Blog over (financieel) bewust leven

Label: onderhoud

Geldnerd is geen klusser…

…Maar is er nu toch mee begonnen. Ja, ik heb grotendeels een tuin aangelegd (die nu overigens vrijwel helemaal door Vriendin wordt onderhouden). Maar klussen in en aan ons huis is niet zo mijn ding. Het geeft me veel voldoening als iets netjes en af is. De combinatie van perfectionisme en niet zo handig en ervaren zijn met klussen is soms wel frustrerend.

Maar een huis heeft onderhoud nodig. En een oud huis extra, zeker als het decennialang niet zo heel goed verzorgd is. We wisten dus al een tijdje dat er wat te doen was. Het meest urgent zijn de kozijnen aan de voorzijde, op straatniveau. Dat is ook letterlijk op straatniveau, ons souterrain ligt ruim een meter beneden straatniveau namelijk. En die kant ligt pal op het westen. Het weer, de regen en de wind, staan er recht op. En ook het opspattend vuil van het verkeer. En dat allemaal op loopafstand van zee, in ons deel van Geldnerd City is zoute lucht echt wel een dingetje. Er zaten al wat scheurtjes in het verfwerk. Tijd voor actie dus.

Nou duurt dat bij mij altijd even. Ik moet moed verzamelen. Maar ik wilde het niet uitbesteden. Ik wil dit soort dingen zelf kunnen. En het leek me ook wel een rustgevend klusje, lekker zen bezig zijn en zichtbaar resultaat van je werk. Dus toen Vriendin wat schilderwerk binnenshuis aan ging pakken, heb ik al mijn moed verzameld en de verfkrabber in de kozijnen buiten gezet. Dat vond ik wel een spannend moment. Je weet immers dat er, zodra je de eerste verf hebt weggekrabt, geen weg terug is.

Ik had me goed voorbereid. Filmpjes gekeken van diverse hoe-het-zelf ketens en andere enthousiastelingen op YouTube. Een lijst van stappen en materialen gemaakt. Een trip naar de bouwmarkt. Ik was er dus helemaal klaar voor. En ik werd niet teleurgesteld. Want ik begon te krabben op het liggende deel aan de onderkant van het kozijn waar we al een aantal scheuren in de verflaag zagen. En waar het een beetje meeveert als je er met je vinger op drukt. De ervaringsdeskundigen weten dan waar ik het over heb. Houtrot.

Goed, eigenlijk geen verrassing dus. Maar de vraag is dan altijd: hoeveel? Met matig enthousiasme begon ik te krabben en te beitelen. Maar wat er ook verscheen, geen hout dat niet aangetast was. Al snel werd duidelijk dat ik het onderste liggende deel van één van de kozijnen als verloren moest beschouwen. En ook één van de staande delen was deels aangetast. Dat bracht een nieuw dilemma. Want dat moest dus eigenlijk vervangen worden. En dat is een klusje waar ik mij liever nog even niet zelf aan waag. Dus ging ik op zoek naar een klusjesman. En dat viel nog niet mee. Ik had al gehoord dat alles wat ‘handig’ is het extreem druk heeft. En dat beeld werd bevestigd. Diverse malen kreeg ik te horen dat er over 12 maanden wel ruimte zou zijn in de agenda. Maar zo lang wil ik natuurlijk niet wachten. Dit moest opgelost voordat de herfststormen Huize Geldnerd weer zouden gaan teisteren.

Halve dorpel weg, nog steeds een spons….

Even overwoog ik toch om het dan maar zelf te gaan proberen. En de verlamming sloeg weer toe. Want wat zou de fallback zijn als het mij niet zou lukken? Gelukkig was op dat moment de redding nabij, via een familielid elders in Geldnerd City, die al jarenlang een vaste klusjesman heeft die wel even tijd kon maken voor ons probleem. Dus een paar dagen later werd alles opgemeten en een weekje later is er een keurige nieuwe hardhouten balk geplaatst, en is ook het aangetaste gedeelte van het staande deel vervangen.

Als nieuw….. Oh ja, het IS ook nieuw!

Ondertussen ben ik uiteraard verder gegaan met de rest van de kozijnen. Het andere raam bleek gelukkig niet aangetast. Dat stond na een paar dagen keurig in twee lagen grondverf, waarbij de oneffenheden zoveel mogelijk waren weggeplamuurd en de kitranden vervangen waren. En ook de rest van het aangetaste kozijn werd gekrabd, geschuurd, geplamuurd en twee keer in de grondverf gezet.

Met het aflakken heb ik gewacht tot het eerste kozijn gerepareerd was en ik ook dat in de grondverf kon zetten. Daarna heb ik tegelijkertijd beide kozijnen licht opgeschuurd en in de lak gezet. Dezelfde dag, dezelfde omstandigheden. En ik moet zeggen dat ik niet ontevreden ben over het resultaat. Het ziet er een stuk beter uit dan voorheen, en we weten nu zeker dat de kozijnen er weer even tegen kunnen. In totaal zitten er best veel uren in die twee ramen. Een echte schilder kan het sneller en ook wel beter, daar ben ik mij van bewust. En toch weet ik zeker dat deze aanpak mij geld bespaard heeft. Want ik heb geen arbeidsuren van schilders hoeven betalen. En ik heb nu wat kluservaring en iets meer zelfvertrouwen daarin, en ken ons eigen huis nu iets beter. Dat is ook waardevol.

Geen close-up. Want ik ben geen vakman.

Maar… Er zijn nog twee (grotere) ramen aan de voorzijde. Waar ik een steiger voor nodig ga hebben. En er is werk nodig aan een rotte vensterbank. En dan nog vier raampartijen aan de achterkant. Misschien wordt het ook tijd dat ik wat kluscursussen ga doen om meer dingen zelf aan te kunnen pakken. Ik zou best graag leren loodgieten, stuccen, timmeren, en ook meer van elektra weten. Dat zijn handige vaardigheden voor de toekomst. Maar ook die cursussen, zie ik, zitten al tot volgend jaar volgeboekt hier in de regio….

En voor die andere raampartijen moet misschien maar een vakman komen. Want helemaal tevreden ben ik niet over mijn schilderskwaliteiten. Misschien is het toch beter dat ik mijzelf beperk tot bloggen en programmeren?

Ben jij een klusser?

Koffie: eerste levensbehoefte en guilty pleasure

Koffie is een eerste levensbehoefte hier in Huize Geldnerd. ‘s Ochtends ben ik absoluut niet aanspreekbaar totdat er een kopje sterke koffie espresso naar binnen is gegoten. En dat mag niet te ingewikkeld zijn, op een knopje drukken en klaar. Want tot ingewikkelder handelingen ben ik echt niet in staat totdat de cafeïne mijn bloedbaan bereikt heeft. Zei ik al dat goede koffie belangrijk was voor me? Het is in elk geval één van de dingen waar ik wel geld aan uit wil geven.

De Nespresso factor

Deze behoefte wordt in mijn leven al meer dan 10 jaar ingevuld met de hulp van Nespresso. Ooit zo ontstaan nadat Ex en ik constateerden dat Senseo z’n eigen glazen had ingegooid door de hoeveelheid koffie per pad te verminderen, waardoor de koffie nergens meer naar smaakte. Toen ik jaren later Vriendin leerde kennen had ze ook een Nespresso-machientje. Eén van onze machines ging mee naar het Verre Warme Land en bleek bij terugkomst de omschakeling van ‘110V met een transformator’ in het VWL naar 230V in Nederland niet te overleven. Maar we hadden het andere machientje nog, en dat heeft de afgelopen jaren ons dagelijks voorzien van meerdere kopjes koffie.

En ja, we wisten dat de cupjes duur zijn. Een kopje Nespresso-koffie kost ongeveer € 0,40, iets meer als je de bijzondere koffiesoorten neemt. De aluminium cupjes zijn milieubelastend, alhoewel we ons geweten susten door ze trouw te verzamelen en de zakken met gebruikte cupjes mee te geven aan de koerier, die ons periodiek ook weer voorzag van een stapel nieuwe cupjes. Bovendien hadden we een basismachientje zonder aanvullende toeters en bellen. Geen melkopschuimvoorzieningen en dergelijke. Dat was met name jammer voor Vriendin, die dol is op cappuccino en hippe dingen als latte.

Maar ja, dat Nespresso-machientje bleef maar werken. Ik ontkalkte ‘m keurig een paar keer per jaar en maakte minstens een keer per week de losse onderdelen schoon. Maar onlangs begonnen er toch tekenen van slijtage te komen. Er liep steeds meer water in het lekbakje, en de machine werd steeds warmer. Een online onderzoekje leerde mij dat het een bekend ouderdomseuvel is. De houder van het cupje en het filter sluiten dan niet meer goed op elkaar aan. Kan gerepareerd worden, maar die reparatie kost bijna net zoveel als een nieuwe machine.

Tijd voor verandering

Het was dus tijd voor verandering. De waarheid gebiedt te zeggen dat Vriendin daar al een tijdje op aandrong. De hoge kosten van de cupjes en de milieubelasting waren daar een belangrijke factor in. Ik heb dus eerst maar eens mijn eerdere analyse van ons koffiegebruik bijgewerkt. Niet alleen het geld dat we aan Nespresso besteed hebben, maar ook het aantal cupjes dat we daarvoor gekocht hebben.

JaarNespressoCupjes
2016€ 424,601.140
2017€ 655,801.700
2018€ 565,801.450
2019€ 589,901.460
2020H1€ 429,001.100

Het bedrag voor de eerste helft van 2020 corrigeer ik voor de restvoorraad die we nog hebben liggen. Daarnaast neemt ik per jaar ongeveer € 40 voor de afschrijving van de aanschaf van de machine. Ik kom er dan op uit dat we jaarlijks ongeveer € 640 besteed hebben voor 1.500 kopjes koffie. Dat is € 0,43 per kopje koffie. En ik zie nog iets. Iets dat ik ook al constateerde toen ik nadacht over de corona-quarantaine van de afgelopen periode. We zijn meer koffie thuis gaan drinken. Ik verwacht nu dat we uit gaan komen rond 2.000 kopjes koffie per jaar. En wij verwachten ook dat we structureel vaker thuis zullen gaan werken. Voor het nieuwe scenario ga ik dus uit van 2.000 kopjes koffie per jaar.

Eisen Wensen

Met wat nadenken kwamen we toch wel op een rijtje eisen en wensen voor ons nieuwe apparaat. Allereerst moet het natuurlijk makkelijk zijn in het gebruik en het schoonmaken. Idealiter één druk op de knop, want mijn ochtendsituatiehumeur is onveranderd. Verder wilde ik graag koffiebonen kunnen gebruiken, maar niet zelf hoeven malen. Vers gemalen koffiebonen geven lekkerder koffie. Vriendin wil er ook graag cappuccino en latte en dergelijke mee kunnen maken (en ik eigenlijk ook wel). En een heetwaterfunctie zou ook wel handig zijn, want ‘s middags drinken we meestal thee.

Ik heb gelezen dat er ongeveer 8 gram koffie in een kopje gaat. Voor 2.000 kopjes koffie hebben we dus 16 kilo koffie per jaar nodig. Daarbij heb ik gerekend met een kiloprijs van € 15,00. Er zijn goedkopere maar ook duurdere soorten koffie, dit leek ons een mooi gemiddelde. Dat betekent dat we in het nieuwe scenario slechts € 240 per jaar aan koffie kwijt zijn. Ook heb ik weer gerekend met een verwachte levensduur van 5 jaar voor de machine.

Na wat online onderzoek hebben we voor deze machine gekozen. Die kan alles wat we willen en nog een klein beetje meer. Ja ik weet het, dat is niet helemaal zuinig, en dat is mijn schuld keuze. Zo kwam ik er na enkele weken achter dat ik deze machine ook met een app kan bedienen. Die helaas niet in staat blijkt om het water en de koffiebonen bij te vullen, en de kopjes in de machine te zetten. Dat is dan toch weer een beetje teleurstellend…

Ook heb ik in de berekeningen meegenomen dat ik jaarlijks voor ongeveer € 160 onderhoud moet plegen om deze machine in goede conditie te houden. Dat leidt tot het volgende jaarlijkse kostenplaatje.

Kopjes per jaar1.5002.000
Kosten koffie€ 180,00€ 240,00
Kosten onderhoud€ 160,00€ 160,00
Afschrijving machine€ 310,00€ 310,00
Kosten per jaar€ 650,00€ 710,00
Kosten per kopje€ 0,43€ 0,36

De kosten per kopje zijn voor 1.500 kopjes niet eens heel anders dan in het Nespresso-scenario, maar toch is dit een heel ander kostenplaatje. Met Nespresso heb je een goedkope machine, maar hoge kosten voor de koffie per kopje. In onze nieuwe situatie zijn het juist de kosten van de machine (en het onderhoud) die hoger zijn, en kost de koffie per kopje veel minder. Bij een langere levensduur van de machine en meer kopjes koffie per jaar worden de kosten per kopje steeds lager. Alhoewel dit natuurlijk niet helemaal vergelijkbaar is. Want de nieuwe machine kan veel meer dan de oude.

Inmiddels…

Inmiddels staat de nieuwe machine al een aantal weken te glanzen in onze keuken. Ik ben er erg tevreden over. We hebben nu ook veel meer opties qua koffiesoorten en kunnen naar hartenlust experimenteren. en zijn eindelijk van die milieubelastende aluminium cupjes af. De resterende voorraad Nespresso-cupjes hebben we weggegeven. Dat zijn verzonken kosten.

Wel denk ik op basis van de eerste drie weken dat ons koffieverbruik eerder 25 kilo dan 16 kilo per jaar zal worden. Want ik drink nu toch iets meer koffie… Of eigenlijk: espresso. Maar daar worden de kosten per kopje alleen maar lager van. En de machine is veeleisend, elke dag moet er wel iets bijgevuld of schoongemaakt worden, en daar krijg ik keurige meldingen van. Dat doe ik dan ook trouw. Want een ochtend zonder koffie…. is geen ochtend!

Hoe belangrijk is koffie voor jou? En denk jij ook goed na over grote aankopen?

Beter dan niks

Geldnerd is jarenlang penningmeester geweest van het appartementencomplex waar hij destijds eigenaar was van een van de appartementsrechten. Dat was best een groot complex. Gebouwd in 2001, 86 appartementen en een parkeergarage, en een gezamenlijke binnentuin. De begroting van de VVE bedroeg ettelijke honderdduizenden Euro’s per jaar. We hadden een uitgebreid Meerjaren Onderhoudsplan met een scope van 30 jaar, opgesteld met behulp van professionele adviseurs en getoetst door de Vereniging Eigen Huis.

Later verhuisde ik naar een oud huis dat in een drietal appartementen was gesplitst. Geen actieve VVE, en of er gereserveerd werd voor onderhoud betwijfel ik. Maar ik huurde voor een korte periode dus dat maakte me niet heel veel uit.

Vandaag moest ik daaraan denken toen ik dit bericht las. De wettelijke plicht voor Verenigingen van Eigenaren om te sparen voor onderhoud was er al een tijdje, maar nu wordt er dus ook een bedrag aan gekoppeld (minimaal 0,5 procent van de herbouwwaarde als je geen onderhoudsplan hebt). Die herbouwwaarde is ook de basis voor de opstalverzekering, dus die heeft elke vereniging wel.

Of dat genoeg gaat zijn? Dat zal van geval tot geval verschillen. Maar het is in elk geval beter dan niks en het verkleint de kans dat eigenaren van een appartement voor vervelende financiële verrassingen komen te staan.

Wordt er bij jouw VVE gereserveerd voor onderhoud? En is dat voldoende?

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑