Keuzestress in mijn beleggingsportefeuille?

  • Berichtcategorie:Beleggen

Saaiheid is een belangrijke factor om op de langere termijn succesvol te kunnen beleggen. Geldnerd is dus ook geen voorstander van snelle veranderingen. Van wisselingen van brokers en beleggingsfondsen word ik maar onrustig. En het leidt ook tot kosten. Bestaande fondsen verkopen en er nieuwe voor terugkopen is niet overal en altijd gratis. Rustig blijven zitten dus en niet teveel bewegen. Gewoon elke maand inleggen en bijkopen, en de tijd z’n werk laten doen. Dat is de strategie die ik volg. Maar soms gebeuren er dan toch dingen. Dus is het wel een goed idee om zo af en toe eens te kijken hoe het er voor staat in mijn beleggingsportefeuille.

Let op: wat ik hierna schrijf is allemaal mijn eigen analyse en mening en gepruts met mijn eigen geld. Het is zeker geen advies. Lees ook mijn disclaimer.

Beleggingsstrategie

De opzet van mijn portefeuille is eigenlijk al drie jaar hetzelfde. Twee jaar geleden heb ik ook al eens opgeruimd. Maar sindsdien zijn er wel een aantal verhoudingen verschoven en fondsen verwijderd en nieuwe fondsen bijgekomen. En mijn denken ontwikkelt zich ook (je zou het misschien niet zeggen, maar het kan…). Een voorjaarsschoonmaak wordt dus wel weer tijd.

Mijn beleggingsportefeuille bestaat volledig uit Exchange Traded Funds (ETFs). Dagelijks verhandelbaar op de aandelenmarkten. Lage kosten, en ze volgen allemaal een index, of bestrijken een markt die ik graag in mijn portefeuille heb. Hiermee is mijn portefeuille grotendeels een afspiegeling van de wereldwijde aandelenmarkten. En dat vind ik fijn. Ik onderscheid drie categorieën in mijn portefeuille:

  1. Obligaties
  2. Dividend
  3. Vermogensopbouw

Obligaties versus Aandelen

Obligaties zijn bewijzen van een schuld van een overheid of een bedrijf aan de eigenaar van de obligatie, de (oorspronkelijke) eigenaar van de obligatie heeft een lening aan de overheid of het bedrijf gegeven. Een obligatie heeft een looptijd, aan het eind waarvan de uitgever van de obligatie de schuld terug moet betalen aan de bezitter van de obligatie. Sommige obligaties hebben een oneindige looptijd. En een obligatie heeft een rentevergoeding, de eigenaar van de obligatie ontvangt (meestal jaarlijks) een rentevergoeding.

Deze schuldbewijzen zijn veelal verhandelbaar op de beurzen. Aandelen zijn risicovoller dan obligaties. Bij een obligatie maakt niet het uit of een bedrijf winst of verlies maakt, je hebt altijd recht op de afgesproken rente en je krijgt je inleg aan het einde van de looptijd terug. Tenzij het bedrijf failliet gaat uiteraard. Bij een aandeel is er geen recht op een vaste vergoeding en de looptijd is oneindig. Tenzij het bedrijf failliet gaat uiteraard… Jouw rendement (koerswinst of dividend) is afhankelijk van hoe het bedrijf presteert, maar wordt ook beïnvloed door het sentiment op de aandelenmarkten, dat ook weer beïnvloed wordt door bijvoorbeeld een pandemie, door politieke gebeurtenissen of door ontwikkelingen elders in de economie (zoals een recessie).

Een oude beurswijsheid adviseert om meer obligaties in je beleggingsportefeuille te nemen naarmate je ouder wordt. Op die manier verlaag je het risico, wat zeker van belang is als je de inkomsten uit de beleggingsportefeuille nodig hebt om van je te leven. Je leeftijd als percentage obligaties in je portefeuille, is dan het devies. Dat volg ik niet, want ik heb een deel van mijn vermogen ook buiten de beleggingsportefeuille zitten, in onze gezamenlijke woning. Dat beschouw ik ook als minder riskant dan aandelen. Ja, de woningmarkt kan omlaag (weet ik uit ervaring), maar voorlopig heb ik een mooie overwaarde-buffer opgebouwd en kan ik een stootje hebben.

Obligaties in mijn portefeuille

Ik aarzel al een tijdje over de rol van obligaties in mijn portefeuille. Liever bekijk ik mijn totale eigen vermogen, en neem ik ook de financiële middelen buiten de beleggingsportefeuille daarin mee. Het contante geld en het vermogen dat in het huis zit. En dan heb ik die obligaties ineens niet zo heel hard meer nodig. Bovendien is met een obligatierente rond het vriespunt het rendement ook niet echt om over naar huis te schrijven. Al trekt die voorzichtig weer een klein beetje aan.

Ik heb het percentage Obligaties in mijn beleggingsportefeuille dan ook stapsgewijs verlaagd, en geen nieuwe inleg in de obligatie-ETF gedaan sinds november 2020. Momenteel is het aandeel obligaties in mijn portefeuille minder dan 10%. En misschien gooi ik ze er binnenkort wel helemaal uit. Dat is nog afhankelijk van een paar ontwikkelingen in Huize Geldnerd (cliffhanger….).

Op dit moment is de Xtrackers II Global Government Bond UCITS ETF (DBZB, ISIN LU0378818131) nog steeds de obligatie-ETF van mijn voorkeur. Het belegt wereldwijd gespreid in staatsleningen van minimaal investmentgrade kwaliteit, is ‘gehedged’ naar mijn ‘thuisvaluta’ de Euro en houdt fysiek de obligaties uit het fonds aan. De Lopende Kosten Factor is 0,25%. Je vindt meer informatie bij Morningstar of bij JustETF.

Dividend

Ik doen niet aan vastgoed en andere twijfelachtige praktijken. Ik geef minder uit dan ik verdien, en met het geld dat overblijft los ik onze hypotheek af en beleg ik. En sinds een aantal jaren horen daar ook dividend-ETFs bij. Gewoon, omdat ik het leuk vind om elk kwartaal gratis geld te ontvangen. Dan kan ik vast wennen voor de tijd na het werkzame leven, als ik leef van dividend en het interen op mijn vermogen.

Momenteel bestaat ongeveer 30% van mijn beleggingsportefeuille uit dividend-ETFs. En dat vind ik wel even genoeg. Sterker nog, misschien ben ik wel iets te hebberig geweest in mijn queeste voor meer dividend. Ik moet niet vergeten dat ik nog in de fase van vermogensopbouw zit. Daar zijn spreiding en lage kosten de hoofdzaak. En met name die spreiding is bij de dividend-ETFs meestal iets minder goed. Voorlopig mag ik van mijzelf sowieso niet verder inleggen bij de dividend-ETFs. Dan zal het aandeel van de dividend-ETFs in mijn portefeuille vanzelf verwateren.

Momenteel heb ik 4 dividend-ETFs in mijn portefeuille. Eén daarvan is een overblijfsel uit het pre-MIFID tijdperk.

ETFTickerPay
(1)
Kosten
/ jaar
Dividend
12M
Spreiding
(2)
ReplicatieM*Just
iShares Select Dividend ETF (3)DVYQ0,39%2,13%100?
SPDR S&P Euro Dividend Aristocrats ETFSPYW3/90,30%3,05%40Full**
VanEck Morningstar Dev Mkts Div Ldrs ETFTDIVQ0,38%3,84%98Full**
Vanguard FTSE All-World High Dividend Yield ETFVHYLQ0,29%3,44%1.567Sampling**
  1. Q = betaalt elk kwartaal. 3/9 = betaalt in maart en september.
  2. Aantal aandelenposities
  3. Pré-MIFID-II, niet meer aan te kopen

Met name de gebrekkige spreiding van SPYW bevalt mij maar matig. Deze ETF heeft, sinds de start van de coronacrisis, 14 maanden nodig gehad om het koersverlies weer goed te maken. Het dividendrendement is wel OK, en de jaarlijkse kosten ook, maar ik overweeg toch om deze uit mijn portefeuille te gooien. DVY is overigens genoteerd in Amerikaanse dollars, de andere fondsen in Euro’s.

VWRL betaalt ook dividend uit, maar dat reken ik niet mee in de categorie Dividend in mijn portefeuille. Want dat heb ik met een ander doel in de portefeuille: Vermogensopbouw. Verder heb ik ook VHYL, waar Kaskoe onlangs uitgebreid geschreven heeft, het past iets minder goed in zijn straatje. Maar gelukkig woon ik in een ander beleggingsstraatje…

Vermogensopbouw

De derde categorie in mijn portefeuille is Vermogensopbouw. Inleggen, vasthouden, en hopen dat het zo hard mogelijk stijgt. In deze categorie heb ik momenteel drie fondsen zitten. Allereerst het alom bekende VWRL, de Vanguard FTSE All-World UCITS ETF. In de categorie kleinere bedrijven heb ik IUSN, de iShares MSCI World Small Cap UCITS ETF. En in de categorie ‘sectoren waarvan ik verwacht dat ze de komende jaren harder zullen stijgen dan de rest van de markt’ heb ik L&G ROBO Global Robotics and Automation UCITS ETF (ROBO), een ETF die de ROBO Robotica en Automatiseringsindex volgt.

ETFTickerKosten
/ jaar
Spreiding
(1)
ReplicatieM*Just
Vanguard FTSE All-World UCITS ETFVWRL0,22%3.550Sampling**
iShares MSCI World Small Cap UCITS ETFIUSN0,35%3.325Sampling**
L&G ROBO Global Robotics and Automation UCITS ETFROBO0,80%84Full**
  1. Aantal aandelenposities

VWRL betaalt elk kwartaal dividend uit. Het afgelopen jaar was het dividendrendement ongeveer 1,3%. IUSN en ROBO betalen geen dividend uit.

De afgelopen tijd is er veel geschreven over VWRL. Een aantal mensen zijn overgestapt naar Northern Trust fondsen, die met name via de grootbanken worden aangeboden. En ook heeft Mr. FOB (wie anders?!) een analyse gemaakt van de verschillen tussen VWRL en VWCE, en vergelijkt hij de verschillende opties in 2021 (Northern Trust, Vanguard Europees of Vanguard Amerikaans via opties).

Geldnerd probeert het allemaal eenvoudig te houden. Steeds weer switchen en optimaliseren geeft een hoop kosten en gedoe. Ik blijf voorlopig dus nog even zitten waar ik zit, zowel qua broker als qua fondsen voor vermogensopbouw.

Wat betekent dit voor de portefeuille?

Op basis van de analyse heb ik de gewenste verdeling van de fondsen in mijn portefeuille een beetje aangepast. Iets minder Obligaties en Dividend. Dit betekent niet dat ik fondsen ga verkopen. Het betekent alleen maar dat ik de komende periode eigenlijk alleen maar fondsen uit de categorie Vermogensopbouw bij ga kopen. Zo kom ik stapsgewijs, zonder extra kosten van verkooptransacties, dichter bij de gewenste verdeling. Als ik nu in één keer fondsen zou verkopen en andere fondsen bij zou kopen om precies op de gewenste verdeling te komen, dan (1) zou ik een hoop extra kosten maken en (2) zou de optimale verdeling over 5 minuten alweer weg zijn. Koersen van ETFs bewegen immers….

In onderstaande tabel zie je de actuele gewenste verdeling in mijn portefeuille. Dit staat ook ingesteld in mijn beleggingsspreadsheet. Die kan me dus elke maand automatisch vertellen wat ik bij moet kopen om dichter bij de gewenste verdeling te komen.

  1. Fonds niet meer verkrijgbaar wegens MIFID-regelgeving. Nog wel in mijn portefeuille aanwezig.

En in onderstaande grafiek zie je de gewenste en werkelijke verdeling van de fondsen in mijn portefeuille.

Kijk jij regelmatig naar de samenstelling van jouw beleggingsportefeuille?

De stand op de brokermarkt

  • Berichtcategorie:Beleggen

Helemaal enthousiast ben ik nog niet over het platform van Saxo Bank. Als hoogopgeleide bevoorrechte witte oude man kan ik natuurlijk ook niet zo goed tegen veranderingen, mijn soort heeft het dus terecht moeilijk in deze wereld. Ik moet altijd even wennen aan een nieuwe omgeving.

Mijmeren over VTI/VXUS

Weten jullie nog, vroeger? Toen konden we handelen in hele goedkope en aantrekkelijke Amerikaanse ETFs. Net als veel andere FIRE-bloggers was Geldnerd ook een fan van VTI en VXUS. Maar de MIFID-II regelgeving maakte hier een eind aan. Of liever gezegd: de interpretatie die de AFM hieraan gaf. Want mijn onderzoekje destijds liet zien dat verschillende Europese landen deze regelgeving verschillend interpreteerden. De AFM was streng en accepteerde dus alleen verkoopinformatie in de Nederlandse taal. En Nederland is een klein marktje. Dus veel grote fondsen staken er geen energie in. En het aanbod in ETFs waar wij Nederlanders in konden handelen donderde naar beneden.

Gelukkig vonden we een redelijk alternatief in VWRL. De spreiding was iets minder en de kosten iets hoger, rekende Mr. FOB ons destijds voor. Maar het was ‘as good as it gets’.

Internationale Brokers

Nu is er natuurlijk al een tijdje een consolidatieslag aan de gang op de Europese markt van brokers, de bedrijven die wij particulieren nodig hebben om te kunnen handelen op de aandelenmarkten. Het is een ontwikkeling die ik met interesse volg. De grote Nederlandse banken zijn weer actiever op deze markt en hebben een (minder on-)aantrekkelijker aanbod dan 10 jaar geleden. En de grote brokers fuseren en worden overgenomen. Feitelijk zijn er nog drie grote partijen over. Twee daarvan, Binck/Saxo en Flatex/DeGiro, zijn volledig onderdeel van internationale bedrijven uit respectievelijk Denemarken en Duitsland. De derde, Lynx, gebruikt het platform van Interactive Brokers, een grote wereldwijd opererende partij.

Daarmee is de markt voor (zelf) beleggen voor particulieren wat mij betreft een stuk overzichtelijker geworden. Je gaat naar een grote bank (onder Nederlands toezicht) of je kiest voor een gespecialiseerde broker. Ik weet dat ik hiermee vooruitloop op de verdere integratie van DeGiro in FLATEX, en dat de integratie van Binck in Saxo ook nog niet volledig is afgerond. En ik doe hiermee een aantal kleinere brokers misschien tekort (of niet). Maar ik houd van overzichtelijk, en dit zijn de partijen die ik zelf op dit moment zou overwegen.

Toezicht en de weg naar Brussel

Saxo benadrukt dat Binck gewoon onder AFM-toezicht staat. Dat doet FLATEX al niet meer met DeGiro, al is de verhouding tussen DeGiro en de AFM nog steeds niet optimaal en heeft FLATEX onlangs een groot deel van de top van DeGiro vervangen. FLATEX DeGiro heeft zich per 22 april 2021 laten registreren als ‘bijkantoor’ in Nederland, blijkt uit het vergunningenregister van De Nederlandsche Bank (DNB). Dat betekent dat FLATEX in Nederland actief mag zijn op hun Duitse vergunning en dus niet meer rechtstreeks onder de controle van AFM en DNB valt. Maar onder de Duitse toezichthouder BAFIN, die de afgelopen jaren ook wat problemen heeft gehad… Volgens mij gaat het een kwestie van tijd voordat Saxo hetzelfde gaat doen.

Maar het zijn natuurlijk wel internationaal opererende ondernemingen. De integratie van Binck in Saxo betekent op dit moment feitelijk dat de klanten van Binck worden overgezet van de technische omgeving van Binck naar de internationale technische omgeving van Saxo.

Het lijkt me voor zo’n internationaal bedrijf nog een hele klus om ervoor te zorgen dat hun systemen voldoen aan de verschillende eisen (interpretaties) van de toezichthouders in de verschillende landen. Nu denk ik ook dat de nationale toezichthouders deze strijd op termijn altijd zullen verliezen. Er is immers één Europese regeling die de basis is voor de nationale regelgeving. En als er tegenstrijdigheden zitten in de lokale interpretaties dan is dat via de Europese toezichthouder en Europese rechter op te lossen. Het is een langdurige weg met hobbels naar de verdere Europese integratie van de financiële markten. Maar de voordelen van het bedienen van jouw klanten door heel Europa vanuit één systeem lijken me evident. Saillant detail: in het Saxo-systeem kan ik bijvoorbeeld de eerdergenoemde VTI en VXUS wel zien, maar ik mag er niet in handelen…

En de kleintjes dan?

Maar Geldnerd, ga je het dan niet hebben over Peaks en Bux en Semmie en al die kleintjes? Nee. Inzake Peaks lees ik vooral bloggers die erover geschreven hebben en commissie ontvangen voor klanten die ze aanbrengen en nu ermee stoppen omdat de kosten toch wel erg hoog zijn. En bij Bux ga ik eerst maar eens even afwachten hoe ze zich ontwikkelen. Ze zijn begonnen vanuit de optiek ‘beleggen is een spelletje’, en dat soort partijen kan en wil ik niet serieus nemen. Ze zeggen dat ze nu serieuzer zijn. Maar dit soort partijen kunnen binnenkort wel extra aandacht van de toezichthouders verwachten, las ik begin deze week in het FD. We zullen zien. Voorlopig blijf ik nog maar even gewoon zitten bij Saxo.

Kijk jij ook regelmatig naar de brokermarkt?

Stilletjes…

  • Berichtcategorie:Beleggen

Elke maand is het vaste prik. Zodra mijn salaris uitbetaald is vliegen de reguliere overboekingen alle kanten op. Een van de grotere overboekingen gaat naar mijn beleggingsrekening. Daarmee wordt elke maand dan ook weer een aankoop gedaan, zoals voorgeschreven door de gewenste portefeuilleverdeling. Rationeel en simpel. Gewoon doorgaan, wat er ook gebeurt. Iets waar ik aan vasthoud sinds ik begin 2016 vrijwel volledig uit aandelen stapte in de verwachting dat de markt op korte termijn zou crashen. Dat deed de markt niet, en later stapte ik weer in en had ik wel wat gemist…. Sindsdien houd ik koppig vast aan mijn maandelijkse inleg, ook begin 2020 toen de corona-crisis een (tijdelijk) spoor van verwoesting door de aandelenmarkten trok.

Maar nu aarzel ik toch. Stilletjes overweeg ik om mijn inleg van eind oktober op de rekening te laten staan tot na de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 3 november. Want ik ben er niet helemaal gerust op. Ik ben vooral bezorgd om de reactie van Trump als hij inderdaad verliest, en wat dat doet in de Amerikaanse samenleving.

Er is een heel hardnekkig stemmetje in mijn hoofd dat zegt dat ik gewoon in moet leggen. Stel dat de beurs 5% of 10% zakt, dan zou mijn ‘voordeel’ zijn dat ik een maandje VWRL koop op € 78 of € 74, in plaats van op € 82. Met grote bedragen zou dat zeker effect hebben, maar met mijn maandelijkse inleg levert het me misschien eenmalig een paar tientjes of honderd Euro op. En wie weet zijn de effecten niet eens meteen zichtbaar en duurt het gedoe wel langer dan de paar dagen na de verkiezingen. Wanneer stap je dan wel weer in? Maar daarmee werkt de redenering ook de andere kant op. Als er geen gedoe komt stap ik gewoon weer in als de ‘opluchtingsrally’ afgelopen is. En als er wel gedoe komt dan heb ik met dit bedrag en het verkopen van mijn obligaties (10% van de portefeuille) een leuk bedragje om weer aandelen-ETFs bij te kopen. Allemaal prima scenario’s. Maar dat geldt ook voor het scenario “ik koop gewoon bij en zelfs als er 10% van de markt af gaat merk ik daar over een jaar of twee toch niks meer van”…..

Ik ben er nog niet helemaal uit….

Ben ik nu een market-timer? Of gewoon een doemdenker? Of allebei?

Effecten van MIFID-2 op mijn beleggingen

  • Berichtcategorie:Beleggen

Sinds begin 2018 is het lastiger om te beleggen in niet-Europese ETFs. Ik heb er een hele serie blogposts aan gewijd en een tijdje geleden nog deelgenomen aan een Europese evaluatie van deze regelgeving. Die consultatie is inmiddels afgerond, maar nieuws over de opvolging hiervan heb ik nog niet langs zien komen. Dat houd ik uiteraard in de gaten! Want het blijft toch steken dat anderen bepalen wat ik wel en niet mag kopen.

De invoering van MIFID-2 had destijds een grote impact op mijn beleggingskeuzes. Voorheen had ik (en vele anderen met mij) een voorkeur voor twee Amerikaanse ETFs van Vanguard. Ten eerste Vanguard Total International Stock ETF (VXUS) voor aandelen wereldwijd exclusief de Verenigde Staten, en daarnaast voor de aandelen uit de Verenigde Staten Vanguard Total Stock Market ETF (VTI). Twee fondsen met zeer lage kosten en een goede wereldwijde spreiding. Die konden we niet meer kopen, en dus zijn de meeste financiële bloggers overgeschakeld op Vanguard FTSE All-World UCITS ETF (VWRL). Iets duurder, maar het minst slechte alternatief. Overigens las ik onlangs bij Mr. FOB dat De Giro zijn ‘oude’ VTI en VXUS niet eens meer wil bewaren. Hij heeft ze dus omgezet naar Lynx. Ik heb van mijn eigen broker Binck dit soort mailtjes nog niet ontvangen gelukkig.

Er is nog een verschil tussen VTI / VXUS en VWRL. Die eerste twee staan genoteerd in Amerikaanse dollars, en die laatste in Euro’s. De valutaverhoudingen in mijn portefeuille begonnen dus te verschuiven. Meer Euro, en minder Amerikaanse dollars. Dat is niet noodzakelijkerwijs een slecht ding. Valutaverschillen brengen valuta-risico. Uiteindelijk heb ik Euro’s nodig om, nadat ik stop met werken, hier mijn boodschappen te kunnen betalen. En valutakoersen kunnen door de tijd heen behoorlijk fluctueren. Voor de waarde van mijn portefeuille maakt het nogal wat uit of je USD 1,40 krijgt voor een Euro, of USD 1,05. Beide hebben we de afgelopen 10 jaar gezien.

Ik geloof trouwens niet dat ons valutastelsel in elkaar gaat storten en dat we daarom maar alles in Bitcoins of andere alternatieve valuta moeten stoppen. Daarvoor zijn de belangen om de huidige situatie te handhaven eenvoudigweg te groot. Je ziet sinds de crisis van 2008 al dat overheden en centrale banken al het mogelijke doen om de huidige manier van werken te ondersteunen. Hoe lang dat nog lukt is de ‘one million dollar question’. Of toch de ‘one million bitcoin question’? Geld is immers pas geld als een ander er (ook) waarde aan hecht.

Maar goed, terug naar mijn beleggingsportefeuille. Ik ben dus eigenlijk, dankzij MIFID-2, gestopt met het kopen van fondsen genoteerd in Amerikaanse dollars, en overgeschakeld op het kopen van fondsen genoteerd in Euro’s. In september 2019 heb ik bovendien ‘opgeruimd’ in mijn portefeuille. Er gingen een aantal dollarfondsen uit, en die werden vervangen door eurofondsen. Het zorgt ervoor dat de verhoudingen in mijn portefeuille nogal verschoven zijn.

Overigens maakt het alleen ‘optisch’ wat uit. De belangrijkste ETF in mijn portefeuille is VWRL. Dat is een wereldwijd mandje van duizenden aandelen. Die weer grotendeels in dollars genoteerd zijn. Dus alhoewel de koers van VWRL in euro’s berekend wordt, merk je een stijging of daling van de dollar toch gewoon in die koers van VWRL. Toch ‘voelt’ het anders, omdat ik een koers in euro op mijn scherm zie. Ik houd mezelf graag voor de gek, dat weten jullie.

In een grijs verleden heb ik ook wat fondsen in andere valuta gehad, maar dat is al lang geleden. Ik weet nog hoe geschokt ik was toen ik voor het eerst zag dat de koers van het fonds daalde en mijn waarde in Euro toch hoger werd. En daarna toen ik voor het eerst zag dat de koers van het fonds steeg en mijn waarde in Euro toch lager werd. Het was mijn eigen kennismaking met het begrip valuta-risico.

Welke effecten zie jij in jouw portefeuille?

Is mijn financiële strategie wel OK?

Niet dat ik ‘m ooit bewust zo bedacht heb of zo, maar als ik nu kijk naar mijn persoonlijke financiële strategie dan zie ik vier ‘pijlers’ waar die op rust: Een gezonde financiële buffer met contant geld, potjes waarin ik elke maand spaar voor de grotere uitgaven gedurende het jaar, versneld aflossen van onze hypotheek, en zo lui en eenvoudig mogelijk beleggen om vermogen op te bouwen en passief inkomen te genereren. Dat rust op een fundament van mijn reguliere inkomen waarvan ik een substantieel deel spaar, mijn doelstelling spaarpercentage is niet voor niets 45,0% dit jaar. Als ik managementconsultant was dan zou ik er een wervend plaatje van maken om te gebruiken in een presentatie voor de directie… Nu moeten jullie het hiermee doen:

Gezonde Buffer

Ik weet door het bijhouden van mijn administratie behoorlijk goed hoeveel geld ik per maand uitgeef. Mijn buffer meet ik in maanden, het doel van de buffer is dat ik een X aantal maanden gewoon door kan leven als ik om een of andere reden zonder inkomen kom te zitten. Een gezonde financiële buffer heb ik al zolang als ik mij kan heugen. Heel lang is die veel te groot geweest, genoeg geld om jaren en jaren vooruit te kunnen. Daarna ben ik overgestapt naar een buffer van 6 maanden. ik heb even geëxperimenteerd met een buffer van 2 à 3 maanden, maar dat was iets te strak. Daar werd ik onrustig van. En het is nou juist niet de bedoeling dat je onrustig wordt van je financiële situatie. Op dit moment bestaat mijn buffer uit voldoende geld om 4 maanden probleemloos van te leven. Dat is voor mijn gemoedsrust ruim voldoende.

De buffer staat op een vrij opneembare spaarrekening. Niet bij de bank waar ik mijn lopende rekening aanhoud. Er moet een drempel in zitten om te voorkomen dat ik het ‘even snel’ gebruik, maar het moet wel binnen één werkdag op mijn lopende rekening kunnen staan. Het geld is bedoeld voor ongeplande onvermijdelijke uitgaven en voor het opvangen van inkomensverlies.

Potjes

Het potjes-systeem heb ik pas sinds 1 januari 2020 echt in gebruik, maar het bevalt me nu al uitstekend. Ik schreef er toen een uitgebreide blogpost over. Elke maand als mijn salaris binnenkomt stort ik een aantal bedragen in de verschillende potjes. Het geld gaat gewoon naar de spaarrekening waar ook mijn buffer staat. Mijn administratiespreadsheet houdt voor mij bij hoeveel geld er in welk potje zit, en verwerkt het ook automatisch als ik een uitgave doe die uit een potje gedekt moet worden. Want administratie bijhouden moet natuurlijk niet teveel tijd gaan kosten.

Ik heb momenteel verschillende potjes. Voor mijn Zorgverzekering, waar ik aan het eind van elk jaar in één keer de premie voor het daaropvolgende jaar betaal. Voor mijn Gadgets. Ook reserveer ik maandelijks voor mijn Vakantiebudget, nu ik niet meer eens per jaar vakantiegeld krijg maar maandelijks een deel van mijn Individueel Keuze Budget krijg uitbetaald. Ook reserveer ik geld voor mijn Kledingbudget (waar ik twee keer per jaar grotere uitgaven voor doe), en voor mijn abonnement bij de personal trainer.

Tenslotte heb ik nog een potje dat er al een aantal jaren staat. Het is voor het tweede deel van de operatie aan mijn gebit, die naar verwachting na de zomer plaats gaat vinden. Als dat klaar is wordt dit potje opgeheven, het wordt ook niet meer bijgevuld.

Het potjessysteem zorgt dat ik voldoende geld apart zet voor grote geplande uitgaven gedurende het jaar. En het zorgt voor minder stress. Vroeger wilde ik helemaal niet aan mijn bufferspaarrekening komen. Nu mag het als het geld uit de potjes is.

Versneld Aflossen

Hypotheek is schuld. En het is voor de meeste mensen een substantieel onderdeel van hun maandelijkse uitgaven. ook hier in Huize Geldnerd. We hebben een lineaire hypotheek, dus de maandlast wordt iedere maand een stukje kleiner. Maar ook hier was de rente en aflossing oorspronkelijk de helft van de maandelijkse huishouduitgaven.

Versneld aflossen begon in het eerste jaar na aankoop van Geldnerd HQ met twee grote bedragen. Het doel daarvan was om zo snel mogelijk onder een loan-to-value ratio van 65% te komen. Daar ging de risico-opslag van onze hypotheek af. Nadat mijn buffer vol was gebruikte ik het bedrag dat ik maandelijks spaarde voor een extra aflossing, en begon ik een ‘sneeuwbal‘. We zijn hier actief lid van Team Lage Lasten. Als er iets zou gebeuren met onze inkomens, dan kunnen we door te stoppen met de extra aflossing onze hypotheeklasten in één klap halveren en tóch voldoen aan onze verplichtingen richting de hypotheekverstrekker. Die gedachte geeft heel veel rust.

De extra aflossing zorgt ook voor spreiding. Niet al mijn vermogen staat op de beurs, een deel zit ook in het huis. Nadeel is natuurlijk dat het geld in de stenen zit, het is niet liquide, niet snel te gebruiken. Maar dat vinden we niet erg.

Lui en Eenvoudig Beleggen

Maandelijks wordt er ingelegd in mijn beleggingen, en maandelijks wordt er bijgekocht wat er volgens mijn beleggingsspreadsheet nodig is om dichter bij de gewenste portefeuilleverhoudingen te komen. Wereldwijde gespreide aandelen via de Vanguard FTSE All-World UCITS ETF (VWRL), en wereldwijd gespreide staatsobligaties via de Xtrackers II Global Government Bond UCITS ETF (DBZB). Twee ETFs, wereldwijde spreiding, lage kosten. En daarnaast nog een paar dividend-ETFs die elk kwartaal of elk half jaar dividend uitkeren. Het dividend wordt ook meteen opnieuw belegd.

Elke maand inleggen. Kopen en vasthouden. Niet verkopen, ook niet als de beurzen naar beneden duikelen. Gewoon vasthouden, we zitten er in voor de langere termijn.. Inmiddels heb ik mijn maandelijkse inleg, waarmee ik in 2017 gestart ben, ook aangepast aan de inflatie. Het is een kwestie van gewoon doorgaan en er niet te vaak naar kijken. Lui en eenvoudig, maar het werkt als je beleggingshorizon maar lang genoeg is. Ik hoef me niet druk te maken over aandelen-analyses, alternatieve ‘beleggingen’ als cryptomunten en P2P-leningen. Onvolwassen markten waarvan de risico’s nog lang niet in beeld zijn. Zelfs certificaten van gerenommeerde bedrijven keren soms niet meer uit en blijken niet liquide.

Hoe voelt dat?

Als ik het zo opschrijf, ziet het er ineens heel compleet en doordacht uit. Dat is schone schijn, het is ook maar zo gegroeid en nu door mij in een modelletje gerationaliseerd. Maar dat is een goede weergave van mijn situatie terwijl er een wereldwijde pandemie woedt en een recessie voor de deur staat.

De afgelopen jaren heb ik echt wel last gehad van voortdurende twijfel. Is mijn buffer hoog genoeg? Moet ik niet (nog) meer beleggen, en minder aflossen? Want ‘iedereen’ zegt immers dat extra aflossen niets oplevert. Moet ik nou meer of minder obligaties in mijn portefeuille nemen, of is een afgelost huis vergelijkbaar met obligaties? Moet ik nou niet meer focus op dividend leggen en extra passief inkomen genereren? Kijk die Bitcoin eens gaan en dat rendement op P2P-leningen, ik snap niet helemaal wat er gebeurt en overzie de risico’s niet maar misschien moet ik toch instappen? Allemaal vragen die ik mijzelf gesteld heb. Heel menselijk ook.

En nu? Ik vind het allemaal heel OK. Ik sta er financieel goed voor. Mijn strategie loopt gewoon door terwijl de crisis woedt. Het is afgestemd op mijn situatie. Op mijn gemoedsrust. Ik heb geen seconde wakker gelegen terwijl mijn aandelenportefeuille een kwart van z’n waarde verloor. Nog geen moment overwogen om van richting te veranderen. Ik hoef me geen zorgen te maken of we al op de bodem zitten. Ik hoef de markt niet te timen. Me druk te maken over het geld dat ik kwijt ben, want dat is niet aan de orde als ik niet verkoop. Ik hoef alleen maar mijn blik op de horizon te houden. Even was ik ongerust over mijn eigen financiële situatie. Maar ik besefte al snel dat mijn, in mijn eigen ogen minimalistische, contant geld buffer nog altijd een stuk groter is dan de spaarrekening van de gemiddelde Nederlander. Dus waar maak ik me druk om?

Twijfel jij ook voortdurend over jouw strategie?

Gewoon doorgaan?

De afgelopen weken staat de wereld op z’n kop. Geldnerd en Vriendin werken inmiddels al twee weken volledig thuis, overleggen vinden plaats via telefoon en video. Er zit een ritme in. We staan op de normale tijd op, en zitten eerder achter ons scherm dan we vóór deze crisis op kantoor zouden zijn. We drinken meestal samen koffie, lunchen samen, gaan eind van de middag iets langer wandelen met Hondje. En we prijzen ons gelukkig, we hebben allebei een vaste baan met een vast inkomen, dat ook gewoon deze week weer gestort werd. We hebben financiële buffers, meer dan veel andere Nederlanders, en die hoeven we niet aan te spreken. En we zijn ook geen ondernemers, die ineens te maken hebben met veel minder (of helemaal geen) omzet. Dat lijkt me verschrikkelijk om mee te maken, het woordje ‘ondernemersrisico’ komt dan wel heel dichtbij terwijl datgene wat je hebt opgebouwd afbrokkelt. Eigenlijk zijn we dus, gegeven de omstandigheden, enorm bevoorrecht.

Ook het financiële leven gaat gewoon door. Met een paar accentverschillen, want we zijn nauwelijks meer buiten de deur. De afgelopen week is er eigenlijk alleen geld uitgegeven in de supermarkt. We lunchen thuis, maar dat is goedkoper dan op kantoor lunchen. We drinken vaker koffie thuis, maar ook dat is goedkoper dan buiten de deur. De kostenstijging op de post Nespresso wordt dus gecompenseerd met een daling op de post ‘buiten de deur eten/drinken’. Nu ga ik er wel van uit dat we het ‘langdurig thuis zijn’ terug zien in ons elektriciteitsverbruik en het verstookte gas, maar dat zal (hopelijk/waarschijnlijk) niet om grote bedragen gaan.

Na de ontvangst van mijn salaris is ook daar het gewone maandelijkse proces gestart. De boekingen vlogen weer alle kanten op. Naar de gezamenlijke huishoudrekening, naar mijn potjes, voor de reguliere én extra aflossing van onze hypotheek, en naar mijn beleggingsrekening. De extra aflossing op de hypotheek hebben we ook gewoon gedaan. We rekenen er toch allemaal op dat deze crisis voorbij gaat, en dat het normale leven daarna weer op gang komt. Ik zou het geld natuurlijk ook gewoon op de rekening kunnen laten staan, maar waarom? Toiletpapier heb ik ook niet gehamsterd, dus om nou geld te gaan hamsteren lijkt mij ook zinloos.

Ook mijn maandelijkse aankoop voor de beleggingsportefeuille heb ik gewoon gedaan. Ik kreeg er iets meer aandelen voor dan een maandje geleden, dat zul je begrijpen. Tegelijkertijd heb ik momenten van ‘had ik maar’. Verkocht. Gekocht. Of iets anders gedaan met mijn geld. Al mijn gedachtenexperimenten zijn, helaas, met de kennis van nu, en ik merk bij mezelf dat ik vaak achteraf zit te rationaliseren wat ik wel of niet goed gedaan heb. Soms probeer ik vooruit te denken, zoals mijn blog een tijdje geleden over een mogelijke verkoopstrategie als de beurs sterk zou dalen. Een hypothetische blog met een strategie die ik uiteindelijk niet uitgevoerd heb. En daar ben ik dan ook wel weer blij om. Op de echte paniekdagen waren de spreads bij verkoop erg groot, de marketmakers wisten het ook even niet meer. En de meeste consumentenbrokers (in elk geval Binck en DeGiro) hadden last van storingen in hun systemen. Ook een effectieve manier voor mij om van de ‘verkopen’ knop af te blijven.

Ik heb wel één dingetje gedaan toen mijn portefeuille deze week 30% lager stond dan de piek. Ik heb 20% van mijn obligaties verkocht, en dat geld ook in VWRL gestoken. Dat had ik eigenlijk al eerder willen doen, na 10 – 15% daling, maar de markt schoot toen nog alle kanten op. Inmiddels lijkt het wat rustiger, en hebben alle centrale banken hun (enorme) openingssalvo’s aan steunmaatregelen op de financiële markten afgeschoten. Dat is geen garantie dat er geen verdere dalingen volgen, integendeel. We zien het einde van de corona-crisis nog niet, dus ook nog niet het einde van de economische en psychologische effecten. En daarmee zijn ook de effecten op de financiële markten nog ongewis. En waarom maar 20% van de obligaties? Dan is er nog 80% over om in VWRL te steken als het nog verder daalt.

En even een reminder: ik ben geen adviseur, en wat ik hier schrijf is zeker geen advies. Ik beschrijf mijn eigen beslissingen en drijfveren. En verwijs graag even naar mijn disclaimer

Eigenlijk ben ik nog steeds wel blij dat ik weinig vrije cash heb. Dan kom ik ook niet in de verleiding. Ik heb even extra geld uit mijn buffer overgemaakt naar de beleggingsrekening, maar het na een paar dagen ook weer teruggestort. Vooralsnog ben ik vast voornemens om mijn plan te blijven volgen. En eigenlijk vind ik dat ook wel weer een beetje geruststellend. De wereld is nog niet vergaan. We komen hier wel doorheen.

Gaat jouw leven ook gewoon door in deze bijzondere tijd?