Geldnerd.nl

Bloggen over persoonlijke financiën

Tag: obligaties

Mijn nieuwe beleggingsportefeuille – deel 2

Vorige week schreef ik over mijn voorgenomen nieuwe beleggingsportefeuille. Er ontspon zich in de comments een leuke discussie, en er kwamen een aantal tips en alternatieven langs. Afgelopen weekend heb ik die geanalyseerd, en op basis daarvan heb ik mijn concept-portefeuille nog op een paar punten aangepast. Daarbij heb ik ook gecheckt of ik de betreffende fondsen kan verhandelen via mijn broker.

Aandelen

Het percentage aandelenfondsen is aangepast van 55% naar 40%. 40% was het ook in mijn oude portefeuille. Ik heb de verdeling Large Cap / Small Cap aangepast van 60 / 40 naar 70 / 30. En voor Small Cap ga ik, in plaats van de iShares MSCI World Small Cap UCITS ETF USD (WSML), nu gebruik maken van de iShares MSCI World Small Cap UCITS ETF EUR (IUSN). Zoals GB in de comments terecht opmerkte, is dit hetzelfde onderliggende fonds, maar met notering in Euro’s. Dat scheelt wisselkosten.

Dividend

Het percentage dividendfondsen heb ik verhoogd van 25% naar 40%, net zoals het in mijn oude portefeuille was. Op basis van de tip van SAN in de comments heb ik de Think Morningstar High Dividend UCITS ETF (TDIV) toegevoegd, naast de iShares Euro Dividend UCITS ETF EUR (IDVY) die ik al wilde gaan gebruiken. Voorlopig zet ik deze twee fondsen in een 50/50 verhouding.

Samenvattend

Hoe ziet dat er dan alles bij elkaar uit? Zoals in onderstaand schema!

Wordt dit mijn nieuwe beleggingsportefeuille?

Het verhaal is inmiddels wel bekend. Ten gevolge van de PRIIPS regelgeving waren mijn favoriete ETFs niet meer verhandelbaar. Tijdens mijn vakantie en in de weken daarna heb ik de alternatieven op een rijtje gezet, om te komen tot een nieuwe goede portefeuille-opbouw. Maar voordat je verder leest herinner ik je graag even aan mijn disclaimer!

Even recapitulerend, in onderstaand overzicht zie je de gewenste opbouw van mijn portefeuille zoals ik die in het afgelopen jaar gehanteerd heb. De fondsen met een rood kruisje kan ik op dit moment niet meer aankopen via mijn broker.

Mijn uitgangspunten blijven ongeveer hetzelfde. Ik wil 80% van mijn vrije vermogen (het deel dat niet in ons huis zit) zo gespreid mogelijk beleggen over de hele wereld. De overige 20% beleg ik in Obligaties, zowel van bedrijven als overheden, en zit in spaargeld. Bij de beleggingen wil ik een goede mix van Large Cap en Small Cap aandelen. Na enig nadenken heb ik besloten om geen extra nadruk te leggen op Emerging Markets. Dat blijft mij teveel speculeren.

Dan houd je nog best wat keuze over. Helaas wel minder dan in het Amerikaanse spectrum. Bij de selectie kijk ik naar een aantal factoren:

  1. De Total Expense Ratio, oftewel de kosten voor het gebruik van de ETF. Liever een lage dan een hoge, dat moge duidelijk zijn.
  2. Omvang en verhandelbaarheid van de ETF. Bigger is usually better.
  3. Een zo klein mogelijke ‘tracking difference’. Oftewel, ik wil graag dat mijn ETFs zo nauwkeurig mogelijk de index volgen.
  4. Eventuele valutarisico’s
  5. En (uiteraard), ik moet de fondsen kunnen kopen en verkopen via mijn broker.

Voor mijn onderzoek heb ik vooral gebruik gemaakt van JustETF en van Morningstar. Op beide websites vind je een schat aan informatie.

Large Cap

Net als vele anderen kom ik voor deze categorie uit bij de Vanguard FTSE All-World UCITS ETF (VWRL). Daar ga ik niet meer al te veel over schrijven, dat heeft ondermeer Mr. FOB al uitgebreid gedaan. Maar ik onderschrijf wel de conclusie dat dit een verslechtering is ten opzichte van de VTI / VXUS constructie.

Small Cap

Dan de small caps. Een categorie die mensen vaak lijken te vergeten. Terwijl ik met mijn Russell 2000 ETF hele goede resultaten boek, die doet het zelfs beter dan de S&P500. In deze categorie kom ik uit bij de iShares MSCI World Small Cap UCITS ETF (WSML). Ook hier niet ideaal, maar as good as it gets.

Dividend

Dit vond ik (helaas) veruit de moeilijkste categorie. Ik ben inmiddels dol op dividend en zou er juist meer van in mijn portefeuille willen hebben. En ik had een paar mooie Amerikaanse dividendfondsen, die ik helaas niet meer kan bijkopen.

In het Europese fondsenspectrum is er bar weinig concurrentie op dit terrein, en er zijn dan ook heel weinig breed gespreide fondsen te vinden die zich specifiek op dividendrendement richten. Ik kom uiteindelijk uit bij de iShares Euro Dividend UCITS ETF EUR (IDVY), die zag ik ook bij FinanceMonkey langskomen. Lopende Kostenfactor is 0,4%, het dividendrendement in de laatste 12 maanden was 4,19%.

Ik heb ook gekeken naar de iShares STOXX Global Select Dividend 100 UCITS ETF (ISPA). Lopende Kostenfactor 0,46%, het dividendrendement in de laatste 12 maanden was 3,51%. ISPA wordt door Morningstar omschreven als een niet heel aantrekkelijke optie en krijgt de rating Neutral. En de rest is nog erger, lijkt het. Op dit terrein is er wat mij betreft (te) weinig concurrentie. Hier ga ik mijn ‘oude’ dividendfondsen wel missen.

Obligaties

Voor obligaties hoef ik gelukkig niets te veranderen, de beide fondsen die ik hiervoor gebruik kan ik nog gewoon verhandelen. Het gaat om de iShares Core Euro Corporate Bond ETF (IEAC) en de iShares Core Euro Government Bond ETF (IEGA).

Samenvattend

Alles bij elkaar levert dat de onderstaande verdeling op, die ik in wil stellen in mijn Balanceer-tool in de beleggingsspreadsheet. Ik moet nog wel even kijken hoe ik mijn reeds bestaande ‘oude’ portefeuille daarin meeweeg. Als ik die buiten beeld laat, dan wordt mijn weging in aandelen te zwaar, en mijn weging in obligaties veel te laag.

Ergens houd ik hier toch wel een beetje frustratie aan over. Ik heb niet helemaal het gevoel dat deze portefeuille dezelfde spreiding en kwaliteit heeft als mijn voorgaande versie, met dank aan de Europese Unie (waar ik normaliter een groot fan van ben). Maar vooralsnog zal ik het ermee moeten doen. Want de minister van Financien (of eigenlijk de AFM) is niet genegen om Engelstalige documentatie toe te laten, dus de oude fondsen zijn we voorlopig echt wel kwijt.

Hoe pas jij jouw portefeuille aan?

Wat te doen met een overvolle Buffer?

Jarenlang heb ik veel te veel spaargeld aangehouden. Grotendeels ook nog bij een grootbank, waarvan ik toen eigenlijk ook al wist dat die veel te klein is in rente. Ik durfde gewoonweg niet aan om een groter deel van mijn vermogen in beleggingen te steken. Onzekerheid over de markt, over mijn eigen financiën, wat de precieze reden is kan ik niet duiden. Ik wilde reserves aanhouden om een huis te kopen en in te kunnen richten. Maar omdat ik dat niet concreet maakte, hield ik veel te veel spaargeld aan. Genoeg om meerdere huizen in te richten, zullen we maar zeggen.

Pas in 2016 heb ik dat omgedraaid. Stapsgewijs heb ik mijn beleggingen fors uitgebreid. Nu denk ik dat dit ook te maken heeft met onze terugkomst vanuit het Verre Warme Land in dat jaar. Weer een ‘gewone’ Nederlandse baan. En eind 2016 kochten we Geldnerd HQ, daar heb ik ook een deel eigen geld ingestoken. Sinds die tijd hanteer ik een maximum voor mijn buffer. Er zit genoeg geld in om 6 maanden probleemloos te kunnen rondkomen. En afgelopen jaar heb ik twee potjes toegevoegd. Eentje voor de belastingaanslag die ik nog steeds verwacht voor 2015 / 2016 (vrienden van de Belastingdienst, ik heb nog steeds niets van jullie gehoord…), en een potje voor een bijzondere grote uitgave die ik dit jaar verwacht.

Volgens mijn heilige principe ‘Betaal Jezelf Eerst’ maak ik sinds begin 2017 maandelijks bedragen over naar mijn beleggingsrekening (€ 1.000) en naar de financiële buffer (€ 500). En afgelopen maand, na ontvangst van mijn salaris over april 2018, is er een mijlpaal bereikt. Mijn buffer, 6 maanden leefgeld plus de twee bijzondere potjes, is vol.

Wat nu?

Mijn eerste neiging was (is) om nog weer een buffer te starten. De bufferrekening is namelijk een aparte spaarrekening. Direct toegankelijk, dat wel, maar niet bij mijn ‘lopende rekening’ bank. Bij de ‘lopende rekening’ bank heb ik ook nog een spaarrekening, met maar liefst 0,05% rente. Daar maak ik aan het eind van elke maand mijn ‘restsaldo’ lopende rekening op over, en die gebruik ik om over de maanden heen grotere uitgaven te kunnen doen (bijvoorbeeld vakanties of zakelijke kleding). Dit om ervoor te zorgen dat ik mijn ‘echte’ buffer nooit hoef aan te spreken. Meestal staan er maar enkele honderden euro’s op deze ‘kleine buffer’. Dus, dacht ik zo, daar ook maar eens wat extra geld opzetten…

Maar… Dat heb ik helemaal niet nodig! En bovendien, eind mei wordt het vakantiegeld op mijn rekening gestort. Dan heb ik al meer dan voldoende cash voor de vakanties en de grote uitgaven die ik de rest van dit jaar gepland heb. Nóg meer geld op de kleine bufferrekening storten heeft dus helemaal geen zin. Het zou er alleen maar voor zorgen dat er nog meer geld niks staat te doen. En dat is zonde. Bovendien: de laatste tijd denk ik steeds vaker dat ik nog steeds teveel spaargeld aanhoud. Zes maanden rondkomen van mijn spaargeld, dat ga ik waarschijnlijk voorlopig helemaal niet nodig hebben. Zeg nooit nooit, natuurlijk, maar in de voorzienbare toekomst gebeurt het niet. En ik voel me hier ook minder onzeker over dan een aantal jaren geleden. Bovendien, ons huis is wel ongeveer ingericht.

De afgelopen week heb ik dus het nodige gelezen over de buffer en de gewenste omvang. Zoals gebruikelijk verschillen ‘wij bloggers’ hierover hartstochtelijk van mening. Grote buffers, kleine buffers, helemaal geen buffers… Je komt allerlei smaken tegen, met hartstochtelijke argumenten voor of tegen. Ik kom tot de conclusie dat het vooral een persoonlijke afweging is. Wat is jouw specifieke situatie? Hoe (on)zeker is jouw maandelijkse inkomen? Hoe snel kun je in noodgevallen de investeringen omzetten in contant geld? Dat laatste gaat bij aandelen bijvoorbeeld sneller dan bij vastgoed, maar je hebt wel risico op koersverlies natuurlijk.

Alles afwegende ben ik van plan om mijn cash buffer terug te brengen van 6 maanden leefgeld naar 2 maanden leefgeld. Dat geeft mij meer dan genoeg tijd om, in geval van nood, investeringen te liquideren om eventueel meer contant geld ter beschikking te krijgen. Ik handhaaf dan wel mijn huidige systematiek van de ‘kleine buffer’ voor het gladstrijken van uitgaven over de maanden heen. En het betekent ook dat ik vanaf nu een substantieel deel van mijn vakantiegeld en 13e maand toevoeg aan mijn vrije vermogen.

Daarmee komt er een substantieel bedrag, 4 maanden leefgeld, ineens beschikbaar om te beleggen. De komende periode wil ik dat stapsgewijs aan mijn portefeuille toevoegen. Deels gaat het in obligatiefondsen, iShares Core Euro Corporate Bond ETF en iShares Core Euro Government Bond ETF. Dit om ervoor te zorgen dat mijn verhouding aandelen / obligaties blijft passen bij mijn leeftijd en mijn risicoprofiel.

Hoe is het met jouw buffer?

Portefeuille balanceren

De afgelopen weken heb ik mijn beleggingsspreadsheet weer uitgebreid met een nieuwe functie. Die functie helpt mij om te bepalen welke fondsen ik op enig moment bij moet kopen om de door mij gewenste verhouding te krijgen. Ik hanteer daarbij nog steeds een ‘buy & hold’ strategie.

In mijn beleggingsportefeuille hanteer ik drie beleggingscategorieën, en per categorie twee fondsen. Dat zie je in onderstaande figuur, met per categorie de verhoudingen. Relatief gezien beleg ik weinig in obligaties, maar dat komt omdat ik ook nog een cash reserve aanhoudt. Dat spaargeld en de obligaties tel ik samen als de laag-risico categorie.

De functie kijkt hoe groot mijn belegging in het betreffende fonds moet zijn, gegeven de actuele totaalwaarde van het fonds. Dat vergelijkt ‘ie met de actuele waarde van mijn belegging in dat fonds. Daar komt dan een bedrag uit dat ik zou meten verkopen of kopen van dat betreffende fonds. Verkopen doe ik niet, maar bijkopen wel. En iedere keer als ik wil bijkopen, geeft dit overzicht mij inzicht welk fonds ik bij moet kopen. Dit minimaliseert het aantal transacties dat ik uit moet voeren. Een portefeuille volledig in balans is toch een utopie door de koersbewegingen, op deze manier kom ik dicht genoeg in de buurt.

De functie zit nog niet in de versie van de beleggingsspreadsheet die online staat. Die zal ik binnenkort wel eens bijwerken.

Hoe zit het met de balans in jouw portefeuille?

Aftellen naar nul

Afgelopen maandag las ik dat er een claim van € 3,2 miljard is ingediend tegen Nationale Nederlanden in een woekerpoliszaak. En dinsdag kreeg ik een mailtje met de volgende renteverlaging van mijn internetspaarrekening bij diezelfde club. Van 0,50% naar 0,45% per 31 maart. Of er een verband is weet ik niet, maar een jaar geleden was de rente nog 1,0%. Langzaam maar zeker tellen we af naar de nul. In elk geval gaat dat nu met een stapje van ‘maar’ 0,05%.

Een snelle check op Van Spaarbank Veranderen leert dat NN hiermee nog steeds in de top-10 van hoogste spaarrentes staat. 0,6% is het hoogste wat je nu kunt krijgen. 0,15% per jaar, dat scheelt € 1,50 per € 1.000 spaargeld per jaar. Daar heb je niet eens meer een kopje koffie voor. Laat staan dat je de inflatie of vermogensrendementsheffing bijhoudt.

Het zet me aan het denken over mijn contante geld. Momenteel zit ongeveer 45% van mijn vrije vermogen (het deel dat niet in stenen zit) in spaargeld en obligaties. De rest zit in aandelenfondsen en indextrackers. Van die 45% zit het grootste deel (80%) nog in geld op mijn spaarrekening. Dat is fors meer dan het deel dat ik als noodzakelijke cashbuffer beschouw, namelijk het bedrag voor 6 maanden reguliere uitgaven.

Die 6 maanden buffer zal ik wel in direct toegankelijk spaargeld houden, ook als de rente naar 0,0% gaat. Ik weet nog niet wat er gebeurt als de spaarrente negatief wordt. Zou er dan ook een negatieve rente op reguliere betaalrekeningen komen? Ik kan het me nauwelijks voorstellen (maar de huidige rentestand kon ik me een paar jaar geleden ook niet voorstellen). Met een negatieve rente ga ik van bank veranderen, net zolang tot er nergens meer positieve rente of 0,0% te krijgen is. En ik overweeg om een deel van het spaargeld over te hevelen naar de obligatiefondsen.

Wat ga jij doen als de rente naar nul daalt?

Dank voor de tips!

Veel reacties gisteren op mijn beleggingsdilemma. Iedereen hartelijk dank daarvoor! Helaas voor CheesyFinance zal ik geen geld in vastgoed gaan steken. Maar een aantal ander suggesties ga ik wel overnemen.

Naar aanleiding van de opmerking van Mr. FOB heb ik nog eens goed gekeken naar de Think obligatietrackers, die inderdaad relatief weinig spreiding bieden. Dus die ga ik vervangen door IEAC en IEGA. De opmerking van CheesyFinance over de verhouding aandelen/obligaties is terecht, maar als ik de verhouding in mijn huidige beleggingsportefeuille meeweeg, en er ook rekening mee houd dat ik naast mijn beleggingen nog een cashbuffer aanhoud op een spaarrekening, dan brengt de door mij gehanteerde 75/25 verhouding mijn vermogen juist weer mooi in balans.

Voor wat betreft de timing: ook ik ben er slecht in. In 2008 en 2009 ging het toevallig goed, maar vorig jaar februari deels uitstappen ging heel erg mis. Ik ben gevoelig voor het argument ‘het is nu belegd, dus er verandert niks als je het nu meteen herbelegt’. Maar het voelt comfortabel om het geld gespreid in te gaan zetten. Daar ga ik nog even een nachtje over slapen.

En naar aanleiding van het advies van Marni ga ik maar eens op zoek naar een goed boek over delta-neutraal beleggen. Want daar ben ik wel benieuwd naar. Alhoewel ik nog steeds aarzel over opties.

Beleggingsdilemma

Collega-beleggers, ik heb een dilemma. Zoals ik eerder deze week schreef heb ik mijn vermogensbeheer beëindigd. Dat geld komt nu dus vrij.

En daar zit ik met een dilemma. Want het gaat om een behoorlijk bedrag. Iets met 5 cijfers. Dat wil ik uiteraard graag weer beleggen. Maar… De markt staat op recordstanden. Zelf wacht ik al meer dan een jaar op een stevige correctie. Maar het onderliggende economische nieuws is nog goed.

De komende weken zijn er echter nog meer dan voldoende momenten waarop het optimisme van de aandelenmarkten getest gaat worden. Op basis van recente uitspraken valt er inderdaad een renteverhoging in de Verenigde Staten te verwachten. De verkiezingen in Nederland en Frankrijk kunnen ook invloed hebben, als de extreem-rechtse en anti-Europese partijen het goed doen. En dan zouden de Europese Centrale Bank en de Chinese Centrale Bank ook nog kunnen besluiten om het tempo waarmee ze geld in de markt pompen te beperken. En wat gebeurt er als de groei van het Amerikaanse BBP achterblijft bij de (totaal opgeblazen) verwachtingen? Of is dat allemaal al ingecalculeerd?

Het afgelopen jaar hebben we een paar ‘dipjes’ gehad. Begin 2016 ging er in korte tijd 10% van de S&P500 af. En ook in juni en begin november (vlak voor de verkiezing van Trump) ging er ineens 5% of meer van de index af. Om dat daarna in korte tijd ook weer terug te pakken.

Een groot deel van mijn maandelijkse spaarbedrag beleg ik automatisch. Maar dat gaat om een veel kleiner bedrag. Bij stijgende koersen krijg je er wat minder aandelen voor, bij dalende koersen iets meer. Ik merk dat ik aarzel om dat fors hogere bedrag in één keer in deze markt te steken. Ik neig ernaar om even te wachten, tot er misschien weer een dip(je) komt. Aan de andere kant, dat kan natuurlijk ook nog een hele tijd duren. En dan mis ik rendement…

Ik heb al wel nagedacht over de verdeling van het geld. Omwille van de balans in mijn portefeuille wil ik 25% in obligaties stoppen en 75% in aandelen. De verdeling bij de obligaties wordt als volgt:

  • 20% Think iBoxx AAA-AA Govern Bond UCITS ETF
  • 50% Think iBoxx Government Bond UCITS ETF
  • 30% Think iBoxx Corporate Bond UCITS ETF

En bij de aandelen wil ik de onderstaande verdeling hanteren:

  • 50% Vanguard Total International Stock ETF (VXUS) – wereldwijd exclusief USA
  • 30% Vanguard US 500 Stock Index Fund (USD) C – indextracker op de S&P500 index
  • 20% Vanguard Russell 2000 – indextracker op de  Amerikaanse ‘Midkap’

Wat zouden jullie doen?

In balans op de beurs

Deze week heb ik weer een ‘herbalancering’ van mijn portefeuille uitgevoerd, en wat geld van aandelen naar obligaties geschoven. Dit vanuit het vuistregeltje dat ik maximaal (100 minus mijn leeftijd) procent van mijn vermogen in risicovolle beleggingen wil hebben zitten. Maar ik blijf bezorgd over de korte-termijn perspectieven van de aandelenmarkten. In maart is het 8 jaar geleden dat de beurs haar dieptepunt bereikte in de crisis. Voor mijn gevoel zijn we te dicht bij een volgende crisis om nu nog grote stappen te maken.

Maar ja, het kan natuurlijk ook nog jaren duren voordat er een volgende correctie komt. In januari 2016 dacht ik: ja, nu is ‘ie er… Maar ondertussen heeft de beurs record na record verbroken. En zelfs het BREXIT referendum en de verkiezing van die oranje meneer met dat bijzondere haar in de Verenigde Staten heeft niet meer dan een kleine ‘blip’ op de grafieken veroorzaakt.

Op dit moment koop ik regelmatig plukjes aandelen bij met geld uit mijn maandelijkse ‘inkomstenoverschot’. Maar ik heb, naast mijn buffer ter grootte van 6 maanden uitgaven, nog een behoorlijk bedrag aan cash geld op een spaarrekening staan. Daarmee wil ik pas in gaan stappen op het moment dat de beurs echt serieus begint te dalen.

Toch bijzonder hoe dat werkt. Want ik weet dat ik hiermee mezelf een beetje voor de gek houd, en dat het mij op dit moment geld kost. Want mijn beleggingen hebben in de eerste anderhalve maand van 2017 een rendement van 1,95% opgeleverd. En dat terwijl mijn best renderende spaarrekening op dit moment 0,50% per jaar oplevert. Maar toch is dit blijkbaar iets wat ik nodig heb om me financieel veilig te voelen. Afgelopen week werd ik er ook al aan herinnerd dat handelen in opties niets voor mij is. Ik ken de grenzen van mijn eigen risico-tolerantie wel een beetje.

Hoe staat het met jouw portefeuille?

Leuk! Discussie over beleggen!

Er wordt al mooi gereageerd op mijn bericht over de (tijdelijke) aanpassing van mijn beleggingsstrategie. Fijne inhoudelijke reacties waar ik blij mee ben. Op basis van de reacties tot nu toe even wat aanvullende informatie. En voor het eerst deel ik daarmee ook wat concrete cijfers over mijn beleggingen. Tot nu toe heb ik die in grafiekjes steeds gewist. Dat vind ik best wel spannend.

Geldnerd heeft sinds 2009 € 27.000 in de beurs gestopt. Wat ik nu ‘verzilver’ is 1,8 keer dat bedrag, oftewel een rendement van 80% in 6,5 jaar tijd. Daarnaast houd ik nog een portefeuille over van ongeveer € 9.000. Als ik dat meereken is mijn rendement meer dan 100% geweest. Bij de portefeuille komt de komende periode waarschijnlijk nog een bedrag aan obligatiefondsen.

Geldnerd zet de stap vooral om te ‘verzilveren’, van ‘ongerealiseerd rendement’ echt geld maken. Dat ik dus een stukje onder ‘de top’ uitstap vind ik niet zo erg. En ik heb nog een andere reden. Ik begin op een leeftijd te komen dat ik anders moet gaan beleggen, een betere balans in mijn portefeuille. De afgelopen jaren heb ik redelijk agressief en op koersrendement belegd, nu wil ik me eigenlijk meer op de passieve inkomstenstroom gaan richten. De portefeuille die Kreupelgeld beschrijft in zijn reactie op mijn vorige bericht spreekt mij erg aan. Als je hierover meer informatie wilt delen, houd ik me aanbevolen.

Denk ik dat ik de markt kan ‘timen’? Nee. In 2008 heb ik heel veel geluk gehad. En nu is de markt duidelijk over een piek heen, maar hoe diep het dal gaat worden en hoe lang de daling gaat duren weet niemand (als iemand een exemplaar van het Financieele Dagblad van 2 januari 2017 heeft houd ik me aanbevolen). Maar ik heb even tijd nodig voor de herbezinning. En dus neem ik even afstand van de beurs. Letterlijk.

Ik ben erg blij met de discussie. Het helpt me om mijn gedachten te scherpen en geeft nieuwe inzichten waar ik (nog) niet aan gedacht had. Dank jullie wel!

Nadelen van een beleggingsstrategie

Voordat je het onderstaande bericht leest wil ik eerst weer even wijzen op mijn disclaimer. Want ik wil niemand meeslepen in mijn beleggingskeuzes…

De afgelopen maanden wordt ik geconfronteerd met de nadelen van mijn huidige beleggingsstrategie. Zoals jullie weten beleg ik niet in individuele aandelen, maar alleen in indexfondsen. En dat werkt prima zolang ‘de markt’ positief is. Maar als ‘de markt’ negatief is, dan gaat je portefeuille gegarandeerd dalen. Gelukkig is de markt sinds het voorjaar van 2009 grotendeels positief geweest.

Afgelopen weekend heb ik wat uitgebreider de tijd genomen om bij te lezen, te overdenken en de grafieken te analyseren (dankzij de handige tools van IEX). En dat is geen fijn beeld. In onderstaande grafiek zie je de Amerikaanse S&P500 Index. In groen het 200-daags voortschrijdend gemiddelde. In rood het 50 daags gemiddelde. In januari is zowel de stand van de S&P500 als het 50-daags gemiddelde onder het 200-daags gemiddelde gedoken. En dat voor de tweede keer in relatief korte tijd, want in de zomer van 2015 gebeurde hetzelfde. Het 200-daags gemiddelde vertoont een dalende lijn.

201602 S&P500 3Y

En een vergelijkbaar beeld voor de Eurostoxx50 index, een index van Europese aandelen. Ook hier weer in groen het 200-daags voortschrijdend gemiddelde en in rood het 50 daags gemiddelde. Hetzelfde beeld, met dien verstande dat het hier na de omslag in de zomer van 2015 niet meer beter is geworden.

201602 ESTX50 3Y

Voor mij is dat een belangrijk signaal. Want ik verwacht nu dat de markt dit jaar nog verder gaat dalen. Afhankelijk van wat er verder aan economisch nieuws komt, wat er met de dollar gebeurt, de Amerikaanse presidentsverkiezingen, het herstel in Europa (of niet), de olie, China, en al die andere factoren die roet in het eten kunnen gooien, denk ik dat ‘de markt’ nog wel 20 of 30 procent kan dalen. Ik ga dus voor een tijdje van strategie veranderen.

Inmiddels heb ik vrijwel al mijn posities afgebouwd, oftewel de fondsen verkocht. Ik houd alleen de fondsen gericht op dividendrendement, dat beschouw ik als mijn lange-termijn portefeuille. De rest is verkocht. Daarmee heb ik sinds 2009 een aardige winst verzilverd. Maar de vooruitzichten van mijn rendement voor 2016 zijn nu matig, want als spaargeld gaat het weinig opbrengen. Een deel heb ik nu in Obligatiefondsen gestoken. Daar verwacht ik ook geen fantastisch rendement, maar het zou beter moeten zijn dan de spaarrente.

Zo’n drastische stap heb ik eerder gedaan. In de zomer van 2008 heb ik al mijn beleggingen verkocht en mijn beleggingshypotheek omgezet naar een spaarhypotheek. Een paar maanden later ging Lehman Brothers failliet, en een half jaar later was ik heel blij met mijn besluit. En ben ik weer ingestapt.

Betekent dit dan dat ik niet meer beleg in 2016? Jawel! Want zoals de grafieken ook laten zien zijn er wel degelijk kansen in korte herstelrallies. Snel instappen en snel uitstappen. Maar dat is meer gokken dan slim beleggen, vrees ik. Verder ga ik eerst maar eens een tijdje afwachten. En hopen dat ik hier geen spijt van krijg.

Hoe kijk jij naar de commotie op de aandelenbeurzen?

© 2018 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑