Scenariodenken, altijd leuk. En zo rond de jaarwisseling zijn er altijd allerlei partijen die nadenken over wat volgend jaar zou kunnen brengen. Bloomberg bedacht een aantal rampscenario’s voor onze planeet. Sommige klinken akelig dichtbij, dat dan weer wel. De originele versie is ook nog mooi vormgegeven.
Wat verwacht jij van 2018?
Afgelopen week heb ik een briefje van € 20 gevonden. Niet letterlijk, of toch wel? Ik las het vorige week op de blog van Lineaire Hypotheek (Versneld) Naar Nul: als je een briefje van € 20 op straat ziet liggen, dan laat je hem ook niet liggen. En dat deed ik dus totnogtoe wel.
Onlangs schreef ik over mijn zorgverzekering, en daar heb ik verder niets in aangepast. Alleen de basisverzekering en maximaal eigen risico, € 885. Maar ik kon dus nog iets besparen. De premie in één keer betalen.
Dat heb ik nu ook ingesteld. Ik heb het geld om de jaarpremie in één keer te betalen, dat is geen probleem. En het bespaart 2% op de totale premie. In totaal ongeveer € 20.
Vanaf januari stort ik dus wel iedere maand een extra spaarbedrag ter hoogte van de maandelijkse zorgpremie naar mijn bufferrekening. Op die manier zorg ik ervoor dat er eind 2018 ook weer voldoende extra spaargeld is om de premie in één keer te voldoen. Want anders loop ik natuurlijk het risico dat dit bedrag elke maand in ‘extra’ uitgaven verdwijnt.
Hoe betaal jij jouw zorgpremie?
Soms doet de politiek een voorstel waarvan ik niet meteen weet of ik voor of tegen ben. Waar ik over na moet denken. Dat gaat vanzelf. Als het me raakt dan nestelt het zich tussen mijn oren. En meestal ontstaat er dan na verloop van tijd wel een beeld.
Zo ben ik nu al even aan het nadenken over de lopende pensioendiscussie. Waar het kabinet vorige week een onderzoek aan toegevoegd heeft. Ze willen de mogelijkheid bekijken om (een deel van) je pensioen vrij op te nemen.
In Groot-Brittannië kan dat al een tijdje. Vanaf hun 55e kunnen Britten vrij beschikken over 75% van hun pensioengeld. ‘Pension Freedom Day’ noemen ze dat daar. Maar het is nog geen onverdeeld succes. Er zijn voorbeelden van mensen die alles opmaken en in de bijstand belanden. Nu zijn dat gelukkig meestal uitzonderingen, maar het geeft wel te denken. Want ook in Nederland merken we dat er grenzen zijn aan de zelfredzaamheid van mensen. Je kunt hier meer informatie vinden over het Britse Pension Freedom systeem. Daarbij moet je wel in gedachte houden dat Groot-Brittannië een heel ander pensioensysteem heeft dan Nederland.
Ik heb er gemengde gevoelens over. Aan de ene kant ben ik een warm voorstander van ‘zelf doen’. Vooral ook omdat ik de overheid een onbetrouwbare partner vind die (te) vaak van gedachten verandert. Maar te veel mensen zijn niet goed in denken voor de lange termijn. Dat merk ik ook bij mezelf. Het heeft me jaren gekost om mijn lange-termijn plannen uit te werken en in te regelen.
Daarnaast vind ik het een beetje laat als je pas op 55-jarige leeftijd de kans krijgt om zelf nog iets te doen. Je tijdshorizon is dan erg kort en je bent erg afhankelijk van wat er in de markt gebeurt. Dat maakt het riskant. Stel je voor dat je in 2007 de beschikking had gekregen over 75% van ‘jouw pensioenpot’. Een verantwoordelijk burger als jij gooit dat natuurlijk niet over de balk, maar belegt het. En tussen medio 2007 en eind 2008 verdampt ruim 40% van de waarde van die beleggingen? Geen denkbeeldig scenario, de Amerikaanse Dow Jones index daalde van 14.000 punten naar ongeveer 7.500 punten. Daarna waren er wel weer 5 jaar nodig om terug te komen op je uitgangspositie.
De hele pensioendiscussie is onderdeel van een bredere discussie over ons Nederlandse sociale stelsel. Weer veranderingen dus, die wellicht ook mijn FIRE-plannen gaan raken. Wel iets om te blijven volgen.
Wat zou jij doen als je 75% van je pensioenpot vrij op mocht nemen?
Ik zal het maar bekennen, de boom staat hier al bijna twee weken. Ja inderdaad, al ruim voordat Sinterklaas het land weer ontvlucht was. En Vriendin heeft eerder ook al versieringen aangebracht op de ramen en op diverse plekken in ons huis. En <schaam>ik luister al wekenlang met veel plezier naar Sky Radio Christmas Station en andere kerst-stations en playlists</schaam>. Whamageddon had ik dus op 1 december al verloren…
De boom hier is een kunstboom. Jaren geleden gekocht in het Verre Warme Land, waar kerstbomen schreeuwend duur waren (want ingevoerd uit Verre Koude Landen) en door het klimaat binnen een paar weken alle naalden verloren. Menige familie zat tijdens de Kerstdagen tegen kale sprieten aan te kijken. Maar dat werd wel gecompenseerd met overdadige versieringen in woeste tropenkleuren met lampjes in alle soorten en maten. Wij hielden het ook daar beschaafd (wit), maar hadden op enig moment ook meer dan 300 lampjes in onze boom hangen. Dat is een stuk makkelijker geworden sinds LED is doorgebroken. We hebben het even uitgerekend, en de kunstboom is nog niet terugverdiend. Want ook die was natuurlijk extradubbelplusduur in dat Verre Warme Land. Aan dat soort dingen denk je niet als je vertrekt uit Nederland, maar het zou zeer aantrekkelijk geweest zijn om er hier eentje te kopen en mee te nemen in de verhuiscontainer.
We houden het verder allemaal een beetje minimaal, met Kerstmis. Geen ingewikkelde dingen. Maar die boom lekker lang laten staan, dat vind ik wel leuk.
Is bij jou de kerstmeuk al van zolder gehaald?
De afgelopen weken heb ik mijn beleggingsspreadsheet weer uitgebreid met een nieuwe functie. Die functie helpt mij om te bepalen welke fondsen ik op enig moment bij moet kopen om de door mij gewenste verhouding te krijgen. Ik hanteer daarbij nog steeds een ‘buy & hold’ strategie.
In mijn beleggingsportefeuille hanteer ik drie beleggingscategorieën, en per categorie twee fondsen. Dat zie je in onderstaande figuur, met per categorie de verhoudingen. Relatief gezien beleg ik weinig in obligaties, maar dat komt omdat ik ook nog een cash reserve aanhoudt. Dat spaargeld en de obligaties tel ik samen als de laag-risico categorie.
De functie kijkt hoe groot mijn belegging in het betreffende fonds moet zijn, gegeven de actuele totaalwaarde van het fonds. Dat vergelijkt ‘ie met de actuele waarde van mijn belegging in dat fonds. Daar komt dan een bedrag uit dat ik zou meten verkopen of kopen van dat betreffende fonds. Verkopen doe ik niet, maar bijkopen wel. En iedere keer als ik wil bijkopen, geeft dit overzicht mij inzicht welk fonds ik bij moet kopen. Dit minimaliseert het aantal transacties dat ik uit moet voeren. Een portefeuille volledig in balans is toch een utopie door de koersbewegingen, op deze manier kom ik dicht genoeg in de buurt.
De functie zit nog niet in de versie van de beleggingsspreadsheet die online staat. Die zal ik binnenkort wel eens bijwerken.
Hoe zit het met de balans in jouw portefeuille?
Veel nieuws over de zorgverzekering de afgelopen weken. Collega-blogger Hypotheekweg schreef er ook al over. Wat ik zelf wel interessant vond, was het gegeven dat 28% van de mensen een maximaal eigen risico neemt. Dat doe ik ook al een tijdje. Het scheelt me ruim € 200 per jaar aan premie. De afgelopen jaren heb ik nauwelijks zorg gebruikt, maar ik heb deze besparing nog niet helemaal terugverdiend.
De nieuwsberichten van deze week attendeerden mij weer even op de Aanvullende Zorgverzekering. Die heb ik ook al een paar jaar niet meer. Toezichthouder De Nederlandsche Bank (DNB) geeft een waarschuwing over de aanvullende verzekering. We zijn selectiever gaan shoppen, nemen die aanvullende verzekering ook alleen nog maar als we denken dat we die zorg ook echt gaan gebruiken. Dat snap ik wel, als je naar de premies kijkt die je per maand kwijt bent voor de zorgverzekering. Ik heb het even nagezocht in mijn archief: in 2006 betaalde ik voor mijn zorgverzekering € 83,44 per maand met een eigen risico van € 155,-. Inmiddels is dat € 87,12 per maand met een eigen risico van € 885,-. En destijds betaalde ik € 26,- per maand voor een Aanvullende Verzekering, dat doe ik inmiddels ook niet meer. Ik heb voldoende bijgedragen aan de winst en de reserves van de verzekeraar, zullen we maar zeggen. Dat geld zit nu in het Geldnerd-Buffer-Voor-Onvoorziene-Pech-Fonds. Mijn eigen persoonlijke zorgverzekering.
Dus valt er voor de verzekeraars geen pepernoot meer te verdienen aan de aanvullende verzekeringen. En zouden ze er wel eens mee kunnen stoppen. En ja, dat heeft dan wel weer vervelende consequenties. Want er zijn ook mensen die die aanvullende zorg echt nodig hebben, en ‘m misschien niet zelf kunnen betalen. Chronisch zieken bijvoorbeeld. Het is juist om dat soort kwetsbare groepen te ondersteunen dat we ooit aan collectieve voorzieningen zijn begonnen. Collectief. Samen. De sterken die de zwakken steunen en zo. Maar dat past blijkbaar minder goed in onze steeds meer individualistische samenleving.
En ik doe er zelf ook aan mee. Uit financiële overwegingen. Maximaal eigen risico. Geen aanvullende verzekering. Misschien is dit een aanvullend punt voor de ethiekdiscussie in FIRE-land.
Hoe is het met jouw zorgverzekering?