De Ping terreur

201610-smartphoneGek werd ik ervan. Ieder gesprek dat ik had, iedere treinreis die ik maakte, ieder moment van de dag. Ping…. Whatsapp, Facebook, e-mail, Breaking News meldingen van allerlei apps. Tientallen keren per dag piept en trilt de gemiddelde smartphone. Niet zelden grijpt de eigenaar iedere keer naar die telefoon om te kijken wat er gebeurt. Maar niet alleen de eigenaar wordt gestoord, ook iedereen in zijn of haar omgeving.

En eerlijk gezegd, mijn eigen telefoon was niet anders. Meestal zette ik ‘m wel op stil, maar dan trilde die nog steeds. En ook bij mezelf merkte ik die neiging om dan tóch even te kijken. Ongeacht waar ik was en met welk gezelschap. En daar begon ik me aan te ergeren. En ik heb 4 van die apparaten, moet ik bekennen. Een zakelijke tablet en smartphone. En een privé tablet en smartphone.

Het was dus tijd voor een ingreep. Minimalisme. Ik heb vrijwel alle meldingen uitgezet. Alleen als ik gebeld wordt, dan gaat er nog een geluid en/of trilt de telefoon. Verder is het stil. Ik bepaal nu zelf wanneer ik op de apparaten kijk, wanneer het mij uitkomt. En dan vertellen de Badge App Icons, de tellertjes rechtsboven in de icoontjes van de apps, mij waar er berichten of nieuwe dingen zijn.

Heerlijk. Wat een rust. Nu de rest van Nederland nog.

Hoe vaak ‘pingt’ jouw telefoon?

Wat geef je een minimalist?

  • Berichtcategorie:Minimalisme

201609-cadeauOnlangs was Geldnerd op zoek naar een cadeautje voor iemand. En ineens bekroop mij een hele relevante vraag. Wat zou ik zelf cadeau willen krijgen, nu ik overtuigd minimalist ben? Want ik wil zo min mogelijk materiële bezittingen. En als ik iets wel wil hebben, stel ik hoge eisen en maak ik een uitgebreide afweging. Relevant ook zo aan het begin van het jaarlijkse cadeautjes-seizoen.

Tijdens mijn zoektocht naar het antwoord op deze vraag stuitte ik ondermeer op een blogpost over dit onderwerp van MoedersMinimalisme. Haar drieluik communiceer (laat weten dat je minimalist bent), geef een alternatief (het aloude verlanglijstje) en accepteer (wat ik interpreteer als geef weg of gooi weg…) spreekt mij wel aan. MoedersMinimalisme heeft overigens ook een blogpost met cadeautips. Met wat Googelen vond ik nog een paar andere blogposts met cadeautips voor minimalisten, zoals Naoki, PapierWerken en Pearl Flamingo. Twee dingen vallen me op. Ten eerste, veel aandacht voor ‘ervaringen’ in plaats van materiële cadeautjes. En ten tweede, het zijn allemaal vrouwen. Worden / zijn wij mannen geen minimalisten? Of schrijven we er niet over?

Zelf wil ik eigenlijk helemaal geen cadeautjes. Ik vind het ook vaak erg moeilijk om iets leuks te verzinnen voor iemand anders, en voor mezelf vind ik het ook steeds moeilijker. Een goede fles whiskey of wijn, daar doe je me nog wel een plezier mee, in de categorie materiële goederen. En die komt ook wel op. Maar het allerliefst krijg ik een goed gesprek cadeau, over een stevig onderwerp, of meer filosofisch van aard. Dat zijn de echte cadeautjes.

Wat krijg jij graag cadeau?

Symptoombestrijding

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Tijdens ons verblijf in het Verre Warme Land is ‘ontspullen’ een echte trend geworden in Nederland. Vriendin (die dol is op tijdschriften) wees me erop dat elk zichzelf respecterend blad er wel een of meer artikelen aan wijdt.

Zoals jullie weten ben ook ik al een tijdje bezig met minimaliseren. Maar normaal word ik een beetje narrig van trends. Geldnerd is van nature geneigd om zich te gaan verzetten zodra het lijkt dat iedereen zich met een onderwerp gaat bezighouden.

Dat gevoel heb ik nu gelukkig niet. Blijkbaar is het al zo’n deel van mezelf geworden dat ik gewoon door kan op mijn eigen pad.

Ontspullen voelt voor mij wel een beetje als symptoombestrijding. Je neemt immers afscheid van dingen die je al hebt. Het lijkt mij beter om ervoor te zorgen dat je dingen helemaal niet koopt. Want wat je niet koopt, hoef je ook niet te ontspullen.

Ik heb natuurlijk makkelijk praten. Mijn echtscheiding en verblijf in buitenland hebben mij al van heel veel bezittingen afgeholpen. Maar ik ben vastbesloten om ervoor te zorgen dat ik niet opnieuw een grote voorraad bezittingen opbouw. We zullen zien of dat gaat lukken.

Ben jij ook aan het ‘ontspullen’?

Voordelen van terugkeren

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Geldnerd en Vriendin zijn nu allebei terug uit het Verre Warme Land. Dat is fijn (we zijn weer samen) maar ook een hele uitdaging. Hondje is inmiddels wel gewend in Nederland, maar wij moeten nu ook op zoek naar een huisje (waarover later meer op dit blog).

Door de verhuizing en het opbouwen van ons nieuwe leven staan de persoonlijke financiën even op een laag pitje. Ik houd nog wel de administratie bij zoals ik gewend was, maar sinds ik begin dit jaar mijn beleggingen grotendeels verkocht heb houd ik me daar even nauwelijks mee bezig. Dat komt wel weer, na de eerstvolgende stevige correctie van de beurs. Maar de verhuizing heeft ook al voordelen.

Bij Becoming Minimalist las ik een interessante blog over de chaos in de gemiddelde kledingkast (en hoe dat op te lossen). Dat probleem hebben wij niet. We leven van wat we in onze twee koffers per persoon hebben meegenomen, met wat dingen die we in Nederland bij onze ouders hadden achtergelaten en wat recente aankopen als aanvulling.

Eerder heb ik al geschreven over mijn hamsterwoede. Daar ben ik sindsdien stevig mee aan de slag gegaan. Nee, de scheermesjes zijn nog niet op (nog 8 stuks te gaan). Maar de kledingcollectie is, mede door de verhuizing, goed opgeruimd.

Ik hanteer nu als uitgangspunt dat ik met mijn kledingvoorraad twee weken vooruit moet kunnen zonder wasmachine. Voor mijn werk draag ik kostuums, meestal inclusief stropdas. Ik heb dus 5 kostuums en 12 nette zakelijke overhemden, en een collectie stropdassen. De meeste saai en degelijk, want ik doe iets met financiën. Twee paar nette bruine en nette zwarte schoenen, enkele riemen en voor twee weken sokken en ondergoed maken dat compleet. En een nette regenjas, onmisbaar in dit natte landje.

Vrijetijdskleding is nog wat lastiger. Ik heb 4 broeken en 6 nette poloshirts, overblijfsel uit het Verre Warme Land. Ook twee korte broeken, maar daar kan (wil) ik in Nederland toch minder mee. Twee paar wat meer casual schoenen. Een fleece vest, onmisbaar om Hondje uit te laten. En dat is het wel voor dit moment.

Het wordt pas echt een uitdaging als straks de winter weer begint. Ik heb nog een paar warmere truien, maar die zijn wel aan het einde van hun ‘levenscyclus’. Winterjassen en sjaals heb ik helemaal niet meer, handschoenen moeten nog ergens in een doos in de opslag liggen. Dus zodra het kouder gaat worden zal er toch iets uitgebreider geshopt moeten worden. Maar daar heb ik in mijn budget voor 2016 al rekening mee gehouden.

Al met al vind ik mijn kledingcollectie redelijk overzichtelijk, en ik ben vastbesloten om dat zo te houden. Hoe zit het met de chaos in jouw kledingkast?

Grote schoonmaak

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Nee, het is nog géén voorjaar. Maar toch heb ik het onlangs gedaan. Een grote (digitale) schoonmaak.

De aanleiding was simpel. Ik had genoeg van Facebook. Ben er ooit aarzelend aan begonnen, en echte liefde is het nooit geworden tussen mij en hen.  En zoals Marie Kondo dan zegt: “Maakt het je gelukkig? Nee? Dan moet het weg.”

Zo gezegd, zo gedaan. Ook de Twitter-account waar ik al meer dan 6 maanden niet geweest was, sneuvelde in dit proces. Het ruimt op en het lucht op. Maar ik realiseerde me dat ik nog veel meer accounts heb op veel meer plekken, waar ik niks (meer) mee doe. Dus heb ik alle gegevens bij elkaar gezocht en ben aan de slag gegaan. Bij veel websites valt dat nog niet mee, maar met wat hulp van Google lukt het meestal wel.

Weer een stapje dichter bij het minimalisme-doel.

Wanneer heb jij je laatste ‘digitale schoonmaak’ gehouden?

Het einde van de winkelstraat?

  • Berichtcategorie:Minimalisme

De afgelopen week werden we overspoeld door nieuws van het winkelfront. V&D, DA, alle schoenketens van de Macintosh Groep. Stuk voor stuk leggen ze het loodje. Erg vervelend voor de betrokken medewerkers, dat is zeker waar. En lege panden in grote winkelstraten is ook geen prettig gezicht. Maar ga ik ze missen? Niet echt.

De wereld is veranderd. Of in elk geval: genoeg mensen hebben hun gedrag veranderd. En die winkels hebben daar last van. Ik hoef alleen maar naar mijn eigen gedrag te kijken. Zelf consumeer ik niet echt om het consumeren. Ik koop dingen die ik nodig heb. Veel minder dan een aantal jaren geleden, maar toch. Als ik iets groters koop, vergelijk ik de mogelijkheden en de prijzen online. Liefst ook met gebruikersreviews: hoe ervaren anderen datgene wat ik wil kopen?  Wat zijn de voor- en nadelen? En uiteindelijk koop ik het daar waar ik een aantrekkelijke prijs en goede service verwacht. Vaak online. Want ik ben niet iemand die voor z’n plezier op drukke dagen naar winkels gaat.

Dat begon met boeken, elektronica en dergelijke. Maar ook kleding, voedingsmiddelen en luxe-artikelen koop ik steeds vaker online. De meeste online winkels hebben een goed retourbeleid. Bevalt het me niet, dan stuur ik het terug. De winkel komt naar mij toe, in plaats van dat ik naar de winkel moet.

Bewust consumeren is volgens mij een stuk makkelijker geworden door het internet. Er is meer keuze in winkels, maar ook veel meer informatie om als consument je beslissing op te baseren. En ik ben er ook gerichter door gaan winkelen. Ik doe ook minder impulsaankopen.

Dat al die winkelketens failliet gaan is dus ook een beetje mijn schuld, want ik kom er niet (meer). Omdat het niet meer aantrekkelijk of noodzakelijk voor me is. En die winkels hebben zich daar onvoldoende op aan weten te passen. De wereld verandert. Dat vinden we soms lastig, maar het gebeurt gelukkig wel. Want anders zaten we misschien nog in een grot na te denken of we het vuur nou wel of niet uit moeten vinden…

Ga jij die winkelketens missen?