Pensioen uit het Verre Warme Land

  • Berichtcategorie:Pensioen

Een groot deel van mijn periode in het Verre Warme Land heb ik gewerkt, bij een lokale bank. Daar heb ik ook pensioen opgebouwd. Hoeveel? Geen idee… Ik heb welgeteld één velletje papier met polisgegevens van een lokale verzekeraar (waarvan de directeur getrouwd was met een van de directeuren van de bank waar ik werkte) en een bedrag aan inleg gedurende het jaar 2015. Vergeten dan maar?

Nou nee, want het destijds ingelegde bedrag is naar toenmalige waarde ongeveer € 5.000. Dat is toch wel de moeite waard. En ik weet dat, onder de lokale regelgeving van het Verre Warme Land, je dat pensioen uit kunt laten betalen als je vertrokken bent uit het Verre Warme Land. Niet meteen, maar wel na drie jaar. En die drie jaar zijn 1 mei 2019 verstreken. En omdat het toch al een jaar van financiële meevallers is, heb ik zin gekregen in meer. Bovendien houd ik niet van losse eindjes. Ik houd van een minimalistisch en opgeruimd leven, ook administratief. Tijd dus om hier actie op te ondernemen. En ook deze pensioenverzekering op te ruimen. Want dat geld heb ik liever hier, zodat ik het zelf aan het werk kan zetten.

Dus ben ik maar eens voorzichtig begonnen aan een zoektocht. Met als vertrekpunt dat velletje papier. Vervolgens ben ik gaan kijken naar het pensioenfonds waar mijn premies aan betaald zijn. Ook dat bestaat nog steeds. Op hun website vind je uiteraard geen informatie over het afkopen van de pensioenverzekering. Want je wilt mensen niet op ideeën brengen, toch? Na wat zoeken vond ik een email-adres. Daar heb ik maar eens een mailtje naartoe gestuurd met de vraag wat ik moet doen om mijn pensioenverzekering uitbetaald te krijgen. Daarna was het afwachten.

Ik had al snel antwoord. En moest een aantal documenten opsturen. Bewijs van uitschrijving in het Verre Warme Land, bewijs van inschrijving in Nederland, bewijs dat ik nog leef (een Attestatie de Vita), en een kopie identiteitsbewijs. Ik mocht het zelfs mailen. Een actueel bewijs van inschrijving en het bewijs van in leven zijn heb ik meteen aangevraagd bij de gemeente, dat kan anno 2019 gelukkig online. Het bewijs van uitschrijving uit het Verre Warme Land heb ik uiteraard in mijn digitale archief. En een kopie identiteitsbewijs ook. Het duurde een paar dagen voordat alles compleet was. Ik heb het bij elkaar in een beveiligd PDF bestand gestopt en opgestuurd.

Ik kreeg al snel een ontvangstbevestiging. Vervolgens is het afwachten. In de wet van het Verre Warme Land staat dat ze zes weken hebben om mijn verzoek af te handelen. In die tijd moeten ze mijn gegevens controleren en wat dingen nagaan bij de lokale belastingdienst en burgerlijke stand. Maar ik kreeg al ruim binnen de termijn bericht. De belastingdienst was akkoord, al moest er wel 25% belasting worden ingehouden op de uitkering. Uit mijn tijd in het Verre Warme Land weet ik dat het geen enkele zin heeft om in discussie te gaan met/over de lokale Belastingdienst, dus dat is dan maar zo. Een paar dagen later kreeg ik het officiële juridische document over de afkoop. Het totaalbedrag viel me nog behoorlijk mee. Samen met de eerdere belastingmeevallers helpt dit een behoorlijk stukje in de kosten van mijn komende operatie.

Ik heb het document uiteraard na controle snel getekend en teruggestuurd. Nu maar afwachten hoe snel ze betalen! En ik heb weer een ‘los eindje’ opgeruimd. Dat voelt ook goed.

Heb jij jouw financiële verleden volledig in beeld?

Geldnerd is (niet) dol op de tandarts

  • Berichtcategorie:Doelen

Bij de evaluatie van mijn uitgaven in 2017 heb ik er al iets over gezegd. Mijn tandartskosten. Op zich heeft Geldnerd een goed gebit, en hij zorgt er goed voor. Drie keer per dag poetsen, tandenstokers, en trouw twee keer per jaar naar de tandarts. En dat terwijl ik helemaal niet zo dol ben op die tandarts en die boor, zoals heel veel mensen.

Maar toch heb ik iets duurs en kwetsbaars in mijn mond. Door een ongelukje in mijn jeugd heb ik een aantal tanden verloren. Sinds heel lang heb ik hier een keurige brug staan, die in totaal 5 tanden vervangt. Maar ideaal is het niet. Het is toch kwetsbaarder dan ‘echte’ tanden, en ook iets onderhoudsgevoeliger. Met name ook omdat de onderliggende wortels zwakker worden naarmate ik ouder word. En dat laatste begint nu kritiek te worden. Eigenlijk is de brug aan vervanging toe. De huidige constructie zit er al weer een jaar of 15 in. Maar dat is niet het belangrijkste probleem. De onderliggende wortels zijn nu bijna 40 jaar dood en takelen sterk af. Ik kan niet zomaar in een hard broodje of een appel bijten, dat kunnen mijn voortanden al jaren niet meer aan.

Samen met mijn tandarts heb ik hier een tijdje over nagedacht. We hebben verschillende opties de revue laten passeren. Zijn er manieren om de wortels toch nog ‘op te lappen’? Welke alternatieven zijn er? Mijn tandarts heeft mijn situatie ook besproken met diverse collega’s.

Uiteindelijk zijn we, in overleg met een implantoloog, uitgekomen op een nogal drastisch maar wel toekomstvast scenario. De vier resterende wortels worden allemaal verwijderd. In plaats daarvan komen er vier implantaten. Eigenlijk gewoon schroeven die in mijn kaak geplaatst worden. Een rotsvast fundament. En daar kan dan gewoon een nieuwe brug op geschroefd worden.

Klinkt eenvoudig hè? Valt nog wel een beetje tegen. Het is best een ingrijpende operatie. Gaat vier uur duren, is de inschatting. En daarna mag ik de eerste weken alleen zacht en vloeibaar voedsel, en geen alcohol. Dat gaat vast een goede bijdrage leveren aan mijn dieetdoelen. En daarna moet het een maand of 9 helen voordat de definitieve nieuwe brug erop geplaatst kan worden en ik eindelijk weer gewoon kan eten. In totaal ben ik er dus bijna een jaar zoet mee.

Andere complicerende factor: Geldnerd is best wel bang voor de tandarts. Of liever gezegd, voor injectienaalden en dat soort dingen. Daar kan ik hilarische anekdotes over vertellen, maar dat doe ik toch maar niet. Het is best wel bijzonder dat ik al meer dan 40 jaar toch trouw twee keer per jaar naar de tandarts ga. En vaker als er groot onderhoud nodig is. Ook dat hebben we besproken, en ook daar een drastische maar praktische oplossing. Ik ga onder volledige narcose. In slaap vallen en na een tijdje wakker worden met alles achter de rug. Ideaal.

Tsja, en dit is een financiële blog, dus we moeten het nog wel even over de kosten hebben… Die zijn fors. Alles inbegrepen gaat dit geintje ongeveer € 15.000 kosten. Je leest het goed, vijftienduizend euro. En zoals het er nu uitziet betaalt de zorgverzekering helemaal niets. Ik heb er contact over gehad met ze, maar dit is allemaal natuurlijk zorgvuldig uitgesloten in de grote hoeveelheid juridisch proza die bij de verzekeringen hoort… En een aanvullende tandartsverzekering heb ik al 25 jaar niet meer, anders zou ik deze operatie al twee keer betaald hebben aan premies. Ik heb er gelukkig zelf voldoende geld voor, al wordt de rekening wel iets hoger dan wat ik verwacht had. Ongeveer het dubbele. Mijn eerste reactie was dat ik hiervoor toch echt iets van mijn beleggingen moet gaan verkopen. Iets met onderbuikgevoel en zo. Maar toen ik een snelle cashflow-analyse maakte voor de rest van dit jaar, zag ik dat dit helemaal niet nodig gaat zijn. Ik heb voldoende cash op de plank liggen. Mijn buffer vul ik dan het komende jaar wel weer aan. Die is er immers juist voor dit soort momenten, en niet alleen maar om naar te kijken.

Met deze operatie ga ik wel ruimschoots over het drempelbedrag voor zorgkosten heen, dus een deel van de rekening kan ik in mijn Belastingaangifte 2019 aftrekken van mijn inkomen. Dan ga ik een stukje van de rekening in elk geval terugkrijgen. Dat is mooi meegenomen, maar niet het belangrijkste. Ook als ik niks terug zou krijgen, zou ik dit doen. Het moet, en mijn kwaliteit van leven wordt er beter van.

Wat ik me ook realiseerde: ik werk hard aan mezelf dit jaar. Een managementopleiding, de personal trainer, de diëtiste, en nu ook nog de verbouwing van mijn gebit. Groot onderhoud, Geldnerd 2.0 is in aantocht!

Ben jij dol op de tandarts?

Veilig wachtwoorden beheren

Het stond al een tijdje op mijn actielijst, maar na het lezen van dit artikel bij FarEastFIRE.nl ben ik er ook echt mee aan de slag gegaan. Want ik had mijn wachtwoorden weliswaar in een beveiligd bestand staan, maar ideaal was dat niet. Het invoeren van wachtwoorden was dan toch een kwestie van overtypen of copy/paste. Supersterk worden ze niet. Dat kan en moet tegenwoordig beter.

Dus ben ik ook aan de slag gegaan met een Wachtwoordmanager. Maar Geldnerd zou geen Geldnerd zijn als het niet nét een beetje anders zou moeten. Zo wil ik de wachtwoorddatabase op mijn beveiligde server hebben, en moeten de wachtwoorden ook op mijn iPad en iPhone te benaderen zijn. Die laatste ook buiten de deur, maar dan wel veilig. Gegeven de vele opties van mijn router zou dat mogelijk moeten zijn. En liefst wil ik ook wat integratie met mijn browser, zodat ik niet voortdurend loop te knippen en plakken.

Ik ben een groot voorstander van open-source software. Niet alleen maar omdat het vaak gratis is, maar ook omdat er meestal beter zicht is op de kwaliteit van de onderliggende software. Zo gebruik ik Mozilla Thunderbird als e-mail oplossing, Calibre voor mijn e-boeken, GIMP voor het bewerken van foto’s en OpenWRT op mijn router. En na enig leeswerk besloot ik ook voor de wachtwoordoplossing te gaan die FarEastFIRE gebruikt, KeePass.

Over de basis van het installeren en gebruik heeft FarEastFIRE uitgebreid geschreven, daar heb ik weinig aan toe te voegen. Maar ik heb een aantal dingen anders ingericht.Zo heb ik de database met wachtwoorden inderdaad niet lokaal op mijn laptop gezet, maar op een speciaal daarvoor aangemaakte directory op mijn server. Voor die directory heb ik een aparte gebruiker aangemaakt, die ook alleen toegang heeft tot deze specifieke directory. Uiteraard wordt deze directory ook dagelijks via de beveiligde verbinding gesynchroniseerd met mijn backup-server.

Mijn server hangt achter mijn firewall. Ik heb de database via een specifieke poort en beveiligde WebDAV verbinding toegankelijk gemaakt van buiten. Want ik wil heel graag ook vanaf mijn smartphone de wachtwoordmanager kunnen gebruiken. Hiervoor heb ik na het nodige onderzoek en vergelijken de app StrongBox geselecteerd. Deze is compatibel met KeePass. Ik moest een beetje experimenteren met de instellingen, maar het is gelukt.

Verder heb ik op mijn laptop nog een KeePass extensie geïnstalleerd. Die zorgt voor de communicatie tussen KeePass en mijn browser. En tenslotte heb ik voor alle softwaretools Alerts ingesteld. Als er ergens kwetsbaarheden gevonden worden in een van de applicaties die ik gebruik, dan krijg ik een signaal zodat ik maatregelen kan treffen.

Stapsgewijs ben ik mijn wachtwoordendatabase nu aan het vullen. Voorlopig zijn ze veilig, veiliger dan ze waren.

Hoe beheer jij jouw wachtwoorden?

Dagboek van een Healthnerd

Enkele weken geleden schreef ik over de perikelen van Healthnerd, en de acties die ik daarop ondernam. De reacties waren hartverwarmend, dank daarvoor! Dat helpt. En dus is het tijd voor een update.

Personal Trainer

Ik ben 2 centimeter langer dan er in mijn paspoort staat. Dat is één van de ontdekkingen uit de nulmeting bij de personal trainer. Verder weet ik nu officieel dat mijn vetpercentage te hoog is. Dat ik te zwaar was, dat wist ik al. Mijn hardloopconditie bleek overigens nog best mee te vallen. Niet zo gek, want als ik de afgelopen 15 jaar iets aan ‘sport’ heb gedaan dan was het wandelen en hardlopen. Bij de overige oefeningen varieerde mijn performance van ‘redelijk’ tot ‘waardeloos’ (eigen kwalificatie), dus er is veel te doen…

Op advies van de trainer is er ook een gadget bijgekomen in Huize Geldnerd. Met een app, uiteraard. Het is een hartslagmeter die ik tijdens de trainingen draag, en die praat met verschillende apps op mijn smartphone.

Inmiddels heb ik de eerste trainingssessies gehad. Na de eerste strompelde ik naar huis, mijn bovenbenen en bovenarmen stonden in brand. Ik kroop de trap op naar onze voordeur en sleepte mij naar de bank. En daar ben ik de rest van de dag eigenlijk niet meer vanaf gekomen. Ook de dag erna was nog niet fijn…

Diëtiste

Twee dagen na de nulmeting bij de personal trainer had ik ook mijn eerste afspraak met de diëtiste. Dat was zwaarder dan de nulmeting. Anderhalf uur lang mijn eetgewoontes doornemen was best confronterend. Toen ik naar buiten liep, had ik een A4tje in mijn handen met een aantal aanpassingen en doelstellingen voor mijn eetgedrag. Daarnaast was niet persé nodig, maar ik doe het wel: een eetdagboek bijhouden. Alles wat ik in mijn mond stop wordt genoteerd. Bewustwording is onderdeel van het proces. Over een paar weken kijken we verder.

Die avond heb ik, op basis van het plan dat ik met de diëtiste gemaakt heb, een lijstje met advieshoeveelheden op de binnenkant van de voorraadkast geplakt. En de volgende ochtend zat ik met een afgewogen schaaltje muesli voor me uit te staren. Ongeveer 1/3 van mijn normale hoeveelheid, schat ik in. ‘Hoeveelheden’ is een dingetje hier, zullen we maar zeggen…

Stand van zaken

En dan natuurlijk de belangrijkste vraag. Merk ik al iets van mijn inspanningen? Iets meer dan de spierpijn… Ik heb (uiteraard) een spreadsheet gemaakt waarin ik wekelijks de kenmerken van de oefeningen bijhoud (gewicht, aantal herhalingen, dat soort dingen). En de statistieken van de hele sessie, zoals gemiddelde en maximale hartslag en het aantal calorieën dat ik verbrand heb. Het zijn nog iets te weinig sessies om er mooie grafiekjes van te maken, maar dat komt vast nog wel een keer!

Hoe is het met jouw gezonde levensstijl?

Als ik er niet meer ben (2)

Een tijdje geleden kwam in ‘onze’ Slack-groep een vraag langs over testamenten. Daar heb ik eerder ook over geschreven. En ik beschreef er ook dat ik thuis een document heb liggen om in zo’n situatie het regelen van praktische zaken makkelijker te maken. Veilig opgeborgen in een kluis, maar wel zo dat mijn dierbaren er bij kunnen. Ik heb dit document gemaakt toen Ex en ik uit elkaar gingen, en ik voor het eerst in meer dan 10 jaar weer alleen woonde.

Ook in de discussie op Slack merkte ik dat weinig mensen dit soort dingen regelen. Terwijl het zo makkelijk is. Eén keer een paar uurtjes werk, en daarna een minuut of 10 per jaar om het bij te werken. Je hoopt natuurlijk dat het nooit nodig zal zijn, maar in zo’n situatie maakt dit het werk van de achterblijvers wel een stuk gemakkelijker. Als mensen nog onderwerpen missen houd ik me aanbevolen.

Hieronder vind je de inhoudsopgave van mijn document. Ik werk het minstens één keer per jaar bij, er staat keurig een reminder voor in mijn agenda. Vaker als er grote dingen veranderen. Het heeft zich zo in een jaar of 6 doorontwikkeld.

Werkgever

Contactgegevens werkgever. Gegevens pensioenvoorziening (nabestaandenpensioen).

Laptop en Server

Wachtwoorden en verwijzing naar plek waar de belangrijke documenten te vinden zijn.

Documenten en toegang

Toegangscodes voor de elektronische wachtwoordkluis, en verwijzing naar de bewaarplaats van belangrijke papieren

Kluis

Toegangsgegevens voor de kluis.

Verzekeringen

Gegevens over mijn zorgverzekering en mijn andere verzekeringen.

Website en Domeinnaam

Internetdomeinen en gegevens van de hostingpartij.

Overige verplichtingen

Lijstje met alle abonnementen die ik heb, bijvoorbeeld mobiele telefonie.

Vermogen

Lijst van partijen waar ik beleg of een spaarrekening heb, met rekeningnummers.

Bankrekening

Gegevens over lopende rekening en creditcard.

Online Identiteit

Verwijzing naar mijn wachtwoordenlijst. Overzicht van wat ik wil dat er gebeurt met mijn profielen op diverse social media sites.

In geval van ongeval

Wensen als ik in coma raak of anderzins handelingsonbekwaam word.

In geval van overlijden

Wensen voor uitvaart, inclusief muziek. Informatie over testament en notaris. Vermelding van donorregistratie.

Hondje

Wat moet er gebeuren met ons hondje als Vriendin en ik allebei overlijden voordat hij overlijdt.

Sleuteladressen

Overzicht van sleutels van ons huis.

Graag in ieder geval informeren

Wie moet er in elk geval geïnformeerd worden als ik overlijd.

Maak jij dingen makkelijker voor de achterblijvers?

Hypotheekupdate zomer 2019

  • Berichtcategorie:Wonen

Nu het jaar ruimschoots halverwege is, wordt het wel weer eens tijd voor een hypotheekupdate. Alhoewel onze lineaire hypotheek eigenlijk heel saai is. Maar hij is er nog steeds en we gaan stug door met (extra) aflossen. En saai is eigenlijk heel goed als het over je financiën gaat, dat kan ik niet vaak genoeg herhalen.

Eerder heb ik al geschreven over onze ‘sneeuwbal’. Dat principe passen we nog steeds consequent toe. En eerder dit jaar heb ik ook nog eens uitgelegd hoe we omgaan met de waarde van het huis. Wat is er sindsdien allemaal gebeurd?

Nou, niet zo heel veel. We hebben elke maand de rente en aflossing betaald die de bank van ons verlangt. We hebben elke maand de steeds groter wordende sneeuwbal afgelost. En we hebben elke maand de extra aflossing gedaan die we gestart zijn toen de buffer vol was. Heel saai, heel consequent. En met effect.

Als reminder nogmaals de situatie van ons huis toen we van start gingen, eind november 2016. We hebben ongeveer 30% van de aankoopprijs met eigen geld gefinancierd

Onze maandelijkse extra aflossing, de optelsom van onze sneeuwbal en het bedrag dat we niet meer sparen maar aflossen, is ruimschoots hoger dan de reguliere aflossing gebaseerd op de resterende looptijd van 27,5 jaar. Die reguliere aflossing wordt door onze extra aflossingen ook elke maand lager, want onze looptijd verandert niet. Je ziet dan ook de optelsom van onze extra aflossingen harder stijgen dan de reguliere aflossing. En, nog niet heel goed zichtbaar in de grafiek maar wel in de cijfertjes in mijn spreadsheet, ook de cumulatieve rente die we betaald hebben vlakt iets af.

In absolute zin zijn onze maandlasten constant. Normaliter is dat niet zo bij een lineaire hypotheek, doordat je elke maand hetzelfde bedrag aflost betaal je elke maand iets minder rente. Maar dat bedrag steken we in de extra aflossing, onze ‘sneeuwbal’. In onderstaande grafiek zie je onze procentuele opbouw van de maandlasten, in de categorieën reguliere aflossing, extra aflossing (beide groen want ‘goed’) en rente (rente betalen is slecht, dus ‘rood’).

In de grafiek kun je zien dat we in augustus 2017 en in december 2017 extra aflossingen hebben gedaan. Sinds mei 2018 doen we elke maand een extra aflossing. En in deze grafiek zie je de betaalde rente elke maand iets kleiner worden.

En dan onze sneeuwbal. De simpelste grafiek, maar wel mijn favoriet. Omdat het laat zien wat er gebeurt als je gewoon doorgaat. Elke maand is de sneeuwbal weer een stukje groter. Inmiddels halen we met onze aflosstrategie elke maand € 7 – 8 van de rente en aflossing af, die we dan weer terug stoppen in de sneeuwbal, en de maand erop dus ook extra aflossen. Zo wordt het effect elke maand groter.

En hoe is de situatie van ons huis nu? Onze Loan-to-Value ratio, oftewel in onze definitie de resterende hypotheek gedeeld door de meest recente WOZ-waarde, bedraagt 52,5%. Dat was eind 2016 nog 71,8%.

Alle grafieken zitten standaard ingebouwd in mijn hypotheekspreadsheet. Die kun je (nog?) niet downloaden, misschien komt dat nog eens. Maar als je op zoek bent naar leuke tools om te spelen met jouw eigen hypotheeksituatie, kijk dan vooral ook eens naar de tools van Geld Is Tijd.

Prognose

In het huidige tempo zijn we over 10 jaar hypotheekvrij, ongeveer 12,5 jaar na aankoop van het huis. De originele looptijd van onze hypotheek is 30 jaar. Dit scenario gaat er van uit dat we elke maand de extra aflossing blijven doen, en dat we de sneeuwbal consequent verder doorzetten. Op het moment dat we hypotheekvrij zijn, zouden de uitgaven van ons gezamenlijke huishouden halveren. Ook zouden we allebei het bedrag dat we nu aan extra aflossing besteden beschikbaar krijgen om extra te sparen en beleggen. Of we ook inderdaad dit scenario vol gaan houden, of dat het leven toch anders gaat? De tijd zal het leren! Maar we hebben in elk geval een doel en een plan. En we liggen nu al ver voor op het oorspronkelijke aflossingsschema.

Hoe is het met jouw hypotheek?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten