Dankjewel Zuinigaan!

Gisteren schreef Zuinigaan een stukje over waarom mensen vroeg met pensioen zouden willen. Ook ik voelde me aangesproken en geroepen om te reageren.

Ook ik word door velen tot de ‘FIRE’ bloggers gerekend. Financieel onafhankelijk worden is het streven. Maar niet iedereen doet dat om (erg) vroeg met pensioen te kunnen. We hebben daar tijdens de eerste bijeenkomst van FIRE bloggers een interessante discussie over gehad. Daar moest ik aan terugdenken toen ik haar blog las en mijn reactie schreef. Ja, sommige FIRE bloggers willen vroeg met pensioen. Helemaal stoppen met werken. Zelf vind ik werken (nog) veel te leuk. Tegelijkertijd schrik ik als ik bij de SVB lees dat mijn verwachte pensioendatum eind 2040 is. Dat is nog heel ver weg. Dan ben ik bijna 70. Hoe gezond ben ik dan nog?

De meesten van ons gaat het erom om keuzevrijheid te hebben. Dat geldt ook voor mij. Ik heb in mijn omgeving teveel voorbeelden gezien van mensen die hard werkten, om dan ‘straks’ te kunnen gaan genieten, reizen, et cetera. Om vervolgens door het leven ingehaald te worden. Meest afschrikwekkende voorbeeld: een kennis, zeer succesvol manager van een internationaal bedrijf. Altijd keihard gewerkt, tot en met zijn 65e verjaardag. Om de dag na zijn afscheidsfeest een hartinfarct te krijgen. Klaar. Afgelopen.

Financieel onafhankelijk. Je mag werken maar het hoeft niet. Je kunt je veroorloven om een andere keuze te maken. Om deeltijd te gaan werken, om iets heel anders te gaan doen wat minder of helemaal niet betaalt, maar waar je heel gelukkig van denkt te worden. Uiteindelijk is het motief bij financieel-onafhankelijk bloggers volgens mij niet zo heel anders dan bij veel consuminder bloggers. Of het nu uit noodzaak of een ander motief is, je wilt uit de rat race stappen van consuMEERen, meer spullen, meer schulden en andere dingen die veel mensen gevangen lijken te houden.

Dankjewel Zuinigaan! Ik volg je al jaren, en je was één van de redenen waarom ik ook ben gaan bloggen. En ook nu heb je me weer getriggerd om mijn gedachten hierover eens op een rijtje te zetten.

Gisteren was het overigens ook onderwerp van een mooie blog bij Verlossende Aflossers.

Week van het Geld?

Deze week was het de jaarlijkse Week van het Geld. Heb jij er iets van gemerkt? Ik weinig. Ja, maandagavond was er een item over op het Belgische TV-journaal (Geldnerd is een nieuwsjunk…). Dinsdag heeft In 10 Jaar Financieel Onafhankelijk erover geschreven. En donderdag Hoe Houd Ik Geld Over.

Zelf heb ik even op Google gezocht. Het lijkt erop dat er in veel lokale kranten en nieuwsbronnen wel aandacht is besteed aan (vooral lokale) initiatieven rond de Week van het Geld. Ik vond een artikeltje in het Algemeen Dagblad en bij De Telegraaf maar dat was het wel ongeveer in de landelijke pers. Overigens lijkt dit mij wel een heel interessant spel.

Zelf blijf ik het een gemiste kans vinden. Uiteraard vind ik het belangrijk dat kinderen een financiële opvoeding krijgen. Maar het blijft jammer dat dit maar één week per jaar is en ook nog vrijblijvend. Bovendien vind ik ook dat eerst en vooral ouders hier een verantwoordelijkheid hebben. Maar als ik kijk naar onderzoeken over hoe het staat met het financieel bewustzijn van volwassenen in Nederland, dan word ik een beetje verdrietig. Want hoe kunnen we verwachten dat financieel ‘bewusteloze’ ouders financieel bewuste kinderen opvoeden? Tegelijkertijd voel ik in mijn omgeving dat wij financieel bewuste bloggers (consuminderaars, FIRE, en andere groepen) en hun volgers maar een heel kleine minderheid zijn.

Maar goed, ik heb makkelijk praten. Geen kinderen. En een gesprek met Hondje over de waarde van zijn brokjes blijft lastig.

Heb jij iets gemerkt van de Week van het Geld?

Aftellen naar nul

Afgelopen maandag las ik dat er een claim van € 3,2 miljard is ingediend tegen Nationale Nederlanden in een woekerpoliszaak. En dinsdag kreeg ik een mailtje met de volgende renteverlaging van mijn internetspaarrekening bij diezelfde club. Van 0,50% naar 0,45% per 31 maart. Of er een verband is weet ik niet, maar een jaar geleden was de rente nog 1,0%. Langzaam maar zeker tellen we af naar de nul. In elk geval gaat dat nu met een stapje van ‘maar’ 0,05%.

Een snelle check op Van Spaarbank Veranderen leert dat NN hiermee nog steeds in de top-10 van hoogste spaarrentes staat. 0,6% is het hoogste wat je nu kunt krijgen. 0,15% per jaar, dat scheelt € 1,50 per € 1.000 spaargeld per jaar. Daar heb je niet eens meer een kopje koffie voor. Laat staan dat je de inflatie of vermogensrendementsheffing bijhoudt.

Het zet me aan het denken over mijn contante geld. Momenteel zit ongeveer 45% van mijn vrije vermogen (het deel dat niet in stenen zit) in spaargeld en obligaties. De rest zit in aandelenfondsen en indextrackers. Van die 45% zit het grootste deel (80%) nog in geld op mijn spaarrekening. Dat is fors meer dan het deel dat ik als noodzakelijke cashbuffer beschouw, namelijk het bedrag voor 6 maanden reguliere uitgaven.

Die 6 maanden buffer zal ik wel in direct toegankelijk spaargeld houden, ook als de rente naar 0,0% gaat. Ik weet nog niet wat er gebeurt als de spaarrente negatief wordt. Zou er dan ook een negatieve rente op reguliere betaalrekeningen komen? Ik kan het me nauwelijks voorstellen (maar de huidige rentestand kon ik me een paar jaar geleden ook niet voorstellen). Met een negatieve rente ga ik van bank veranderen, net zolang tot er nergens meer positieve rente of 0,0% te krijgen is. En ik overweeg om een deel van het spaargeld over te hevelen naar de obligatiefondsen.

Wat ga jij doen als de rente naar nul daalt?

Ga stemmen!

Vandaag is het zover. Verkiezingen voor de Tweede Kamer.

Van mij geen stemadvies. Dat moet iedereen lekker zelf bepalen. En ik vind het voor mijzelf dit keer al moeilijk genoeg om een partij te kiezen.

Maar wel een oproep: ga vooral stemmen! Blijf niet thuis. Want wie niet stemt mag de komende jaren ook niet klagen over wat ‘de politiek’ allemaal uithaalt!

De Kiesraad heeft overigens een mooie database online staan met de uitslagen van alle verkiezingen in Nederland sinds 1848.

Ga jij stemmen?

Belastinghervorming ver weg?

Het is een bekende cyclus. Je begint met iets simpels. Door de tijd komen er allerlei nieuwe dingen en uitzonderingen bij. En langzaam maar zeker wordt iets simpels erg ingewikkeld en lastiger uitvoerbaar.

We kennen hier allemaal voorbeelden van. Het ‘mooiste’ voorbeeld vind ik wel het belastingstelsel. De laatste grote hervorming van het Nederlandse belastingstelsel was in 2001, en toen was Geldnerd ook al belastingbetaler. Ik weet nog wat voor verademing ik dat nieuwe stelsel vond. Vooral ook omdat mijn aangifte er een stuk eenvoudiger van werd.

De laatste grote hervorming daarvoor was in 1990 geweest. Het wordt dus wel weer eens tijd voor een hervorming. In 2015 heeft het kabinet het nog wel een beetje geprobeerd, maar dat initiatief is als een nachtkaars uitgegaan. Het Centraal Plan Bureau heeft hier vorig jaar een interessante analyse over geschreven. Sowieso is belastinghervorming geen populair politiek thema. Te ingewikkeld, niet sexy voor de kiezer, en de meeste politici delen liever cadeautjes uit dan dat ze praten over belastingen. Niet voor niets wordt ieder jaar aan het einde van het jaar het belastingplan voor het daaropvolgende jaar meestal een beetje stilletjes goedgekeurd.

En er zijn de nodige dingen in ons stelsel aan hervorming toe, wat mij betreft. Leuk, die hypotheekrente-aftrek (HRA), maar het blijft een beetje subsidie voor de rijken. Over de vermogensrendementsheffing (VRH) heb ik me ook al vaak uitgesproken op dit blog. Voelt toch een beetje als belasting betalen over iets waar ik al een keer belasting over betaald heb, namelijk mijn inkomen. Al weet ik ook wel dat dat bij ‘oud geld’ misschien weer anders ligt. Maar het zijn allemaal ingewikkelde mechaniekjes voor het herverdelen van geld. Idem voor het Nederlandse stelsel van toeslagen (waar ik bij de relatief kleine groep mensen hoor die recht heeft op geen enkele toeslag). Maar het kan (en mag) van mij allemaal wel een beetje simpeler. Die HRA en VRH wil ik best inruilen tegen een lager belastingpercentage op mijn inkomen.

Geldnerd heeft dus eens gekeken wat de diverse politieke partijen over dit onderwerp in hun programma hebben staan. En dat is eigenlijk bedroevend weinig. De enige partij die echt grootse plannen heeft is GroenLinks. Die partij wil een ingrijpende belastinghervorming als onderdeel van een nieuw regeerakkoord. Door hogere milieuheffingen en lagere werkgeverspremies moet ongeveer € 27 miljard aan lasten verschoven worden. Dat is een enorm bedrag, in 2017 bedragen de totale verwachte uitgaven van de Nederlandse rijksoverheid € 264,4 miljard.

Puntje is nog wel de uitvoerbaarheid van een eventuele hervorming door de Belastingdienst. Die heeft het zwaar, hebben we de afgelopen periode regelmatig kunnen lezen. En de ICT is ook niet helemaal op orde. Dus als zo’n club een dergelijke hervorming uit moet gaan voeren kan dat nog een leuke uitdaging worden.

Heb jij ook zin in een belastinghervorming?

De Staatsschuld

Hypotheekweg en ik maken ons wel eens druk over dezelfde onderwerpen, dat heb ik al vaker gemerkt. De Nederlandse staatsschuld. Ik vraag me al langer af waarom dat niet wat meer een verkiezingsthema is. Hypotheekweg schreef er vandaag een interessant stukje over. De Nederlandse staatsschuld stijgt met € 335 per seconde, en bedraagt momenteel bijna € 28.500 per inwoner.

Zelf zou ik ‘de overheid’ niet met een particulier huishouden vergelijken (zoals Hypotheekweg wel doet), maar met een bedrijf. En in een bedrijfsmatige context zijn er soms lange-termijn investeringen waarvoor het handig is om die met vreemd vermogen (lees: schuld) te financieren. Ik kan me voorstellen dat dat ook geldt voor de overheid.

Dat gezegd hebbende is de Nederlandse staatsschuld wel een beetje (boel veel) doorgeschoten. Dat gaat echt niet alleen maar om lange-termijn investeringen. Bovendien vallen van veel overheidsinvesteringen de baten in de samenleving, niet bij de overheid zelf. Als de overheid een weg aanlegt, verdient ze daar zelf geen geld aan. De politiek geeft blijkbaar graag meer geld uit dan er binnenkomt. Ik wil niet weten hoe hun huishoudboekje thuis er uit ziet… Aan de andere kant houd ik ook mijn hart vast over wat er zou gebeuren als ‘zakelijke types’ het ‘wel even op gaan lossen’ (bijvoorbeeld in de Verenigde Staten).

Wat ook niet helpt is dat de Nederlandse politiek een ‘pro-cyclisch’ begrotingsbeleid voert. Geld uitgeven als het economisch goed gaat, en bezuinigen als het economisch minder gaat. Ik hoor bij de mensen die denken dat het huidige kabinet daarmee de crisis erger gemaakt heeft. Sommige landen voeren een anti-cyclisch begrotingsbeleid. Zuinig aan doen en schuld aflossen als het economisch goed gaat, en uitgeven om de pijn te verzachten als het economisch minder gaat. De meeste economen zijn het er over eens dat je daarmee minder diepe crises krijgt en er sneller uit bent.

Zo, dat is wel weer genoeg politieke woede voor een zondag… Hoe denk jij over de Nederlandse staatsschuld?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden