Blog over (financieel) bewust leven

Tag: nibud (Page 1 of 3)

Tussenstand financiën eind april

Geldnerd doet normaliter niet aan maandberichten. Dat vind ik een te korte termijn. Ik laat jullie per kwartaal weten hoe het met mijn financiën gaat, al sinds het derde kwartaal van 2016. Maar dit zijn bijzondere tijden, die de gebruikelijke financiële patronen behoorlijk overhoop gooien. Op macro-economisch niveau, maar ook op het ‘n=1’ niveau van Geldnerd. Zeer tegen de gewoonte in krijgen jullie dus een korte maandupdate.

Wat wel normaal bleef

Het fundament van mijn financiële systeem bleef gelukkig gewoon overeind. Ik heb gewoon mijn salaris ontvangen, en alle normale automatische boekingen zijn uitgevoerd. De gezamenlijke huishoudrekening is aangevuld, en de hypotheek is betaald. Ook de extra aflossing inclusief sneeuwbal heeft gewoon plaatsgevonden. Mijn potjes zijn gewoon bijgevuld met de maandelijkse bijdrage. Dat geeft rust.

Veranderende uitgaven

Ruim 7 weken zitten wij nu thuis. We gaan alleen de deur uit voor noodzakelijke boodschappen en om Hondje uit te laten. Dat leidt tot veranderingen in ons bestedingspatroon. We geven meer uit aan boodschappen, omdat we nu 7 dagen per week 3 maal daags thuis eten. We gaan niet uit eten, want de horeca is gesloten. Maar we hebben ook het idee dat de boodschappen duurder zijn, dat de grootgrutters toch wel een beetje profiteren van de huidige crisis. Bewijzen kan ik het niet, want op dat detailniveau houd ik de boodschappen niet bij.

Daar staat tegenover dat we ook ‘anders’ uitgeven. Normaal laten we elke 6 – 8 weken de grote boodschappen een keer thuisbezorgen. We hebben geen auto, dus dan is het handig om niet met houdbare, zware en grote boodschappen te hoeven slepen. Dat patroon is verstoord, want in Geldnerd City was de afgelopen maanden geen bezorgmoment te krijgen. En we gaan er geen abonnement voor nemen… Daarnaast zijn we wat meer gaan kopen bij speciaalzaken, ook om de middenstand in onze eigen buurt te steunen.

Ik heb mijn grafiek uit deze booodschappenblog bijgewerkt met de gegevens van 2019 en de eerste 4 maanden van 2020. Dan zie je dat de afgelopen maanden allemaal aan de hoge kant zijn, en ruimschoots hoger dan de NIBUD-norm voor boodschappen. Het maandelijks gemiddelde in de eerste 4 maanden van 2020 is € 457,94, en over heel 2019 was dat € 372,72. Tegelijkertijd valt dat ook nog wel mee, als je in ogenschouw neemt dat we in 2019 gemiddeld € 160 per maand uitgaven in de horeca. Dat ligt met € 90 per maand op dit moment een stuk lager (eens per week laten we iets thuisbezorgen in deze periode). Dat scheelt dus eigenlijk niets. En dan reken ik niet de Eurootjes mee die we normaliter uit ons eigen zakgeld uitgeven aan koffie en het bedrijfsrestaurant op kantoor.

Mijn spaarpercentage vaart er wel bij. Ook in april zit dat boven de 60%. Ik verwacht dat dit in mei anders wordt, want ik heb een paar grote uitgaven in de planning zitten.

Het meest zichtbaar is mijn veranderende uitgavenpatroon in de No Spend Days (NSDs). Dat zijn de dagen waarop ik niks betaal met mijn creditcard, pinpas, of contant geld. Normaliter zijn dat er 9 – 12 per maand. In maart 2020 kwam het aantal NSDs een stuk hoger uit, op 20. En in april zelfs op 28. Ik heb mijn administratie er op nageslagen, en inderdaad heb ik in april maar 2 keer iets uitgegeven van mijn eigen rekening.

Aandelenmarkten

Tussen medio februari en eind maart daalde mijn portefeuille met ongeveer 25%. Ik rekende op een verdere daling, omdat we (naar mijn bescheiden mening) de economische gevolgen van deze crisis nog lang niet scherp in beeld hebben. We zitten in een situatie waar de klap kunstmatig verzacht wordt met enorme steunpakketten van regeringen en centrale banken, met sterk stijgende schulden tot gevolg. Dat kan niet eindeloos doorgaan. Ik ging er dus rustig van uit dat mijn beleggingsportefeuille nog eens 25% van z’n waarde kwijt zou raken en dat ik voor het eerst in de historie rode vlakken zou zien in mijn beleggingsgrafiek.

Tot mijn verbazing gebeurde dat niet. Nog niet, in elk geval. De beurs toonde herstel. Het voelt een beetje als een ‘gebakken lucht rally’, in stand gehouden door de steunpakketten en de hoop op een vaccin. Momenteel staat mijn portefeuille nog ruim 15% onder de piek van februari, rekening houdend met de gebruikelijke inleg die ik ook in februari, maart en april gedaan heb. Of het stand houdt? Ik weet het niet. Ik ga er eigenlijk van uit dat we nog wel een paar stevige correcties van 10% of meer te verwerken krijgen. Maar ik klaag niet over de huidige stijging. Iedere Euro die er nu weer bij komt kan straks weer een daling verzachten. We gaan gewoon door, we zitten in de markt voor de lange termijn.

Bijzondere tijden zijn het. We zullen zien hoe dit zich de komende maanden en jaren ontwikkelt.

Hoe ging het in april met jouw financiën?

Corona en wilskracht

Nee, ik ga het hier niet hebben over de wilskracht die nodig is om binnen te blijven op mooie zonnige dagen. Dagen waarop we in andere jaren de eerste terrasjes van het seizoen zouden opzoeken. Als we straks weer vrij naar buiten mogen, dan weten we ook hoe de koeien zich voelen als ze na een lange winter voor het eerst weer de wei in mogen.

Waar ik het wel over wil hebben zijn alle verleidingen die, als je zoveel thuis zit, extra op je af komen. En de wilskracht die er nodig is om dat te weerstaan.

Ik merk het thuis ook. Geldnerd en Vriendin snoepen iets meer deze dagen, toch maar dat koekje bij de koffie. Ik hoor van ouders met kinderen die spijt hebben dat ze wel toiletpapier gehamsterd hebben, en geen wijn. Ook in Huize Geldnerd is al een gesprek gevoerd over hoe ons huis nog optimaler kan. Een tweede werkkamer (want met z’n tweeën in één werkkamer videobellen is geen doen), waar dan wel een extra bureau en goede stoel voor nodig is. Daar moet dan ook een extra SONOS apparaat komen te staan, en als we dan toch bezig zijn ook maar eentje in de keuken en de badkamer. Geldnerd heeft zelfs al nagedacht of hij toch niet een vaste werkplek met groot beeldscherm in zijn werkkamer wil. Iets van 49 inch breedbeeld of zo waarop je 160 kolommen Excel in één oogopslag kunt bekijken, en ook nog eens een spelletje Civilization kunt spelen waarbij je jouw hele koninkrijk op één scherm kunt overzien. Het leven is niet compleet zonder. Maar dan moet er natuurlijk ook een nieuwe PC komen, en….

Zo gaat dat. Psychologie. Het zijn onzekere tijden, en daar reageren onze lichaam en geest op. We hebben het zwaar, en dus moeten we beloond worden om ons te compenseren voor dit lijden. Het is gewoon onze menselijke aard. Comfort om dat andere gemiste comfort te compenseren. Gisteren deed het NIBUD er zelfs een waarschuwing over uit gaan. De neveneffecten van de coronacrisis. Vooralsnog weersta ik de verleiding. Maar wat als dit nog weken of maanden gaat duren, en wat als het nog erger wordt?

En waar houdt het op? Iedere nieuwe maatregel leidt wel weer tot nieuwe bewegingen. Zo meldde drogisterijketen ETOS een paar dagen na de verplichte sluiting van de kapsalons een run op haarverf en andere haarverzorgingsprodukten. Want stel je voor dat je even niet meer je eigen favoriete comfortabele merk kunt gebruiken, of zonder komt te zitten? We hebben het heel, heel zwaar.

Ondertussen zijn we in Huize Geldnerd ook aan de laatste 18 toiletrollen begonnen. Hamsteren?

Heb jij ook te maken met extra verleidingen?

Statistiekenverwarring

Afgelopen jaar buitelden de politici over elkaar heen om ons verbeterde koopkracht te beloven. Dit bleek later nog wel ietwat tegen te vallen, in elk geval in mijn persoonlijke situatie. Maar sinds die tijd lijkt het wel alsof ik steeds meer publicaties zie over wat en hoe ‘de Nederlanders’ hun geld moeten besteden. Dat zal vast komen omdat ik er beter op let, maar toch… Het valt wel op.

Medio maart kwam het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (NIBUD) met het nieuws dat huishoudens gemiddeld meer dan de helft van hun inkomen kwijt zijn aan vaste lasten. De afgelopen tien jaar was dat niet eerder zo’n groot deel, zegt het NIBUD. Het bericht werd breed overgenomen in ‘de media‘.

Begin april meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dat de woonlasten ten opzichte van het inkomen niet verder gestegen waren. Zij kijken dan naar de woonquote, de totale woonlasten als percentage van het besteedbaar inkomen. Voor huiseigenaren (de groep waar Geldnerd bij hoort) is de woonquote 29%. In een spreadsheet van het CBS vond ik terug dat zij de woonquote berekenen met de netto woonuitgaven: bij huurders betreft dit het huurbedrag verminderd met de eventuele huurtoeslag. Bij eigenaren betreft dit de hypotheeklasten, maar ook de onroerende zaak belasting (OZB) , opstalverzekering, onderhoudskosten en indien van toepassing de erfpacht.

Medio april schreef het Financieele Dagblad dat Nederlandse consumenten tegenwoordig meer geld uitgeven in vergelijking met 2008. Toch zijn we er niet op vooruit gegaan. Door prijsstijgingen krijgen huishoudens minder spullen en diensten voor hun uitgegeven euro’s, concludeert het economisch bureau van ING op basis van onderzoek. Nederlandse consumenten geven tegenwoordig meer geld uit in vergelijking met 2008 (tsja, inflatie…), maar zijn er toch niet op vooruit gegaan. Door prijsstijgingen krijgen huishoudens minder spullen en diensten voor hun euro’s. Dat was dan weer een conclusie van het economisch bureau van de ING. Je weet wel, die integere bank. Ik krijg altijd een beetje jeuk van dit soort berichten. Maar dat ligt aan mij. Ik krijg die jeuk ook als het in de Tweede Kamer over ‘de hardwerkende Nederlander’ gaat. Een term die politici alleen maar gebruiken om ons het gevoel te geven dat ze ons serieus nemen, maar die ze meteen weer vergeten als er onderhandeld moet worden over een nieuw regeerakkoord of iets dergelijks.

Eind april meldde het CBS vervolgens dat een steeds groter deel van de uitgaven van Nederlanders gaat naar primaire levensbehoeften. Dit is inmiddels ruim 32 procent. Bij eerste levensbehoeften verwijst het CBS naar zaken als huisvesting en voeding. Hoe ik dat dan weer moet rijmen met die woonquote van 29% weet ik nog niet helemaal.

De Raad van State waarschuwde onlangs dat huishoudens het deel van hun inkomen dat ze, in de vorm van diverse belastingen, afdragen aan de overheid de afgelopen jaren al behoorlijk hebben zien stijgen. Van elke euro die we verdienen, dragen we momenteel 39,6 cent af. Elk jaar wordt dat iets hoger. Volgens de Raad van State betalen we relatief veel belasting, en daardoor krijgen we minder te besteden.

Allemaal appels en peren die vergeleken worden. Verschillende posten die vergeleken worden, verschillende definities. Moeilijk dus om een vergelijking te maken en algemene conclusies te trekken. Maar wel leuk om mijn eigen situatie (n=1) weer eens te vergelijken met de statistiekjes.

Ik heb in elk geval even gekeken naar die woonquote van 29%, om precies te zijn naar twee varianten. Eentje met alleen onze reguliere aflossing, en eentje inclusief de extra aflossing die wij momenteel maandelijks doen. Mijn verwachting was dat onze woonquote lager zou zijn dan het gemiddelde. We hebben immers niet ‘maximaal’ gekocht, veel minder geleend dan op basis van onze inkomens zou kunnen. In 2018 was onze woonquote, exclusief de vrijwillige extra aflossingen op de hypotheek, volgens de definitie van het CBS 18,1%. Inclusief de extra aflossingen kwamen we uit op 25,8%, nog steeds ruim onder het gemiddelde van 29%. Ik heb ook nog even gekeken naar de situatie in 2008, heel lang geleden, mijn vorige leven. Destijds was mijn woonquote 20,1%. Iets hoger dan nu, maar nog steeds ruim beneden het gemiddelde.

Wordt jij nog wijs uit die wirwar van statistiekjes?

11 abonnementen en het begin van Geldnerd

Het is al een wat ouder nieuwsbericht en veel andere bloggers hebben er ook al over geschreven. De meeste Nederlanders weten niet hoeveel abonnementen ze hebben. Gemiddeld zijn het er 11, zegt het NIBUD. We leven tegenwoordig in een abonnementen-economie, zelfs een fiets of een wasmachine kun je via een abonnement krijgen. Dat is fijn voor bedrijven (elke maand inkomsten) en riskant voor consumenten. Want voor je het weet vergeet je om het tijdig op te zeggen, en lopen de kosten gewoon door.

Voor Geldnerd bracht het nieuwsbericht ook herinneringen terug. Het was op een regenachtige zondag ergens in het najaar van 2003. Geldnerd en Ex hadden zich net af zitten vragen waar al hun geld naartoe ging. We verdienden heel aardig, maar ons spaarsaldo groeide niet echt. Dus op die regenachtige zondagmiddag werd er Aktie ondernomen. Onze bankboekingen werden gedownload uit internetbankieren, en geïmporteerd in Excel. Vervolgens ging ik ze ordenen, destijds nog maar in 10 categorieën. Allemaal met de hand, want ik had toen nog niet zoveel kennis van de mogelijkheden van Excel.

Een van de grote verbazingen was het aantal abonnementen dat we bleken te hebben. Toen we om ons heen keken in de woonkamer zagen we ook diverse tijdschriften nog in het plastic rondslingeren. Dat was makkelijk verdiend. We zijn veel abonnementen gaan opzeggen, de week erna gingen er wel 10 opzeggingsbrieven de deur uit (ze deden we dat toen, op papier). En we maakten een afspraak: allebei mochten we één tijdschriftabonnement houden.

Sinds die zondagmiddag in 2003 houd ik al mijn uitgaven bij. Dus treden er vrijwel geen vervelende verrassingen meer op. Dat is een fijn gevoel. Eigenlijk was die regenachtige zondagmiddag dus het begin van Geldnerd. En daar moest ik wel even aan terugdenken toen ik dat bericht las.

Uiteraard heb ik nog even in mijn administratie gekeken welke abonnementen ik heb. Ik kom op 9 stuks, waarvan 4 gezamenlijk met Vriendin. Vriendin heeft er iets meer, die is donateur van allerlei goede-doelen-clubjes. Alhoewel zich hier in huize Geldnerd meteen een discussie ontspon of dat abonnementen zijn… Gezamenlijk rekenen we Spotify, Netflix, internet en TV, en de museumjaarkaart. Voor mijzelf komt daar nog mijn lijfblad, de mobiele telefoon (SIM only), de loterij, NS en de webhosting voor Geldnerd bij.

Houd jij goed bij hoeveel abonnementen je hebt?

Boodschappenblog

Veel financiële bloggers schrijven regelmatig en gedetailleerd over hun boodschappen. Dat doe ik eigenlijk nooit. Maar ook als blogger moet je af en toen buiten je comfortzone durven gaan. Dus vandaag krijgen jullie inzicht in de boodschappen van Huize Geldnerd. Uiteraard wel “op z’n Geldnerds”, dus met grafieken en analyses.

Geldnerd houdt van lekker eten en een goed glas wijn. Mensen die hem kennen kunnen dat ook wel zien, ik ben geen vreemde op de schaal van de Bourgondische Massa Index. En zo ongeveer ‘om de hoek’ van Huize Geldnerd liggen een paar luxe winkelstraatjes. De verleiding van de luxe traiteur, het wijnhuis, het fijne kaaswinkeltje en de ‘groentenjuwelier’ is dus voortdurend aanwezig. Voordat wij vertrokken naar het Verre Warme Land woonden we ook al in deze buurt. Een paar winkeliers zagen ons node vertrekken, en toen wij eind 2016 terugkwamen in deze buurt hebben ze de omzetverwachting voor 2017 ook meteen weer verhoogd. Ik denk dat we ze niet teleurgesteld hebben.

Reguliere Boodschappen

Onze reguliere boodschappen komen vrijwel helemaal van de welbekende Grootgrutter uit Zaandam, die hier in Geldnerd City een ijzeren greep op de markt heeft. Gemiddeld eens in de 5 weken laten we ook de grote boodschappen bezorgen, want we hebben geen auto. Alle bulk- en houdbare goederen komen dan in grote kratten ons huis binnen. In 2017 en 2018 hebben we in totaal 21 keer boodschappen laten bezorgen door deze grootgrutter. We proberen dat wel zo te timen dat we door aanbiedingen en dergelijke geen bezorgkosten betalen. Verder proberen we maximaal 1 keer per week de boodschappen te doen, een taak die Vriendin met verve invult. Zij is veel beter in op de kleintjes letten dan Geldnerd.

Volgens de normbedragen van het NIBUD komen we in Huize Geldnerd (Vriendin en ikzelf) op € 12,44 per dag voor voeding, oftewel (x 365 / 12) op gemiddeld € 378,38 per maand. De werkelijke gemiddelde schade van onze boodschappen is € 390,01 per maand. Daarmee zitten we dus iets boven ‘de norm’. Maar hier zitten dus niet de ‘luxe boodschappen’ in. Wat er wel in zit zijn veel huishoudelijke- en schoonmaakartikelen. Eigenlijk valt dit mij nog heel erg mee.

De maandbedragen zie je in onderstaande grafiek. De erg lage maanden vallen samen met onze vakanties.

Speciaalzaken

In mijn administratie is ‘Speciaalzaken’ een aparte categorie. Daarin komen alle food-gerelateerde boodschappen terecht die niet van de grootgrutter komen. Oftewel, die luxe traiteur, het wijnhuis, het fijne kaaswinkeltje en de groentenjuwelier. Als ik dat in een grafiek uitzet, dan valt vooral op dat het heel erg fluctueert. Er zijn maanden dat we hier bijna niks aan uitgeven, maar er zijn ook maanden van honderden Euro’s. Gemiddeld praten we voor 2017 en 2018 over € 88,07 per maand.

De grotere uitgaven in deze categorie is met name mijn ‘guilty pleasure’ Nespresso, waar we een paar keer per jaar grotere hoeveelheden bestellen. Dat is 57,8% van de uitgaven in deze categorie voor 2017 en 2018. Daarna komt het lokale wijnhuis, met 24,7% voor deze periode. De resterende 20% bestaat uit allerlei kleinere posten.

Hoe staat het met jouw boodschappen?

Heb jij een financiële dode hoek?

Geldnerd en Vriendin zijn alweer een paar dagen terug in ons koude kikkerlandje, na enkele weken op warmere locaties vertoefd te hebben. Sinds ons verblijf in het Verre Warme Land duurt de Nederlandse winter te lang, en is ‘ie te donker en te koud, vandaar. En eigenlijk wilde ik nog een paar dagen van mijn vakantie genieten. Maar vandaag was er weer een nieuwsberichtje waar Opa Geldnerd zich ouderwets boos over maakt. Of verdrietig van wordt, daar ben ik nog niet helemaal uit.

Goed, het is er wel weer eentje in de categorie ‘onderzoekjes door en voor partijen die niet helemaal vrij zijn van belangen bij de uitkomsten’. Want dat kun je wel zeggen als het NIBUD in opdracht van de Rabobank onderzoek doet naar het financiële bewustzijn van ‘de Nederlander’. Het is vrijdag, dus verder is er niet zo heel veel nieuws. En dan haal je al gauw de headlines, ondermeer hier, hier, hier, en hier. Opvallend trouwens dat ik op het moment van schrijven (nog) niks over het onderzoek kan vinden op de website van het NIBUD zelf.

Op zichzelf zijn de conclusies weinig verrassend, het meeste is al wel eens langs gekomen. ‘We’ sparen te weinig, ‘we’ vinden de overheid en de pensioenfondsen verantwoordelijk voor onze financiële situatie na ons pensioen, ‘we’ willen wel sparen maar hebben er geen ‘extra geld voor’ (broehaha, leef lekker verder boven je stand dan…). ‘We’ liggen ook wel eens wakker over onze financiën, en ‘we’ hebben ‘een financiële dode hoek’.

En toch zijn er dan weer een paar dingen die me ergeren. Zoals het gegeven dat blijkbaar een op de vijf huizenbezitters zich niet realiseren dat ook een aflossingsvrije hypotheek ooit afgelost moet worden. Die geloven blijkbaar dat hun hypotheekverstrekker hen zo aardig vindt dat ‘ie ze tonnen cadeau geeft. Ook het kijken naar ‘de overheid’ bevalt me niks. De overheid is een onbetrouwbare partner voor je financiële toekomst, dus daar kun je maar beter niet op rekenen. Daar ben ik het dan wel weer eens met Barbara Baarsma van de Rabobank, die het ook zorgwekkend vindt dat minder dan de helft van de respondenten zichzelf het meest verantwoordelijk voelt voor de financiële situatie na pensioen.

‘Financieel bewusteloos’ is geloof ik de juiste term voor het financieel bewustzijn van ‘de Nederlander’. En Geldnerd blijft ervan overtuigd dat dit niet gaat veranderen. In elk geval niet zolang er niet meer aandacht komt voor (persoonlijke) financiën in het onderwijs, zowel basis als middelbaar. Liefst op een manier die duidelijk maakt dat omgaan met je geld ook leuk kan zijn. Want soms maakt onderwijs ook meer kapot dan je lief is….

Heb jij ook een extra spiegeltje voor je financiële dode hoek?

« Older posts

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑