Een andere beleggingsstrategie?

Naar aanleiding van mijn recente pensioenblog kreeg ik een vraag van KruidigMeisje die mij ook aan het denken zette. Ze is zich aan het inlezen op beleggen en blijft het een eng idee vinden. En vervolgens stelde ze de essentiële vraag: Maar hoe zorg je dat je behoorlijk kunt slapen, zonder dat je veel geld spendeert aan een beheerder voor je geld (vermogensbeheerder, of inkopen in een fonds waarbij je kosten betaalt voor een fondsbeheerder, etc)?

Als je bewust met je financiën bezig bent, kom je vroeg of laat op het punt dat je op zoek gaat naar meer rendement. Je hebt langere-termijn doelen die je wilt of moet bereiken. Daar heb je een bepaald rendement voor nodig. En dat rendement kun je niet (altijd) behalen met sparen. Kijk maar naar het verloop van de hoogste rente voor een Nederlandse spaarrekening zonder voorwaarden sinds 2005 (bron: WijzerSparen.nl). Die grafiek houdt op in 2015, maar we weten allemaal dat het sindsdien niet beter is geworden met de spaarrente.

2016-02 Hoogste Spaarrente

Beleggen is dan voor veel mensen de logische volgende stap. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Sommige mensen hebben er het geld niet voor. Het is niet verstandig om te beleggen met geld dat je niet voor langere tijd kunt missen. Want wat als je het geld plotseling nodig hebt, en de beurs is net met 10% gedaald? Maar er zijn ook andere redenen waarom beleggen misschien niet de juiste keuze is. Want stel dat je wakker ligt na iedere dag waarop de beurs en jouw portefeuille 2% gedaald zijn? Dat is het echt niet waard. Ik beleg al heel lang, en weet dus dat er gelukkig ook dagen zijn waarop de beurs (en mijn portefeuille) met 2% stijgt. Maar je weet meestal niet wanneer dat zal gebeuren.

Vermogensbeheerders moeten hun klanten tegenwoordig ‘testen’ op dit punt. Zoals ik al eerder geschreven heb beleg ik deels via Alex Vermogensbeheer, en die hebben daar een uitgebreide vragenlijst voor. Maar dat blijft een theoretisch iets. Want je kunt wel invullen dat je niet wakker ligt van een koersdaling van 10%, maar dat weet je pas zeker als het je echt gebeurd is. Je moet het meemaken om te weten hoe het voelt (meestal niet leuk, tenzij je put-opties hebt…). Dan nog geeft zo’n vragenlijst wel een indicatie. Geldnerd kent verschillende mensen die van de vragenlijst het advies kregen om te gaan sparen…

Maar er is hoop. Want ‘beleggen’ is een veelkoppig monster. Er zijn heel veel strategieën mogelijk. Ieder met z’n eigen voor- en nadelen, z’n eigen kosten en z’n eigen risico. En met een eigen rendementsverwachting. Maar dan nog: het blijft een verwachting, een gemiddelde, en je blijft afhankelijk van de grillen van ‘de markt’. Wij zijn geen van allen Warren Buffett of John de Mol, die door het doen van een aankoop of een verkoop de koers van een bedrijf stevig kunnen beïnvloeden.

Zelf heb ik een semi-passieve strategie. Ik koop geen individuele aandelen, alleen aandelenfondsen en indextrackers. Ik beperk het aantal transacties wat ik doe. Ik heb maar een paar actieve fondsen. Maar ik ben er wel actief mee bezig, elke week. En binnen de Beleggingsclub waar Geldnerd lid van is ken ik ook mensen die een zeer actieve strategie hebben. Sommigen doen zelfs aan ‘intraday trading’, fondsen kopen en het dezelfde dag (soms al na minder dan een half uur) weer verkopen. Arbeidsintensief en riskanter.

Je kunt ook ‘helemaal passief’ gaan, in lijn met het advies wat ik aan KruidigMeisje gaf. Lagere kosten, minder risico. Wat in zo’n geval zou kunnen werken is een strategie bestaande uit 3 elementen:

  1. Zoek een paar zo goedkoop mogelijk breed gespreide indexfondsen, bijvoorbeeld Vanguard Global Stock Index Fund (MSCI World Index) en Vanguard US500 Stock Index Fund (de S&P500 index) – en vergeet mijn disclaimer niet.
  2. Leg elke maand een vast bedrag in. Op die manier koop je automatisch minder als iets hoog staat, en koop je meer als het laag staat.
  3. Kijk zo min mogelijk naar de stand van je beleggingen. Op die manier voorkom je dat je in paniek raakt. Het is het niks doen wat mij zelf de meeste energie kost… Maar slechts één keer per jaar kijken (bijvoorbeeld als je de belastingaangifte moet doen) is misschien wel vaak genoeg.

En dan nog is het: leren leven met de gedachte dat er ook momenten kunnen zijn dat het minder gaat. Dus beleg alleen met geld dat je voor een langere periode kunt missen. 5 – 10 jaar is eigenlijk wel een minimale horizon.

Hoe heb jij leren wennen aan het risico van beleggen?

Bufferen

Eerder deze week schreef Min Of Meer er ook al over. Het NIBUD heeft de Bufferberekenaar vernieuwd. Nu heb ik me al eens verbaasd over dat ding, want het was me niet helemaal duidelijk waar het NIBUD z’n uitkomsten op baseerde. Nieuwsgierig geworden heb ik geprobeerd me daar nog eens in te verdiepen.

Ik moet zeggen: helemaal duidelijk is het me nog steeds niet. Wel heb ik wat achtergrondmateriaal gevonden (een rapport dat helaas in 2020 verwijderd is). Blijkbaar zijn ze door een heel mensenleven heengegaan en hebben bekeken hoe noodzakelijk dingen zijn. En daar zit dus inderdaad de kern: Zoals het NIBUD ook aangeeft heeft ieder een eigen mening over wat wel en niet noodzakelijk is.

Wat je als buffer nodig hebt is dus zeer persoonlijk. Ik moet zeggen dat ik deze versie van de Bufferberekenaar verbeterd vind ten opzichte van de vorige. Het geeft een uitsplitsing over verschillende categorieën van buffers, zodat je beter kunt bepalen waar en waarom je wilt afwijken van het advies. En het geeft advies over sparen. Het Nibud raadde mij aan om elke maand minimaal 10% van mijn netto inkomen te sparen voor de buffer.

Maar: zoveel mensen, zoveel situaties. Zomaar een advies volgen dekt nooit alle risico’s af. Die waarschuwing mag er van mij wel bij staan…

Hoe bepaal jij jouw buffer?

Pensioenbelofte maakt schuld?

  • Berichtcategorie:Pensioen

Een grote koerswijziging van de kant van de pensioenfondsen. Dat was de nieuwjaarstoespraak van de voorzitter van de Pensioenfederatie. Opgepikt in allerlei media. Afstappen van ‘de uitkeringsbelofte’.

De Pensioenfederatie onderzoekt een stelsel met een persoonlijke spaarpot voor iedereen. Iedereen spaart voor zichzelf, in plaats van het huidige Nederlandse systeem met een uitkeringsbelofte op basis van ingelegde premies.

Ik snap de draai wel, na weer een lastig beleggingsjaar en een rente die maar niet omhoog wil. De ‘kenners’ roepen dit al jaren. Ik zie wel een risico in het verhaal van de Pensioenfederatie. Zij gaan ervan uit dat wij, de pensioenopbouwers, verplicht blijven tot het delen van risico’s. Er wordt wel samen belegd. Het risico is dan wel dat je premies van de een blijft gebruiken om gaten te dekken bij de ander. Dat voelt voor mij een beetje alsof ik wel de lasten maar niet de lusten van solidariteit ga krijgen. Niet eerlijk.

Eén ding is mij wel duidelijk als dit doorgaat. Mijn strategie om goed voor mijzelf te zorgen, buiten de ‘verplichte pensioenpot’ om, wordt alleen maar belangrijker.

Wat denk jij van het voorstel van de Pensioenfederatie?

Niet dol op crowdfunding

  • Berichtcategorie:Beleggen

Geldnerd is niet zo dol op crowdfunding. Tot nu toe was dat ‘een gevoel’ wat ik niet zo heel goed uit kon leggen. Dus ben ik er maar eens een beetje ingedoken om te kijken of ik ‘dat gevoel’ weg kon nemen of substantie kon geven.

Crowdfunding is een soort financiering waarbij de ‘crowd’ (meerdere partijen, vaak bestaande uit onder meer individuen) bereid zijn om gezamenlijk in een bedrijf, product of project te investeren. Tegenwoordig maken allerlei verschillende initiatieven gebruik van crowdfunding. Verschillende bloggers die ik volg ‘doen mee’ met crowdfunding, ondermeer Spaarolifantje. In 2015 is er € 128 miljoen mee opgehaald, een verdubbeling ten opzichte van 2014 (zie ook hier). We praten inmiddels dus over serieuze bedragen.

Ik vergelijk crowdfunding het liefst met beleggen in aandelen. En dan vallen een aantal interessante punten op. Wie mijn blog al een tijdje volgt weet dat ik spreiding van risico erg belangrijk vind. Ik beleg niet in individuele aandelen. Het spreidingsprobleem dat je hebt met individuele aandelen, heb je ook met crowdfunding. Je moet je inleg verdelen over heel veel projecten om je risico goed te spreiden. Doe je dat niet, en er gaat één project mis, dan heb je de opbrengst van de andere projecten nodig om dat verlies te compenseren. Weg is je winst…

Crowdfunding is ook een jonge markt. Dat betekent dat het toezicht en de regulering nog een beetje achter de feiten aanlopen. Voor aanbieders van beleggingen zijn er allerlei eisen waaraan voldaan moet worden, en ook als belegger zelf wordt je geacht de nodige kennis te hebben. Die eisen zijn er voor crowdfunding (nog) niet, maar dat zal de komende jaren vast en zeker gaan veranderen.

Verder lijkt het erop dat de transparantie van de crowdfunding-platforms (de dienstverleners die vraag en aanbod bij elkaar brengen) ook nog niet op het niveau is die je van professionele partijen op het terrein van beleggen mag verwachten. Leuk om te lezen dat je 5% rente haalt, maar als er niet bij verteld wordt dat 10% van de projecten failliet gaat schiet je er nog niets mee op.

Kortom, ik vind crowdfunding nog geen instrument dat ik in wil zetten voor mijn eigen beleggingsportefeuille. Maar ik blijf de ontwikkelingen wel volgen.

Maak jij gebruik van crowdfunding om te beleggen of je bedrijf te financieren?

Hoe ik beleg (1)

  • Berichtcategorie:Beleggen

Veel mensen hebben koudwatervrees voor beleggen. Ik snap dat wel. Het is heel wat, de gedachte dat je die moeizaam bij elkaar gespaarde centjes kwijt kunt raken. Een van de gouden regels is niet voor niets ‘Beleg alleen met geld dat je niet nodig hebt’. Maar er zijn nog meer dingen die je kunt doen om het risico te beperken.

Een tweede gouden regel is ‘spreid je risico’. Maar hoe doe je dat? De meeste mensen beleggen in individuele aandelen. Dat vind ik best riskant. We zijn allemaal op zoek naar de volgende Berkshire Hathaway (Warren Buffett) of Google. Maar de waarheid is natuurlijk dat de meeste individuele bedrijven dat nooit zullen worden. Zelfs gerenommeerde bedrijven kunnen failliet gaan, kijk maar recent naar Imtech, of een aantal jaren geleden naar de nationalisatie van ABN AMRO en SNS. Als belegger ben je dan (vrijwel) alles kwijt.

Om die reden ben ik bijna helemaal gestopt met beleggen in individuele aandelen. Ik heb het mezelf gemakkelijk gemaakt. Noem mij maar ‘de luie belegger’. Ik beleg vrijwel alleen in Index Trackers. Die doen eigenlijk niets anders dan een precieze afspiegeling zijn van een bepaalde beursindex. Zo spreid ik automatisch mijn risico over alle fondsen in die index. Als de index in een bepaald jaar met 8% stijgt, dan stijgt mijn indextracker ook met 8% (-0,1% kosten). En een index kan niet failliet gaan, dus er is geen risico dat ik mijn geld helemaal kwijtraak.

Natuurlijk gaan indexen ook wel eens (fors) naar beneden. In de onderstaande grafiek zie je bijvoorbeeld het verloop van de Standard & Poor 500 Index (S&P500) in de afgelopen 10 jaar. Als je eind 2007 zou zijn ingestapt, dan was je in maart 2009 niet zo heel gelukkig geweest. Ik heb zelf in 2008 alles verkocht, en ben in 2009 (tegen een lagere prijs) weer gaan terugkopen. Mijn rendement is dus een stuk beter geweest dan wanneer ik het geld op een spaarrekening had gezet.

Een andere tactiek om je risico te verkleinen is gespreid instappen. Iedere maand een beetje bijkopen. Zo voorkom je dat je te duur inkoopt als de beurs weer even daalt. Het lijkt me alleen niet handig om daar nu mee te beginnen, op een paar kleine correcties na stijgt de beurs al sinds 2009. Het is beter om te wachten op een ‘echt goede’ correctie.

Er zitten natuurlijk wel een aantal voor- en nadelen aan beleggen. Die komen in volgende blogs nog wel aan bod. Ook hoe ik fondsen selecteer vertel ik wel een keer. En ik ben uiteraard niet aansprakelijk voor het geld dat je verliest door mijn beleggingsadvies te volgen…

Hoe is het met jouw koudwatervrees?