Plastic en de persoonlijke verzorging van Geldnerd

Het wordt tijd voor een beetje intimiteit hier bij Geldnerd. Vandaag neem ik jullie dan ook graag mee in mijn persoonlijke verzorging. Een blogpost waar ik al heel lang geleden aan begonnen ben. Om precies te zijn in oktober 2020, naar aanleiding van een uitzending van de Keuringsdienst van Waarde waar ik toevallig naar keek.

Uiteraard had ik al wel eens gelezen over de milieuschade van onze persoonlijke verzorging. Ik had mij verbaasd over de hoeveelheid plastic flessen die ik voor mijzelf ons huis binnen sjouwde. We hebben al jarenlang pompjes in onze badkamer die zorgen dat we veel zuiniger zijn met douchegel en shampoo, en dat we de flessen ook echt leeg kunnen maken. Want ook dat verbaast me iedere keer weer. De hoeveelheid spul die achterblijft in een fles of een tube is vaak genoeg voor nog dagen- of wekenlang gebruik. En ik had ook wel eens gelezen over de hoeveelheid ‘microplastics’ die er in het gemiddelde verzorgingsproduct zitten, maar die informatie heb ik vooral zorgvuldig genegeerd en mijn kop in het zand gestoken gearchiveerd voor later gebruik.

De hygiëne van Geldnerd

Ik ontken dat ik smetvrees heb, maar ben wel gesteld op mijn persoonlijke hygiëne. Er wordt dus (vrijwel) dagelijks een douche genomen (ik ben niet van het badderen…). Scheren doe ik één, soms twee keer in een week. Ik koester de stoppelbaard… En ik scheer nat, ik heb nog geen apparaat gevonden dat glad en fris genoeg scheert. Mijn tanden poets ik minimaal drie keer per dag, en minimaal twee keer per week heb ik een uitgebreider mondreinigingsritueel. In mijn werktas heb ik ook een etui met een tandenborstel en tandpasta, dus zelfs op kantoor wordt er keurig gepoetst. En ik ben ook één van die schaarse mensen die trouw gebitsragers gebruikt voor het betere reinigingswerk.

Maar Geldnerd hanteert (als typische man) ook wel een minimalistische strategie in persoonlijke verzorging. Ik gebruik al zolang als ik me kan herinneren dezelfde douchegel en shampoo, ook omdat ik weet dat ik van sommige andere producten allergische reacties krijg. Ook heb ik een vast merk scheerschuim, after-shave, deodorant, en tandpasta. En gebruik héél lang hetzelfde scheersysteem. Maar het zijn wel allemaal ’traditionele’ verzorgingsproducten van de grote merken.

Denken en meten

Maar goed, die (inmiddels drie jaar oude) uitzending zette mij dus wel een beetje aan het denken. Ik downloadde een app over microplastics die ook genoemd werd in de uitzending, en haalde al mijn vaste verzorgingsproducten hier doorheen. En schrok toch wel van de hoeveelheid plastic en andere vervelende ingrediënten die langskwamen…

Tegelijkertijd vroeg ik mij ook af hoeveel ik er nu eigenlijk van gebruikte. Ik had daar werkelijk geen idee van. In mijn financiële administratie heb ik wel een grootboekrekening voor persoonlijke verzorgingsproducten, maar het bedrag dat daar jaarlijks staat zegt niet zoveel. Hoeveel flessen shampoo, douchegel, deodorant, tubes tandpasta, en andere dingen ik nou gebruik? Geen idee!

Ruim een jaar lang heb ik dus bijgehouden hoeveel persoonlijke verzorgingsproducten ik verbruik. Er was een spreadsheet voor, uiteraard! Dat was een nuttige exercitie. Door mijn verbruik precies bij te houden weet ik nu beter wat ik verbruik. En wat dus per product een verstandige voorraad is. En kan ik toch tijdig de aanbiedingen scoren. Want dat valt me wel op, ik ben gek als ik ooit verzorgingsproducten koop voor de normale prijs. In vrijwel alle gevallen zijn er regelmatig aanbiedingen van het kaliber ‘2e gratis’ te scoren. Dat scheelt dus behoorlijk in mijn uitgaven.

VerzorgingsproductVerbruik
Deodorant90 dagen
Scheerschuim65 dagen
Aftershave200 dagen
Tandpasta35 dagen
Douchegel240 ml/maand
Shampoo180 ml/maand

Duurzame producten?

Ik worstel al een tijdje met de overstap naar duurzame verzorgingsproducten. Terug naar het aloude (steeds ranziger wordende) stuk zeep in de badkamer (dat ik nog ken uit mijn jeugd) vind ik niet meteen een aanlokkelijk vooruitzicht, En een bus scheerschuim is ook gewoon makkelijker in het gebruik dan de aloude kwast. Bovendien zie ik ook een beetje op tegen de noodzakelijke experimenten om nieuwe merken te vinden waar ik me prettig bij voel.

Maar dat is allemaal pure gemakzucht, ik weet het. Ik vind eigenlijk wel dat het hoog tijd wordt om over te stappen naar duurzame verzorgingsproducten. Beter voor mijzelf. En beter voor de omgeving. Dat wordt dus een goed voornemen voor de komende periode!

Who stole my cheese tandpasta…?

Een tijdje geleden verving ik ook weer eens mijn lege tandpastatube door een nieuwe. En constateerde dat ik ongeveer een week korter met deze tube had gedaan dan de vorige. Dat mysterie werd gelukkig snel opgehelderd. Het bleek dat Vriendin een week lang mijn tandpasta gebruikt had toen de hare op was. Zij is minder van de grote hamstervoorraad dan Geldnerd, dat moge duidelijk zijn. Meten is weten, dat blijkt maar weer… Ik heb het haar maar vergeven. Want ze draait wel altijd keurig het dopje op de tandpasta. 😘

Hoe zit het met jouw persoonlijk hygiëne? En heb je tips voor duurzame verzorgingsproducten?

Adviesrapport en open deuren….

Al een tijdje zat ik er op te wachten. Het eindrapport van de commissie die keek naar het sociaal minimum in Nederland. Dat zou in juni komen. En het was zowaar op tijd. Nog net. Ook net voordat het kabinet viel. En dat is dan wel weer jammer. Ik had nog niet eerder tijd om me er eens goed in te verdiepen, maar dat heb ik afgelopen week wel gedaan. Dat kan ik iedereen aanraden om dat ook te doen. Al was het maar om nog eens goed na te denken over wat je aan gaat kruisen in het stemhokje op 22 november.

In de eerste reactie van minister Schouten lees ik ondermeer ‘Het kabinet heeft in het coalitieakkoord afgesproken om vanaf deze kabinetsperiode iedere vier jaar opnieuw te bekijken of het mogelijk is van het sociaal minimum te leven en mee te doen in de samenleving’. Cynisch als ik ben denk ik dan meteen: ja, en een volgend kabinet kan meteen weer afspreken om dat niet meer te doen… Ik hoop dat dit rapport dat typisch Haagse lot bespaard blijft. Dit soort dingen spelen meestal een rol bij nieuwe verkiezingen en kabinetsformaties. Wat dat betreft komen die vervroegde verkiezingen dus als geroepen. Want de conclusie is helder. Van het sociaal minimum kun je niet meer volwaardig meedoen in de samenleving. Je kunt er van overleven. Meestal dan.

Het kabinet had € 13 miljard klaarliggen voor het Landbouw-oh-nee-toch-niet-akkoord. Voor de 51.000 in Nederland nog overgebleven boeren die vooral voor de export produceren (tien keer zoveel tomaten als we zelf opeten, en vier zoveel varkensvlees), en op hun trekker rondjes rijden voor mijn deur. En de provincies willen zeker 15 miljard euro meer voor natuur. Volgens het Sociaal-Cultureel Planbureau leven dit jaar in Nederland 815.000 mensen in armoede, en meer als het kabinet geen aanvullende maatregelen neemt. Dan is de € 6 miljard per jaar die volgens de commissie sociaal minimum nodig is om de bijstand en het minimumloon te verhogen toch een koopje? Om dat te financieren schaffen we toch gewoon een paar fiscale regelingen af? Verhogen we de belasting in Box 3 met 0,1 procentpunt? Het is geen kwestie van geld, maar gewoon van politieke wil.

Want armoede hoort in een rijk en beschaafd land toch niet thuis? Al is dat ‘rijk’ en vooral dat ‘beschaafd’ misschien ook een beeld dat inmiddels enige bijstelling behoeft?

Wat vind jij van de ongelijkheid in Nederland?

Nummer 1.000

‘Schrijven? Ik? Daar kan ik me helemaal niets bij voorstellen.’

Dat was ongeveer mijn eerste reactie toen Vriendin en ik het in de zomer van 2015 voor het eerst hadden over het beginnen van een blog. We zaten op het terras van ons landhuis in het Verre Warme Land, en hadden juist daarvoor geconstateerd dat ik een nieuwe hobby nodig had. Er was namelijk niet zo heel veel te doen in dat Verre Warme Land, behalve in de zon zitten. En dat word je ook zat. Ik tenminste wel.

‘Waarom ga je niet schrijven over je spreadsheets?’ zei Vriendin toen.

En de rest is geschiedenis. Op 1 september 2015 was daar Geldnerd en ging de eerste blogpost online. En nu, ruim 8 jaar later en net na mijn 8e verjaardag, is hier blogpost nummer 1.000. Duizend stuks. Soms boos, soms bezorgd, vaak te uitgebreid, soms diepgravend, en inmiddels jaarlijks gelezen door honderdduizenden bezoekers. En nog steeds leuk om te schrijven. Dankjewel allemaal.

Op naar de volgende duizend?

Wet werkelijk rendement box 3

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Belastingen

Op de dag dat ik schreef over de geruisloze evaluatie van 116 fiscale regelingen, was er ook weer nieuws in het nooit eindigende verhaal over de hervorming van Box 3. De staatssecretaris van Financiën heeft een voorstel voor een nieuwe box 3 gebaseerd op werkelijk rendement gemaakt. De media beginnen erover te berichten.

Het is wederom een klein stapje in een schier eindeloos proces. Het zal nog steeds heel lang duren voordat we écht weten hoe het eruit gaat zien en hoeveel geld ‘wij vermogenden’ jaarlijks af mogen gaan dragen aan de schatkist.

De voorgenomen wet staat hier en iedereen (ook jij) kan reageren tot 20 oktober. Naar wat ik lees lijkt erg op de eerder gepresenteerde plannen van een vermogensaanwasbelasting voor spaargeld en liquide (makkelijk verhandelbare) beleggingen. Inclusief de mogelijkheid om verliezen van slechte beursjaren te verrekenen. Dat vond en vind ik reëel. Over die plannen schreef ik eerder een uitgebreide analyse.

Er lijkt één grote verandering in de plannen te zitten. Voor niet-liquide beleggingen kiest de staatssecretaris nu toch voor een vermogensbelasting. Dat zijn minder makkelijk te verhandelen beleggingen zoals aandelen in niet beursgenoteerde bedrijven, en ook vastgoed. Daar wordt er afgerekend op het moment dat je de belegging daadwerkelijk verkoopt. Dat komt tegemoet aan de mensen die vreesden dat iedereen die rijk aan activa is, maar arm aan contanten, z’n tweede huisje zou moeten verkopen om de jaarlijkse belasting te kunnen betalen.

Vervolgproces

Ook Groeigeld schreef over Box 3 en verwonderde zich over het feit dat het demissionaire kabinet dit nog doet. Ik vind dat niet vreemd. Een demissionair kabinet mag in principe alles. Het zijn de Eerste en Tweede Kamer die bepalen wat ze nog willen behandelen. Op parlement.com wordt dat goed uitgelegd.

Maar dat is hier niet relevant. Zoveel tijd heeft dit kabinet niet meer. Want hoe ziet het vervolgproces eruit?

De Internetconsultatie loopt tot 20 oktober. Daarna gaan de werkmieren van het ministerie van Financiën die reacties bekijken en wellicht de wet aanpassen. Vervolgens gaat de wet naar de Raad van State voor advies. Dat zal dus op z’n vroegst rond de verkiezingen gebeuren. De Raad van State heeft een aantal maanden om de wet te bekijken en te vertellen wat ze ervan vinden. Dan komt er waarschijnlijk nog weer een rondje aanpassingen door de werkmieren van Financiën. We zitten dan inmiddels al in het voorjaar van 2024. Misschien is er dan al een nieuw kabinet, misschien ook niet.

Maar dan komt dus pas op z’n vroegst het moment dat de voorgenomen wet naar de Tweede Kamer wordt gestuurd. Dat is dus 100% zeker al de nieuwe Tweede Kamer. Als er dan nog geen nieuw kabinet zit, kan de Kamer er voor kiezen om te wachten. Maar ook als de Kamer al wel met dit demissionaire kabinet in gesprek gaat, dan heeft zo’n Kamerbehandeling toch al gauw een doorlooptijd van een aantal maanden (en ik heb ze ook al wel langer meegemaakt…). Met alle recessen zit je dan zeker na de zomer van 2024. Als er dan nog geen nieuw kabinet is…. En na de behandeling in de Tweede Kamer moet het allemaal nog naar en door de Eerste Kamer. Eind 2024 op z’n vroegst, en dan kunnen mijn zeer gewaardeerde collega’s van de Belastingdienst aan de slag om de nieuwe wet te implementeren in hun systemen. Als het niet tegenzit kunnen hun systemen dat aan vanaf 1 januari 2027, dan zou theoretisch de aangifte over 2026 (die we in 2027 doen) volgens het nieuwe model kunnen verlopen. Waarschijnlijker is de aangifte over 2027.

Maar dan moet er niets meer tegenzitten. Wie weet wil een nieuw kabinet wel iets heel anders. Een VVTB bijvoorbeeld (Verhoogde Vrijstelling voor Tractorbezitters). Of een ARA (Algemene Runderen Aftrek), waarbij je Box 3 belasting wordt verlaagd naargelang je meer koeien bezit. Met al die nieuwe partijen die meedoen en al die rare opiniepeilingen weet je het maar nooit.

Emigreren

Ondertussen zag ik op enkele internetfora mensen al emotioneel reageren zonder dat ze uiteraard een letter van de voorgenomen wet gelezen hebben en zonder dat de tarieven die straks gaan gelden duidelijk zijn. Een paar mensen riepen zelfs al dat ze gingen emigreren om deze ‘diefstal’ te ontwijken. Waarschijnlijk zijn dat mensen die ik niet ga missen, maar gegeven alles wat er nog moet gebeuren vind ik dat een beetje dom en voorbarig. ‘Onderbuikgevoelens zijn ook gevoelens,’ zei een landelijk bekende tractorbestuurster afgelopen week. Dat klopt misschien wel, maar ik vind mensen die zich daardoor laten leiden altijd wel een beetje sneu.

Volg jij die spannende serie over Box 3 ook op de voet?

NB: Ook Mr. FOB schrijft over de nieuwe voorstellen.

116 Fiscale regelingen

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Belastingen

Er komen weer verkiezingen aan, dat zal ook jullie niet ontgaan zijn. We krijgen wederom de kans om goed na te denken welk vakje we in het stemlokaal aan gaan kruisen. En moeten vervolgens maar afwachten wat er van al die ronkende taal overblijft als er na een uitgebreide formatieperiode een coalitie-akkoord ligt en een nieuwe verzameling bollebozen bij de koning op bezoek gaat om tot minister of staatssecretaris benoemd te worden. En wat er dan van al die plannen terecht gaat komen.

Naast zijn eigen werkterrein is er hierbij nog een beleidsterrein dat Geldnerd met meer dan gemiddelde interesse volgt. En dat is het domein van de fiscaliteit. In gewoon Nederlands: de belastingen. Die betaal ik zelf in toenemende mate, dus ik houd graag een beetje bij wat de ontwikkelingen zijn. Al was het maar om te kunnen bepalen hoeveel extra geld ik in mijn meest gehate potje moet storten….

En daar is iets gebeurd dat naar mijn mening veel te weinig aandacht heeft gekregen in de media. Niet verwonderlijk, want het gebeurde letterlijk enkele uren voordat de minister-president bekend maakte dat het kabinet ermee op zou houden. De staatssecretaris van Financiën stuurde deze brief naar de Tweede Kamer. Die bevat een ambtelijke evaluatie van meer dan 100 fiscale regelingen die we in ons land kennen. En dat is dan nog maar een deel van het ‘assortiment’…

Meest schokkend vond ik de conclusie dat slechts twee van de meer dan honderd onderzochte regelingen op alle punten (doelmatigheid, doeltreffendheid en uitvoerbaarheid) positief scoren. Dat zijn de stadsverwarmingsregeling in de energiebelasting, en de vrijstelling van zeeschepen voor assurantiebelasting. Wereldschokkende uitzonderingen…

Het was de bedoeling om op basis van deze brief te beginnen met een vereenvoudiging van het belastingstelsel. Deze bijzondere fiscale regelingen kosten ‘de schatkist’ jaarlijks € 150 miljard aan gemiste belasting en premies. Ter vergelijking: de totale overheidsuitgaven bedragen dit jaar iets minder dan € 400 miljard. Dat komt niet alleen maar ten goede aan bedrijven. Ook ik als eenvoudige particulier profiteer mee door onder andere het heffingvrije vermogen in Box 3, en het lage BTW-tarief van 9% op sommige goederen en diensten. Die laatste kost de schatkist overigens alleen al € 13 miljard…. En ook de hypotheekrente-aftrek (€ 6,7 miljard) levert mij jaarlijks nog een klein beetje voordeel op. Maar scoort dus ook slecht.

Het plan was dat het kabinet op Prinsjesdag zou reageren op de eigen inventarisatie, en aan zou geven hoe nu verder te gaan met deze regelingen. De vraag is of dat nog doorgaat. Met name de VVD was en is huiverig om deze voordeeltjes af te schaffen. Want iedere aanpassing aan fiscale regelingen ‘kan leiden tot pijn voor een specifieke subgroep in de samenleving’, schreef deze staatssecretaris eerder. En dat leidt dan weer tot lobbywerk richting politieke partijen, en dan zijn er vaak wel Kamerleden of partijen die op de barricades gaan staan om het voordeeltje te behouden.

Grote kans dus dat dit dossier ‘controversieel verklaard wordt’. Daar praat de Tweede Kamer deze en volgende week over. Dat betekent de facto dat het dossier in de ijskast wordt gezet, om mogelijk (maar niet zeker) bij een volgend kabinet weer opgepakt te worden. Dat ‘controversieel verklaard worden’ is deze week de nachtmerrie van veel Haagse ambtenaren.

Geldnerd zou het wel jammer vinden als dit dossier controversieel wordt. Ons belastingsysteem is enorm ingewikkeld gemaakt met al die uitzonderingen en bijzondere regeltjes, een vereenvoudiging zou het makkelijker uit te leggen maken en makkelijker uitvoerbaar. En voor grote groepen hoeft dit helemaal niet te leiden tot een hogere belastingdruk. Iets meer opbrengst op het ene dossier kan immers gecompenseerd worden door een lager tarief op een ander dossier, zonder dat het ‘de schatkist’ geld kost.

Sowieso mag het van mij allemaal wel wat eenvoudiger…

Vind jij het belastingstelsel ook zo ingewikkeld?

Wat als de markt 50% daalt?

Lezen bij andere bloggers blijft een belangrijke inspiratiebron. Ook voor Geldnerd. Daarom vind ik het erg jammer dat er steeds minder andere lezenswaardige finance-bloggers lijken te zijn. Gelukkig zijn er uitzonderingen!

Zo las ik onlangs bij Groeigeld een interessante risico-analyse over zijn beleggingen. Aan de hand van een heel eenvoudige vraag: wat zou er gebeuren als de markt (en zijn beleggingsportefeuille) nú 50% in waarde dalen. Onlangs heb ik zelf ook naar het risico in mijn beleggingsportefeuille gekeken, maar die vraag had ik mijzelf nog niet gesteld. Terwijl die, zoals Groeigeld terecht constateert, wel zeer relevant is met de huidige hoge rente, aanhoudende inflatie, geopolitieke spanningen en haperende economieën in China en Duitsland.

Wat betekent een halvering?

In onderstaande grafiek zie de ontwikkeling van de actuele waarde van mijn beleggingen, vergeleken met mijn totale inleg. Je kunt hier goed zien dat ik sinds begin 2017 de strategie volg om elke maand in te leggen, inmiddels dus al ruim 6,5 jaar.

Afgelopen week was de totale waarde van mijn beleggingen 53,2% hoger dan mijn totale inleg. De ontwikkeling van dat percentage over de afgelopen jaren zie je in onderstaande grafiek. Ik heb de afgelopen tien jaar nog niet meegemaakt dat mijn beleggingen op weekbasis minder waard waren dan de inleg. Dat is overigens vooral geluk, ik pretendeer niet dat ik slimmer ben dan de markt.

Net als Groeigeld heb ik uitgerekend wat het betekent als de marktwaarde van mijn beleggingsportefeuille halveert. Ik kom dan 23% in de min te staan (zie ook het rekenvoorbeeld bij Groeigeld). Dat wordt voor een klein deel hopelijk nog wel gecompenseerd door dividendinkomsten, maar een goede 20% in de min zal er toch echt wel overblijven. Twintig procent van mijn zelf verdiende en naar de beleggingsrekening overgemaakte centjes verdampt. En dat voor iemand die de afgelopen tien jaar nog nooit in de min heeft gestaan…

Wat doe je dan?

Een daling van 50% is natuurlijk heel uitzonderlijk. Maar het kán gebeuren. Dat zagen we in de eerste maanden van de coronapandemie. De beurzen (en de waarde van mijn beleggingen) duikelden toen naar beneden. Dat kan zomaar nog een keer gebeuren. We hebben een zomer van wereldwijd extreme weersomstandigheden achter de rug, wat als er een gigantisch noodweer de oostkust van de Verenigde Staten treft en New York van de kaart vaagt? Het scenario van deze slechte rampenfilm ineens uitkomt? Of dat gekke mannetje in Moskou ineens op een rode knop drukt? Het is allemaal (gelukkig) niet heel waarschijnlijk, maar het kán gebeuren.

Dat is het risico dat ik neem als belegger. Ruim 40% van mijn vermogen zit in mijn beleggingsportefeuille. Als die in waarde halveert, als je minder overhoudt dan je er instopt, dan doet dat wel even pijn.

Tegelijkertijd: een verlies is pas een verlies als je verkoopt. Ik heb mijn voorzieningen, mijn potjes, achter de hand om ervoor te zorgen dat mijn leven gewoon door kan lopen als er iets gebeurt. Om te voorkomen dat ik mijn beleggingen moet verkopen op een moment dat het niet uitkomt. Als de markt net gehalveerd is, bijvoorbeeld.

Tijdens de coronapandemie lukte het mij om gewoon te blijven zitten. En zelfs gewoon door te gaan met elke maand bijkopen met mijn inleg. Maakte ik mij zorgen? Ja, zeker wel. Ik herinner het mij als een erg onzekere periode, waarbij we nog weinig wisten over corona en de langere-termijn effecten, en of er bijvoorbeeld wel een vaccin zou komen. Hoe zou het gelopen zijn als dat niet gelukt was? Gelukkig kwam het er wel en herstelden de markten ook snel. Dat is in de historie al vaker gebeurd. Maar resultaten uit het verleden geven geen garantie voor de toekomst.

Ook bij toekomstige dalingen hoop ik dat ik de rust kan bewaren en gewoon kan blijven zitten. Gewoon door kan gaan met maandelijks bijkopen. Ik zal niet extra bijkopen. Daar heb ik eenvoudigweg het contante geld niet voor achter de hand. ik heb een zorgvuldig berekende pot voorzieningen, geld in de afgeloste hypotheek op ons huis, en mijn beleggingsportefeuille. Geen duizenden euro’s vrij op de bank staan om bij te kopen als de beurs eens daalt. Dat geld staat al op de beurs.

Waar staat jouw beleggingsportefeuille als de markt 50% daalt? En wat doe jij dan?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten