Flatex: New kid on the block?

  • Berichtcategorie:Beleggen

Twee blogjes op één dag, dat komt niet vaak voor. Maar vandaag is er inspiratie…

Als je een beetje geïnteresseerd bent in beleggen, dan is het je vast niet ontgaan. Er is een nieuwe broker gestart in Nederland, Flatex. In Duitsland al een aantal jaren actief. En beleggen is er gratis, schreeuwen de billboards en tv-reclames mij toe. Nu bestaat ‘gratis’ meestal niet, dus dan word ik nieuwsgierig. Vanavond ben ik er eens even ingedoken om uit te zoeken wat het verdienmodel is van dit nieuwe bedrijf op de Nederlandse beleggersmarkt.

Even vooraf: Ik ben benaderd door een marketingbedrijf, dat namens Flatex zegt te werken. Ze vroegen of ik interesse had om tegen betaling iets over Flatex te schrijven, waarbij ik een bedragje zou krijgen voor elke klant die dat oplevert. Affiliate marketing heet dat, en sommige bloggers worden er rijk van. Ik krijg dat soort verzoeken vaker, en ik weiger ze allemaal. Dat staat ook op mijn Disclaimer pagina, maar die lezen die marketingjongens en -meisjes niet. Ze krijgen allemaal een keurige standaardmail dat ik niet schrijf tegen betaling en dat ik zo niet met mijn persoonlijke blog om ga. Ook de marketeers van Flatex hebben die mail gekregen. Ik schrijf hier dus fijn mijn eigen bevindingen en mening op. Ik weet vrij zeker dat ik niet de enige Nederlandse financiële blogger ben die is benaderd.

Op de website van Flatex vind ik niet zo heel veel informatie over het verdienmodel. Daarvoor moet je even wat dieper gaan graven. Enkele weken geleden heeft het Financieele Dagblad wel een uitgebreid artikel over Flatex geschreven. Daarin wordt ook ingegaan op het verdienmodel. Voor de mensen die niet achter de paywall van het FD kunnen komen, vat ik het even samen.

Flatex is een Duitse partij. In Duitsland geldt, in tegenstelling tot Nederland, geen provisieverbod, en dus ontvangt Flatex commissie van aanbieders van financiële producten. In Nederland hebben we dat jaren geleden al verboden, omdat het er toe leidde dat financieel adviseurs gemotiveerd werden om niet te verkopen wat het beste is voor de klant. Uiteraard zegt Flatex in het FD dat zij wel integer zijn. Dat moeten we dan maar geloven…

Daarnaast voert Flatex haar orders uit op Tradegate, een Duits handelsplatform. Qua volume is dat de tweede beurs van Duitsland. Voor elke order die Flatex daarheen stuurt, ontvangen zij een compensatie. De Britse toezichthouder FCA heeft erop gewezen dat het voor een broker aantrekkelijk kan zijn om orders naar een partij te sturen die veel commissie betaalt, maar waar de eindbelegger de rekening betaalt in de vorm van hogere ‘spreads’, bied- en laatprijzen die relatief ver uit elkaar liggen. Dat betekent dat jij waarschijnlijk niet de meest scherpe koop- of verkoopprijs krijgt als jij een order uitvoert via Flatex, maar dat zij er wel een bedragje aan verdienen via Tradegate. Als ze maar voldoende volume maken is het kassa voor Flatex…

Dus: Jij handelt gratis en gemakkelijk, maar betaalt de prijs indirect. Net zoals het gebruik van Facebook ook niet gratis is, daar betaal je met je data.

Hun handelsplatform en website zullen vast klantvriendelijk zijn en makkelijk in het gebruik, en hun aanbod is vast heel uitgebreid. Daar heb ik me niet eens echt in verdiept. Maar ik houd niet zo van dit soort verdienmodellen. Ik heb liever dat het transparant is wat ik betaal en waarom. Voor mij dus een reden om niet over te stappen naar Flatex, maar voorlopig gewoon even bij mijn eigen broker te blijven.

Overweeg jij over te stappen naar Flatex?

Update: 8 juli heeft ook de Vereniging van Effectenbezitters (VEB) over Flatex geschreven. 

Update: 9 juli heeft Financieel Onafhankelijkheidsblog (mr. FOB) een uitgebreide test van FLATEX gepubliceerd.

De (on)zin van warmtepompen en zonnepanelen?

  • Berichtcategorie:Wonen

Nederland moet verduurzamen. Een energietransitie. Minder afhankelijk worden van fossiele brandstoffen, en meer renewables. Nu is aardolie en steenkool natuurlijk strikt gesproken ook een ‘renewable’ (want ontstaan uit plantenresten van heeeeeel vroeger), alleen verbruiken we zoveel dat we geen tijd meer hebben om een paar miljoen jaar te wachten tot de nieuwe lading klaar is… En dan heb ik het nog niet over de vervuiling die het verstoken van het spul oplevert.

Dus zijn we met z’n allen op zoek naar andere bronnen. Windmolens, zonnepanelen, warmtepompen. Die laatste twee vooral ook individueel. Om me heen zie ik huiseigenaren druk rekenen en argumenteren. Elk dak vol met panelen en elk huis z’n eigen warmtepomp. Energieleverancier Greenchoice is onlangs zelfs een actie gestart waarbij je mensen kunt ‘verklikken’ die wel een geschikt dak hebben, maar er nog geen panelen op hebben liggen. ‘Daken kraken’ noemen ze dat. Zelf vind ik deze vorm van ‘peer pressure’ wel vrij ver gaan…

En hier gaat het volgens mij mis. Onze huidige energie-infrastructuur is collectief en gebaseerd op schaalvoordelen. We hebben niet allemaal thuis een kleine kolencentrale of kerncentrale staan, maar we hebben in Nederland een aantal grote centrales staan. Die stroom opwekken voor grote hoeveelheden woningen en bedrijven. Dat is nou eenmaal veel efficiënter dan elk huis z’n eigen centrale.

Dus waarom moet dat ineens anders als het om (meer) duurzame energie gaat? Waarom moet elk huis z’n eigen zonnepanelen, warmtepomp, en andere dingen. Hier in de stad is dat uitermate onpraktisch. De enigen die er beter van worden zijn de leveranciers en installateurs van zonnepanelen en warmtepompen.

Wij wachten dus nog even. Eerst maar eens zien wat de gemeente hier gaat doen. Vooralsnog lopen ze niet heel erg hard, lijkt het.

Tegenlicht, één van de weinige televisie-programma’s die ik nog graag volg, had op 10 februari 2019 een interessante aflevering over de (on)mogelijkheden van waterstof. Ook interessant: de eerdere aflevering die aangeeft dat onze wereld sowieso niet meer te redden is. Voer voor mijn cynische aard…

Hoe denk jij over de energietransitie?

Nieuwe speeltjes

Geldnerd is dol op gadgets, dat is vrij algemeen bekend. Al leg ik mijzelf daarbij wel grenzen op en ‘spaar’ ik er sinds begin dit jaar zelfs voor. Vroeger kocht ik (vrijwel) elk jaar de nieuwste versie. Daar ben ik mee opgehouden. Alles is begin 2014 vervangen toen we naar het Verre Warme Land vertrokken. Eind 2017 hield mijn smartphone (van het bekende fruitmerk) ermee op, die heb ik vervangen. Want zonder gaat niet. Maar mijn tablet en laptop hielden het nog steeds uit, al vond ik de laptop wel traag worden.

Niet zo gek met een laptop van ruim 5 jaar oud. Stug bleef ik doortypen. Dat mijn spreadsheets wat trager werden in hun berekeningen nam ik voor lief. Het heeft me uitgedaagd om stukken code efficiënter te programmeren. En ik dronk er, afhankelijk van het tijdstip van de dag, een extra kopje koffie of thee of een wijntje bij. En ik keek om me heen naar nieuwe ontwikkelingen en modellen. Totdat afgelopen week ineens diverse toetsen moeilijk gingen doen. Specifiek de ‘e’ en de ‘i’. Toch wel belangrijke knopjes op het toetsenbord. Nog niet helemaal kapot, maar af en toe weigerden ze dienst. Een schoonmaakbeurt van het toetsenbord hielp niet. Tegelijkertijd lanceerde mijn favoriete laptopmerk een nieuwe versie van het model waarop ik al 5 jaar naar tevredenheid werk. Dus werd er ‘klikkerdeklik’ een nieuwe laptop besteld. Het fijne aan financiële vrijheid is dat je daar niet over hoeft na te denken. Het geld is er gewoon, en de aankoop stond al voor 2019 in de planning. Eigenlijk al voor 2018, maar toen hoefde het nog niet.

Ruim vijf jaar met een laptop doen, voor mij is het een unicum. Voorheen kwam er elke twee à drie jaar een nieuwe, zonder nadenken. Voor mij toch ook wel een bewijs dat ik echt financieel bewuster aan het leven ben.

Mijn tablet, van hetzelfde bekende fruitmerk als mijn telefoon, was ook wel aan vervanging toe. Net zo oud als de laptop, gekocht net voordat ik naar het Verre Warme Land vertrok. Inmiddels out-of-support, nieuwe updates van het besturingssysteem kan ik niet meer downloaden. Hij deed het nog wel prima. Maar ook deze heb ik toch maar vervangen door het nieuwste model. De oude heb ik ingeruild, dat sust mijn geweten qua duurzaamheid een beetje, zorgt dat ik geen la vol oude elektronica krijg thuis, en leverde een mooie korting op bij de aankoop van de nieuwe. En ik had ‘m inmiddels ook vrijwel helemaal bij elkaar gespaard door het nieuwe Voorzieningenfonds, dat ik eind vorig jaar gestart ben. Het ‘mocht’ dus. Ik gebruik mijn tablet dagelijks, ook als e-reader voor boeken. Mijn tijdschriften komen er op binnen. En de meeste blogjes die hier verschijnen zijn geheel of gedeeltelijk getypt op mijn oude apparaat. Moge er nog vele volgen!

Een nieuwe laptop betekende voor mij op dit moment wel een keuze voor Office 365. Want het migreren van mijn spreadsheets naar Java gaat traag. En ik wil ze nog niet kwijt. Wel heb ik mijn abonnement met fikse korting gekocht. Dat leverde nog wel even een spannend moment op… Want zouden mijn spreadsheets het wel helemaal blijven doen in Office 365? Dat was gelukkig het geval, ik moest alleen even de import en export directories opnieuw instellen. Verder heb ik de afmetingen van de grafieken aanpast aan mijn nieuwe scherm. Nu kan ik lekker ‘pielen’ met alle nieuwe opties voor grafieken en dergelijke, ik zat immers op een stokoude versie (Office 2013).

Dus. Zomaar ineens twee nieuwe speeltjes! En nu ben ik voorlopig wel weer even klaar met geld uitgeven.

Heb jij ook nieuwe speeltjes?

Drinks on FIRE

Het is weer bijna zover. 30 juni aanstaande kun je een aantal financiële bloggers en normale mensen in het wild komen bewonderen. Ik heb het natuurlijk over Drinks on FIRE, de bijeenkomst in Utrecht. De perfecte plek en het perfecte moment om je financiële resultaten over het eerste half jaar van 2019 te bespreken met gelijkgestemden!

Ik zal er bij zijn! Kom jij ook?

Wat ben ik saai!

Lang heb ik me verbaasd over het Bureau Krediet Registratie (BKR). De club waar je financiële handel en wandel wordt geregistreerd. Zodat banken en andere instellingen kunnen zien of je een beetje goed van betalen bent. Niet zo bizar als het Amerikaanse systeem van credit scores, maar heel lang ook een enorme black box. Als gewone burger werd het je niet makkelijk gemaakt om je gegevens in te zien.

Langzaam is dat veranderd. En sinds het BKR een tijdje geleden opnieuw op de vingers getikt is door de Autoriteit Persoonsgegevens is het makkelijker geworden om je gegevens in te zien. Gewoon gratis, snel en digitaal. Zoals het hoort anno 2019.

Dus ik ben nu ook maar eens een keertje gaan kijken. Niet dat ik veel verwachtingen had. Mijn financiële leven is erg overzichtelijk. Een hypotheek, een creditcard, en de optie tot rood staan op mijn lopende rekening. Meer smaken aan (potentiële) schulden heb ik niet. En die creditcard wordt, aan het eind van elke maand, automatisch afbetaald. Die roodstand heb ik de afgelopen jaren eigenlijk niet meer gebruikt, sinds ik mijn liquiditeitsmanagement beter op orde heb. Maar je bent toch nieuwsgierig. Ik in elk geval wel. Ik wil graag weten wat zo’n mysterieus gesloten instituut van mij weet.

Dus ging ik inloggen. Dat kon gewoon met mijn bankpas en apparaatje van de Rabobank. IDIN heet dat, en het voelt veiliger dan Digi-d van de overheid. Daarna een formuliertje invullen met mijn gegevens, In dat proces werd ik er meerdere malen op gewezen dat zij het Burger Service Nummer niet mogen gebruiken. Alsof ze ergens gefrustreerd over zijn… Een half uurtje later kreeg ik een berichtje in mijn mail, dat vertelde dat mijn gegevens klaarstonden in de MijnBKR-omgeving.

Dus opnieuw inloggen, en snel kijken. Welke verschrikkelijke financiële geheimen zou ik ontdekken? Geheimen die zo geheim zijn dat ik ze zelfs niet eens weet? Welke fouten van malafide financiële instellingen zouden zich aan mij openbaren? In mijn ergste visioenen voorzag ik al jarenlange correspondentie en zelfs rechtszaken om partijen te dwingen om mijn gegevens te corrigeren…

Helaas, niets van dat alles. Of eigenlijk: Gelukkig, niets van dat alles. Het was zéér overzichtelijk. Alleen mijn optie tot roodstaan is bekend bij het BKR, als doorlopend krediet. Verder is er niets van mij geregistreerd. Eigenlijk ook wel logisch, gegeven de maandelijkse incasso van mijn creditcard en het feit dat we geen achterstanden hebben op de hypotheek (maar juist ver voorlopen op de aflossing).

Wat ben ik saai. Heerlijk!

Heb jij wel eens naar jouw gegevens gekeken bij het BKR?

Ben ik blij met het Pensioenakkoord?

  • Berichtcategorie:Pensioen

Het kan je nauwelijks ontgaan zijn, er is een akkoord over de hervorming van het Nederlandse pensioenstelsel. En het zal je misschien verbazen, maar ik had in eerste instantie gewoonweg weinig zin om me daarin te verdiepen… Ook omdat we eerst maar even moeten afwachten of de dinosaurussen van de FNV het feestje niet alsnog gaan bederven. Maar afgelopen weekend heb ik wel even naar de hoofdlijnen gekeken. In elk geval het deel dat voor mij, als eenvoudige loonslaaf van middelbare leeftijd, interessant is.

De pensioenpot is eigenlijk hetzelfde als mijn persoonlijke beleggingspot. Elke maand stop ik er geld in, dat beleg ik, en ik laat ‘de markt’ en de tijd hun werk doen. Die pensioenpot doen we natuurlijk samen, ‘collectief’. Daarmee delen we het risico en het rendement, en vergroten we de kans dat we er allemaal redelijk uitkomen.

Doorsneesystematiek

Nu zorgt dat collectieve ook weer voor uitdagingen. Zo is er de ‘doorsneesystematiek’. Die term betekent dat wij voor iedere ingelegde euro aan premie onafhankelijk van leeftijd dezelfde pensioenopbouw ontvangen. Maar de inleg van jongere deelnemers kan nog veel langer renderen dan die van oudere deelnemers. Doordat voor iedereen dezelfde premie wordt betaald, krijgt een jonge deelnemer naar de toekomst geredeneerd (te) weinig pensioenopbouw voor zijn inleg. Een oudere deelnemer krijgt juist (te) veel. Anders gezegd: de jonge deelnemers subsidiëren de oudere deelnemers, er wordt solidariteit tussen de generaties verwacht. Want de jonge deelnemers worden ook oud en worden dan weer gesubsidieerd door de jonge deelnemers die na hen komen. Het omslagpunt ligt qua leeftijd ergens tussen 40 en 45 jaar.

Geldnerd zit inmiddels in de groep die subsidie ontvangt, nadat ik de afgelopen 20 jaar juist gesubsidieerd heb. Zolang de meeste deelnemers lang bij hetzelfde bedrijf of in dezelfde bedrijfstak bleven werken, was de doorsneesystematiek een prima oplossing. Maar dat is natuurlijk erg veranderd. Dus die doorsneesystematiek wordt afgeschaft. Volgens minister Koolmees word ik (en alle veertigers met mij) daarvoor gecompenseerd. Hoe precies? Dat is nog niet duidelijk, het kabinet en de sociale partners ‘gaan maatregelen uitwerken om [deze groep] op een evenwichtige manier te compenseren‘. Ik ben voorzichtig achterdochtig…

Rekenrente

En ook de ‘rekenrente’ wordt vaak genoemd als ‘probleem’. Pensioenen zijn altijd iets van de lange termijn. Dat maakt het lastig. Mijn pensioenfonds moet nu al inschatten hoeveel geld zij nu in kas moeten hebben om mijn pensioen tot in de verre toekomst uit te keren. En dat ook voor elke andere deelnemer. Dit gebeurt aan de hand van de zogenoemde risicovrije rente, de ‘rekenrente’, die wordt bepaald door de overheid en De Nederlandsche Bank. Hoe lager die rente is, hoe meer geld pensioenfondsen nu in kas moeten hebben.
Er is echter niet één rekenrente, maar wel een zogenaamde ‘rentetermijnstructuur’. Het precieze percentage hangt af van de looptijd van de verplichting. Moet een pensioenfonds over tien jaar een bepaald bedrag betalen, dan wordt er een andere (hogere) rekenrente gebruikt dan bij een betalingsverplichting over vijf jaar. Deze nuance is uiteraard de afgelopen jaren volledig weggevallen in de discussie, want ‘te ingewikkeld’.
Hier is het Pensioenakkoord in mijn ogen wel creatief. Want er is afgesproken dat de pensioenuitkering flexibeler wordt, en sterker meebeweegt met goede en slechte beleggingsresultaten. Dat betekent dat de pensioenuitkering de ene keer omhooggaat en de andere keer daalt. Pensioenfondsen kunnen de pensioenen indexeren en verhogen bij een dekkingsgraad van meer dan 100 procent en verlagen als die onder de 100 procent uitkomt. De extra financiële buffers die fondsen nu moeten aanhouden, zijn dan niet meer nodig. De pensioenfondsen hebben dus minder ‘last’ van de rekenrente. Maar daar staat voor ons, als deelnemers, een ‘beweeglijker’ en minder zeker pensioenresultaat tegenover.

Wat brengt het mij?

Met name die afschaffing van de doorsneesystematiek is nog even spannend. Hoe de compensatie eruit gaat zien moet ik maar afwachten. En de onzekerheid over de uiteindelijke omvang van mijn pensioen wordt groter, omdat de pensioenen sneller gaan meebewegen met de beleggingsresultaten. Hoe precies, ook dat is nog even afwachten.

Maar ik mag wel eerder met pensioen. Toen ik, bijna 4 jaar geleden, begon met dit blog was mijn verwachte pensioenleeftijd 69 jaar en 6 maanden. Dat werd eerder, nadat de levensverwachting minder bleek te stijgen dan verwacht, 69 jaar en 3 maanden. Maar als het pensioenakkoord doorgaat wordt het naar verwachting 67 jaar en 8 maanden. In totaal ben ik er dus bijna 2 jaar op vooruit gegaan. Eerst zien, dan geloven, dat dan weer wel.

Zelf blijf ik stug doorsparen. Want ik ben niet van plan door te werken tot 67 jaar en 8 maanden. Voor mij is veel belangrijker hoeveel ik heb opgebouwd op het moment dat ik stop met werken. En de indexering die daarna wel of niet plaats gaat vinden. Het zal nog wel even duren voordat we de echte effecten van het pensioenakkoord zullen zien, de invoering is voorzien voor 2022.

Wat verwacht jij van het pensioenakkoord?

Update: ook Financieel Vrijer schreef vanochtend over het Pensioenakkoord. 

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten