Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Tag: opruimen (page 1 of 2)

Marie Kondo rukt verder op

Het is geen geheim dat Geldnerd fan is van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zelfs mijn sokken moesten eraan geloven. En toch… Toch is het nog steeds mogelijk om verder te optimaliseren. Marie Kondo rukt verder op in ons huis.

Ken je dat? Van die plekken in je huis waar troep zich als vanzelf weet te verzamelen? Onlangs moesten drie van die notoire hotspots eraan geloven. Het begon eigenlijk met eentje, maar van het een kwam het ander. Het ging om de voorraadkast in de keuken, het kastje onder de gootsteen en uiteindelijk ook een van onze vaste bergkasten. Opruimen leidt tot opruimen, zullen we maar zeggen.

Gootsteenkastje

Het begon in het gootsteenkastje. Onze keuken heeft een L-vorm, en de gootsteen zit naast het hoekelement. Het kastje eronder loopt helemaal door tot in de hoek. Extra diep en veel ruimte, maar erg inefficiënt. Vooral veel loze ruimte. Tel daarbij op dat er zich allerlei flessen en potjes en schoonmaakbenodigdheden verzamelden. Het was dus verworden tot een dertien in een dozijn chaotisch keukenkastje.

Allereerst heb ik het kastje helemaal leeggehaald en van binnen schoongemaakt. Vervolgens heb ik in het diepe gedeelte van het kastje een extra legplank gemaakt. Hiermee is dat gedeelte beter te benutten. Ook heb ik een haakje gemaakt aan de binnenkant van het deurtje. Daar hangen we de afwasbak aan op. Want die nam bovenmatig veel legruimte in beslag.

Vervolgens ben ik eens goed door de inhoud van het kastje heengegaan. Er stonden vooral veel dubbele flessen. Maar onze voorraad bewaren we elders, dus die gingen naar de grote opbergkast. Waarover later meer. Er stonden ook een aantal flessen schoonmaakmiddel die we helemaal niet gebruiken in de keuken. Ook die gingen in de bak voor verhuizing naar de opbergkast. Het keukentextiel (handdoeken, theedoeken en vaatdoeken) heb ik op keurige stapels op het nieuwe plankje gelegd. De afwasbak aan de deur, en de overgebleven flessen netjes op een rijtje.

De spullen die toen nog op het aanrecht lagen, kon ik sorteren in drie categorieën: afwas en afwasmachine, reinigingsdoekjes, en overige (vooral borstels). Hiervoor kwamen er drie opbergbakjes. Er slingert niets meer los rond in het kastje, alles heeft een plek. Dat is toch wel een van de basisprincipes van ‘opruimen en opgeruimd houden’.

Ik heb helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Voorraadkast

Ook de voorraadkast in de keuken had wat aandacht nodig. Groot, en met diepe schappen. Ik heb een haat-liefde verhouding met diepe schappen. De eerste gedachte is ‘veel oppervlakte, hoera’, maar door de diepte zijn ze vaak minder praktisch in het gebruik. We hadden al geëxperimenteerd met verschillende opbergsystemen, maar het was nog niet ‘af’. En daardoor een rommeltje.

Het begint hetzelfde. Eerst helemaal leegruimen en schoonmaken. Het aanrecht was te klein, en we hebben best een groot aanrecht.

Vervolgens sorteren. Ontbijtgranen. Houdbare etenswaren, zoals bloem en verschillende pasta’s. Deels in al dan niet geopende pakken, deels in potten. Zie ik daar nou beestjes lopen in dat pak? Ja, getver. Dit is het Verre warme Land niet! De vuilniszak raakt voller en voller. Gewetensbezwaren, voedsel-weggooi-schaamte. Er moeten dus meer potten komen, en die zijn er inmiddels. Daarmee kunnen we de dingen veel beter opbergen en is er minder kans op ongedierte.

De tweede categorie. Kruiden en specerijen. Best wel veel potjes. Ook hiervoor komen er opbergbakjes en rekjes. Daarmee zijn ze veel netter op te bergen en beter te vinden en gebruiken.

Dan noten en andere gedroogde vruchten. Prima spul voor een opbergbakje. En alle soorten olie. En de accessoires voor onze keukenmachine. Alles komt keurig bij de juiste categorie te liggen.

Ook hier helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Opbergbakjes en Mijn Eerste Keer

Opbergbakjes. Het grote geheime wapen. Marie Kondo heeft een productlijn en verdient er veel geld mee. Ik ben door de behoefte aan opbergbakjes en dozen, voor het eerst in mijn leven, bij de Action geweest. Ik haat die winkel tot in het diepst van mijn ziel, die tempel van alles wat fout is aan het consumentisme. Maar je krijgt er wel heel veel (opbergbakjes) voor weinig geld. Vriendin en ik hadden dus een uitstapje, en kwamen beladen met alle mogelijke opbergmiddelen weer thuis. Voordat jullie denken dat we in het wilde weg gekocht hebben: we hebben van tevoren een keurig lijstje gemaakt, en daar hebben we ons ook keurig aan gehouden.

Opbergkast

En dan het pièce de résistance. De ultieme rotzooiverzamelaar. Dat is de beste omschrijving van deze opbergkast. Niet in de keuken, maar op onze slaapverdieping. Een inbouwkast met een stellage erin, 50 centimeter diep. Ik heb er eerder al eens over geschreven, dit is de plek waar alle rommel zich verzamelt waar we elders geen plek voor hebben.

Deze kast is een manusje van alles en erg groot. Dat is ook een van de oorzaken van het probleem. We bewaren er ons gereedschap. De schoonmaakspullen staan er, inclusief de voorraad schoonmaakmaterialen. En verder liggen er allerlei ‘bewaardingen’. En met zo’n naam weet iedere Marie Kondo fan dat er gevaar dreigt. Reserve-onderdelen van meubels, bijvoorbeeld. Potjes verf. Een doos met schroeven, pluggen, en dat soort dingen. Een doos met kit, lijm en muurvuller. Allemaal van die dingen die in de meeste huishoudens wel rondslingeren, hoop ik.

En daar kwamen dus nog wat dingen bij uit het gootsteenkastje. Terwijl de kast al uitpuilde en rommelig oogde. Ook voor deze kast kwamen er dus een aantal opbergoplossingen, ook deze kast werd uitgeruimd, de dingen werden gesorteerd en op de juiste bestemming opgeborgen. Voor sommige dingen was dat helaas de afvalemmer. Maar ook deze kast kan er weer even tegen.

Klein grut

En toen we toch bezig waren… Heb ik ook maar de doos met elektra (verlengkabels, reservelampen, dat soort dingen) uitgezocht en opgeruimd. En Vriendin had in de keuken het kastje met pannen al aangepakt. Kortom, Huize Geldnerd is klaar voor de herfst. Of gewoon een beetje laat met de Grote Voorjaarsschoonmaak, dat kan natuurlijk ook.

Hoe pak jij grote opruimklussen aan?

error

Beleggingsportefeuille opruimen

Mijn beleggingsportefeuille bestond tot voor kort uit 13 fondsen. Nou geloof ik niet in ongeluksgetallen, maar het is wel wat veel. Een heel eind weg van de portefeuille met drie fondsen, die mijn grote voorbeeld John Bogle propageerde.

Het is wel verklaarbaar hoe het zo gekomen is. Ik hanteer een kopen-en-vasthouden strategie, waarbij ik in principe niets verkoop als het niet hoeft. Transacties leiden maar tot kosten, en ik beleg alleen in breed gespreide trackers waarvan ik verwacht dat ze hun markt blijven volgen en (dus) op de lange termijn een positief rendement maken.

Hoe kom ik dan aan zoveel fondsen? Dat gaat een beetje vanzelf als je maar lang genoeg belegt. Ik heb nog een paar fondsen uit de tijd voordat ik gestructureerd belegde. Daarnaast heb ik ook nog fondsen uit het pre-MIFID tijdperk. En fondsen uit het post-MIFID tijdperk. En ik hobby er ook nog een beetje bij met dividend-ETFs. En dan heb je ‘ineens’ 13 fondsen in portefeuille.

Nou heb ik daar verder geen last van. Maar het zijn wel extra dingen om in de gaten te houden. Dus zo af en toe kijk ik toch even naar de portefeuille, vooral als er bijzondere bewegingen op de beurs zijn. In mijn beleggingsspreadsheet zit functionaliteit om in te zoomen op één fonds, en te kijken hoe dit het gedaan heeft in de periode dat ik het in portefeuille heb. En soms zie je dan een fonds behoorlijk achterblijven bij de rest van de portefeuille. Recent kwam ik er weer eentje tegen.

Tsja, en wat dan te doen. In dit geval heb ik besloten om het fonds maar helemaal uit mijn portefeuille te gooien. Dat scheelt toch weer een fonds. Dankzij het dividend van de afgelopen jaren heb ik het fonds uiteindelijk niet met verlies verkocht, maar het kwam absoluut niet in de buurt van het gemiddelde rendement op mijn portefeuille of op het marktgemiddelde van de afgelopen jaren.

En omdat ik toch bezig was… Ik had ook nog twee niet-ETFs uit het verleden. Beleggingsfondsen. Voor de mensen die het verschil met een ETF niet weten: dat betekent onder andere dat ze niet continu verhandeld worden, maar dat er maar één keer per dag een prijs wordt vastgesteld en gehandeld wordt. Dat maakt ze minder liquide. En dat heb ik gemerkt. Waar mijn ETF-orders meestal binnen enkele seconden uitgevoerd zijn, duurde het uitvoeren van de verkooporder van de twee beleggingsfondsen twee werkdagen. Alleen al daarom ben ik blij dat ik er vanaf ben.

Op beide fondsen heb ik overigens, in de jaren dat ik ze in portefeuille had, een keurig gemiddeld rendement gemaakt van een procent of 7 per jaar. Twee van de drie verkochte fondsen waren ook nog eens genoteerd in Amerikaanse dollars. De twee fondsen die ik heb bijgekocht zijn beide in Euro’s genoteerd. Dus ook het valutarisico in mijn portefeuille is hiermee verminderd.

Dus. Ik heb het verkocht in dezelfde week als waarin ik mijn maandelijkse inleg doe. De opbrengst heb ik meteen gebruikt om andere portefeuillefondsen bij te kopen. Is dit rationeel? Misschien niet. Maar het is wel onderdeel van stapsgewijs optimaliseren. Nog 10 fondsen over.

Gooi jij wel eens iets uit jouw beleggingsportefeuille?

error

Pensioen uit het Verre Warme Land

Een groot deel van mijn periode in het Verre Warme Land heb ik gewerkt, bij een lokale bank. Daar heb ik ook pensioen opgebouwd. Hoeveel? Geen idee… Ik heb welgeteld één velletje papier met polisgegevens van een lokale verzekeraar (waarvan de directeur getrouwd was met een van de directeuren van de bank waar ik werkte) en een bedrag aan inleg gedurende het jaar 2015. Vergeten dan maar?

Nou nee, want het destijds ingelegde bedrag is naar toenmalige waarde ongeveer € 5.000. Dat is toch wel de moeite waard. En ik weet dat, onder de lokale regelgeving van het Verre Warme Land, je dat pensioen uit kunt laten betalen als je vertrokken bent uit het Verre Warme Land. Niet meteen, maar wel na drie jaar. En die drie jaar zijn 1 mei 2019 verstreken. En omdat het toch al een jaar van financiële meevallers is, heb ik zin gekregen in meer. Bovendien houd ik niet van losse eindjes. Ik houd van een minimalistisch en opgeruimd leven, ook administratief. Tijd dus om hier actie op te ondernemen. En ook deze pensioenverzekering op te ruimen. Want dat geld heb ik liever hier, zodat ik het zelf aan het werk kan zetten.

Dus ben ik maar eens voorzichtig begonnen aan een zoektocht. Met als vertrekpunt dat velletje papier. Vervolgens ben ik gaan kijken naar het pensioenfonds waar mijn premies aan betaald zijn. Ook dat bestaat nog steeds. Op hun website vind je uiteraard geen informatie over het afkopen van de pensioenverzekering. Want je wilt mensen niet op ideeën brengen, toch? Na wat zoeken vond ik een email-adres. Daar heb ik maar eens een mailtje naartoe gestuurd met de vraag wat ik moet doen om mijn pensioenverzekering uitbetaald te krijgen. Daarna was het afwachten.

Ik had al snel antwoord. En moest een aantal documenten opsturen. Bewijs van uitschrijving in het Verre Warme Land, bewijs van inschrijving in Nederland, bewijs dat ik nog leef (een Attestatie de Vita), en een kopie identiteitsbewijs. Ik mocht het zelfs mailen. Een actueel bewijs van inschrijving en het bewijs van in leven zijn heb ik meteen aangevraagd bij de gemeente, dat kan anno 2019 gelukkig online. Het bewijs van uitschrijving uit het Verre Warme Land heb ik uiteraard in mijn digitale archief. En een kopie identiteitsbewijs ook. Het duurde een paar dagen voordat alles compleet was. Ik heb het bij elkaar in een beveiligd PDF bestand gestopt en opgestuurd.

Ik kreeg al snel een ontvangstbevestiging. Vervolgens is het afwachten. In de wet van het Verre Warme Land staat dat ze zes weken hebben om mijn verzoek af te handelen. In die tijd moeten ze mijn gegevens controleren en wat dingen nagaan bij de lokale belastingdienst en burgerlijke stand. Maar ik kreeg al ruim binnen de termijn bericht. De belastingdienst was akkoord, al moest er wel 25% belasting worden ingehouden op de uitkering. Uit mijn tijd in het Verre Warme Land weet ik dat het geen enkele zin heeft om in discussie te gaan met/over de lokale Belastingdienst, dus dat is dan maar zo. Een paar dagen later kreeg ik het officiële juridische document over de afkoop. Het totaalbedrag viel me nog behoorlijk mee. Samen met de eerdere belastingmeevallers helpt dit een behoorlijk stukje in de kosten van mijn komende operatie.

Ik heb het document uiteraard na controle snel getekend en teruggestuurd. Nu maar afwachten hoe snel ze betalen! En ik heb weer een ‘los eindje’ opgeruimd. Dat voelt ook goed.

Heb jij jouw financiële verleden volledig in beeld?

error

Verder optimaliseren in de kledingkast

Minimaliseren, dat is een proces dat bij Geldnerd al jaren aan de gang is. Het is een kwestie van bijhouden, en elke keer vind ik toch weer iets om te optimaliseren en te verbeteren.

Zo was het onlangs weer tijd voor mijn halfjaarlijkse inventarisatie in de kledingkast. Een minder grote vervangingsoperatie dan vorige keer, dat scheelt weer in de uitgaven. De komende periode moeten er 1 of 2 nieuwe kostuums komen, maar daarvoor kan ik ook de aanbiedingen nog even afwachten. En de ontwikkelingen van mijn gewicht…

Wel heb ik nog een paar optimalisatieslagen gemaakt. Zo vond ik mijn sokkenla een rommeltje. Dus heb ik daar een half uurtje aan besteed om ze volgens de methode van Marie Kondo op te bergen. Daar werd ik heerlijk rustig en ontspannen van. En het resultaat mag er ook zijn. Het is ook een mooie maat voor mij. Als de sokkenla vol is, hoef ik geen nieuwe sokken bij te kopen. Ik houd van eenvoudige indicatoren, die werken toch het beste…

Waar ook nog wel iets te optimaliseren viel: mijn stropdassen. Over de jaren heen bouw je toch een hele collectie op. En op een gegeven moment heb je een aantal favorieten. Daar komt bij dat ik wel elke werkdag een kostuum draag, maar niet elke dag een stropdas. Kortom: ik heb meer stropdassen dan nodig, en een aantal exemplaren die ik niet meer zal dragen. Ook hier ben ik dus maar eens goed doorheen gegaan.

Verder ben ik helemaal niet ontevreden hoe alles erbij ligt. Het is makkelijk om het opgeruimd te houden. En het scheelt ook veel tijd ’s ochtends. Allemaal dingen die motiveren om het vol te houden!

Hoe gaat het met de optimalisatie van jouw kledingkast?

error

Alles heeft een thuis

Ken je dat? Dat je voortdurend op zoek bent naar dingen? Naar je huissleutels, net als je haast hebt om op tijd op een afspraak buiten de deur te zijn? Naar dat belangrijke document, dat vorige week per post is binnengekomen? Naar dat ene specifieke stukje gereedschap, waarvan je zeker weet dat je het hebt? Ken je dat gefrustreerde, agressie-opwekkende gevoel, dat ontstaat als je iets niet kunt vinden?

Ik niet.

En dat heeft een simpele reden. In Huize Geldnerd heeft alles een thuis. Alles heeft een plekje waar het opgeborgen kan worden. Dat scheelt enorm veel zoektijd en ergernis. Ik ben nogal vergeetachtig, vandaar… en de meeste van die vaste plekken zitten achter dichte deuren. Dat ziet er erg opgeruimd uit.

Dat is er niet zomaar gekomen. Het heeft me Jaren gekost om dit ‘in mijn systeem’ te krijgen. Eigenlijk is het pas echt gelukt na de verhuizing naar Geldnerd HQ, eind 2016. Bij de inrichting hebben we er zelfs al rekening mee gehouden, door te zorgen voor voldoende kastruimte met dichte deuren. En verder was het vooral een kwestie van opruimen. Rigoureus opruimen. In mijn kledingkast. Mijn boeken. Zelfs memorabilia moesten er aan geloven.

En het systeem vraagt ook wel onderhoud. Het belangrijkste is: voorkomen dat er weer veel nieuwe spulletjes je huis binnenkomen. Dat valt vaak nog niet mee. En ik maak vrijwel elke ochtend na het ontbijt ‘een rondje’. Afwas in de machine, doekje over het aanrecht, ‘troepjes’ uit de woonkamer en werkkamer, droge was opvouwen en opruimen. Kost me maximaal een minuut of 10, en we komen altijd thuis in een opgeruimd huis. Dat geeft heel veel rust. In die zin kan ik me helemaal aansluiten bij de woorden van Minimalist Dutchie.

Verdere optimalisatie is nog steeds nodig. Zo hebben we een diepe vaste kast. Daarin ligt ons gereedschap en de schoonmaakspullen. Die kast oogt nog rommelig, daar heb ik nog geen echte oplossing voor gevonden.

Minimalist Dutchie schreef een tijdje geleden ook over de voordelen van het elke dag volledig leegmaken van je handtas en/of werktas. Een handtas heeft Geldnerd niet, maar een werktas wel. En die gaat niet elke dag leeg. Dat hoeft ook niet. Ik heb ook dit geminimaliseerd, en alles heeft een vaste plek.

Ik werk volledig papierloos, zowel zakelijk als privé. Eigenlijk neem ik mijn totale kantoor mee in een tablet en een smartphone. Met toegang tot vergaderstukken en digitale dossiers, en ook de systemen voor HR en financiën. Het zit redelijk goed in mijn systeem om die ‘s avonds aan de opladers te hangen. Dat betekent dat ik ‘s ochtends altijd (bijna altijd) met volle batterijen vertrek, en de dag wel doorkom.

Wat zit er dan nog meer in mijn tas? Een paar accessoires, zoals een verloopkabeltje om de tablet en telefoon aan een extern scherm te koppelen, en een koptelefoonsetje. En mijn toegangspas voor onze panden. Zonder kom je niet binnen, en ook niet in je locker. Mijn portemonnee uiteraard. Een kleine opvouwbare paraplu, die ik ook echt altijd bij me heb (met dat betrouwbare Nederlandse weer). Dat is alles. Meer heb ik niet in mijn tas zitten.

Nou ben ik wel een beetje obsessief in het opruimen, dat heb ik al vaker toegegeven. Maar denk je eens in hoeveel gemak je ervan hebt, zelfs als je klein begint. Al heb je maar een vaste plek voor alle post die binnenkomt, voor alle rekeningen die je nog moet betalen, voor je sleutels? Denk eens even na over de grootste ergernissen en de dingen die je het meeste kwijtraakt? Zou het niet fijn zijn om dat een klein beetje minder te hebben? Dat zou veel stress schelen, toch?

Hebben de dingen bij jou thuis een vaste plek?

error

Halfjaarlijkse ‘Operatie Kledingkast’

Geldnerd is soms een echte man. En dat betekent onder andere dat hij een bloedhekel heeft aan winkelen. Dat doe ik zoveel mogelijk online. En Geldnerd is ook minimalist. Dat heb ik in 2017 ook in mijn kledingkast doorgevoerd. Maar je kunt altijd verder optimaliseren. En je moet het ook onderhouden. Afgelopen weekend was het dan ook zo ver. Mijn halfjaarlijkse kledingkastcheck. Die gaat best grondig.

Van alle basisartikelen zoals t-shirts, sokken en ondergoed check ik hoeveel ik er nog heb, en in welke staat ze zijn. Versleten en kapotte exemplaren gaan weg, en er wordt waar nodig bijbesteld. Ik wil nog steeds voldoende exemplaren hebben om het twee weken uit te kunnen zingen.

Al mijn overhemden worden onderworpen aan de BMC, de Boorden- en Manchetten-Check. Bij tekenen van slijtage gaan ze er meteen uit. Zelf vind ik het verschrikkelijk om te zien, mensen met versleten boorden. Dus wil ik er zelf ook niet op betrapt worden. Ook hier werk ik met een voorraad die voldoende is om twee weken door te komen. Mijn overhemden koop ik online, en ik heb een sterke voorkeur voor een bepaald merk en dan alleen nog non-iron. Dat betekent helaas niet dat je ze helemaal niet hoeft te strijken, maar het scheelt wel enorm. Ook hiervoor is er dus weer een bestelling de deur uitgegaan.

Vervolgens was er nog een Dilemma op te lossen, met hoofdletter D. In een hoekje van mijn kast hingen enkele broeken die ik al zeker 6 jaar niet gedragen heb. En een zomerjas met hetzelfde euvel. Maar alles nog verre van versleten. Gelukkig kreeg ik hier hulp van Vriendin. Zij wierp 1 blik op de snit en de stijl, en zei ‘weg ermee’. Daar ben ik haar dankbaar voor, het behoedt mij voor ‘voor gek lopen’. Ik heb mijn kledingkastcheck afgesloten met een rondje schoenen poetsen. Dat doe ik overigens vrijwel wekelijks. Mijn opa, die ik helaas nooit gekend heb, was schoenmaker. Het voelt toch een beetje als een eerbetoon aan hem, en het ziet er netter uit en zorgt dat de schoenen langer meegaan. Bij de halfjaarlijkse check kijk ik ook naar dingen als veters. Ik heb twee paar vervangen, want ’s ochtends je veter doormidden trekken terwijl je haast hebt vind ik nooit een goed idee…

Dus deze week zijn er weer wat pakketjes binnengekomen in Huize Geldnerd, met de verschillende bestellingen die voortvloeiden uit ‘Operatie Kledingkast’. Ik heb in één keer ongeveer 25% van mijn kledingbudget besteed. Gelukkig was het op veel plekken nog Sale, dus ik heb ook wat mooie kortingen gekregen. Ook is er een volle zak naar de kledingcontainer van het Leger des Heils gegaan.

De volgende check staat gepland voor over een half jaar. Soms vind ik het aloude adagium rust, reinheid en regelmaat nog niet zo gek!

Hoe is het met jouw kledingkast?

error

Maak je het wel eenvoudig genoeg?

Het is niet zo heel moeilijk om je leven erg ingewikkeld te maken, ook financieel. In het verleden ben ik zelf ook in die valkuil gestapt. Ik had een ingewikkelde hypotheek, een ingewikkelde woekerpolis, een stapeltje bankrekeningen en spaarrekeningen bij verschillende financiële instellingen, twee beleggingsrekeningen bij verschillende brokers, en ik deed ook nog mee aan premiespaarregelingen en spaarloonregelingen bij mijn toenmalige werkgever. Dan zijn en blijven het allemaal kleine potjes, en verlies je heel gemakkelijk het overzicht. Een van de gevolgen is dat ik nog steeds een klein pensioentje heb staan bij een bedrijf waar ik al heel lang niet meer werk, en dat kan ik alleen maar oplossen als ik weer eens van werkgever (en pensioenfonds) verander.

Naast deze puinhoop (en mede door die puinhoop) had ik ook een hele kast vol met papier in meer of minder (vooral minder) geordende vorm.

Toen ik actief begon te werken aan mijn financiële bewustzijn was dit een van de dingen die ik stapsgewijs aan ben gaan pakken. Dat was toendertijd niet eens echt bewust, het ontstond gewoon als onderdeel van het uitzoekproces. De papieren echt ordenen en op volgorde leggen, van begin tot eind doorlezen, en met (online) onderzoek en vragen stellen net zo lang doorploegen tot ik het begreep. Daar is best veel tijd in gaan zitten, maar dat was dan ook de prijs die ik betaalde voor een aantal jaren verwaarlozing.

Welke lessen heb ik hieruit geleerd? De belangrijkste les is om het zo eenvoudig mogelijk te houden. Ik heb nu één beleggingsrekening, dat zorgt in elk geval voor overzicht. Ook maar één spaarrekening. Die schuif (schoof) ik zo af en toe door naar een instelling met hogere rente. En ik stop het grootste deel van mijn vermogen in beleggingen, dus ik hoef vooralsnog niet bang te zijn dat ik boven de grens van het depositogarantiestelsel kom. En ik doe niet meer mee met ‘fiscaal aantrekkelijke’ regelingen. Want de overheid is onbetrouwbaar, als iets te succesvol wordt dan wordt het ze te duur en wordt de regeling afgeschaft. Meestal ruim voordat je ervan hebt kunnen profiteren. Eén pot, met één strategie, dat is mijn filosofie.

Dat (en de digitalisering) heeft er ook voor gezorgd dat de hoeveelheid papier in mijn leven drastisch verminderd is. Maar wat ik aan (digitale of papieren) post krijg over mijn financiën, dat lees ik van voren naar achteren. Geen verrassingen meer. Ik doe dus ook niet aan wezensvreemde beleggingen of speculaties.

En vandaaruit heeft de wens tot vereenvoudiging zich ook uitgebreid naar andere aspecten van mijn leven. Ook qua bezittingen hanteer ik een minimalistische benadering, bijvoorbeeld waar het gaat om mijn garderobe, maar ook mijn boeken. H.O.T. (Happy, Opportunity-rich, Time-rich) wordt voor mij dus eigenlijk H.O.T.S. Want de S van Simple vind ik inmiddels ook essentieel. En dat bevalt me uitstekend. Het geeft rust.

Hoe ingewikkeld is jouw financiële leven?

error

Ode aan de Schoenendoos

Ook als minimalist heb je dilemma’s. Ik wil zo min mogelijk eigendommen hebben. De eigendommen die ik heb mogen niet rondslingeren, want ik hou van opgeruimd (zoals ik laatst bekende in de comment bij Mariimma). In Geldnerd HQ vind je veel kasten, maar allemaal met (dezelfde) dichte deuren. En (vrijwel) alles heeft hier in huis een vaste plek. Dat voorkomt zoeken naar sleutels, telefoon, portemonnee et cetera. Ook dat draagt bij aan het opgeruimde gevoel.

Maar rondslingerende dingen in een kast is bijna net zo erg als rondslingerende dingen buiten een kast. Dus ook in de kast wil je een opbergsysteem. Ik wel tenminste. En daar heb je dus allerlei opbergsystemen voor. Maar dat kan best veel geld kosten.

En daar komt de schoenendoos om de hoek kijken. Achter een dichte kastdeur staat die mooi uit het zicht, maar kan goed gebruikt worden om dingen in op te bergen. Een schoenendoos is functioneel. Gemaakt van karton is zo’n schoenendoos zeer duurzaam. En niet te vergeten ook goedkoop, want ik krijg er eentje gratis bij elk paar schoenen dat ik koop.

Nadeel: eigenlijk is een schoenendoos meestal niet zo mooi. Fans van Pinterest weten vast wel 5 miljoen manieren om een schoenendoos op te leuken, maar daar ben ik zelf niet zo van. Ik houd ze dus ‘naturel’.

Wat voor opbergsysteem gebruik jij?

error

Opgeruimd blijven

Een van de eindeloze taken in een mensenleven is opruimen. Omdat het zo eindeloos is, beginnen veel mensen er maar niet aan. Maar ik vind het juist wel leuk. Tot verbazing van Vriendin, die minder ‘dwangmatig opruimerig’ is dan Geldnerd.

Nu hebben we in Geldnerd HQ wel een aantal maatregelen genomen om het makkelijker te maken en opgeruimd te houden. Alles heeft een vaste plek. Ook traditioneel rondslingerende ‘troepjes’ als sleutels, telefoons, et cetera. We weten dus van alles waar het thuishoort als we het ergens aantreffen. Dat scheelt ook een hoop zoekwerk en stress.

Daarnaast is opruimen ook onderdeel van mijn ochtendritueel. Ik ben ‘s ochtends een trage starter. Eerst een kopje koffie en ontbijten met het nieuws op de achtergrond. En daarna maak ik een rondje. Aanrecht leeg, doekje erover, alles in de vaatwasser en opgeborgen in de kastjes. Eventuele handafwas gedaan en opgeborgen. Drinkbak en voerbak van Hondje schoon en bijgevuld. Troep weg uit de woonkamer, afstandsbedieningen op hun plek, kussens op de bank netjes. Mijn werkblad in de studeerkamer opgeruimd (van die van Vriendin blijf ik af, dat doet ze zelf wel…). Eventuele droge en schone was opgevouwen en opgeborgen. Bed opgemaakt. Het klinkt als veel werk, maar het kost me een minuut of 10 per dag. En het maakt dat we elke middag in een schoon huis thuiskomen. Dat voelt veel rustiger.

Neurotisch en dwangmatig? Misschien… Maar ik voel me er goed bij.

Papieren ben ik jaren geleden al gaan scannen, ik heb er weinig meer over. Nu krijg ik sowieso steeds minder papier, en is het makkelijk bij te houden. Er gaan weken voorbij dat er hier niets in de brievenbus valt. Dat scheelt ook een hoop rommel.

Wat het hier nog het langst heeft volgehouden zijn de beroemde Post-It notes op mijn bureau. Met actiepunten en reminders. Soms wel 4 of 5 briefjes tegelijk. Maar zelfs die zijn nu verbannen, ik gebruik alleen nog de Notitie-app op mijn smartphone (als vervanger van de gele briefjes), Evernote, en de Notitie-app op mijn NAS. Die laatste kan ik ook buitenshuis gebruiken via smartphone.

En last but not least: minimaliseren. Want wat je niet hebt hoef je ook niet op te ruimen.

Hoe blijft jouw leven opgeruimd?

error

Hardnekkige troep

Veel spullen heeft Geldnerd niet meer, dat is bekend. En toch is er dan nog hardnekkige troep. Bij mij komt die in de vorm van ‘doosjes’. Van die handige opbergdozen van de IKEA. Ik sleep er al een aantal jaren een paar mee, en daar zijn er in de verhuizing vorig jaar een paar bijgekomen. Want in de drukte van zo’n verhuizing gooi ik alle handleidingen, schroefjes, imbus-sleuteltjes en andere dingen die je niet kwijt wilt raken, in een doos. Onder het motto ‘dat zoeken we later wel uit’. En dat komt er dan niet van.

Tot afgelopen weekend. Zes van die dozen stonden er om me heen. Twee uit de verhuizing, dat is nu keurig gesorteerd en ontdubbeld, en toen was er nog maar eentje nodig. Handleidingen, schroefjes, garantiebewijzen, alles netjes bij elkaar.

De andere vier zaten vooral vol met (oude) technische meuk. Handleidingen, kabeltjes van apparaten die ik al lang niet meer heb, slechte netwerkkabels, audiokabels, USB-kabeltjes, koptelefoons van drie generaties iPhone en iPad, CD-roms en DVD’s met software, reservemuizen, reservevoedingen. Daar ben ik ook eens goed doorheen gegaan. Een hele vuilniszak met oude meuk is er weggegaan. En een centimeter of 15 aan oud papier. Dat ruimt weer lekker op.

En passant ook nog even door de kledingkast heengegaan. Zo’n wisseling van seizoenen is daar een goed moment voor. Scheelt toch weer 11 kledingstukken die weg konden, dus ik ben weer een stapje dichter bij mijn ‘capsule wardrobe‘.

Maar ik kom mijn oude ikke hierin wel tegen. De ikke die bijvoorbeeld standaard bij elke laptop een reservevoeding kocht, omdat er in het verleden eens eentje kapot gegaan was. Ik kwam er dus achter dat de reservevoeding van mijn oude, ruim drie jaar geleden vervangen, laptop ook werkt op mijn huidige laptop. Ik heb dus drie werkende voedingen liggen.

Als je interesse hebt? Te koop, werkende voeding voor Dell Inspiron laptop. Output 19,5V 4,62A. Voor € 10,- en verzendkosten is ‘ie van jou!

Heb jij nog hardnekkige troep?

error
« Older posts

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑