Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Tag: schulden

Wat ben ik saai!

Lang heb ik me verbaasd over het Bureau Krediet Registratie (BKR). De club waar je financiële handel en wandel wordt geregistreerd. Zodat banken en andere instellingen kunnen zien of je een beetje goed van betalen bent. Niet zo bizar als het Amerikaanse systeem van credit scores, maar heel lang ook een enorme black box. Als gewone burger werd het je niet makkelijk gemaakt om je gegevens in te zien.

Langzaam is dat veranderd. En sinds het BKR een tijdje geleden opnieuw op de vingers getikt is door de Autoriteit Persoonsgegevens is het makkelijker geworden om je gegevens in te zien. Gewoon gratis, snel en digitaal. Zoals het hoort anno 2019.

Dus ik ben nu ook maar eens een keertje gaan kijken. Niet dat ik veel verwachtingen had. Mijn financiële leven is erg overzichtelijk. Een hypotheek, een creditcard, en de optie tot rood staan op mijn lopende rekening. Meer smaken aan (potentiële) schulden heb ik niet. En die creditcard wordt, aan het eind van elke maand, automatisch afbetaald. Die roodstand heb ik de afgelopen jaren eigenlijk niet meer gebruikt, sinds ik mijn liquiditeitsmanagement beter op orde heb. Maar je bent toch nieuwsgierig. Ik in elk geval wel. Ik wil graag weten wat zo’n mysterieus gesloten instituut van mij weet.

Dus ging ik inloggen. Dat kon gewoon met mijn bankpas en apparaatje van de Rabobank. IDIN heet dat, en het voelt veiliger dan Digi-d van de overheid. Daarna een formuliertje invullen met mijn gegevens, In dat proces werd ik er meerdere malen op gewezen dat zij het Burger Service Nummer niet mogen gebruiken. Alsof ze ergens gefrustreerd over zijn… Een half uurtje later kreeg ik een berichtje in mijn mail, dat vertelde dat mijn gegevens klaarstonden in de MijnBKR-omgeving.

Dus opnieuw inloggen, en snel kijken. Welke verschrikkelijke financiële geheimen zou ik ontdekken? Geheimen die zo geheim zijn dat ik ze zelfs niet eens weet? Welke fouten van malafide financiële instellingen zouden zich aan mij openbaren? In mijn ergste visioenen voorzag ik al jarenlange correspondentie en zelfs rechtszaken om partijen te dwingen om mijn gegevens te corrigeren…

Helaas, niets van dat alles. Of eigenlijk: Gelukkig, niets van dat alles. Het was zéér overzichtelijk. Alleen mijn optie tot roodstaan is bekend bij het BKR, als doorlopend krediet. Verder is er niets van mij geregistreerd. Eigenlijk ook wel logisch, gegeven de maandelijkse incasso van mijn creditcard en het feit dat we geen achterstanden hebben op de hypotheek (maar juist ver voorlopen op de aflossing).

Wat ben ik saai. Heerlijk!

Heb jij wel eens naar jouw gegevens gekeken bij het BKR?

error

Geldnerd in mijn eigen bubbel (of niet)

Mijn wereld is een bubbel. Op allerlei manieren. Ik ben wit, van middelbare leeftijd, en hoog opgeleid. Geen kinderen. Geen auto. Allemaal factoren die een sterke invloed hebben op hoe je naar de wereld kijkt en zelf bekeken wordt. Ik lees The Economist, dat schijnt ook alleen in bepaalde kringen te gebeuren. We wonen in een grote stad waar we ook werken. We hebben een hondje. Allemaal factoren die mij in een hokje plaatsen, van waaruit ik naar de wereld kijk. De randen van dat hokje vormen het ‘kozijn’ van mijn raam op de wereld. Mijn ‘bubbel’.

Ook financieel leef ik in een bubbel. Een heel bevoorrechte bubbel. Echte schulden heb ik nooit gehad, behalve mijn hypotheek en een keertje een persoonlijke lening voor een auto. Mijn eerste baan na mijn studie betaalde al behoorlijk goed, en mijn inkomen is blijven groeien. Die studie ben ik uitgekomen zonder een cent aan studieschuld. Ik ben al lang genoeg bezig met financieel bewust leven om zelfs zonder problemen een echtscheiding door te komen, voor veel mensen toch een bron van financiële ellende. Zelfs een woekerhypotheek kon mij niet deren.

Dus ook mijn financiële schrijfsels hier op deze website komen vanuit een zeer bevoorrechte positie. Ik heb nooit grote schulden weg hoeven werken, nooit ieder dubbeltje om moeten draaien om rond te kunnen komen, nooit aan kinderen dingen moeten ontzeggen omdat ik er het geld niet voor heb. Dat zijn dus ook allemaal dingen waar ik wel over kan schrijven, maar dat zouden dan afstandelijke schrijfsels worden. Ik heb het zelf nooit gevoeld, nooit doorleefd, en ik weet dus ook niet echt (of beter: echt niet) hoe het is. Dus op dat terrein kan ik je niet helpen, sorry. En dan schrijf ik er liever niet over. Want mijn blog is toch vooral een verslag van mijn persoonlijke reis. Alhoewel je bij mij natuurlijk wel veel kunt lezen (leren?) over bewust met je geld omgaan, over hoe je dat bijhoudt en inricht, en het meten van jouw voortgang. Of je nu begint op nul of op minus 1 miljoen, het gaat erom om de weg omhoog te vinden. Op de manier die het beste bij jou en jouw situatie past.

Afgelopen weekend werd ik erg geraakt door een blog die ik las bij The 76K Project. Dat is een Amerikaanse familie, die bezig is om US$ 76.000 aan studieleningen en creditcardschuld af te betalen. Hij wordt erg geraakt door alle commentaren die hij leest, en de competitie die er van gemaakt wordt. Dat zette mij ook weer aan het denken. De reis naar financiële onafhankelijkheid is geen wedstrijdje om het hoogste spaarpercentage, het meeste vermogen, of de snelste pensionering met behoud van levensstijl. Maar het gaat er wel om mensen te inspireren, en te laten zien wat je kunt doen om je eigen situatie te verbeteren, met respect voor andermans keuzes en situatie. Ik vermijd Twitter (waar 76K veel naar verwijst) overigens zoveel mogelijk, al worden mijn blogjes er wel geplaatst (maar dat gebeurt helemaal geautomatiseerd). Het voelt daar steeds meer als een bubbel die het slechtste in mensen losmaakt. Daar word ik niet vrolijk van, dus dan besteed ik mijn tijd liever aan dingen waar ik wel vrolijk van word. Ook één van de redenen waarom Geldnerd niet meer op Facebook te vinden is.

Een tijdje geleden schreef Early Retirement Extreme (ERE) een blog over zijn grootste fout als blogger, het niet (tijdig) veranderen van zijn blognaam. Naar iets wat beter past bij datgene waar hij over schrijft, zonder mensen af te schrikken. Blijkbaar schrikken mensen nog erger van het woordje ‘retirement’ dan van het woordje ‘extreme’. We houden ook erg van ‘extreem’ tegenwoordig. Extreme Sports, extreem weer, extreem dekkende verf (ja, die bestaat), extremisme…. Ook ik heb wel eens getwijfeld over mijn naam. Toen ik hier begon met schrijven dacht ik het (nog) meer over mijn spreadsheets en tools te hebben. Daar schrijf ik veel over, al zijn dat tegenwoordig mijn slechtst gelezen berichten. Mijn spreadsheets zijn al wel bijna tienduizend keer gedownload. Ik hoop dat mensen er iets aan hebben. Mij helpen ze nog elke week in het bijhouden van mijn financiën. Maar tegenwoordig is mijn blog steeds meer een persoonlijk verslag van mijn reis naar financiële onafhankelijkheid. Niet eens met het doel om meteen met pensioen te gaan, maar vooral met als doel om keuzevrijheid te hebben. Niet te ‘moeten’ vanwege die auto (hebben we niet), dat huis, of al die andere dingen die gekocht en (af)betaald moeten worden. Past een andere naam daar beter bij? Misschien wel. Maar ik bén Geldnerd. Al bijna 4 jaar. Dus dat laten we maar zo. En ik leef in mijn eigen bubbels. Maar kijk er ook graag af en toe buiten…

Zo hebben we allemaal onze eigen bubbel(s). Dat geeft ook niet, zolang je jezelf er maar bewust van bent. Het is ook niet iets nieuws, al doen de media soms alsof dat wel zo is. ‘Vroeger’ waren er ook bubbels, alleen werden dat toen ‘zuilen‘ genoemd.

Heb jij wel eens een identiteitscrisis?

error

Sparen is zinloos…

Of liever gezegd: je geld op een spaarrekening zetten is zinloos. En dat zal nog wel even zo blijven. Afgelopen week besloot de Europese Centrale Bank (ECB) om maar weer een tijdje gratis geld aan de banken uit te gaan lenen. En als de banken het gratis en in grote hoeveelheden kunnen lenen bij de ECB, dan hebben ze onze bescheiden hoeveelheden geld niet zo dringend nodig. Dus hebben ze ook geen enkele reden om ons hogere spaarrente te geven als vergoeding voor het stallen van onze centjes.

Waarom de ECB dat doet? Omdat de economische groei in Europa weer afneemt. Niet alleen in Zuid-Europa, waar bijvoorbeeld de Italiaanse regering nou niet bepaald bezig is om de overheidsfinanciën en de economie op orde te brengen. Maar ook Duitsland, de altijd stabiele en betrouwbare motor van de Europese economie, zat in het laatste kwartaal van 2018 bijna tegen een recessie aan. Het land is erg afhankelijk van de wereldhandel, en daar blijft het nog steeds spannend dankzij de Verenigde Staten en China.

Bovendien is de inflatie vrij hardnekkig laag. Mijn lijfblad The Economist voorspelde daarom een week eerder al dat de ECB niet te lang zou wachten met het nemen van maatregelen. Helaas geldt dat dan weer niet in Nederland. Mede dankzij de verhoging van de BTW en de gestegen brandstofprijzen bedroeg de inflatie in Nederland 2,6%. De gemiddelde inflatie in Europa bedroeg 1,5%.

Dus… Zat jij te wachten tot jouw spaarrente weer gaat stijgen? Dan zul je nog wat langer geduld moeten hebben. Ik reken zelf in elk geval voor de rest van 2019 niet meer op verhoging van de spaarrente. Verlaging? Zou nog kunnen. Maar persoonlijk zou het mij verbazen als grote banken echt naar de 0,0% (of lager) zullen gaan. Ze zijn veel te bezorgd dat mensen dan wél gaan overstappen naar een andere bank. Voor mij persoonlijk maakt het niet heel veel uit. Ik heb niet veel geld op een spaarrekening staan, het meeste zit in beleggingen. Sparen, in de zin van minder geld uitgeven dan er binnenkomt, heeft uiteraard wel zin. Maar om er rendement uit te halen moet je wel iets anders doen dan het op een spaarrekening zetten.

Zelf heb ik erg gemengde gevoelens bij de stap die de ECB gezet heeft. Ik snap dat ze naar ‘het grotere plaatje’ moeten kijken en dat ze vooral een macro-economische verantwoordelijkheid hebben. Maar het neveneffect is wel weer dat spaarzaam leven niet beloond wordt, en dat de drempel om schulden te hebben en te houden nog steeds laag blijft (want lage rente op schulden). Dit moedigt veel mensen niet bepaald aan om te gaan sparen. En dat terwijl wij allemaal toch al moeite hebben om met geld om te gaan, waarbij Financieel Vrijer terecht opmerkte dat we ook de schuld graag buiten onszelf leggen, bij de maatschappij die gericht is op onmiddellijke bevrediging van iedere koopbehoefte. Ik vrees dat de ‘cheap-credit-bubble’, die we al een tijdje aan het oppompen zijn, nog wel iets groter gaat worden. Maar je weet wat het kenmerk is van bubbels: ooit knappen ze…

Welke invloed heeft de Europese Centrale Bank op jouw financiële gedrag?

error

Lenen om te sparen

“Boink”! Met een grote klap viel Geldnerd vrijdagochtend van zijn stoel terwijl hij naar het nieuws keek. De reden was dit bericht. Studenten gebruiken hun studielening om te sparen? Zijn ze nu helemaal gek geworden? Voor een auto. Voor een reis. Met andere woorden: voor consumptie. Niet eens voor investeringen.

Aan de ene kant snap ik het wel. De rente op een studielening is momenteel 0,0%. Je leent dus ‘gratis’. Maar dat gaat vast en zeker niet zo blijven. En: het is en blijft een lening. Ooit moet je ‘m terugbetalen. Het beperkt ook je mogelijkheden om na je studie te lenen voor bijvoorbeeld een huis.

Het afschaffen van de studiebeurs is wat mij betreft één van de grootste fouten in de historie van Nederland, dat heb ik al eens geschreven. Beperken van de toegang tot onderwijs is volgens mij de grootste fout die je als samenleving kunt maken. Dus ergens hebben we dit ook zelf veroorzaakt.

Maar ook: Wat betekent dit soort gedrag voor het denken over schulden? Groeit hier een generatie op die schulden normaal vinden, nog normaler dan het nu vaak al lijkt? Wordt hier een generatie verpest?

Zou jij ooit lenen om te sparen?

error

Huis op de balans

Ieder jaar maak ik een balans, vooral om de meerjarige ontwikkeling van mijn vermogen in de gaten te houden. Ons huis is een belangrijke component van deze balans. Ik neem het huis dan ook mee in mijn vermogen. Want het heeft waarde, die ik (zij het met enige inspanning en tijd) kan verzilveren. Tegen welke waarde is een vraag. Per 31 december 2016 was dat eenvoudig, want dat was iets meer dan een maand na de overdrachtsdatum. Daar heb ik dus gewoon de koopprijs gebruikt.

Maar ik neem het huis niet mee in de berekeningen voor mijn financiële onafhankelijkheid. Daarin neem ik alleen geld mee dat inkomen kan genereren en/of dat ik kan gebruiken als inkomen. En dat doet het huis niet. In die berekeningen telt het huis inderdaad mee als last.

Vraag is natuurlijk hoe dit huis te waarderen op mijn balans. Dat bedrag moet feitelijk zeggen: hoeveel zou het huis opleveren als ik het op de balansdatum zou verkopen? Aan de ene kant wil ik mezelf niet rijk rekenen met een enorm hoge verwachte verkoopprijs. Aan de andere kant wil ik mijzelf natuurlijk ook niet tekort doen. Ik wil een reëel beeld van mijn vermogen op de balansdatum, en dus ook een reëel beeld van de waarde van het huis.

Hoe ik dat precies ga doen weet ik nog niet. In het verleden hield ik de verkoopprijzen van vergelijkbare appartementen in de gaten maar dat is me te arbeidsintensief. En dat werkte misschien toen ik in een groot complex met 80 redelijk vergelijkbare appartementen woonde, maar dat is nu niet het geval.

Met een WOZ-waarde loop ik voor mijn gevoel weer te ver achter de feiten aan, want dat is dan weer een peildatum van een jaar geleden. Dus ik zoek nog een tussenvorm. Maar daarmee wil ik, zolang we in het huis wonen, wel jaarlijks een gevoel krijgen bij de totale baten en lasten van het wonen in dat huis.

Hoe nemen jullie de waarde van je huis mee in de berekening van je vermogen?

 

error

Vermogen

Een van de belangrijkste indicatoren die ik in de gaten houd is mijn Eigen Vermogen. Dat heb ik ook wel eens omschreven als ‘het geld dat ik overhoud als ik al mijn bezittingen verkoop en al mijn schulden aflos, en dat ik in mijn zak heb zitten als ik de wijde wereld intrek’. Het is dan ook mijn belangrijkste graadmeter voor waar ik sta op mijn weg naar financiële onafhankelijkheid.

Jaarlijks groeit mijn eigen vermogen met het bedrag wat ik spaar, het rendement op mijn spaargeld en mijn beleggingen, en sinds kort ook met de verandering van de waarde van ons huis. Met name die laatste zou natuurlijk ook kunnen bijdragen aan een krimp van mijn eigen vermogen, dat hebben we in de laatste financiële crisis wel gezien. Daar heb ik niet zoveel invloed op. Maar mijn spaarpercentage en rendement kan ik wel enigszins beïnvloeden, en daar heb ik ook doelstellingen voor geformuleerd. En ik heb een doelstelling voor mijn Eigen Vermogen.

Ik ben blij dat de ontwikkeling van mijn eigen vermogen voor ligt op die doelstellingen. Ik sta nu op het punt dat ik medio 2018 hoopte te bereiken. En dat ondanks een echtscheiding en de impact van een verblijf in het buitenland waarbij ik (1) minder verdiende en (2) mijn eigen pensioenopbouw betaald heb. De huidige stand betekent namelijk dat mijn doelstelling voor financiële onafhankelijkheid nog steeds binnen bereik is.

Op dit moment is de samenstelling van mijn eigen vermogen als volgt:
28,8% zit in spaargeld en geld op de lopende rekeningen,
29,4% zit in beleggingen, en
41,8% zit in het huis.

Daarmee zijn mijn liquide middelen (snel beschikbaar geld) 58,2% van mijn vermogen. Dat is iets lager dan ik zou willen. Want die liquide middelen (en het rendement daarop) is uiteindelijk wat mij voldoende passief inkomen moet gaan bezorgen. Maar dat trek ik de komende jaren wel recht.

Hoe ontwikkelt jouw vermogen zich?

error

NIBUD trapt open deur in?

201611-nibudMensen die spaargeld hebben, planmatig met hun geld omgaan en een geordende administratie hebben, verkleinen de kans om financiële problemen te krijgen. Ik heb het niet verzonnen, het is de eerste zin van het persbericht van het NIBUD gisteren. Hiermee presenteerden ze de resultaten van hun onderzoek ‘Kans op financiële problemen 2016’. In Nederland heeft 45% van de huishoudens moeite met rondkomen, en 40% van de huishoudens loopt achter met zijn betalingen, zo lees ik in datzelfde persbericht. Dat vind ik hoge percentages. Veel te hoog.

Tsja… Wat heb ik daar aan toe te voegen? Vanuit mijn perspectief zijn dat open deuren, en voor de meeste lezers van dit blog ook. Interessanter is de vraag: wat doen we eraan? NIBUD komt weer met vuistregels en doet aan e-mail coaching. Leuk, maar hoeveel mensen gaan dat gebruiken? Als ik in mijn archief kijk naar oudere onderzoeken, dan zie je het financieel bewustzijn van mensen niet beter worden.

Mijn stelling: ‘omgaan met geld’ moet een verplicht vak op school worden. Dan kunnen we hopelijk over een of twee generaties constateren dat deze percentages echt omlaag gaan. Doen we dat niet, dan blijft het dweilen met de kraan open.

Hoe denk jij dat we dit probleem op moeten lossen?

error

De onmacht van de middenklasse?

Er is geen naam voor. De ‘nieuwe armoede’, heb ik gelezen. ‘Financiële impotentie’ noemde een Amerikaanse journalist het. Ik vind ‘onmacht’ een passende term.

Waar gaat het om? Armoede is eigenlijk niet het goede woord. Het gaat om mensen die volgens alle definities een ‘redelijk inkomen’ hebben. Maar toch hebben ze financiële problemen. In een noodgeval zijn ze niet in staat om € 1.000 of zelfs maar € 500 op tafel te leggen. Ze hebben het gewoonweg niet.

Materieel hebben deze mensen genoeg. Ze hebben ‘dingen’. Ze hebben meestal een huis, een auto, een opleiding. Maar daarmee heb je nog geen gezonde financiën. Mensen hebben schulden, en na de maandelijkse betaling van de schulden en de kosten van het huishouden blijft er niks over. Ja, een tekort. En dan zit je vast in een heel vervelend financieel cirkeltje.

Het schijnt heel vaak voor te komen bij gezinnen met jonge kinderen. ZZP’ers, ook bovengemiddeld kwetsbaar. Die laatste groep ook op langere termijn, omdat er weinig of geen pensioen opgebouwd wordt.

Op Amerikaanse nieuwswebsites zie ik er de laatste tijd geregeld nieuwsberichten over. In Nederland lees ik er minder over, vooral sinds de crisis voorbij is en we met z’n allen juichend op weg zijn naar de volgende crisis (want die komt er, maak je maar geen illusies…).

Het baart me wel een beetje zorgen. Op allerlei terreinen heb ik het idee dat de verdeeldheid in de samenleving toeneemt. En dat is niet goed voor rust en stabiliteit. En dat zijn weer twee belangrijke randvoorwaarden voor goede economische groei.

Herken jij dit beeld?

error

Jaarlijkse geldvragen

Financiën op orde en klaar ben je. Toch? Of toch niet? Voor mij niet. Ik hou mijn financiën wekelijks in de gaten, bij grote veranderingen in mijn  leven en rond de jaarwisseling extra. In elk geval zijn er zeven vragen over mijn financiële situatie die ik mezelf jaarlijks stel.

Heb ik schulden?

Gelukkig is het antwoord ‘neen’. Wij overwegen een huis te kopen, en dan komt er een hypotheek. Maar op dit moment heb ik geen schulden. Ik heb één creditcard, maar die betaal ik keurig elke maand af. Schulden hebben betekent ook: toekomstige inkomsten nu uitgeven. Dat wil ik vermijden.

Heb ik voldoende buffer?

Consensus lijkt een beetje te zijn dat je 6 maanden aan reguliere uitgaven moet kunnen bekostigen uit je buffer. Dat zou voldoende moeten zijn om, als je bijvoorbeeld je baan kwijtraakt of een ongeluk krijgt, niet meteen in de financiële problemen te komen. Voor zelfstandigen zou ik een hogere buffer adviseren, bijvoorbeeld 12 maanden.

Zelf hanteer ik een ruimere buffer, van 6 volledige maandinkomens. Die heb ik sinds een aantal jaren en staat veilig op een spaarrekening waar ik er direct bij kan.

Is mijn gezinsinkomen beschermd?

Als je gezin afhankelijk is van jouw inkomen, dan is het goed om je af te vragen wat er zou gebeuren als dat inkomen wegvalt. Levensverzekering? Nabestaandenpensioen? Arbeidsongeschiktheidsverzekering? Misschien niet de leukste onderwerpen om over na te denken, maar het is beter dan straks onaangenaam verrast worden.

Gelukkig verdient Vriendin ook een prima inkomen, dus ik hoef me hier geen zorgen over te maken.

Ben ik beschermd?

Wat zouden de gevolgen zijn er als er iets met mij gebeurt? Stel dat ik arbeidsongeschikt word? Dan raak ik mijn inkomen (deels) kwijt en zou ik bijvoorbeeld ook te maken kunnen krijgen met hogere zorgkosten. Daar zijn wel oplossingen voor, bijvoorbeeld een arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Dit is een punt wat ik zelf nog niet goed geregeld heb. Het staat op mijn lijst van doelstellingen voor 2016, dus daar kom ik binnenkort op terug.

Is mijn pensioen goed geregeld?

Pensioen is een regelmatig terugkerend thema op mijn blog. Ik ben een van de mensen die er van uitgaat dat het pensioen wat ik opbouw niet voldoende zal zijn. En dat ik dus zelf extra bij moet sparen. Dit is een onderdeel wat ik goed in beeld heb, het is de kern van mijn persoonlijke financiën.

Krijg ik de beste deal?

Iedereen neemt wel een aantal vaste diensten af. Gas, elektra, internet, tv, (mobiele) telefoon. Vaak krijg je korting als je je inschrijft, maar die korting is vaak maar voor een beperkte periode. Het is dus verstandig om regelmatig te kijken of je nog wel de beste deal krijgt. Wees niet bang om over te stappen.

Geldnerd woonde de afgelopen jaren helaas in een land waar de meeste van die diensten in handen zijn van overheidsmonopolies. Dus ik betaalde teveel en overstappen was helaas niet mogelijk…

Welke vragen stel jij jezelf als onderdeel van de jaarlijkse financiële check-up?

error

Je leent alleen voor je hypotheek!

Mijn vader werkte bij één van de grote Nederlandse banken. Terugkijkend had dat een aantal voordelen. Zorgvuldig omgaan met je financiën werd ons met de paplepel ingegoten. Een van zijn gevleugelde uitspraken was: ‘Je leent alleen voor je hypotheek!’ En dat is nog steeds een van mijn financiële mantra’s.

Mijn financiële doelen zijn verder redelijk eenvoudig:

  1. Ik heb alles in beeld en betaal grote uitgaven uit mijn buffer.
  2. Mijn vermogensbeheer is erop gericht om:
    1. Mijn buffers in stand te houden.
    2. Onbezorgd met pensioen te kunnen.
    3. Indien mogelijk tussentijds nog wat onverwachte grote dingen te kunnen doen, zoals een sabbatical nemen of een grote uitgave doen (en met ‘groot’ bedoel ik EUR 100.000 of meer).

Over mijn pensioendoel vertel ik in een volgende blogpost nog wel meer. En terwijl mijn doelen redelijk eenvoudig zijn, besef ik dat veel mensen hier alleen maar van kunnen dromen. Maar geloof me, deze doelen zijn niet vanzelf binnen bereik gekomen. Ik heb nooit echte schulden gehad, maar ik ben wel met weinig begonnen. Mijn ouders hebben ervoor gezorgd dat ik zonder studieschuld van school afkwam. Daar waren (en zijn) ze erg trots op. Terugkijkend is dat ook een van de grootste cadeaus die ze mij hebben kunnen geven. Om mij heen zie ik nog steeds leeftijdgenoten bezig zijn met het afbetalen van hun studieschuld.

Ik ben ooit begonnen vanuit de vraag ‘waar gaat mijn geld naartoe’. En toen ik recent mijn financiën op een rijtje zette, en vooruitkeek op basis van het rendement wat ik de afgelopen 10 jaar gerealiseerd heb en met een voorzichtig geschat spaarbedrag per jaar voor de komende 20 jaar, realiseerde ik me dat mijn doelen binnen bereik zijn. Ik hoef alleen nog maar de komende 20 jaar te blijven doen wat ik de afgelopen 10 jaar gedaan heb. OK, dat gaat niet vanzelf. Maar het kan. En dat heb ik bereikt. Daar ben ik best wel een beetje trots op.

En nu maar hopen dat er geen grote tegenslagen meer komen in de komende 20 jaar…

Hoe staat het met jouw doelen?

error

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑