De Staatsschuld

Hypotheekweg en ik maken ons wel eens druk over dezelfde onderwerpen, dat heb ik al vaker gemerkt. De Nederlandse staatsschuld. Ik vraag me al langer af waarom dat niet wat meer een verkiezingsthema is. Hypotheekweg schreef er vandaag een interessant stukje over. De Nederlandse staatsschuld stijgt met € 335 per seconde, en bedraagt momenteel bijna € 28.500 per inwoner.

Zelf zou ik ‘de overheid’ niet met een particulier huishouden vergelijken (zoals Hypotheekweg wel doet), maar met een bedrijf. En in een bedrijfsmatige context zijn er soms lange-termijn investeringen waarvoor het handig is om die met vreemd vermogen (lees: schuld) te financieren. Ik kan me voorstellen dat dat ook geldt voor de overheid.

Dat gezegd hebbende is de Nederlandse staatsschuld wel een beetje (boel veel) doorgeschoten. Dat gaat echt niet alleen maar om lange-termijn investeringen. Bovendien vallen van veel overheidsinvesteringen de baten in de samenleving, niet bij de overheid zelf. Als de overheid een weg aanlegt, verdient ze daar zelf geen geld aan. De politiek geeft blijkbaar graag meer geld uit dan er binnenkomt. Ik wil niet weten hoe hun huishoudboekje thuis er uit ziet… Aan de andere kant houd ik ook mijn hart vast over wat er zou gebeuren als ‘zakelijke types’ het ‘wel even op gaan lossen’ (bijvoorbeeld in de Verenigde Staten).

Wat ook niet helpt is dat de Nederlandse politiek een ‘pro-cyclisch’ begrotingsbeleid voert. Geld uitgeven als het economisch goed gaat, en bezuinigen als het economisch minder gaat. Ik hoor bij de mensen die denken dat het huidige kabinet daarmee de crisis erger gemaakt heeft. Sommige landen voeren een anti-cyclisch begrotingsbeleid. Zuinig aan doen en schuld aflossen als het economisch goed gaat, en uitgeven om de pijn te verzachten als het economisch minder gaat. De meeste economen zijn het er over eens dat je daarmee minder diepe crises krijgt en er sneller uit bent.

Zo, dat is wel weer genoeg politieke woede voor een zondag… Hoe denk jij over de Nederlandse staatsschuld?

Gemiste kans

Het is meestal zinloos om terug te kijken en te denken ‘had ik maar’. Soms doe ik het wel. In een poging er iets van te leren voor de toekomst. En soms denk ik dan ‘au’. Dan doet het best wel een beetje pijn. Zo ook vandaag.

Wat is er aan de hand? Eerder deze week schreef ik over mijn historische spaarpercentages. Nadat ik dat stukje geschreven had, had ik ineens een ‘wat als’-gedachte. In het stukje zeg ik dat ik dit jaar in elk geval op een Spaarpercentage van 40% wil uitkomen. De vraag ligt dus voor de hand: Wat nou als ik vanaf 2003 ieder jaar een Spaarpercentage van 40% had gehad?

Met een spreadsheet is die vraag natuurlijk vrij snel te beantwoorden. En de uitkomst deed wel een beetje pijn. Zelfs rekening houdend met de vermogensverdeling bij echtscheiding had ik dan in de periode 2003 tot nu zo’n € 150.000 extra gespaard. En dan houd ik nog niet eens rekening met het rendement wat ik in die periode op dat extra vermogen gemaakt zou hebben. Dit is gewoon wat ik extra uit mijn inkomen zou hebben overgehouden. Anderhalve ton. Was dat mogelijk? Ja, dat denk ik wel.

Au. Maar ook een motivator.

Een boodschap dus vooral voor de iets jongeren onder ons. Begin op tijd. Hou vol. Het maakt echt verschil.

Spaarpercentages

Vorige week schreef Cheesy Finance over historische Spaarpercentages. Dat vond ik een interessant stukje. En omdat ik zelf al sinds 2003 mijn financiën gedetailleerd bijhoud, ben ik dit weekend eens in mijn digitale archief gedoken. Zoals eerder gezegd bereken ik het Spaarpercentage over een gegeven periode heel eenvoudig: het verschil tussen mijn inkomsten en mijn uitgaven, gedeeld door mijn totale inkomsten.

Heel eerlijk, ik vind mijn Spaarpercentages nog geen onverdeeld succesverhaal. De eerste jaren hielden we de financiën weliswaar bij, maar stuurden we er niet echt op. En ook zie je een aantal grote gebeurtenissen in mijn leven duidelijk terug in de grafiek. Maar hier komt ‘ie…

In de periode 2003 – 2006 zie je het percentage langzaam oplopen, naarmate Ex en ik iets beter gingen sturen. Maar daar zat toen nog niet echt een plan of doelstelling achter. In 2007 wordt die stijgende lijn onderbroken. Ik moest even in de administratie van dat jaar kijken hoe dat ook al weer kwam. Maar dat werd snel duidelijk, in dat jaar zijn we allebei aan een opleiding begonnen, die we zelf financierden.

Vanaf 2010 zie je de echtscheidingsperikelen een rol spelen. Die echtscheiding werd uiteindelijk afgerond in 2012, waarna begin 2013 de verrekening volgde. Dat verklaart het enorme Spaarpercentage van dat jaar. Vanaf dat moment ben ik het ook bij gaan houden en erop gaan sturen. Vervolgens komt er een heel diep dal in 2014. In dat jaar heb ik veel uitgaven gehad vanwege de emigratie naar het Verre Warme Land. Daardoor werkte ik een deel van dat jaar niet, maar moest ik wel mijn pensioenopbouw in Nederland blijven betalen. Vanaf eind 2014 had ik weer een baan (maar wel een lager inkomen), dus 2015 en 2016 waren best OK, met in 2016 wel nog weer de impact van de verhuizing terug naar Nederland en het kopen van ons huis.

Dat laatste zal ook in 2017 nog wel een beetje doorwerken, maar de eerste twee maanden van het jaar zijn veelbelovend. Dat is wel een beetje vertekend beeld, ik ga dit tempo niet het hele jaar volhouden als ik naar mijn begroting kijk. Maar ik reken erop om in elk geval boven de 40% uit te komen. Eigenlijk snak ik nu echt naar een aantal hele rustige jaren. Want die zijn uiteindelijk het gunstigst voor het Spaarpercentage.

Hoe heeft jouw Spaarpercentage zich de afgelopen jaren ontwikkeld?

Leestip!

Absolute aanrader voor iedereen, dit blogje van OverGeldzaken. Over waarom je echt beter in indexfondsen kunt beleggen. Warren Buffet zegt het. OverGeldzaken zegt het. En Geldnerd zegt het ook.

50plusminus

  • Berichtcategorie:Pensioen
Foto: Kamergotchi

Het zal niemand ontgaan zijn, het is weer verkiezingstijd. Nog iets meer dan twee weken te gaan, en Geldnerd heeft nog steeds niet besloten op welke partij hij gaat stemmen.

In deze verkiezingen spelen populistische partijen een belangrijke rol. Die partijen kenmerken zich meestal door hard geschreeuw, sterke gevoelens tegen bestaande structuren, oversimplificatie van problemen en oplossingen, en uitspraken waarvan men denkt dat ‘het volk’ die wil horen. Het moge duidelijk zijn dat dit in elk geval niet de partijen zijn waar Geldnerd op gaat stemmen. Maar iedere week word ik wel weer verrast (helaas zelden in positieve zin).

Eén van die partijen is 50plus. Of zoals ze dit weekend in de NRC genoemd werden, 50plusminus. Een partij voor boze 50-plussers die vinden dat hen tekort gedaan wordt. De lijsttrekker is een meneer die inmiddels betrapt is op liegen over zijn CV, gesjoemel met subsidies, geknoei met pensioenen van medewerkers en gedoe met zijn lease-auto. Blijkbaar maakt je dat uitermate geschikt om mensen te vertegenwoordigen die boos zijn. Oh ja, en rekenen kan hij ook niet.

Die meneer wil namelijk dat de AOW-leeftijd terug gaat naar 65 jaar. Dat is ‘ie al een tijdje niet meer, want we worden steeds ouder. En de AOW werkt met een omslagsysteem, waarbij de mensen die nu werken de AOW betalen van de mensen die daar nu recht op hebben. Dus als er relatief minder mensen zijn die werken en meer die AOW ontvangen, dan wordt het lastig om dat betaalbaar te houden. Gelukkig werkt ons pensioensysteem anders, daar sparen we met z’n allen een grote pot bij elkaar ‘voor later’.

En volgens die meneer kan dat dus wel, die lagere AOW-leeftijd. Ammehoela, natuurlijk kan dat. Alles kan. De vraag is alleen, willen we het met z’n allen betalen? En in die redenering liep meneer een beetje vast deze week.

Ik vind het een mooi voorbeeld van politieke luchtfietserij. We lezen allemaal nieuwe plannen die allemaal geld kosten. We lezen naar mijn mening te weinig hoe partijen dat willen gaan betalen. En net als in onze eigen financiën zijn daar echt maar twee manieren voor: meer inkomsten (=meer belastingen) of minder uitgaven elders (=ergens bezuinigen). Kortom, we krijgen niet het hele plaatje. En toch moeten we kiezen.

Overigens hoopt Geldnerd zelf ook dat over een tijdje de pensioenleeftijd wel weer omlaag kan. Als robots en automatisering het werk voor ons doen, en daar ook belasting over gaan betalen. Hopelijk op tijd voor Geldnerd…

Welke partij heeft jou de afgelopen week verrast?

Meer Excel en GoogleFinance

Geldnerd heeft het al vaker gezegd: als je eenmaal begint met spreadsheets, wil je steeds verder. Teruggaan naar minder functionaliteit is geen optie. En dat zorgt ervoor dat ik mijn spreadsheets blijf doorontwikkelen. Telkens opnieuw kom ik een situatie tegen waarin mijn programmatuur niet voorziet (lees: een error). Of ik verzin iets nieuws om mijn spreadsheets functioneel nog beter te maken.

Zo was ik me al een tijdje bewust van een tekortkoming van mijn beleggingsspreadsheet. Tekortkoming in mijn ogen, dan. Alle rapportages focusten vooral op de portefeuille als geheel, en op de fondsen die ik op dit moment in portefeuille heb. Maar ik wilde graag ook wat dieper in kunnen zoomen op individuele fondsen. En die informatie zat nu wel een beetje verstopt.

Dus heb ik een nieuw scherm gebouwd, ‘Fund’. Hier kies je uit een lijst één van de fondsen die in de spreadsheet zitten. Vervolgens worden automatisch alle belangrijke gegevens van dit fonds uit de spreadsheet bij elkaar gehaald. Ook wordt een lijst getoond van alle transacties die ik met dit fonds heb uitgevoerd. Bovendien kun je een specifieke grafiek laten zien van de ontwikkeling van de koers of van de waarde van het betreffende fonds. Hier laat het systeem automatisch de koersen zien uit de periode waarin ik het fonds in portefeuille heb gehad. Hieronder zie je hoe het scherm eruitziet. Het zit nog niet in de versie van de beleggingsspreadsheet die je kunt downloaden. Laat het me maar even weten in de comments of via de contactpagina als jullie er interesse in hebben.

Ook heb ik me iets meer verdiept in GoogleFinance. Deze functionaliteit van de vrienden van Google geeft je een schat aan informatie over allerlei fondsen die je kunt binnenhalen in je spreadsheets. Je kunt bijvoorbeeld historische koersen downloaden. Ik wilde graag bekijken of ik hier iets mee kon om mijn spreadsheet automatisch bij te werken. De GoogleFinance functie werkt voor de Google spreadsheet, maar met een kleine omweg kun je ‘m ook gebruiken in Excel. Hiervoor heb ik een voorbeeldspreadsheet gedownload bij InvestExcel (update 2020: helaas, ze bestaan niet meer). Daarmee ben ik zelf gaan experimenteren.

Daarbij kwam ik er helaas achter dat GoogleFinance maar iets meer dan de helft van de fondsen herkent die ik in portefeuille heb. Daarmee is de functie voor mij maar beperkt bruikbaar. Maar ik ga deze functie wel in de gaten houden, want als het aanbod uitgebreid wordt komen er veel nieuwe mogelijkheden voor mijn spreadsheet-manie.

Heb jij recent nog aan je spreadsheets gesleuteld?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten