Het wordt geen ‘roadtrip’ van 9 weken zoals CheesyFinance op dit moment maakt. Die 9 weken vakantie halen we elk jaar wel. Maar we spreiden ze over het jaar. En nu is het tijd voor de tweede vakantie in 2018.
De komende weken dus waarschijnlijk even geen blogposts op Geldnerd. Tot gauw!
Wanneer heb jij (weer) vakantie?
Jarenlang heb ik veel te veel spaargeld aangehouden. Grotendeels ook nog bij een grootbank, waarvan ik toen eigenlijk ook al wist dat die veel te klein is in rente. Ik durfde gewoonweg niet aan om een groter deel van mijn vermogen in beleggingen te steken. Onzekerheid over de markt, over mijn eigen financiën, wat de precieze reden is kan ik niet duiden. Ik wilde reserves aanhouden om een huis te kopen en in te kunnen richten. Maar omdat ik dat niet concreet maakte, hield ik veel te veel spaargeld aan. Genoeg om meerdere huizen in te richten, zullen we maar zeggen.
Pas in 2016 heb ik dat omgedraaid. Stapsgewijs heb ik mijn beleggingen fors uitgebreid. Nu denk ik dat dit ook te maken heeft met onze terugkomst vanuit het Verre Warme Land in dat jaar. Weer een ‘gewone’ Nederlandse baan. En eind 2016 kochten we Geldnerd HQ, daar heb ik ook een deel eigen geld ingestoken. Sinds die tijd hanteer ik een maximum voor mijn buffer. Er zit genoeg geld in om 6 maanden probleemloos te kunnen rondkomen. En afgelopen jaar heb ik twee potjes toegevoegd. Eentje voor de belastingaanslag die ik nog steeds verwacht voor 2015 / 2016 (vrienden van de Belastingdienst, ik heb nog steeds niets van jullie gehoord…), en een potje voor een bijzondere grote uitgave die ik dit jaar verwacht.
Volgens mijn heilige principe ‘Betaal Jezelf Eerst’ maak ik sinds begin 2017 maandelijks bedragen over naar mijn beleggingsrekening (€ 1.000) en naar de financiële buffer (€ 500). En afgelopen maand, na ontvangst van mijn salaris over april 2018, is er een mijlpaal bereikt. Mijn buffer, 6 maanden leefgeld plus de twee bijzondere potjes, is vol.
Wat nu?
Mijn eerste neiging was (is) om nog weer een buffer te starten. De bufferrekening is namelijk een aparte spaarrekening. Direct toegankelijk, dat wel, maar niet bij mijn ‘lopende rekening’ bank. Bij de ‘lopende rekening’ bank heb ik ook nog een spaarrekening, met maar liefst 0,05% rente. Daar maak ik aan het eind van elke maand mijn ‘restsaldo’ lopende rekening op over, en die gebruik ik om over de maanden heen grotere uitgaven te kunnen doen (bijvoorbeeld vakanties of zakelijke kleding). Dit om ervoor te zorgen dat ik mijn ‘echte’ buffer nooit hoef aan te spreken. Meestal staan er maar enkele honderden euro’s op deze ‘kleine buffer’. Dus, dacht ik zo, daar ook maar eens wat extra geld opzetten…
Maar… Dat heb ik helemaal niet nodig! En bovendien, eind mei wordt het vakantiegeld op mijn rekening gestort. Dan heb ik al meer dan voldoende cash voor de vakanties en de grote uitgaven die ik de rest van dit jaar gepland heb. Nóg meer geld op de kleine bufferrekening storten heeft dus helemaal geen zin. Het zou er alleen maar voor zorgen dat er nog meer geld niks staat te doen. En dat is zonde. Bovendien: de laatste tijd denk ik steeds vaker dat ik nog steeds teveel spaargeld aanhoud. Zes maanden rondkomen van mijn spaargeld, dat ga ik waarschijnlijk voorlopig helemaal niet nodig hebben. Zeg nooit nooit, natuurlijk, maar in de voorzienbare toekomst gebeurt het niet. En ik voel me hier ook minder onzeker over dan een aantal jaren geleden. Bovendien, ons huis is wel ongeveer ingericht.
De afgelopen week heb ik dus het nodige gelezen over de buffer en de gewenste omvang. Zoals gebruikelijk verschillen ‘wij bloggers’ hierover hartstochtelijk van mening. Grote buffers, kleine buffers, helemaal geen buffers… Je komt allerlei smaken tegen, met hartstochtelijke argumenten voor of tegen. Ik kom tot de conclusie dat het vooral een persoonlijke afweging is. Wat is jouw specifieke situatie? Hoe (on)zeker is jouw maandelijkse inkomen? Hoe snel kun je in noodgevallen de investeringen omzetten in contant geld? Dat laatste gaat bij aandelen bijvoorbeeld sneller dan bij vastgoed, maar je hebt wel risico op koersverlies natuurlijk.
Alles afwegende ben ik van plan om mijn cash buffer terug te brengen van 6 maanden leefgeld naar 2 maanden leefgeld. Dat geeft mij meer dan genoeg tijd om, in geval van nood, investeringen te liquideren om eventueel meer contant geld ter beschikking te krijgen. Ik handhaaf dan wel mijn huidige systematiek van de ‘kleine buffer’ voor het gladstrijken van uitgaven over de maanden heen. En het betekent ook dat ik vanaf nu een substantieel deel van mijn vakantiegeld en 13e maand toevoeg aan mijn vrije vermogen.
Daarmee komt er een substantieel bedrag, 4 maanden leefgeld, ineens beschikbaar om te beleggen. De komende periode wil ik dat stapsgewijs aan mijn portefeuille toevoegen. Deels gaat het in obligatiefondsen, iShares Core Euro Corporate Bond ETF en iShares Core Euro Government Bond ETF. Dit om ervoor te zorgen dat mijn verhouding aandelen / obligaties blijft passen bij mijn leeftijd en mijn risicoprofiel.
Hoe is het met jouw buffer?
Overal struikel ik erover. Challenges. Een maand niet dit doen. Een maand juist wel dat. Leven van 1, 2, 3 Euro per dag. Niet pinnen. Opruimen. Je kunt het zo gek niet verzinnen of er wordt wel een challenge voor georganiseerd. Al dan niet tegen betaling, al dan niet in groepsverband, al dan niet met ‘leuke prijzen’…
Ik doe er niet aan mee. Het voelt niet goed en het past niet bij mij, het is zo incidenteel. Na een maand heb je een ‘hoera het is gelukt moment’. Of weken eerder heb je al de teleurstelling dat het je toch weer niet gelukt is. En daarna verval je weer in je oude gedrag. Het is niet anders dan het gemiddelde dieet. Challenges zijn ook niet nieuw, ze bestaan al eeuwen. Bijvoorbeeld binnen de diverse religies, denk maar aan de islamitische Ramadan en het christelijke Vasten. De religies zijn we achter ons aan het laten, maar de behoefte aan de ‘challenges’ zit blijkbaar erg diep bij ons, aardse stervelingen…
Ik probeer juist om mijn gedrag structureel bij te sturen. Dat is lastiger, dat weet ik. Maar daar heb ik op langere termijn veel meer aan. Voor 2018 is dat het drastisch verminderen van mijn ‘snackgedrag’, waarover ik in januari uit de kast ben gekomen. Hierbij wil ik iedereen overigens nog bedanken voor het medeleven, de herkenning en de tips. Het is me in elk geval tot dit moment gelukt om volledig snackloos door 2018 te gaan, en daar ben ik best wel trots op.
De meest praktische suggestie daarbij kwam trouwens van Vriendin. Zij adviseerde me om bij het verlaten van mijn kantoor linksaf te gaan, en niet rechtsaf. Dan stap ik bij de volgende halte op mijn tram. Die is iets verder lopen (op zichzelf al gezond), en er zijn geen snackmogelijkheden.
Dus. Ook een challenge, maar een permanente. Die geeft overigens wel minder inspiratie voor blogjes, dat is dan soms wel weer een nadeel. Maar ja, met een geen-challenge challenge spreek ik mijzelf wel een beetje tegen, natuurlijk.
Doe jij wel eens mee aan een challenge?
Vorige week was geen beste week voor het imago van een aantal grote banken. <sarcasme aan>Je zou bijna denken dat ze niets geleerd hebben van de afgelopen crisis</sarcasme uit>. En alhoewel Geldnerd eigenlijk niets anders verwacht had (mijn vertrouwen in de banken beweegt zich al jaren rond het vriespunt), ben ik toch een beetje teleurgesteld. Want ergens diep van binnen hoop je toch dat de mensheid af en toe laat zien dat we wel tot leren in staat zijn.
Allereerst was daar natuurlijk de salarisverhoging voor die arme, zwaar onderbetaalde topman van de ING. Na een gloedvol betoog dat het toch echt niet kon dat hij de champagne en kaviaar bij de voedselbank moest halen, kwam de begripvolle en maatschappelijk zeer betrokken raad van commissarissen van de ING met het voorstel om zijn salaris dan maar met 50% te verhogen tot € 3 miljoen per jaar. Heel handig ook dat dit bekend werd op ongeveer hetzelfde moment als de salarisverhoging voor de rest van het personeel. Die bedroeg 1,7%.
Uiteraard buitelde politiek Den Haag weer over elkaar heen van verontwaardiging. Dat is overigens ook wel hypocriet. Want vorig jaar heeft de Tweede Kamer een motie om strengere regels in te voeren juist verworpen. VVD, CDA en D66 wilden ‘bewegingsruimte houden voor het nieuwe kabinet’ (broehaha). ChristenUnie (die de motie oorspronkelijk mede indiende), Forum voor Democratie en de SGP stemden ook tegen, en daarmee werd een motie voor strengere regels verworpen. Gisteren trok de ING het voorstel in, waarbij de voorzitter van de Raad van Commissarissen toegaf dat ze ‘de reacties op deze gevoelige kwestie onderschat hadden’. In gewone mensentaal: wij zijn een beetje wereldvreemd, weten niet wat er speelt in de samenleving, en laten daarmee zien dat we inderdaad niets geleerd hebben sinds 2008…
Ik ben gelukkig op geen enkele manier klant van ING, dus ik hoef me ook niet te buigen over de vraag of dit voldoende aanleiding is om er te vertrekken (dat schijnen duizenden klanten wel gedaan te hebben). Maar het voelt allemaal niet fijn, en de argumenten van de voorzitter van de raad van commissarissen (buitenlandse CEO’s krijgen beter betaald) vind ik eigenlijk ook niet interessant. Als het salaris je niet bevalt, dank zoek je maar een andere baan. Punt.
Was het maar waar… Maar het had wel gekund. In het persbericht over de jaarresultaten van de Rabobank las ik ook dat die bank de afgelopen jaren € 1,5 miljard aan boetes heeft betaald voor ‘stoute dingen’. Dingen zoals het manipuleren van de LIBOR-rente, waar indirect iedereen de dupe van is geworden (ja, ook jij!). Of het witwassen van Mexicaans drugsgeld. Dingen waar gewone mensen voor naar de gevangenis gaan, maar bedrijven niet.
Stel je nou eens voor dat de Rabobank zich gewoon netjes zou gedragen. Dan hadden ze die boetes niet hoeven betalen. En stel je nou ook eens voor dat ze van hun winst van € 2,7 miljard 10% beschikbaar stelden voor hun klanten. Gewoon, omdat ze van oorsprong een coöperatieve bank zijn. En die horen hun klanten het belangrijkste te vinden. Dan had je een potje gehad van € 1,7 miljard. En als je dan weet dat de Rabobank eind 2017 € 340,7 miljard aan spaargeld had staan? Dan hadden ze al hun klanten dus 0,5% extra aan spaarrente kunnen geven. Dat lijkt niet veel, maar het is 10 keer zoveel als de 0,05% rente die ze nu betalen. Tsja, hier komt dan weer veel minder commotie over in de media…
Niet alleen geld lenen kost geld, bij je geld kunnen ook. Het bericht was alweer iets ouder, maar de kosten van bankieren waren over de hele linie weer gestegen. Het meest bij de ING, dat komt vast omdat het salaris van hun topman verhoogd moet worden…
Ook afgelopen week(end)… ABN AMRO strompelde van de ene DDOS-aanval naar de andere. ABN staat op het moment dat ik dit schrijf op nummer 1 in de top-10 van AlleStoringen, en ook de ING staat in deze top-10. Ook in 2017 voerde ABN AMRO de lijst van meest storingsgevoelige banken aan.
En ik? Voorlopig heb ik weer geen concrete actie ondernomen. Al moet ik wel zeggen dat ik voor het eerst echt de alternatieve banken heb vergeleken, en één bank een mailtje heb gestuurd om te vragen welke bestandsformaten ze ondersteunen voor het downloaden van mijn transacties (iets dat ik op hun website niet kon vinden). Want waar ik ook naartoe ga, mijn administratie moet kunnen blijven draaien!
Zo. Dat was weer een ouderwetse boze Opa Geldnerd post…
Heb jij nog actie ondernomen na de bankenblunders van afgelopen we(e)k(en)?
Tsja, dat was lang geleden… Een maandagochtend zonder stukje op Geldnerd.nl. En dat terwijl ik niet eens op vakantie ben. De reden is simpel: Geen technische storing, geen foutje, Geldnerd heeft een zware griep te pakken. De vitamine D die we in onze vakantie hebben bijgetankt was blijkbaar onvoldoende. Vriendin kreeg het als eerste, en met twee dagen vertraging hobbelde ik er keurig achteraan. Sinds vorige week donderdag ben ik een echte ‘man met griep’. Oftewel, ik ben er van overtuigd dat ik dood ga en dat niemand het erger heeft dan ik…
Dit weekend heb ik dan ook vooral doorgebracht in bed en hangend op de bank. Met heel veel kopjes thee met honing en nog meer zakdoekjes. Nergens zin in, nergens energie voor, dus ook niet in het schrijven en klaarzetten van blogjes. Ik heb zelfs mijn administratie niet bijgewerkt! Dan is er echt wel iets aan de hand, weten de Geldnerd-kenners.
Vriendin is inmiddels weer hersteld, en ik kroop maandag langzaam maar zeker ook uit het diepe tranendal waar ik mij had teruggetrokken. Dit stukje is daarvan het bewijs. Dus geen zorgen, Geldnerd is er nog…
Hebben jullie de griepgolf overleefd?
Ook dit jaar is het plan om 10 weken vakantie te nemen. Soms gaan we weg, soms niet. Soms neem ik een blogpauze, soms schrijf / publiceer ik gewoon door.
Geldnerd is er nu eventjes niet. Tot over een paar weken!