Kunstnagels, fysiotherapie en voedingssupplementen

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Kunstnagels ja. Niet voor Geldnerd. Zelfs niet voor Vriendin. Maar wel voor Hondje… Eerder schreef ik over de ouderdomsklachten van ons Hondje. Dat wordt er allemaal niet beter op. Huppelde hij in maart nog vrolijk de trap op en af, sinds mei lukt hem dat echt niet meer.

Sinds eind mei kreeg Hondje dagelijks een dosis pijnstillers voor zijn artrose. Als vloeistof verstopt in een snoepje ging dat goed naar binnen. Maar de resultaten waren wisselend. Goede momenten en slechte momenten (het zijn niet eens dagen) wisselden elkaar af. Goede momenten waarop hij weer rondspringt, dat hij wil spelen en zijn balletje wil apporteren. Dat hij erop staat om een lange wandeling te doen (en vervolgens de rest van de dag voor pampus ligt van vermoeidheid). En slechte momenten waarop we hem naar het dichtstbijzijnde veldje dragen om met veel moeite zijn behoefte te doen. Het deed me pijn om het te zien.

En door het slepen van zijn achterpootjes sleten een paar nageltjes inmiddels zo ver af dat ze gingen bloeden als hij over harde ondergrond (trottoir, asfalt) loopt. Toen dat gebeurde hebben we de uitlaatservice even een weekje ‘on hold’ gezet. Met pijn in het hart. Want we weten dat ons Hondje dol is op de lange wandelingen met de uitlaatservice.

Fysiotherapie

Inmiddels hebben we enkele sessies gehad met een dierenfysiotherapeute. Als je me dit een paar jaar geleden gezegd had, dan had ik je uitgelachen. Daarbij merken we dat zijn reflexen goed zijn, maar de kracht in zijn achterpoten wordt duidelijk minder. Oefeningen helpen wel iets. We weten inmiddels (ook door andere symptomen) dat het neurologisch is, de signalen uit zijn achterlijfje komen echt met vertraging aan in zijn koppie. Niet ongebruikelijk bij lange hondjes van deze leeftijd. Ouderdomsdementie.

De fysiotherapeute suggereerde om eens te kijken naar kunstnagels. Die blijken er dus inderdaad ook te zijn voor honden. Het zijn kunststof hoesjes die je vult met speciale lijm en over de (in ons geval) zwaar afgesleten nagels van Hondje schuift. Vijf minuten drogen en klaar. Ze worden vooral gebruikt voor honden die zichzelf dwangmatig krabben, maar werken dus ook prima bij overmatige slijtage door artroseklachten. Hondje gebruikt ze nu een paar weken, en het voorkomt bloedingen. En als hij er eens eentje kwijtraakt, dan plakken we er gewoon een nieuwe op. Er zitten er 40 in de verpakking.

Nieuwe medicijnen

Begin juli bespraken we de situatie van Hondje opnieuw met de dierenarts. Ons Hondje heeft toen een injectie gekregen met een nieuw medicijn, Librela. Ik zie er veel discussies over voorbij komen op huisdierenfora. Voor ons Hondje werkt het vooralsnog zeer positief. Hij was 24 uur lang een beetje verdwaasd en suf na de injectie, maar dat zien we ook bij zijn reguliere jaarlijkse vaccinaties. Daarna merkten we een duidelijke verbetering in zijn welbevinden. Hij wandelt duidelijk soepeler en heeft meer energie.

De bedoeling is dat Hondje elke 4 – 6 weken een nieuwe injectie krijgt. We hopen dat de positieve effecten lang zichtbaar blijven.

Voedingssupplementen

Ons Hondje is altijd al een slechte eter geweest. Erg kieskeurig. De laatste tijd werd dat weer erger, hij verloor zienderogen gewicht. We voeren hem nu bij met gekookte kip (zijn lievelingskostje). En dat is uiteraard iets wat meneer tot op het bot uitmelkt. Voor de korte termijn hebben we er wel belang bij. Want op die manier krijgt hij ook zijn noodzakelijke voedingssupplementen binnen. Zijn oogdruppels, de visolie, en ook het groenlipmossel-extract. Van andere hondenbaasjes horen we hier positieve verhalen over. We proberen het gewoon.

Fysieke maatregelen

Met name sinds ons Hondje Librela krijgt gaat het echt een stuk beter met hem. Hopelijk blijft dat zo. Een traphekje voorkomt inmiddels dat hij zelfstandig de trap probeert op en af te gaan, want hij heeft al een piepend en in paniek bij de trap gezeten toen hij niet zelfstandig terug kon komen. En de uitlaatservice hebben we teruggebracht van vijf keer per week naar twee keer per week. De maandag en de donderdag. Vaker lukt het ons Hondje niet meer. Enkele dagen rust tussen de wandelingen. Helemaal stoppen met de uitlaatservice willen we niet. We merken aan alles dat Hondje er heel veel levensvreugde uit haalt. Die vermindering levert overigens wel een forse besparing op van € 160 per maand. De helft daarvan gaat dan wel weer op aan medicijnen en voedingssupplementen.

Blij Hondje

Hoe ver gaan we hiermee? Die vraag blijven we onszelf stellen. Zoals ik al eerder schreef is de levensvreugde van Hondje voor ons het belangrijkste. Zolang hij nog kwispelt als er iets leuks gebeurt, zolang hij nog wil spelen, zolang hij nog heel blij met de uitlaatservice mee gaat en nog blijer weer thuis komt, zo lang hij nog enthousiasme toont voor snoepjes en lekkernijen, zo lang we nog merken dat hij vreugde heeft in het hondenleven, en we geen tekenen zien van continue pijn of lijden. We hopen dat dat nog heel lang zo blijft!

En zo af en toe verrast het Hondje ons dan ook nog weer. Lijkt er sprake van een wonderbaarlijke herrijzenis. Want afgelopen week klom hij zelf weer aarzelend een keer de trap op toen wij even niet aan het opletten waren. Verbazingwekkend mormel…

Gaat jouw huisdier ook wel eens naar de fysiotherapeut?

Over ouderdom en gebreken

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Nee, deze blogpost gaat niet over Opa Geldnerd. Ook al is Geldnerd ook geen 20 meer en merkt ook hij af en toe dat niet alles meer is zoals het ooit was, per saldo ben ik zelf tegenwoordig best wel tevreden over mijn gezondheid en fysieke conditie.

Maar deze blogpost gaat over ons Hondje. In mijn meest recente blogpost over hem heb ik ook al geschreven over zijn ouderdomsgebreken. En hij wordt er niet jonger op, onlangs hebben we zijn veertiende verjaardag gevierd. Veroudering is natuurlijk ook een proces dat gewoon doorgaat, de tand des tijds is genadeloos voor elk levend wezen.

Met zijn doofheid weten we inmiddels goed om te gaan, de belangrijkste commando’s worden gewoon met handgebaren gegeven. Gebarentaal met ons Hondje. Voor zijn staar gebruiken we nu al een tijdje een voedingssupplement (VT Phak siroop), dat lijkt het proces wel iets te vertragen. Zijn ogen zijn er helderder door geworden, denk ik. De grootste zorg de afgelopen periode waren zijn gewrichten. Met name de achterpoten. We gaven hem al dagelijks een theelepeltje visolie bij zijn brokjes. Maar we merkten dat hij regelmatig met een pootje liep te slepen. Vooral net nadat hij was opgestaan na urenlang opgerold te liggen slapen. En bij vlagen had hij dus ook geen zin in zijn wandeling, af en toe moesten we hem dragen naar het dichtstbijzijnde grasveld om zijn behoefte te doen. Verder is hij nog vol levensvreugde, zo dribbelt hij nog steeds elke ochtend kwispelend naar de voordeur als de uitlaatservice hem komt halen.

Maatregelen

Maar na een week met een aantal moeizame dagen hebben we toch maar eens een afspraak gemaakt met de dierenarts. Na een uitgebreid onderzoek trok zij in elk geval de conclusie dat het ‘gewoon’ ouderdomsverschijnselen zijn. Artrose. En het is ook neurologisch. De zenuwverbindingen worden een beetje oud, de signalen uit zijn hersentjes bereiken de achterpootjes met merkbare vertraging. Nu kunnen we helaas geen glasvezel aan laten leggen langs de ruggengraat van ons Hondje. Gelukkig zijn er ook veel dingen die we al wel gedaan hebben en nog kunnen doen.

We hebben de afgelopen maanden al trapjes geplaatst zodat hij zelfstandig op de bank en op het bed kan klimmen (ja, dat mag ons Hondje!). Het springen lukte hem niet meer. En na een aantal mislukte sprongen merkten we ook dat hij steeds meer begon te aarzelen. Falen was slecht voor zijn hondenzelfvertrouwen. De traptreden zijn prima te doen voor hem en minder belastend voor de gewrichtjes, en daarmee kan hij langer zelfstandig door ons huis bewegen.

Verder kochten we een rugzak voor wandelingen. Vroeger wandelde Hondje rustig 15 kilometer met ons mee, maar tegenwoordig gaat na een kilometer of vijf het lampje uit, en moet er uitgebreid gepauzeerd worden om hem even rust te gunnen. We hebben nu een goede rugzak met een speciaal compartiment waar hij in kan zitten, met zijn kopje naar buiten om toch ook te genieten van de omgeving. De rugzak kan ook als draagzak op de buik gedragen worden. We hebben er inmiddels al mee geoefend, en Hondje is er al best wel goed aan gewend. Met dank aan Audrey van Een Of Andere Blog voor de tip!

En de dierenarts heeft ons ook nog medicijnen voorgeschreven. Hondje krijgt nu dagelijks een pijnstillertje (voor de kenner: Metacam), zodat hij comfortabeler kan lopen. Want als lopen pijnlijk wordt gaan hondjes het vermijden en verliezen ze ook weer veel spiermassa, en dat effect versterkt elkaar. De eerste resultaten vinden we hoopgevend, Hondje heeft duidelijk meer zin om te wandelen. We kregen ook het advies om vaker korte wandelingen te doen, liever vaker kort dan af en toe lang. Dat proberen we nu te doen, het is een welkome onderbreking van een thuiswerkdag. En binnenkort gaan we met Hondje naar een Dierenfysiotherapeut. Want ook fysiotherapie kan helpen om hem langer actief te houden. Daarbij willen we ook zelf leren hoe we oefeningen met Hondje kunnen doen.

Vroeger kon ik me al nooit voorstellen dat ik ooit een jas of ander kledingstuk voor een hond zou kopen. Dat punt zijn we hier jaren geleden al gepasseerd, een Hondje uit een Ver Warm Land heeft het zelfs hartje zomer nog koud in Nederland. Maar inmiddels ben ik dus ook officieel verworden tot zo’n first-world verwende burger die voor z’n huisdier zorg inkoopt die driekwart van de wereldbevolking zich niet kan veroorloven. Het is.

Administratie

In GnuCash heb ik overigens de administratie van de kosten van Hondje ook verder verfijnd. In mijn Excel-administratie had ik één (1) rekeningnummer voor alle huisdierkosten, maar in GnuCash heb ik een aparte groep Huisdierkosten aangemaakt. Daaronder aparte grootboekrekeningen voor Voeding en Snacks, Toebehoren (mandjes, speeltjes, trap, rugzak, dat soort dingen), Medische Kosten, Uitlaatservice, Hondenbelasting (die betalen we in Geldnerd City jaarlijks), en Overige.

Met het dierenartsbezoek, de trapjes, en de rugzak zijn we ook weer een paar honderd euro verder, en ook de dierenfysiotherapie is niet gratis uiteraard. Maar Hondje is nog steeds elke cent dubbel en dwars waard.

Ook houd ik sinds een tijdje een Hondendagboek bij. Ik noteer wat hij eet, zijn ontlasting, hoe de wandelingen gaan, en dat soort dingen. Naast mijn eigen Eetdagboek en Emotional Journal gaat dit in één adem mee. We hopen op die manier beter te kunnen herleiden wat er wel en niet helpt.

Eindeloos?

Hoe ver ga je hiermee? Want er zijn bijna geen grenzen meer aan de medische zorg die je voor je huisdier kunt kopen, als je je dat kunt en wilt veroorloven. Maar wij proberen realistisch te zijn. Niet alles wat kan is ook verstandig. We willen voorkomen dat ons Hondje structureel pijn gaat lijden. En we vinden zijn levensvreugde het belangrijkste criterium. Als leven lijden wordt en levenskwaliteit er onder lijdt, dan komt er een moment dat we afscheid moeten gaan nemen. Maar we hopen van harte dat dat moment nog héél ver weg ligt.

Vooralsnog gaat het zoals gezegd prima met de levensvreugde van ons Hondje. Hij wordt alleen maar eigenwijzer en mondiger nu hij ouder wordt. Zijn uitlaatservice vertelde dat hij tegenwoordig luidkeels piepend protesteert als het uitladen van de hondjes bij het bos of het strand hem te lang duurt. En ook Geldnerd en Vriendin krijgen tegenwoordig luidkeels commentaar van Hondje als we thuiskomen na een van onze schaarse dagjes op kantoor. Verwend mormel…

Welke ouderdomsgebreken heeft jouw huisdier?

APK-Keuring

Niet voor een auto, die hebben we niet. Ook niet voor mijzelf. Maar wel voor ons Hondje.

Hij is afgelopen week naar de dierenarts geweest. Het arme beestje heeft al zijn hele leven last van een slecht gebit. Er helpt geen poetsen tegen. Nog even los van het feit dat hij al panisch wordt als we met de hondentandenborstel aankomen. De hondentandpasta vind hij dan wel weer lekker, dat wel.

Het was dus tijd voor een kleine gebitssanering. Daarvoor moest het Hondje onder verdoving. Tegelijkertijd hebben we ook een bloedonderzoek laten doen. En ik heb de voorraad medicijnen (vlooien/teken en ontworming) weer aangevuld. Bibberend heb ik hem ‘s ochtends achtergelaten bij de dierenarts, en ‘s middags heb ik hem weer opgehaald. Waar hij bijna niet mee naar huis wilde, want hij zat zo lekker op schoot bij de assistente om geaaid te worden. De operatie is goed verlopen, hij heeft weer een prachtig gebit. Gelukkig hoefden er geen tanden verwijderd te worden, ons bijna 9-jarige hondje kan er weer eventjes tegen.

Tegelijkertijd heb ik ook weer een maandvoorraadje voer besteld. We verwennen ons beestje met goed voer zonder granen, vooral vlees. Wat we zelf nota bene niet eten. En er is ook een zak snoepjes en nieuwe kauwstokjes besteld die moeten helpen om zijn gebit schoon te houden.

Ons beestje kostte dus weer wat centjes. Net als vorig jaar. De operatie en het onderzoek kostten in totaal € 350. En het voer en de kauwstokjes waren € 80. Maar we hebben het graag voor hem over, want hij tovert iedere dag wel een glimlach op ons gezicht. En dat is onbetaalbaar.

Heb jij ook een duur huisdier?