Bij ons, de financiële bloggers, is het Spaarpercentage een bijna heilige indicator. Het verschil tussen inkomsten en uitgaven als percentage van je inkomsten. Oftewel, hoe snel laat je het geld groeien dat beschikbaar is voor financieel onafhankelijk worden? We schrijven er dan ook graag over. En ik lees er ook graag over. Zowel bij individuele bloggers als voor hele landen.
Vroeger ging het anders. Ik heb nog wel papieren overschrijvingsformuliertjes in de brievenbus van de bank gegooid. Eurocheques uitgeschreven. En het enige inzicht in mijn banksaldo kwam van de papieren bankafschriften die wekelijks in de bus vielen. Voor het opgeven van beleggingsorders moest ik ook naar het bankkantoor, of bellen met de afdeling beleggingen om het telefonisch door te geven. En zo oud ben ik nog niet. Ik praat nu over medio jaren ’90, dus zo’n 20 jaar geleden.
Eerst kwam er Telebankieren. Dat moest je vanaf een diskette op je computer installeren, maar dan kon je wel boekingen invoeren en elektronisch versturen. Met een modem, via de telefoonlijn. Wie kent die karakteristieke geluiden nog? En je kon je bankafschriften elektronisch binnenhalen.
Tegenwoordig is het zo dat ik vrijwel niet meer op het kantoor van mijn bank kom. Zoveel mogelijk dingen gaan elektronisch. Een nieuwe pas of het apparaatje voor internetbankieren komen per post. Vragen gaan via de mail of de telefoon, en zelfs via de chat. Ik kan al mijn gegevens via Internetbankieren inzien en downloaden. En het geeft me veel flexibiliteit, ik vind het prettig om betalingen voor te programmeren zodra ik de rekening ontvang. Ik zorg dan dat ze betaald worden een paar dagen voor de vervaldatum. Goed voor mijn gemoedsrust.
Soms maakt ICT het leven wel makkelijker. Verder ben ik dol op pinnen en contactloos betalen, daar heb ik al vaker over geschreven. Het maakt het voor mij makkelijker om overzicht te houden en me aan mijn budget te houden. Ook merk ik dat ik steeds meer gebruik ga maken van de apps van mijn bank. Niet om te betalen, want ik ben zuinig en geef niet veel uit. Maar wel om overzicht en inzicht te hebben.
Wat doe jij allemaal via internet en mobiel met jouw bank?
Het is elders ook al gemeld (bijvoorbeeld bij In10JaarFO), maar ik wil er zelf toch nog iets over kwijt. De rente op leningen en hypotheken stijgt weer. Maar de spaarrente nog steeds niet. Bij de Grootbanken is de spaarrente nu 0,1%.
Ik ben nog even in mijn historisch digitaal archief gedoken. En heb de ontwikkeling van de spaarrente sinds het eerste kwartaal van 2012 op een rijtje gezet (internetspaarrekening bij Rabobank, rentepercentage voor de laagste bedragsklasse). Van 2,2% naar 0,1%. En ook met die 2,2% was Rabobank destijds al zeker niet de beste aanbieder, Spaargeld interesseert ze blijkbaar niet echt, de luie klanten blijven toch wel.
Toch heb ik dit keer zelf weer actie ondernomen, net als in maart van dit jaar. Mijn buffer bij de Rabobank heb ik verlaagd van 2 maanduitgaven naar 1 maanduitgave. Het is een signaal. Niet dat het helpt. Maar niets doen voelde ook zo slecht. We hebben afgelopen maand al meer geld in het huis gestoken en ook mijn beleggingen groeien. Spaarders moeten eigenlijk stemmen met hun voeten.
Maar toch, beste banken? Tien jaar geleden had mijn (groot)bank alles voor wat betreft mijn financiën. Lopende rekening, spaarrekening, creditcard, hypotheek, beleggingen, verzekeringen, alles had ik ondergebracht bij die ene bank. Nu ben ik een klant die ze geld kost. Ze hebben alleen nog mijn lopende rekening, mijn creditcard, en een spaarrekening met een buffertje van een paar duizend euro. De rest is elders ondergebracht, op plekken met een beter aanbod. Een beter bewijs dat ik als ‘kleine particuliere klant’ echt niet belangrijk ben voor de grote banken is er volgens mij niet.
Ik ben benieuwd of de grote banken de stap naar 0,05% of 0,0% spaarrente aandurven. Wat denk jij?
… Behalve mijn pincode. Aan die oude slogan moet ik nog vaak denken als het gaat om financiën en privacy. Geld blijft toch een gevoelig onderwerp, veel mensen praten er liever niet over.
Geldnerd vindt zichzelf best wel alert op privacy. Ik probeer op te letten met waar ik mijn gegevens achterlaat. Ik heb een Google Alert ingesteld op mijn eigen naam zodat ik een melding krijg als er ergens iets gepubliceerd wordt met mijn naam erin. Ik typ af en toe mijn eigen naam in bij verschillende zoekmachines. En ik heb me aangemeld bij alle bel-me-niet-mail-me-niet-spam-me-niet registers. Als ik ergens een account heb die ik niet meer gebruik, dan verwijder ik die account ook echt (dat valt vaak nog niet mee). Maar met steeds meer informatie die elektronisch beschikbaar en gekoppeld wordt het wel steeds lastiger om anoniem te blijven.
In het verleden deed ik al mijn geldzaken via één bank. Lopende rekening, creditcard, sparen, verzekeringen, beleggen, het zat allemaal bij die ene grote bank. Dat is de afgelopen 10 jaar wel veranderd. Mijn eisen werden anders en stapsgewijs gingen de meeste diensten naar anderen met een voor mij beter aanbod. Bijkomend voordeel (vind ik) is dat geen enkele dienstverlener meer compleet zicht heeft op mijn financiële situatie.
Het zal je niet verbazen, ik ben geen voorstander van al die ‘handige opties’ die de meeste banken inmiddels hebben toegevoegd aan hun internetbankieren. ‘Extra inzicht in je financiën’, ik zorg daar gewoon zelf voor in mijn spreadsheet. Misschien ben ik een beetje cynisch, maar een bank is een commercieel bedrijf, en wil me dus vooral meer diensten verkopen.
Minimalisme is ook voor mij een thema, dat is bij mijn vaste lezers wel bekend. Ik probeer stevig te sturen op het aantal bezittingen dat ik heb, en ik heb ook gerationaliseerd in mijn kledingkast. Maar toch blijf ik altijd op zoek naar manieren om het met nog minder te doen zonder concessies te doen aan de kwaliteit van leven.
Een van de dingen die daarbij mijn aandacht heeft is het welbekende ‘Project 333‘. Als je het nog niet kent moet je de term maar eens intypen bij Google, er gaat een wereld voor je open. Bij dit project werk je met een ‘capsule wardrobe’, ofwel een seizoensgarderobe. Je gebruikt 3 maanden lang slechts 33 kledingstukken, inclusief jassen, schoenen, tassen en andere accessoires. Ik vind het een interessant experiment, en het is soms hilarisch om de ervaringen van mensen te lezen. Meestal vrouwen overigens, alhoewel er ook wel wat mannen meedoen.
Het lijkt mij ook wel wat. Maar ik worstel wel met die ’33’. Want er zit een groot verschil tussen de kleding die ik naar mijn werk draag en de kleding die ik in mijn vrije tijd draag. Op het werk is het kostuum, overhemd en meestal een stropdas. Dat zul je me buiten het werk niet snel zien dragen. Op het gebied van kleding is er dus geen overlap tussen werk en privé, het zijn twee gescheiden werelden. Tegelijkertijd is het wel zo dat ik voor mijn werk eigenlijk zomer en winter uit dezelfde collectie put. En in mijn vrijetijdskleding heb ik eigenlijk twee collecties, ‘zomer’ en ‘winter’.
Ik denk dus dat ik mijn eigen variant moet bedenken. Project 33/12+33/6. Oftewel Project 8,25, want dat is de uitkomst als je deze som in Excel invoert.
Kostuums
5
Poloshirts
8
Overhemden
14
Truien
4
Riem
2
Paar sokken
14
Colbert
1
Spijkerbroek
2
Paar nette schoenen
3
Chino
2
Paar schoenen vrije tijd
3
Pyjama
2
Paar Slippers
1
Winterjas formeel
1
Regenjas
1
Winterjas casual
1
Fleece vest
1
Wat ik buiten beschouwing laat is basic t-shirts en ondergoed. Daarvan heb ik wel als regel dat ik van beide voldoende moet hebben om twee weken door te komen zonder wasmachine, dus van beide heb ik ongeveer 15 stuks. Ook leg ik mijzelf geen limiet op voor wat betreft het aantal stropdassen. En ik laat sportkleding ook buiten beschouwing. Mijn zeilkleding, mijn uitrusting voor lange-afstandswandelen, mijn zwemkleding. Want dat is niet voor dagelijks gebruik. Dat noem ik hobby-uitrusting, geen kleding. Misschien is dat valsspelen? Maar daardoor blijf ik wel mooi binnen de 2×33 stuks!
Hier op Geldnerd HQ hebben we vier smartphones, drie tablets en drie laptops. Vriendin en ik hebben allebei een zakelijke tablet, een zakelijke smartphone, een privé smartphone en een privé laptop. Geldnerd heeft verder nog een zakelijke laptop (die meestal in een locker op het hippe Nieuwe Flex Werken kantoor kampeert) en een privé tablet.
Tien apparaten in totaal. Dat is best wel veel. Klinkt niet erg minimalistisch, ook al is de helft door de werkgever(s) verstrekt. Maar er zijn wel logische redenen voor.
De belangrijkste reden is dat we werk en privé gescheiden willen houden. ’s Avonds en in het weekend zijn de zakelijke telefoon en tablet opgeborgen. Heel af en toe wordt er nog wat gewerkt, maar dat proberen we zoveel mogelijk te beperken. Op de zakelijke foon en tablet geen privé-apps zoals games, bankieren, beleggen, bloggen, e-books, muziek, et cetera. Dat staat op de privé-apparaten. En op de privé-apparaten dus geen toegang tot zakelijke e-mail of agenda. Dat wil de werkgever ook niet om veiligheidsredenen. Alleen die agenda vind ik soms wel jammer, ik zou liefst al mijn zakelijke en privé-afspraken op één plek bij elkaar willen hebben.
En een vaste telefoonlijn hebben we thuis dan weer niet.
Geldnerd.nl gebruikt cookies. Voor nadere informatie zie de disclaimer pagina. AccepterenWeigeren
Privacy Overview
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.
Bij ons, de financiële bloggers, is het Spaarpercentage een bijna heilige indicator. Het verschil tussen inkomsten en uitgaven als percentage van je inkomsten. Oftewel, hoe snel laat je het geld groeien dat beschikbaar is voor financieel onafhankelijk worden? We schrijven er dan ook graag over. En ik lees er ook graag over. Zowel bij individuele bloggers als voor hele landen.
