Blog over (financieel) bewust leven

Label: winst

Duizendjes per week…

Als je al jaren bezig bent met financieel bewust leven en de weg naar financiële onafhankelijkheid, dan wordt het soms een beetje ‘gewoon’. Als je systeem staat, dan is het gewoon een kwestie van herhalen. Elke maand, zodra het salaris binnenkomt, eerst overboeken naar beleggingen en hypotheek. Op je uitgaven letten. Af en toe een beetje sleutelen aan de portefeuille. En vooral doorgaan.

Van nature is Geldnerd wel een beetje een piekeraar. Ik blijf erover nadenken. Ik blijf analyseren. Nieuwe grafieken en manieren verzinnen om naar mijn eigen situatie en ontwikkeling te kijken. De aard van het beestje. En af en toe word je dan toch verrast. Soms door een gedachte. Maar vaker door een gevoel.

En zo’n gevoel bekroop me laatst. De beurs had een slechte week. Iets met Trump en Twitter en zo. Niks belangrijks voor de langere termijn en het grotere geheel, maar op dat moment was het een ‘dingetje’, zullen we maar zeggen. De beurs ging met procenten naar beneden.

Nu zijn procenten vaak niet zo interessant, absolute getallen zeggen mij meer. En ook in absolute getallen kun je groei zien.

Toen ik net begon met beleggen, had ik op een gegeven moment een portefeuille van een paar duizend gulden. Je weet wel, die munteenheid die we hadden voordat de euro ingevoerd werd. Als de beurs dan eens een procent verloor op een dag, dan was je een paar tientjes kwijt. Vond ik best wat, op die paar duizend gulden. Echt kwijt was je het natuurlijk niet, dat ben je het pas als je de fondsen verkoopt. Maar op een of andere manier voelt het toch als ‘kwijt’. Gisteren was het op papier 2.000 gulden waard, vandaag 1.975 gulden. 25 gulden ‘kwijt’.

Als je portefeuille groeit, dan groeien ook de bedragen. Op een gegeven moment wordt 1 procent gelijk aan € 100, misschien wel € 1.000. En op een gegeven moment duizenden. Dat voelt toch gek. Halve maandsalarissen. Maandsalarissen. Per dag of per week. Die je beleggingen naar boven en naar beneden gaan. Veel mensen kijken om die reden niet, of niet vaak, naar hun portefeuille. Ik kijk juist wel regelmatig. Om alvast te wennen. Zowel naar boven als naar beneden. Gelukkig heb ik er nog nooit wakker van gelegen.

Word jij wel eens nerveus van de fluctuaties van je beleggingen?

Hoe ik Beleg (9) – Uitstappen

Van winst nemen is nog nooit iemand arm geworden. Dat heb ik eens ergens gelezen, en het is blijven hangen. Ik heb het zelfs in mijn beleggingsspreadsheet gezet, bovenaan mijn rapportagepagina. Zodat ik er iedere week aan herinnerd word. Dat heb ik nodig. Want het blijft voor mij het moeilijkste van beleggen. Wanneer stap je ‘uit’? Wanneer verkoop je een aandeel? Kilometers tekst zijn er geschreven over het kopen van aandelen. Over verkopen is helaas weinig te vinden.

Het is een eeuwig dilemma. Wat stijgt, gaat ook wel weer een keer dalen. Maar als je te vroeg verkoopt, zie je een mooie winst aan je neus voorbijgaan. Dat is erg jammer, maar te laat verkopen is erger. De gedragseconomie leert ons dat de pijn van verlies dubbel zo zwaar weegt als het plezier van winst. En maak je verlies, dan moet je steeds meer winst maken om terug te komen waar je begon. Luisteren naar analisten helpt ook al niet, die hebben ook geen kristallen bol.

Voor indextrackers en aandelenfondsen is het vaststellen van het juiste verkoopmoment nog moeilijker. Bij een individueel bedrijf kun je nog kijken naar verschuivingen in de directie, het publiceren van tegenvallende resultaten, of zaken als de stand van de voorraden of het debiteurensaldo. Wijzigingen in de dividenduitkering zijn ook een signaal. Lastiger wordt het al bij emotioneel gedrag. Berichten in de media, al dan niet op basis van feiten, kunnen de koers opjagen en de grond in praten.

Voor een index of een sector is dit moeilijker te bepalen. Je houdt al gauw de aankoopkoers als ‘minimum’ voor ogen. Dat is een bekende psychologische valkuil, het wordt een ankerpunt. Het is lastig om verlies te accepteren, maar emotie mee laten wegen is niet verstandig. Daarmee verkoop je de winnaars te snel en de verliezers te laat.

Zelf verkoop ik eigenlijk alles te laat, ik ben er nog niet uit. Ja, als de economie in een recessie raakt dan stap ik uit. Dat heb ik in 2008 ook gedaan. Maar ik vond het lastig voor de fondsen die ik tot voor kort in portefeuille had.

Bij gebrek aan beter experimenteer ik nu met technische analyse. Dat is het bestuderen van grafieken van historische koersen in combinatie met historische informatie uit de markt (zoals prijs en omzet) om uitspraken te doen over toekomstige koersen.

Zo kijk ik naar de Stop/Loss. Niet door middel van een automatische order, maar ik laat mijn beleggingsspreadsheet elke week automatisch doorrekenen hoe de koers van mijn fondsen zich verhoudt tot de hoogste koers die ik tot nu toe bereikt heb. Als een fonds meer dan 10% beneden de hoogste koers zit, moet ik goed nadenken of ik het fonds wil houden.

Ook kijk ik naar het 200-daags gemiddelde, de gemiddelde slotkoers van een aandeel/index over 200 dagen. Een opwaartse doorbraak van de koers wordt door technisch analisten beschouwd als het begin van een nieuwe lange termijn opwaartse koersbeweging. Een neerwaartse doorbraak van de koers door de lijn van het 200-daags gemiddelde kan een indicatie zijn van een nieuwe lange termijn neerwaartse koersbeweging.

De stop/loss en het 200-daags gemiddelde zit al ingebouwd in mijn beleggingsspreadsheet. De bedoeling is dat ik in mijn weekrapportage automatisch zie welke fondsen in de gevarenzone zitten. Of dat ook voldoende gaat zijn om echt de verkooporder in te voeren moet nog blijken.

Hoe bepaal jij wat het juiste moment is om uit een aandeel te stappen?

Hoe ik beleg (3) – Alle begin…

…Is moeilijk… En het vervolg soms ook…

Met beleggen ben ik vroeg begonnen. Niet zo heel vreemd, als je vader bij een bank werkt. Nog steeds is ‘de stand van de beleggingen’ een geliefd onderwerp bij ons aan de familietafel.

Een van mijn vroegste beleggingsherinneringen is dat mijn vader, mijn broertje en ik meededen aan een Beleggingsspel. Daarvoor moesten we software van een diskette installeren op de computer thuis. En via het modem en de telefoonlijn inbellen op een centrale computer. Zo konden we transacties doorgeven en onze score downloaden. Wat het resultaat was weet ik niet meer, maar we hebben zeker niet gewonnen.

Ik was 12 toen ik voor het eerst echt een stukje van mijn spaargeld belegde in een echt aandeel. En dat ging goed, want ik verdiende er 1.000 gulden mee. Maar een paar jaar later, in de beurskrach op Zwarte Maandag 19 oktober 1987, raakte ik dat geld net zo hard weer kwijt.

Na een pauze ben ik in 2000 weer opnieuw begonnen met beleggen, nu echt als onderdeel van mijn vermogensbeheer, als middel om mijn kapitaal te laten groeien. Ook die timing was niet zo handig. Na een piek in maart 2000 liep de internet-zeepbel leeg en zaten we in de dot-com crisis. Daar zat ik dan met mijn aandelen Newconomy (wie kent ze nog…).

Uithuilen en opnieuw beginnen. Goed nadenken over de strategie die ik wilde volgen. Risico spreiden. Beetje experimenteren. Maar vooral: leren dat het op geduld aankomt. Beleggen is een zaak van lange adem. Sinds 2005 heb ik het gevoel dat ik het een beetje onder controle heb. De beurscrisis van 2008 ben ik (met wat geluk en ‘voorgevoel’) goed doorgekomen. En nu maar hopen dat ik de komende 20 jaar geen fouten meer maak…

Hoe ben jij begonnen met beleggen?

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑