Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Tag: sparen (page 1 of 4)

Derde kwartaal 2017

Het is alweer bijna Kerstmis. Of zo voelt het tenminste. In elk geval, het begint duidelijk herfst te worden en het derde kwartaal van 2017 zit er alweer op. Het gaat wel erg hard met dit jaar. Tijd dus voor een terugblik en een vooruitblik.

Ik blijf me verbazen over de effectenbeurzen. De S&P500, mijn belangrijkste graadmeter, is afgelopen maanden netjes door gestegen.

Helemaal bizar blijft het als je de 10-jaars grafiek bekijkt. Het dieptepunt van de vorige economische crisis op de beurs dateert alweer van maart 2009. Sindsdien zijn er wel kleinere correcties geweest (onder andere tweede helft 2011, en tweede helft 2015 / begin 2016), maar de S&P is in acht jaar bijna verdrievoudigd. Tegelijkertijd valt het ook allemaal wel weer mee als je met een langere tijdshorizon kijkt, bijvoorbeeld sinds 1900.

Helaas meet ik mijn vermogen en vermogensgroei grotendeels in euro’s. En de euro / dollar ontwikkeling was dit jaar niet heel prettig, daar heb ik eerder over geschreven. Ook dit kwartaal steeg de wisselkoers in eerste instantie stevig door, van 1,14 naar 1,20 (ruim 5%). Maar de laatste weken kwam de klad er een beetje in en daalde de koers naar 1,18. Dat hielp weer een beetje in het rendement.

De waarde van mijn totale portefeuille in euro’s daalde dan ook licht, om uiteindelijk de laatste weken wel weer te stijgen.

Inmiddels heb ik ook een nieuwe grafiek in mijn rapportage gebouwd, die de ontwikkelingen in mijn beleggingsportefeuille in de afzonderlijke valuta laat zien. Want eigenlijk maakt de wisselkoers mij op dit moment geen bal uit. Pas als ik de fondsen verkoop én de dollars omwissel in euro’s is het belangrijk wat ik er in euro’s voor krijg.

In onderstaande grafiek laat de blauwe lijn de ontwikkeling van het deel van mijn portefeuille in euro’s zien. De rode lijn laat de ontwikkeling van het deel van mijn portefeuille in dollars zien. De rode lijn is iets dynamischer, maar uiteindelijk zijn het allebei stijgende lijnen. Fijn. Daarnaast heb ik ook ongeveer € 170 aan dividend binnengekregen in het derde kwartaal.

Mijn Spaarpercentage is redelijk goed op peil gebleven. Dit kwartaal was het 35,7%, en dat was wel nodig na het dure tweede kwartaal. Voor het jaar tot nu toe zit ik op 36,6%, daar ben ik tevreden over. Ik hoop het laatste kwartaal nog iets extra te kunnen sparen en daarmee over heel 2017 de 40,0% te behalen.

Beste uitgave? Dat zijn er twee. Eentje is eigenlijk geen uitgave, dat is de extra aflossing op onze hypotheek. Daardoor staat ons huis er meteen een stuk beter voor. En de andere uitgave is een nieuwe fiets. Ter vervanging van mijn gestolen exemplaar. Dit keer dus met nog een extra slot.

Ik verwacht financieel een rustig vierde kwartaal. Misschien gaan we nog wat geld steken in de aanleg van onze tuin en de resterende aflossingsruimte voor de hypotheek in dit jaar benutten. En ik ben aan het nadenken over de vervanging van mijn telefoon, maar dat was ik vorig jaar ook al aan het doen (nadenken, niet kopen). In elk geval komt in het vierde kwartaal mijn 13e maand binnen, dat geeft hopelijk nog een kleine impuls aan het spaarpercentage!

Hoe was jouw derde kwartaal?

Wijze lessen (4): Rendement maken

Wat is eigenlijk de Geldnerd-methode, vroeg iemand me laatst. Dat zette me aan het denken. Eigenlijk is die er niet. Maar er is wel een serie wijze lessen en methodes die ik toepas in mijn zoektocht naar financieel bewust leven en financiële onafhankelijkheid. Daarom vandaag de vierde blog in een serie: Wijze Lessen van Opa Geldnerd.

Eerder verschenen:
Inkomsten en uitgaven bijhouden
Budgetteren en bijsturen
Spaarpercentage vergroten

Rendement maken

Goed, je hebt nu gedetailleerd inzicht in je inkomsten en uitgaven, je hebt een budget waar je achter staat, en je stuurt op je spaarpercentage. En nu?

Als je de voorgaande stappen doorlopen hebt houd je (als het goed is) geld over. Je banksaldo groeit. Dat opent nieuwe perspectieven. Je kunt een buffer opbouwen. Hoeveel, dat is een keuze, maar een aantal maanden uitgaven achter de hand hebben is wel een comfortabel gevoel. En je kunt eventuele schulden aflossen. Want geld lenen kost geld. Dat is niet goed, geld zou geld op moeten leveren.

Als je buffer op orde is en je schulden zijn opgelost (waarbij er allerlei verschillende meningen zijn over schulden, vooral over de hypotheek), kun je echt aan je vermogen gaan werken. Je vermogen groeit op verschillende manieren. Door het geld dat je overhoudt. En door het rendement dat je maakt door je geld aan het werk te zetten.

Ik zoek naar twee soorten rendement. Rendement voor vermogensgroei en rendement voor passief inkomen. Passief inkomen is inkomen dat gewoon binnenkomt zonder dat ik er iets voor hoef te doen. Een voorbeeld is dividend. of de huurinkomsten uit beleggingen in vastgoed. Die laatste categorie, daar doe ik niet aan. Ik kan dan te weinig spreiding in mijn vermogen bereiken, dat vind ik een te groot risico.

Ik zoek het dus in Beleggingen. De aandelenmarkten. De afgelopen twee jaar heb ik daar veel over geschreven. En ook hier heb ik mijn basis op orde. Ik volg een strategie die vergelijkbaar is met de beleggingsstrategie van Mr. FOB. Iedere maand zet ik automatisch geld opzij om bij te kunnen kopen. En ik heb mijn beleggingsspreadsheet waarmee ik met enkele minuten tijdsbesteding per week mijn portefeuille in de gaten houd.

Maar garanties zijn er niet. De spaarrente is al tijden extreem laag en door de bewegingen van de dollarkoers is dit tot nu toe een matig beleggingsjaar. Iemand nog andere interessante manieren om het vermogen te laten groeien?

Hoe werk jij aan jouw rendement?

Hoe lang nog tot FIRE?

Eigenlijk is het heel eenvoudig. Ik heb een bepaald uitgavenpatroon. Dat heb ik de afgelopen jaren weten te verlagen en stabiliseren. Alles wat ik meer verdien dan dat wordt toegevoegd aan mijn vermogen en aan het werk gezet. Ik verwacht een AOW’tje en ik heb al een bepaalde hoeveelheid pensioen opgebouwd. De SVB verwacht dat ik dat ga krijgen als ik 69,5 jaar oud ben. Dat is nog best ver weg, nog 23 jaar.

Maar… Tot op dit moment heb ik ook al best een groot deel van mijn huidige uitgavenpatroon opgebouwd in verwachte toekomstige AOW en pensioen. En dan ontstaat onderstaand plaatje. Vanaf 69,5 jaar heb ik AOW en pensioen (zoals nu opgebouwd). En ik hoef maar voldoende vermogen op te bouwen om het gele vlak in te vullen. Liefst met wat reserve. Wat is het FIRE-punt, dat is dan de grote vraag. Met wat aannames, dat wel. Dat ik het huidige spaartempo kan vasthouden, dat mijn uitgavenpatroon niet drastisch verandert, dat de gemiddelde inflatie van de afgelopen 25 jaar ongeveer blijft gelden.

8 jaar vanaf nu.

Dat is hoe lang ik nog te gaan heb tot mijn FIRE-punt. En daar hoef ik niks geks voor te doen. Daarvoor hoeft ons huis niet in waarde te stijgen. Daarvoor kan ik gewoon blijven doen wat ik nu al doe. Dat moet kunnen, dus. 15 Jaar ‘winst’ ten opzichte van een ‘standaard’ leven. En toch, dat moet sneller kunnen. Maar ik ben voorzichtig, want je weet nooit wat het leven op je pad gooit.

Ga ik het ook echt doen? Geen idee! Ik heb werk dat leuk en maatschappelijk relevant is. Dus het hoeft niet. En ik voel me al HOT.

Hoe ver ben jij? Wat is jouw doel?

De zwarte piste

Onlangs had ik het over de rente van de Grootbanken. Maar zelfs bij de ‘prijsvechters’ die traditioneel ‘meer rente’ geven is er echt niks meer te halen. Afgelopen week kreeg ik een mailtje van Nationale Nederlanden, waar ik ook nog een rekening heb lopen. Zij verlagen de rente van 0,4% naar 0,35%. Ik heb de rente-ontwikkeling uitgezet in dezelfde grafiek als in het vorige artikel, en dan zie je dat de rentegrafiek van de prijsvechter (oranje lijn) zo mogelijk nog steiler naar beneden gaat dan bij de Grootbank (blauwe lijn). Bijna als een zwarte ski-piste. Het verschil wordt het laatste jaar snel kleiner. Nou ja, verschil… Tussen niks en helemaal niks, zullen we maar zeggen.

Het bevestigt in elk geval dat er met sparen voorlopig niks te behalen valt. Het kost je geld, met alleen al inflatie, en zeker als je boven de grens van de vermogensrendementsheffing zit. Wil je rendement halen, dan moet je andere dingen doen. Beleggen. In vastgoed investeren. Iets doen. Ondertussen denk ik terug aan ‘vroeger’, toen je nog wel eens 5% rente op een spaarrekening kreeg.

Nul komma één procent

Het is elders ook al gemeld (bijvoorbeeld bij In10JaarFO), maar ik wil er zelf toch nog iets over kwijt. De rente op leningen en hypotheken stijgt weer. Maar de spaarrente nog steeds niet. Bij de Grootbanken is de spaarrente nu 0,1%.

Ik ben nog even in mijn historisch digitaal archief gedoken. En heb de ontwikkeling van de spaarrente sinds het eerste kwartaal van 2012 op een rijtje gezet (internetspaarrekening bij Rabobank, rentepercentage voor de laagste bedragsklasse). Van 2,2% naar 0,1%. En ook met die 2,2% was Rabobank destijds al zeker niet de beste aanbieder, Spaargeld interesseert ze blijkbaar niet echt, de luie klanten blijven toch wel.

Toch heb ik dit keer zelf weer actie ondernomen, net als in maart van dit jaar. Mijn buffer bij de Rabobank heb ik verlaagd van 2 maanduitgaven naar 1 maanduitgave. Het is een signaal. Niet dat het helpt. Maar niets doen voelde ook zo slecht. We hebben afgelopen maand al meer geld in het huis gestoken en ook mijn beleggingen groeien. Spaarders moeten eigenlijk stemmen met hun voeten.

Maar toch, beste banken? Tien jaar geleden had mijn (groot)bank alles voor wat betreft mijn financiën. Lopende rekening, spaarrekening, creditcard, hypotheek, beleggingen, verzekeringen, alles had ik ondergebracht bij die ene bank. Nu ben ik een klant die ze geld kost. Ze hebben alleen nog mijn lopende rekening, mijn creditcard, en een spaarrekening met een buffertje van een paar duizend euro. De rest is elders ondergebracht, op plekken met een beter aanbod. Een beter bewijs dat ik als ‘kleine particuliere klant’ echt niet belangrijk ben voor de grote banken is er volgens mij niet.

Ik ben benieuwd of de grote banken de stap naar 0,05% of 0,0% spaarrente aandurven. Wat denk jij?

Tweede kwartaal 2017

De tijd vliegt, het jaar zit er alweer voor meer dan de helft op. Tijd dus om terug te kijken. Met wat vertraging, vanwege mijn vakantie.

Ook in het tweede kwartaal van 2017 een stijgende S&P500. Maar de recordstanden op de beurzen vertaalden zich niet direct in recordstanden in mijn portefeuille, in Euro’s gemeten dan. Dat komt door de bewegingen van met name de Amerikaanse Dollar.

Mijn portefeuille heeft in het eerste halfjaar een ROI behaald van 0,9% precies, gemeten in Euro’s. Voor de liefhebbers, de XIRR was 1,5%. Omgerekend naar actuele wisselkoersen op dag van uitkering heb ik in het eerste half jaar € 235,54 aan dividend ontvangen.

En zoals verwacht is mijn spaarpercentage in het tweede kwartaal fors lager geweest dan in het eerste kwartaal. Dat komt natuurlijk door die dure meimaand en de vakanties. Maar toch zit ik YTD (year-to-date, oftewel dit jaar tot nu toe) toch nog op een (vind ik zelf) respectabele 39,1%. In het derde kwartaal verwacht ik weer iets meer te sparen.

Leukste uitgaven dit kwartaal waren de zeilvakantie en de vakantie in Frankrijk. Daar kan ik wel even op teren.

Hoe is jouw eerste halfjaar verlopen?

Jammer, NIBUD…

Eerder deze week bracht het NIBUD een rapport uit over ons spaargedrag. 2,5 Miljoen huishoudens hebben te weinig geld achter de hand. Veel collega-bloggers hebben er al over geschreven, en ook in de pers kwam het rapport regelmatig langs. In al die berichten lag de nadruk heel erg op één ding. Sparen zou niet in onze aard zitten. En volgens het NIBUD moeten we ‘geholpen worden‘.

Dan wordt het eng, vind ik. Ons Hondje is ‘geholpen’, en dat neemt hij de wereld tot op de dag van vandaag kwalijk… Maar ik ben het hartgrondig met Paul van der Kwast eens, die terecht zegt dat het NIBUD wel vaker doorslaat met dit soort dingen, en dat de overheid zich niet te veel met persoonlijk spaargedrag moet bemoeien. Mijn geld is mijn zaak. In hetzelfde artikel wordt (terecht) ook verwezen naar allerlei manieren waarop spaargedrag ‘vroeger’ werd aangeleerd, wat nu minder gebeurt. Allemaal waar. En inderdaad is mobiele toegang tot je (spaar)geld zowel een vloek als een zegen. Gemak heeft ook een keerzijde: discipline wordt steeds belangrijker. En discipline, daar zijn wij mensen vaak niet zo heel erg goed in.

Dit weekend heb ik het hele rapport maar eens gelezen. Taaie materie, maar wel de moeite waard. Veel om over na te denken. Veel ook wat de persberichten en nieuwsberichten helaas niet haalt.

Zelf hoor ik niet bij de politieke stromingen die vinden dat ‘de overheid’ ons maar tegen alle mogelijke gevaren (inclusief onszelf) dient te beschermen. Eigen verantwoordelijkheid. Maar wel met hulp voor mensen die door omstandigheden buiten hun eigen schuld niet mee kunnen doen. Het beschermen van zielige volwassenen die door allerlei reclames bestookt worden en daardoor al hun geld opmaken hoort daar in mijn ogen niet bij.

Waar ik ook moeite mee heb is de hoeveelheid mensen die claimt dat ze niet of nauwelijks rond kunnen komen, en daarom niet kunnen sparen. Ik denk zelf dat heel veel mensen eigenlijk boven hun stand leven. En, zoals het AD constateert, sparen is geen deugd meer. Dat zou het wel weer moeten worden, denk ik.

Sandra Phlippen trekt op basis van het rapport nog een andere conclusie: 70 procent van de antwoorden op de vraag ‘Waarom spaart u niet?’ suggereert dat mensen maar net rondkomen. Slechts 8 procent van de antwoorden zou je kunnen duiden als dat mensen het ‘nu iets kopen’ niet kunnen weerstaan. In dat licht is het helemaal vreemd dat er zoveel nadruk komt te liggen op de psychologie van ons spaargedrag.

En hier schiet het rapport echt tekort. Want als je gaat zoeken naar de achtergronden van deze 70 procent, is er weinig te vinden. Zijn dat inderdaad vooral ZZP’ers en mensen met tijdelijke contracten (zoals Sandra Phlippen suggereert)? Of is er toch nog wat anders aan de hand? We zullen het helaas nooit weten. Maar dat lijkt het NIBUD niet erg te vinden, zolang de overheid ons spaargedrag maar in de gaten gaat houden.

Wat lees jij in het NIBUD-rapport over ons spaargedrag?

Aftellen naar nul

Afgelopen maandag las ik dat er een claim van € 3,2 miljard is ingediend tegen Nationale Nederlanden in een woekerpoliszaak. En dinsdag kreeg ik een mailtje met de volgende renteverlaging van mijn internetspaarrekening bij diezelfde club. Van 0,50% naar 0,45% per 31 maart. Of er een verband is weet ik niet, maar een jaar geleden was de rente nog 1,0%. Langzaam maar zeker tellen we af naar de nul. In elk geval gaat dat nu met een stapje van ‘maar’ 0,05%.

Een snelle check op Van Spaarbank Veranderen leert dat NN hiermee nog steeds in de top-10 van hoogste spaarrentes staat. 0,6% is het hoogste wat je nu kunt krijgen. 0,15% per jaar, dat scheelt € 1,50 per € 1.000 spaargeld per jaar. Daar heb je niet eens meer een kopje koffie voor. Laat staan dat je de inflatie of vermogensrendementsheffing bijhoudt.

Het zet me aan het denken over mijn contante geld. Momenteel zit ongeveer 45% van mijn vrije vermogen (het deel dat niet in stenen zit) in spaargeld en obligaties. De rest zit in aandelenfondsen en indextrackers. Van die 45% zit het grootste deel (80%) nog in geld op mijn spaarrekening. Dat is fors meer dan het deel dat ik als noodzakelijke cashbuffer beschouw, namelijk het bedrag voor 6 maanden reguliere uitgaven.

Die 6 maanden buffer zal ik wel in direct toegankelijk spaargeld houden, ook als de rente naar 0,0% gaat. Ik weet nog niet wat er gebeurt als de spaarrente negatief wordt. Zou er dan ook een negatieve rente op reguliere betaalrekeningen komen? Ik kan het me nauwelijks voorstellen (maar de huidige rentestand kon ik me een paar jaar geleden ook niet voorstellen). Met een negatieve rente ga ik van bank veranderen, net zolang tot er nergens meer positieve rente of 0,0% te krijgen is. En ik overweeg om een deel van het spaargeld over te hevelen naar de obligatiefondsen.

Wat ga jij doen als de rente naar nul daalt?

De financiële maand

Hij is best wel gestructureerd, die financiële maand van mij. Dat besefte ik onlangs toen ik ‘m aanpaste naar aanleiding van de renteverlaging bij de Rabobank. Rust, reinheid en regelmaat zijn ook hier de sleutelwoorden.

Mijn maand begint op de 24e. Dat is de dag dat mijn salaris gestort wordt op mijn lopende rekening. De dag daarna vinden er automatisch een aantal overboekingen plaats.

  1. Mijn bijdrage aan de aflossing van ons huis wordt overgemaakt naar de gezamenlijke rekening.
  2. Mijn bijdrage voor de overige kosten van het huishouden wordt ook overgemaakt naar de gezamenlijke rekening.
  3. Ik maak een vast bedrag over naar mijn beleggingsrekening.
  4. Ik maak een vast bedrag over naar mijn grote Bufferspaarrekening.

Twee boekingen naar de gezamenlijke rekening? Ja! Op die manier is het makkelijker voor mij om in mijn administratie de bijdrage aan de aflossing te verwerken als onderdeel van mijn spaarpercentage, en niet als gewone uitgave. Ze zijn toch voorgeprogrammeerd, dus het kost mij geen extra werk.

Na die automatische boekingen blijft er ongeveer € 750 over voor mijn eigen uitgaven. In mijn administratie heb ik ook een Cashflow overzicht per maand. Hierin staan alle vaste uitgaven zoals mijn zorgverzekeringspremie en telefoonabonnement. Ook zet ik andere grote uitgaven erin die ik wil doen. Door dat een beetje goed te ‘timen’ kan ik voorkomen dat ik rood kom te staan of (oh horror) geld van mijn buffer moet halen om een gaatje te dichten. De meeste vaste lasten worden in de dagen na de salarisbetaling automatisch afgeschreven. Voor de rest gaat het geld naar reiskosten, lunches, cadeautjes, persoonlijke boodschappen, persoonlijke verzorging, et cetera.

Sinds kort doe ik nog een boeking. Als ik mijn salaris ontvangen heb, maak ik het restsaldo van de afgelopen maand over van de lopende rekening naar mijn kleine Bufferspaarrekening. Op die manier voorkom ik dat het de maand daarna in ‘de grote hoop’ verdwijnt. Zo spaar ik toch een paar honderd Euro per maand extra.

Hoe verloopt jouw financiële maand?

Spaardoel of Spend-doel?

Zal ik het doen? Een stevig spaardoel neerzetten voor 2017? Dat doel zou dan worden: de helft van wat er als inkomen binnenkomt direct doorstorten naar de spaar- en beleggingsrekeningen. Een spaarpercentage van 50%. Dat zou naar verwachting neerkomen op ongeveer € 27.500 in 2017. Dat is een hele hoop geld. En het is feitelijk ook wat ik de afgelopen maanden gedaan heb. Eigenlijk spaar ik dit bedrag het komend jaar niet helemaal, omdat een deel natuurlijk in de aflossing gaat zitten. Maar ook dat tel ik wel als sparen, want er staat bezit tegenover.

Eigenlijk is mijn doel om jaarlijks € 10.000 te sparen. Op dat jaarbedrag (en 5,0% rendement per jaar) is mijn lange-termijn financiële plan gebaseerd. Met een spaarpercentage van 50% ga ik daar fors overheen. Erg fors. Ook al heb ik in 2016 die 5,0% rendement niet gehaald. Maar het tekort aan rendement wordt dit jaar ruimschoots gecompenseerd door het extra gespaarde geld.

Er zijn twee factoren die hieraan bijdragen. De eerste is dat ik een aardige loopbaan met bijbehorend salaris heb weten te op te bouwen. Miljonair zal ik er niet mee worden, maar dat hoeft ook niet. Ik verdien goed. De tweede factor is dat mijn levensstijl de afgelopen jaren behoorlijk eenvoudiger is geworden. Minimalistischer. Ik heb eenvoudigweg veel minder behoefte om dingen te kopen. Dat doe ik dus ook niet. Dus in plaats van het geld uit te geven aan meer spullen, blijft het op de bank staan. Ondanks de aankoop van het nieuwe huis

De vraag is wel waarvoor ik spaar? Als ik toch niet de behoefte heb om te kopen? En als ik echt nog geen zin heb om te stoppen met werken? Dat is nog wel een dingetje. Ik voel me niet gierig, we doen echt waar we zin in hebben. Vriendin vond onlangs dat ik te weinig uitgeef. Dat geeft me wel te denken. Maar het antwoord op de vragen heb ik nog niet.

Of moet ik juist een Spend-doel definiëren?

NB: Op een of andere manier konden er vanochtend onder dit bericht geen reacties geplaatst worden. Wat het nu was weet ik nog steeds niet helemaal. Maar ik heb het bericht verwijderd en onder een andere titel opnieuw gepubliceerd, en nu werkt het wel.

Older posts

© 2017 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑