Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Tag: sparen (page 1 of 3)

Jammer, NIBUD…

Eerder deze week bracht het NIBUD een rapport uit over ons spaargedrag. 2,5 Miljoen huishoudens hebben te weinig geld achter de hand. Veel collega-bloggers hebben er al over geschreven, en ook in de pers kwam het rapport regelmatig langs. In al die berichten lag de nadruk heel erg op één ding. Sparen zou niet in onze aard zitten. En volgens het NIBUD moeten we ‘geholpen worden‘.

Dan wordt het eng, vind ik. Ons Hondje is ‘geholpen’, en dat neemt hij de wereld tot op de dag van vandaag kwalijk… Maar ik ben het hartgrondig met Paul van der Kwast eens, die terecht zegt dat het NIBUD wel vaker doorslaat met dit soort dingen, en dat de overheid zich niet te veel met persoonlijk spaargedrag moet bemoeien. Mijn geld is mijn zaak. In hetzelfde artikel wordt (terecht) ook verwezen naar allerlei manieren waarop spaargedrag ‘vroeger’ werd aangeleerd, wat nu minder gebeurt. Allemaal waar. En inderdaad is mobiele toegang tot je (spaar)geld zowel een vloek als een zegen. Gemak heeft ook een keerzijde: discipline wordt steeds belangrijker. En discipline, daar zijn wij mensen vaak niet zo heel erg goed in.

Dit weekend heb ik het hele rapport maar eens gelezen. Taaie materie, maar wel de moeite waard. Veel om over na te denken. Veel ook wat de persberichten en nieuwsberichten helaas niet haalt.

Zelf hoor ik niet bij de politieke stromingen die vinden dat ‘de overheid’ ons maar tegen alle mogelijke gevaren (inclusief onszelf) dient te beschermen. Eigen verantwoordelijkheid. Maar wel met hulp voor mensen die door omstandigheden buiten hun eigen schuld niet mee kunnen doen. Het beschermen van zielige volwassenen die door allerlei reclames bestookt worden en daardoor al hun geld opmaken hoort daar in mijn ogen niet bij.

Waar ik ook moeite mee heb is de hoeveelheid mensen die claimt dat ze niet of nauwelijks rond kunnen komen, en daarom niet kunnen sparen. Ik denk zelf dat heel veel mensen eigenlijk boven hun stand leven. En, zoals het AD constateert, sparen is geen deugd meer. Dat zou het wel weer moeten worden, denk ik.

Sandra Phlippen trekt op basis van het rapport nog een andere conclusie: 70 procent van de antwoorden op de vraag ‘Waarom spaart u niet?’ suggereert dat mensen maar net rondkomen. Slechts 8 procent van de antwoorden zou je kunnen duiden als dat mensen het ‘nu iets kopen’ niet kunnen weerstaan. In dat licht is het helemaal vreemd dat er zoveel nadruk komt te liggen op de psychologie van ons spaargedrag.

En hier schiet het rapport echt tekort. Want als je gaat zoeken naar de achtergronden van deze 70 procent, is er weinig te vinden. Zijn dat inderdaad vooral ZZP’ers en mensen met tijdelijke contracten (zoals Sandra Phlippen suggereert)? Of is er toch nog wat anders aan de hand? We zullen het helaas nooit weten. Maar dat lijkt het NIBUD niet erg te vinden, zolang de overheid ons spaargedrag maar in de gaten gaat houden.

Wat lees jij in het NIBUD-rapport over ons spaargedrag?

Aftellen naar nul

Afgelopen maandag las ik dat er een claim van € 3,2 miljard is ingediend tegen Nationale Nederlanden in een woekerpoliszaak. En dinsdag kreeg ik een mailtje met de volgende renteverlaging van mijn internetspaarrekening bij diezelfde club. Van 0,50% naar 0,45% per 31 maart. Of er een verband is weet ik niet, maar een jaar geleden was de rente nog 1,0%. Langzaam maar zeker tellen we af naar de nul. In elk geval gaat dat nu met een stapje van ‘maar’ 0,05%.

Een snelle check op Van Spaarbank Veranderen leert dat NN hiermee nog steeds in de top-10 van hoogste spaarrentes staat. 0,6% is het hoogste wat je nu kunt krijgen. 0,15% per jaar, dat scheelt € 1,50 per € 1.000 spaargeld per jaar. Daar heb je niet eens meer een kopje koffie voor. Laat staan dat je de inflatie of vermogensrendementsheffing bijhoudt.

Het zet me aan het denken over mijn contante geld. Momenteel zit ongeveer 45% van mijn vrije vermogen (het deel dat niet in stenen zit) in spaargeld en obligaties. De rest zit in aandelenfondsen en indextrackers. Van die 45% zit het grootste deel (80%) nog in geld op mijn spaarrekening. Dat is fors meer dan het deel dat ik als noodzakelijke cashbuffer beschouw, namelijk het bedrag voor 6 maanden reguliere uitgaven.

Die 6 maanden buffer zal ik wel in direct toegankelijk spaargeld houden, ook als de rente naar 0,0% gaat. Ik weet nog niet wat er gebeurt als de spaarrente negatief wordt. Zou er dan ook een negatieve rente op reguliere betaalrekeningen komen? Ik kan het me nauwelijks voorstellen (maar de huidige rentestand kon ik me een paar jaar geleden ook niet voorstellen). Met een negatieve rente ga ik van bank veranderen, net zolang tot er nergens meer positieve rente of 0,0% te krijgen is. En ik overweeg om een deel van het spaargeld over te hevelen naar de obligatiefondsen.

Wat ga jij doen als de rente naar nul daalt?

De financiële maand

Hij is best wel gestructureerd, die financiële maand van mij. Dat besefte ik onlangs toen ik ‘m aanpaste naar aanleiding van de renteverlaging bij de Rabobank. Rust, reinheid en regelmaat zijn ook hier de sleutelwoorden.

Mijn maand begint op de 24e. Dat is de dag dat mijn salaris gestort wordt op mijn lopende rekening. De dag daarna vinden er automatisch een aantal overboekingen plaats.

  1. Mijn bijdrage aan de aflossing van ons huis wordt overgemaakt naar de gezamenlijke rekening.
  2. Mijn bijdrage voor de overige kosten van het huishouden wordt ook overgemaakt naar de gezamenlijke rekening.
  3. Ik maak een vast bedrag over naar mijn beleggingsrekening.
  4. Ik maak een vast bedrag over naar mijn grote Bufferspaarrekening.

Twee boekingen naar de gezamenlijke rekening? Ja! Op die manier is het makkelijker voor mij om in mijn administratie de bijdrage aan de aflossing te verwerken als onderdeel van mijn spaarpercentage, en niet als gewone uitgave. Ze zijn toch voorgeprogrammeerd, dus het kost mij geen extra werk.

Na die automatische boekingen blijft er ongeveer € 750 over voor mijn eigen uitgaven. In mijn administratie heb ik ook een Cashflow overzicht per maand. Hierin staan alle vaste uitgaven zoals mijn zorgverzekeringspremie en telefoonabonnement. Ook zet ik andere grote uitgaven erin die ik wil doen. Door dat een beetje goed te ‘timen’ kan ik voorkomen dat ik rood kom te staan of (oh horror) geld van mijn buffer moet halen om een gaatje te dichten. De meeste vaste lasten worden in de dagen na de salarisbetaling automatisch afgeschreven. Voor de rest gaat het geld naar reiskosten, lunches, cadeautjes, persoonlijke boodschappen, persoonlijke verzorging, et cetera.

Sinds kort doe ik nog een boeking. Als ik mijn salaris ontvangen heb, maak ik het restsaldo van de afgelopen maand over van de lopende rekening naar mijn kleine Bufferspaarrekening. Op die manier voorkom ik dat het de maand daarna in ‘de grote hoop’ verdwijnt. Zo spaar ik toch een paar honderd Euro per maand extra.

Hoe verloopt jouw financiële maand?

Spaardoel of Spend-doel?

Zal ik het doen? Een stevig spaardoel neerzetten voor 2017? Dat doel zou dan worden: de helft van wat er als inkomen binnenkomt direct doorstorten naar de spaar- en beleggingsrekeningen. Een spaarpercentage van 50%. Dat zou naar verwachting neerkomen op ongeveer € 27.500 in 2017. Dat is een hele hoop geld. En het is feitelijk ook wat ik de afgelopen maanden gedaan heb. Eigenlijk spaar ik dit bedrag het komend jaar niet helemaal, omdat een deel natuurlijk in de aflossing gaat zitten. Maar ook dat tel ik wel als sparen, want er staat bezit tegenover.

Eigenlijk is mijn doel om jaarlijks € 10.000 te sparen. Op dat jaarbedrag (en 5,0% rendement per jaar) is mijn lange-termijn financiële plan gebaseerd. Met een spaarpercentage van 50% ga ik daar fors overheen. Erg fors. Ook al heb ik in 2016 die 5,0% rendement niet gehaald. Maar het tekort aan rendement wordt dit jaar ruimschoots gecompenseerd door het extra gespaarde geld.

Er zijn twee factoren die hieraan bijdragen. De eerste is dat ik een aardige loopbaan met bijbehorend salaris heb weten te op te bouwen. Miljonair zal ik er niet mee worden, maar dat hoeft ook niet. Ik verdien goed. De tweede factor is dat mijn levensstijl de afgelopen jaren behoorlijk eenvoudiger is geworden. Minimalistischer. Ik heb eenvoudigweg veel minder behoefte om dingen te kopen. Dat doe ik dus ook niet. Dus in plaats van het geld uit te geven aan meer spullen, blijft het op de bank staan. Ondanks de aankoop van het nieuwe huis

De vraag is wel waarvoor ik spaar? Als ik toch niet de behoefte heb om te kopen? En als ik echt nog geen zin heb om te stoppen met werken? Dat is nog wel een dingetje. Ik voel me niet gierig, we doen echt waar we zin in hebben. Vriendin vond onlangs dat ik te weinig uitgeef. Dat geeft me wel te denken. Maar het antwoord op de vragen heb ik nog niet.

Of moet ik juist een Spend-doel definiëren?

NB: Op een of andere manier konden er vanochtend onder dit bericht geen reacties geplaatst worden. Wat het nu was weet ik nog steeds niet helemaal. Maar ik heb het bericht verwijderd en onder een andere titel opnieuw gepubliceerd, en nu werkt het wel.

0,0% spaarrente bij Triodos

Vanavond in de comments gemeld door Eddie en ook hier bij het FD. Triodos Bank heeft als eerste de spaarrente verlaagd naar nul, per 3 april aanstaande. 0,0%. Heel eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat het zover zou komen.

Nu zullen er vast wel een paar andere banken volgen. Het wordt tijd dat de Europese Centrale Bank van koers verandert. Voorlopig krijg ik op mijn kleine beetje spaargeld nog een paar tiende van een procent meer rente. Maar het merendeel van mijn kapitaal zit in het huis en in aandelen.

Update: Ook nu.nl bevestigt dit bericht, en spreekt de verwachting uit dat er wel eens negatieve spaarrentes kunnen volgen.

Hoeveel spaarrente krijg jij nog? En Triodos-klanten: blijven jullie bij die bank?

Rabobank bedankt!

Geldnerd is soms best lui als het op z’n financiën aankomt. En dan heb ik even een zetje nodig om in beweging te komen. Vandaag wil ik daar de Rabobank hartelijk voor bedanken.

In 10 Jaar Financieel Onafhankelijk schreef er ook al over. De Rabobank heeft de spaarrente verlaagd van niks (0,25%) naar helemaal niks (0,20%). 10JFO verwachtte dat de spaarrente wel weer zou gaan stijgen na het rentebesluit van de FED in de Verenigde Staten afgelopen week. Zelf verwacht ik dat pas als de Europese Centrale Bank minder geld in de economie pompt én de Europese rente ook gaat stijgen. En dan pas als de rente van de ECB behoorlijk hoger staat dan de huidige spaarrente, want de bank wil ook wat marge maken natuurlijk.

Maar goed, we hadden het over de luiheid van Geldnerd… Ik heb mijn betaalrekening en creditcard bij de Rabo lopen. En aan die betaalrekening zit een spaarrekening gekoppeld. Dat is mijn kleine buffer. Zodra mijn salaris binnenkomt wordt er eerst een bedrag overgeboekt naar die spaarrekening. Volgens het aloude principe ‘Betaal Jezelf Eerst’. En daarna beginnen de andere betalingen te lopen. Mijn vaste lasten, de overboekingen naar de gezamenlijke huishoudrekening, et cetera.

En eigenlijk moet ik natuurlijk elke maand dat gespaarde bedrag doorsluizen. Naar mijn Beleggingsrekening, of naar mijn Bufferspaarrekening met hogere rente. Maar dat doe ik dus maar eens in de paar maanden. En de afgelopen maanden was het er helemaal bij ingeschoten. Ik heb wel de herstructurering van mijn beleggingen uitgevoerd. Maar het geld op de kleine buffer heb ik laten staan. Daar stond inmiddels dus een buffer van 5 maanduitgaven.

Tot afgelopen weekend. Tijdens mijn wekelijkse finance-momentje las ik het berichtje over de renteverlaging. En dat zetje had ik net even nodig. Dus met enkele klikken van de muis is het geld nu weer op weg naar beter renderende bestemmingen… Op de kleine buffer staan nu nog 2 maanduitgaven als buffer.

En tegelijk heb ik het automatisch mezelf betalen maar aangepast. Het bedrag gaat vanaf nu maandelijks automatisch naar de Bufferspaarrekening en mijn Beleggingsrekening, in plaats van naar mijn kleine buffer. Als ik een liquiditeitsprobleempje heb, moet mijn kleine buffer voldoende zijn. En anders kan ik in één dag het geld van de Bufferspaarrekening overhevelen. Toch lekker makkelijk, dat internetbankieren.

Hoe betaal jij jezelf?

Gemiste kans

Het is meestal zinloos om terug te kijken en te denken ‘had ik maar’. Soms doe ik het wel. In een poging er iets van te leren voor de toekomst. En soms denk ik dan ‘au’. Dan doet het best wel een beetje pijn. Zo ook vandaag.

Wat is er aan de hand? Eerder deze week schreef ik over mijn historische spaarpercentages. Nadat ik dat stukje geschreven had, had ik ineens een ‘wat als’-gedachte. In het stukje zeg ik dat ik dit jaar in elk geval op een Spaarpercentage van 40% wil uitkomen. De vraag ligt dus voor de hand: Wat nou als ik vanaf 2003 ieder jaar een Spaarpercentage van 40% had gehad?

Met een spreadsheet is die vraag natuurlijk vrij snel te beantwoorden. En de uitkomst deed wel een beetje pijn. Zelfs rekening houdend met de vermogensverdeling bij echtscheiding had ik dan in de periode 2003 tot nu zo’n € 150.000 extra gespaard. En dan houd ik nog niet eens rekening met het rendement wat ik in die periode op dat extra vermogen gemaakt zou hebben. Dit is gewoon wat ik extra uit mijn inkomen zou hebben overgehouden. Anderhalve ton. Was dat mogelijk? Ja, dat denk ik wel.

Au. Maar ook een motivator.

Een boodschap dus vooral voor de iets jongeren onder ons. Begin op tijd. Hou vol. Het maakt echt verschil.

Spaarpercentages

Vorige week schreef Cheesy Finance over historische Spaarpercentages. Dat vond ik een interessant stukje. En omdat ik zelf al sinds 2003 mijn financiën gedetailleerd bijhoud, ben ik dit weekend eens in mijn digitale archief gedoken. Zoals eerder gezegd bereken ik het Spaarpercentage over een gegeven periode heel eenvoudig: het verschil tussen mijn inkomsten en mijn uitgaven, gedeeld door mijn totale inkomsten.

Heel eerlijk, ik vind mijn Spaarpercentages nog geen onverdeeld succesverhaal. De eerste jaren hielden we de financiën weliswaar bij, maar stuurden we er niet echt op. En ook zie je een aantal grote gebeurtenissen in mijn leven duidelijk terug in de grafiek. Maar hier komt ‘ie…

In de periode 2003 – 2006 zie je het percentage langzaam oplopen, naarmate Ex en ik iets beter gingen sturen. Maar daar zat toen nog niet echt een plan of doelstelling achter. In 2007 wordt die stijgende lijn onderbroken. Ik moest even in de administratie van dat jaar kijken hoe dat ook al weer kwam. Maar dat werd snel duidelijk, in dat jaar zijn we allebei aan een opleiding begonnen, die we zelf financierden.

Vanaf 2010 zie je de echtscheidingsperikelen een rol spelen. Die echtscheiding werd uiteindelijk afgerond in 2012, waarna begin 2013 de verrekening volgde. Dat verklaart het enorme Spaarpercentage van dat jaar. Vanaf dat moment ben ik het ook bij gaan houden en erop gaan sturen. Vervolgens komt er een heel diep dal in 2014. In dat jaar heb ik veel uitgaven gehad vanwege de emigratie naar het Verre Warme Land. Daardoor werkte ik een deel van dat jaar niet, maar moest ik wel mijn pensioenopbouw in Nederland blijven betalen. Vanaf eind 2014 had ik weer een baan (maar wel een lager inkomen), dus 2015 en 2016 waren best OK, met in 2016 wel nog weer de impact van de verhuizing terug naar Nederland en het kopen van ons huis.

Dat laatste zal ook in 2017 nog wel een beetje doorwerken, maar de eerste twee maanden van het jaar zijn veelbelovend. Dat is wel een beetje vertekend beeld, ik ga dit tempo niet het hele jaar volhouden als ik naar mijn begroting kijk. Maar ik reken erop om in elk geval boven de 40% uit te komen. Eigenlijk snak ik nu echt naar een aantal hele rustige jaren. Want die zijn uiteindelijk het gunstigst voor het Spaarpercentage.

Hoe heeft jouw Spaarpercentage zich de afgelopen jaren ontwikkeld?

Wanneer Financieel Onafhankelijk?

Soms zijn de verschillen tussen Nederland en de Verenigde Staten niet zo heel groot. Denk ik als ik naar foto’s van de heren Geert Wilders en Donald Trump kijk. En soms zijn de verschillen ook levensgroot.

Recent bekende Cheesy Finance dat hij zichzelf soms als loser beschouwt. Een van de redenen hiervoor was de soms enorme bedragen aan ‘net worth’ die je voorbij ziet komen op vooral Amerikaanse personal finance en FIRE blogs. Ik heb toen opgemerkt dat dit ook komt omdat de Amerikanen meestal hun pensioenvermogen meerekenen. Zij hebben IRA’s en 401k’s en andere persoonlijke pensioeninstrumenten. In Nederland hebben we ons collectieve stelsel. En geen eigen potjes.

Toch bedacht ik naar aanleiding van de discussie bij Cheesy Finance dat ik ook nu mijn verwachte pensioen wel degelijk mee kan en moet nemen in mijn berekeningen voor het bereiken van Financiële Onafhankelijkheid.

Jaarlijks krijg ik een keurig Uniform Pensioenoverzicht van mijn pensioenfonds. Dit bevat een schat aan informatie. Ik kijk meestal eerst naar het verwachte jaarlijkse bedrag dat ik kan bereiken als ik tot aan mijn officiële pensioendatum loonslaaf blijf. Maar het belangrijkste getal op dit overzicht blijft voor mij de A-factor. En daaraan gekoppeld het bedrag dat ik vanaf mijn pensioendatum zou krijgen als ik nu per direct zou stoppen met werken.

Want feitelijk gaat totale Financiële Onafhankelijkheid voor mij om het volgende: Inkomenszekerheid zonder daarvoor mijn levensuren te hoeven verkopen. Inkomen bestaat in mijn beeld voor de rest van mijn leven uit drie categorieën:

  1. Inkomen uit werk
  2. Inkomen uit vermogen
  3. Inkomen uit pensioen

Deze drie categorieën moeten samen opleveren het Gewenst Inkomen X. Hiervoor ga ik op dit moment uit van € 30.000 netto per jaar in hedendaagse koopkracht (jaarlijks te indexeren met de inflatie). Financiële Onafhankelijkheid heb ik bereikt als ik zonder inkomen uit werk (of ondernemerschap wat minstens net zoveel uren zou vergen) toch het Gewenste Inkomen kan bereiken.

Dit verklaart ook waarom er nog geen Geldnerd Index is (zoals er wel een Amber Index en een Cheesy Index zijn, die ik beide fanatiek volg). Mijn model laat zich nog niet echt vertalen in één bedrag dat ik moet bereiken. Daarvoor zitten er teveel variabelen in: de inflatie, het reeds opgebouwde pensioen, belastingmaatregelen, en uiteraard mijn spaarpercentage en het verwachte rendement op mijn eigen vermogen. Ik weet dat ik een aantal jaren eerder kan stoppen met werken, maar hoeveel…?

Hoe meet jij jouw financiële onafhankelijkheid?

Liegen met statistieken?

Het is altijd goed opletten als er persberichten uitkomen met juichende cijfers. Want er zijn weinig manieren om te liegen en bedriegen die zo gemakkelijk zijn als met cijfers. Die klinken namelijk heel precies, maar als je niet goed weet wat er precies achter zit kun je behoorlijk misleid worden. Of dat nu ook weer gebeurt, weet ik niet. Maar ik heb er wel vragen bij. Want juichende cijfers in verkiezingstijd komen meestal niet zomaar.

Hier moest ik aan denken toen ik gisteren dit nieuwsbericht las: de sterkste stijging van de omzet van de detailhandel in 8 jaar. Gebaseerd op dit persbericht van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Het klinkt natuurlijk prima vanuit het perspectief van economisch welvaren. Over heel 2016 was de omzetgroei van de detailhandel 1,9 procent. Dat is de hoogste omzetgroei in 8 jaar. Maar als je goed leest zie je ook wat anders. In december 2016 heeft de detailhandel 2,7 procent meer omgezet dan een jaar eerder. Het volume van de verkopen was 1,1 procent hoger. Dat is al een stuk minder. Het verschil heet natuurlijk voor een groot deel inflatie, waarvan datzelfde CBS afgelopen week meldde dat die over 2016 1,0% bedroeg en in januari 2017 stevig gestegen is.

Eén procent méér consumeren in volume is natuurlijk nog steeds consumeren en niet consuminderen. De bevolking van Nederland groeide in 2016 met ongeveer 111.000 personen naar bijna 17,1 miljoen mensen, lees ik hier. Dat is een groei van 0,65%, dus per persoon hebben we dan nog steeds iets meer geconsumeerd dan in 2015.

Volgens het Centraal Plan Bureau (CPB) bedroeg het netto modaal maandinkomen in 2016 ongeveer € 2.021. In 2015 was dat ongeveer € 2.024. En toch consumeerden we meer. Dan snap je weer wat beter waarom de bedragen die we gemiddeld gespaard hebben wat tegenvielen.

Ben ik nou gek of…?

Older posts

© 2017 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑