Energie besparen met de wasmachine

De afgelopen maanden hing de energierekening als een spreekwoordelijk zwaard van Damocles boven onze persoonlijke financiën. Ons jaarcontract loopt tot 1 december van dit jaar. Daarna zouden we overgeleverd raken aan de onzekerheden van het variabele contract. Die prijzen heb ik de afgelopen maanden in de gaten gehouden, met ons verbruik zouden we dan uitkomen op een termijnbedrag van € 400 – 500 per maand. Op zichzelf is dat voor ons (gelukkig) geen probleem, maar het zou wel een uitdaging worden om ons spaarpercentage in stand te houden.

Voor het geld en voor het klimaat

Nu waren we al een tijdje van plan om eens kritisch naar ons energieverbruik te kijken. Ons gasverbruik viel best mee voor een woning van onze omvang en leeftijd. Maar ons elektriciteitsverbruik is best hoog voor een twee-personen-een-hondje huishouden. De dreiging van een hogere energierekening was een goede aanleiding om deze actie eindelijk eens op te pakken. Dat het ook het klimaat een heel klein beetje kan helpen is ook prettig.

Op Prinsjesdag kwam de bevestiging dat ook rijke boomers als Geldnerd gered gaan worden door het kabinet. Er komt een prijsplafond voor een ‘normale verbruikshoeveelheid’ gas en elektriciteit, volgens de berichten 1200 m3 gas en 2400 kWh elektriciteit per jaar. Daarmee wordt ons verbruik van gas meer dan volledig afgedekt, en 80% van ons huidige elektriciteitsverbruik. Het staat ook nog niet precies vast wat het maximum tarief wordt, maar ik ga er vanuit dat onze energierekening hooguit ‘keer twee’ gaat ten opzichte van nu. En dat is iets heel anders dan de ‘keer vier’ waar ik totnogtoe mee rekende. Maar we hebben dus nog wel reden om actief te zoeken naar besparingen in ons elektriciteitsverbruik. Ons huidige jaarlijkse verbruik is 730 kWh hoger dan het ‘plafond’.

Gewoontedier

Nu is Geldnerd een echt gewoontedier. Gewoontes zijn prettig. Je kunt ze grotendeels op de automatische piloot doen. Daarmee kosten ze weinig mentale energie en veroorzaken geen stress. Maar gewoontes zijn ook een risico. Je kunt erin blijven ‘hangen’, en dan staat het vernieuwing en verbetering in de weg.

Eén van onze gewoontes in Huize Geldnerd is ‘de was’. Die wordt keurig verzameld in de twee wasmanden in ons washok, en die draaien we er op de automatische piloot doorheen. Twee keer per week de ‘handdoekenwas’ (inclusief keukentextiel), katoen op 60 graden. Wekelijks in het weekend het beddengoed, katoen op 30 graden. Tweewekelijks als de schoonmaakster is geweest de ‘doekjeswas’, synthetisch op 40 graden. Elke paar weken een ‘hondenwasje’ met de dekentjes uit de diverse mandjes van Hondje. En dan tussendoor nog synthetische of kantoenwasjes op 30 graden voor kledingstukken. We zijn maar met z’n tweeën, maar ongemerkt draaien we toch bijna elke dag wel een was. Soms wel meer dan één. Best veel voor een tweepersoonshuishouden.

Nu hangt er natuurlijk een mogelijke vervijfvoudiging van onze energierekening in de lucht. We zijn dus actief aan het kijken naar mogelijkheden om energie te besparen zonder drastische investeringen te hoeven doen. Gelukkig heb ik een paar jaar geleden al een grote analyse van ons verbruik gemaakt. Daaruit bleek dat de wasmachine in ons huis een ‘grootverbruiker’ is met (in die periode) bijna 13% van ons totaalverbruik. Dit terwijl het toch een redelijk nieuwe machine is, aangeschaft eind 2016, met destijds een erg goed energielabel. Vriendin stelde dus voor om eens kritisch naar het verbruik van de wasmachine te kijken. En Geldnerd ging daar enthousiast in mee.

Ik haalde dus de verbruiksmeter tevoorschijn en plaatste die in het stopcontact van de wasmachine. En maakte een simpel en doeltreffend formulier dat we bovenop de wasmachine legden. Vanaf dat moment noteerden we van elke wasbeurt een aantal gegevens (met voorbeeld):

DatumTemperatuurProgrammaCentrifugeSoort wasBeginstandEindstand
29/840Katoen1.400Handdoekenx,xy,y

De eindstand kwam van de verbruiksmeter, en was ook de beginstand van de volgende wasbeurt. We hebben dit een aantal weken volgehouden, en op die manier voldoende ‘datapunten’ verzameld voor een degelijke analyse. In die periode hebben we ook een keer een reinigingsprogramma gedraaid, onze machine vraagt daar na elke 40 wasbeurten zelf om. Het verbruik daarvan hebben we dus ook meegenomen in de analyse.

Uit de analyse van ons ‘wasgedrag’ kwam eigenlijk maar één echt verbeterpunt. We wassen namelijk al zoveel mogelijk op 30 graden. Geldnerd had in zijn hoofd echter nog twee belangrijke uitzonderingen. De handdoeken en het keukentextiel gingen standaard met een 60-graden programma de machine in, en ook mijn witte t-shirts. Geen kookwas op 90 graden, dat niet. Maar wel maar één treetje lager. En de handdoekenwas is een was die we twee keer per week draaien. Dus ongeveer 100 keer per jaar! Tel daar nog bij op een tweewekelijkse t-shirt was en je zit op 125 wasjes per jaar.

En toen zag ik het verbruik van dat programma. Maar liefst 1,4 kWh. Véél meer dan de wasbeurten op 30 en 40 graden. Ik heb dus mijzelf maar eens over mijn overtuigingen heen gezet en een paar handdoekenwasjes op 40 graden gedraaid. Ik merk geen verschil in hoe schoon en fris de was is. Maar wel een groot verschil in het verbruik. 0,6 kWh per wasbeurt maal 125 wasbeurten per jaar is 75 kWh. Dat is ruim 2% van ons totale elektriciteitsverbruik.

Onderstaand een overzicht van ons gebruik van de wasmachine.

WasProgrammaTemperatuurCentrifugeVerbruik
(kWh)
Aantal / weekAantal / jaar
(schatting)
Reiniging704001,10Na 40 wasbeurten
Handdoeken/t-shirtsKatoen601.4001,402,5125
Handdoeken/t-shirtsKatoen401.4000,802,5125
BedtextielKatoen301.4000,50150
KledingSynthetisch301.2000,452100
SchoonmaakdoekjesSynthetisch401.2000,700,525

Tegelijkertijd zijn we iets gaan doen aan onze onrust bij (half)volle wasmanden. Geldnerd en Vriendin hebben (hadden) dan allebei de neiging om die was in de machine te gooien en een programma te starten. Maar we werden strenger voor onszelf. Moesten de was opsparen totdat er van de betreffende soort (bijna) niets meer in de kast lag, of totdat het ook echt een volle trommel was. Dat kost wat moeite, maar we merken wel dat dit echt één of twee trommels was per week scheelt. En dat tikt natuurlijk wel aan als je rekent over een heel jaar. Als ik reken met anderhalve 30-graden synthetische was minder per week dan levert dit ook een jaarlijkse besparing van 37,5 kWh op.

Besparing in kWhPer WasbeurtAantal / jaarTotaal / jaar
Handdoeken en t-shirt was van 60 naar 40 graden0,6012575,0
Alleen volle trommels wassen0,457533,8
Totaal besparing kWh108,8

Ons jaarverbruik was in de afgelopen 12 maanden 3.130 kWh. Met deze maatregelen besparen we dus 3,5% op ons totale elektriciteitsverbruik, en bijna 15% van de kloof tussen ons werkelijke verbruik en het verwachte ‘plafond’. Doordat we 50 – 100 wasbeurten per jaar minder draaien besparen we ook nog eens behoorlijk wat drinkwater. Voor onze portemonnee en voor het milieu is dat ook een behoorlijke winst. Niet slecht voor één slimme actie van Vriendin!

Onze wasgewoonte is dus veranderd. En dat bespaart op jaarbasis veel meer dan ik vooraf verwacht had. Gelukkig bevestigde zelfs Margriet, een damesblad dat al suf en oubollig was toen ik jong was, dat wij verstandig bezig zijn. Het geeft te denken over wat we nog meer zouden kunnen doen om ons energieverbruik te verminderen. Misschien toch eens nadenken over een tijdklok op ons ‘mediablok’, de TV / SONOS en het wifipunt in de woonkamer? Dat was immers ook goed voor 10% van ons verbruik, en dan kan ik in elk geval een deel van het ‘standby-verbruik’ aanpakken. Mijn server automatisch ’s nachts uitschakelen? Dan moet ik wel de backup-taken verplaatsen naar een ander tijdsvenster. En nog eens goed in de instellingen van de koelkast en de diepvries duiken. Er zijn vast nog wel meer mogelijkheden. Geldsnor noemde er onlangs nog een paar.

Wat kost de föhn?

Overigens is Vriendin ook nog naar de kapper geweest, en heeft voor het eerst in zeer lange tijd een korter kapsel laten knippen. Ze schat in dat ze nu nog maar 5 minuten per dag de föhn hoeft te laten draaien, in plaats van voorheen 8 minuten. Onze föhn verbruikt maar liefst 2.200 Watt. Ze föhnt op werkdagen, 4 dagen per week. In een jaar besparen we zo 4 x 52 x 3 minuten = 624 minuten = 10 uur en 24 minuten = 10,4 uur verbruik. Dat is in totaal ook nog eens 10,4 * ( 2.200 / 1000 ) = 22,88 kWh…. Geldnerd gebruikt zelf al jaren geen föhn meer. daarvoor heeft hij te weinig haren over.

En het geeft ook te denken over onze onbewuste energieverslaving. Iets waar diezelfde Geldsnor onlangs ook over schreef. Een energiek mannetje is dat… Stof tot nadenken en bezinning.

Kijk jij ook wel eens bewust naar jouw gewoontes? En hoe bespaar jij energie?

NB: Ook Spaarmoeder schreef vandaag over de was. En dat hebben we niet eens afgesproken!

Voltooid Leven

‘Blog over (financieel) bewust leven’ staat er al een aantal jaren boven mijn weblog. Daar wijdde ik zelfs al eens een schrijfsel aan. Mijn schrijfsels gaan al lang niet meer alleen over geld, financieel nieuws, en spreadsheets. Dan zou ik na 7 jaar ook wel uitgeschreven zijn. Ze gaan ook over jaardoelen, gezond leven, hoe ik mijn werk doe, en over opgeruimd leven. En bij ‘opgeruimd leven’ hoort voor mij ook het opruimen van mijn eigen sporen op deze planeet, inclusief mijzelf. Vanuit die overtuiging heb ik nagedacht en geschreven over euthanasie.

Het was een blogpost die in verschillende omgevingen tot discussie leidde. Dat was, eerlijk gezegd, niet helemaal onverwacht. De dood is een taboe, en taboe roept discussie op. Ik kreeg veel vragen, deels in de reacties, en deels via de e-mail. En ook bij andere gelegenheden ontstond er een levendige (pun intended…) discussie. Voer dus voor een vervolg-blog.

Geef ‘m maar een spuitje dan…

Veel gesprekken gingen over het subjectieve karakter van de begrippen ondraaglijk en uitzichtloos lijden, kwaliteit van leven, en de menselijke waardigheid. Daar kun je inderdaad zeer verschillend over denken. Daarvan is er geen eenduidige definitie. Dat is dus heel persoonlijk inderdaad, en juist daarom is het van belang om er goed over na te denken en met mensen over te praten. Voor mij zit de definitie in de volledige afhankelijkheid van anderen voor dagelijkse dingen als toiletgang, aan-/uitkleden, dat soort zaken, en ook in het niet meer zelfstandig kunnen genieten van de dingen die het leven mooi en waardevol maken.

Sommige mensen hebben ook de zorg dat wat je opschrijft uiteindelijk ’tegen je’ gebruikt kan worden als een arts een beslissing zou moeten nemen. Je krijgt bijvoorbeeld een dwarslaesie zult dagelijks verzorgd moeten worden maar je kunt nog wel lezen, gesprek voeren en genieten van natuur. Dat is volgens mij een van de grootste misverstanden over euthanasie. Het is nooit de arts of iemand anders die beslist over euthanasie, maar altijd jijzelf. Ook op het moment zelf. Ben je wilsonbekwaam, dan krijg je dus geen euthanasie meer. Vandaar bijvoorbeeld mijn scherpe definitie over dementie, dat ik dan euthanasie wil terwijl ik nog wilsbekwaam ben. Ben je wilsonbekwaam, dan kun je met het behandelverbod en de medische volmacht wel voorkomen dat je behandeling eindeloos gerekt wordt, maar er is geen arts meer die dan euthanasie zal verlenen.

Overigens vond ik ook een paar heel mooie blogs over euthanasie. Vooral deze, over het perspectief van de arts, greep mij erg aan. Samen euthanasie meemaken vraagt volgens mij een heel intense en persoonlijke arts-patiënt relatie.

Falen als samenleving

Een andere interessante discussie ging over de vraag of we als samenleving niet enorm aan het falen zijn. Vorige week las ik nog een bericht over de sterk verslechterde geestelijke gezondheid van jongeren. De samenleving maakt mensen kapot, of maakt het leven op z’n minst heel erg moeilijk voor ze. Als die persoon vervolgens zegt ‘ik wil dood’, is dat dan een moment van zelfreflectie, of is het dan humaan om die wens in te willigen? Zijn wij als samenleving humaan genoeg om die verantwoordelijkheid aan mensen te geven? Gegeven alle crises van de laatste tijd zijn er mensen die moeite hebben daar volmondig ‘ja’ op te zeggen.

Want iemand kiest dan voor de meest impactvolle oplossing, die je als samenleving had kunnen (of zelfs moeten) voorkomen. Ik kan me goed voorstellen dat je daar als samenleving een grens trekt. De overheid trekt voortdurend grenzen die een individu beperken. Dat schept ook plichten voor de overheid, en daardoor zijn die twee verbonden met elkaar.

Toch heb ik daar een paar overwegingen bij. Ten eerste, iemand die echt dood wil vindt een weg. Maar dat is vaak ook lijden in stilte en eenzaamheid. Ik ben de afgelopen 20 jaar twee keer mensen tegengekomen die op die manier een naaste verloren hebben. Dat heeft ook een enorme impact op de achterblijvers. Ik denk dat, als we mensen een waardige uitweg bieden middels een Voltooid Leven wet met vergelijkbare waarborgen als de euthanasiewetgeving, dat er (a) meer ruimte ontstaat voor het gesprek of dit wel de juiste keuze is (want dat is nodig, we falen als samenleving), en (b) dat er een situatie is waar door dat gesprek en de waardige uitweg de achterblijvers meer vrede kunnen hebben met de keuze van hun naaste.

Ten tweede weegt voor mij persoonlijk de keuzevrijheid van het individu altijd het zwaarst. De overheid stelt grenzen, daar is de overheid ook voor. Maar die grenzen liggen meestal in de sfeer van de last die mensen elkaar mogen bezorgen en de omgangsvormen met elkaar (een ander niet in gevaar brengen door 150 km/u te rijden, we hebben er met elkaar voor gekozen dat dat verstandig is). In mijn wereldbeeld weegt de keuze van het individu om waardig uit het leven te stappen dus zwaarder dan de moeite die een ander daar mee heeft. Al is er natuurlijk altijd het risico dat kinderen dan enige druk op hun ouders uit gaan oefenen om…. Daar ga ik geen last van hebben. Ouders met kinderen lopen dat risico wel. 🤣

Wanneer is een leven Voltooid?

Euthanasie en Voltooid Leven zijn (denk ik) twee van de zwaarste thema’s in het maatschappelijk debat. Veel zwaarder dan dat andere taboe-thema, Geld, waar ik hier op mijn blog wel vrijer dan de meesten over praat. Maar ook niet helemaal vrij, want ik verberg mijn getalletjes meestal.

Ik schreef in mijn eerdere blog al dat ik liefst mijzelf op een dag uit het leven zie stappen. Wanneer dat zal zijn weet ik niet, maar er is een moment dat het ‘klaar’ is en dan heb ik liefst zelf de keuze en de mogelijkheid. Zonder daar iemand anders, bijvoorbeeld een huisarts, mee te bezwaren. Zelf zou ik het heel fijn vinden als dat op een humane manier kan. Ik wil niet kiezen tussen allerlei manieren die allerlei nadelen hebben.

Waarom wil je dan stoppen? Niet omdat ik ondraaglijk lijdt of ziek ben. Maar vooral omdat ik zélf wil bepalen wanneer mijn leven voltooid is. Dat is geen actieve doodswens, want ik wil het niet vandaag of morgen. Het is vooral een verlangen om zelf te kiezen voor het tijdstip en de manier van het einde. En dat is ook lastig om uit te leggen.

Wanneer je als 100-jarige volledig zelfstandig functionerend bent en vitaal, dan kan jouw leven dus nog steeds als ‘voltooid’ voelen. Maar het kan ook zo zijn dat je dan nog voldoende kansen ziet en vrolijk met je zesde partner, die 70 jaar jonger is, op huwelijksreis gaat. (On)Voltooid leven hangt dus ook sterk afhangt van je lichamelijke en geestelijke vitaliteit. Ik heb het ook gezien bij mijn grootouders: vrienden en kennissen van hun leeftijd gingen allemaal dood, (klein)kinderen kwamen ook niet elke dag langs, en de deur uit gaan was niet heel makkelijk, dus ze waren er eigenlijk wel klaar mee. Het was mooi geweest. De overtuiging ‘het is mooi geweest‘ hoeft overigens niet leeftijdsafhankelijk te zijn. Dat kan dus wat mij betreft ook gelden voor een 25- of 40-jarige, en is niet alleen het voorrecht van 70+.

Als iemand zijn/haar leven voltooid vindt (om de juiste redenen), dan vind ik het belangrijk dat het voor die persoon mogelijk is daar een punt achter te zetten. Dat het niet schimmig hoeft, of als naasten het begrijpen, dat zij bang moeten zijn vervolgd te worden. Wanneer je zover bent dat je die keuze maakt én ook doorzet, dan zit daar meer kracht achter dan ik me nu voor kan stellen.

Natuurlijk moet er vooraf goed gesproken worden of het écht voltooid is. Het kan en mag geen impulsieve handeling zijn. Maar het antwoord is wat mij betreft aan de persoon zelf, of het nu ja/nee is. Je kan niet in iemands hart en hoofd kijken en hetzelfde voelen of denken. Door het juridisch mogelijk te maken, schep je volgens mij juist ruimte voor een eerlijk gesprek.

Ziekte en euthanasie is rationeel nog makkelijker dan voltooid leven, en toch al zo moeilijk. Voltooid leven is nog minder tastbaar. Maar ik snap voltooid leven zeker wel. Mensen de optie bieden om zelf die keuze te kunnen maken vind ik geen falende samenleving, maar een zachte empathische samenleving. Wat je volgens mij dan vooral wilt verifiëren is of er enige externe druk is, en/of het niet een bevlieging is. Als aan die voorwaarden is voldaan dan is de reden verder niet zo relevant. Want heel persoonlijk.

De dood als taboe

Traditioneel is de dood een van de grootste taboes. Omdat we niet weten wat er daarna komt. Hele religies zijn rond die onzekerheid geconstrueerd. Maar ook hele normen- en waardenpatronen. De medische wetenschap is gericht op het verlengen van het leven. Niet vreemd dus dat de wens om niet te leven, of zelf je moment te kiezen om eruit te stappen, ook onderdeel is van de taboesfeer. Ik zie het maar als teken van een ontwikkelende beschaving dat die discussie nu eindelijk wel gevoerd wordt. De persoon in kwestie is de enige is die die keuze kan maken. Of iemand anders de reden kan begrijpen is niet relevant.

Hier gaan denk ik Voltooid Leven en Euthanasie ook van elkaar verschillen. Bij Euthanasie moet een ander (de arts) de handeling verrichten. Bij Voltooid Leven kun je dat hopelijk zelf, daar moet alleen een ander legaal het middel kunnen leveren. Dat is toch anders. Zie ook de discussies rond het werk van Coöperatie De Laatste Wil.

Wat denkt Geldnerd?

Het moge duidelijk zijn, ik zit zelf redelijk extreem aan de ‘een mens heeft het recht om te sterven’ kant. Of andersom gezegd, ik vind dat er geen plicht zou moeten zijn om te leven. Alsof levend zijn zaligmakend is en de dood iets wat koste wat het kost vermeden moet worden. Dat is namelijk erg geredeneerd vanuit de gedachte van mensen die zich niet kunnen voorstellen dat je misschien niet meer zou willen leven.

Geldnerd houdt ook graag zelf de controle. De gedachte dat ouderdomskwalen, een ziekte met bijbehorend lijden, een ongeval of iets anders uiteindelijk mijn levenseinde bepaalt vind ik dan ook moeilijk te verteren. Maar de controle nemen over mijn levenseinde blijft een uitdaging. Met de wilsverklaringen rond euthanasie en het behandelverbod doe ik op dit moment het maximale van wat er wettelijk mogelijk is. Echt zelf bepalen wanneer mijn leven voltooid is, en op welk moment en hoe ik er uit stap, vraagt een Voltooid Leven wet. Daar ben ik dan ook een warm voorstander van, ik hoop dat die er is tegen de tijd dat ik mijn leven voltooid vind.

Belangrijke data

Aanstaande 1 oktober is het de Dag van de Wilsverklaring. De NVVE organiseert dan allerlei activiteiten, juist ook toegankelijk voor niet-leden, om over dit onderwerp te praten.

En op 10 oktober is de zitting van het proces dat de Coöperatie Laatste Wil (CLW) vorig voorjaar heeft aangespannen tegen de Staat der Nederlanden over het verbod op hulp bij zelfdoding. In de Grondwet staat een aantal grondrechten, in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) ook. Deze grondrechten beschermen het recht van mensen om te kunnen leven zoals zij willen leven. Maar ook dat zij mogen sterven zoals zij willen sterven, humaan en waardig.

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft dit recht al eerder erkend. Tegelijkertijd is hulp bij zelfdoding in Nederland verboden volgens artikel 294, lid 2 van het Wetboek van Strafrecht. En de Staat werkt ook de toegankelijkheid van een legaal, veilig zelfdodingsmiddel tegen. CLW vraagt de rechter om te verklaren dat de Staat hiermee onrechtmatig jegens zijn burgers handelt.

Heb jij nog nagedacht naar aanleiding van mijn blog over het levenseinde?

Graag wil ik speciaal E , J1 , J2 , K , R1 en R2 bedanken voor hun inbreng in deze discussie! Jullie weten wie jullie zijn!

Denk je aan zelfdoding? 113 Zelfmoordpreventie is er om je te helpen!

Rapportages in GnuCash

Wat heb je aan een administratie zonder rapportages? Niet veel. De zin van dingen bijhouden is nu juist om terug te kijken, analyses te maken, patronen en verbanden te ontdekken en daarmee je eigen gedrag bij te sturen. De afgelopen tien jaar heb ik dus de nodige tijd gestoken in het vervolmaken van rapportages die mij alles vertellen wat ik maar zou willen weten uit mijn administratie. Tientallen grafieken worden automatisch gegenereerd. En dat ontwikkelt zich nog steeds. Want mijn behoeften veranderen door de tijd. Ik hoef niet meer elk detail te weten, mijn systeem werkt en ik hoef alleen nog maar de grote lijnen in de gaten te houden.

Mijn rapportagebehoeften in GnuCash zijn dan ook iets meer ‘basic’ dan bij de financiële administratie in Excel. Zeker omdat ik voorlopig nog een aparte spreadsheet aanhoud voor mijn beleggingen en onze hypotheek. In deze blogpost een overzicht van de rapportages die ik momenteel gebruik in GnuCash.

Instellingen Opslaan

Binnen GnuCash kun je veel dingen instellen in de rapportages. Als je via ‘Reports’ één van de rapportages gekozen hebt en het rapport op je scherm staat, heb je hier in de werkbalk de nodige opties voor. Via de knop ‘Options’ (1) kom je in het instellingenscherm voor de betreffende rapportage. En als je de instellingen aangepast hebt kun je die opslaan met ‘Save Config’ of ‘Save Config As’ (2). Ik gebruik zelf altijd die tweede optie, want dan blijft het originele rapport ook behouden. De door jezelf opgeslagen configuraties kun je terugvinden via ‘Reports | Saved Report Configurations’.

Balance Sheet

De balans is en blijft een van de belangrijkste rapportages om regelmatig te raadplegen. Het laat me zien hoe het staat met mijn bezittingen (huis, beleggingsportefeuille, en contant geld op de spaarrekening) en verplichtingen (de hypotheek en de openstaande creditcardbetalingen). En met mijn eigen vermogen.

De balans vind je via ‘Reports | Assets & Liabilities | Balance Sheet’. In onderstaand screenshot zie je de instellingen die ik hiervoor gebruik. Het belangrijkste is dat ik op het tabblad ‘General’ de opties ‘Use standard US layout’ en ‘Single column Balance Sheet’ heb uitgeschakeld (1).

Budget Report

Ik ben nog druk aan het experimenteren met het Budget Report (via ‘Reports | Budgets | Budget Report’). Daarmee kun je, de naam zegt het al een beetje, kijken naar de verschillen tussen jouw ingevoerde budget en de werkelijke uitgaven in een periode. Die bekijk ik meestal per rekeningcategorie, bijvoorbeeld alle uitgaven (Expenses). Vaak genereer ik dan nieuwe rapportages voor specifieke groepen rekeningen, als ik op het hoogste niveau zie dat er teveel geld uit gaat. Het helpt me om snel de probleemgebieden in kaart te brengen waar ik bij moet sturen. En dat is toch één van de belangrijkste functies van een administratie.

Net Worth Line Chart

Deze rapportage, te vinden via ‘Reports | Assets & Liabilities | Net Worth Line Chart’ zet de ontwikkeling van je Net Worth (eigen vermogen), bezittingen en verplichtingen uit in de tijd. Je kunt zelf het startmoment en de einddatum instellen uiteraard. Belangrijkste instelling voor mij is hier de instelling per kwartaal (1). Die periode hanteerde ik in mijn oude Capital Dashboard ook. Je kunt uiteraard ook een andere periode kiezen, zelfs per dag is mogelijk.

Maatwerkrapporten

Je kunt met GnuCash ook maatwerkrapporten bouwen. Daar heb ik me nog niet in verdiept, en (behalve deze wiki-pagina) ook nog geen goede voorbeelden of beschrijving van gevonden. Daar ga ik me dit najaar nog wel verder in verdiepen. Zo wil ik in elk geval een rapportage bouwen om mijn Spaarpercentage in de gaten te houden. Naar het voorbeeld van onderstaande grafiek uit mijn administratie, die ik ook vaak gebruik op mijn blog. Want het spaarpercentage is een belangrijk getal dat ik echt wel wil kunnen volgen. En ik ga ook nog kijken naar aanvullende rapportages rond mijn beleggingsportefeuille.

Welke rapportages vind jij belangrijk?

Het logo van GnuCash aan het begin van dit artikel is eigendom van de GnuCash developers.

NB: Op mijn startpagina vind je een overzicht van al mijn blogposts over GnuCash.

Hoe gaat het met mijn pensioen?

  • Berichtcategorie:Pensioen

Het huidige Nederlandse pensioensysteem heeft drie pijlers. Op het eerste-pijler basispensioentje uit de AOW (Algemene Ouderdoms Wet) heeft iedereen recht, in elk geval met een opbouw van 2% per jaar dat je in Nederland verbleven hebt en verzekerd was voor de AOW. Dan bouwen de meeste loonslaven zoals ik ook een pensioen op in de tweede pijler via de werkgever, in mijn geval via het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds. Ik zou willen dat ik daar buiten mocht blijven maar ik ben helaas verplicht om deel te nemen.

En dan kun je ook nog (in zekere mate fiscaal aantrekkelijk) individuele aanvullende pensioenvoorzieningen opbouwen in de 3e pijler via bijvoorbeeld lijfrenten, koopsommen en levensverzekeringen. Daar maak ik dan weer geen gebruik van. Mijn fiscale jaarruimte hiervoor is beperkt, en ik vind de fiscale voordelen niet opwegen tegen het gebrek aan flexibiliteit. Je hebt te maken met beperkingen in bijvoorbeeld het moment en de manier waarop je het geld kunt opnemen.

Liever bouw ik gewoon een zo groot mogelijk vermogen op, waarbij ik zelf het moment en de manier kan kiezen waarop ik het geld gebruik. Bovendien neem je in pijler 3 een risico met de toekomstige fiscale regelgeving. Wat nu fiscaal aantrekkelijk is, is dat misschien niet meer tegen de tijd dat jij het geld uit die derde pijler pot wilt halen. Iets met overheid en betrouwbaarheid. Hier dus geen bijstortingen in aparte pensioenpotten zoals bij Luxe Of Zuinig.

De 4% regel is niet van toepassing

Toch is mijn pensioen een belangrijke factor in mijn plannen voor financiële onafhankelijkheid. Het Amerikaanse FIRE-adagium van ‘25 keer je jaaruitgaven als vermogen / de 4% regel‘ is namelijk niet van toepassing voor Nederlandse loonslaven met een aanvullend pensioen in pijler 2. Dan heb je jouw vermogen alleen maar nodig om het gat tussen stoppen met werken en de start van de uitbetaling van het pensioen te overbruggen, en eventueel als aanvulling op het pensioenbedrag. Op dit principe is mijn FIRE Calculator gebaseerd.

Mijn pensioen is dus wel iets om in de gaten te houden. Zowel de jaarlijkse opbouw als de discussie over de komende hervormingen. Die hervormingen zijn overigens iets waar ik onderhand geen touw meer aan vast kan knopen. Ik wacht met smart op de Kamerdebatten en de daarmee gepaard gaande analyses en achtergrondartikelen, in de hoop er dan weer wat meer van te begrijpen. Tot die tijd tast ik, net als alle andere deelnemers in pijler-2 pensioenfondsen, enigszins in het duister over een belangrijk deel van mijn financiële toekomst.

‘Gelukkig’ is er de huidige situatie nog…

Jaarlijkse pensioenaanwas

Sinds ik weet dat ik de A-factor, de jaarlijkse pensioenaanwas, gewoon zelf uit kan rekenen kijk ik met iets minder spanning uit naar het Uniform Pensioenoverzicht (UPO), wat mijn pensioenfonds me jaarlijks stuurt. Die is nu vooral bedoeld om te controleren of ik (of zij) geen rekenfout gemaakt hebben.

Indexeringen

‘Vroeger’ werd het pensioen nog wel eens geïndexeerd voor inflatie. De laatste keer was bij het ABP in 2008, met nog een heel klein ieniemienie-indexatietje (0,28%) in 2010. Daarna gebeurde er 12 jaar niets. Geen indexering voor inflatie. Terwijl die inflatie er toch echt wel was. Ruim 20% tussen 2010 en 2021. Dat is veel. Ik legde wel in en bouwde wel extra pensioen op, maar qua koopkracht holde de waarde van dat pensioen achteruit. Tenzij er in de toekomst grote inhaal-indexeringen komen ben ik die koopkracht gewoon kwijt. Waarschijnlijk gaat dit allemaal verdwijnen in de ‘pensioenmist’ van het omzetten naar een nieuw pensioenstelsel. En daar kan ik niets aan doen

Maar dit jaar gebeurde er toch weer iets. Het pensioen dat ik voor 1 januari 2022 bij ABP opbouwde wordt met 2,39% (de prijsstijging in de periode van september 2020 tot september 2021) verhoogd. Dat valt natuurlijk in het niet bij de prijsstijgingen van dit moment, maar het is in elk geval iets.

Hoe kijk ik naar mijn pensioenbedrag?

Uiteraard ga ik er van uit dat ik niet tot de ‘officiële pensioendatum’ op blijf bouwen bij het ABP. Ik wil immers eerder stoppen met werken. Toch is het voor mij van belang hoeveel pensioen ik opbouw.

Momenteel kijk ik naar het bruto beschikbare bedrag op mijn jaarlijkse pensioenoverzicht. Waar heb ik al recht op als ik nu zou stoppen met werken en opbouwen. Daar tel ik ook de bruto AOW bij op. Dan heb ik mijn bruto inkomen vanaf het moment dat ik mijn AOW-leeftijd bereik. Daar haal ik dan ongeveer 30% belasting vanaf. Allemaal gebaseerd op huidige bedragen en percentages en regelgeving, en er is dus geen enkele garantie dat het ook nog geldt als ik straks echt met pensioen ga. Maar het geeft een indicatie.

Ik kom dan uit op een bedrag dat op dit moment al voldoende zou zijn om mijn huidige bijdrage aan de gezamenlijke huishouding te dekken, inclusief de rente en aflossing op de hypotheek. Maar dat is allemaal tegen euro’s van vandaag. En ik heb nog geen idee hoe mijn toekomstige uitgaven er uit gaan zien. De komende jaren gaat de inflatie door met het opvreten van die koopkracht. Maar ik ga ook door met pensioen opbouwen. En hypotheek afbetalen en vermogen opbouwen. Mijn positie wordt dus hopelijk elk jaar nog weer een stukje beter.

Ook in eerdere blogposts heb ik het al gezegd, ik kijk met spanning uit naar het moment dat echt duidelijk wordt wat het nieuwe pensioenstelsel voor mij persoonlijk betekent. Gewoon, cijfertjes die zeggen wat ik per jaar mag verwachten. Dan kan ik weer echt een berekening maken hoeveel vermogen ik nodig heb om de kloof tussen het moment van stoppen met werken en het moment van ontvangen van pensioen te overbruggen. En bepalen hoe dicht ik bij mijn eigen FIRE moment zit. Of hoe ver ik er al overheen ben. Wie weet?

Hoe kijk jij naar jouw pensioenopbouw?

Healthnerd en het Blessureleed

Dinsdag 30 augustus 2022, een uur of zeven ’s ochtends. Ik ben bezig aan mijn hardlooprondje. Op het programma staan zes intervallen van elk 750 meter, met na elk interval twee minuten herstel. Het laatste interval begint. Doelstelling is een tijd van 5 minuut 20 per kilometer, een snelheid van 11,25 kilometer per uur. Het gaat goed. het gaat lekker. Aan het eind van het interval voel ik een pijntje in mijn rechterbovenbeen. Aan de achterkant. In de hamstring. Ik schenk er weinig aandacht aan. Doe mijn afkoeloefeningen en stap thuis onder de douche.

Maar op donderdag is de pijn er meteen weer. Al tijdens de warming-up. Ik probeer het een minuut of vijf en geeft het dan op. Een paar dagen rust zullen me goed doen. Op zondag 4 september heb ik een afspraak met mijn hardlooptrainer. Ik ben goed uitgerust. Heb er zin in. Maar al na een minuut of 20 speelt het bovenbeen weer op. Hamstringblessure.

De trainer is onverbiddelijk. Drie à vier weken rust. Geen hardlooptrainingen. Daarna voorzichtig weer beginnen.

Ik baal als een stekker. Want het ging nog steeds goed met Healthnerd. Drie of vier keer per week aan het sporten. Op vrijdag in de sportschool met gewichten smijten, op zondag, dinsdag, en vaak ook donderdag vroeg naar buiten voor een hardlooptraining. Mijn gewicht nog steeds keurig binnen de range die ik als doel had aangemerkt. En vooral mezelf vele malen fitter voelen dan ik de afgelopen 25 jaar ooit geweest ben.

Het was ook al een tijdje mijn grootste angst, een blessure oplopen en al die voortgang weer kwijtraken. Daarom ben ik juist bezig met de trainer, om beter blessurevrij te lopen. Werk ik met eigen loopschema’s die ik bijstel op basis van mijn eigen voortgang, en niet met een of ander standaardschema voor ‘de gemiddelde loper’ (die niet bestaat) dat ik van internet geplukt heb. Maar het kan gebeuren. Niet zo gek als je meer dan 25 jaar je lichaam en je gezondheid verwaarloosd hebt. Eigenlijk nog wonderbaarlijk dat dit pas na een maand of 8 steeds intensiever trainen gebeurt.

En nu?

De komende weken dus even niet hardlopen. Over een week of drie maar eens voorzichtig proberen of de hamstring het weer aankan. Als dat zo is het hardlopen weer voorzichtig op gaan bouwen. En daarna ook wat extra aandacht aan de hamstring besteden in de sportschool. Want die kan blijkbaar wel wat versterking gebruiken.

Maar ik ga niet bij de pakken neerzitten. Want fietsen kan ik wel. En ik heb niet voor niets een onbeperkt abonnement op de sportschool hier om de hoek, waar ik ook elke vrijdag train. Ik ben zondag na de diagnose meteen doorgelopen naar de sportschool. En deze week stond ik er ook al een keer op de stoep op het moment dat ze de deur openden. En heb ik mijzelf 45 minuten afgebeuld op een hometrainer. Die ook nog eens compatibel bleek te zijn met mijn hartslagmeter, en dus de statistiekjes keurig voor mij bijhield. En morgen heb ik eindelijk een afspraak met een sportmasseur. Want een beetje extra onderhoud voor dit oude lijf kan geen kwaad, dat is duidelijk.

Op deze manier hoop ik de blessuretijd door te komen. En over een week of drie à vier weer vrolijk mijn hardlooprondjes te huppelen. Want zonder beweging? Dat kan ik mij niet meer voorstellen!

Heb jij wel eens een blessure? Hoe pak jij dan de draad weer op?

De ‘klantenservice’ van de Rabobank

Geldnerd is al z’n hele leven klant van de Rabobank. Letterlijk op de dag na zijn geboorte, ruim 51 jaar geleden, hebben zijn ouders een spaarrekening voor hem geopend bij de toenmalige Boerenleenbank in hun woonplaats. En sindsdien gebeurde alles bij die bank, totdat Geldnerd in de gaten kreeg dat het gras elders ook groener en veel goedkoper kon zijn. Vervolgens bracht ik steeds meer financiën elders onder. Ik heb vorige maand nog uitgebreid beschreven hoe dat gegaan is.

Ik ben al een tijdje niet zo blij meer met de Rabobank. De kosten stijgen hard, ik heb er meer last van storingen dan bij de ABN AMRO (waar onze gezamenlijke rekening zit). En de internetbankieren-omgeving en smartphone-app, die ik in het verleden veruit superieur vond, zijn de afgelopen jaren links en rechts ingehaald door ABN AMRO. Ik heb, kortom, steeds minder redenen om nog bij de Rabobank te blijven met mijn lopende rekening en creditcard. Er zijn, behalve sentimentele redenen, eigenlijk maar twee dingen die me nog tegenhouden. Allereerst het ‘gedoe’ van overstappen. Al valt dat tegenwoordig wel mee, er is immers een Overstapservice. De tweede reden is dat ik de exportmogelijkheden van de Rabobank prettiger vind. Ik kan mijn banktransacties en creditcardtransacties exporteren in een CSV-bestand (Comma Separated Values) waarmee ik mijn administratie kan voeden. Want transacties handmatig opschrijven of intikken is heel erg twintigste eeuw.

Maar één van die schaarse ‘plusjes’ die de Rabobank nog heeft lijkt dus te verdwijnen. Afgelopen vrijdag heb ik de nieuwe exportfunctie van de Rabobank getest. De importfunctie van mijn administratiespreadsheet moest ik er iets op aanpassen. Maar de test riep nog een vraag op.

Nieuwe exportfunctie exporteert minder

Want in de oude exportfunctie heb je drie opties zitten. Je kunt er rekeningafschriften downloaden in PDF formaat, rekeningtransacties exporteren in CSV formaat, en creditcardtransacties exporteren in CSV formaat.

Maar zodra je rechtsboven het schuifje ‘Nieuwe versie’ aanzet, blijft er maar één optie over. Namelijk je rekeningtransacties exporteren in CSV formaat. Weg bankafschriften. Weg creditcardtransacties.

Tsja, en dat vindt Geldnerd toch wel lastig. Voorlopig heb ik het schuifje ‘Nieuwe versie’ dus maar weer uitgezet. Maar dan komt die dreigende melding dat deze oude versie van Transacties Downloaden gaat verdwijnen. Eerst maar eens opheldering vragen bij de Rabobank dan. Want misschien is die nieuwe functie nog niet af. Komen die andere twee opties nog.

En dan begint het gelazer.

Klantenservice of klantpesten?

Je kunt namelijk kiezen tussen telefonisch contact en chatten. Nu heb ik een pestpokkenhekel aan chatten. Maar met de telefonische klantenservice van de Rabobank heb ik ook geen fijne ervaringen. Je staat twintig minuten in de wacht, wordt er een paar keer uitgegooid en moet dan weer achteraan sluiten, om uiteindelijk iemand aan de telefoon te krijgen die het antwoord ook niet weet.

Vroeger kon je nog wel eens een e-mail sturen naar een bedrijf. Dat was best handig. Daar stopte ik dan een screenshot in zodat ze wisten wat ik bedoelde en zo. Maar dat is allemaal niet meer. Te duur en te ingewikkeld denk ik, mailtjes beantwoorden.

Dus zuchtend startte ik de chatfunctie op.

Nu is het tegenwoordig zo dat je bij een chatfunctie ook niet meteen een echt mens aan de andere kant krijgt. Nee, je krijgt een ‘Virtuele Assistent’. Chatten met een zogenaamd intelligente computer. Dat vind ik toch wel zo’n beetje het ergste wat er is. Want die virtuele assistenten en ik, wij begrijpen elkaar zelden. Dat ligt natuurlijk helemaal aan Geldnerd. Ik ben een oude ‘boomer’, en die chatrobots worden gebouwd door jonge hippe enorm woke generatie-Z millennials. Kansloze communicatie dus. Maar soms heb ik toch het idee dat het niet helemaal alleen aan mij ligt….

Ik neem jullie dus graag even mee in deze soap. Die overigens nog steeds voortduurt. Mijn eenvoudige vraag, kan ik straks nog creditcardtransacties exporteren in CSV formaat of een ander format dat ik in kan lezen in mijn administratie, is nog steeds niet beantwoord.

Geldnerd en de Rabo Chat, een drama in delen

In onderstaand rollenspel zijn er drie deelnemers:
VA = Virtuele Assistent
GN = Geldnerd
KM = één of meerdere klantenservicemedewerkers van de Rabobank

De tekst is licht bewerkt maar grotendeels authentiek.

10:01:02 Virtuele Assistent
Hallo, ik ben de Virtuele Assistent van Rabobank. Stel je vraag aan mij in 1 zin. Komen we er samen niet uit, dan helpt een adviseur je: Ma t/m Vr 8-21 | Za 9-17.30 (beleggen: niet op zaterdag).

10:01:02 GN
Kan ik in de nieuwe downloadomgeving creditcardtransacties downloaden?

10:01:11 Virtuele Assistent
Bedoel je:
-Ik zoek een transactie of afschrift
-Creditcardtransacties inzien
-Enveloppen of boekje bestellen
-Geen van deze

10:01:17 GN
Geen van deze

10:01:22 Virtuele Assistent
Stel je vraag nog eens op een andere manier aan mij, misschien kan ik je dan helpen.

10:01:40 GN
Waar kan ik creditcardtransacties downloaden?

10:01:45 Virtuele Assistent
Bedoel je:
-Creditcardtransacties inzien
-Vraag over een betaalpas of creditcard
-Vervangende pas of card ontvangen
-Geen van deze

10:01:48 GN
Geen van deze

10:01:54 Virtuele Assistent
Ik begrijp je nog steeds niet helemaal.

Geldnerd vloekend achter zijn laptop: ‘Nee, jij achterlijke chatbot, dat merk ik!’.

10:01:55 Virtuele Assistent
Je kunt ook met een medewerker chatten. Wil je dat liever?
-Ja
-Nee

10:01:58 GN
Ja

10:02:10 Virtuele Assistent
Het is druk. Over ongeveer 28 minuten antwoordt een collega.
Ik heb je vraag alvast doorgestuurd. Klik op de 3 stippen rechts bovenin en kies ‘Chat later hervatten’.
Zodra mijn collega reageert, vind je het antwoord bij ‘Contact’, onder ‘Service’. Je hoeft dus niet te
wachten en kunt de chat later hervatten.

Geldnerd achter zijn laptop: ‘acht-en-twintig minuten? pffff……’

10:21:02 Medewerker klantenservice
Goedemiddag, mijn naam is X. Goed dat u contact opneemt. De creditcard afschriften vindt u hier: Profiel > Documenten > Creditcard Overzicht. Weet u zo voldoende?

10:46:33 GN
Nee. Dat zijn de afschriften. Maar ik wil, net als in de oude export, een CSV-bestand van de creditcardtransacties kunnen downloaden. Die heb ik nodig voor de verwerking in mijn administratie.

10:59:21 Medewerker klantenservice
Het is ook mogelijk om het bestand als CSV te downloaden. Op onze website kan je lezen hoe je dit doet: https://www.rabobank.nl/particulieren/service/financiele-overzichten/overzicht-creditcarduitgaven-ontvangen

11:10:25 GN
Dat is nou net het probleem. Die functie zit wel in de OUDE omgeving, maar niet in de NIEUWE versie…

11:32:20 Medewerker klantenservice
Begrijp ik u goed dat met het stappenplan op onze website inzake CSV dit niet lukt? Dan zou onze informatie onjuist zijn op de website en wil ik dit graag melden. Ik zal u de stappen nog sturen zoals daar benoemd is en dat is onze nieuwe site:

11:32:34 Medewerker klantenservice
Je kunt je creditcardtransacties ook als csv-bestand downloaden. Dit kan tot 15 maanden terug: Log in in internetbankieren (niet in de Rabo App) Ga naar ‘Service’ Selecteer ‘Betaal- of spaarrekening’ Kies ‘Download transacties / afschriften’ Tik op ‘Aangepast overzicht’ Kies de creditcardrekening waarvan je een afschrift wilt Bepaal de periode en kies ‘Bestand downloaden’ Open het bestand en sla het op. Download csv-bestand

11:38:50 GN
Ja, dat werkt. Maar zodra je het knopje NIEUWE VERSIE aanzet zie je alleen nog maar de mogelijkheid om rekeningtransacties als CSV te downloaden. Niet meer de creditcardtransacties en de rekeningafschriften. Kijk anders een keer mee op mijn scherm. Of laat iemand van de IT-club me bellen.

12:03:52 Medewerker klantenservice
Probeer je dit te downloaden via jouw Rabo app of internetbankieren?

12:04:42 GN
Internetbankieren. CSV-bestanden downloaden in de app heeft niet zoveel zin.

12:32:47 Medewerker klantenservice
Heb je al geprobeerd cookies te verwijderen?

Geldnerd vloekend achter zijn laptop: ‘wat voor achterlijke malloot denk je dat ik ben?’

12:45:01 GN
Ja. Dat gebeurt bij mij automatisch als ik de browser afsluit. In de nieuwe versie van de downloadomgeving zie ik alleen de optie ‘Rekening-courant en spaarrekening(en)’. Bankafschriften en Creditcard downloadopties zijn verdwenen. Die komen wel meteen weer terug als ik het schuifje ‘Nieuwe versie’ uitzet. Is de nieuwe exportfunctie nog niet af? Of komen die opties niet terug? In dat laatste geval word ik heel verdrietig en zwaar teleurgesteld in de Rabobank…

En toen werd het stil. Heel stil. Ik was inmiddels al bijna drie uur bezig met dit chatgesprek. Met volgens mij een heel eenvoudige vraag. Dit kan ik dus echt geen klantenservice meer noemen. Dit is minachting van de klant. Klant wegpesten.

Om 14.00 uur heb ik toch nog maar een berichtje gestuurd.

13:58:40 GN
Ik begin dit zat te worden, chatten met steeds een uur vertraging. Liever zou ik de mogelijkheid hebben om met jullie te mailen. Dan kon ik tenminste screenshots meesturen en zouden we elkaar begrijpen. Ik ben bereikbaar via telefoon en e-mail (beide bekend bij jullie) als er nog iemand geïnteresseerd is in het beantwoorden van mijn vraag. Goedemiddag.

En om kwart over vier, ruim twee uur na mijn laatste bericht, kwam er toch nog weer een berichtje van de Rabobank.

16:14:54 Medewerker klantenservice
Ik begrijp dat u niet content bent met de informatie voorziening via deze chat. Ik heb een verzoek gedaan aan één van onze adviseurs om telefonisch contact met u op te nemen. Mailen mag natuurlijk altijd. U kunt hiervoor het volgende mailadres gebruiken particulieren@rabobank.nl

Dus daar zat ik dan. Ruim zes uur in een chatfunctie. Zonder antwoord op mijn vraag. Ik heb nog niet de energie gewonden om de Rabobank te gaan mailen. Ik ben overigens ook nog niet gebeld.

ABN AMRO doet het echt beter

Met elk uur dat deze chat langer duurde kreeg ik meer zin om weg te gaan bij de Rabobank. Dat ik daar mijn rekeningtransacties kan downloaden weet ik al, dat doe ik namelijk regelmatig vanaf de gezamenlijke rekening van Geldnerd en Vriendin. Maar ik wist niet of hetzelfde ook geldt voor creditcardtransacties.

Ik logde dus in op de internetbankierenomgeving van de ABN AMRO. En stelde deze vraag aan de chatfunctie van de ABN AMRO. Ook daar aan een Virtuele Assistent. Die meteen snapte dat ‘ie deze vraag niet kon beantwoorden en me ‘doorverbond’ met een echte medewerker. Die er binnen twee minuten ook was in de chat. En minder dan twee minuten nodig had om mijn vraag te beantwoorden.

Vijf minuten met een antwoord bij ABN AMRO versus zes uur zonder antwoord bij de Rabobank. Misschien moet ik accepteren dat de liefde tussen mij en de Rabobank definitief voorbij is? Moeten we elk ons weegs gaan?

Die kans wordt op deze manier wel een stuk groter. Zeker als misschien blijkt dat ik inderdaad mijn creditcardtransacties niet meer kan exporteren en automatisch in kan lezen in mijn administratie. Dat kan bij ABN AMRO overigens ook niet, die bieden alleen een PDF creditcard statement aan (vertelde die ABN AMRO medewerker mij in twee minuten). Misschien toch maar eens experimenteren met het ‘schrapen’ van de creditcardtransacties vanaf het scherm.

Overigens is het exportbestand van rekeningtransacties van de Rabobank uitgebreider dan bij ABN AMRO. Maar als dat de enige reden is om te blijven wordt het wel heel karig. Dan moet ik toch maar eens mijn lopende rekening, kleine buffer, en creditcard overhevelen naar de ABN AMRO. Dat opent dan ook tal van andere mogelijkheden. Want qua beleggingsaanbod was het de enige grootbank die ik zou overwegen in plaats van Saxo bank.

Ik heb er gewoon moeite mee om afscheid te nemen, merk ik. Geldnerd is best loyaal. Zelfs als een bank zo duidelijk laat merken niet meer van mij te houden. 😢

Neem jij makkelijk afscheid?

Update maandag 5 september 2022 10.00 uur: Ik ben teruggebeld door de klantenservice van de Rabobank. Door een echt mens notabene, geen computer! Die zelf kon meekijken in de online omgeving, maar overigens mijn vraag ‘kun je straks in de nieuwe downloadomgeving nog creditcardtransacties in CSV formaat downloaden?’ niet kon beantwoorden. Dus dat gaan ze navragen en ze komen er op terug. Hebben ze beloofd.

Update maandag 5 september 2022 11.00 uur: Ik ben alweer teruggebeld door de klantenservice van de Rabobank. Op dit moment lijkt het er inderdaad op dat de functionaliteit voor het downloaden van creditcardtransacties in CSV-formaat gaat verdwijnen. Maar ze krijgen er meer opmerkingen over, er is duidelijk toch wel vraag naar. Dus wellicht wordt het nog heroverwogen. Ik reken maar vast nergens op.

Update maandag 5 september 2022 13.30 uur: Via Twitter zegt het webcareteam dat deze functie wel beschikbaar blijft. Ik geloof het als ik het zie, want telefonisch hoor ik iets anders, en op het scherm zie ik ook iets anders. Maar ik hoop dat het webcareteam gelijk heeft. Als mijn werkgever (de overheid) zo wisselend communiceert krijgen we overigens altijd terechte vervelende vragen van de Tweede Kamer…

Update 26 september 2022: En webcare had gelijk. Ik zie nu alleen nog de nieuwe exportmodule, en daar kan ik zowel banktransacties als creditcardtransacties downloaden. +1 voor de techneuten, -1 voor de communicatie-puinhoop.

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden