Privacy is een luxe (2)

De laatste tijd ben ik weer wat bewuster bezig met mijn digitale beveiliging, digitaal minimalisme en privacy. De grote hoeveelheid accounts die ik bleek te hebben zette mij aan het denken. Tijdens dat denkwerk schreef ik eerst nog dat het wel een hoeveelheid werk zou zijn om al die accounts om te zetten of op te zeggen. Maar binnen een week ben ik er toch aan begonnen. Het bewust verminderen van mijn ‘data footprint’.

Grote schoonmaak

Allereerst heb ik vrijwel alle nieuwsbrieven en reclamemails opgezegd die ik nog kreeg. Er is er nog een handjevol over, maar dat zijn ook echt alleen nieuwsbrieven die ik graag lees. Ik dacht dat ik er goed op gelet had, maar toch waren er enkele tientallen die opgezegd moesten worden. En dat proces zal nog wel even doorgaan, zo af en toe komt er nog een bericht binnen op mijn ‘oude’ e-mail adres.

Alle accounts die mijn Gmail adres gebruiken zijn opgezegd of vervangen door een eigen mailadres. Dat blijkt niet overal te kunnen… Dat was vooral een motivatie om die accounts op te zeggen. Bij die enkele account waar ik dat niet kan (wil) heb ik een nieuwe account aangemaakt op het nieuwe e-mail adres, en de oude account laten verwijderen. Sommige bedrijven zijn heel hardnekkig in het proberen te voorkomen dat je jouw account wilt verwijderen. Dat levert soms hilarische mailwisselingen op met clubs die je account willen deactiveren terwijl je om deleten hebt gevraagd…. Ze zijn dit duidelijk niet gewend. Het meest bont maakte Airbnb het. Die willen een kopie van je identiteitsbewijs om je account te verwijderen.

Gmail

Ik heb een Gmail adres sinds de tweede helft van 2004, vrij snel na de start van die dienst dus. En al snel liet ik al mijn online aankopen en nieuwsbrieven via dat adres lopen. Je had er destijds immers veel meer opslagruimte dan bij andere gratis e-mail providers. Er zat dus bijna 15 jaar aan e-mail in die box, al had ik tussentijds wel een paar keer goed opgeruimd. Maar in totaal waren het toch nog bijna 3.000 mailtjes.

Eerst heb ik alle mail uit mijn Gmail box gedownload. Daarvoor heb ik Gmail gekoppeld aan mijn Thunderbird mailclient, dat was vrij simpel. Vervolgens heb ik een nieuwe ronde ‘grote schoonmaak’ gehouden, en daarna heb ik de overgebleven e-mail gearchiveerd in het archief van mijn reguliere mailbox. Alles in één mailomgeving, lekker makkelijk. Daarmee heb ik het ook verwijderd uit mijn Gmail omgeving. Er staat nu nog een handjevol oude mails, en het is ook alweer een aantal dagen geleden dat er voor het laatst iets binnengekomen is. Misschien dat ik het adres over een tijdje helemaal verwijder.

Agenda en Adresboek

Dit is nog een beetje Work In Progress. Voor beide functies gebruikte ik sinds jaar en dag Google. Dat had ook vooral met gebruiksgemak te maken. Ik hecht aan één centraal adressenbestand. Vanuit Google Contacts kon ik eenvoudig synchroniseren met mijn smartphone, en (met een plugin) ook met het adressenbestand van mijn Thunderbird e-mail client. En het maakte niet uit waar ik een wijziging doorvoerde, rechtstreeks in Google Contacts, in Thunderbird, of op mijn telefoon, enkele minuten later was alles weer gesynchroniseerd en was op alle plekken de meest actuele informatie weer beschikbaar. Iets soortgelijks geldt voor mijn privé-agenda. Google Calendar, die ook synchroniseert met mijn smartphone, en (met een plugin) ook met de agenda in mijn Thunderbird e-mail client (die Lightning heet).

Idealiter wil ik beide functies ook op mijn server draaien, buiten het bereik van de grote datagraaiers. Maar functioneel wil ik er niet op achteruit gaan, dus ze moeten synchroniseren met mijn telefoon en mijn e-mail client, en liefst ook toegankelijk zijn via de browser op mijn laptop en ook op de tablet en de smartphone. En uiteraard moet er altijd een actuele back-up beschikbaar zijn op mijn tweede server.

En zo ver ben ik nog niet. Ik ben aan het experimenteren met diverse toepassingen op mijn server. Dat vraagt toch wel wat handwerk qua instellingen, dus echt lekker draait het nog niet. Voorlopig heb ik mijn contacten wel verhuisd van de Google omgeving naar de Apple omgeving. Die vinden privacy iets belangrijker dan dat Google het vindt. Ook hier kan ik eenvoudig synchroniseren met mijn smartphone, mijn tablet, en mijn e-mail client. Wordt vervolgd dus.

Instellingen

De meeste grote technologiebedrijven bieden tegenwoordig heel veel mogelijkheden om je privacy in te stellen. Want we gebruiken het toch niet, en klikken gewoon op OK. 85 procent van ons is te lui en/of te bang om iets te veranderen aan de standaardinstellingen. Dit staat ook wel bekend als het inertie-effect.

Ik zeg heel eerlijk dat ik de Algemene Voorwaarden ook niet altijd lees. Maar steeds vaker wel. Met elk stukje informatie over de macht van grote technologiebedrijven en de grote hoeveelheden geld die ze verdienen met onze data, raak ik iets meer gemotiveerd om mijzelf beter te beschermen. Dus ik heb ook weer een rondje langs alle instellingen op mijn smartphone, tablet en laptop gemaakt. En de nodige instellingen aangepast. En ik heb een reminder in mijn agenda gezet om dat een paar keer per jaar te herhalen.

Dit keer heb ik met name ook gekeken naar de locatie-instellingen. Die heb ik uitgezet voor alle apps waar ik niet kon bedenken wat het nut is. Waar het wel nut heeft, bijvoorbeeld bij de Buienalarm-app en de OV-apps, staat het nu zo ingesteld dat mijn locatie alleen gebruikt mag worden op die momenten dat ik de app gebruik.

Opruimen

Inmiddels heb ik echt al mijn accounts ondergebracht in mijn KeePass database. Alle inlognamen zijn nu losgekoppeld van mijn Gmail-adres en de wachtwoorden zijn vervangen door sterke wachtwoorden, gegenereerd door de wachtwoordengenerator van KeePass met mijn eigen specifieke instellingen.

Uiteindelijk bleek ik nog op vier verschillende plekken lijstjes met wachtwoorden te bewaren, en dan op sommige andere plekken nog wat losse toegangsgegevens. Al deze afzonderlijke lijstjes zijn zorgvuldig gewist. En 7 keer overschreven met random data.

Tenslotte

Het meest opvallende vind ik hoeveel moeite het kost om goed voor je privacy te zorgen. Het is blijkbaar niet meer vanzelfsprekend. We zijn zo geïndoctrineerd, zo gewend geraakt aan het blindelings ‘doorklikken’ op de gebruikersvoorwaarden van al die verschillende websites, zo gewend aan het niet kijken naar de standaardinstellingen van al die apps die we gebruiken. En de bedrijven achter al die apps maken dankbaar gebruik van onze inertie. In totaal heeft deze ‘Operatie Data Footprint’ me een groot deel van twee weekenden gekost. Dat allemaal voor het opruimen van ruim 20 jaar gebruik van internet.

Ik heb nog even rondgekeken naar diverse statistieken. Aan het eind van het tweede kwartaal van 2019 waren 2,4 miljard mensen minstens een keer per maand op Facebook te vinden. Dat is bijna een derde van de 7,7 miljard mensen die er inmiddels op deze planeet wonen. Eind 2018 had Gmail 1,5 miljard gebruikers, en medio 2019 had Android, het mobiele besturingssysteem van Google, maandelijks 2,5 miljard actieve gebruikers. Apple is iets bescheidener, met ongeveer 1,4 miljard actieve apparaten (inclusief de Mac). En Microsoft heeft ongeveer hetzelfde aantal gebruikers.

Samen zitten de grote dataverzamelaars op een enorme berg gegevens van en over ons. Uiteraard alleen maar om ons onschuldige reclames te laten zien. Maar ook die kunnen minder onschuldige gevolgen hebben. Wat dat betreft is de documentaire ‘The Great Hack’, nu te zien op Netflix, wel een aanrader. Of bijvoorbeeld ‘The Circle’ naar het gelijknamige boek van Dave Eggers (dat ik overigens een stuk beter vind dan de film).

Besteed jij voldoende tijd aan jouw privacy?

Hoe denk ik nu over…. Mijn administratie?

Inmiddels ben ik bijna vier jaar aan het schrijven op dit blog. Meer dan 550 berichten heb ik al geplaatst. En ik heb dus ook heel veel onderwerpen aangeraakt. En regelmatig geef ik daarbij aan dat ik vooral ook blog om mijn gedachten te ordenen, en mijn denken over financiën te ontwikkelen. Bijna vier jaar is al best wel een lange tijd. Het leek me daarom leuk om er eens wat onderwerpen ‘uit het verleden’ uit te lichten, en te bekijken hoe ik daar nu over denk. Lees je mee?

Weten wat er binnenkomt en wat er uit gaat, het is de basis van elke financiële methodiek. En: wat je meet, beïnvloedt wat je doet. Als je aan de slag wilt met je financiën, dan ontkom je er dus niet aan. Je zult je financiële administratie op een of andere manier bij moeten houden. Ik schrijf er vaak over, al sinds het begin van Geldnerd. En onlangs had ik het er nog over met Bas en Arjan in de Goed Met Geld podcast.

Getverdemme, denken de meeste mensen nu. Administratie doen is toch helemaal niet leuk? Ik hoor zelf bij de minderheid aan mensen die het wél leuk vind. Ook in mijn werk ben ik financial, immers. Maar ik herken het wel als mensen aangeven het niet leuk te vinden. Dat geeft niet, want je kunt het zo eenvoudig of tijdrovend maken als je zelf wilt. Maar als je het effect ziet, de rust en het inzicht die je terugkrijgt voor die (in mijn geval) minder dan 5 minuten per week, dan slaat dat gevoel meestal om. Het is nuttig tegen minimale inspanning, het heeft een positieve ‘prijs/pret verhouding’.

Het bijhouden van mijn administratie is voor mij de hoeksteen van mijn financiële leven. Een paar minuten per week: downloaden van mijn banktransacties en importeren in mijn administratiespreadsheet. In mijn situatie verder het aangeleerde gedrag om zoveel mogelijk transacties met de bankpas te betalen, want dan komen ze automatisch binnen (en dat scheelt weer tijd). Eens in de paar weken / maanden iets dieper kijken naar de standaardoverzichten in mijn administratie. Lig ik op koers, gebeuren er gekke dingen? Bij grote uitgaven even vooruitdenken: past het in mijn liquiditeit of moet ik er mijn buffer voor aanspreken? Het zijn allemaal dingen die me rust geven. Die zorgen dat ik me geen zorgen hoef te maken over geld. En laat dat nou net een van de grootste stressfactoren zijn voor de meeste mensen. Hoe fijn is het als je daar geen last van hebt?

En goed, ik overdrijf misschien een beetje met alle statistiekjes die ik bijhoud en de uren die ik besteed aan het doorontwikkelen van mijn spreadsheets. Maar zo ingewikkeld hoef je het dus helemaal niet te maken. Al zet je maar één keer per jaar op een rijtje wat je maandelijkse inkomsten en vaste uitgaven zijn: huur/hypotheek, verzekering, gas / water / licht / internet, mobiele telefoon en andere abonnementen, zodat je weet wat je maandelijks ‘vrij’ te besteden hebt. Elk stukje inzicht helpt.

En er zijn legio manieren om dat te doen. In een schriftje op papier, in een spreadsheet (bijvoorbeeld de mijne), of in een al dan niet gratis softwarepakket zoals GnuCash of WinBank. De meeste grote banken bieden tegenwoordig in hun internetbankieren opties om je inkomsten en uitgaven te categoriseren, bijvoorbeeld bij de Rabobank en ABN AMRO. Het hoeft je dus echt niet veel tijd te kosten om je administratie bij te houden en inzicht te krijgen in jouw persoonlijke financiën.

Het blijft voor mij één van de beste beslissingen die ik ooit genomen heb, om mijn administratie bij te gaan houden. In het begin deed ik het maar eens per kwartaal. Maar het gaf al zoveel inzicht. Financieel zou ik niet staan waar ik nu sta zonder die administratie. Dat gevoel gun ik iedereen. Eén nadeel: je zult het zelf moeten doen! Maar dan krijg je er ook heel veel voor terug. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat ik ooit stop met het bijhouden!

Houd jij jouw administratie al bij?

Kom jij ook naar FIN-X?

In oktober 2016 heb ik voor het eerst deelgenomen aan een FIRE Meetup, voor zover ik kan nagaan de allereerste in Nederland. Dat vond ik ontzettend spannend, want ik blog niet voor niets anoniem, en ik kende de andere deelnemers vooraf alleen maar van online reacties bij elkaar’s blogs. Vooraf werden we ‘gescreend’ door CheesyFinance en Amber Tree Leaves. Sindsdien zijn er veel bijeenkomsten geweest, en bij vrijwel allemaal ben ik aanwezig geweest.

Wat is er zo leuk aan? Verschillende dingen! Ten eerste is ‘actief met je financiën bezig zijn’ toch een hobby waar door je directe omgeving vaak een beetje vreemd naar gekeken wordt. Af en toe een dagje van gedachten wisselen met gelijkgestemden is dan echt een heel fijne ervaring. Als ‘ervaren blogger’ kan ik wat brengen, maar vrijwel elke keer ook halen. De gesprekken hebben me geholpen om mijn denken en mijn ‘systeem’ verder aan te scherpen.

Ten tweede is het ook gewoon een hele leuke groep met mensen. Een aantal van hen ontmoet ik tegenwoordig ook buiten de Meetups. Vrienden met wie je wel open over je financiën kunt praten!

En nu komt er een volgende stap. In de Verenigde Staten is er jaarlijks al een grote conferentie van mensen die actief met hun geld bezig zijn, FINCON. Zo ver gaat het (nog) niet, maar het komt een heel eind. FIN-X op 21 september 2019 in Utrecht, georganiseerd door een aantal enthousiaste Meetup-bezoekers. Daar moet je echt bij zijn als je jouw eigen financiële toekomst serieus neemt. Het gaat plaatsvinden van 10.00 uur tot 17.30 uur in de theater zaal van Parnassos, het cultureel centrum van de Universiteit Utrecht. Meer informatie en kaartverkoop via de website.

Ik heb mijn kaartje al gekocht en ga er in elk geval bij zijn! Kom jij ook?

De vierdaagse werkweek

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Een tijdje geleden besloot ik om deze zomer voor mijzelf een vierdaagse werkweek in te voeren. Vanaf eind juni tot en met eind augustus heb ik elke vrijdag vrij. Hoe loopt het met dat experiment?

Nou… Best wel goed eigenlijk! Ik heb ook echt elke vrijdag vrij, alhoewel er iedere week op kantoor genoeg werk blijft liggen om het niet te doen. Maar dat negeer ik lekker. Maandag is er altijd weer een nieuwe werkdag. De afwezigheidsassistent gaat aan. Mijn zakelijke telefoon en tablet gaan op stil en gaan de kast in. Drie dagen weekend. En dat is heerlijk

Vooralsnog ben ik niet echt meer gaan doen in die drie dagen weekend. Nou ja, een beetje. Ik ben natuurlijk met de personal trainer en diëtist aan de slag gegaan, die afspraken heb ik steevast op vrijdag. Verder merk ik wel dat de ‘klusjes’ (die normaliter bij het weekend horen) ook wat makkelijker af komen. Ik heb duidelijk meer tijd om tot rust te komen, en daardoor is mijn ‘algeheel welbevinden’ wel vooruit gegaan. Weer een bewijs dat ‘niksen’ heel nuttig kan zijn. Maar Geldnerd en Vriendin zijn nog niet echt meer uitstapjes gaan maken op die vrijdagen. Dat is een aandachtspuntje voor de komende maand.

Kan ik, wil ik straks nog wel wennen aan vijf dagen? Dat is wel een vraag die ik mezelf de afgelopen periode regelmatig stel. Want dat driedaagse weekend bevalt wel heel erg goed. Op zich zou het geen probleem moeten zijn. Een volledige werkweek is bij ons 36 uur, dat staat ook in mijn aanstelling. En 4 x 9 uur werken is één van de mogelijke werkroosters, mits de leidinggevende ermee instemt. Die 9 uur per dag maak ik nu meestal ook wel. En mijn huidige leidinggevende werkt zelf de ene week 5 x 8 en de andere week 4 x 8, dus echte bezwaren zullen er daar niet van komen. Het enige ‘nadeel’ is dat ik geen extra verlof meer opbouw, en terugga van ongeveer 50 verlofdagen per jaar naar 25 verlofdagen. Maar daar krijg ik wel elke week een weekend van drie dagen voor terug… Ik weet het nog niet. Straks in september maar eens kijken hoe het voelt, die vijf dagen. Een aanpassing van het werkrooster is dan snel gemaakt.

Kortom, het experiment is tot nu toe zeer geslaagd!

Hoe is het met jouw zomer?

Opa Geldnerd in een podcast

Het lijkt allemaal erg high-tech hier met alle spreadsheets en gadgets, maar dat is het natuurlijk niet. Ik ben niet voor niets Opa Geldnerd. Ik doe nauwelijks aan social media, en al helemaal niet aan nieuwerwetse dingen als podcasten en vloggen. Ik ben meer een denker en een schrijver. Maar soms moet je wat nieuws proberen. Ontwikkeling begint aan de rand van je comfortzone en buiten de eigen bubbel kom je tot nieuwe inzichten.

Dus toen Bas van Fire The Boss en Arjan van Stoppen Voor Mijn Vijftigste me een tijdje geleden uitnodigden om te gast te zijn in hun Goed Met Geld podcast, heb ik daar ‘ja’ op gezegd. Dat is namelijk genoeg ‘eigen bubbel’, de mensen die FIRE en HOT nastreven en bewust met hun financiën bezig zijn, maar het is ook een generatiekloof. Opa Geldnerd en de millennials. Het was een erg leuk gesprek, en het is wat mij betreft dan ook een erg leuke aflevering geworden! Aanrader!

Nieuwsgierig? Inmiddels staat ‘ie online. Ga dus snel luisteren!

Privacy is een luxe geworden

Met deze titel vertel ik jullie natuurlijk niets nieuws. Regelmatig lezen we over grote schandalen waarbij de privacy van ons, de eenvoudige en naïeve gebruikers, met voeten getreden wordt. Facebook en Cambridge Analytica, bijvoorbeeld. Als je op internet zoekt naar privacy-schandalen, dan vind je vooral verwijzingen naar dat ene grote sociale netwerk. Mede daarom heb ik enkele jaren geleden mijn Facebookprofiel al verwijderd. Maar ze zijn echt niet de enige. Google weet zo mogelijk nog meer van mensen. Als je niet oplet met je instellingen, dan kun je op een kaartje gewoon iedere plek zien waar je de afgelopen jaren geweest bent. Ze lezen mee met je e-mail, zodat ze je betere advertenties voor kunnen schotelen. Ja, ook hier in de marge van dit blog. En dan onlangs dat bericht dat Google-medewerkers meeluisteren met Nederlandstalige opnames. Ik ben vooral verbaasd dat mensen hier nog verbaasd over zijn.

Nog zo’n leuke. Een tijdje geleden ontstond er ‘lichte verontwaardiging’ toen ING bekend maakte te overwegen het betalingsverkeer van klanten te gaan analyseren om gerichte advertenties te kunnen tonen. En, nota bene op de dag dat de Autoriteit Persoonsgegevens laat weten dat dit wellicht in strijd is met de privacy-regelgeving, wordt duidelijk dat ABN AMRO en Rabobank dat al doen. Veel gedoe. Ik voel me dan behoorlijk machteloos, terwijl ik een beetje halfslachtig probeer om de ergste privacyschendingen buiten de deur te houden. Zoals het vermijden van ‘de cloud’. Want dat is gewoon een computer die eigendom is van iemand anders. En ‘gratis’ bestaat ook al niet.

Data Footprint

Zo af en toe neem ik mijn eigen ‘data-footprint’ eens onder de loep. Want mijn streven naar minimalisme strekt zich ook uit tot de digitale wereld. Dan denk ik dat ik heel erg mijn best doe, maar in de praktijk valt dat tegen. Dat komt ook omdat het gebruik van al die ‘gratis’ diensten wel heel erg gemakkelijk is. Ook ik maak er gebruik van. In het verleden had ik mailadressen bij alle grote dienstverleners, Yahoo, Hotmail en Gmail. Die eerste twee heb ik verwijderd, maar Gmail is nog steeds mijn ‘primaire’ adres voor nieuwsbrieven en online shopping, en het adres dat ik gebruik als inlognaam voor veel online accounts. En dat is natuurlijk al dom, want daarmee krijgt Google veel inzicht in mijn voorkeuren. Maar ondertussen heb ik wel weer een adres van Microsoft (want ik gebruik Windows 10), en ook van Apple (want voor mijn smartphone en tablet heb ik een Apple ID). Beide gebruik ik niet actief, maar ik ben er wel ‘bekend’. Voor ‘reguliere’ e-mail heb ik een adres op mijn persoonlijke domein, voornaam@achternaam.com. Dat adres heb ik al sinds 1999 of zo. Dat valt dan weer buiten het bereik van de grote datamonsters. Of dat hoop ik in elk geval.

Maar ook betaalde e-mail diensten zijn niet boven alle twijfel verheven. Er zijn allerlei aanbieders van beveiligde e-mail. Zelfs over ProtonMail, bekend sinds de affaire rond Edward Snowden, zijn twijfels sinds ze kapitaal uit Amerika aannamen. Zelf een mailserver runnen dan maar? Dat kan, maar vereist wel wat technische kennis. En gebruikersgemak is een ding, we zijn inmiddels allemaal gewend aan e-mail en ander gemak op onze smartphones.

Eigen server

Bij pogingen om mijn privacy te bewaken kom ik vaak uit bij mijn eigen server(s). Dubbel uitgevoerd en op twee verschillende locaties, dus redelijk goed beveiligd tegen dataverlies. Toegankelijk via beveiligde verbindingen via mijn firewall. Ze bieden me allerlei functionaliteiten die ik steeds meer gebruik. Ook het gebruik van open-source software is essentieel. Zo ben ik erg tevreden over OpenWRT, de software waar mijn router op draait. Zelden zo’n stabiel stukje software gezien, de enige keer dat de router ge-reset wordt is tijdens een update. Mijn servers gebruiken Virtual Private Network (VPN) verbindingen en zijn beveiligd met een SSL-certificaat. En mijn wachtwoorden beheer ik met KeePass, stuk voor stuk vervang ik mijn oude wachtwoorden door sterkere, door KeePass gegenereerde, wachtwoorden.

Wat kan ik doen?

Maar wat zou het betekenen als ik écht voor mijn privacy zou gaan? In elk geval zou ik dan Facebook en Google zoveel mogelijk moeten vermijden. Die eerste lukt al aardig, behalve dat vrijwel iedereen WhatsApp gebruikt. Dat is ook gewoon van Facebook, mensen, ze werken er zelfs aan om Messenger en WhatsApp dezelfde ‘achterkant’ te geven, dus maak je geen illusies over wat ze met je WhatsApp-gesprekken doen… Misschien, als ze volgend jaar advertenties gaan tonen in WhatsApp, dat meer mensen overschakelen op Signal. Nu voel ik me daar nog redelijk eenzaam…

Google mijden is nog lastiger, want die zit dieper in mijn ecosysteem. Zoeken gaat prima met DuckDuckGo. Google Maps vermijden vind ik vrijwel onmogelijk. De concurrentie biedt toch beduidend minder informatie, en het is ook gewoon het verplaatsen van jouw data footprint. Ook met mijn adresboek en privé-agenda zit ik een beetje klem. Mijn NAS heeft daar wel apps voor, maar die bieden toch beduidend minder functionaliteit. Ik kán dus wel van Google Contacts en Google Calendar af, maar wil ik dat wel? En dan zit ik ook nog steeds met dat Gmail-adres. Eigenlijk moet ik daar dan ook vanaf, maar dat betekent dat ik vrijwel overal mijn account moet wijzigen. En dat mailadres moet vervangen door een nieuw adres. Dat is nog een behoorlijke stap… Ik heb inmiddels wel een nieuw adres voor accounts, nieuwsbrieven en online aankopen aangemaakt. Gewoon lekker op één van de domeinnamen die ik bezit. Dus in elk geval buiten het bereik van Facebook, Google en Microsoft. Ik ga nog niet zo ver dat ik een eigen mailserver neerzet.

Tsja, en dan mijn webbrowser. Ik ben ooit overgestapt naar Chrome omdat het op dat moment de enige browser was die op al mijn apparaten dezelfde favorieten kon laten zien. En het was een efficiënte en snelle browser. Was, want tegenwoordig is het de grootste geheugenslurper op mijn laptop. En het geeft Google volledig inzicht in mijn surfgedrag, zelfs nu ze beweren dat je jouw zoekgeschiedenis kunt wissen. Maar tegenwoordig kan Firefox dat ook, synchroniseren over al mijn apparaten heen. Dus eigenlijk is dat een makkelijke keuze. Die heb ik dus onlangs doorgevoerd.

En ja, dan is er ook nog Evernote. Dat gebruik ik al jaren. Zo is vrijwel elk blogje dat hier verschijnt z’n leven begonnen met een werktitel en een paar steekwoorden in Evernote. Stuk voor stuk wordt door mij daar wel alle gevoelige informatie verwijderd. Ik bewaar er geen wachtwoorden meer. En ook de beveiligingsinformatie van mijn netwerk is verhuisd. Maar het blijft voorlopig wel de plek waar ik schrijf, aantekeningen en ideeën bewaar. Mijn digitale aantekenboekje.

Indirecte effecten

Zelfs als ik mezelf helemaal los weet te rukken uit de greep van de grote tech-bedrijven, dan zal dat overigens nog steeds maar beperkt effect hebben. Want steeds wanneer ik bijvoorbeeld een mailtje stuur naar een Gmail-adres, krijgt Google indirect toch weer een stukje informatie over mij. ‘We come in peace, resistance is futile…’ Ik weet het nog niet, kun je de grote dataverzamelaars überhaupt nog ontwijken?

Denk jij na over jouw privacy?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten