Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Tag: salaris (page 1 of 2)

Onze inkomens staan al 10 jaar stil!

Toch bijzonder. Ik zou minder gaan bloggen, en toch staan er deze week weer twee blogjes klaar. Het verschil is dat het nu niet meer ‘moet’, zullen we maar zeggen… En soms komen er nieuwsberichten langs die om een reactie vragen.

Zo meldden diverse media afgelopen week dat het inkomen van de meeste werkende mensen tussen 2007 en 2017 nagenoeg gelijk gebleven is. De aanleiding was een mooi persbericht van het CBS, waarin je ook nog kon lezen dat het mediane persoonlijke inkomen van werkenden het hoogst is in Rozendaal (Gelderland), gevolgd door Bloemendaal, en het laagst was in de waddengemeenten Schiermonnikoog, Vlieland en Ameland.

Bij dit soort berichten vraag ik me altijd meteen af hoe het met mijn eigen situatie zit. En dan ben ik blij dat ik al meer dan 15 jaar alles nauwkeurig bijhoud. Want na slechts een half uurtje klooien met Excel heb ik weer een stukje inzicht om met jullie te delen.

De basis is een spreadsheet die ik ooit eens gemaakt heb met mijn verhouding bruto / netto salaris sinds 2008. Daar zit een gat in van 2014 tot 2016, en dat heeft uiteraard te maken met ons verblijf in het Verre Warme Land. Het groene vlak is mijn netto-salaris, het bedrag dat maandelijks op mijn bankrekening wordt gestort. Het oranje vlak is de loonheffing, en licht-oranje mijn pensioenpremie. Die drie componenten samen vormen mijn bruto salaris. Voordat jullie trouwens gaan speculeren, om verwarring te zaaien hebben de horizontale aslijnen niet € 1.000 als eenheid.

Maar we focussen even op mijn netto-salaris, het groene vlak. Wat ik ook heb gedaan is het salaris van 2008 op 100% gesteld, en jaarlijks gecorrigeerd voor de inflatie. Dat is de rode lijn.

Niks aan de hand, zou je zeggen. Mijn groene vlak ligt begin 2019 behoorlijk hoger dan de rode lijn, ongeveer 14%. Maar… In die periode heb ik twee keer promotie gemaakt, er ‘een schaaltje bijgekregen’ zoals dat in overheidsland zo mooi heet. Als ik terugdenk aan mijn werk destijds, en ik denk aan mijn werk nu, dan is dat qua verantwoordelijkheid wel een wereld van verschil. Van inhoudelijke financial naar manager van een grote afdeling.

Ik heb dus ook nog even gekeken hoe het geweest zou zijn als ik zou zijn blijven ‘hangen’ op de salarisschaal die ik had op 1 januari 2008. En dat geeft een ander beeld. Dan zou ik nu, na inflatiecorrectie, netto 0,4% meer verdiend hebben dan in 2008, iets meer dan een tientje erbij. Dat lijkt dus inderdaad het beeld te bevestigen dat het CBS schetst. We gaan er als werkenden nauwelijks op vooruit.

En tsja, uit het onderzoek van het CBS blijkt ook dat je het rond je veertigste wel ‘gemaakt’ moet hebben als werkende, want daarna ben je over je top qua inkomen. Dat vind ik dan ook nog wel weer schokkend. Want de huidige veertigers moeten nog bijna 30 jaar werken. Tenzij ze werken aan hun financiële onafhankelijkheid, uiteraard.

Tegelijkertijd was er afgelopen dinsdag het bericht dat de inkomens van huishoudens de sterkste groei sinds 2001 laten zien. Het reëel beschikbare inkomen van huishoudens is (volgens datzelfde CBS) vorig jaar gegroeid met 2,6 procent. Dat heb ik uiteraard ook nog even gecheckt, en dat haal ik niet. Mijn netto inkomen was in 2018 ‘slechts’ 2,2% hoger dan in 2017.

Hoe heeft jouw inkomen zich de afgelopen 10 jaar ontwikkeld?

Erop achteruit gaan…

Afgelopen week is het weer gestort op mijn bankrekening. Mijn netto salaris voor januari 2019. En de verwachtingen waren uiteraard hooggespannen. Want de politiek had beloofd dat we nu echt iets zouden gaan merken van de economische groei. Iedereen zou er in koopkracht op vooruit gaan, riep de regering. En politici liegen nooit, toch? Zelf was ik al sceptisch. Want politici en de waarheid blijven toch lastige begrippen om met elkaar te combineren. Naast de BTW-verhoging en de verhoging van onze pensioenpremie regende het berichten over prijsstijgingen. Dus ik ging er al niet meer van uit dat ik er echt iets aan overhoud.

Het bedrag dat op mijn bankrekening werd gestort zei niet meteen alles, want daar zat ook een eenmalige toelage bij die afgesproken is in onze CAO. Maar op de salarisbrief zag ik het echte bedrag. Er komt netto € 0,88 (88 eurocent) minder per maand binnen ten opzichte van december 2018. Een daling van mijn nettosalaris dus.

Hoe is deze aanpassing tot stand gekomen? Mijn bruto-salaris is hetzelfde gebleven in januari. De pensioenpremie van het ABP is gestegen met € 70,55, dat is een stijging van 13,5% ten opzichte van december. En de loonheffing is gedaald met € 69,67, een daling van 2,5%. Tot zover de cadeautjes van deze regering. Het netto resultaat is dus een daling van mijn salaris met € 0,88 per maand.

Op de dag van mijn salarisbetaling kwam een aantal pensioenfondsen, waaronder het ABP, met het nieuws dat de kans op verlaging van de pensioenen in 2020 of 2021 is toegenomen. Geloof jij in toeval? Ik ook niet…

Een tijdje geleden heb ik al geschreven over de diverse koopkrachteffecten voor 2019 in mijn persoonlijke situatie. Toen sprak ik al de verwachting uit dat ik er niet zo heel veel op vooruit zou gaan. Die verwachting is dus uitgekomen, en ik ben blijkbaar niet de enige… Maar wie het kleine niet eert is het grote niet weerd, dat dan weer wel. Ik heb mijn maandelijkse spaaroverboeking niet verlaagd en haal de broekriem aan in mijn dagelijkse uitgaven, er is immers bijna 3 cent per dag minder te besteden. En verder kijk ik uit naar het salaris in juli, want per 1 juli krijgen we er volgens de CAO weer 2% bij.

Ook in 2017 en in 2018 heb ik geschreven over hoe mijn januari-salaris uitviel. Hoe is het met jouw netto maandsalaris dit jaar?

Mijn koopkrachtsprookjes

Rond Prinsjesdag gaat het meestal over niets anders. Wat betekenen de plannen van het kabinet voor ‘de Nederlanders’, ‘de gezinnen’, ‘de tweeverdieners’, ‘de ouderen’. De koopkrachtplaatjes. Meestal neem ik ze met een enorme korrel zout. Want in de praktijk is vrijwel niemand ‘de gemiddelde Nederlander’. Mijn koopkrachtverandering in het nieuwe jaar kan ik eigenlijk altijd pas berekenen als mijn salaris in januari gestort is. Dan weet ik precies het effect van alle veranderingen in het belastingstelsel en het pensioenstelsel voor mijn situatie.

‘Koopkracht’ is een bijzonder begrip. De bedoeling is dat het aangeeft hoeveel een huishouden gemiddeld kan kopen. Collega-blogger De Budgetman heeft er een tijdje geleden een heel aardig blogje over geschreven. ‘Den Haag’ heeft het meestal over de statische koopkracht, de grote bewegingen als verwachte inflatie, loonontwikkeling (CAOs) en wijzigingen in het belastingstelsel, en die dan toegerekend naar specifieke groepen Nederlanders. Ik kijk liever naar de dynamische koopkracht, naar mijn eigen situatie.

Uiteindelijk zie ik het voor het grootste deel dus over ruim een maand, als mijn salaris voor januari 2019 gestort wordt. Maar voor mezelf heb ik de belangrijkste wijzigingen die mij gaan raken al wel even op een rijtje gezet.

Salaris

Eerder dit jaar is onze CAO aangepast, en dat werkt ook door in 2019. In januari krijgen we eenmalig € 450 bruto, en dan per 1 juli 2019 nog eens 2,0%. Verder verandert mijn salaris niet, tenzij ik van baan verander. Bij de Rijksoverheid werken we met salarisschalen gekoppeld aan je functie, en binnen de schaal heb je een aantal ‘tredes’. Ik zit al een paar jaar in de hoogste trede van mijn schaal. Dus alleen als ik naar een nieuwe functie zou gaan, met een hogere schaal, dan zou mijn salaris verder stijgen. Maar ik weet nog niet of dat in 2019 gaat gebeuren, ik heb in elk geval geen concrete plannen.

Belastingen

Op het terrein van belastingen verandert er veel. Onze energieleverancier heeft ons laten weten dat het maandbedrag per 1 januari aanstaande preventief met € 11 verhoogd wordt, door de energiebelastingen en de opslag duurzame energie. Dat is € 132 in 2019, en tikt dus best aan. Ook het lage BTW-tarief verandert, dat gaat van 6% naar 9%. Dat gaan we merken aan ons boodschappenbudget en nog een paar andere posten. Ik denk dat dit ons een paar honderd euro gaat kosten, ervan uitgaande dat alles doorberekend wordt.

De grote klapper hier is de aanpassing van de belastingschijven. Dat zou de redder van mijn koopkracht moeten worden.

Pensioenpremie

Maar wacht… Op 23 november meldde het ABP dat zij de premie voor het ouderdoms- en nabestaandenpensioen verhoogt, van 22,9% dit jaar naar 24,9% in 2019. In mijn situatie scheelt dat ongeveer € 22,50 per maand. Wat het precies wordt, zal ik in januari zien op mijn salarisbrief.

Zorgpremie

Op 9 november meldde mijn zorgverzekeraar dat de premie met 7,4% omhoog gaat. Dat komt voor mij neer op € 65 per jaar. Ik betaal mijn premie altijd in één keer aan het einde van het voorgaande jaar. Dat levert een paar tientjes korting op en scheelt ook een paar euro in de vermogensrendementsheffing, die immers het vermogen op 1 januari als uitgangspunt neemt.

Rekensommetje

Wat het precies gaat worden, is voor mij nog even afwachten. Ik denk dat de premieverhoging van het ABP en de aanpassing van de belastingschijven elkaar ongeveer op gaan heffen. Misschien ga ik er netto in januari iets op vooruit, en dan natuurlijk nog die 2% in juli. Maar of dat voldoende gaat zijn voor de hogere zorgpremie, de gestegen energiekosten, en de BTW-verhoging? Ik denk het niet. Om over ‘de inflatie’ nog maar te zwijgen.

Hoe zal jouw koopkracht zich ontwikkelen in 2019?

Afromen

Mijn favoriete moment van de maand was er weer. En het was het eerste reguliere salaris na de salarisverhoging in onze nieuwe CAO. Netto krijg ik er ruim € 95 per maand bij. Ik heb mijn maandelijkse wegboekingen, die plaatsvinden zodra het salaris binnenkomt, dus met € 95 verhoogd. Eind januari van dit jaar had ik dat ook al gedaan, met de € 40 die ik er toen bijkreeg. Daarmee ben ik dus zomaar (9 x 40 en 3 x 135 = ) € 765 extra weg gaan zetten dit jaar. Mijn spaarbedrag stijgt in elk geval met meer dan de inflatie.

En passant kwam er deze week ook nog een betaling van Google binnen. Dus ook die heb ik meteen weggesluisd.

Als het geld niet op mijn lopende rekening staat, is de kans veel kleiner dat ik het uitgeef. Uiteindelijk zullen er best kostenstijgingen zijn die maken dat ik deze actie niet eeuwigdurend vol kan houden (ik ben erg benieuwd wat mijn zorgverzekeraar gaat doen…), maar iedere Euro die ik pak is meegenomen.

Hoe ga jij om met salarisstijgingen?

7% erbij in anderhalf jaar

Het bericht was er al iets langer. Maar nu is het echt officieel. ‘Wij’, de rijksambtenaren, hebben een nieuwe CAO. 7,0% krijgen we er in een paar stappen bij tot 1 januari 2020, te beginnen met 3,0% per 1 juli 2018 jongstleden. Dat is heel wat. Voordat je begint te roepen dat wij weer erg verwend worden, moet je overigens niet vergeten dat wij in ‘de crisis’ ook jarenlang zonder CAO hebben gezeten en effectief op een ‘nullijn’ zaten. Om het goede voorbeeld te geven.

Volgens het akkoord krijgen we per 1 januari 2019 eenmalig € 450 bruto, per 1 juli 2019 komt er structureel 2,0% bij en per 1 januari 2020 weer 2,0%. De CAO gaat in met terugwerkende kracht per 1 januari 2018 en loopt tot 1 juli 2020. Dus eigenlijk komt die 7% niet in 1 1/2 jaar, maar in 2 1/2 jaar…

Verder noemt de CAO een paar moderniseringen. Genoemd wordt roosterinnovatie met meer invloed van werknemers op hun roosters. Als manager is Geldnerd benieuwd wat dat gaat betekenen. Er werkt al bijna niemand meer voltijds en op een ‘standaardrooster’ van maandag tot en met vrijdag, 09.00 tot 17.00 uur. Ook gaat dat over individuele keuzemogelijkheden wanneer vakantiegeld en eindejaarsuitkering worden uitbetaald. Dat is interessant om eens naar te kijken. Mijn eerste gedachte is dat ik dit gewoon wil laten zoals het is (vakantiegeld in mei en eindejaarsuitkering in november). Als je dit elke maand laat uitbetalen verdwijnt het op de grote hoop. Al kan ik het dan natuurlijk wel meteen inzetten voor het spaarpercentage. Hebben jullie hier ervaring mee?

Klein addertje onder het ambtenarengras: zoals bekend krijgen wij ook nog te maken met een stijging van de pensioenpremies. Begin dit jaar steeg de premie van 21,1% naar 22,9%. En ook per 1 januari 2019 kunnen we nog een premiestijging verwachten. Ik heb nog nergens kunnen achterhalen wat die stijging zal zijn, maar het zal de salarisstijging wel relativeren.

In elk geval ben ik van plan om met de netto salarisstijgingen hetzelfde te doen als met de verhoging per 1 januari 2018. Ik ga het meteen toevoegen aan mijn maandelijkse spaarbedrag. Op die manier voorkom ik dat het geld verdwijnt in de maandelijkse uitgaven.

Hoe is het met jouw salaris?

Banken hebben weinig geleerd

Vorige week was geen beste week voor het imago van een aantal grote banken. <sarcasme aan>Je zou bijna denken dat ze niets geleerd hebben van de afgelopen crisis</sarcasme uit>. En alhoewel Geldnerd eigenlijk niets anders verwacht had (mijn vertrouwen in de banken beweegt zich al jaren rond het vriespunt), ben ik toch een beetje teleurgesteld. Want ergens diep van binnen hoop je toch dat de mensheid af en toe laat zien dat we wel tot leren in staat zijn.

Champagne en kaviaar van de voedselbank

Allereerst was daar natuurlijk de salarisverhoging voor die arme, zwaar onderbetaalde topman van de ING. Na een gloedvol betoog dat het toch echt niet kon dat hij de champagne en kaviaar bij de voedselbank moest halen, kwam de begripvolle en maatschappelijk zeer betrokken raad van commissarissen van de ING met het voorstel om zijn salaris dan maar met 50% te verhogen tot € 3 miljoen per jaar. Heel handig ook dat dit bekend werd op ongeveer hetzelfde moment als de salarisverhoging voor de rest van het personeel. Die bedroeg 1,7%.

Uiteraard buitelde politiek Den Haag weer over elkaar heen van verontwaardiging. Dat is overigens ook wel hypocriet. Want vorig jaar heeft de Tweede Kamer een motie om strengere regels in te voeren juist verworpen. VVD, CDA en D66 wilden ‘bewegingsruimte houden voor het nieuwe kabinet’ (broehaha). ChristenUnie (die de motie oorspronkelijk mede indiende), Forum voor Democratie en de SGP stemden ook tegen, en daarmee werd een motie voor strengere regels verworpen. Gisteren trok de ING het voorstel in, waarbij de voorzitter van de Raad van Commissarissen toegaf dat ze ‘de reacties op deze gevoelige kwestie onderschat hadden’. In gewone mensentaal: wij zijn een beetje wereldvreemd, weten niet wat er speelt in de samenleving, en laten daarmee zien dat we inderdaad niets geleerd hebben sinds 2008…

Ik ben gelukkig op geen enkele manier klant van ING, dus ik hoef me ook niet te buigen over de vraag of dit voldoende aanleiding is om er te vertrekken (dat schijnen duizenden klanten wel gedaan te hebben). Maar het voelt allemaal niet fijn, en de argumenten van de voorzitter van de raad van commissarissen (buitenlandse CEO’s krijgen beter betaald) vind ik eigenlijk ook niet interessant. Als het salaris je niet bevalt, dank zoek je maar een andere baan. Punt.

0,5% extra rente voor iedereen!

Was het maar waar… Maar het had wel gekund. In het persbericht over de jaarresultaten van de Rabobank las ik ook dat die bank de afgelopen jaren € 1,5 miljard aan boetes heeft betaald voor ‘stoute dingen’. Dingen zoals het manipuleren van de LIBOR-rente, waar indirect iedereen de dupe van is geworden (ja, ook jij!). Of het witwassen van Mexicaans drugsgeld. Dingen waar gewone mensen voor naar de gevangenis gaan, maar bedrijven niet.

Stel je nou eens voor dat de Rabobank zich gewoon netjes zou gedragen. Dan hadden ze die boetes niet hoeven betalen. En stel je nou ook eens voor dat ze van hun winst van € 2,7 miljard 10% beschikbaar stelden voor hun klanten. Gewoon, omdat ze van oorsprong een coöperatieve bank zijn. En die horen hun klanten het belangrijkste te vinden. Dan had je een potje gehad van € 1,7 miljard. En als je dan weet dat de Rabobank eind 2017 € 340,7 miljard aan spaargeld had staan? Dan hadden ze al hun klanten dus 0,5% extra aan spaarrente kunnen geven. Dat lijkt niet veel, maar het is 10 keer zoveel als de 0,05% rente die ze nu betalen. Tsja, hier komt dan weer veel minder commotie over in de media…

Geld kost geld

Niet alleen geld lenen kost geld, bij je geld kunnen ook. Het bericht was alweer iets ouder, maar de kosten van bankieren waren over de hele linie weer gestegen. Het meest bij de ING, dat komt vast omdat het salaris van hun topman verhoogd moet worden…

En dan moet het wel werken…

Ook afgelopen week(end)… ABN AMRO strompelde van de ene DDOS-aanval naar de andere. ABN staat op het moment dat ik dit schrijf op nummer 1 in de top-10 van AlleStoringen, en ook de ING staat in deze top-10. Ook in 2017 voerde ABN AMRO de lijst van meest storingsgevoelige banken aan.

Tenslotte

En ik? Voorlopig heb ik weer geen concrete actie ondernomen. Al moet ik wel zeggen dat ik voor het eerst echt de alternatieve banken heb vergeleken, en één bank een mailtje heb gestuurd om te vragen welke bestandsformaten ze ondersteunen voor het downloaden van mijn transacties (iets dat ik op hun website niet kon vinden). Want waar ik ook naartoe ga, mijn administratie moet kunnen blijven draaien!

Zo. Dat was weer een ouderwetse boze Opa Geldnerd post…

Heb jij nog actie ondernomen na de bankenblunders van afgelopen we(e)k(en)?

Een procentje salaris erbij

Vorig jaar ging ik er € 18,56 per maand op achteruit. En ook mijn verwachtingen voor dit jaar waren niet hooggespannen. Maar uiteindelijk valt het me toch mee.

Mijn netto salaris over januari 2018 is € 46,58 hoger dan het in november was. December is niet goed vergelijkbaar, want daar zat een CAO-verhoging met terugwerkende kracht van 1,4% in. De verhoging levert mij dus bijna € 560 netto per jaar extra op, plus een klein beetje extra vakantiegeld en 13e maand.

Mijn bruto salaris is gestegen met € 98,99. Daarvan verdwijnt € 29,07 in de bodemloze put van mijn pensioenfonds. En mijn loonheffing stijgt met € 23,34. 1,2% is dan de stijging van mijn nettosalaris. Jammer alleen dat de inflatie in 2017 1,4% was, die houd ik dus weer niet helemaal bij…

Ik heb ook de bijdragen van Vriendin en mijzelf aan ons gezamenlijke huishouden herberekend. De aflossing van ons huis doen we 50/50, en de rest gaat naar draagvlak van het netto salaris. Vorig jaar hebben we maximaal afgelost op onze hypotheek en zijn onze maandlasten dus afgenomen, maar omdat ons salarisverschil iets is toegenomen ga ik ongeveer € 3 per maand extra betalen. Netto houd ik dus ‘voor mijzelf’ € 43 extra per maand over.

Miljonair zal ik er niet meteen van worden, maar dat verwacht ik ook niet. Ik ben wel meteen heel streng voor mezelf. Mijn maandelijkse automatische storting voor sparen en beleggen, die ik laat uitvoeren zodra het salaris binnen is, heb ik verhoogd met € 40. Het wordt dus direct weggesluisd. Dan kan ik het ook niet laten ‘verdampen’ in reguliere uitgaven. In het kader van ‘Betaal jezelf eerst’ heb ik meteen ook alle automatische overboekingen weer ingesteld voor dit hele jaar. Dat zijn er inmiddels 5, ze worden uitgevoerd zodra mijn salaris binnenkomt:

  1. € 1.000 naar de beleggingen
  2. € 540 naar de buffer
  3. € 86 als reservering voor de jaarpremie zorgverzekering
  4. Het maandelijkse bedrag voor de aflossing van onze hypotheek
  5. Het maandelijkse bedrag voor onze gezamenlijke huishouding

Voldeed jouw eerste salaris van 2018 aan jouw verwachtingen?

Wijze lessen (6): Je echte uurloon

Wat is eigenlijk de Geldnerd-methode, vroeg iemand me laatst. Dat zette me aan het denken. Eigenlijk is die er niet. Maar er is wel een serie wijze lessen en methodes die ik toepas in mijn zoektocht naar financieel bewust leven en financiële onafhankelijkheid. Daarom vandaag de zesde blog in een serie: Wijze Lessen van Opa Geldnerd.

Eerder verschenen:
Inkomsten en uitgaven bijhouden
Budgetteren en bijsturen
Spaarpercentage vergroten
Rendement maken
Volhouden

Goed, je hebt nu gedetailleerd inzicht in je inkomsten en uitgaven, je hebt een budget waar je achter staat, je stuurt op je spaarpercentage en je maakt rendement. Je houdt het goed vol. En nu?

Je echte uurloon

Misschien had ik ‘m veel eerder moeten noemen. Maar laatst kwam ik in mijn elektronisch archief mijn aantekeningen weer tegen, en toen realiseerde ik me pas hoe belangrijk het voor me geweest is. Het uitrekenen van mijn echte uurloon.

Dat uitrekenen is één van de stappen uit het boek ‘Your money or your life‘. Met afstand het beste financiële boek dat ik ooit gelezen heb. Er is een Nederlandse vertaling/bewerking die je hier (gratis) kunt downloaden.

Kort samengevat komt het erop neer dat je uitrekent wat je echt netto per uur verdient. Daarbij houd je rekening met alle uitgaven die je niet zou doen als je niet zou werken. Dus bijvoorbeeld reiskosten trek je af van je inkomen. En ook de kosten van werkkleding, in mijn geval bijvoorbeeld mijn kostuums. Dan komt er een bedrag uit dat in de meeste gevallen ‘iets lager’ is dan je netto-salaris. Vervolgens deel je dat salaris door de daadwerkelijk gemaakte uren. In mijn geval ‘iets meer’ dan 40 uur per week, maar gecorrigeerd voor heel veel vakantiedagen.

Het getal dat je dan krijgt is je echte uurloon. Het is al jaren geleden dat ik het uitgerekend heb. En het is toen tussen mijn oren gaan zitten. Bij alles wat ik mogelijk wilde kopen dacht ik ‘dit is X uur van mijn leven, is het dat wel waard?’, en zelfs kleine aankopen drukte ik in minuten uit. Best irritant, maar wel heel effectief. Het was het begin van mijn minimalisme, het heeft me echt de ogen geopend.

Afgelopen week heb ik het opnieuw uitgerekend. Mijn netto salaris, gecorrigeerd voor vakantiegeld en dertiende maand. Het gemiddelde aantal uren dat ik per maand werk, gecorrigeerd voor vakantiedagen.

En ik heb de volgende factoren ook meegenomen:
– Reiskosten en reistijd
– Het merendeel van mijn kledingbudget, en de dagelijkse tijd om me klaar te maken om te gaan werken
– Lunchkosten
– Een uurtje per dag om bij te komen
– En ook de kosten van de uitlaatservice en onze schoonmaakster, beiden zouden we niet hebben als we niet zouden werken.

Dus heb ik ‘m weer even scherp. € 18,17 is mijn echte uurloon. Daarmee kan ik mijn aankopen weer in levensuren uitdrukken. Elke Euro die ik uitgeef kost mij 3 minuten, 18 seconden en 13/100 van mijn leven.

Wat waren jouw belangrijkste ‘eye-openers’?

Babyboomer perspectief

Op mijn stukje over de pensionado-opstand kreeg ik een onverwachte reactie. Namelijk van mijn ouders. Ik weet al een tijdje dat ze hier meelezen, soms maken ze een opmerking. Maar nu was het een uitgebreide reactie via de e-mail. Eigenlijk een soort financieel levensverhaal van de baby-boomer generatie. Met een aantal interessante perspectieven. Dus met instemming van mijn ouders heb ik hun reactie omgewerkt naar een blogje.

Mijn ouders zijn geboren aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Echte ‘baby-boomers’ dus. Opgegroeid in de tijd van de wederopbouw. Hun financiële leven begon eigenlijk echt in de jaren ’60 van de vorige eeuw. Mijn ouders konden (moesten) met 15, 16 jaar gaan werken en ’s avonds opleidingen en cursussen volgen die ze zelf dienden te betalen.

Mijn vader moest ook nog 2 jaar in militaire dienst, omdat we er van uit gingen dat de Russen langs zouden komen. Die diensttijd werd betaald, het geweldige salaris was eerst 0,50 gulden (€ 0,20) per dag en werd later fl. 1,00 (€ 0,45) per dag.

Midden jaren ’50 werd de Algemene Ouderdomswet (AOW) geïntroduceerd. Vanaf het moment dat zij werken betaalden mijn ouders de AOW voor de oudere generatie(s). Sinds 2002 is het zo dat mensen die AOW ontvangen een deel daarvan zelf financieren via de gewone belasting die zij betalen. En mijn ouders hebben pas sinds 2010 AOW, dus zij betalen ook mee aan hun eigen AOW.

Mijn ouders betaalden de opleiding van hun kinderen (nogmaals dank daarvoor!), losten de hypotheek van hun huis af en bouwden en passant ook nog een pensioen op voor ‘later’, als ze 65 jaar zouden worden.

Hier vind ik mijn ouders overigens niet zielig. Mijn vader werkte, en dat was toen al uitzonderlijk, in een sector waar premievrij pensioen werd opgebouwd, en het grootste deel van zijn opbouwperiode waas dit gebaseerd op een eindloonregeling. Dat is dus wel iets rianter dan mijn opbouw waarvoor ik zelf ook premie betaal, en die gebaseerd is op een middelloonregeling

Die pensioenopbouw van mijn ouders werd belegd tegen rentepercentages tot 12 à 13 %. Dan groeit het wel beter dan nu tegen 0,0% en een heel klein beetje.

Nu werken beide partners, maar vroeger werden vrouwen ontslagen als ze trouwden en/of zwanger werden. Mijn moeder is inderdaad ontslagen toen ik in aantocht was. Er bleef dus een éénverdiener over. Veel vrouwen bouwden hierdoor geen pensioen op, ook al omdat vrouwen pas vanaf 30 jaar in het pensioenfonds opgenomen konden worden. Pas veel later, toen Geldnerd naar de middelbare school ging, is mijn moeder weer echt toegetreden tot het arbeidsproces. En ook weer een beetje ‘eigen pensioen’ op gaan bouwen. Maar niet voldoende om ‘economisch zelfstandig te zijn’, iets wat sinds de jaren ’80 langzaam overheidsbeleid werd. En tot op de dag van vandaag een uitdaging is in dit soms nog erg ouderwetse landje van ons.

Sinds het pensioen inging bleek de indexering ervan voor mijn ouders niet gegarandeerd, het nominale pensioen zelf ook niet. Dat merk ik zelf ook, ik heb in de opbouw al een procent of 15 aan indexering gemist. Daar heb ik nu geen last van, dat merk ik pas als ik met pensioen ga. Maar mijn ouders merken het wel. Net als de stijgende zorgkosten, het eigen risico dat gestegen is van € 150 in 2008 naar €
400 in 2018.

Nu wordt er gezocht naar nieuwe manieren om pensioenen goedkoper te maken. Gelukkig hopen ook mijn ouders dat onze generatie(s) een stabiel pensioen zullen krijgen. Want op een stevige erfenis reken ik niet, ik hoop dat ze alles op kunnen maken.

Hoe zag het financiële leven van jouw ouders er uit?

€ 18,56 netto per maand

Deze week werd het salaris weer gestort op mijn bankrekening. Dat gebeurt bij Geldnerd altijd rond de 24e. Een fijn moment, want dan kan er weer geld naar de spaar- en beleggingsdoelen (ik ben zoals bekend een warm voorstander van ‘betaal jezelf eerst’).

In januari ben ik altijd extra benieuwd naar het netto salaris, omdat je dan de effecten ziet van allerlei maatregelen en aanpassingen die meestal per 1 januari worden doorgevoerd. Mijn verwachtingen waren al niet zo positief, want met mijn ruim bovenmodale inkomen en de pensioenperikelen wist ik dat ik in de groep zit die er het meest op achteruit zou gaan.

En zo geschiede. Mijn netto salaris over januari is € 18,56 lager dan mijn normale netto maandsalaris van vorig jaar. Dat is dus € 222,72 op jaarbasis. Geen ramp, maar om nou te zeggen dat ik sta te juichen: nou nee…

Door het geschuif met de belastingschijven, tarieven en arbeidskorting, betaal ik in januari € 53,59 per maand minder aan loonheffing. Maar daar staat tegenover dat mijn pensioenpremie met € 72,15 per maand stijgt. Met dank dus aan het Alsmaar Betalen Pensioenfonds.

Enfin, ik zal er niet zo heel veel van merken, maar blij word ik er niet van. In mijn huidige functie heb ik bovendien weinig kans op salarisverhoging, omdat ik al aan de bovenkant van de functieschaal zit. En onze CAO is per 1 januari ook afgelopen, en een nieuwe CAO is voorlopig nog niet in zicht. Dus een structureel ‘iets erbij’ hoef ik ook van die kant voorlopig niet te verwachten.

Voldeed jouw eerste salaris van 2017 aan je verwachtingen?

Update: bij mij valt het nog mee, het salaris van Zuinigaan is nog veel steviger gedaald…

« Older posts

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑