Schending van de mensenrechten

  • Berichtcategorie:Belastingen

Een schending van de mensenrechten is het niet. Maar de Hoge Raad, de hoogste rechtbank in ons land, is wel erg kritisch over de vermogensrendementheffing. Dat bleek eerder deze week.

Ik word altijd een beetje ongemakkelijk als mensen voor dit soort zaken claimen dat het om een schending van de mensenrechten gaat. Daarbij heb ik toch eerder het beeld van dictators en onderdrukte bevolkingen en martelingen en gebrek aan persvrijheid en zo. Zelf ben ik blij en trots dat ik in een behoorlijk democratisch land mag leven. Dus om nou te claimen dat de belastingdienst onze mensenrechten schendt….?

Tegelijkertijd ben ook ik geen fan van de vermogensrendementheffing, daar heb ik al vaker over geschreven. Het ontmoedigt mensen om vermogen op te bouwen. En feitelijk betaal ik nog een keer belasting over geld waar ik ook al eerder inkomstenbelasting over betaald heb. Ik ben dan ook blij om te lezen dat de Hoge Raad kritisch is over deze belasting. Want in haar vonnis staat wel dat als een verondersteld rendement van 4 procent voor particuliere beleggers niet haalbaar is, van de wetgever mag ‘worden verlangd dat hij de regeling aanpast teneinde de beoogde benadering van de werkelijkheid te herstellen’. En nou maar wachten op de reactie van het Ministerie van Financiën.

Worden jouw mensenrechten wel geschonden?

Hoe is het toch met Geldnerd?

Het is een beetje rustig hier. Dat heeft een aantal redenen. Het opstarten in Nederland en in mijn nieuwe baan kost veel tijd en energie (ook al is het heerlijk om weer terug te zijn). Daarnaast vraagt Hondje ook de nodige aandacht, want zo’n grote verhuizing en het gemis van Vriendin hebben veel impact op hem. Gelukkig heb ik inmiddels een goede uitlaatservice die hem elke werkdag ophaalt, waarmee hij samen met een aantal andere honden lekker in het bos gaat wandelen en spelen. Dat is fijn.

Ik merk dat ik daardoor ook even minder tijd en energie aan mijn financiën besteed. Zo heb ik al in geen maand meer naar de aandelen gekeken. En ook de administratie moet nodig bijgewerkt worden. Deze week kwam er bovendien een blauwe envelop van de Belastingdienst over mijn Aangifte 2014, die ook actie vraagt. Gelukkig merk ik ook dat ik langzamerhand ook weer zin krijg om me met dat soort dingen bezig te houden. Ik heb ook alweer wat ideetjes voor nieuwe functionaliteit in mijn spreadsheets. Dus jullie mogen er op rekenen dat er de komende weken weer wat meer activiteit komt op deze blog.

En nog één weekje, dan is Vriendin er ook weer. Daar kijken we alledrie (Vriendin, Hondje en ik) heel erg naar uit.

Afgelopen week kreeg ik ook bericht dat onze container met inboedel veilig is aangekomen in de haven van Rotterdam. Inmiddels zijn alle formaliteiten ook vervuld en staat alles opgeslagen bij de verhuizer. In afwachting van een nieuw huisje waar we onze eigen spulletjes weer kunnen gebruiken.

Hoe is het met jullie?

Over Budget en Kasstroom

In mijn administratie maak ik een onderscheid tussen Budget en Kasstroom. Kasstroom (ook bekend als: Cash Flow) is een term in de bedrijfseconomie waarmee bij een onderneming de in- en uitstroom van liquide middelen (zeg maar ‘geld’) bedoeld wordt. De netto kasstroom is het verschil tussen de ontvangsten en uitgaven gedurende een bepaalde periode of voor een bepaald project. Als de uitgaven de ontvangsten overtreffen, wordt van een negatieve kasstroom gesproken. Zijn de ontvangsten groter dan de uitgaven, dan is er een positieve kasstroom.

Waarom vind ik dit onderscheid belangrijk? Dat is heel eenvoudig: Als ik al mijn budget voor het hele jaar in één keer uit zou geven, kom ik gewoonweg geld te kort. De kasstroom vertelt mij wat ik elke periode (ik werk op maandbasis) moet betalen en wat er binnenkomt. Zo weet ik ook precies wat er elke maand overblijft nadat alle ‘verplichte dingen’ betaald zijn. En voorkom ik dat ik op het verkeerde moment geld uitgeef aan kleding, dure etentjes en andere niet-noodzakelijke dingen.

Ik heb dus een budget op jaarbasis: wat mag ik van mezelf dit jaar in totaal uitgeven aan alle posten in mijn grootboek. En ik heb een kasstroom prognose op maandbasis: welke vaste uitgaven en inkomsten zijn er in die maand te verwachten (en in welke week), en wat blijft er dan over voor andere dingen. In de kasstroom prognose staat ook het bedrag wat ik in die maand wil sparen, want het werkt voor mij toch het beste om mijzelf eerst te betalen.

Budgetteren doe ik in principe eens per jaar. Als in december de nieuwe maandelijkse bedragen voor verzekeringen, gas/water/licht et cetera bekend zijn. Ik kijk dan ook wat ik in dat jaar daadwerkelijk uitgegeven heb ten opzichte van mijn budget, en waar ik kan/wil besparen of juist iets mag verruimen. Ook plan ik op deze manier te verwachten uitgaven die minder regulier zijn. Heb ik een nieuwe bril nodig? De verlenging van dat ene meerjarige abonnement. Als ik gedurende het jaar zie dat mijn uitgaven en budget uit de pas lopen neem ik tussentijds maatregelen. Soms is dat een ruimer budget, maar vaker zijn het maatregelen om kosten te besparen.

De eerste keer budgetteren was meer werk. Dat kostte een hele middag. Downloaden van mijn overboekingen bij mijn bank en ‘verdelen over de bakjes‘. Daarna is het een kwestie van bijhouden.

Het geeft inzicht. Inzicht waar het geld naartoe gaat (‘Wat! Zoveel?’). Het helpt me om keuzes te maken. (‘Ik vind A toch echt belangrijker dan B’). En het geeft rust. Geen vervelende financiële verrassingen meer. Weten waar ik aan toe ben.

Hoe budgetteer jij?

Beter een slecht plan dan geen plan

Een zeer interessante blog recent bij Amber Tree (in het Engels, hier). Ik heb al vaker gemerkt dat we qua filosofie aardig op één lijn zitten.

Financiële planning, het is een uitdaging. Toen ik vijftien jaar geleden actief begon met het managen van mijn financiën, was dat ‘managen’ ook het enige wat ik deed. Kijken wat erin kwam en wat eruit ging. De eerste stap die ik maakte was naar een budget. Daarvoor deed ik al de nodige research. Wat gebruikte een gemiddeld Nederlands huishouden? Wat vinden we zelf belangrijk en wat niet? Dat leidde tot een serie besparende maatregelen, vooral op het terrein van abonnementen.

Financieel plannen deed ik nog niet, dat vond ik lastig. Langzaamaan ging ik wel wat scenario’s ontwikkelen, gewoon in Excel. Wat gebeurt er als ik de komende 10, 20, 30 jaar rendement X maak op mijn vermogen? Maar voor plannen heb je doelen nodig. En dat vond (vind) ik lastig. Ik heb ze allemaal verkend, hoor. Het boerderijtje in het buitenland, rond de wereld zeilen, 10 jaar eerder met pensioen. Maar uiteindelijk voelen ze (nog) niet als mijn doelen. Vooralsnog vind ik werken heerlijk en kan ik mij moeilijk voorstellen dat ik daarmee wil stoppen. Al zal dat vast wel een keer veranderen.

Uiteindelijk heeft het een aantal jaren geduurd voordat ik ‘mijn’ plan gevonden heb. Het bestaat uit twee delen.

Het eerste deel is een aanvulling op mijn pensioen. Vaste lezers weten dat ik niet erg optimistisch ben over wat mijn betaalde pensioenpremie uiteindelijk gaat opleveren. Dus ik ga uit van een jaarlijkse aanvulling van € 35.000 op mijn eigen pensioen, in elk geval totdat ik 100 word.

Daarnaast wil ik ruim voor mijn pensionering ook de beschikking hebben over een eenmalig bedrag van € 300.000 om een nader te bepalen grote droom te vervullen. Misschien toch die zeiltocht rond de wereld, of dat boerderijtje in een land met een beter klimaat dan in Nederland. Of misschien gebeurt dat allemaal niet en geef ik het uit aan reizen of geef ik het weg aan goede doelen. Dat weet ik nog niet.

Zoals Amber Tree ook aangeeft kan het maken van lange-termijn plannen best beangstigend zijn. Er zijn meer dingen die je niet weet, dan dingen die je wel weet. En omstandigheden kunnen veranderen. Dan moet je het aandurven en aankunnen om je plan overboord te zetten of aan te passen. Mijn planning heeft inmiddels een echtscheiding, een nieuwe relatie, en een periode van drie jaar in het buitenland doorstaan. Maar het is nu dan ook wel een ander plan dan 10 jaar geleden.

‘Life is what happens while you are busy making other plans’, en ‘if plan A fails, there are 25 other letters in the alphabet’. Het lijken van die dooddoeners, maar inmiddels heb ik er wel gevoel bij.

Hoe ziet jouw lange-termijn plan eruit?

Jaarlijkse geldvragen

Financiën op orde en klaar ben je. Toch? Of toch niet? Voor mij niet. Ik hou mijn financiën wekelijks in de gaten, bij grote veranderingen in mijn  leven en rond de jaarwisseling extra. In elk geval zijn er zeven vragen over mijn financiële situatie die ik mezelf jaarlijks stel.

Heb ik schulden?

Gelukkig is het antwoord ‘neen’. Wij overwegen een huis te kopen, en dan komt er een hypotheek. Maar op dit moment heb ik geen schulden. Ik heb één creditcard, maar die betaal ik keurig elke maand af. Schulden hebben betekent ook: toekomstige inkomsten nu uitgeven. Dat wil ik vermijden.

Heb ik voldoende buffer?

Consensus lijkt een beetje te zijn dat je 6 maanden aan reguliere uitgaven moet kunnen bekostigen uit je buffer. Dat zou voldoende moeten zijn om, als je bijvoorbeeld je baan kwijtraakt of een ongeluk krijgt, niet meteen in de financiële problemen te komen. Voor zelfstandigen zou ik een hogere buffer adviseren, bijvoorbeeld 12 maanden.

Zelf hanteer ik een ruimere buffer, van 6 volledige maandinkomens. Die heb ik sinds een aantal jaren en staat veilig op een spaarrekening waar ik er direct bij kan.

Is mijn gezinsinkomen beschermd?

Als je gezin afhankelijk is van jouw inkomen, dan is het goed om je af te vragen wat er zou gebeuren als dat inkomen wegvalt. Levensverzekering? Nabestaandenpensioen? Arbeidsongeschiktheidsverzekering? Misschien niet de leukste onderwerpen om over na te denken, maar het is beter dan straks onaangenaam verrast worden.

Gelukkig verdient Vriendin ook een prima inkomen, dus ik hoef me hier geen zorgen over te maken.

Ben ik beschermd?

Wat zouden de gevolgen zijn er als er iets met mij gebeurt? Stel dat ik arbeidsongeschikt word? Dan raak ik mijn inkomen (deels) kwijt en zou ik bijvoorbeeld ook te maken kunnen krijgen met hogere zorgkosten. Daar zijn wel oplossingen voor, bijvoorbeeld een arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Dit is een punt wat ik zelf nog niet goed geregeld heb. Het staat op mijn lijst van doelstellingen voor 2016, dus daar kom ik binnenkort op terug.

Is mijn pensioen goed geregeld?

Pensioen is een regelmatig terugkerend thema op mijn blog. Ik ben een van de mensen die er van uitgaat dat het pensioen wat ik opbouw niet voldoende zal zijn. En dat ik dus zelf extra bij moet sparen. Dit is een onderdeel wat ik goed in beeld heb, het is de kern van mijn persoonlijke financiën.

Krijg ik de beste deal?

Iedereen neemt wel een aantal vaste diensten af. Gas, elektra, internet, tv, (mobiele) telefoon. Vaak krijg je korting als je je inschrijft, maar die korting is vaak maar voor een beperkte periode. Het is dus verstandig om regelmatig te kijken of je nog wel de beste deal krijgt. Wees niet bang om over te stappen.

Geldnerd woonde de afgelopen jaren helaas in een land waar de meeste van die diensten in handen zijn van overheidsmonopolies. Dus ik betaalde teveel en overstappen was helaas niet mogelijk…

Welke vragen stel jij jezelf als onderdeel van de jaarlijkse financiële check-up?

Als ik er niet meer ben

Nog even en ik ben aan mijn derde testament toe. En ik ben nog lang geen 50… Mijn eerste testament maakten mijn ex en ik toen we samen een huis kochten. We hebben bewust gekozen voor een financiering op basis van één inkomen, en wilden ook de zaken goed regelen ‘voor het geval dat’. Een van de eerste dingen die ik tijdens de echtscheiding heb gedaan, is dat testament herroepen. Want haar laten erven als er iets met mij zou gebeuren leek me niet zo’n fijn idee (en dat gevoel was wederzijds…).

Toen ik een aantal jaren later een samenlevingsovereenkomst afsloot met Vriendin, hebben we direct ook allebei een testament laten maken. De notaris gaf een fijne korting, en op dat moment was onze overweging ook om de zaken goed te regelen ‘voor het geval dat’. We zouden namelijk niet al te lang daarna naar het Verre Warme Land vertrekken. Het testament is eenvoudig. Mijn aandeel in een eventuele woning en inboedel gaan naar Vriendin. De rest wordt verdeeld over enkele goede doelen en familieleden van ‘de volgende generatie’.

Inmiddels zie ik alweer allerlei relevante ontwikkelingen. Zo ben ik aan het nadenken over een Leventestament. De rompslomp eromheen (jaarlijks bijwerken) schrikt me nog een beetje af. Maar het komt wel tegemoet aan één van mijn grootste angsten: dat er iets met mij gebeurt en ik als ‘kasplantje’ verder zou moeten. Dat is voor mij een heel persoonlijk iets, dat wil ik echt niet.

Ook lees ik steeds meer over het ‘Digitaal Testament’. Nu een steeds groter deel van mijn leven uit nulletjes en eentjes bestaat is dat ook wel iets om over na te denken. Sowieso ga ik eens per jaar door al mijn gebruikersaccounts heen en verwijder de accounts van websites die ik niet meer gebruik. Dat valt nog niet altijd mee, maar gelukkig zijn er websites die kunnen helpen.

Ik heb ook een document gemaakt met daarin allerlei praktische zaken, zoals een overzicht van waar mijn bankrekeningen lopen. Dat document werk ik jaarlijks bij, en mijn beoogd executeur testamentair heeft een kopie. Ik wil het voor mijn nabestaanden niet lastiger maken dan noodzakelijk.

Onlangs las ik dat, als er geen erfgenamen zijn, de erfenis afgewikkeld wordt door de overheid. Eventueel geld dat overblijft komt in beheer bij het ministerie van Financiën, in de zogenaamde ‘consignatiekas’. Daar wordt het 20 jaar bewaard, en dan vervalt het aan de Staat. Recente cijfers kon ik niet vinden, maar blijkens antwoorden op Kamervragen zat er in 2011 € 24,9 miljoen in de consignatiekas.

De rubriek ‘Geld en Recht’ van het Algemeen Dagblad heeft in december 2015 overigens een handige checklist gepubliceerd voor het maken van een testament.

Hoe heb jij de zaken geregeld voor ‘als je er niet meer bent’?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten