Healthnerd en het hardlopen

Hardlopen is niet mijn ding, zo heb ik decennialang geroepen. Sowieso heb ik tussen mijn twintigste en achtenveertigste levensjaar nauwelijks aan sport gedaan. Ooit, ergens rond 2006, heb ik een keer het bekende Start To Run programma met Evy afgerond. Maar na het bereiken van die magische 10-weken grens heb ik het ook meteen weer laten liggen. Begin 2013 heb ik na een korte training mijzelf door de 5 kilometer van een lokaal hardloopevenement in Geldnerd City heen geworsteld. En begin 2014 heb ik nog een opleving gehad in het Verre Warme Land. Meerdere malen per week ging ik zwemmen om mijn conditie op te bouwen. Maar ook dat hield op toen ik eenmaal een voltijd baan had.

De afgelopen 10 jaar ben ik regelmatig weer begonnen, heb een paar sessies gedaan uit één of ander programma om van niets naar 30 minuten hardlopen / 5 kilometer te komen, en dan stopte het weer. Het was niet mijn ding. Ik had er geen pestpokketeringhekel aan zoals A Purple Life had, maar ik was zeker geen fan.

Keerpunt 28 december 2021

Tot ik op 28 december 2021 weer begon. Uit boosheid richting mijzelf, en ook (gegeven de coronamaatregelen) bij gebrek aan alternatief. Ik miste mijn wekelijkse bezoekje aan de sportschool. Ik merkte dat alle vooruitgang die ik, qua gewicht en gezondheid, geboekt had sinds medio 2019 weer aan het wegglippen was. Ik moest iets doen. Desnoods dan maar hardlopen.

En nu lukt het wel. Eind april rondde ik het 10K programma af. Met tranen in mijn ogen haalde ik voor het eerst in mijn leven een afstand van 10 kilometer in één hardloopsessie. En met tranen in mijn ogen rende ik later die week voor het eerst in mijn leven 60 minuten non-stop. Hardlopend. Zonder pauze, zonder wandelmomenten tussendoor.

Waarom werkt het nu wel?

Ik was mezelf eind 2021 echt helemaal zat. Een groot deel van het gewicht dat ik tussen medio 2019 en begin 2020 verloren had zat er weer aan. Door de sluiting van de sportscholen. En juist door die ervaring uit de tweede helft van 2019 wist ik dat ik beter kon. Dat ik beter moest. Voor mijn eigen bestwil.

Nu wist ik dat al een tijdje. Ik baalde ervan, het gaf me onrust en stress. En toch was dat op zichzelf heel lang onvoldoende om wél aan de slag te gaan. Het besef en de berg die je voor je gevoel moet gaan beklimmen kunnen ook ontmoedigend werken. Net zoals Minimalist Dutchie constateerde als het over beginnen met opruimen gaat. Er is iets meer voor nodig.

In december was er bij mij ook tijd en ruimte voor een intensievere start. Ik had kerstvakantie tot 10 januari en kon dus makkelijk elke tweede dag gaan hardlopen. Dat was geen vooropgezet plan, dat ontstond pas gaandeweg. Toen de sportscholen weer open gingen was ik ver genoeg en vond ik het al leuk genoeg om wel een plan te maken. Een vast schema, elke zondag en dinsdag (of woensdag) hardlopen, elke vrijdag naar de sportschool. Een plan helpt.

Ik had inmiddels ook ontdekt dat ‘s ochtends (vroeg) sporten voor mij persoonlijk beter werkt dan ‘s avonds. Dat zijn belangrijke dingen om te weten over je eigen ritme. Vriendin is bijvoorbeeld echt een ‘avondsporter’.

Een grote verandering is verder ook het toepassen van de lessen uit mijn persoonlijke financiën. Wat je meet beïnvloedt wat je doet. Ik houd dus een spreadsheet bij van al mijn sportmomenten en de belangrijkste statistieken. Met daarin ook mijn gewicht en buikomvang. Het besef dat sporten geen wedstrijd is met anderen, maar alleen met jezelf. En doelen stellen. Uitdagende en haalbare doelen. En als dat doel bereikt is ook zorgen dat er alweer een hoger doel klaarstaat.

De apps op mijn smartphone helpen ook. Spotify voor de motiverende muziek. C25K, 10K en tegenwoordig Runkeeper voor het trainingsschema en de statistiekjes, de feedback, en de reminders. Ze helpen door me uit te dagen, ze helpen me doelen te stellen en te halen. Ze helpen zo goed dat ik tegenwoordig bereid ben om voor dit soort apps te betalen. Mijn favoriete feature van Runkeeper is de audio feedback. Om de 5 minuten vertelt een stem mij een aantal instelbare statistiekjes. Dat voorkomt dat ik op mijn telefoon loop te kijken tijdens het hardlopen. Ik luister naar muziek. Ik focus op het lopen en op mijn ademhaling. In mijn eentje in mijn eigen persoonlijke bubbel.

En wat ook helpt: samenwerking! Begin januari is ook Vriendin begonnen aan het hardloopprogramma. Qua voortgang gaan we ongeveer gelijk op. Maar we rennen niet samen, ons tempo en onze sporttijden (avond versus ochtend) verschillen daarvoor te veel. Maar we moedigen elkaar wel aan. En ook het bijbehorende veranderde eetpatroon hebben we samen gedaan. Koolhydraatarm, minder alcohol. Zonder die samenwerking was het zeker niet gelukt! Ons allebei niet, denk ik.

Quo vadis?

Sinds kort werk ik met een hardlooptrainer. In een aantal sessies wil ik mijn looptechniek verbeteren. Daarmee hoop ik sneller en verder te komen. En het risico op blessures te verkleinen. Want op mijn leeftijd… De hardlooptrainer vond mijn vraag bijzonder, meestal melden zich vijftigers die van nul naar tien kilometer willen in drie weken, en ondertussen ook nog 25 kilo af willen vallen. Mijn vraag was wel een beetje anders, en die uitdaging wilde de trainer graag aangaan.

Inmiddels vind ik hardlopen ook echt leuk. Kijk ik er naar uit. Houd ik er bewust rekening mee in mijn agenda, en zorg ik dat ik het echt opnieuw inplan als er eens een sessie uitvalt. Ik merk ook de andere positieve effecten. Voel me een stuk fitter. Merk ook in de sportschool dat mijn basishartslag lager is, en dat ik na een intensieve oefening sneller herstel. Het lijkt er zowaar op dat Geldnerd een fitte vijftiger aan het worden is. Maar het leert me vooral ook dat het nooit te laat is om iets opnieuw te proberen. Zelfs hardlopen.

Heb jij wel eens iets opnieuw geprobeerd?

Tweehonderd en vijfentwintig duizend kilo en een beetje

Geldnerd is dol op spreadsheets. Of eigenlijk: dol op wat je kunt doen met spreadsheets. Ze helpen je om dingen in cijfers bij te houden. De ontwikkeling door de tijd heen te volgen. Te meten. En wat je meet, beïnvloedt je gedrag.

Dat is bijvoorbeeld het geval met mijn financiële spreadsheets. Mijn Administratie helpt me om te meten hoeveel geld er binnen komt en hoeveel geld er weer uit gaat (en waar dat aan besteed wordt). Mijn Beleggingsspreadsheet helpt mij om me aan mijn eigen beleggingsstrategie te houden, en in de gaten te houden wat dat opbrengt. Mijn Hypotheekspreadsheet bewaakt onze aflossingsstrategie en zorgt ervoor dat we elke maand weten wat we (extra) af moeten lossen.

Maar ik heb meer spreadsheets. Zo houd ik ook elke week een aantal statistieken bij van mijn rondje door de sportschool. Van elke oefening het aantal herhalingen en het gewicht dat ik daarbij gebruik. En aan het eind van de sessie noteer ik een aantal gegevens die mijn sportgadget bijhoudt. Gemiddelde en hoogste hartslag, verbrande calorieën, dat soort dingen.

Sinds een paar weken berekent deze spreadsheet ook een nieuw statistiekje. Geïnspireerd door de maandelijkse Health Reports van de Financial Freedom Sloth (FFS). Een van de finance-bloggers die ik al een jaar of vijf geleden voor het eerst ontmoet heb. Jarenlang hebben we een voorliefde voor financiële onafhankelijkheid, een mooi WordPress Theme, en een strijd tegen overtollige kilo’s gedeeld. In zijn Health Report houdt FFS onder andere bij hoeveel gewicht hij elke week bij elkaar tilt. En dat kan ik natuurlijk ook berekenen. Aantal herhalingen maal kilo’s per oefening.

Mijn registratie is niet helemaal compleet. Want ik registreer alleen de piekoefeningen, niet de opwarmers. Als ik bijvoorbeeld mijn biceps train, dan is mijn piekoefening momenteel 2 maal 10 herhalingen met in elke hand een dumbbell van 16 kilo. Maar om daar te komen, doe ik eerst 10 herhalingen met dumbbells van 10 kilo, daarna 10 herhalingen met dumbbells van 12 kilo, dan 10 herhalingen met dumbbells van 14 kilo. Als opwarmer. En dan pas de piekoefeningen. Het is dus een zwaar vertekend beeld. Ik registreer 2 x 10 x 16 = 320 kilo. Maar in werkelijkheid til ik 320 + 140 + 120 + 100 = 680 kilo. Ook heb ik geen registratie van een aantal trainingssessies in de buitenlucht, die ik tijdens de verschillende corona-lockdowns gedaan heb. Maar alle sessies met de personal trainer in de sportstudio, en mijn eigen sessies in de sportschool, zitten wel in de administratie.

Als ik de gegevens bij elkaar zet voor alle sportsessies sinds de zomer van 2019, dan krijg je onderstaand grafiekje. Lang niet zo indrukwekkend als de gestaag stijgende grafiek van FFS. Ik train natuurlijk ook maar één keer per week.

Maar als ik alle sessies bij elkaar optel, dan lijkt het al heel wat. Ik heb totnogtoe 225.423,5 duizend kilo getild. En waarschijnlijk het dubbele als ik de opwarmers mee zou tellen.

Op dezelfde manier kan ik kijken naar de calorieën die ik verbrand heb, en het aantal uren dat ik getraind heb. Dat zijn dan respectievelijk 47.366 calorieën en 83 uur, 52 minuten en 46 seconden aan trainingstijd. Een volwassen man verbruikt ongeveer 2.500 calorieën per dag. Ik heb dus inmiddels met die 74 trainingssessies genoeg calorieën verbrand voor bijna 19 dagen aan ‘normaal’ verbruik dagen.

Ik weet het, dit zegt helemaal niks. Heeft geen enkele betekenis. Behalve dat ik de kilo’s niet getild zou hebben en de calorieën niet verbrand zou hebben als ik niet was gaan sporten. Maar het geeft niet dat het helemaal niks zegt. Het gaat om het idee. Om het stijgende grafiekje. Voor de motivatie.

Hoe motiveer jij jezelf?