Opgeruimd Leven Systeem

Zonder heel veel van de nieuwste spullen in je huis ben je niet gelukkig. En efficiency is het grootste goed, want dan kun je meer dingen doen in een dag. Nee natuurlijk. Het leven wordt er alleen maar rommeliger en jachtiger door. En de meeste mensen onrustiger.

Ik heb daar ook last van. Teveel prikkels uit de omgeving die voortdurend binnenkomen. Een bombardement aan beelden, geluiden, geuren, spullen, mensen. Een miljoenmiljard administratieve dingen die om mijn aandacht schreeuwen. De ‘informatiesnelweg’ die het internet vroeger beloofde te zijn is tegenwoordig eerder een gigantisch riool. Ik gebruik het tegenwoordig vooral functioneel, en vermijd de (a)sociale media inmiddels zoveel mogelijk. Teveel spullen die proberen ons huis binnen te dringen. Het maakte me altijd al onrustig. Maar ik merk dat dit erger geworden is na de coronapandemie. De gewenning aan de eigen kleine bubbel heeft mijn tolerantiegrens voor ‘onrust’ verder verlaagd. En dat hoor ik ook van veel mensen om mij heen.

Voor mij is er maar één methode om dit het hoofd te bieden. Mijn systeem om het leven opgeruimd te houden. In mijn jaardoelen voor 2022 verwees ik er al naar. Een aantal bouwstenen van het systeem zijn al heel lang aanwezig. Tijd om het eens goed op een rijtje te gaan zetten.

Managen van Tijd

Voor de meeste mensen is geld een schaars goed. Ik heb mijn financiële systeem om mijn geld te managen, zodat ik geen last heb van die schaarste. Maar voor veel mensen is tijd nog schaarser dan geld. Je kunt het niet bijkopen of bijmaken. Het is een van de belangrijkste lessen die ik leerde uit Your Money Or Your Life, mijn belangrijkste klassieker in de boekenkast. Tijd is geld, en met alles wat je koopt ruil je een aantal levensuren voor goederen of diensten.

Door de jaren heen ben ik mijn tijd bewuster gaan managen. Bewustere keuzes gaan maken waar ik mijn tijd wel en niet aan wil besteden.

Als onderdeel van het bewustwordingsproces heb ik een jaar geleden een Weekschema gemaakt. Recent heb ik dat er weer eens bij gepakt en bijgewerkt. Vriendin en ik hebben geruild van wandelmoment met Hondje. Zij doet nu de ochtendwandeling, ik doe de wandeling aan het einde van de middag. En ik heb het aantal en de lengte van mijn sportmomenten fors uitgebreid. Wat blijft is voldoende ruimte voor nachtrust en een heel bewuste inkadering van de werkuren.

En net als sommige andere minimalisten heb ik zo mijn gewoonten. Het ochtendritueel, met daarin een rondje opruimen in de keuken, de woonkamer en de slaapkamer, en ook het wegruimen van schone en droge was. Het zorgt ervoor dat ons huis elke dag schoon en opgeruimd aanvoelt, dat zorgt ook weer voor rust in het hoofd. De gereserveerde ruimte in mijn agenda voor de lunch, even rust en weg van de werkplek. Mijn wekelijkse administratiemoment dat ervoor zorgt dat ik weet hoe ik er voor sta. Allemaal gericht op rust.

Voor mij werkt het om zoveel mogelijk dingen te plannen. Met de moderne elektronische agenda’s is dat ook een fluitje van een cent. Mijn sportmomenten, het dagelijkse rondje met Hondje, alles wat belangrijk is staat allemaal gepland in mijn agenda. Om te voorkomen dat de tijd ‘wegloopt’ naar andere (minder belangrijke) dingen. Verder heb ik jaren geleden al gezorgd voor rust op mijn mobiele telefoon. Dat zorgt, samen met een minimaal gebruik van social media, ook voor ruimte.

Managen van Spullen

Naast Vriendin is er nog een tweede belangrijke vrouw in mijn leven, Marie Kondo. Een jaar of zes geleden ben ik met de adviezen van deze Japanse opruimgoeroe aan de slag gegaan. Wat ik niet koop, hoef ik niet te gebruiken. Wat ik niet heb, hoef ik ook niet te verzorgen. Basisprincipes van het minimalisme. Mijn garderobe is geoptimaliseerd en elke zes maanden moet mijn kledingkast eraan geloven. Nou ja, bijna elke zes maanden. Maar ik houd dit nog steeds vol. Zelfs mijn sokken worden tot op de dag van vandaag volgens de leer van Kondo gevouwen.

Ook buiten de garderobe heb ik aandacht voor mijn spullen. Jaarlijks worden alle kasten in huis minimaal één keer doorlopen en opgeruimd, en ze zijn inmiddels allemaal geoptimaliseerd. Onderdeel van mijn ochtendritueel is een opruimrondje. Alles in ons huis heeft een vaste plek. Het kost een paar jaren om er te komen maar dan heb je er ook wel elke dag profijt van. Geen kinderen hebben (met de zooi die daar dan weer bij hoort) helpt natuurlijk ook… Minder spullen geeft meer ruimte en meer rust.

Managen van Administratief Leven

Als mens laat je overal administratieve sporen na. Of je dat nou wilt of niet. De overheden willen van alles van ons weten. We hebben abonnementen, nemen diensten af. een mens verzamelt in z’n leven kasten vol papier en (tegenwoordig gelukkig ook vooral) digitale informatie over de sporen die we nalaten. Het is makkelijk om daarin het overzicht te verliezen, en kost best wel wat werk om bij te houden.

Ik ben al jaren vrijwel volledig papierloos en heb een digitaal archief waarin ik alles opberg en ook terug kan vinden. Mijn administratie zorgt dat ik altijd weet hoe ik er financieel voor sta.

Verder probeer ik aandacht te hebben voor de beveiliging van mijn accounts en digitale informatie. Niet alleen veiliger, maar voor mijzelf ook handig om sneller in te loggen. Accounts die ik niet meer gebruik worden actief opgeruimd. Geen losse eindjes, ook administratief. Bewuste keuzes over de software waar ik mee werk. Over wat ik niet heb hoef ik ook niet na te denken. Ik heb alleen bankrekeningen die ik ook daadwerkelijk gebruik. Geen lidmaatschappen die ik niet actief gebruik. En daar wordt ook minimaal één keer per jaar even naar gekeken, met dank aan de reminders in mijn agenda.

Managen van Het Einde

Uiteindelijk wil ik spoorloos verdwijnen van deze planeet, daar maak ik geen geheim van. Ik heb maatregelen getroffen om de nalatenschap eenvoudig af te handelen en zorg dat er altijd een bijgewerkte set met instructies is voor de nabestaanden.

Vooral het managen van de digitale sporen is een aandachtspunt. Apple biedt vanaf iOS 15.2 de mogelijkheid van een digitaal testament. En ook onze eigen overheid geeft veel tips om je digitale nalatenschap te regelen. Ik zou het niet aangenaam vinden als mensen na mijn dood nog met mijn sporen geconfronteerd worden op het internet. Maar een ‘delete mij helemaal’ knop heb ik op internet nog niet kunnen vinden. Veel partijen maken het zelfs gewoonweg moeilijk om jouw sporen helemaal uit te wissen…. Dit is nog een aandachtspunt voor mij!

Hoe opgeruimd is jouw leven? En heb jij nog tips hoe ik mijn leven nog opgeruimder kan maken?

Eerder heb ik geschreven over mijn Werksysteem en mijn Gezond Leven systeem.

De kledingkast na anderhalf jaar corona

Ook bij Geldnerd glipt er wel eens iets weg. Laat ik een gewoonte varen. Loopt er iets uit de hand. Om er dan na een tijdje achter te komen dat dat misschien niet de meest handige actie was. En grote schoonmaak te houden en de gewoonte weer op te pakken.

Zo ook onlangs. Ik heb in het verleden veel tijd besteed aan mijn kledingkast. Ik heb er een systeem voor opgezet. En twee keer per jaar liep ik alles langs en verfijnde ik mijn systeem. Eind 2019 sloeg ik die stap over, omdat ik stevig aan het afvallen was door mijn gezondere leven.

En toen kwam Corona. Veranderde ons leven. Gingen we volledig thuiswerken. En veranderden mijn kledinggewoonten. Nog maar zeer zelden een pak aan. Zelfs niet meer iedere dag een overhemd. Spijkerbroek en trui, poloshirt in de zomer, werden het nieuwe uniform. Mijn ‘nette schoenen’ slijten nauwelijks meer. En de halfjaarlijkse kledingkastcontrole werd overgeslagen. In het voorjaar van 2020, in het najaar van 2020, en ook in het voorjaar van 2021.

Maar onlangs werd de situatie toch onhoudbaar. Steeds meer kleding was niet toonbaar meer. Slijtage en gaatjes die je niet ziet in de videovergadering maar wel op kantoor. Waar ik toch af en toe weer naartoe moet. Tegelijkertijd zat mijn Kledingpotje overvol, ik heb de afgelopen anderhalf jaar nauwelijks iets uitgegeven aan kleding. Het was dus tijd voor Actie. Alhoewel: als het ‘hybride werken’ bij de Rijksoverheid een beetje aanslaat heb ik tot mijn pensioen voldoende kostuums om te dragen.

Onlangs op een regenachtige vrijdag heb ik weer een drastisch rondje kledingkast gedaan. Het was nodig. Meer dan de helft van mijn t-shirts ging weg. Een kwart van mijn overhemden. De helft van mijn sokken (de paren, het is niet zo dat ik alleen maar mijn rechtersokken of linkersokken heb weggegooid). Het was een behoorlijke klus. Wat normaliter een klein uurtje kost als je het bijhoudt, kost al gauw een uur of drie als je het twee jaar verwaarloost. Twee vuilniszakken met kleding gingen naar de textielcontainer. En in de week daarna werden er een aantal pakketjes met vervangende kledingstukken afgeleverd bij Huize Geldnerd. Er staan nog wat aankopen in de planning, en als de zomercollectie 2022 opduikt heb ik daar ook nog wat aanvulling nodig.

De kledingkast is weer onder controle en het systeem is weer in ere hersteld. En het is een les voor mijzelf. Systemen en gewoontes werken alleen als je ze volhoudt. Dat gaan we dus opnieuw proberen.

‘Aangestoken’ door Geldnerd is Vriendin de dag erna overigens ook aan de slag gegaan. Ook uit haar kledingkasten kwamen twee volle vuilniszakken voor de kledingcontainer. We hopen dat er mensen blij zijn met onze spullen.

Laat jij ook wel eens een systeem los? En krijg je daar wel eens spijt van?

Geldnerd’s Boekenlijst

Veel bloggers publiceren lijsten met hun favoriete boeken over persoonlijke financiën, beleggen, financiële onafhankelijkheid en minimalisme. Niet zelden Eigenlijk altijd met ‘affiliate links’ naar BOL.com of andere online boekenwinkels, in de hoop dat jij daar dan op klikt en iets koopt zodat er weer wat centjes naar de eigen bankrekening vloeien. Geldnerd heeft nog nooit iets gedaan met affiliate marketing, maar hij is wel dol op boeken. En hoewel ik veel financiële kennis en inspiratie van andere blogs haal, zijn er ook boeken die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan mijn eigen reis naar een minimalistisch en financieel onafhankelijk leven. Links en rechts heb ik er in verschillende berichten wel eens naar verwezen, maar ik heb ze eigenlijk nog nooit op een rijtje gezet. Bij deze. En helemaal zonder ‘affiliate links’.

Your Money Or Your Life – Joe Dominguez & Vicki Brown

Voor mij (en niet alleen voor mij) was dit boek het begin van mijn reis naar financieel bewuster leven en financiële onafhankelijkheid. Het is dan ook een klassieker met een grote K, het origineel verscheen in 1992. Ik heb het rond 2002 gelezen.

Ik herinner me nog de schok toen ik de eerste keer mijn werkelijke uurloon uitrekende. Veel lager dan ik mijzelf voorhield, door een grote hoeveelheid reisuren en onbetaalde overuren, en stevige uitgaven voor dure kostuums en toebehoren. En de vervolgschok toen ik begon om mijn inkomsten en uitgaven bij te houden, en me dus ook realiseerde hoeveel werk-/levensuren al die uitgaven mij kosten.

Maar het belangrijkste is toch wel dat dit boek mijn denkproces gestart heeft. Over geld, hoe ik er mee omga, wat ermee zou kunnen, over eenvoud en complexiteit bij de inrichting van je eigen leven. Zo’n start van dit denkproces kun je natuurlijk op allerlei manieren krijgen. Maar voor mij begon het bij dit boek. En daarom zal het voor altijd bovenaan mijn boekenlijstje staan.

The Little Book of Common Sense Investing – John C. Bogle

Beleggen doe ik al heel lang. En heb ik heel lang verkeerd gedaan. Op zoek naar de koopjes of de fondsen die het zeker gingen maken. Beetje kopen. Beetje verkopen. Dure beleggingsfondsen. Geen idee waarom eigenlijk, al had ik er altijd wel een rationeel verhaal bij. Het heeft me regelmatig geld gekost.

Totdat ik John C. Bogle ontdekte. De oprichter van Vanguard en volgens velen de uitvinder van de goedkope indextracker. Zijn boekje ‘The Little Book of Common Sense Investing’ uit 2007, met een nieuwe editie in 2017, was een eye-opener voor mij. Niks dure fondsen. Niks ingewikkelde analyses. Breed spreiden, lage kosten, en gewoon doorgaan. Ik hoef de markt niet te verslaan. Dat lukt toch bijna niemand, en al helemaal niet structureel. Maar als de aandelenmarkt 7% rendement per jaar maakt en ik ook, dan heb ik helemaal niets te klagen.

John C. Bogle is op die manier erg bepalend geweest voor mijn beleggingsfilosofie. Ik ben een ‘Boglehead’, en ik ben daar trots op. Ook John C. Bogle staat dus absoluut op mijn boekenlijstje. Collega-blogger Start To FIRE heeft overigens twee interessante blogposts geschreven over de filosofie van de ‘Bogleheads’.

Marie Kondo – The Life-Changing Magic of Tidying Up

Je zou het nu niet zeggen, maar vroeger was Geldnerd erg op spullen georiënteerd. Merkdingetjes, dure meubels, dat soort dingen. Grote bakken met geld gingen daar naartoe. Maar toen kwam er een echtscheiding en merkte ik dat er nauwelijks dingen waren die ik mee wilde nemen. En vervolgens verhuisde ik zeven keer in zeven jaar tijd. Twee verhuizingen waren intercontinentaal (naar het verre Warme Land en weer terug) en een paar verhuizingen waren naar gemeubileerde appartementen of woningen. In december 2016, bij de verhuizing naar Geldnerd HQ, had ik voor het eerst in jaren al mijn bezittingen weer onder één dak. Sommige had ik vier jaar niet gezien. En niet gemist.

Ergens in de tussentijd had ik een boek gelezen van een Japanse opruim-goeroe, Marie Kondo. The Life-Changing Magic of Tidying Up. De eenvoud van haar aanpak sprak me erg aan. En dus ben ik ‘m toe gaan passen op mijn spullen. Eerst op kleine schaal, maar later heb ik ook moeilijke thema’s als memorabilia aangepakt. Mijn kledingkast is ook gerationaliseerd en sinds een paar jaar vouw ik zelfs mijn sokken op de door Marie Kondo gepredikte wijze.

Door Marie Kondo heb ik een rustige omgeving weten te creëren, die ook zorgt voor rust in mijn hoofd. Zelfs mijn werksysteem is deels gebaseerd op de principes van Marie Kondo. Daarom verdient ook zij een plaatsje op mijn boekenlijstje.

Loslaten en anders leven

Afgelopen jaar is er een nieuw thema mijn leeslijst in geslopen. Dat heeft te maken met het loslaten van de dingen die je vast lijken te binden aan je huidige leven, en de zoektocht om je eigen leven anders in te richten. Dat klinkt misschien een beetje als een mid-life crisis, maar die heb ik al wel een paar jaar achter mij liggen. Onderstaand in elk geval drie boeken die ik het afgelopen jaar gelezen heb en die ik zeer de moeite waard vond rond dit thema. Als je snel bent heeft Lonneke Lodder misschien nog een exemplaar van haar boek voor jou.

En verder…

Er verschijnen tientallen honderden boeken over persoonlijke financiën, beleggen, minimalisme en aanverwante thema’s. Goeroe’s bouwen er hele levensstijlen omheen. Ik heb er een aantal gelezen. Soms wel aardig, maar voor mij geen toppers. De boeken die ik eerder in deze blogpost noemde hebben die status voor mij wel. Het zijn stuk voor stuk klassiekers die Geldnerd gemaakt hebben tot wat hij nu is. Maar dat is een persoonlijke voorkeur natuurlijk.

Wat zijn jouw favoriete boeken?

Genoeg

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Dat ik er minder over schrijf, wil niet zeggen dat ik er niet meer aan doe. Integendeel, zou ik willen zeggen. Minimalisme. Maar het is hier zover doorgevoerd in het dagelijks leven dat het mij al nauwelijks meer opvalt.

Minimalisme

De definitie van minimalisme die mij het meest aanspreekt komt van de Amerikaanse ‘goeroes’ van BecomingMinimalist.com. Minimalisme is het naar de voorgrond halen van de dingen die we het meest waarderen en het verwijderen van alles wat ons hier juist van afleidt. Het vereist steeds weer een bewuste beslissing omdat het een levensstijl is die ingaat tegen de cultuur van overconsumptie die ons omringt. De wereld waarin we leven is niet vriendelijk voor het streven naar minimalisme. De cultuur en meedogenloze reclamecampagnes roepen ons op om meer, beter, sneller en nieuwer te kopen. De reis naar het vinden van eenvoud vereist voortdurende aandacht.

Rust

Als jullie nu bij mij naar binnen zouden kijken dan kon je zien dat ik dit stukje zit te tikken aan een vrijwel leeg bureau. Die ziet er nog ongeveer hetzelfde uit als een jaar geleden. Van de plannen die ik destijds had om de werkplek verder in te richten heb ik niets gerealiseerd. Wel heb ik voor een paar tientjes een tablethouder gekocht. Gedurende de werkweek zit daar de zakelijke tablet in, die ik gebruik voor de meeste videovergaderingen. Dat geeft meer vrije ruimte op het bureau, die ik gebruik voor… niets eigenlijk. Ik gebruik zelfs geen schrijfboekje meer. Al mijn aantekeningen verwerk ik meteen elektronisch, in mijn huidige functie heb ik een systeem uitgewerkt waar alle acties en aandachtspuntjes en stukken logisch in passen. Dat kostte 6 maanden, in die tijd gebruikte ik juist wel papier. Maar nu is het niet meer nodig. Een leeg bureau geeft rust en focus.

Om mij heen dichte kasten, ook gericht op rust. En zelfs als ik mijn eigen kast opentrek is die erg leeg. Een schap met memorabilia, een schap met een paar dichte opbergdoosjes met kantoorartikelen en ICT-accessoires (kabeltjes en zo, alleen voor apparaten die ik nog daadwerkelijk gebruik), en een schap met één klapper en een bakje met wat losse spullen als de cardreaders voor het internetbankieren. De twee schappen daaronder zijn voor Hondje. Daar bewaren we zijn medicijnen, snoepjes, zijn voer, jasjes en speeltjes. Ja, onze hond draagt jasjes. Weet je hoe koud de Nederlandse winter is als je geboren en getogen bent in een Ver en Warm Land? Verder staat hier in mijn werkkamer alleen maar een SONOS speaker. En op de vloer een mand en drinkbakje voor ons Hondje. Daar ligt hij vaak ‘s middags te slapen, nadat de uitlaatservice hem thuisgebracht heeft.

Onze woonkamer is ook een oase van rust. Een aannemer die een tijdje geleden kwam kijken voor een klusje vroeg ons zelfs wanneer de rest van de meubels zou komen. Die komen niet. Onze schoonmaakster is er blij mee. Die hoeft niet duizend-en-een dingen te verplaatsen als ze bezig is met haar ronde. En daarna weer terug te zetten. Dat scheelt haar een hoop tijd (en ons dus geld). Als Vriendin en ik zitten te kijken naar een programma als BinnensteBuiten dan zien we vaak huizen die totaal volgepropt staan met spullen. Brocante. Een duur woord voor oude lelijke rommel, wat mij betreft. Ik word er onrustig van. En dat wil ik niet. Deze wereld heeft al genoeg teveel prikkels. Ik geniet elke keer weer van de rust als ik onze woonkamer binnenkom. En elke ochtend neem ik de woonkamer en de keuken mee als ik, na het ontbijt, een opruimrondje doe. Zitgedeelte opgeruimd, kussens recht, de bakjes van Hondje schoon en bijgevuld, idem het koffie-apparaat, afwas weg, aanrecht leeg, doekje erover. Schoon. Opgeruimd. Rust. Daar hebben we de hele dag plezier van. Elke dag.

Ballast

Onze spullen zijn een grotere belasting voor het milieu dan ons reisgedrag of de hoeveelheid vlees die we eten, las ik een tijdje geleden in het AD. Mijn persoonlijke bezittingen (inclusief kleding) passen in 5 verhuisdozen en 2 koffers. Dat voelt prettig. Niet om snel weg te kunnen, want het bevalt me hier uitstekend. Maar wel omdat het betekent dat ik weinig ballast heb.

En toch kom ook ik nog om in de spullen. Onlangs bedacht ik dat ik geen fatsoenlijke ‘tussenjas’ had om op koudere en nattere voorjaarsdagen (het gemiddelde in Nederland?) ons Hondje uit te laten. En vervolgens realiseerde ik mij dat ik een opbergdoos heb met wandeluitrusting voor lange afstandswandelingen. Met daarin nog twee jassen die hiervoor geschikt zijn. En dan ben ik toch echt al een jaar of 10 met minimalisme bezig… Gelukkig had ik dit inzicht voordat ik een nieuwe jas kocht. En de jas uit de doos is misschien niet meer hip, maar dat heeft mij nog nooit geïnteresseerd. Ik heb een ‘klassieke’ kledingsmaak. En val qua leeftijd inmiddels ook wel onder de ‘klassiekers’.

Sneller en Complexer

Hebben jullie dat ook? Het gevoel dat de hele wereld steeds sneller en complexer wordt? Ik ben natuurlijk een ouwe zak en kan niet meer zo goed meekomen. Maar toch heb ik de stellige indruk dat het allemaal steeds complexer wordt. Het is ook makkelijker om iets complex te maken dan om het eenvoudig te maken, dat merk ik wekelijks in mijn werk. Het moet ook allemaal steeds sneller. Ik ben één van de weinigen die nog protesteert als er weer eens iets binnen twee dagen moet gebeuren zonder dat duidelijk is waarom dat moet. Meestal blijkt dan dat het helemaal niet hoeft. Dat scheelt een hoop onrust.

Ik heb daar geen zin meer in. Begin dit jaar ben ik overgegaan naar een vierdaagse werkweek. Daarmee ben ik, voor mijn gevoel, uit de Megasekte van de Hardwerkenden gestapt. En dat bevalt uitstekend. Op dinsdagavond komt Zaagmans om de week doormidden te zagen. De vierdaagse werkweek in combinatie met het thuiswerken geeft enorm veel rust en regelmaat. Daar word ik een blijer mens van.

Optimaliseringsdrang

Naast dat ik al bijna zes jaar schrijf op deze blog, volg ik ook heel veel andere financiële blogs. Een nogal beweeglijke collectie, want bloggers komen en gaan. En als je veel leest dan zie je ook opvallende overeenkomsten en verschillen. Ik zie op de meeste plekken een enorme optimaliseringsdrang. Wat is de allerbeste hypotheek, de beste beleggingsstrategie, de allergoedkoopste broker, het beste fonds, net die ene euro extra verdienen en besparen.

Het klopt, kosten zijn een belangrijke factor in het uiteindelijke rendement. Maar de ontwikkeling van de huizenmarkt en de aandelenmarkten heeft uiteindelijk veel meer impact op mijn rendement. En juist daar heb ik geen invloed op. Dat kan ik niet compenseren met dat ene Eurootje extra besparen. Dan ben ik maar een jaartje later financieel onafhankelijk, toch? Of eerder, als de markt meezit. Dat is wat het Stoïcisme ons leert. Voel je niet slecht over zaken die je niet direct kan veranderen, maar accepteer en waardeer dat juist.

Genoeg

Het gevoel hebben dat je genoeg hebt. Dat is de zoektocht. Want als je steeds meer wilt wordt de reis eindeloos.

Wanneer is het voor jou genoeg?

Als zand tussen je vingers door…

Inmiddels is Geldnerd een oude man, maar ook toen hij nog jong was hechtte hij al veel waarde aan Rust. En met rust bedoel ik niet (alleen maar) slapend in bed liggen. Die aandacht voor rust is niet minder geworden, integendeel.

Van Dale’s Woordenboek definieert rust (de; v(m)) als toestand die intreedt bij het ophouden van vermoeienis of inspanning: tot rust komen; iem. met rust laten niet storen; in ruste gepensioneerd, als slaap, als stilte, of als pauze in bijvoorbeeld een sportwedstrijd. Er is ook een werkwoord rusten. Dat herken ik, want rusten is soms heel veel werk, en dan is het goed dat er ook een werkwoord voor is. Het werkwoord rus·ten (rustte, heeft gerust)  betekent rust houden na inspanning of vermoeienis, als slapen, als in het graf liggen (hier rust…), als liggen, staan, zich bevinden (er rust een vloek op…), en als gedragen worden door (de muur rust op twee kolommen) met nog wat meer obscure gebruiksvormen.

Rust is in de huidige samenleving een schaars goed geworden. Al jaren is het hippig om ‘druk’ te zijn. Geen lege gaatjes in je agenda, en bruisen van de activiteit op je eigen fake news kanalen social media. Geen ruimte om rust te nemen, geen ruimte om iets anders te tonen dan succes en populariteit. FOMO (Fear Of Missing Out) is een begrip geworden. En dus gaan we allemaal maar door tot we tegen een muur opbotsen.

De afgelopen jaren heeft Geldnerd hard gewerkt aan zijn rust. De grootste overwinning op mijzelf was de invoering van mijn vierdaagse werkweek per 1 januari 2021, na succesvolle experimenten in de zomer van 2019 en het tweede halfjaar van 2020. Ook gezonder en regelmatiger leven helpt hierbij.

Toch merkte ik de afgelopen maanden dat die vierdaagse werkweek mij nog niet opleverde wat ik ervan hoopte. Nu is dat misschien niet zo vreemd in deze bizarre coronatijd. Alle normale vormen van ontspanning en intermenselijk verkeer zijn immers op een laag pitje komen te staan. Geen borrel met vrienden, geen etentjes buiten de deur, geen bezoek aan museum of theater om de geest te verrijken. Ik heb daar last van, merk ik. Schreef eerder al over het gebrek aan perspectief. Maar dat was niet het enige.

Weekschema

De afgelopen weken heb ik een grondige analyse gemaakt van de manier waarop ik mijn tijd besteed. Naast mijn vierdaagse werkweek zijn mijn blogactiviteiten een tijdvreter, dat zal iedere blogger herkennen. Die blogactiviteiten vallen uiteen in twee delen, onderzoek en schrijftijd voor eigen blogposts, en de ‘tijd daaromheen’. Social media, andere blogs lezen, dat soort dingen. Het eerste deel is redelijk goed planbaar. Het tweede deel is een ‘tijdvreter’ die zich erg verspreidt over de week. En dan doe ik nog niet eens mee aan affiliate marketing en media-optredens en dat soort nieuwerwetsigheden waar sommige (meer commercieel ingestelde bloggers) zich mee bezig houden.

Onderstaand een globaal overzicht van hoe Geldnerd zijn tijd besteedt. Ik ben van de regelmaat, dat zie je aan mijn slaap- en werkschema. Er zit soms een kwartiertje of half uurtje verschil tussen de dagen, maar meer niet. Mijn ochtendritueel is simpel: Hondje gaat uit, een rondje journaals, een krant en blogjes bijlezen tijdens het ontbijt, douchen en aankleden en aan de slag. Maandag tot en met donderdag staat in het teken van werk. Ook eind van de middag gaat Hondje weer uit, en daarna koken, eten en opruimen. Op vrijdag en in het weekend probeer ik te sporten, maar dat staat door de maatregelen al even op een laag pitje. Dat geeft niet, ik pak het weer op als dat kan. In de loop van de avond nog een wandeling met Hondje en op tijd naar bed.

Het lange weekend, vrijdag tot en met zondag, is anders. Niet zozeer qua slapen en opstaan, maar wel qua activiteiten. Zaterdagochtend is voor administratie en schrijven van blogjes. Meestal beantwoord ik dan ook de mails die gedurende de week binnenkomen. Een deel van de vrijdag wordt besteed aan klussen die gedurende de week naar voren komen. Boodschappen doen, dingen uitzoeken, klussen in huis of tuin. Buiten de ochtend- en avondrituelen hoeven we gelukkig niet heel veel te doen in de huishouding, daar hebben we onze schoonmaakster voor.

Als ik in mijn weekschema kijk zou ik dus een zee aan tijd over moeten houden. Maar dat voel ik niet zo. De tijd glipt tussen mijn vingers door, als zand. Met kleine dingetjes. Die niet altijd voldoende ‘sparks of joy‘ brengen. Tijd voor actie dus.

Veranderingen

Ik heb in elk geval besloten om mijn blogactiviteiten fors terug te brengen. Voorlopig blijf ik wel schrijven, al herinner ik mijzelf er wel weer eens aan dat ik echt niet meer twee keer in de week hoef te publiceren. Maar alle activiteiten daaromheen zet ik op een laag pitje. De social media apps zijn inmiddels van mijn telefoon en tablet verwijderd. Weer even grote schoonmaak, zoals ik een paar jaar geleden ook van Facebook afgestapt ben.

Ik snij ook in andere onderdelen van mijn leven. Minder mediatijd bijvoorbeeld. Van nieuws kijken word je niet blij, goed nieuws verkoopt geen kranten en geen reclamezendtijd. Dus is er een hoop vervelend nieuws dat mijn leven niet verrijkt. Daar ga ik weinig aan missen. Tijd om andere dingen te gaan doen. Ruimte te maken voor nieuwe dingen in het leven en voorbereiden op het leven na de coronatijd. De wereld is groter, laten we dat niet vergeten.

De tijd die hiermee vrijkomt wil ik besteden aan dingen waar ik wel blij van word. Meer boeken lezen bijvoorbeeld. Er gaan nu weken voorbij waarin ik geen boek aanraak. Vaak vind ik daar gewoon de rust niet voor. Ook wil ik meer tijd besteden aan andere vormen van ontspanning. Weer eens helemaal in een spel duiken. Me weer eens helemaal verdiepen in mijn oude liefde Civilization bijvoorbeeld. Of Carcassonne, het bordspel waar Geldnerd en Vriendin dol op zijn. De tijd gaat zich wel opvullen. Op weg naar het volgende moment dat ik het gevoel krijg dat het weglekt. En ik een nieuwe analyse maak van mijn tijdsbesteding.

Kijk jij wel eens hoe jij jouw tijd besteedt?

Marie Kondo rukt verder op

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Het is geen geheim dat Geldnerd fan is van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zelfs mijn sokken moesten eraan geloven. En toch… Toch is het nog steeds mogelijk om verder te optimaliseren. Marie Kondo rukt verder op in ons huis.

Ken je dat? Van die plekken in je huis waar troep zich als vanzelf weet te verzamelen? Onlangs moesten drie van die notoire hotspots eraan geloven. Het begon eigenlijk met eentje, maar van het een kwam het ander. Het ging om de voorraadkast in de keuken, het kastje onder de gootsteen en uiteindelijk ook een van onze vaste bergkasten. Opruimen leidt tot opruimen, zullen we maar zeggen.

Gootsteenkastje

Het begon in het gootsteenkastje. Onze keuken heeft een L-vorm, en de gootsteen zit naast het hoekelement. Het kastje eronder loopt helemaal door tot in de hoek. Extra diep en veel ruimte, maar erg inefficiënt. Vooral veel loze ruimte. Tel daarbij op dat er zich allerlei flessen en potjes en schoonmaakbenodigdheden verzamelden. Het was dus verworden tot een dertien in een dozijn chaotisch keukenkastje.

Allereerst heb ik het kastje helemaal leeggehaald en van binnen schoongemaakt. Vervolgens heb ik in het diepe gedeelte van het kastje een extra legplank gemaakt. Hiermee is dat gedeelte beter te benutten. Ook heb ik een haakje gemaakt aan de binnenkant van het deurtje. Daar hangen we de afwasbak aan op. Want die nam bovenmatig veel legruimte in beslag.

Vervolgens ben ik eens goed door de inhoud van het kastje heengegaan. Er stonden vooral veel dubbele flessen. Maar onze voorraad bewaren we elders, dus die gingen naar de grote opbergkast. Waarover later meer. Er stonden ook een aantal flessen schoonmaakmiddel die we helemaal niet gebruiken in de keuken. Ook die gingen in de bak voor verhuizing naar de opbergkast. Het keukentextiel (handdoeken, theedoeken en vaatdoeken) heb ik op keurige stapels op het nieuwe plankje gelegd. De afwasbak aan de deur, en de overgebleven flessen netjes op een rijtje.

De spullen die toen nog op het aanrecht lagen, kon ik sorteren in drie categorieën: afwas en afwasmachine, reinigingsdoekjes, en overige (vooral borstels). Hiervoor kwamen er drie opbergbakjes. Er slingert niets meer los rond in het kastje, alles heeft een plek. Dat is toch wel een van de basisprincipes van ‘opruimen en opgeruimd houden’.

Ik heb helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Voorraadkast

Ook de voorraadkast in de keuken had wat aandacht nodig. Groot, en met diepe schappen. Ik heb een haat-liefde verhouding met diepe schappen. De eerste gedachte is ‘veel oppervlakte, hoera’, maar door de diepte zijn ze vaak minder praktisch in het gebruik. We hadden al geëxperimenteerd met verschillende opbergsystemen, maar het was nog niet ‘af’. En daardoor een rommeltje.

Het begint hetzelfde. Eerst helemaal leegruimen en schoonmaken. Het aanrecht was te klein, en we hebben best een groot aanrecht.

Vervolgens sorteren. Ontbijtgranen. Houdbare etenswaren, zoals bloem en verschillende pasta’s. Deels in al dan niet geopende pakken, deels in potten. Zie ik daar nou beestjes lopen in dat pak? Ja, getver. Dit is het Verre warme Land niet! De vuilniszak raakt voller en voller. Gewetensbezwaren, voedsel-weggooi-schaamte. Er moeten dus meer potten komen, en die zijn er inmiddels. Daarmee kunnen we de dingen veel beter opbergen en is er minder kans op ongedierte.

De tweede categorie. Kruiden en specerijen. Best wel veel potjes. Ook hiervoor komen er opbergbakjes en rekjes. Daarmee zijn ze veel netter op te bergen en beter te vinden en gebruiken.

Dan noten en andere gedroogde vruchten. Prima spul voor een opbergbakje. En alle soorten olie. En de accessoires voor onze keukenmachine. Alles komt keurig bij de juiste categorie te liggen.

Ook hier helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Opbergbakjes en Mijn Eerste Keer

Opbergbakjes. Het grote geheime wapen. Marie Kondo heeft een productlijn en verdient er veel geld mee. Ik ben door de behoefte aan opbergbakjes en dozen, voor het eerst in mijn leven, bij de Action geweest. Ik haat die winkel tot in het diepst van mijn ziel, die tempel van alles wat fout is aan het consumentisme. Maar je krijgt er wel heel veel (opbergbakjes) voor weinig geld. Vriendin en ik hadden dus een uitstapje, en kwamen beladen met alle mogelijke opbergmiddelen weer thuis. Voordat jullie denken dat we in het wilde weg gekocht hebben: we hebben van tevoren een keurig lijstje gemaakt, en daar hebben we ons ook keurig aan gehouden.

Opbergkast

En dan het pièce de résistance. De ultieme rotzooiverzamelaar. Dat is de beste omschrijving van deze opbergkast. Niet in de keuken, maar op onze slaapverdieping. Een inbouwkast met een stellage erin, 50 centimeter diep. Ik heb er eerder al eens over geschreven, dit is de plek waar alle rommel zich verzamelt waar we elders geen plek voor hebben.

Deze kast is een manusje van alles en erg groot. Dat is ook een van de oorzaken van het probleem. We bewaren er ons gereedschap. De schoonmaakspullen staan er, inclusief de voorraad schoonmaakmaterialen. En verder liggen er allerlei ‘bewaardingen’. En met zo’n naam weet iedere Marie Kondo fan dat er gevaar dreigt. Reserve-onderdelen van meubels, bijvoorbeeld. Potjes verf. Een doos met schroeven, pluggen, en dat soort dingen. Een doos met kit, lijm en muurvuller. Allemaal van die dingen die in de meeste huishoudens wel rondslingeren, hoop ik.

En daar kwamen dus nog wat dingen bij uit het gootsteenkastje. Terwijl de kast al uitpuilde en rommelig oogde. Ook voor deze kast kwamen er dus een aantal opbergoplossingen, ook deze kast werd uitgeruimd, de dingen werden gesorteerd en op de juiste bestemming opgeborgen. Voor sommige dingen was dat helaas de afvalemmer. Maar ook deze kast kan er weer even tegen.

Klein grut

En toen we toch bezig waren… Heb ik ook maar de doos met elektra (verlengkabels, reservelampen, dat soort dingen) uitgezocht en opgeruimd. En Vriendin had in de keuken het kastje met pannen al aangepakt. Kortom, Huize Geldnerd is klaar voor de herfst. Of gewoon een beetje laat met de Grote Voorjaarsschoonmaak, dat kan natuurlijk ook.

Hoe pak jij grote opruimklussen aan?