Heel veel gadgets

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Hier op Geldnerd HQ hebben we vier smartphones, drie tablets en drie laptops. Vriendin en ik hebben allebei een zakelijke tablet, een zakelijke smartphone, een privé smartphone en een privé laptop. Geldnerd heeft verder nog een zakelijke laptop (die meestal in een locker op het hippe Nieuwe Flex Werken kantoor kampeert) en een privé tablet.

Tien apparaten in totaal. Dat is best wel veel. Klinkt niet erg minimalistisch, ook al is de helft door de werkgever(s) verstrekt. Maar er zijn wel logische redenen voor.

De belangrijkste reden is dat we werk en privé gescheiden willen houden. ’s Avonds en in het weekend zijn de zakelijke telefoon en tablet opgeborgen. Heel af en toe wordt er nog wat gewerkt, maar dat proberen we zoveel mogelijk te beperken. Op de zakelijke foon en tablet geen privé-apps zoals games, bankieren, beleggen, bloggen, e-books, muziek, et cetera. Dat staat op de privé-apparaten. En op de privé-apparaten dus geen toegang tot zakelijke e-mail of agenda. Dat wil de werkgever ook niet om veiligheidsredenen. Alleen die agenda vind ik soms wel jammer, ik zou liefst al mijn zakelijke en privé-afspraken op één plek bij elkaar willen hebben.

En een vaste telefoonlijn hebben we thuis dan weer niet.

Hoeveel apparaten heb jij dubbel?

Nee, nee en nog eens nee!

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Ze hebben gezeten op iedere brievenbus die ik bezeten heb. Behalve in het verre Warme Land, daar kenden ze dat fenomeen niet (maar kwamen er ook nauwelijks reclamefolders). De bekende Nee-Nee sticker. Ook in het nieuwe huis was het een van de eerste klusjes die ik gedaan heb.

In eerste instantie plakte ik die stickers vooral om milieu-redenen: minder overbodig papier. Maar tegenwoordig is er ook een andere reden. Ik wil geen verleidingen meer voor dingen die ik toch niet wil kopen. Die verleiding is niet groot bij mij, maar alle beetjes helpen.

Sinds kort hanteer ik een Nee | Nee | Nee strategie. Ook voor alle nieuwsbrieven die ik online ontvang schrijf ik mij uit. Iedere webshop waar ik ooit iets gekocht heb, heeft de neiging om mij nog jaren daarna te bestoken met reclame-mailtjes. Ik gebruik er wel een apart mailadres voor, maar daar komen ook nuttige dingen op binnen die ik steeds meer moest zoeken tussen de digitale reclamefolders.

Als ik besluit dat ik iets nodig heb, ga ik zelf wel op onderzoek uit. In dat opzicht is Google mijn vriend. Dat is toch wel een voordeel van deze tijd, dat vrijwel alles vindbaar is. Alhoewel ik ook besef dat dat ook nadelen kan hebben: het heeft me twee jaar gekost om ervoor te zorgen dat er bij een zoektocht op mijn naam via Google geen foto’s van mij verschijnen…

Hoe weersta jij de verleidingen van de reclame?

Grote-Troep-Verhuisdag

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Het zal de meeste lezers niet ontgaan zijn, het was gisteren weer Koningsdag. Een van de dagen waarop mensen al hun oranje kledingstukken uit de kast trekken. En de dag van het oer-Hollandse fenomeen van de Vrijmarkten. Om die reden noem ik Koningsdag ook wel de Grote-Troep-Verhuisdag.

Ook Geldnerd en Vriendin hebben zich naar een Vrijmarkt hier in de buurt begeven. De rest van het jaar een bovengemiddeld dure winkelstraat, maar één dag per jaar het domein van kinderen en volwassenen achter kleedjes vol met overbodige spullen. Die ze hopen in te ruilen voor centjes. Zodat de spulletjes verhuizen van het ene huis naar het andere huis, en (niet zelden) volgend jaar weer in dezelfde straat op een ander kleedje liggen.

Nou is dat fenomeen niet echt aan mij besteed, dat moge duidelijk zijn. Ik wil geen bezittingen. En ook nu werd ik niet teleurgesteld, er was werkelijk geen enkel moment waarop ik zelfs maar in de verleiding kwam om mijn portemonnee te trekken. Vriendin was wel specifiek op zoek naar een paar dingen, maar die waren niet te vinden. Uiteindelijk is ze de boekhandel binnengestormd, en heeft ze haar (al vrij omvangrijke) collectie kookboeken nog iets verder uitgebreid.

Volgend jaar weer?

Feedbackmoeheid

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Geldnerd doet zoveel mogelijk digitaal, dat is wel bekend. Het is makkelijk, ik kan dingen regelen als ik eraan denk (zelfs midden in de nacht), ik hoef niet naar kantoren die alleen maar open zijn als ik ook aan het werk ben, kortom: gemak. Hoe deden mensen dit vroeger?

Maar er is één dingetje waar ik me aan begin te storen. Want dit gemak heeft twee kanten. Ook voor organisaties is het steeds makkelijker om mij te overvoeren met informatie. Of mij te vragen om input. En dat begint dus inmiddels een diarree te worden. Zomaar een overzichtje van de afgelopen dagen:

  1. Ik heb mijn telefoonabonnement via de website verlengd. De provider stuurt een mailtje en wil weten hoe ik dat proces ervaren heb.
  2. Ik heb via de chat contact gehad met de klantenservice van een grote webwinkel over een pakketje dat vertraagd is. En even later, jawel, een mailtje hoe ik dat contact ervaren heb. Het pakketje heb ik overigens nog steeds niet.
  3. Via een andere webshop heb ik kauwstokjes voor Hondje besteld, die zijn wel keurig geleverd. Maar twee dagen later kreeg ik een enquête over de service van de webshop in de mail.
  4. Het dieptepunt was gisterenavond. Ik vroeg me af of ik iets kon in de internetbankieren-omgeving van mijn bank. Dat was niet zo. Toen heb ik een feedbackformuliertje ingevuld met de vraag of ze daar misschien over na willen denken voor een volgende versie. Om, na het verzenden, geconfronteerd te worden met een feedbackformuliertje over hoe ik het feedbackformuliertje ervaren had.*

Leuk hoor, bedrijven, dat jullie allemaal je klantenservice willen verbeteren. Maar begint het niet wat overdreven te worden? Ik merk dat ik steeds minder geneigd ben om dit in te vullen, tenzij (uiteraard) ik ontevreden ben. Dan meld ik me wel. Misschien moeten we gewoon teruggaan naar vroeger? Dan gingen we ervan uit dat iemand tevreden was, tenzij die kwam klagen.

Hoe gaan jullie om met die stortvloed aan klanttevredenheidsonderzoekjes?

*Ik heb maar aangegeven dat ik graag wat minder om feedback gevraagd word.

Minimalistisch met boeken

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Via No Sidebar las ik een artikel over minimalisme en boeken. Ook Geldnerd is een groot liefhebber van lezen. Ik heb zelfs een aantal jaren geleden een cursus snellezen gevolgd om er meer van te kunnen verslinden. Als ik me goed kan concentreren haal ik meer dan 1.000 woorden per minuut (en neem ik ook nog op wat ik lees). En op het hoogtepunt van mijn boekenverzamelwoede had ik meer dan 25 meter boekenplank gevuld.

Wat is daar nu nog van over? Ongeveer 2,5 meter. Het fysieke ruimtebeslag is dus met zo’n 90% verminderd. Op papier heb ik alleen de boeken bewaard die echt iets voor me betekenen. De Bommel en Tom Poes verhalen van Marten Toonder. Mijn collectie verhalen van en over J.R.R. Tolkien. En ik heb een kleine collectie boeken over zeilen en vooral de bouw van oude houten zeilschepen. En nog wat losse boeken in diverse categorieën die om een of andere reden bijzonder voor mij zijn. Maar de rest is weg.

Wel heb ik nog een paar honderd e-books op mijn tablet staan. Dat is voor mij nu de voornaamste manier om nieuwe boeken te consumeren. Ik ben nog in afwachting van een Spotify-achtige service voor boeken. Eén maandbedrag en lezen maar… Ik zie diverse partijen waaronder de bibliotheken wel wat proberen, maar het aanbod is mij nog niet compleet genoeg.

Het loslaten van fysieke boeken was ook voor mij een proces. En eigenlijk was het mijn begin van mijn zoektocht naar minimalisme. De overgang naar e-books was vrij abrupt toen ik tijdens mijn echtscheiding de gezamenlijke woning verliet.   En 95% van de boeken die ik nu nog over heb, zijn niet meegeweest naar het Verre Warme Land en hebben drie jaar opgeslagen gestaan. Ik weet nog dat ik dacht: “Als ik mijn boeken los kan laten, dan kan er nog veel meer”. Ik kan ze dus missen. Maar ik wil ze niet missen. Dus ben ik blij dat ze nu weer gewoon in de boekenkast staan. Niet in de woonkamer, maar in een slaapkamer. En ook al heb ik, sinds we hier wonen, nog geen papieren boek opengeslagen.

Hoe zit het met jouw boekenverzameling?

Kleine beetjes die helpen

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Soms hebben dingen onverwachte positieve neveneffecten. Dat is fijn. Want al zijn ze klein, alle beetjes helpen. Afgelopen week vond ik er ook weer een.

Geldnerd en Vriendin zijn redelijk minimalistisch ingesteld. Dat zie je ook terug in onze inrichting. Vriendin heeft daar echt oog voor, veel meer dan ik. Toen zij met haar minimalistisch oog naar onze badkamer keek, stoorde ze zich aan de verzameling flessen in de douche.

Nou valt die verzameling best wel mee, het waren er vijf. Allebei onze eigen shampoo en douchegel, en voor Vriendin ook iets van conditioner. Allemaal verschillende flessen.

Dus wat deed Vriendin? Die kocht een verzameling mooie zeeppompjes. De inhoud van de flessen werd overgegoten, en nu staan er vijf mooie identieke pompjes. Met doorzichtig reservoir, zodat je wel kunt zien wat er in welke fles zit.

Bijkomend voordeel: ik ben nu ineens veel zuiniger met douchegel en shampoo. Daarmee kon ik nooit zo goed maat houden. Ik gaf altijd maar de schuld aan de grote opening die fabrikanten in hun flessen maken, zodat je makkelijk (te) veel gebruikt. Maar nu ik een paar keer moet pompen is het veel makkelijker om maat te houden. Het effect is significant, ik doe nu ongeveer anderhalf keer zo lang met een fles shampoo.

Sowieso is dit een makkelijke categorie om op te besparen. Ik gebruik al jaren hetzelfde merk shampoo en douchegel. Dat ik alleen koop als het in de aanbieding is, en dan leg ik een voorraadje aan. Dit is echt een categorie producten waarvoor je nooit de volle prijs voor hoeft te betalen.

Overigens verwacht Geldnerd, bij zijn huidige tempo van terugtrekkende haarbewegingen, over een paar jaar helemaal geen shampoo meer nodig te hebben. Dat wordt dan ook weer een besparing.

Heb jij ook wel eens kleine beetjes die helpen?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Nieuwere berichten
Oudere berichten