak staat de tablet ernaast, video op de een en vergaderstukken op de ander. Meestal met mijn draadloze oordopjes in. Al houden die het, met de uren die ik vergader, geen hele dag uit. Ik heb een hekel aan draden en kabels. En ook aan papier.

Het Wensenlijstje

Na al deze weken heb ik toch wel wat wensen als het om de inrichting van mijn werkplek gaat. Dat meldde ik al in mijn eerdere verslag over deze quarantaine. Daar heb ik dus over nagedacht. En dat zelfs zonder affiliate links en ander gedoe…

Ik begin vooral te merken dat ik voortdurend naar beneden zit te turen op een niet al te groot scherm. Een groter scherm moet er dus komen, in hoogte verstelbaar. Misschien wel zoiets. Dan kan ik tenminste in het weekend ook 160 kolommen tegelijk bekijken in mijn spreadsheets. Of toch iets bescheideners?

En dan wil ik eigenlijk ook een beter toetsenbord. Draadloos uiteraard, want ik heb een hekel aan kabels. oplaadbaar, pratend met Bluetooth. Zoiets dus, al zal ik dan wel de batterijen apart op moeten laden.

Met een aparte monitor heb ik ook een separate webcam nodig, mijn huidige webcam zit in de rand van het laptopscherm. Misschien deze wel, met een geïntegreerd klepje voor mijn privacy.

Tsja, en dat past natuurlijk allemaal niet op de poorten van mijn laptop. Die is nog geen jaar oud, en wil ik graag nog een aantal jaren blijven gebruiken. Dus heb ik een berichtje gestuurd aan mijn laptopleverancier. Ze hebben namelijk allerlei soorten docking stations, maar op hun website word ik niet heel goed wijs welke er nu bij mijn laptop past. Volgens de ondersteuners van mijn leverancier wordt het dan deze.

En dan wil ik ook graag een goede draadloze koptelefoon. Met active noise cancelling en een ingebouwde microfoon voor de online vergaderingen. Oplaadbaar. Daar moet ik nog even goed naar kijken. En eigenlijk is onze WIFI na ruim drieëneenhalf jaar ook wel aan een upgrade toe. We gebruiken van die netwerkapparaten die via het stopcontact werken, dat gaat prima in ons huis. Dat vertrekt vanuit de meterkast, waar het internet binnenkomt en ons modem en de router staan. Met aansluitpunten in mijn werkkamer en de woonkamer. Die zou ik willen upgraden naar een nieuwere generatie. En dan ook een extra aansluitpunt realiseren in de nieuwe werkkamer van Vriendin. Dan ontstaat er geen file meer als we allebei tegelijk in een videovergadering zitten.

Da’s wel genoeg hè? Misschien nog een setje externe luidsprekers om het af te maken? Vroeger zou ik al deze dingen meteen besteld hebben. Nu heb ik eerst maar eens een lijstje gemaakt en de bedragen bij elkaar opgeteld. Ruim € 2.000 is het. Dus ik ga eerst maar eens even wachten en hier rustig over nadenken.

Wie zal dat betalen?

De hulp van de werkgever is op dit moment beperkt. Als onderdeel van het Individueel Keuzebudget (IKB) kan ik per vijf jaar € 1.851 belastingvrij besteden aan de inrichting van mijn thuiswerkplek. Maar dat mag alleen besteed worden aan stoffering en meubilair, en niet voor een computer en randapparatuur. Wat denkt mijn werkgever, de vakbonden, en de belastingdienst? Dat we allemaal nog met perkament en ganzeveer achter hoge schrijftafels zitten?

Er wordt wel gesproken over een aanvullende regeling. De overheid zal wel moeten. Het is wel duidelijk dat de rijksoverheid als een van de laatste sectoren weer ‘terug naar normaal’ zal gaan. Dat komt omdat wij ambtenaren sowieso nutteloos zijn door voorbeeldgedrag en de druk die wij op het openbaar vervoer leggen, en ook omdat het in onze kantoorkolossen met strikte werkpleknormen best lastig wordt om de ‘anderhalve meter samenleving’ door te voeren. Dus wellicht dat er ergens de komende maanden een bedragje vanuit de werkgever komt. Die is immers wel verantwoordelijk voor de arbo-omstandigheden, ook bij thuiswerken.

Maar uiteindelijk moet ikzelf natuurlijk het leeuwendeel betalen. Vandaar dat ik er goed over na wil denken. Gelukkig heb ik een potje voor gadgets en technologie, dat inmiddels ook redelijk gevuld is.

Hoe ziet jouw thuiswerkplek eruit?

Hypotheekupdate voorjaar 2020

Elk half jaar publiceer ik een update van onze hypotheek. En de vorige dateert alweer van juli 2019. Het is dus de hoogste tijd! Eerder heb ik al geschreven over onze ‘sneeuwbal’ die nog steeds maandelijks groeit, en recent heb ik ook onze WOZ-ontwikkeling gedeeld (die erg veel gelezen werd, stelletje gluurders…!).

Met onze lineaire hypotheek blijft saaiheid troef. Saai is goed als het over je financiën gaat, dat kan ik niet vaak genoeg herhalen. In onze werkwijze is niets veranderd sinds de zomer van 2019, we hebben elke maand de reguliere rente en aflossing betaald, en we hebben elke maand een extra aflossing gedaan bestaande uit de steeds groter wordende sneeuwbal én de extra aflossing die we gestart zijn toen de buffer vol was. Heel saai, heel consequent. Als reminder eerst nogmaals de situatie van ons huis toen we van start gingen, eind november 2016. We hebben destijds ongeveer 30% van de aankoopprijs met eigen geld gefinancierd. De rest werd ingevuld met een lineaire hypotheek.

Onze maandelijkse extra aflossing blijft groeien. We lossen extra af, en dat betekent elke maand een lagere rente (want lagere resterende hypotheeksom), en ook een lagere reguliere aflossing. Bij een lineaire hypotheek is de aflossing immers heel simpel, namelijk resterend bedrag gedeeld door het aantal resterende maanden. De optelsom van onze extra aflossingen stijgt harder dan de totale reguliere aflossing. En ook de cumulatieve rente die we betaald hebben vlakt iets af. Onze totale maandlasten blijven constant, maar een steeds groter percentage bestaat uit aflossing.

In onderstaande grafiek zie je onze procentuele opbouw van de maandlasten, in de categorieën reguliere aflossing, extra aflossing (beide groen want ‘goed’) en rente (rente betalen is slecht, dus ‘rood’). In de grafiek kun je zien dat we in augustus 2017 en in december 2017 extra aflossingen hebben gedaan. Sinds mei 2018 doen we elke maand een extra aflossing. En in deze grafiek zie je de betaalde rente elke maand iets kleiner worden.

En natuurlijk de sneeuwbal. De sneeuwbal die steeds weer een stukje groter wordt, inmiddels komt er elke maand € 8 – 9 bij. Gewoon doorgaan dus. Het lijkt misschien niet veel, maar het betekent wel dat onze reguliere hypotheeklast dit jaar uiteindelijk € 100 per maand lager wordt, en dat we dat bedrag maandelijks aan extra aflossing besteden. Het heet niet voor niets een sneeuwbal!

De totale aflossing bedraagt inmiddels 26,8% van de oorspronkelijke hypotheek. Meer dan een kwart afgelost in iets meer dan drie jaar! En de huidige loan-to-value ratio bedraagt 44,4%, dat was 71,8% toen we het huis net gekocht hadden. Onze debt-to-income ratio is momenteel 16,9%, dat betekent dat 16,9% van ons maandelijkse inkomen opgaat aan de rente en aflossing van onze schuld. Hierin reken ik de extra aflossing overigens niet mee, want die is vrijwillig. Het zijn gezonde financiële ratio’s hier in (en met) Huize Geldnerd.

En inderdaad, ons huis heeft nu een dakkapel. Die is te danken aan mijn reactie-uitwisseling met De Kleine Kapitalist. Hij wees mij er (terecht) op dat door het schuine dak het deel met restant hypotheek in mijn grafiek veel kleiner lijkt. Dat is ook wel een beetje bewust… Maar naar het voorbeeld van zijn grafiek heb ik mijn ‘Excel-huis’ verbouwd en een dakkapel toegevoegd. Misschien ga ik ook nog wel zonnepanelen op het dak leggen…

Prognose

De prognose is nog steeds dat we medio 2029 hypotheekvrij zijn, ongeveer 12,5 jaar na aankoop van het huis. De originele looptijd van onze hypotheek is 30 jaar. Dit scenario gaat er van uit dat we elke maand de extra aflossing blijven doen, en dat we de sneeuwbal consequent verder doorzetten. Of we ook inderdaad dit scenario vol gaan houden, of dat het leven toch anders gaat? De tijd zal het leren! Maar dat schreef ik een jaar geleden ook, en vooralsnog zijn we weer een jaar dichter bij een hypotheekvrij leven.

Hoe is het met jouw hypotheek?

Geen idee wie de Mol is….

Collega-blogger Tom schreef onlangs over zijn poging om minder TV te kijken, en dat lijkt gelukt te zijn. En dat ook nog zonder druk te zijn met bingewatchen!

Het liet mij weer eens nadenken over ons eigen kijkgedrag. Eind 2018 hebben wij de mediabox van ZIGGO de deur uit gegooid en sindsdien doen wij het met de ongeveer 45 digitale zenders die in het ‘gratis’ basispakket van ZIGGO zitten. Gratis, mits je een internetverbinding bij ze afneemt. Feitelijk doen we het met minder dan de helft van die zenders, want ons eigen ‘favorietenlijstje’ is nog een stuk korter dan dat.

‘Favoriet’ is hier een relatief begrip. Onder andere alle Nederlandse zenders staan in deze lijst, maar ik kom tegenwoordig zelden verder dan de publieke omroepen. RTL4 en SBS6 schijnen nog met elkaar te concurreren, maar niet met programma’s waar wij hier in Huize Geldnerd naar kijken. Af en toe zie ik in een digitale TV-gids nog een uitzendschema van RTL5 6 7 8 9 10 en Net5 6 7 8 9 10 11 en Veronica. Maar dat bestaat vooral uit herhalingen en oude meuk. Dan kijk ik een serie als Big Bang Theory toch liever via Netflix, dat scheelt een hoop reclame-onderbrekingen. En zelfs bij de publieke omroep negeer ik veel. Wat kan het mij schelen wie de Mol is? Wat ook helpt is dat Geldnerd absoluut geen sportfan is. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst ben gaan zitten voor een voetbalwedstrijd of iets dergelijks.

De trend is hier nog steeds: steeds minder kijken. Zeker niet dingen waar ik regelmatig voor moet gaan zitten. Interessante dingen kijk ik soms terug via NPO Start. Maar een betaald abonnement op NPO Start Plus? Neuh. ‘s Ochtends rond het ontbijt doen we hier een rondje journaals. ‘s Avonds ook. Dat heeft vooral met ons werk te maken en is een stukje beroepsdeformatie. En het is steeds meer iets waar ik graag afscheid van zou nemen, want regelmatig naar het nieuws kijken is niet iets waar je vrolijk en optimistisch van wordt. Maar dat is iets voor het leven na dit werk.

Gelukkig betalen we er dus al een tijdje niets meer voor, voor al die TV-zenders. Alleen het Netflix-abonnement mag voorlopig blijven, maar een tweede of derde streamingdienst nemen we er (ondanks mijn Star Wars verslaving) echt niet bij.

Er zit wel een klein dilemma aan te komen. KPN heeft aangekondigd onze buurt aan te sluiten op glasvezel. Vooral omdat de concurrent dat ook wilde gaan doen, want sindsdien is het oorverdovend stil en er ligt nog geen kabeltje in de grond. We laten ons wel aansluiten, want nu is dat gratis. Maar een abonnement ga ik er nog niet op nemen. Dan raken we namelijk de ‘gratis TV’ van ZIGGO kwijt. Voor TV wil ik eigenlijk niet meer gaan betalen.

Hoe staat het met jouw kijkgedrag?

Dilemma’s met kleuren

Als nerd heb je zo af en toe ook je dilemma’s. Hersenkrakers. Dingen die je bezig houden. Al zijn dat soms wel dingen waarvan normale mensen zullen denken: waar maak je je druk over?

Eén zo’n dilemma speelt al een tijdje. Eigenlijk sinds ik mijn hypotheekspreadsheet verbouwd heb met grafieken. Mijn favoriet daarbij is de grafiek die, in de vorm van een huisje, de financiële stand van ons huis weergeeft. Met als uitgangspunt de actuele WOZ-waarde op de peildatum, dat is 100%. En dan in verschillende kleuren de resterende hypotheek, de regulier afgeloste hypotheek, de extra afgeloste hypotheek, het eigen geld dat we bij aankoop inbrachten, en (sinds iets meer dan een jaar) ook de overwaarde. Je kent ‘m wel.

Met name over die laatste categorie heb ik lang zitten piekeren. Overwaarde. Welke kleur geef je die? Want overwaarde kan ook negatief worden. Je huis staat dan ‘onder water’. In mijn definitie is dat het geval als de resterende hypotheek en het geld dat je er zelf al ingestoken hebt (eigen geld en aflossing) bij elkaar hoger is dan de huidige WOZ-waarde. Voor sommige mensen is de definitie dat de resterende hypotheek hoger is dan de WOZ-waarde, bijvoorbeeld bij een aflossingsvrije hypotheek. Maar die heb ik gelukkig niet meer.

Je hebt dus ‘boven water’ en ‘onder water‘. Onze woning staat, als je alleen de resterende hypotheek neemt, ruim boven water. De verkoopprijs moet, ten opzichte van de WOZ-waarde, met ruim 55% dalen voordat wij onder water staan. Maar ook dat kan gebeuren.

Maar goed, het ging hier dus over de kleur van de overwaarde. Ik heb uiteindelijk voor blauw gekozen, om toch iets met dat water te doen. Maar het geeft toch een vreemd beeld, alsof het huis deels onder water staat. Dat vind ik zelf, en zag ik ook in verschillende reacties toen ik onlangs over onze nieuwe WOZ-waarde schreef. Dus ben ik er toch weer over na gaan denken. Moet ik toch andere kleuren gebruiken? Welke dan?

Voor ‘onder water’ ben ik er wel uit. Dat is wit, het lijkt dan alsof een stuk huis is verdampt. De grafiek ziet er dan zo uit.

Maar voor ‘boven water’, de situatie met overwaarde, kan ik vooralsnog niets beters verzinnen. Het blijft dus vooralsnog even blauw. En dat houdt me bezig. Dat jullie niet denken dat ik geen problemen heb, dus.

Welke kleur zou jij gebruiken voor ‘boven water’ en ‘onder water’?

« Older posts

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑