Geachte AFM (6) – De Belgen doen het beter

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Beleggen

Jullie dachten misschien dat ik het opgegeven had, maar dat is niet zo. Mijn nieuwe bericht aan de AFM is een e-mail. De afgelopen weken druppelden er alsnog wat reacties binnen van buitenlandse AFM’s. Met als traagste de Luxemburgers, die mij op 12 oktober een antwoord gaven op mijn vraag van begin september.

Wat ik in dit bericht in elk geval doe is een specifiek antwoord verzoeken op alle vragen die ik in mijn brief gesteld heb. Hun algemene mail met verwijzingen naar Q&A’s doet dat namelijk niet echt. Of eigenlijk: echt niet.

Daarnaast ga ik ze erop wijzen dat diverse andere kleine landen wel documentatie toestaan in meerdere talen. De Luxemburgers accepteren Luxemburgs, Frans, Duits en Engels. De Belgen accepteren Nederlands, Frans, Duits en Engels. De Duitsers accepteren dan weer alleen maar Duits, en de Italianen alleen maar Italiaans. De Denen en de Zweden accepteren ook alleen hun eigen landstaal. Van de andere landen die ik heb aangeschreven, heb ik geen reactie gekregen. Maar België en Luxemburg, de andere BENELUX-landen, dus wel. Al weet ik ook wel dat dit meertalige landen zijn…

Ondertussen heb ik nogmaals geprobeerd om een antwoord te krijgen van Vanguard en iShares, en kreeg weer geen reactie. Tijdens de Meet-up in Zwolle (#ZWOLCON18) heb ik hier ook met diverse andere bloggers over gesproken. Achterdochtig als we zijn vermoeden we inmiddels dat de meeste aanbieders het diep in hun hart ook wel best vinden dat ze de Amerikaanse ETFs niet meer kunnen aanbieden. Het geeft ze namelijk de kans om alternatieven te gaan ontwikkelen. En ik ga er zomaar van uit dat die alternatieven hogere kosten zullen rekenen dan de Amerikaanse originelen. Dat zie je op dit moment ook al sporadisch gebeuren.

Tsja, en met een eigenwijze Nederlandse toezichthouder, en marktpartijen die het allemaal wel best vinden, zijn wij consumenten de pineut. Minder keuzemogelijkheden en hogere kosten.

Hoe ga jij inmiddels om met je beleggingsportefeuille?

Knikkende knieën op de beurs

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Beleggen

Het was geen fijne week op de beurs, die afgelopen week. Uiteindelijk eindigde mijn portefeuille 4,5% lager. In absolute termen: 1 maandsalaris. In de Slack-groep FIRE NL, kanaal #aandelen, begon het te zoemen.

Ik herken het gevoel. Natuurlijk ben ik ook niet blij met deze daling. Ik heb liever dat de beurs door blijft stijgen. Maar je weet dat dat niet altijd gebeurt. We zijn allemaal een beetje zenuwachtig, nu de stijgende markt al zo lang duurt. De meesten hebben de sterke daling van de beurs in 2008/2009 niet meegemaakt als actieve belegger, laat staan de dot-com crash in 2000/2001. En voor de meesten van ons staat er veel op het spel. Je kunt zomaar een paar jaar achterop raken op de weg naar je droom, de financiële onafhankelijkheid. Als je veel inlegt, dan staat er ook veel.

Het bewijst voor mij maar weer eens dat de aandelenmarkt niks met ratio te maken heeft, maar alles met emoties. En ook de schijnratio van geld en cijfertjes bestaat niet, het is emotie. Want wat is er nou helemaal gebeurd? Voor de meesten van ons is een stukje papieren waarde verdampt. En eigenlijk ook weer niets. Je bent immers niks kwijt totdat je jouw portefeuille verkoopt, Tom haalde deze bekende uitspraak afgelopen week ook aan in de Slack-groep. Balen als je nu moest verkopen, maar niks aan de hand als je jouw portefeuille gewoon vast kunt houden en nog een jarenlange (of decennia-lange) beleggingshorizon hebt. Een driejaars grafiek van de S&P500 index geeft ook voor mij wel weer een beetje perspectief over de gebeurtenissen van afgelopen week.

De beurs stijgt al min of meer sinds maart 2009. Ik reken met mijn eigen portefeuille sinds 1 januari 2013, toen ik na mijn echtscheiding ‘voor mezelf’ begon. Regelmatig vergelijk ik de optelsom van al mijn inleg met de huidige waarde van mijn portefeuille. En dan zie ik dat de aandelenmarkt ruim 35% mag dalen. Als dat zou gebeuren, dan zou ik nog steeds al mijn inleg over hebben.

Dat stelt me gerust, maar het is natuurlijk niet wat ik wil. Elke top in mijn portefeuille is de nieuwe norm. En vanaf die nieuwe top wil ik toch steeds weer hoger. Hebzucht, ook een zeer menselijke emotie.

Ook spreiden is een mechanisme om deze emotionele oprispingen te dempen. Dat doen wij ook. Elke maand zet ik de helft van mijn maandsalaris in voor mijn langere-termijn doelen. Een kwart maandsalaris naar de beleggingen, een kwart maandsalaris voor het (extra) aflossen van onze hypotheek. Die laatste levert elke maand lagere maandlasten op, ongeacht wat de aandelenmarkten doen. Ik maak dus altijd wel ergens ‘winst’. Ik weet het, het is allemaal jezelf voor de gek houden, maar psychologisch is het ook voor mij belangrijk.

Ik weet ook nog niet of ik stil kan blijven zitten wanneer de markt ooit weer 30 of 40 procent naar beneden gaat. Maar ik wil gewoon doorgaan. Ook omdat vorige crises, en mijn (terugkijkend) niet-optimaal (zeg maar: zwaar nadelig voor mijzelf) handelen daarin mij geleerd hebben dat dit voor de langere termijn de beste strategie is.

Hoe heb jij de afgelopen week op de beurs beleefd?

Geachte AFM (5) – wat nu?

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Beleggen

Na de teleurstellende eerste reactie van de AFM wil ik het er niet bij laten zitten. Onze toezichthoudende vrienden met een voorkeur voor de Nederlandse taal hebben namelijk geen van mijn vragen echt beantwoord. Maar wat te doen?

Ik heb een e-mail gestuurd aan Binck, Vanguard en iShares. Binck is namelijk, behalve in Nederland, ook actief in België, Frankrijk en Italië. Ik heb ze gevraagd of ze met mij de lijst willen delen van fondsen die ze per land niet meer aan kunnen bieden. Door die lijsten te vergelijken kan ik een idee krijgen of er sprake is van verschillen in toegankelijkheid van beleggingsproducten per land. Maar alleen Binck heeft gereageerd. Vanguard en iShares, die eerder dit jaar nog heel snel reageerden, nemen nu niet meer de moeite om te reageren.

Daarnaast heb ik ook een aantal zusterorganisaties van de AFM aangeschreven. Met enige zoeken vond ik namelijk een lijst op de website van de European Securities and Market Authority (ESMA), het Europese samenwerkingsverband van toezichthouders op de financiële markten. Hen heb ik gevraagd hoe zij in hun land omgaan met de taaleisen aan de Essentiële Informatie Documenten (EIDs). Staan ze alleen de eigen landstaal toe, of ook andere Europese talen (en zo ja, welke)?

En tsja, op minder dan de helft van deze aanschrijvingen heb ik een reactie ontvangen. Wel uit de Scandinavische landen die ik aanschreef, meestal binnen twee werkdagen. Maar uit de zuid-Europese landen (en België…) komt geen reactie. Hier worden dus een paar vooroordelen bevestigd. Zweden en Denemarken staan overigens ook alleen hun eigen taal toe. Maar bij de rest blijft het gissen.

Dus loop ik nu een beetje vast. Het is moeilijk om aanvullende informatie en aanvullende argumenten te vinden. Wat ik in mijn volgende bericht in elk geval ga doen is een specifiek antwoord verzoeken op alle vragen die ik in mijn brief gesteld heb. Hun algemene mail met verwijzingen naar Q&A’s doet dat namelijk niet echt. Ook ga ik de AFM vragen om per EU-lidstaat aan te geven hoe er met de Essentiële Informatie Documenten (EIDs) wordt omgegaan. In welke talen zijn die per land toegestaan?

Onlangs schreef het Financieele Dagblad overigens dat vermogensbeheerder State Street een list bedacht heeft. Zij hebben een aantal producten laten noteren aan de EuroNext in Amsterdam, die een kloon zijn van nu niet-toegankelijke Amerikaanse indextrackers. Maar de originele (Amerikaanse) versies rekenen een beheervergoeding van 0,13% op jaarbasis, de Europese trackers kosten 0,15%. Daarnaast verschilt de weging van sommige trackers een beetje van de originele variant. In het artikel geven Vanguard en Blackrock overigens geen commentaar over hun plannen op dit front.

Heb jij nog suggesties voor mijn volgende bericht aan de AFM? En, als jij ook een bericht aan de AFM hebt gestuurd, heb je dan reactie gekregen?

Investeringsblunders en ‘Buy and Hold’

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Beleggen

Onlangs schreef ik, in navolging van CheesyFinance, een (veel gelezen) blogje over mijn ‘minder succesvolle beleggingen‘. Eén van de reacties kwam van Joost van In De Fruitboomgaard, die zich afvroeg hoe een en ander uitgepakt zou hebben als ik een ‘Buy and Hold’ strategie had gevolgd. Dus wel aankopen, maar daarna niet meer verkopen, de strategie die ik (in navolging van vele anderen) tegenwoordig volg. Dat is een goede vraag, en ook weer stof voor een blogje.

Dat was nog best een uitzoekklusje…

NewConomy werd omgedoopt in Real Time Company, maar kwam in 2004 in een surseance van betaling terecht, en kwam daar in 2005 weer uit. Strafbankje van de beurs, dat soort dingen. Daarna wordt het speuren. In 2007 wordt de naam veranderd in Vivenda Media Groep, met daarbij een grote aandelenuitgifte en plaatsing bij BV’s met illustere namen als De Groote Zandschulp 1 B.V. Verliezen bleven ze maken, en in 2013 namen ze een afvalverwerker over en gingen ze verder onder de naam Inverko NV. Die naam werd in 2017 veranderd in Phelix NV. Eind 2017 nam Phelix dan weer Alumexx over, en werd de naam dus weer veranderd. En dat bedrijf bestaat nog, en staat op dit moment rond de € 1,50. Ik kan niet achterhalen of het aandeel in de tussentijd nog gesplitst is, dus ik ga maar even uit van mijn 100 aandeeltjes. Daar zou ik dus geen winst op gemaakt hebben, want ik heb op € 1,77 verkocht. Geen succesverhaal dus.

Dan Robeco Medical Biotech. Dat werd in 2003 met Robeco Health Care samengevoegd tot Robeco Health Care Equities, dat heb ik ook nog meegemaakt. Eind 2009 veranderde de naam in Robeco Health & Wellness Equities. Je moet de trends natuurlijk goed blijven volgen als veel te dure en onderpresterende fondsbeheerder… Dat fonds is dan in 2011 opgegaan in het SAM Sustainable Health Living Fund. En dat wordt nu verhandeld voor rond de € 190. Dat is fors hoger dan de prijs waar ik destijds voor verkocht, maar ik kan nergens achterhalen of mijn aandelen destijds in al die veranderingen en samenvoegingen wel een-op-een zouden zijn overgegaan. Geen enkele garantie dus dat buy-and-hold hier succesvol geweest zou zijn.

Merril Lynch Japan Opportunities Fund veranderde in 2008 in het BlackRock Japan Opportunities Fund. Dat bestaat nog, en het heeft sinds 2008 een geannualiseerd rendement van 11,84% gemaakt. Hier zou Buy and Hold dus wel geloond hebben!

Tot slot SNS Reaal. Dat verhaal moge bekend zijn, het werd op 1 februari 2013 genationaliseerd. Procedures over schadeloosstelling lopen nog, maar zien er niet goed uit voor de voormalige aandeelhouders. Hier zou ik dus waarschijnlijk mijn hele inleg zijn kwijtgeraakt.

Laten we het er maar op houden dat ik in die tijd een hele slechte neus voor fondsen had. Maar ik denk dat in deze specifieke gevallen ‘buy and hold’ me niet veel verder had gebracht.

Heb jij nog wel eens teruggekeken naar jouw beleggingsblunders?

Meer met Meesman?

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Beleggen

Toen Vriendin en ik elkaar leerden kennen, ging het natuurlijk niet bij de eerste date al over geld. Op dat punt in de relatie heb je andere dingen aan je hoofd, zoals of je wel leuk gevonden wordt. Maar naarmate we elkaar beter leerden kennen, kwam het onderwerp wel regelmatig ter sprake. Uiteindelijk is Vriendin zelfs de aanstichtster van Geldnerd geweest: zowel het idee om een blog te beginnen over mijn ‘financiële hobby’ als de naam zijn ontsproten aan haar creatieve brein.

Geldnerd was destijds nog druk bezig met de financiële afwikkeling van mijn echtscheiding (dat kan soms een paar jaar duren, weten de ervaringsdeskundigen), en het opstarten van mijn nieuwe beleggingsportefeuille, en er werd al druk gewerkt aan het spaarpercentage. En ook Vriendin is haar hele leven een vlijtig sparende dame geweest. Maar beleggen, daar deed ze niet aan. Vroeger heeft ze wel belegd. Haar ouders hebben haar een bedrag gegeven met de mededeling dat ze daarmee haar studie moest betalen, en beleggen heeft daarbij geholpen. Maar na haar studie is ze er niet mee doorgegaan. Veel te riskant en veel te ingewikkeld. Het niet beleggen was ook frustrerend door de steeds maar dalende spaarrente. Ze shopte driftig rond bij de aanbieders van de hoogste spaarrente, maar iedere ‘hoogste’ was weer een stukje lager dan de vorige.

En iedere keer als zij haar financiën bijwerkte (niet zo vaak als ik het doe, maar wel een paar keer per jaar) hoorde ik haar zuchten. Af en toe hield ik haar op de hoogte van mijn beleggingsresultaten. ‘Fort Spaarrekeningen’ werd stormrijp gemaakt. Een paar jaar na de start van onze relatie was het zover. Vriendin ging beleggen. Maar ze wil er vooral niks aan hoeven te doen. Ze maakte dus een account aan bij Alex Vermogensbeheer, waar ik op dat moment ook nog een portefeuille aanhield.

Een van de stappen bij het openen van die rekening is het invullen van een vragenlijst, om je beleggingsprofiel en risicobereidheid te bepalen. Dat was nog wel een dingetje. Vriendin heeft de vragenlijst meerdere keren in moeten vullen voordat er iets anders uitkwam dan het advies om vooral te gaan sparen, maar echt niet te gaan beleggen. Maar door het een paar keer opnieuw te proberen, kwam ze uiteindelijk bij het Behoedzame profiel uit. En ging ze aan de slag. Destijds met een eenmalig bedrag, maar door de jaren heen heeft ze bijgestort.

Inmiddels heeft ze daar een aardige portefeuille staan. Nog steeds behoedzaam, dat wel. Dus dat gaat een beetje langzaam, gegeven de huidige rendementen op obligaties. En dan komt er toch die drang naar meer… Nu volgt Vriendin tegenwoordig mijn blog, en ook een aantal collega-bloggers over financiën. Dus had ze gelezen over Meesman. En dat leek haar wel wat. Want ze wil wel beleggen, maar er vooral niet teveel aan hoeven doen of naar te kijken. Want fluctuaties, daar word je maar zenuwachtig van.

Dus heeft ze in 5 minuten een account geopend bij Meesman. Eerst maar eens met één bedrag in één keer. Maar wel helemaal in aandelen.

En ik? Ik ben trots op haar.

Sell in May and go away…

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Beleggen

…but remember to be back in September…

Het is een van die ‘investeringswijsheden‘. Verkoop je aandelen in mei, en kom pas na de zomer weer terug op de beurs. De gedachte is dat aandelen in de periode van november tot en met mei het best presteren, om dan in de zomer stil te staan of iets weg te zakken.

In de zomer van 2018 zou dat een erg slecht idee geweest zijn, zag ik afgelopen weekend toen in naar de Year-to-Date grafiek van mijn portefeuille keek. Als ik corrigeer voor mijn inleg gedurende de zomer, dan heb ik sinds 1 mei een rendement behaald van 7,8%. Iets heel anders dan de 0,03% die je tegenwoordig krijgt op een spaarrekening bij een grootbank, en de 0,25% die ik tegenwoordig op mijn hoge-rente-en-vrij-toegankelijke-spaarrekening krijg.

Kopen en vasthouden. De blik op de lange termijn. Dat blijft mijn motto.

Heb jij jouw aandelen verkocht in mei?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten