Heel voorzichtig blaas ik acht kaarsjes uit….. Geldnerd is vandaag 8 jaar geworden!
Hoera?
Verder geen bijzondere verjaardag natuurlijk. Het volgende ronde getal is de 10. Een tiende verjaardag van mijn blog halen, in 2025, dat zou pas bijzonder zijn. We zullen zien!
Soms lees je dingen waarvan je denkt ‘moet dat nou?’…. Ik wel tenminste. Dat kan natuurlijk gewoon komen omdat ik een oude boomer ben, maar ik geloof inmiddels oprecht dat niet elke verandering een verbetering is. Kijk bijvoorbeeld maar naar alle veranderingen in de apps op je telefoon, waardoor je soms lang op zoek bent naar die ene handige functie die je vaak gebruikte. Soms zijn dingen gewoon OK en hoef je ze niet elk halfjaar te veranderen.
Ook onlangs las ik een paar artikelen in die categorie. Het ging dit keer over ETFs, Exchange Traded Funds. Nog steeds de hoeksteen van mijn eigen beleggingsportefeuille. Want goedkoop, en je blijft redelijk goed in de buurt van de index. Lui beleggen zonder dat je er over na hoeft te denken en toch altijd ongeveer het gemiddelde rendement van de index die je volgt. Wie wil dat nou niet?
Nou, sommige aanbieders van beleggingsproducten bijvoorbeeld. Want er valt voor hen natuurlijk geen droge boterham onfatsoenlijke bonus te verdienen met dat soort goedkope en eenvoudige beleggingsproducten. Ze willen dat we handelen zodat we transactiekosten kunnen betalen. Dat we extra (verborgen) kosten accepteren in ruil voor de (meestal loze) belofte van extra rendement.
Dus las ik de krantenkop ‘Domweg een breed mandje aandelen volgen? Dat is achterhaald.‘ in het FD. Achter een paywall. Daar schrijven ze over de beleggingskeuzes van pensioenfondsen. ABP heeft lang vastgehouden aan actief beleggen. Dat had ik al gemerkt in de kosten van het ABP, maar ik had ook al gezien dat het geen extra opbrengsten oplevert, integendeel. Wel extra kosten. Maar volgens het artikel zijn veel andere pensioenfondsen juist alweer op weg terug naar actief beleggen. Actieve keuzes maken beleggen alleen wel duurder, wordt er geconstateerd. No shit, Sherlock… Wie betaalt dat? Wij, de mensen die pensioenpremie betalen. Wie strijkt dat geld op? De graaiers van de bedrijven die dat pensioengeld beleggen. Extra rendement? Geen vervelende vragen stellen alsjeblieft.
En recenter las ik in datzelfde FD dat passief beleggen steeds meer een actieve variant krijgt. Vermogensbeheerders (bijvoorbeeld Abrdn en AXA) brengen ETFs op de Europese markt die zij actief beheren. Het schijnt dat hun klanten erom vragen. En ‘hun denken over de ETF-verpakking’ heeft een evolutie doorgemaakt. Schaterend proestte ik mijn kopje ochtendkoffie uit over mijn iPad toen ik dat las. Het klinkt als de marketingpersoon van een wasmiddelmerk die de zoveelste ‘nieuw! wast nu nog schoner’-variant probeert te verkopen. Of een marketingpersoon van paardenpis-merk Heineken of gitzwart koffiemerk JDE Peet’s die probeert uit te leggen dat het toch echt heel erg moeilijk is om weg te gaan uit maffia-staat Rusland.
Natuurlijk is het denken over de ETF-verpakking geëvolueerd. Het is namelijk goedkoop voor mij, de belegger. De vermogensbeheerder moet genoegen nemen met een kleinere marge. Maar dan heb ik nog steeds niet het idee dat de vermogensbeheerder een bijstandsuitkering en huurtoeslag aan moet gaan vragen, en moet verhuizen naar een klein sociaal huurwoninkje. Ik voel dus nog niet iets van medelijden met die sector.
Het moge duidelijk zijn, Geldnerd zet z’n vraagtekens bij deze ontwikkeling. Ik snap dat de vermogensbeheerders op zoek zijn naar extra omzet. Maar die hoeven ze van mij niet te verwachten. Ik heb al lang geleden geaccepteerd dat de meeste actieve beleggers, mijzelf inbegrepen, de markt niet zullen verslaan. En dat het dus geen zin heeft om daar extra voor te betalen. Gewoon zo goedkoop mogelijk een index volgen, en er verder niet naar omkijken, is nog steeds een heel verstandige beleggingsstrategie voor de langere termijn. Dat is helemaal niet achterhaald.
En die ‘nieuwe ETFs-3.0? Wat mij betreft zakken die voor de eendentest. Als iets eruitziet als een eend, zwemt als een eend en kwaakt als een eend, dan is het waarschijnlijk een eend. Die ETFs zijn geen passieve beleggingsproducten, maar actieve beleggingsproducten. Ik blijf er verre van.
Doe jij wel eens een eendentest?
Eerder vanavond zag Geldnerd op het NOS Journaal een item over de Belgische Staatsbon. De Belgische overheid hoopt hiermee de lokale banken te dwingen om de rente op spaarrekeningen te verhogen, door zelf een soort spaardeposito voor particulieren aan te bieden tegen 2,81% rente. Fors hoger dan de meeste lokale banken.
Die Staatsbon is een feitelijk gewoon een staatsobligatie. Je leent je geld uit aan de Belgische staat. Geen depositogarantiestelsel. Wel de zekerheid van de creditrating van België (met AA loop je daar weinig risico). De Staatsbon is ook voor kleine bedragen beschikbaar, je schrijft in op veelvouden van € 100. En de looptijd is 1 jaar. Ik vind het best een slimme kruising tussen een staatsobligatie en een deposito van 1 jaar. En ik hoop eigenlijk dat ze die banken daarmee een bloedneus slaan. Er was al voor behoorlijk wat geld ingetekend.
En het lijkt erop dat je ook vanuit Nederland gewoon in kunt tekenen, bijvoorbeeld op de website van het Belgische Federaal Agentschap van de Schuld. Klinkt best aantrekkelijk toch, 2,81% rente? En de Belgische overheid leent op deze manier ook nog eens goedkoper dan wanneer ze zelf een ‘echte’ staatsobligatie uit zouden geven.
Zelf ga ik in elk geval niet inschrijven. Sparen is hier geen doel, ik heb er afgelopen week nog een (veelgelezen) blogje over geschreven. En 2,81% is voor Nederlandse begrippen ook weer niet zo heel veel, er zijn hier spaardeposito’s van één jaar te vinden met een hogere rente. En ik ben ook wel benieuwd hoe de Nederlandse Belastingdienst dit product ziet. Als spaardeposito, laag tarief in Box 3? Of toch als obligatie, hoog tarief in Box 3? Ik vrees dat laatste. En dan is 2,81% rendement ineens niet zo heel veel.
Maar het klinkt wel geinig, je geld uitlenen aan België. Toch?
Pas op, Opa Geldnerd maakt zich weer even boos….
Geldnerd vindt het belangrijk. Je eigen verantwoordelijkheid nemen. Niet bij alles wat er gebeurt maar meteen de oorzaak buiten jezelf zoeken, een ander de schuld geven. ‘Ze’ zijn overal de schuld van. Bij ‘ze’ mag je invullen wat je wilt. De overheid. De EU. Buitenlanders. Het maakt niet uit. Zo lang je maar niet in een spiegel hoeft te kijken, en hoeft te erkennen dat je heel misschien zelf ook een ietsiepietsie verantwoordelijk bent voor je eigen situatie. Voor je eigen gedrag en de uitkomsten daarvan.
Sommige mensen lijken zelfs trots te zijn op hun eigen onwetendheid. Intelligente en vaak zelfs hoogopgeleide mensen die weigeren een handleiding te lezen, en die er trots op zijn dat ze hun mobiele telefoon nauwelijks kunnen bedienen. Niet alleen weten ze niet hoe, ze willen het ook gewoon niet leren. Hoog verheven boven deze eenvoudige aardse materie. En je hoeft ook niet ver te zoeken om mensen te vinden die met enige trots beweren dat ze nooit goed zijn geweest met cijfers en rekenen. Dat is sowieso iets dat mensen vaak zeggen, dat ze nooit goed waren in wiskunde. Al die ingewikkelde wiskunde van vroeger op de middelbare school, dat heb je anno nu toch helemaal niet meer nodig? En dan is het maar een hele kleine stap naar onwetendheid over de economie en vooral de persoonlijke financiën.
Een beetje dom vind ik dat wel. Onze samenleving draait nou eenmaal om geld. Dus je kunt daar wel niets van willen weten, uiteindelijk heeft het toch een enorme invloed op jouw leven. Dan kun je er maar beter een beetje van afweten, toch? Een beetje basiskennis over boekhouden, beleggen, verzekeren, belastingen, hypotheken zou een vereiste moeten zijn. Je weet immers ook hoe je jouw tanden moet poetsen, jezelf aan moet kleden, en hoe je je veters moet strikken. Tenminste, dat hoop ik dan maar…
Geldnerd is al ruim twintig jaar bezig met zijn persoonlijke financiën, en is inmiddels bijna acht jaar aan het bloggen. Ik praat ook graag over dit onderwerp, dat zal je niet verbazen. Maar ik blijf versteld staan van het grote verschil in persoonlijk financieel bewustzijn tussen degenen die actief geïnteresseerd zijn in persoonlijke financiën, en degenen die dat niet zijn.
Omgaan met je persoonlijke financiën is echt niet moeilijk. Wie tot tien kan tellen, kan zijn/haar eigen boekhouding doen. Wie begrijpend kan lezen (ik geef toe, steeds minder mensen), kan een hypotheek, een verzekeringspolis, of de essentiële beleggersinformatie bij een beleggingsproduct begrijpen. En zoals vrijwel alles in het leven wordt het makkelijker als je het regelmatig doet.
Ook gezond verstand, een eigenschap die ook al steeds minder mensen lijken te bezitten, helpt. Gezond verstand vertelt je dat je geen dingen zou moeten kopen die je niet kunt betalen, niet alles uit te geven wat je verdient, en te sparen voor tegenslagen en voor een pensioen.
Nu zijn we natuurlijk in onze hedendaagse samenleving gewend om ons in alles bij te laten staan door externe adviseurs. Ook Geldnerd zelf had een zetje nodig van een diëtist en een personal trainer om zijn levensstijl te veranderen, maar inmiddels kan ik het wel helemaal op eigen kracht. Ik kon het niet zelfstandig, maar ik nam uiteindelijk na veel te lang mijn kop in het zand gestoken te hebben mijn verantwoordelijkheid en vroeg om hulp.
In onze wereld is er geen tekort aan financieel adviseurs, lifestyle-coaches, kledingadviseurs, paardenfluisteraars, hondenfysiotherapeuten, noem ze maar op. Ik twijfel niet aan de behoefte aan dit soort beroepen, maar vraag me wel af waarom we er zo afhankelijk van zijn geworden. We verschuilen ons er soms ook achter, denk ik wel eens. Want vaak gaat het om relatief eenvoudig oplosbare problemen. We zijn natuurlijk zelf ook steeds meer gespecialiseerd en besteden dingen die we niet goed kunnen makkelijker uit aan anderen. De twee linkerhanden van Geldnerd besteden klusjes ook liever uit aan mensen die dat veel beter kunnen dan hijzelf…
Het moge duidelijk zijn, ik ben er wel voorstander van dat mensen weer wat meer verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen financiën. Alles is duurder geworden, maar voor de meeste mensen zou een gang naar de schuldhulpverlening niet nodig moeten zijn. En ik ben ook de eerste om toe te geven dat we de dingen in Nederland erg ingewikkeld hebben gemaakt, maar met wat inspanning kan een grote groep mensen echt wel meer snappen dan ze nu doen. Wie tot tien kan tellen, kan de eigen financiën beheren. Ik val in herhaling…
Ik ben het dan ook hartgrondig eens met auteur Oeds Jan Postma die ook pleit voor het nemen van de eigen verantwoordelijkheid. Hij pleit ook voor een zo simpel en saai mogelijk financieel leven. Ook iets dat Geldnerd al jaren nastreeft….
‘Verantwoordelijkheid nemen, hoe dan?’, zullen veel mensen denken. Dat is best simpel. Begin met lezen. In kaart brengen van je eigen situatie. Er zijn legio hulpmiddelen online, ook zonder dat je er voor hoeft te betalen (jullie kennen mijn mening daarover). En lukt het je niet, vraag dan hulp. Ook dat is verantwoordelijkheid nemen. Denk na, en wees niet te goed van vertrouwen. Geld trekt ook de verkeerde mensen aan…
Als ik de afgelopen twintig jaar één ding geleerd heb, dan is het dat de financiële situatie van elke persoon uniek is. Het is niet alleen een kwestie van de cijfers op een rijtje zetten, maar ook een kwestie van jouw financiële waarden afstemmen op jouw persoonlijke normen en waarden. Niemand is een gemiddelde. Ik geloof dus ook niet in alle bloggers en goeroes die je vertellen dat ze dé oplossing voor je hebben (als je maar even lid wordt / betaalt). Er is er maar één die dé oplossing voor jou kan creëren, en dat ben je zelf.
Op mijn eigen hoekje op het internet probeer ik dus ook weg te blijven van advies. Ik probeer wel om mensen mee te nemen in wat ik doe en waarom. Maar mijn enige hoop is daarmee mensen te inspireren om in beweging te komen en hun eigen weg te zoeken. Ga niet mijn weg volgen, of de weg van willekeurig welke ‘finfluencer’, omhooggevallen ZZP’er, of ‘goeroe’. Ik heb het antwoord niet voor jou, zij ook niet. Je zult je eigen antwoorden moeten vinden. Kies je eigen richting en loop door. Het is een leerproces. Dat zou je niet moeten willen missen.
Zo, dat was wel weer even genoeg boosheid voor deze week…
Neem jij jouw eigen verantwoordelijkheid?
Tot vervelens toe neem ik jullie mee in dingen die helemaal niets met persoonlijke financiën te maken hebben. Mijn pogingen om gezond te leven. Het wel en wee van onze koffiemachine. En natuurlijk mijn queeste om volledig met open-source software te gaan werken. Ik snap dat jullie er helemaal gek van worden. Maar toch blijf ik het doen. Mijn blog immers. Mijn eigen nutteloze hoekje van het wereldwijde web internetriool met mijn persoonlijke dagboek over de dingen die ik belangrijk vind. En ik hoef geen adverteerders te plezieren of hier anderszins geld mee te verdienen…
Vandaag weer een nieuw hoofdstuk in Expeditie Open-Source. De overstap naar Linux op mijn persoonlijke laptop. Op enige termijn is het onvermijdelijk. Ik wil niet afhankelijk worden van de cloud van een derde partij. En dat is wel wat Microsoft van plan is met Windows. En ik verwacht dat Apple ook die kant op gaat. Blijft over: Linux. Voor wie z’n informatie in eigen hand wil houden krijgen.
Er zijn alleen wel erg veel smaken Linux. Met variërende mates van onderhoud, en nerdgehalte. Ik heb lang gezocht naar en veel gelezen over Linux-distributies die een beetje gebruikersvriendelijk zijn, en een uitgebreidere grafische interface heeft. Want het klinkt allemaal leuk om exotische commando’s in te tikken in een ‘command line interface’, maar dat deed ik 40 jaar geleden op de Commodore 64 ook al. Anno 2023 wil je toch een beetje moderne grafische interface. Zelfs Windows heeft dat. Ik ben uiteindelijk uitgekomen bij Linux Mint.
Medio juli kwam versie 21.2 van Linux Mint uit. Die heb ik dus maar eens gedownload. In de kast lag nog mijn oude laptop. Gekocht in 2014, en vervangen in 2019 omdat de harddisk het systeem onder Windows 10 ongelofelijk traag maakte. Maar wel bewaard, om een terugvaloptie te hebben tijdens het thuiswerken in coronatijd.
Ook trok ik een oude USB-stick uit de kast. En met Balena Etcher maakte ik daar een installatie-USB van. Laptop herstarten. En installeren. Fluitje van een cent.
Nadat de installatie was afgerond startte ik de Linux werkomgeving. En trof een paar aangename verrassingen.
Ten eerste: alles werkte. Alle hardware was standaard herkend en de juiste drivers waren geïnstalleerd. Zelfs de draadloze muis uit 2016 die nog werkte via een USB-dongel. En de meeste software op mijn lijstje kon ik gewoon via de Installer van Linux Mint downloaden en installeren.
Ten tweede: tjemig, wat is het systeem snel. Weg was de beperking van de harddisk. Het systeem werkte razendsnel, alsof ik een gloednieuwe laptop in handen had. Dat bevestigde iets waar ik ook al vaak over gelezen had. Met Linux gaat mijn laptop zeer waarschijnlijk veel langer mee.
Een paar uurtjes werk was het, en ik heb nu een volwaardige testomgeving. Daar ga ik de komende maanden eens rustig mee spelen. Al mijn software installeren en kijken of en hoe dat werkt. Mijn administraties en andere data migreren en laten werken op Linux. Maar bijvoorbeeld ook kijken of ik via Citrix Workspace kan inloggen op mijn werkplek op kantoor, zodat ik ook in de Linux-omgeving kan thuiswerken.
Ik heb al een heel lijstje met tests verzameld. Genoeg te doen dus. Maar ik heb geen haast. Deze queeste naar open source is al jaren aan de gang, en ik ben op tijd begonnen. Wordt vervolgd dus….
Wissel jij wel eens van besturingssysteem?
De immer competitieve Geldsnor bereikte deze mijlpaal al eerder. Maar nu is het ook bij Geldnerd zover. Lloyds Bank heeft begin augustus aangekondigd de spaarrente per 22 augustus te verhogen van 2,00% naar 2,50%. En daarmee wordt de rente op mijn spaarrekening ook hoger dan de hypotheekrente die wij betalen. Die is namelijk 2,21%, en staat vast tot eind 2036.
Twee en een half procent. Dat is de hoogste spaarrente die ik ontvangen heb sinds ik in 2012 ben begonnen met het bijhouden van de standen.
Toch stoppen wij niet met extra aflossen.
Sparen is namelijk geen doel in Huize Geldnerd. Aflossen voor het structureel verlagen van de maandlasten is dat wel. Medio 2020 schreef ik daar een uitgebreide blogpost over. En ons tweesporenbeleid, enerzijds versneld aflossen op de hypotheek ter structurele verlaging van maandlasten en anderzijds maximaal vermogen opbouwen via ETF-beleggen, is nog steeds de leidende strategie in Huize Geldnerd.
In de meeste huishoudens is huisvesting met afstand de grootste kostenpost. Bij ons is dat niet anders. Door dat structureel goedkoper te maken hebben we elke maand minder geld nodig om onze levensstijl te bekostigen. En dat werkt door in de hoeveelheid geld die je nodig hebt om financieel onafhankelijk te zijn. Reken het maar eens door. Hoeveel geld heb je nog nodig als je elke maand gratis zou wonen? Daar valt niet tegenop te sparen. Ook niet met de huidige spaarrente. In de loop van september neem ik jullie weer mee in de voortgang van onze aflossing met de halfjaarlijkse hypotheekupdate. En zul je weer zien wat versneld aflossen ons oplevert.
Sparen is dus geen doel. We hebben voldoende contant geld beschikbaar. Ik heb mijn inkomensbuffer en de inhoud van mijn potjes op een spaarrekening staan. Maandelijks voeg ik daar geld aan toe, en vrijwel elke maand gaat er ook weer geld van af. Als ik kleding koop, als we op vakantie gaan, als de zorgverzekering of mijn bril betaald moet worden. De doelen waar ik voor reserveer.
Overigens is de inflatie natuurlijk nog steeds veel hoger dan de spaarrente. Die was 4,6% toen ik de laatste keer keek bij het CBS. Sparen is dus wel nog steeds een belangrijke en effectieve methode om gestaag minder rijk te worden.
Hoe gaat het met jouw spaarrente? En jouw hypotheekrente?