Blog over (financieel) bewust leven

Label: markt

Knikkende knieën op de beurs

Het was geen fijne week op de beurs, die afgelopen week. Uiteindelijk eindigde mijn portefeuille 4,5% lager. In absolute termen: 1 maandsalaris. In de Slack-groep FIRE NL, kanaal #aandelen, begon het te zoemen.

Ik herken het gevoel. Natuurlijk ben ik ook niet blij met deze daling. Ik heb liever dat de beurs door blijft stijgen. Maar je weet dat dat niet altijd gebeurt. We zijn allemaal een beetje zenuwachtig, nu de stijgende markt al zo lang duurt. De meesten hebben de sterke daling van de beurs in 2008/2009 niet meegemaakt als actieve belegger, laat staan de dot-com crash in 2000/2001. En voor de meesten van ons staat er veel op het spel. Je kunt zomaar een paar jaar achterop raken op de weg naar je droom, de financiële onafhankelijkheid. Als je veel inlegt, dan staat er ook veel.

Het bewijst voor mij maar weer eens dat de aandelenmarkt niks met ratio te maken heeft, maar alles met emoties. En ook de schijnratio van geld en cijfertjes bestaat niet, het is emotie. Want wat is er nou helemaal gebeurd? Voor de meesten van ons is een stukje papieren waarde verdampt. En eigenlijk ook weer niets. Je bent immers niks kwijt totdat je jouw portefeuille verkoopt, Tom haalde deze bekende uitspraak afgelopen week ook aan in de Slack-groep. Balen als je nu moest verkopen, maar niks aan de hand als je jouw portefeuille gewoon vast kunt houden en nog een jarenlange (of decennia-lange) beleggingshorizon hebt. Een driejaars grafiek van de S&P500 index geeft ook voor mij wel weer een beetje perspectief over de gebeurtenissen van afgelopen week.

De beurs stijgt al min of meer sinds maart 2009. Ik reken met mijn eigen portefeuille sinds 1 januari 2013, toen ik na mijn echtscheiding ‘voor mezelf’ begon. Regelmatig vergelijk ik de optelsom van al mijn inleg met de huidige waarde van mijn portefeuille. En dan zie ik dat de aandelenmarkt ruim 35% mag dalen. Als dat zou gebeuren, dan zou ik nog steeds al mijn inleg over hebben.

Dat stelt me gerust, maar het is natuurlijk niet wat ik wil. Elke top in mijn portefeuille is de nieuwe norm. En vanaf die nieuwe top wil ik toch steeds weer hoger. Hebzucht, ook een zeer menselijke emotie.

Ook spreiden is een mechanisme om deze emotionele oprispingen te dempen. Dat doen wij ook. Elke maand zet ik de helft van mijn maandsalaris in voor mijn langere-termijn doelen. Een kwart maandsalaris naar de beleggingen, een kwart maandsalaris voor het (extra) aflossen van onze hypotheek. Die laatste levert elke maand lagere maandlasten op, ongeacht wat de aandelenmarkten doen. Ik maak dus altijd wel ergens ‘winst’. Ik weet het, het is allemaal jezelf voor de gek houden, maar psychologisch is het ook voor mij belangrijk.

Ik weet ook nog niet of ik stil kan blijven zitten wanneer de markt ooit weer 30 of 40 procent naar beneden gaat. Maar ik wil gewoon doorgaan. Ook omdat vorige crises, en mijn (terugkijkend) niet-optimaal (zeg maar: zwaar nadelig voor mijzelf) handelen daarin mij geleerd hebben dat dit voor de langere termijn de beste strategie is.

Hoe heb jij de afgelopen week op de beurs beleefd?

Hillary Trump of Donald Clinton?

201611-clinton-trumpGelukkig, het zit erop. De Amerikaanse presidentsverkiezingen. Samen met het Referendum over het Associatieverdrag met de Oekraïne en het Brexit referendum voor mij toch wel het dieptepunt van de democratie in 2016.

Toch belangrijk, die verkiezingen. Voor mij een belangrijke indicator voor de politieke (in)stabiliteit. Mijns inziens overschatten politici hun impact op de economie. Als het politiek een puinhoop is, dan heeft dat meestal een negatieve impact. Is het politiek stabiel, dan is de impact hooguit neutraal.

Stabiliteit of onzekerheid, dat is volgens mij dus de keuze. Een keuze voor Hillary of een keuze voor Trump. Ik ben zelf vooral blij dat ik geen Amerikaan ben. Ik denk dat ik deze verkiezingen dan thuis zou zijn gebleven. Maar, los van de standpunten van de beide kandidaten en wat ik daar persoonlijk van vind, ik denk wel dat een keuze voor Clinton een keuze is voor stabiliteit, en kiezen voor Trump is kiezen voor onzekerheid. En onzekerheid, daar houden markten niet van. Maar als ik zo kijk komt er wel een koopmoment aan op de effectenbeurzen. Want ik zie op dit moment veel rode cijfers op de financiële markten.

En nu afwachten wat er in het echt gaat gebeuren…

Wat vind jij van de uitslag?

Nadelen van een beleggingsstrategie

Voordat je het onderstaande bericht leest wil ik eerst weer even wijzen op mijn disclaimer. Want ik wil niemand meeslepen in mijn beleggingskeuzes…

De afgelopen maanden wordt ik geconfronteerd met de nadelen van mijn huidige beleggingsstrategie. Zoals jullie weten beleg ik niet in individuele aandelen, maar alleen in indexfondsen. En dat werkt prima zolang ‘de markt’ positief is. Maar als ‘de markt’ negatief is, dan gaat je portefeuille gegarandeerd dalen. Gelukkig is de markt sinds het voorjaar van 2009 grotendeels positief geweest.

Afgelopen weekend heb ik wat uitgebreider de tijd genomen om bij te lezen, te overdenken en de grafieken te analyseren (dankzij de handige tools van IEX). En dat is geen fijn beeld. In onderstaande grafiek zie je de Amerikaanse S&P500 Index. In groen het 200-daags voortschrijdend gemiddelde. In rood het 50 daags gemiddelde. In januari is zowel de stand van de S&P500 als het 50-daags gemiddelde onder het 200-daags gemiddelde gedoken. En dat voor de tweede keer in relatief korte tijd, want in de zomer van 2015 gebeurde hetzelfde. Het 200-daags gemiddelde vertoont een dalende lijn.

201602 S&P500 3Y

En een vergelijkbaar beeld voor de Eurostoxx50 index, een index van Europese aandelen. Ook hier weer in groen het 200-daags voortschrijdend gemiddelde en in rood het 50 daags gemiddelde. Hetzelfde beeld, met dien verstande dat het hier na de omslag in de zomer van 2015 niet meer beter is geworden.

201602 ESTX50 3Y

Voor mij is dat een belangrijk signaal. Want ik verwacht nu dat de markt dit jaar nog verder gaat dalen. Afhankelijk van wat er verder aan economisch nieuws komt, wat er met de dollar gebeurt, de Amerikaanse presidentsverkiezingen, het herstel in Europa (of niet), de olie, China, en al die andere factoren die roet in het eten kunnen gooien, denk ik dat ‘de markt’ nog wel 20 of 30 procent kan dalen. Ik ga dus voor een tijdje van strategie veranderen.

Inmiddels heb ik vrijwel al mijn posities afgebouwd, oftewel de fondsen verkocht. Ik houd alleen de fondsen gericht op dividendrendement, dat beschouw ik als mijn lange-termijn portefeuille. De rest is verkocht. Daarmee heb ik sinds 2009 een aardige winst verzilverd. Maar de vooruitzichten van mijn rendement voor 2016 zijn nu matig, want als spaargeld gaat het weinig opbrengen. Een deel heb ik nu in Obligatiefondsen gestoken. Daar verwacht ik ook geen fantastisch rendement, maar het zou beter moeten zijn dan de spaarrente.

Zo’n drastische stap heb ik eerder gedaan. In de zomer van 2008 heb ik al mijn beleggingen verkocht en mijn beleggingshypotheek omgezet naar een spaarhypotheek. Een paar maanden later ging Lehman Brothers failliet, en een half jaar later was ik heel blij met mijn besluit. En ben ik weer ingestapt.

Betekent dit dan dat ik niet meer beleg in 2016? Jawel! Want zoals de grafieken ook laten zien zijn er wel degelijk kansen in korte herstelrallies. Snel instappen en snel uitstappen. Maar dat is meer gokken dan slim beleggen, vrees ik. Verder ga ik eerst maar eens een tijdje afwachten. En hopen dat ik hier geen spijt van krijg.

Hoe kijk jij naar de commotie op de aandelenbeurzen?

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑