En nog een jaar Hondje

Vorig jaar rond deze tijd bezorgde ons Hondje ons een enorme schrik. Het scheelde weinig of hij was er niet meer geweest. Maar sinds die episode dribbelt hij weer vrolijk door het leven. Inmiddels 13,5 jaar oud.

Ouderdom en gebreken

Ouderdom komt met gebreken. Dat geldt voor honden minstens net zo veel als voor mensen. Ons Hondje is helaas geen uitzondering. Hij had al wat last van staar, dat wordt langzaam maar zeker erger. Tijdens onze vakantie merkten we bij de avondwandelingen dat hij last heeft van nachtblindheid. Thuis merken we dat niet zo, op ons vaste rondje kent hij elke boom, struik, en graspol. Maar in een vreemde omgeving werd hij toch onrustig als er geen straatverlichting was.

En het afgelopen half jaar is ons Hondje stokdoof geworden. Hij hoort alleen nog heel harde geluiden dichtbij. En dan schrikt hij zich ook echt een hoedje. Lastig is dat hij ons gewoonweg niet meer hoort als we hem roepen. Dat betekent beter opletten als hij buiten niet aan de lijn is. De combinatie van slechter zien en weinig horen maakt dat hij ons af en toe kwijt is. En in paniek rent hij dan alle kanten op om ons te zoeken. Meestal de verkeerde kanten. En af en toe de straat op. Dat is ook weer slecht voor het hart van Geldnerd en Vriendin…

Verder merken we dat met de leeftijd zijn gewrichtjes wat strammer worden. ‘s Ochtends bij het wakker worden moet hij zich even goed uitrekken, de honden variant van de bekende Dog Pose uit de yoga. Doet hij dat niet, dan is de trap een bijna onneembare hindernis. Hij is er inmiddels een paar keer van afgevallen. Totnogtoe zonder schade, maar we letten dus wel goed op dat hij zijn yoga-oefeningen doet voordat we de ochtendwandeling doen.

En ons Hondje heeft een slecht gebit, dat had hij al toen wij hem adopteerden. Dit voorjaar had zijn gebit weer een saneringsronde nodig, er bleven een stuk of 10 tanden en kiezen achter in de operatiekamer. Hij heeft nog een paar hoektanden over en een aantal kiezen. Maar veel last lijkt hij daar niet van te hebben, de brokjes en hondensnoepjes worden gretig verorberd…

Verder is hij overigens in een prima conditie. Hij slaapt iets meer dan vroeger, maar is verder nog steeds heel levendig en heeft vaak nog de energie van een jonge pup. Dat is ook wat we horen van onze uitlaatservice en de dierenarts. We hopen dan ook dat de gebreken hem niet teveel gaan belemmeren, en dat hij zo lang mogelijk een beetje lol in het hondenleven kan houden.

Medische hondenwetenschap

Sinds zijn ziekte vorig jaar staat Hondje op een dieet van speciale brokken, dat houdt hij de rest van zijn leven. Inmiddels zijn daar twee voedingssupplementen bijgekomen die we dagelijks door zijn brokjes mengen. Hij krijgt een supplement met Omega-3 olie (vis olie) voor zijn stramme gewrichten, en een speciale siroop die de staar in zijn ogen moet afremmen. Aan de doofheid is helaas niets te doen.

Het blijft een duur Hondje…

Eerder schreef ik al dat ons Hondje twee abonnementen heeft. Een eigen Zorgplan en de Uitlaatservice. Die laatste indexeert, voor het eerst in vier jaar, zijn tarieven. Het maandtarief voor een wandeling op elke werkdag gaat per 1 januari aanstaande van € 255 naar € 278. Het zorgplan kost € 15,75 per maand. We zijn dus al bijna € 300 kwijt aan ons Hondje voordat hij ook maar een brokje gegeten heeft.

En soms slijten er dingen. Zijn uitlaatriem gaf onlangs de geest na ruim 7 jaar trouwe dienst. Daar moest dus een nieuwe voor komen. Verder komt er regelmatig een zending met dieetbrokken, kauwstokjes, speeltjes, en hondensnoepjes, van de internetdierenwinkel. En sinds kort dus ook de voedingssupplementen. Kortom, ons Hondje blijft bakken met geld kosten in ruil voor alle liefde en vreugde die hij ons geeft. Er zijn weinig dingen waar ik blijer en rustiger van wordt dan ‘s avonds met een e-book in mijn favoriet stoel zitten terwijl Hondje op mijn schoot ligt te slapen.

In onderstaande grafiek zie je de uitgaven per maand per jaar aan ons Hondje. Gemiddeld is dit € 380 per maand, exact hetzelfde gemiddelde per maand als na de medische episode vorig jaar.

En natuurlijk ook weer de procentuele verdeling van de kosten van Hondje over de verschillende categorieën. Ook die is nauwelijks verschoven ten opzichte van vorig jaar. Ons Hondje is dus best een constante factor in onze financiën.

Nog steeds een duur Hondje, en nog steeds zouden we hem voor geen goud willen missen. We hopen dat hij nog heel langs bij ons mag blijven.

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

Hoe gaat het met (de kosten van) Hondje?

‘Duur Hondje’, werd er onlangs geconstateerd in de reacties toen ik schreef over onze maandelijkse uitgaven. Uit die cijfers bleek namelijk dat het Hondje in de betreffende maand een behoorlijk deel van onze huishouduitgaven in beslag nam. Nu geven wij geen € 100.000 per maand uit, maar het klopt wel dat ons Hondje behoorlijk wat geld kost. Ik heb begin 2019 al eens een uitgebreidere analyse gemaakt van de maandelijkse kosten van onze viervoeter, maar dat is alweer anderhalf jaar geleden. De opmerking in de reacties was dus een trigger om de administratie er weer eens bij te pakken, en te kijken hoe de maandelijkse uitgaven zich sindsdien ontwikkeld hebben.

Nou, eigenlijk is er niet zo heel veel veranderd… Ik heb de grafiek bijgewerkt met de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nog steeds per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (b) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen. Hier is wel iets veranderd, want voor de reguliere controles, de ontwormings- en vlooien/tekenpilletjes hebben we nu een abonnement bij de dierenarts, een soort Zorgplan. Daarmee betalen we maandelijks een bedrag, maar het is goedkoper dan de dingen afzonderlijk aanschaffen. We hebben dat nu ruim een jaar en hebben het onlangs verlengd, want het is goedkoper en spreidt de uitgaven beter.

De gemiddelde kosten per maand zijn iets gedaald, van € 360,11 naar € 352,41 per maand. Maar dat verschil mag geen naam hebben. Best een duur Hondje dus, dat klopt. En toch vind ik dat helemaal niet erg, wij worden elke dag nog heel erg blij van ons schattige mormel.

Kan het goedkoper? Jazeker! Een uitlaatservice is een luxe. Vóór de coronacrisis vonden wij het bittere noodzaak, we werken allebei voltijds en wilden niet dat Hondje van 08.00 tot 17.30 alleen thuis zou zitten zonder wandeling. Maar ook sinds wij vrijwel volledig thuiswerken blijven we gebruik maken van de uitlaatservice. Allereerst willen we graag dat dit bedrijfje de crisis ook overleeft. Maar daarnaast krijgt Hondje zo enkele uren beweging per dag in het bos en op het strand, en dat is meer dan wij hem kunnen bieden op een werkdag. En het is ook goed voor zijn sociaal gedrag. Daar is hij onderdeel van een roedel. Hier thuis is hij gewoon de baas….

Daarnaast kun je goedkoper voer gebruiken, en ik weet ook niet of elk Hondje thuis vier mandjes en drie vier drinkbakjes heeft in verschillende kamers…. Maar dan nog, een huisdier kost elke maand geld. En nu mag ons Hondje 125 gram voer per dag, maar grotere honden eten navenant meer voer. En ze kosten tijd, die moet je erin willen steken, en beperken je vrijheid om langer van huis te gaan. Het is goed om hier rekening mee te houden als je overweegt een hond te nemen. Want de asiels zitten zaten vol met dieren die toch iets meer tijd kostten dan waar de baasjes vooraf rekening mee hielden…

En hoe is het verder?

We hebben een inmiddels 12 jaar oud Hondje. Volgens de dierenarts is hij in goede gezondheid en conditie voor zijn leeftijd, al heeft hij een slecht gebit (dat was al zo voor wij hem kregen) en wordt zijn hart wat zwakker. Hij wordt (is) een oude man. Buiten de wandelingen slaapt hij vooral. Maar soms wil hij ineens nog een half uurtje spelen en holt hij vrolijk achter een balletje of een touw aan. Niet achter stokken. In het Verre Warme Land, waar hij geboren is, zijn weinig bomen. En stokken heeft hij dus nooit leren zien als speeltjes. Maar we hopen dat hij 100 jaar oud wordt!

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?