‘Kaboem’ zegt Dr. Doom

Terwijl ik dit schrijf, woensdagavond laat, verbreekt mijn blog het eigen dagrecord qua aantal lezers en aantal commentaren. En dat allemaal vanwege dit blogje over de vraag wanneer er een nieuwe crisis komt. CheesyFinance heeft me omgedoopt in ‘Dr. Doom’ en Project Lonica heeft twijfels over de gezelligheid hier (zaterdag bij de bloggers meeting hoop ik haar ervan te overtuigen dat ik best wel gezellig kan zijn). Maar het klopt. Ik ben sceptisch. Cynisch. Te cynisch?

De vorige crisis ‘voelden’ Ex en ik op tijd aankomen. In de zomer van 2008 verkochten we onze beleggingen en zetten onze beleggingshypotheek om in een spaarhypotheek. In mei 2009 stapten we weer in op de beurs, enkele maanden na het dieptepunt. Terugkijkend een actie die ons heel veel geld opleverde. Geld wat vervolgens deels ook weer verdampte in een echtscheiding. Tsja… Life is what happens while you are busy making other plans. Toevalstreffer, niet iets waarvan ik er van uit kan gaan dat ik het nog eens ga herhalen (dat tijdig uitstappen dan).

De wereld en het financiële systeem zijn niet perfect. Er zijn mensen, organisaties, hele bedrijfstakken die erop gericht zijn het systeem te manipuleren in hun eigen voordeel (hallo, banken!). Politici maken afwegingen voor ‘het algemeen nut’. Wat vaak betekent: de meerderheid van wat zij denken dat hun kiezers zijn. In die wereld ben ik een heel klein vermogentje, een heel klein spelertje. Tegen de stroom in. Meer vermogen dan schuld. Het beleid van de afgelopen jaren, de lage rente en het ‘quantitative easing’ beleid van de afgelopen jaren, maken dat wij allemaal weinig rendement op spaargeld maken. Maar het is wel weer in het voordeel van mensen en organisaties en landen met schulden. Maar de beurs deed het dan wel weer best OK.

Frustrerend is het soms. Onrechtvaardig voelt het ook wel eens.

Als er weer een crisis komt heb ik een plan. Blijven zitten in mijn beleggingen. Als de markt flink gezakt is verkoop ik mijn obligaties. En stop ik dat geld én een deel van mijn cash in de beurzen. Voor een nieuwe rally. Ook dat is ‘kaboem zegt Dr. Doom’. Hoop ik. Dat plan hebben er meer, lees ik in de reacties. Market timing, maar dan ‘na de gebeurtenis’, Amber Tree.

En de FED verhoogde vandaag de Amerikaanse rente. Die creëren nog wat bewegingsruimte. Kom op, Mario Draghi!

<Geldnerd zinkt weg in depressie>

Er komt een ramp aan

Geldnerd is een doemdenker, dat weten jullie. Ik zit al een hele tijd te wachten op de volgende crisis. Begin 2016 was ik ervan overtuigd dat die er was, maar het bleek niet zo te zijn. Toch gaat er een nieuwe crisis komen.

Waarom? Omdat er niks veranderd is in de wereld sinds de vorige crisis. En de crisis daarvoor. Er wordt weer geconsumeerd en geleend als nooit tevoren. Heeft iemand gemerkt dat de banken hun leven gebeterd hebben? Maar als er nu een crisis zou komen, dan hebben de centrale banken veel minder mogelijkheden om in te grijpen en bij te sturen. De rente is immers al ongekend laag en hun balansen zijn al vele malen groter dan voorheen door het opkopen van allerlei waardepapieren om ‘vers geld’ in de economie te pompen.

Vaste lezer Chris stuurde mij een link naar een interview met de bekende Amerikaanse belegger Jim Rogers. Die verwacht de ‘ergste crisis in ons leven’. Geschiedenis is een golfbeweging, en inderdaad gaat de aandelenmarkt al 8 jaar min of meer naar boven. En de markt zal ook zeker weer een keer heel hard en heel ver naar beneden gaan. Maar wanneer en hoe ver, ik weet het niet. Pogingen om de markt te ’timen’ zijn meestal niet zo succesvol. Ik wil echt ‘blijven zitten’ als ik het aandurf. Maar een nieuwe crisis kan de ontwikkeling van mijn eigen vermogen wel weer een paar jaar terug in de tijd gooien.

Nog zo’n teken. De ING meldde onlangs dat hun beleggersbarometer liet zien dat het vertrouwen van beleggers het hoogste punt in tien jaar bereikte. Als alle particulieren weer de beurs opgaan en daar optimistisch over zijn, dan weet je dat het hoogtepunt van de markt nabij is. Soms wenste ik een kristallen bol.

Wanneer verwacht jij de volgende crisis?

Gewicht in goud

Ik ben dol op reacties bij mijn berichten. Die zetten me aan het denken. Onlangs ook het commentaar van Marjolein bij mijn bericht over ons Hondje. Haar hondje is z’n gewicht in goud waard. En mijn brein schakelde direct: is dat ook in werkelijkheid het geval? Vandaag is ons Hondje jarig, hij wordt negen jaar oud! Een goede reden om hier een blogje aan te wijden.

Zijn gewicht was afgelopen week 7,1 kilo. En de goudprijs was dit weekeinde € 36.085 per kilo. Als ons Hondje van goud was, zou zijn waarde dus € 256.203 zijn..

Ons hondje is medio 2014 bij ons komen wonen. Vanaf dag 1 heb ik de uitgaven bijgehouden op een aparte grootboekrekening in mijn administratie. Eerst in de valuta van het Verre Warme Land, en sinds vorig jaar in onze eigen Euro. Ik kan het dus vrij eenvoudig bij elkaar optellen. Hondje heeft ons tot vandaag € 6.714 gekost.

Dat haalt hij dus nog niet, letterlijk zijn waarde in goud. Maar figuurlijk wel. Meer dan dat, zelfs.

Is jouw huisdier z’n gewicht in goud waard?

Volg mij?

Zelf gebruik ik BlogLovin’ om weblogs te volgen, maar ik weet dat veel mensen dat via Facebook doen. Dus heeft Geldnerd nu ook een Facebook-pagina, die je kunt ‘liken’ en ‘volgen’. Op de Facebookpagina verschijnen automatisch berichtjes als er een nieuw bericht op mijn blog staat. Ik ben nog aan het nadenken of en hoe ik er nog meer functionaliteit aan toe ga voegen.

Ga jij mij ook volgen?

Budget of bestedingsplan?

Budgetteren is best lastig. Je eraan houden is nog wel een stukje lastiger. En dat vind ik best wel logisch. Een budget is beperkend. Je mag maar € 300 per maand uitgeven aan dit en € X aan dat. Dat motiveert niet. Het is dan net als een dieet of sporten, als het niet leuk is dan houd je het niet vol.

Ik heb het jaren gedaan, en merkte dat zelf ook. Budgetteren begon in 2004. Het begon voor mijn gevoel steeds meer te knellen. Na een aantal jaren heb ik het budgetteren maar even los gelaten. Maar sinds iets meer dan een jaar budgetteer ik weer. Maar op een hele andere manier. Ik werk met een bestedingsplan.

Voor elke maand neem ik mijn inkomen als uitgangspunt. Daar haal ik de vaste lasten vanaf. Dat begint met het automatisch betalen van mijzelf, de aflossing voor het huis en de gezamenlijke huishoudrekening. Dan plan ik ook mijn overige uitgaven. Maandelijks terugkerende, maar ook eenmalige grotere uitgaven. Ik probeer de grotere uitgaven zo te verdelen over het jaar dat ik mijn buffers niet hoef aan te spreken.

De sleutel om vermogen op te bouwen: jezelf eerst betalen, en minder uitgeven dan er binnenkomt. Voor mij werkt het. En het voelt een stuk minder knellend dan budgetteren, omdat er maar een paar (kleinere) categorieën overblijven waar ik mijzelf (beperkende) budgetten opleg.

Meer Geld Minder Stress heeft trouwens eind vorig jaar een goed stuk geschreven over budgetteren met een variabel inkomen.

Doe jij aan budgetteren of bestedingsplanning?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden