De invloed van Rusland Poetin

Oekraïne

Op maandag 21 februari schreef ik over de zenuwachtige beurs. Eén van de factoren daarin waren de geopolitieke ontwikkelingen, specifiek de spanningen rond Oekraïne. Op dinsdag 22 februari werd ik wakker en zag ik dat Rusland inderdaad weer verdere stappen had gezet. Twee dagen later viel Rusland de Oekraïne binnen. Oorlog. Ik heb er de afgelopen dagen slecht van geslapen.

Nu is Geldnerd een liberaal en een globalist in hart en nieren. Liberalen hebben het moeilijk in Nederland. Vroeger waren de VVD en D66 liberale partijen, maar die kwalificatie verdienen ze al lang niet meer. Met de ankers in het verleden en de rug naar de toekomst regeert de angst om te verliezen wat we hebben en stokt elke vernieuwing. En ook de globalisering heeft het moeilijk. Tegengestelde belangen en verschillende waardensystemen vechten om voorrang. China en de Verenigde Staten zijn de grote blokken.

In dat wereldwijde spel lijkt een klein misschien niet helemaal democratisch gekozen mannetje uit de voormalige Sovjet-Unie niet te kunnen verkroppen dat zijn land politiek geen rol van betekenis meer kan spelen op het wereldtoneel. En wat doe je dan? Dan word je een pestkop. Eentje die met mensenlevens en met kernwapens speelt. Geldnerd is geen voorstander van pesten en van pestkoppen. Daar heb ik genoeg last van gehad in mijn jeugd namelijk. En ik houd ook niet van oorlog en onrust. Dat heeft ook een egoïstische reden. Onrust is slecht voor de aandelenmarkten, en dus voor mijn vermogensgroei.

Ik heb zelf ook nog even overwogen om sancties in te stellen tegen Rusland. Een geo-block op mijn blog. Waardoor IP-adressen uit Rusland niet meer op mijn site kunnen komen. Niet meer kunnen meelezen. Dat zou ze leren! Totdat ik in mijn statistieken zag dat er in heel 2021 welgeteld 7 bezoekers uit Rusland op mijn blog geweest zijn. Dat zet dus geen zoden aan de dijk. Dat is niet eens een druppel op de gloeiende plaat, eerder één watermolecuul. Twee H en één O.

Bruto Nationaal Product (BNP)

In alle berichten en berichtjes over Rusland viel mij één ding op. Economisch stelt het land niet zo veel meer voor. Groot land, denken we. Maar het totale Bruto Nationaal Product van Rusland is kleiner dan dat van de drie Benelux landen België, Nederland en Luxemburg. Kleiner dan Duitsland. Kleiner dan de voormalige Sovjet-Unie. Onderstaand de meest actuele cijfers die ik kon vinden.

LandBNP (x USD 1 biljoen)LandBNP (x USD 1 biljoen)
België0,582Rusland1,648
Nederland1,008
Luxemburg0,084
Benelux Totaal1,674

Grote mond voor zo’n klein mannetje uit zo’n (economisch) klein landje, denk je dan toch. Alhoewel Rusland wel weer groter is als je kijkt naar Purchasing Power Parity. ‘Klein mannetje’ is overigens niet alleen moreel maar ook fysiek bedoeld, ik las dat Poetin 1 meter en 68 centimeter lang kort is. De gemiddelde Nederlandse man is 1 meter en 83 centimeter.

Defensie

Als je klein bent ga je compenseren. Er zijn in de historie veel meer overheersers die dat deden. Rusland geeft 61,7 miljard dollar per jaar uit aan defensie, oftewel 4,3% van het BNP (bron hier). Dat is veel minder dan de Verenigde Staten (USD 778 miljard / 3,7% BNP), maar Rusland staat wel op de vierde plek na de Verenigde Staten, China, en India. Het is veel meer dan de Benelux-landen. Nederland geeft in 2022 naar verwachting € 12,9 miljard uit, België € 4,2 miljard en Luxemburg iets minder dan € 400 miljoen. We zullen ‘grote vriend’ de Verenigde Staten dus echt wel nodig hebben als het er op aankomt. Oekraïne gaf in 2020 overigens USD 6 miljard uit aan defensie, iets minder dan 10% van wat Rusland spendeerde.

Militair is dus al iets beter te verklaren dat Rusland Poetin een grote mond heeft. En met die kernwapens kan hij ons ook echt pijn doen.

Grondstoffen

Bron: The Economist

Rusland is een enorm land. Met veel grondstoffen. En daar ligt volgens mij de echte invloed van het land. Eind januari maakte The Economist een analyse van de invloed van Rusland op de wereldwijde grondstoffenmarkten. De grafiek hiernaast is ontleend aan dat artikel. Ook in andere grondstoffen heeft Rusland een groot marktaandeel. En daar zijn wij afhankelijk van. We herinneren ons allemaal de berichten over de sterk stijgende aardgasprijzen van afgelopen najaar en winter.

Met die grondstoffen kan Poetin ons pijn doen. Ons op kosten jagen. Ons in de kou laten zitten. Ze dreigen er ook openlijk mee. Moskou zal ‘pijnlijk’ reageren naar iedereen die zich bemoeit met het conflict. Er zijn altijd wel andere kopers voor de Russische grondstoffen. Landen met (nog) minder scrupules. Overigens is Oekraïne in dit licht een interessant doelwit.

Strategie

Wat doe je met pestkoppen? Ik zie ‘ons’ nog niet snel de oorlog verklaren aan Rusland, laat staan ten strijde trekken. Niet over de Oekraïne, in elk geval. Hoe pijnlijk ook. De vraag is, waar dan wel over? We hebben (behalve beperkte sancties die blijkbaar niet genoeg pijn deden) ook niets gedaan aan het gedrag van deze pestkop toen hij andere buurlanden lastigviel en stukken grondgebied annexeerde. Waar trekken we dan op enig moment wel een streep? Zeggen we ’tot hier en niet verder’ en handelen we daar ook naar? Oekraïne is een zelfstandig land. In mijn waardenstelsel hebben de inwoners dus zelf het recht om te kiezen wat ze willen zijn en hoe ze geregeerd worden. Dat leg je niet op met geweld.

Geweld gebruiken ten behoeve van andere landen doen we dus niet. Misschien wel als het om een van de landen gaat waar we dat expliciet mee afgesproken hebben, zoals de NAVO. Dus we pesten terug. Sancties. Steeds meer. Uitsluiten. Van voetbal, Formule 1, dirigenten wegsturen, dat soort dingen. Totdat de mensen rondom Poetin het zat zijn en er verandering van binnen komt. Ik vrees dat we nog wel even mogen wachten, hij heeft jarenlang de ruimte gehad om zijn macht te consolideren en tegenstanders (mond)dood te maken. En ondertussen worden er levens verwoest. Dus we mogen wel een beetje opschieten.

Machteloos

In dit soort situaties voel ik zelf vaak machteloosheid. Grote vervelende dingen die veel mensenlevens negatief beïnvloeden en waar ik als kleine eenvoudige mens niets aan kan doen. Ja, als ambtenaar nog beter mijn best doen om Nederland een fijn en beter land te maken (ik vermijd de term ‘gaaf‘, dat snappen jullie). En diep in de nacht als ik niet kan slapen dit soort analyses maken en blogjes schrijven, om zelf iets beter te begrijpen waarom de dingen gaan zoals ze gaan. Of toch maar wegkruipen van deze wereld en ergens kluizenaar worden.

Oh, en mocht mijn blog plotseling verdwijnen, dan is dat misschien wel omdat Russische cyberpestkoppen het niet heel leuk vinden dat ik hun misschien-niet-helemaal-democratisch-en-eerlijk gekozen president een klein mannetje noem. Maar dat vind ik wel van hem. En gelukkig woon ik in een land waar ik dat mag zeggen. En heb ik altijd een actuele backup van mijn blog.

Voel jij je ook machteloos?

Kluizenaarsleven

Donderdag 12 maart 2020 was het. Ik zat met mijn managementteam bij elkaar, we hadden het over corona. Die middag had het kabinet nieuwe maatregelen aangekondigd. Mensen werden opgeroepen sociale contacten zoveel mogelijk te mijden. En het dringende advies was thuiswerken. We wisten nog betrekkelijk weinig van deze ziekte en de effecten. Onzekerheid troef dus.

Ik herinner me dat ik tegen mijn managers zei dat ik er op rekende dat we een aantal weken niet op kantoor zouden kunnen werken. Enkele collega’s keken me geschokt aan. We spraken af dat iedereen in zijn / haar team al het noodzakelijke zou regelen om de werkprocessen vanuit huis door te laten lopen. We planden voorlopig een dagelijks ochtendoverleg om knelpunten te signaleren en snel op te kunnen lossen. ‘Komt goed’ zei ik nog. Daarna liep ik een rondje over de etage, waar de meeste medewerkers rustig aan het werk waren.

Ik heb de meeste medewerkers nooit meer ‘in het echt’ gezien. Vanaf maandag 16 maart 2020 werd er volledig thuis gewerkt. Drie maanden later begon ik zelf aan een nieuwe baan bij een ander ministerie. Vanuit mijn werkkamer thuis, waar ik sinds medio maart gezeten had. Waar ik tot op de dag van vandaag zit. Gewoon op vrijdag uitloggen bij mijn oude baan, en op maandag met een nieuwe gebruikersnaam en wachtwoord inloggen bij de andere baan. Gaan videovergaderen met andere mensen over andere onderwerpen. Mensen die ik vrijwel elke werkdag per video zie en spreek, maar ook nog maar een handvol keren in het echt gezien heb. Terwijl ik er nu toch ook al 1 jaar en 8 maanden werk.

Kleine wereld

De wereld werd een stuk kleiner. Geldnerd, Vriendin en Hondje in ons eigen (gelukkig ruime) huis. Hondje ging en gaat nog elke werkdag met de uitlaatservice op pad. Hij ziet meer van de omgeving dan wij. Hij is er aan gewend dat we elke dag thuis zijn. Dat hij bijna nooit meer alleen hoeft te zijn. We merken het aan zijn reactie als we wel een keer weg zijn, Verlatingsangst. Dat wordt nog wat als we ooit weer hele dagen naar kantoor gaan.

Geldnerd en Vriendin zijn brave ambtenaren. Als de overheid ons iets adviseert, dan houden we ons er aan. Ik begon me dus al snel te ergeren aan mensen die dat niet deden. We kropen lekker weg in onze eigen cocon. Een leven van rust en regelmaat. De boodschappen kwamen binnen, het tekort aan toiletpapier was gelukkig opgelost voordat wij aan het laatste pak in onze voorraad begonnen. Is mijn hamstergedrag toch nog ergens goed voor geweest. In die periodes dat de versoepelingen het toelieten gingen we graag naar onze favoriete restaurantjes. Spraken we af met mensen. Ging ik nog eens naar de kroeg. Maar als dat er niet was, was die eigen cocon toch wel heel comfortabel.

Ik ben een Kluizenaar

Van Dale definieert een klui·ze·naar (de; m,v; meervoud: kluizenaars, kluizenaren) als iemand die afgezonderd of eenzelvig leeft. De term heeft een religieuze oorsprong maar wordt volgens Wikipedia ook wel gebruikt voor een persoon die doelbewust afstand neemt van zijn omgeving en de maatschappij. Als ik naar mijzelf kijk op dit moment, dan kom ik een heel eind in die richting.

Ik geniet van rust, ruimte en stilte. Ook tijdens vakanties doe je mij meer plezier met een wandeling door de natuur dan met een trip naar een drukke stad. Op social media moet je mij met een zaklampje zoeken . Ik heb een voorkeur voor een goed individueel gesprek boven samenzijn in grote groepen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik kan ook genieten van de geneugten van de moderne samenleving. Pluk de vruchten van de medische wetenschap. Laat graag aankopen bezorgen. Vind het fijn om af en toe mijn collega’s in het echt te zien. Maar enige afstand van de omgeving en de maatschappij is toch ook wel heel erg comfortabel. Dus ben ik aan het nadenken hoe ik weer een beetje uit mijn cocon kan kruipen nu de maatregelen verder versoepelen en we vaker terug gaan naar kantoor. Of ik dat nog wel wil, bijvoorbeeld?

Terug naar kantoor

Voor mij komt er gelukkig geen minimum-verplichting van tijd om op kantoor door te brengen. Dat lijkt mij ook iets iets voor ouderwetse organisaties met dinosaurusmanagers… In mijn werkomgeving zie ik veel directeuren wel verordonneren dat hun mensen volledig terug moeten naar kantoor zodat de managers (m/v) hun bevelen weer ouderwets over de gang kunnen schreeuwen. Bij ons is er gelukkig veel ruimte voor managers en afdelingen om dit zelf in te richten. Ik ga met mijn afdeling terug naar het regime “afdelings- en clusteroverleggen doen we digitaal (tenzij er een bijzondere aanleiding is), daarbuiten is iedereen vrij om af te spreken op de manier waar ‘ie zich het beste bij voelt, en minimaal een keer in de maand lunchen we samen op een externe locatie met daarna gezamenlijke activiteit en borrel en dat allemaal op kosten van jullie, de belastingbetaler, dank alvast“. In de praktijk gaat dat betekenen dat ik een of twee keer per week even naar kantoor of elders ga. Dat lijkt me voorlopig OK.

Tenslotte

Het was Vriendin die mij aanzette tot deze reflectie, dank daarvoor! Onderdeel van mijn zoektocht naar een gezonder leven. Ik ben benieuwd waar dit mij gaat brengen.

Ben jij ook een kluizenaar?

Kriebels op de beurs?

  • Berichtcategorie:Beleggen

Ik schrijf weer eens over de beurs. En wijs dus graag eerst naar mijn Disclaimer. Want dit blog is niet bedoeld als beleggingsadvies, maar alleen om jullie mee te nemen in mijn eigen gedachten en hersenspinsels.

Geldnerd is een luie belegger. Breed gespreide ETFs met lage kosten zijn hier de favoriet. Op die manier volg ik ‘de markt’ op de voet. Naar boven, maar ook naar beneden. Want dat is de enige zekerheid die je als belegger hebt. We zijn natuurlijk verwend met vrijwel eindeloos stijgende beurzen sinds de financiële crisis van 2008 / 2009, met (terugkijkend) alleen een klein ‘blipje’ in het eerste kwartaal van 2020 bij de start van de coronapandemie. Maar ooit gaat de beurs weer langdurig en groots naar beneden. In mijn achterhoofd houd ik rekening met een daling van 40 tot 50 procent. Die op elk moment kan starten.

Het jaar 2022 is wat dat betreft enerverend gestart. Het begon de eerste week van januari al goed, toen uit de notulen van de meest recente vergadering van het Amerikaanse stelsel van centrale banken (de FED) bleek dat het ze menens was om het beleid op korte termijn te ‘verkrappen’, te stoppen met het in de markten pompen van meer geld, en dat er zelfs al werd gesproken over het afbouwen van de obligatieportefeuille. Dat ging veel verder dan waar de meeste beleggers op rekenden, en leidde tot rode cijfers op de meeste beurzen. De berichten over stijgende rente en oplopende inflatie buitelden over elkaar heen. Het leidde tot stuiterende koersen. Dagen met procentjes eraf werden afgewisseld door dagen met procentjes erbij. Als je de beurs volgt zou je er zenuwachtig van kunnen worden.

In de laatste week van januari begon de oplopende spanning tussen Rusland, de NAVO en de Oekraïne ook op de zenuwen van de beurshandelaren te werken. Onzekerheid is zelden goed voor de koersen, en ook dat leidt dan weer tot dalende koersen.

S&P500 index 2022 t/m 18 februari. Bron: Yahoo Finance.

De tienjaarsrente op Amerikaanse staatsobligaties is ondertussen behoorlijk opgelopen en heeft zelfs al boven de 2,0% gestaan. Dat is iets wat in Europa nog niet aan de hand is.

Rente op Amerikaanse 10-jaars staatsobligaties 2022 t/m 18 februari. Bron: Yahoo Finance.

Ruim een jaar geleden schreef ik al dat we volgens mij in een monetaire bubbel leefden. De bubbel van gratis geld, die de normale markt verstoort. Door de acties van de FED wordt duidelijk dat dit tijdperk ten einde aan het komen is. De Europese Centrale Bank hobbelt daar maar een beetje lafjes achteraan, en is sowieso veel minder relevant voor het sentiment op de belangrijke aandelenbeurzen. De onzekerheid of er inderdaad een oorlog met Rusland komt, en de onzekerheden die corona nog steeds veroorzaakt in de economie en de samenleving, zorgen voor extra zenuwen.

Hollen naar de uitgang dan maar? Dat zal voor veel (pas begonnen) beleggers de natuurlijke reactie zijn. Alles (met verlies) verkopen, de schamele restanten op een spaarrekening zetten of cryptovaluta kopen om nog meer verlies te maken, en de komende tien jaar op verjaardagsfeestjes vertellen dat beleggen echt levensgevaarlijk is en dat mensen er nooit aan moeten beginnen. Zo gaat het meestal, toch?

Of is dit gewoon een terugkeer naar normaal? Gratis bestaat niet, en gratis geld dus ook niet. Gezonde rente is heel OK. De arbeidsmarkt vertoont geen tekenen van crisis, er zijn meer vacatures en minder werklozen dan ooit. Tijd voor een goede correctie op de beurzen?

Wie het weet mag het zeggen. Geldnerd weet het in elk geval niet. Ik ben geen waarzegger, deskundige, of financieel adviseur. Ik ben gewoon een luie belegger met een buy-and-hold strategie. Er wordt hier dus niet in paniek verkocht, en gewoon elke maand bijgekocht voor de gewenste verdeling van mijn portefeuille. Gewoon de rit uitzitten. Ook als de beurs met 50% daalt. Dat trekt wel weer bij. En ondertussen blijf ik elke maand (goedkoper) bijkopen.

Elk weekend wordt mijn beleggingsspreadsheet bijgewerkt. Afgelopen weekend stond mijn portefeuille 3,9% lager dan op 1 januari. Dat is nog steeds 66,6% hoger dan de totale inleg die ik sinds 1 januari 2013 gedaan heb (dat was 74,2% op 31 december 2021). Als ik het afzet tegen de ontwikkeling van mijn portefeuille in de afgelopen vijf jaar dan is deze hectische periode sinds 1 januari nauwelijks relevant te noemen. Maar ooit gaat er weer een keer 40 of 50 procent van af.

Zelf heb ik dus op dit moment nog geen last van kriebels op de beurs. Gelukkig maar. Begin 2016 had ik die namelijk wel. Ik verkocht vrijwel al mijn aandelenposities en ging zitten wachten op de correctie die ik verwachtte en die niet kwam. Terugkijkend is het één van mijn domste financiële beslissingen ooit geweest. Pas in september 2016 durfde ik weer voorzichtig in te stappen. Dat ik nu geen kriebels heb is voor mijzelf een signaal dat ik daarvan geleerd heb. Maar de tijd zal leren of dat inderdaad het geval is.

Krijg jij al kriebels op de beurs?

Pasloos door het leven

Vorige week presenteerde dinosaurusbank ABN AMRO z’n jaarcijfers. Die vond ik verder niet zo interessant. Maar wel interessant, en ook opgepikt door diverse media, was de aankondiging dat het traditionele bankpasje overbodig wordt. Alle diensten komen digitaal beschikbaar (voor zover ze dat nog niet zijn). Een operatie die nog eens een stapel kantoren de nek om zal draaien en dus vast ook banen gaat kosten. Al las ik ook dat ABN AMRO nog maar zestig kantoren heeft.

Toch herken ik het wel. Zelfs een ouwe zak als Geldnerd doet alles digitaal. De bankpas is alleen nog maar een backup, vrijwel alle betalingen buiten de deur gebeuren via de telefoon. Als ik terugkijk naar mijn betaalgedrag in 2021 dan gebruik ik mijn creditcard vaker dan mijn bankpas. En over contant geld wil ik het helemaal niet meer hebben. Die ene contante transactie in onderstaande grafiek was het overhevelen van een deel van mijn resterende contanten naar de gezamenlijke huishoudpot. Contant geld wordt hier soms nog gebruikt voor boodschappen op de markt en voor cadeautjes. Zelf heb ik nog een briefje van twintig in mijn telefoonhoes zitten, als backup van de backup (bankpas) van de betaling via de telefoon.

Geldnerd en Vriendin hebben hun gezamenlijke huishoudrekening en hun hypotheek bij ABN AMRO. Daar heb ik ook de cardreader vrijwel nooit meer nodig in de online omgeving. Alles verloopt met de hulp van de telefoon. Inloggen en autoriseren van betalingen via een QR-code. Bij de Rabobank, waar ik mijn persoonlijke rekening en creditcard heb lopen, heb ik soms nog de cardreader nodig na een update van mijn browser, en bij sommige online aankopen. Maar ook daar steeds minder vaak. Autorisatie via de bankapp op de mobiele telefoon neemt alles over.

Bij de Rabobank ben ik volgens mij sinds 2013 niet meer op een kantoor geweest, we hebben een handvol keren telefonisch contact gehad. En bij ABN AMRO ben ik voor het laatst op een kantoor geweest in 2016. Die bank had na onze terugkeer uit het Verre Warme Land een puinhoop gemaakt van onze adresregistratie, dus moesten wij ons komen identificeren. Dat voelt nog steeds onrechtvaardig overigens, want de puinhoop was hun schuld. We kregen geen excuses en alleen een kopje slechte koffie…

Geld uit de muur

Ik las dat je vanaf deze zomer de bankpas ook niet meer nodig zult hebben om geld uit de muur te halen. Ook dat kan dan met behulp van je telefoon. Ik denk niet dat ik dat vaak zal gebruiken. Van de gezamenlijke huishoudrekening pinnen we niet vaker dan eens per jaar. Op 30 juni 2019 heb ik voor het laatst contant geld gepind van mijn persoonlijke rekening, zie ik in mijn persoonlijke administratie in GnuCash.

Het wordt op deze manier dus wel steeds moeilijker om zonder telefoon door het leven te gaan… Dat wordt ooit nog eens een probleem als de beschaving instort.

Gebruik jij jouw bankpas nog wel eens?

Ook Uitklokken schreef onlangs over contant geld. En in de Consumentenbond Geldgids van februari een (gratis toegankelijk) artikel over de risico’s van contactloos pinnen.

Onze nieuwe WOZ-waarde in 2022

De WOZ-waarde van onze eigen woning speelt een belangrijke rol in mijn financiële systeem. Die gebruik ik namelijk jaarlijks om de woning te waarderen bij de berekening van mijn vermogen. De waarde is min of meer objectief vastgesteld, en de WOZ-waarde loopt altijd 1 à 2 jaar achter op de huidige marktwaarde. Daarmee bouw ik wat veiligheidsmarge in bij het berekenen van mijn vermogen. Daar ben ik in het verre verleden namelijk wel eens te optimistisch in geweest.

In Geldnerd City ontvang ik de nieuwe WOZ-waarde normaliter medio februari, als de gemeente ons verblijdt met de aanslag gemeentelijke belastingen voor het huidige jaar. Dit jaar was het begin februari al zo ver. Ik zat er al op te wachten, en herken dus wel iets van de spanning die collega-blogger Geldsnor beschrijft.

En eigenlijk viel ik wel een beetje van mijn stoel van verbazing. De WOZ die we kregen had namelijk als peildatum 1 januari 2021. Het verschil tussen de vorige en deze reflecteert dus de waardestijging gedurende het jaar 2020. Volgens het CBS stegen de prijzen van koopwoningen in Nederland in die periode met ruim 9%. Maar de stijging van onze WOZ-waarde is slechts 2,7%. Ik heb ook nog het taxatierapport van de gemeente gedownload, maar daar krijg ik ook echt niet een idee van deze relatief beperkte stijging. We hebben gewoon geluk gehad met de woningen waar we mee vergeleken zijn, of de gemeente is niet van plan om de WOZ helemaal met de gekte op de woningmarkt mee te laten bewegen. Onze ontwikkeling wijkt namelijk nogal af van de CBS-prijsindex van bestaande koopwoningen.

Gelukkig heb ik geen prijsstijging meer nodig om mijn hypotheekrente te kunnen verlagen. Wij zitten met onze hypotheek al jaren in de laagste risicocategorie, onze huidige LTV is 32,5%. Dus eigenlijk is een beperkte stijging alleen maar voordelig. Het scheelt volgend jaar bij de berekening van het eigenwoningforfait in onze belastingaangifte.

Impact op de grafiekjes

Door de hogere WOZ-waarde verschuiven er weer wat lijntjes in mijn grafieken. Mijn bekende ‘huisjesgrafiek‘ gebruikt namelijk de WOZ-waarde als 100%. Daar gaan vanaf het ingelegde eigen geld bij aankoop, de reguliere en extra aflossing op de hypotheek, en de resterende hypotheek. Wat er overblijft is de overwaarde.

In onderstaande grafieken zie je links de grafiek op basis van oude WOZ-waarde, en rechts de grafiek op basis van nieuwe WOZ-waarde. Het verschil is dit jaar niet groot, maar wel duidelijk zichtbaar. Het gele vlak van de overwaarde is weer iets groter geworden.

En onderstaand zie je hoe de verschillende onderdelen van deze grafiek zich door de jaren heen ontwikkeld hebben. Belangrijkste voor mij is dat het rode deel, de resterende hypotheek, steeds iets sneller klein wordt. Het effect van versneld aflossen volgens de sneeuwbalmethodiek.

Het blijft natuurlijk allemaal papieren rijkdom. Het is pas echt geld als we de woning verkopen. Ook een reden waarom het goed is dat de WOZ-waarde niet nóg hoger wordt. Volgende maand krijgen jullie weer mijn halfjaarlijkse hypotheekupdate. Die is dus op basis van deze nieuwe WOZ-waarde.

En het is weer WOZ-seizoen, dat is duidelijk! Onder andere De Budgetman en Geldsnor schreven er ook over.

Hoe is het met jouw nieuwe WOZ-waarde?

Eigen vermogen 2022

Mijn voornemen is om jaarlijks even te kijken naar de samenstelling van mijn eigen vermogen. Dat heb ik medio vorig jaar voor het eerst gedaan, ik keek toen terug op vijf jaar vermogensontwikkeling. Daarna heb ik ook uitgebreid beschreven hoe ik mijn eigen vermogen bereken. We zullen dus vooral kijken naar de ontwikkelingen in het afgelopen jaar.

Vermogenscomponenten

De samenstelling van mijn eigen vermogen blijft eenvoudig.

  1. Ik heb een beperkte hoeveelheid spaargeld, mijn potjes.
  2. Daarnaast heb ik een beleggingsportefeuille. Hier doe ik elke maand een extra inleg en aankoop in, en verder beweegt deze mee met de bewegingen van de wereldwijde aandelenmarkten.
  3. Wij hebben een eigen woning, hierin zitten twee soorten vermogen.
    1. Ten eerste eigen geld dat we erin gestoken hebben bij de aankoop en door de reguliere en extra aflossingen op onze hypotheek.
    2. En ten tweede overwaarde doordat de WOZ-waarde inmiddels fors hoger is dan bij de aankoop van deze woning. Ik gebruik de WOZ-waarde als waarderingsgrondslag voor onze eigen woning in mijn vermogen.

Verder heb ik geen bezittingen die ik waarde toeken en meeneem in mijn eigen vermogen. Geen tweede of derde of vierde huis (zoals sommige bewindslieden in het kabinet Rutte-4). Geen waardevolle kunst of postzegelverzameling. Geen waardevolle inboedel. Geen auto. Mijn leven is eenvoudig en dat wil ik graag zo houden.

Balanceren

Zoals ik mijn beleggingsportefeuille wil balanceren rond een gewenste verdeling probeer ik dat ook met mijn vermogen. De hoeveelheid spaargeld die ik aanhoud is minimaal, en ‘gerationaliseerd;’ door het aantal maanden inkomensbuffer en de inhoud van de potjes. Meer spaargeld dan dat hoef ik niet te hebben.

De verdeling tussen het geld in de beleggingsportefeuille en in de eigen woning is natuurlijk lastiger. Want bij beide heb ik alleen controle over de inleg. Ik heb helaas / gelukkig (doorhalen wat niet van toepassing is) geen enkele controle over de ontwikkeling van de waarde. Dat gebeurt op ‘de markt’. Bij mijn beleggingen op elke handelsdag op de beurs, bij onze eigen woning jaarlijks bij de vaststelling van de WOZ-waarde.

Daarom probeer ik de inleg in de (aflossing van de) hypotheek en de inleg in mijn beleggingsportefeuille ongeveer gelijk te houden. Een euro naar de beleggingen en een euro naar het huis. Dat lukt vrij redelijk, al loopt het wel iets uit elkaar door de groei van onze aflossingssneeuwbal. Mijn maandelijkse inleg in de beleggingsportefeuille indexeer ik jaarlijks met de inflatie, hopelijk kan ik dat volhouden als de inflatie mijn koopkracht opeet.

Ontwikkeling van het vermogen

In 2021 realiseerde ik een mooie vermogensgroei van 25,5%. In mijn jaarafsluiting liet ik al zien hoe dit tot stand kwam.

Meerjarig zie je dat terug in onderstaande grafiek. De nauwelijks veranderende gele lijn van het spaargeld. De gestaag groeiende beleggingsportefeuille. Het traag maar gestaag groeiende blauwe vlak van het eigen geld in onze woning. En de eens per jaar veranderende overwaarde in het rode vlak.

Als ik terugkijk in mijn administratie is wat ik maandelijks inleg in mijn beleggingsportefeuille en wat ik maandelijks aflos op onze hypotheek ongeveer hetzelfde bedrag. Dat vind ik nog steeds een goede verdeling. Het levert met onze hypotheekrente misschien niet het hoogste rendement op, maar het verlaagt wel de verplichte maandelijkse lasten. En dat is ook vrijheid, minder geld nodig om rond te komen. Dat geeft keuzevrijheid.

Kijk jij wel eens naar de opbouw van je vermogen?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten