Privacy: Dag Evernote, hallo Standard Notes?

Een van de onderwerpen in mijn zoektocht naar meer privacy en betere informatiebeveiliging is Evernote. Het digitale notitieboek dat ik al sinds 2012 gebruik. Ik ben er qua gebruikersgemak erg tevreden over. Het staat op al mijn apparaten (laptop, tablet, en smartphone), dus ik kan altijd een notitie raadplegen of bewerken. De meeste blogposts op mijn site zijn hun leven begonnen met een werktitel en een aantal steekwoorden in Evernote. Het kan prima omgaan met de dingen die ik op wil slaan: tekst, afbeeldingen en af en toe een ander soort bestand als bijlage.

Maar ik ben me ook goed bewust van de nadelen. Evernote data staat volledig in de Verenigde Staten en valt onder de privacyregels daar. Die ik niet vertrouw. Je kunt je data niet zomaar standaard versleutelen. De software is niet open-source. En ik heb een relatief goedkoop abonnement op Evernote, dat inmiddels niet meer verkocht wordt. Eigenlijk erger ik me aan de regelmatige verzoeken tot upgraden naar een duurder abonnement, terwijl ik al betaal…

De afgelopen periode heb ik wel de informatie uit Evernote verwijderd die ik té privacygevoelig vind, of die raakt aan onze beveiliging. Denk daarbij bijvoorbeeld aan details over de inrichting van ons computernetwerk thuis, en mijn accounts en wachtwoorden. Het heeft er toe geleid dat ik in Evernote eens goed opgeschoond heb. Voor die opruimactie stonden er zo’n 1.200 notities, inmiddels nog maar ongeveer 350. Vooral conceptblogjes en lijstjes, bijvoorbeeld mijn inpaklijst voor vakanties. En informatie voor de opleiding die ik volg.

Onlangs heb ik dus de stoute schoenen aangetrokken, en Standard Notes geïnstalleerd. Op papier biedt dit alle functionaliteit die ik nodig heb. De applicatie is open-source en beschikbaar voor alle platformen. Je kunt het op een onbeperkt aantal apparaten installeren. Standaard zijn alle notities versleuteld en alleen voor jezelf toegankelijk. En migratie van je notities vanuit Evernote wordt ondersteund. Ook Standard Notes is overigens een Amerikaans bedrijf.

De installatie was simpel. Ik heb wel meteen een betaald abonnement genomen voor één maand. Dit om serieus te kunnen testen of dit voor mij een volwaardige vervanger is voor Evernote. Het doel is eigenlijk om helemaal van Evernote af te stappen.

De gebruikersinterface van Standard Notes is even wennen, maar wel heel intuïtief. Dat komt uiteindelijk vooral omdat ik al heel lang gewend ben om Evernote te gebruiken. Het kost me nog geen uurtje om eraan gewend te raken. De functionaliteit van de app is op mijn laptop veel lichter dan ik gewend ben van Evernote, maar het bevat wel alle functies die ik vaak gebruik. Al snel ben ik aan het experimenteren met alle add-ons die Standard Notes biedt, de vele verschillende ’themes’, waarmee je allerlei aanvullende functionaliteit beschikbaar krijgt. Zo is er een heel complete spreadsheet, maar ook behoorlijk geavanceerde tekstverwerkers. Het kostte me wel wat moeite om de 2-factor authenticatie aan het draaien te krijgen in mijn Authenticator app op de smartphone maar uiteindelijk lukte dat.

De conversie van notities vanuit Evernote viel me tegen. Ondanks diverse pogingen met verschillende instellingen verdween de indeling in notebooks. Ook werden de notities omgezet in platte tekst. Maar eigenlijk vond ik dat met ‘slechts’ 350 notities nog best overkomelijk. Totdat ik begon aan de afbeeldingen en andere bijlagen die ik in de notities heb hangen. Dat waren er best veel.

Om met afbeeldingen en bijlagen te werken heb je de add-ons Bold Editor en FileSafe nodig. Daarmee kun je bijlagen rechtstreeks in je notities hangen. Eerst worden ze versleuteld. Maar vervolgens worden ze opgeslagen in een cloud van jouw keuze. Bij Dropbox, Google Drive, Amazon Web Service (AWS S3), of op een WebDAV server.

Tsja, en dat is eigenlijk niet mijn bedoeling. Ik wil juist minder afhankelijk worden van externe clouds. Ik heb geen Dropbox account, Google heb ik leeggehaald, en aan AWS wil ik niet beginnen.

Dus voorlopig ben ik afgehaakt. Het abonnement is alweer beëindigd, mijn account is verwijderd en ik heb de software verwijderd van mijn apparaten. Ik ga de ontwikkeling van Standard Notes wel in de gaten houden. Als zij andere opties toevoegen voor bijlagen ga ik er zeker weer naar kijken. Maar voor nu blijf ik nog even bij Evernote. Met als winstpunt dat ik daar enorm heb opgeruimd, dat wel.

Ik heb ook nog even gekeken naar Typora. Maar die heeft ook geen fijne ondersteuning voor bijlagen én geen ondersteuning voor de migratie vanuit Evernote. Bovendien is Typora ook (nog) niet beschikbaar voor mijn tablet en smartphone. Dus ik zoek rustig nog even verder.

Migreer jij wel eens naar andere software?

Tweesporenbeleid met Team Lage Lasten

Naar aanleiding van de plannen met Box 3 is er in FIRE kringen veel discussie over ‘de aanpak’ om FIRE te worden, en wat de belastingplannen betekenen. Iedereen wil ‘optimaliseren’. Ook ik ben aan het denken gezet.

De definitieve voorstellen moeten nog uitgewerkt worden. De Tweede Kamer zal er ook nog wel een stevig robbertje over gaan vechten. Er zullen vast en zeker allerlei uitzonderingen komen voor dingen als reeds lopende familiebank-leningen en dergelijke. Toch verwacht ik dat de voorstellen het uiteindelijk grotendeels zullen halen. Het is minder oneerlijk dan het huidige Box 3 stelsel, en een grote groep kiezers (de spaarders) gaat erop vooruit. Slechts een kleinere groep mensen, de half miljoen mensen die beleggen in aandelen of vastgoed of andere dingen, gaat meer betalen. Substantieel meer, zoals mijn eerdere berekeningen laten zien.

Maar deels is dat juist de bedoeling van het ministerie van Financiën. Het voorstel is duidelijk óók bedoeld om kleine vastgoedbeleggers te ontmoedigen, in de hoop dat een deel z’n pand(en) gaat verkopen. Samen met het plan om de overdrachtsbelasting te schrappen voor starters op de woningmarkt zou dat de onderkant van de woningmarkt open moeten breken. Zonder meer een sympathiek idee, maar wel zuur als je probeert financieel onafhankelijk te worden door een paar pandjes te kopen, daar goed voor te zorgen, en die te verhuren. Gelukkig val ik zelf niet in die categorie.

Een aantal jaren geleden heb ik een andere route gekozen. Een tweesporenbeleid. Enerzijds versneld aflossen op de hypotheek ter structurele verlaging van maandlasten en anderzijds maximaal vermogen opbouwen via ETF-beleggen. Die laatste categorie zal, als de nieuwe belastingplannen doorgaan, wel met een procentje minder verwacht gemiddeld rendement per jaar plaatsvinden door de hogere belasting op beleggingen. Maar de weg naar financiële onafhankelijkheid is een marathon, geen sprint.

Ik zou natuurlijk in de goede beursjaren meer rendement kunnen halen door mijn geld maximaal op de beurs te zetten. Die discussie is al heel vaak gevoerd. Ik ga niet voor maximaal rendement, ik ben blij met een rendement dat op of boven mijn planning richting FO ligt. Tegelijkertijd zorgt extra aflossen ervoor dat ik elke maand minder kan gaan betalen. In de praktijk doe ik dat op dit moment niet, omdat ik elke Euro besparing op de rente en aflossing in de sneeuwbal stop. Van (potentieel) lagere maandlasten heb je iedere maand profijt. Ik voer dus een tweesporenbeleid. Vermogensopbouw via beleggingen en lagere maandlasten via extra aflossen.

Dus. Team Lage Lasten. Daar bevind ik mij overigens in goed gezelschap. Lage lasten zijn zekerder dan rendement. Lage lasten leveren ook iets op als de woningmarkt instort, of als de aandelenbeurzen weer eens crashen, of als je je baan verliest of minder wilt gaan werken. Elke maand weer. Er zal, verwacht ik, altijd wel een vorm van belasting blijven bestaan op arbeid, kapitaal en consumptie. En er zal dus altijd een inkomstenbelasting, vermogensrendementsheffing of belasting toegevoegde waarde (BTW) zijn. Belastinginkomsten zijn immers noodzakelijk voor het overleven van een overheid.

Mensen met een spaarrekening noemen we in het nieuwe stelsel wel belastingontwijkers, zou ik voor willen stellen. Maar dat ben ik zelf eigenlijk ook. Als minimalist consumeer ik minder dan veel andere mensen, en daarmee ontwijk ik natuurlijk de BTW….

Ben jij al aan het nadenken over jouw financiële strategie?

Healthnerd en de kledingkast

Twee keer per jaar, in februari en augustus, doe ik een review van mijn kledingkast. Wat mag er blijven, wat kan of moet er weg, wat moet er aangevuld worden? Meestal leidt het tot een uitgebreide bestelronde bij mijn favoriete online leveranciers. Ondergoed, t-shirts, sokken, overhemden, schoenen. Alleen voor kostuums ga ik nog echt naar een fysieke winkel.

Ook de afgelopen periode ben ik door mijn kledingkast heen gegaan. Het was een relatief kort rondje, binnen een half uur was ik klaar. Dat komt natuurlijk omdat het systeem op orde is, daarna is het een kwestie van bijhouden en dat kost weinig tijd. Het is vergelijkbaar met mijn persoonlijke financiën, dat kost ook weinig moeite tegenwoordig.

Op zichzelf is er wel wat aanvulling nodig. Een stuk of vier overhemden zijn op het randje. Ik heb eigenlijk één of twee nieuwe kostuums nodig. Maar voorlopig ga ik niets kopen.

Hoe dat komt? Het is de schuld van Healthnerd. Ik raak in redelijk hoog tempo gewicht kwijt, op weg naar een gezond BMI-gewicht. Als ik mijn gewichtsdoel bereik, of beter, wanneer ik mijn gewichtsdoel bereik, dan zal ik 1/8e deel van mijn oorspronkelijke gewicht kwijt zijn. Het merendeel hiervan rond mijn buik.

De effecten merk ik al. Mijn broeken zitten (te) ruim. Ik heb al een gaatje bij moeten knippen in mijn riemen, zodat ze mijn broeken op hun plek helpen houden. Maar ik heb mijn doel nog niet bereikt. En ik verwacht nog andere effecten. Vroeger kocht ik mijn overhemden met boordmaat 43. De laatste 15 jaar met maat 44. Maar ook die boorden worden te wijd. Misschien moet ik ook wel weer terug naar boordmaat 43.

Voorlopig wacht ik dus even af. Ik wil eerst mijn gewichtsdoel bereiken. En daar één of twee maanden stabiel op blijven. Mijn gewichtsdoel is een range van 1 kilo onder tot 1 kilo boven mijn streefgewicht. Ik wil nu afvallen tot de ondergrens, daarna mag het gaan fluctueren. De bovengrens is nog steeds een gezond BMI-gewicht voor mij. Ik wil me eerst stabiel in die range bevinden voordat ik mijn garderobe aan ga vullen. Tot die tijd moet ik het maar even doen met de dingen die ik heb. En misschien, met een hele grote glimlach op mijn gezicht, nóg een gaatje bijknippen in mijn riem.

Mijn kledingbudget ga ik dit jaar dus niet uitputten. Maar het is geen besparing. Hooguit uitstel. Want, ervan uitgaande dat ik mijn doel haal (en dat ben ik vast van plan), volgend jaar zal ik waarschijnlijk het nodige extra geld steken in mijn garderobe. Nu dus maar even het kledingbudget oppotten.

Stel jij wel eens kledingaankopen uit vanwege je gewicht?

Eretitel

Een paar maanden geleden was ik nog een amateur met een lelijke WordPress-installatie, vandaag word ik ‘de Nederlandse Mr. Money Moustache’ genoemd <bloos>. Kortom: Klöpping en Pfauth hebben een mooie nieuwe aflevering van hun Podcast over Media online gezet en blikken (vanaf minuut 2) vooruit op FIN-X morgen.

Ze gaan (terecht) in op het ontbreken van fatsoenlijk financieel onderwijs in Nederland, een thema dat mij ook na aan het hart ligt. Ik verheug me op de gesprekken morgen!

Eén dingetje hebben de heren nog gemist, ze zoeken nog een goede Nederlandse podcast over geld. Maar die is er natuurlijk al lang: de Goed met Geld podcast van Fire The Boss en Stoppen Voor Mijn Vijftigste!

Privacy en de strijd om de ommuurde tuinen

Nee, dit is geen blogje uit de Project Tuin serie. Eerder een vervolg op de blogjes over privacy. Ben ik daar nou nog niet over uitgepraat? Nee! Ik vind het wonderbaarlijk waar ik allemaal tegenaan loop terwijl ik probeer om bewust met mijn ‘data footprint’ om te gaan. En die verwondering deel ik graag met jullie.

Ommuurde tuinen

In de digitale marketing kent men het begrip ‘Walled Garden’, oftewel ‘ommuurde tuinen’. Niet letterlijk natuurlijk, maar figuurlijk. Een ommuurde tuin, in termen van technologie, is een gesloten ecosysteem waarin alle handelingen beheerd worden door de operator van het ecosysteem. In dit artikel vind je een goede uitleg. En, zoals het artikel terecht aangeeft, een ommuurde tuin is een privacyhel. Want de eigenaar van de tuin weet op een gegeven moment heel veel van jou, je contacten, en je gedrag. En je sluit jezelf deels ook af voor de wereld buiten de tuin, het wordt (is) een echte bubbel.

Ik moest regelmatig denken aan de ommuurde tuin toen ik probeerde om los te komen van Google. Zoals ik eerder al aangaf zaten zowel mijn contacten als mijn privé-agenda bij deze grote dataverzamelaar. Een stukje gebruikersgemak. Het was eenvoudig om van daaruit te synchroniseren tussen al mijn apparaten. Dat was zeker ook handig in de periode dat we reisden tussen Nederland en het Verre Warme Land, en een tijdje geen ‘eigen’ woning hadden waarbij mijn server in de verhuiscontainer zat. Want het liefst wil ik mijn agenda en mijn adresboek op een centrale plek, binnen mijn eigen netwerk. En dan wel dubbel uitgevoerd en met een automatische back-up naar een externe locatie, om de kans op dataverlies zo klein mogelijk te maken.

De meeste grote techreuzen bieden het aan. Eenvoudig toegankelijke functionaliteit voor je agenda, je e-mail en je adresboek. Bij Microsoft zit het in Outlook, bij Apple in iCloud, en bij Google in Calendar, Contacts, en Gmail. Ook ik heb er jarenlang gebruik van gemaakt. Want gemakkelijk en gratis. Het is volgens mij ook een beetje het ‘hart’ van de ommuurde tuinen van Google, Apple en Microsoft. Weten wat je doet en wie je kent. Facebook doet natuurlijk iets vergelijkbaars met Messenger en met je ‘vrienden’. Allemaal gratis. Terwijl we toch ook tegenwoordig zouden moeten weten dat ‘gratis’ niet bestaat. We betalen met onze persoonlijke gegevens. En het wordt ons niet eenvoudiger gemaakt om de ommuurde tuin weer te verlaten.

Het gras is buiten groener?

Ga je buiten de ommuurde tuinen, dan kan ik voor particulieren nauwelijks commerciële oplossingen vinden. Dat snap ik wel, waarom zou je betalen voor iets dat je bij Google gratis krijgt? Er zijn wel de nodige open source oplossingen. Helaas bieden de meeste oplossingen beperkte functionaliteit, en is er soms wel wat technische kennis nodig om het spul aan het draaien te krijgen en te houden.

De mail was voor mij het eenvoudigst. Ik heb, naast Geldnerd.nl, nog een domeinnaam, die gerelateerd is aan mijn echte naam. Via dit domein liep al jaren mijn belangrijkste mailadres. Ik heb er een apart mailadres op dat domein aan toegevoegd, en dat vervangt nu mijn Google Gmail adres. Er komen nog maar enkele mailtjes per week binnen op Gmail, ik houd het adres eigenlijk alleen nog aan voor de Google Adsense account, van waaruit de advertenties op dit blog en mijn andere website aangestuurd worden. Als mailclient gebruik ik Mozilla Thunderbird op mijn laptop, en de standaard mailclient op mijn smartphone en tablet. Ik twijfel nog of ik echt ‘beveiligde mail’ nodig heb.

De Agenda en het Adresboek zijn lastiger. Ik heb een werkende oplossing op mijn server staan, gebaseerd op de open-source software oplossing Baikal. Die draait keurig en synchroniseert ook met de Thunderbird mailclient op mijn laptop, zowel de agenda als het adresboek. Mijn Google Calendar en Adresboek Maar… De huidige versie geeft problemen met Apple iOS. Dus ik krijg het niet aan het draaien op mijn smartphone en tablet. Dat is een nadeel van open source. Ik moet wachten op een nieuwe versie, die hopelijk wel werkt met iOS.

De tuin van Apple

In de tussentijd heb ik mijn Agenda en Adresboek voorlopig geparkeerd in de iCloud. Bij Apple dus. Van de ene techreus naar de andere techreus. De redenering is simpel. Apple is voor mij onvermijdelijk, want ik gebruik een iPhone en een iPad. Google is vermijdbaar voor mij, want ik gebruik geen Android. En ik heb de illusie dat Apple de privacy van z’n gebruikers iets minder niet-serieus neemt dan Google…. De migratie van mijn agenda heb ik gewoon via drag-and-drop gedaan, alle afspraken in één keer selecteren en verslepen van de Google Calendar naar de iCloud Calendar. Op dezelfde manier heb ik alle contactpersonen geselecteerd in Thunderbird en versleept van het Google Adresboek naar het iCloud adresboek. Dat werkt.

Mozilla Thunderbird is wel belangrijker geworden sinds ik deze stap gezet heb. Van daaruit beheer ik al mijn e-mailboxen, mijn agenda en mijn adresboek.

Het is dus nog niet klaar. Mijn adresboek en agenda zijn weg uit de ommuurde tuin van Google, maar staan nog wel in de ommuurde tuin van Apple. In de tuin van Microsoft en Facebook staan ze zeker niet! Dus er is al winst geboekt.

In welke tuin staan jouw adresboek en agenda?

Marie Kondo rukt verder op

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Het is geen geheim dat Geldnerd fan is van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zelfs mijn sokken moesten eraan geloven. En toch… Toch is het nog steeds mogelijk om verder te optimaliseren. Marie Kondo rukt verder op in ons huis.

Ken je dat? Van die plekken in je huis waar troep zich als vanzelf weet te verzamelen? Onlangs moesten drie van die notoire hotspots eraan geloven. Het begon eigenlijk met eentje, maar van het een kwam het ander. Het ging om de voorraadkast in de keuken, het kastje onder de gootsteen en uiteindelijk ook een van onze vaste bergkasten. Opruimen leidt tot opruimen, zullen we maar zeggen.

Gootsteenkastje

Het begon in het gootsteenkastje. Onze keuken heeft een L-vorm, en de gootsteen zit naast het hoekelement. Het kastje eronder loopt helemaal door tot in de hoek. Extra diep en veel ruimte, maar erg inefficiënt. Vooral veel loze ruimte. Tel daarbij op dat er zich allerlei flessen en potjes en schoonmaakbenodigdheden verzamelden. Het was dus verworden tot een dertien in een dozijn chaotisch keukenkastje.

Allereerst heb ik het kastje helemaal leeggehaald en van binnen schoongemaakt. Vervolgens heb ik in het diepe gedeelte van het kastje een extra legplank gemaakt. Hiermee is dat gedeelte beter te benutten. Ook heb ik een haakje gemaakt aan de binnenkant van het deurtje. Daar hangen we de afwasbak aan op. Want die nam bovenmatig veel legruimte in beslag.

Vervolgens ben ik eens goed door de inhoud van het kastje heengegaan. Er stonden vooral veel dubbele flessen. Maar onze voorraad bewaren we elders, dus die gingen naar de grote opbergkast. Waarover later meer. Er stonden ook een aantal flessen schoonmaakmiddel die we helemaal niet gebruiken in de keuken. Ook die gingen in de bak voor verhuizing naar de opbergkast. Het keukentextiel (handdoeken, theedoeken en vaatdoeken) heb ik op keurige stapels op het nieuwe plankje gelegd. De afwasbak aan de deur, en de overgebleven flessen netjes op een rijtje.

De spullen die toen nog op het aanrecht lagen, kon ik sorteren in drie categorieën: afwas en afwasmachine, reinigingsdoekjes, en overige (vooral borstels). Hiervoor kwamen er drie opbergbakjes. Er slingert niets meer los rond in het kastje, alles heeft een plek. Dat is toch wel een van de basisprincipes van ‘opruimen en opgeruimd houden’.

Ik heb helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Voorraadkast

Ook de voorraadkast in de keuken had wat aandacht nodig. Groot, en met diepe schappen. Ik heb een haat-liefde verhouding met diepe schappen. De eerste gedachte is ‘veel oppervlakte, hoera’, maar door de diepte zijn ze vaak minder praktisch in het gebruik. We hadden al geëxperimenteerd met verschillende opbergsystemen, maar het was nog niet ‘af’. En daardoor een rommeltje.

Het begint hetzelfde. Eerst helemaal leegruimen en schoonmaken. Het aanrecht was te klein, en we hebben best een groot aanrecht.

Vervolgens sorteren. Ontbijtgranen. Houdbare etenswaren, zoals bloem en verschillende pasta’s. Deels in al dan niet geopende pakken, deels in potten. Zie ik daar nou beestjes lopen in dat pak? Ja, getver. Dit is het Verre warme Land niet! De vuilniszak raakt voller en voller. Gewetensbezwaren, voedsel-weggooi-schaamte. Er moeten dus meer potten komen, en die zijn er inmiddels. Daarmee kunnen we de dingen veel beter opbergen en is er minder kans op ongedierte.

De tweede categorie. Kruiden en specerijen. Best wel veel potjes. Ook hiervoor komen er opbergbakjes en rekjes. Daarmee zijn ze veel netter op te bergen en beter te vinden en gebruiken.

Dan noten en andere gedroogde vruchten. Prima spul voor een opbergbakje. En alle soorten olie. En de accessoires voor onze keukenmachine. Alles komt keurig bij de juiste categorie te liggen.

Ook hier helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Opbergbakjes en Mijn Eerste Keer

Opbergbakjes. Het grote geheime wapen. Marie Kondo heeft een productlijn en verdient er veel geld mee. Ik ben door de behoefte aan opbergbakjes en dozen, voor het eerst in mijn leven, bij de Action geweest. Ik haat die winkel tot in het diepst van mijn ziel, die tempel van alles wat fout is aan het consumentisme. Maar je krijgt er wel heel veel (opbergbakjes) voor weinig geld. Vriendin en ik hadden dus een uitstapje, en kwamen beladen met alle mogelijke opbergmiddelen weer thuis. Voordat jullie denken dat we in het wilde weg gekocht hebben: we hebben van tevoren een keurig lijstje gemaakt, en daar hebben we ons ook keurig aan gehouden.

Opbergkast

En dan het pièce de résistance. De ultieme rotzooiverzamelaar. Dat is de beste omschrijving van deze opbergkast. Niet in de keuken, maar op onze slaapverdieping. Een inbouwkast met een stellage erin, 50 centimeter diep. Ik heb er eerder al eens over geschreven, dit is de plek waar alle rommel zich verzamelt waar we elders geen plek voor hebben.

Deze kast is een manusje van alles en erg groot. Dat is ook een van de oorzaken van het probleem. We bewaren er ons gereedschap. De schoonmaakspullen staan er, inclusief de voorraad schoonmaakmaterialen. En verder liggen er allerlei ‘bewaardingen’. En met zo’n naam weet iedere Marie Kondo fan dat er gevaar dreigt. Reserve-onderdelen van meubels, bijvoorbeeld. Potjes verf. Een doos met schroeven, pluggen, en dat soort dingen. Een doos met kit, lijm en muurvuller. Allemaal van die dingen die in de meeste huishoudens wel rondslingeren, hoop ik.

En daar kwamen dus nog wat dingen bij uit het gootsteenkastje. Terwijl de kast al uitpuilde en rommelig oogde. Ook voor deze kast kwamen er dus een aantal opbergoplossingen, ook deze kast werd uitgeruimd, de dingen werden gesorteerd en op de juiste bestemming opgeborgen. Voor sommige dingen was dat helaas de afvalemmer. Maar ook deze kast kan er weer even tegen.

Klein grut

En toen we toch bezig waren… Heb ik ook maar de doos met elektra (verlengkabels, reservelampen, dat soort dingen) uitgezocht en opgeruimd. En Vriendin had in de keuken het kastje met pannen al aangepakt. Kortom, Huize Geldnerd is klaar voor de herfst. Of gewoon een beetje laat met de Grote Voorjaarsschoonmaak, dat kan natuurlijk ook.

Hoe pak jij grote opruimklussen aan?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten