Geldnerd’s Boekenlijst

Veel bloggers publiceren lijsten met hun favoriete boeken over persoonlijke financiën, beleggen, financiële onafhankelijkheid en minimalisme. Niet zelden Eigenlijk altijd met ‘affiliate links’ naar BOL.com of andere online boekenwinkels, in de hoop dat jij daar dan op klikt en iets koopt zodat er weer wat centjes naar de eigen bankrekening vloeien. Geldnerd heeft nog nooit iets gedaan met affiliate marketing, maar hij is wel dol op boeken. En hoewel ik veel financiële kennis en inspiratie van andere blogs haal, zijn er ook boeken die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan mijn eigen reis naar een minimalistisch en financieel onafhankelijk leven. Links en rechts heb ik er in verschillende berichten wel eens naar verwezen, maar ik heb ze eigenlijk nog nooit op een rijtje gezet. Bij deze. En helemaal zonder ‘affiliate links’.

Your Money Or Your Life – Joe Dominguez & Vicki Brown

Voor mij (en niet alleen voor mij) was dit boek het begin van mijn reis naar financieel bewuster leven en financiële onafhankelijkheid. Het is dan ook een klassieker met een grote K, het origineel verscheen in 1992. Ik heb het rond 2002 gelezen.

Ik herinner me nog de schok toen ik de eerste keer mijn werkelijke uurloon uitrekende. Veel lager dan ik mijzelf voorhield, door een grote hoeveelheid reisuren en onbetaalde overuren, en stevige uitgaven voor dure kostuums en toebehoren. En de vervolgschok toen ik begon om mijn inkomsten en uitgaven bij te houden, en me dus ook realiseerde hoeveel werk-/levensuren al die uitgaven mij kosten.

Maar het belangrijkste is toch wel dat dit boek mijn denkproces gestart heeft. Over geld, hoe ik er mee omga, wat ermee zou kunnen, over eenvoud en complexiteit bij de inrichting van je eigen leven. Zo’n start van dit denkproces kun je natuurlijk op allerlei manieren krijgen. Maar voor mij begon het bij dit boek. En daarom zal het voor altijd bovenaan mijn boekenlijstje staan.

The Little Book of Common Sense Investing – John C. Bogle

Beleggen doe ik al heel lang. En heb ik heel lang verkeerd gedaan. Op zoek naar de koopjes of de fondsen die het zeker gingen maken. Beetje kopen. Beetje verkopen. Dure beleggingsfondsen. Geen idee waarom eigenlijk, al had ik er altijd wel een rationeel verhaal bij. Het heeft me regelmatig geld gekost.

Totdat ik John C. Bogle ontdekte. De oprichter van Vanguard en volgens velen de uitvinder van de goedkope indextracker. Zijn boekje ‘The Little Book of Common Sense Investing’ uit 2007, met een nieuwe editie in 2017, was een eye-opener voor mij. Niks dure fondsen. Niks ingewikkelde analyses. Breed spreiden, lage kosten, en gewoon doorgaan. Ik hoef de markt niet te verslaan. Dat lukt toch bijna niemand, en al helemaal niet structureel. Maar als de aandelenmarkt 7% rendement per jaar maakt en ik ook, dan heb ik helemaal niets te klagen.

John C. Bogle is op die manier erg bepalend geweest voor mijn beleggingsfilosofie. Ik ben een ‘Boglehead’, en ik ben daar trots op. Ook John C. Bogle staat dus absoluut op mijn boekenlijstje. Collega-blogger Start To FIRE heeft overigens twee interessante blogposts geschreven over de filosofie van de ‘Bogleheads’.

Marie Kondo – The Life-Changing Magic of Tidying Up

Je zou het nu niet zeggen, maar vroeger was Geldnerd erg op spullen georiënteerd. Merkdingetjes, dure meubels, dat soort dingen. Grote bakken met geld gingen daar naartoe. Maar toen kwam er een echtscheiding en merkte ik dat er nauwelijks dingen waren die ik mee wilde nemen. En vervolgens verhuisde ik zeven keer in zeven jaar tijd. Twee verhuizingen waren intercontinentaal (naar het verre Warme Land en weer terug) en een paar verhuizingen waren naar gemeubileerde appartementen of woningen. In december 2016, bij de verhuizing naar Geldnerd HQ, had ik voor het eerst in jaren al mijn bezittingen weer onder één dak. Sommige had ik vier jaar niet gezien. En niet gemist.

Ergens in de tussentijd had ik een boek gelezen van een Japanse opruim-goeroe, Marie Kondo. The Life-Changing Magic of Tidying Up. De eenvoud van haar aanpak sprak me erg aan. En dus ben ik ‘m toe gaan passen op mijn spullen. Eerst op kleine schaal, maar later heb ik ook moeilijke thema’s als memorabilia aangepakt. Mijn kledingkast is ook gerationaliseerd en sinds een paar jaar vouw ik zelfs mijn sokken op de door Marie Kondo gepredikte wijze.

Door Marie Kondo heb ik een rustige omgeving weten te creëren, die ook zorgt voor rust in mijn hoofd. Zelfs mijn werksysteem is deels gebaseerd op de principes van Marie Kondo. Daarom verdient ook zij een plaatsje op mijn boekenlijstje.

Loslaten en anders leven

Afgelopen jaar is er een nieuw thema mijn leeslijst in geslopen. Dat heeft te maken met het loslaten van de dingen die je vast lijken te binden aan je huidige leven, en de zoektocht om je eigen leven anders in te richten. Dat klinkt misschien een beetje als een mid-life crisis, maar die heb ik al wel een paar jaar achter mij liggen. Onderstaand in elk geval drie boeken die ik het afgelopen jaar gelezen heb en die ik zeer de moeite waard vond rond dit thema. Als je snel bent heeft Lonneke Lodder misschien nog een exemplaar van haar boek voor jou.

En verder…

Er verschijnen tientallen honderden boeken over persoonlijke financiën, beleggen, minimalisme en aanverwante thema’s. Goeroe’s bouwen er hele levensstijlen omheen. Ik heb er een aantal gelezen. Soms wel aardig, maar voor mij geen toppers. De boeken die ik eerder in deze blogpost noemde hebben die status voor mij wel. Het zijn stuk voor stuk klassiekers die Geldnerd gemaakt hebben tot wat hij nu is. Maar dat is een persoonlijke voorkeur natuurlijk.

Wat zijn jouw favoriete boeken?

Genoeg

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Dat ik er minder over schrijf, wil niet zeggen dat ik er niet meer aan doe. Integendeel, zou ik willen zeggen. Minimalisme. Maar het is hier zover doorgevoerd in het dagelijks leven dat het mij al nauwelijks meer opvalt.

Minimalisme

De definitie van minimalisme die mij het meest aanspreekt komt van de Amerikaanse ‘goeroes’ van BecomingMinimalist.com. Minimalisme is het naar de voorgrond halen van de dingen die we het meest waarderen en het verwijderen van alles wat ons hier juist van afleidt. Het vereist steeds weer een bewuste beslissing omdat het een levensstijl is die ingaat tegen de cultuur van overconsumptie die ons omringt. De wereld waarin we leven is niet vriendelijk voor het streven naar minimalisme. De cultuur en meedogenloze reclamecampagnes roepen ons op om meer, beter, sneller en nieuwer te kopen. De reis naar het vinden van eenvoud vereist voortdurende aandacht.

Rust

Als jullie nu bij mij naar binnen zouden kijken dan kon je zien dat ik dit stukje zit te tikken aan een vrijwel leeg bureau. Die ziet er nog ongeveer hetzelfde uit als een jaar geleden. Van de plannen die ik destijds had om de werkplek verder in te richten heb ik niets gerealiseerd. Wel heb ik voor een paar tientjes een tablethouder gekocht. Gedurende de werkweek zit daar de zakelijke tablet in, die ik gebruik voor de meeste videovergaderingen. Dat geeft meer vrije ruimte op het bureau, die ik gebruik voor… niets eigenlijk. Ik gebruik zelfs geen schrijfboekje meer. Al mijn aantekeningen verwerk ik meteen elektronisch, in mijn huidige functie heb ik een systeem uitgewerkt waar alle acties en aandachtspuntjes en stukken logisch in passen. Dat kostte 6 maanden, in die tijd gebruikte ik juist wel papier. Maar nu is het niet meer nodig. Een leeg bureau geeft rust en focus.

Om mij heen dichte kasten, ook gericht op rust. En zelfs als ik mijn eigen kast opentrek is die erg leeg. Een schap met memorabilia, een schap met een paar dichte opbergdoosjes met kantoorartikelen en ICT-accessoires (kabeltjes en zo, alleen voor apparaten die ik nog daadwerkelijk gebruik), en een schap met één klapper en een bakje met wat losse spullen als de cardreaders voor het internetbankieren. De twee schappen daaronder zijn voor Hondje. Daar bewaren we zijn medicijnen, snoepjes, zijn voer, jasjes en speeltjes. Ja, onze hond draagt jasjes. Weet je hoe koud de Nederlandse winter is als je geboren en getogen bent in een Ver en Warm Land? Verder staat hier in mijn werkkamer alleen maar een SONOS speaker. En op de vloer een mand en drinkbakje voor ons Hondje. Daar ligt hij vaak ’s middags te slapen, nadat de uitlaatservice hem thuisgebracht heeft.

Onze woonkamer is ook een oase van rust. Een aannemer die een tijdje geleden kwam kijken voor een klusje vroeg ons zelfs wanneer de rest van de meubels zou komen. Die komen niet. Onze schoonmaakster is er blij mee. Die hoeft niet duizend-en-een dingen te verplaatsen als ze bezig is met haar ronde. En daarna weer terug te zetten. Dat scheelt haar een hoop tijd (en ons dus geld). Als Vriendin en ik zitten te kijken naar een programma als BinnensteBuiten dan zien we vaak huizen die totaal volgepropt staan met spullen. Brocante. Een duur woord voor oude lelijke rommel, wat mij betreft. Ik word er onrustig van. En dat wil ik niet. Deze wereld heeft al genoeg teveel prikkels. Ik geniet elke keer weer van de rust als ik onze woonkamer binnenkom. En elke ochtend neem ik de woonkamer en de keuken mee als ik, na het ontbijt, een opruimrondje doe. Zitgedeelte opgeruimd, kussens recht, de bakjes van Hondje schoon en bijgevuld, idem het koffie-apparaat, afwas weg, aanrecht leeg, doekje erover. Schoon. Opgeruimd. Rust. Daar hebben we de hele dag plezier van. Elke dag.

Ballast

Onze spullen zijn een grotere belasting voor het milieu dan ons reisgedrag of de hoeveelheid vlees die we eten, las ik een tijdje geleden in het AD. Mijn persoonlijke bezittingen (inclusief kleding) passen in 5 verhuisdozen en 2 koffers. Dat voelt prettig. Niet om snel weg te kunnen, want het bevalt me hier uitstekend. Maar wel omdat het betekent dat ik weinig ballast heb.

En toch kom ook ik nog om in de spullen. Onlangs bedacht ik dat ik geen fatsoenlijke ‘tussenjas’ had om op koudere en nattere voorjaarsdagen (het gemiddelde in Nederland?) ons Hondje uit te laten. En vervolgens realiseerde ik mij dat ik een opbergdoos heb met wandeluitrusting voor lange afstandswandelingen. Met daarin nog twee jassen die hiervoor geschikt zijn. En dan ben ik toch echt al een jaar of 10 met minimalisme bezig… Gelukkig had ik dit inzicht voordat ik een nieuwe jas kocht. En de jas uit de doos is misschien niet meer hip, maar dat heeft mij nog nooit geïnteresseerd. Ik heb een ‘klassieke’ kledingsmaak. En val qua leeftijd inmiddels ook wel onder de ‘klassiekers’.

Sneller en Complexer

Hebben jullie dat ook? Het gevoel dat de hele wereld steeds sneller en complexer wordt? Ik ben natuurlijk een ouwe zak en kan niet meer zo goed meekomen. Maar toch heb ik de stellige indruk dat het allemaal steeds complexer wordt. Het is ook makkelijker om iets complex te maken dan om het eenvoudig te maken, dat merk ik wekelijks in mijn werk. Het moet ook allemaal steeds sneller. Ik ben één van de weinigen die nog protesteert als er weer eens iets binnen twee dagen moet gebeuren zonder dat duidelijk is waarom dat moet. Meestal blijkt dan dat het helemaal niet hoeft. Dat scheelt een hoop onrust.

Ik heb daar geen zin meer in. Begin dit jaar ben ik overgegaan naar een vierdaagse werkweek. Daarmee ben ik, voor mijn gevoel, uit de Megasekte van de Hardwerkenden gestapt. En dat bevalt uitstekend. Op dinsdagavond komt Zaagmans om de week doormidden te zagen. De vierdaagse werkweek in combinatie met het thuiswerken geeft enorm veel rust en regelmaat. Daar word ik een blijer mens van.

Optimaliseringsdrang

Naast dat ik al bijna zes jaar schrijf op deze blog, volg ik ook heel veel andere financiële blogs. Een nogal beweeglijke collectie, want bloggers komen en gaan. En als je veel leest dan zie je ook opvallende overeenkomsten en verschillen. Ik zie op de meeste plekken een enorme optimaliseringsdrang. Wat is de allerbeste hypotheek, de beste beleggingsstrategie, de allergoedkoopste broker, het beste fonds, net die ene euro extra verdienen en besparen.

Het klopt, kosten zijn een belangrijke factor in het uiteindelijke rendement. Maar de ontwikkeling van de huizenmarkt en de aandelenmarkten heeft uiteindelijk veel meer impact op mijn rendement. En juist daar heb ik geen invloed op. Dat kan ik niet compenseren met dat ene Eurootje extra besparen. Dan ben ik maar een jaartje later financieel onafhankelijk, toch? Of eerder, als de markt meezit. Dat is wat het Stoïcisme ons leert. Voel je niet slecht over zaken die je niet direct kan veranderen, maar accepteer en waardeer dat juist.

Genoeg

Het gevoel hebben dat je genoeg hebt. Dat is de zoektocht. Want als je steeds meer wilt wordt de reis eindeloos.

Wanneer is het voor jou genoeg?

Als zand tussen je vingers door…

Inmiddels is Geldnerd een oude man, maar ook toen hij nog jong was hechtte hij al veel waarde aan Rust. En met rust bedoel ik niet (alleen maar) slapend in bed liggen. Die aandacht voor rust is niet minder geworden, integendeel.

Van Dale’s Woordenboek definieert rust (de; v(m)) als toestand die intreedt bij het ophouden van vermoeienis of inspanning: tot rust komen; iem. met rust laten niet storen; in ruste gepensioneerd, als slaap, als stilte, of als pauze in bijvoorbeeld een sportwedstrijd. Er is ook een werkwoord rusten. Dat herken ik, want rusten is soms heel veel werk, en dan is het goed dat er ook een werkwoord voor is. Het werkwoord rus·ten (rustte, heeft gerust)  betekent rust houden na inspanning of vermoeienis, als slapen, als in het graf liggen (hier rust…), als liggen, staan, zich bevinden (er rust een vloek op…), en als gedragen worden door (de muur rust op twee kolommen) met nog wat meer obscure gebruiksvormen.

Rust is in de huidige samenleving een schaars goed geworden. Al jaren is het hippig om ‘druk’ te zijn. Geen lege gaatjes in je agenda, en bruisen van de activiteit op je eigen fake news kanalen social media. Geen ruimte om rust te nemen, geen ruimte om iets anders te tonen dan succes en populariteit. FOMO (Fear Of Missing Out) is een begrip geworden. En dus gaan we allemaal maar door tot we tegen een muur opbotsen.

De afgelopen jaren heeft Geldnerd hard gewerkt aan zijn rust. De grootste overwinning op mijzelf was de invoering van mijn vierdaagse werkweek per 1 januari 2021, na succesvolle experimenten in de zomer van 2019 en het tweede halfjaar van 2020. Ook gezonder en regelmatiger leven helpt hierbij.

Toch merkte ik de afgelopen maanden dat die vierdaagse werkweek mij nog niet opleverde wat ik ervan hoopte. Nu is dat misschien niet zo vreemd in deze bizarre coronatijd. Alle normale vormen van ontspanning en intermenselijk verkeer zijn immers op een laag pitje komen te staan. Geen borrel met vrienden, geen etentjes buiten de deur, geen bezoek aan museum of theater om de geest te verrijken. Ik heb daar last van, merk ik. Schreef eerder al over het gebrek aan perspectief. Maar dat was niet het enige.

Weekschema

De afgelopen weken heb ik een grondige analyse gemaakt van de manier waarop ik mijn tijd besteed. Naast mijn vierdaagse werkweek zijn mijn blogactiviteiten een tijdvreter, dat zal iedere blogger herkennen. Die blogactiviteiten vallen uiteen in twee delen, onderzoek en schrijftijd voor eigen blogposts, en de ‘tijd daaromheen’. Social media, andere blogs lezen, dat soort dingen. Het eerste deel is redelijk goed planbaar. Het tweede deel is een ‘tijdvreter’ die zich erg verspreidt over de week. En dan doe ik nog niet eens mee aan affiliate marketing en media-optredens en dat soort nieuwerwetsigheden waar sommige (meer commercieel ingestelde bloggers) zich mee bezig houden.

Onderstaand een globaal overzicht van hoe Geldnerd zijn tijd besteedt. Ik ben van de regelmaat, dat zie je aan mijn slaap- en werkschema. Er zit soms een kwartiertje of half uurtje verschil tussen de dagen, maar meer niet. Mijn ochtendritueel is simpel: Hondje gaat uit, een rondje journaals, een krant en blogjes bijlezen tijdens het ontbijt, douchen en aankleden en aan de slag. Maandag tot en met donderdag staat in het teken van werk. Ook eind van de middag gaat Hondje weer uit, en daarna koken, eten en opruimen. Op vrijdag en in het weekend probeer ik te sporten, maar dat staat door de maatregelen al even op een laag pitje. Dat geeft niet, ik pak het weer op als dat kan. In de loop van de avond nog een wandeling met Hondje en op tijd naar bed.

Het lange weekend, vrijdag tot en met zondag, is anders. Niet zozeer qua slapen en opstaan, maar wel qua activiteiten. Zaterdagochtend is voor administratie en schrijven van blogjes. Meestal beantwoord ik dan ook de mails die gedurende de week binnenkomen. Een deel van de vrijdag wordt besteed aan klussen die gedurende de week naar voren komen. Boodschappen doen, dingen uitzoeken, klussen in huis of tuin. Buiten de ochtend- en avondrituelen hoeven we gelukkig niet heel veel te doen in de huishouding, daar hebben we onze schoonmaakster voor.

Als ik in mijn weekschema kijk zou ik dus een zee aan tijd over moeten houden. Maar dat voel ik niet zo. De tijd glipt tussen mijn vingers door, als zand. Met kleine dingetjes. Die niet altijd voldoende ‘sparks of joy‘ brengen. Tijd voor actie dus.

Veranderingen

Ik heb in elk geval besloten om mijn blogactiviteiten fors terug te brengen. Voorlopig blijf ik wel schrijven, al herinner ik mijzelf er wel weer eens aan dat ik echt niet meer twee keer in de week hoef te publiceren. Maar alle activiteiten daaromheen zet ik op een laag pitje. De social media apps zijn inmiddels van mijn telefoon en tablet verwijderd. Weer even grote schoonmaak, zoals ik een paar jaar geleden ook van Facebook afgestapt ben.

Ik snij ook in andere onderdelen van mijn leven. Minder mediatijd bijvoorbeeld. Van nieuws kijken word je niet blij, goed nieuws verkoopt geen kranten en geen reclamezendtijd. Dus is er een hoop vervelend nieuws dat mijn leven niet verrijkt. Daar ga ik weinig aan missen. Tijd om andere dingen te gaan doen. Ruimte te maken voor nieuwe dingen in het leven en voorbereiden op het leven na de coronatijd. De wereld is groter, laten we dat niet vergeten.

De tijd die hiermee vrijkomt wil ik besteden aan dingen waar ik wel blij van word. Meer boeken lezen bijvoorbeeld. Er gaan nu weken voorbij waarin ik geen boek aanraak. Vaak vind ik daar gewoon de rust niet voor. Ook wil ik meer tijd besteden aan andere vormen van ontspanning. Weer eens helemaal in een spel duiken. Me weer eens helemaal verdiepen in mijn oude liefde Civilization bijvoorbeeld. Of Carcassonne, het bordspel waar Geldnerd en Vriendin dol op zijn. De tijd gaat zich wel opvullen. Op weg naar het volgende moment dat ik het gevoel krijg dat het weglekt. En ik een nieuwe analyse maak van mijn tijdsbesteding.

Kijk jij wel eens hoe jij jouw tijd besteedt?

Marie Kondo rukt verder op

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Het is geen geheim dat Geldnerd fan is van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zelfs mijn sokken moesten eraan geloven. En toch… Toch is het nog steeds mogelijk om verder te optimaliseren. Marie Kondo rukt verder op in ons huis.

Ken je dat? Van die plekken in je huis waar troep zich als vanzelf weet te verzamelen? Onlangs moesten drie van die notoire hotspots eraan geloven. Het begon eigenlijk met eentje, maar van het een kwam het ander. Het ging om de voorraadkast in de keuken, het kastje onder de gootsteen en uiteindelijk ook een van onze vaste bergkasten. Opruimen leidt tot opruimen, zullen we maar zeggen.

Gootsteenkastje

Het begon in het gootsteenkastje. Onze keuken heeft een L-vorm, en de gootsteen zit naast het hoekelement. Het kastje eronder loopt helemaal door tot in de hoek. Extra diep en veel ruimte, maar erg inefficiënt. Vooral veel loze ruimte. Tel daarbij op dat er zich allerlei flessen en potjes en schoonmaakbenodigdheden verzamelden. Het was dus verworden tot een dertien in een dozijn chaotisch keukenkastje.

Allereerst heb ik het kastje helemaal leeggehaald en van binnen schoongemaakt. Vervolgens heb ik in het diepe gedeelte van het kastje een extra legplank gemaakt. Hiermee is dat gedeelte beter te benutten. Ook heb ik een haakje gemaakt aan de binnenkant van het deurtje. Daar hangen we de afwasbak aan op. Want die nam bovenmatig veel legruimte in beslag.

Vervolgens ben ik eens goed door de inhoud van het kastje heengegaan. Er stonden vooral veel dubbele flessen. Maar onze voorraad bewaren we elders, dus die gingen naar de grote opbergkast. Waarover later meer. Er stonden ook een aantal flessen schoonmaakmiddel die we helemaal niet gebruiken in de keuken. Ook die gingen in de bak voor verhuizing naar de opbergkast. Het keukentextiel (handdoeken, theedoeken en vaatdoeken) heb ik op keurige stapels op het nieuwe plankje gelegd. De afwasbak aan de deur, en de overgebleven flessen netjes op een rijtje.

De spullen die toen nog op het aanrecht lagen, kon ik sorteren in drie categorieën: afwas en afwasmachine, reinigingsdoekjes, en overige (vooral borstels). Hiervoor kwamen er drie opbergbakjes. Er slingert niets meer los rond in het kastje, alles heeft een plek. Dat is toch wel een van de basisprincipes van ‘opruimen en opgeruimd houden’.

Ik heb helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Voorraadkast

Ook de voorraadkast in de keuken had wat aandacht nodig. Groot, en met diepe schappen. Ik heb een haat-liefde verhouding met diepe schappen. De eerste gedachte is ‘veel oppervlakte, hoera’, maar door de diepte zijn ze vaak minder praktisch in het gebruik. We hadden al geëxperimenteerd met verschillende opbergsystemen, maar het was nog niet ‘af’. En daardoor een rommeltje.

Het begint hetzelfde. Eerst helemaal leegruimen en schoonmaken. Het aanrecht was te klein, en we hebben best een groot aanrecht.

Vervolgens sorteren. Ontbijtgranen. Houdbare etenswaren, zoals bloem en verschillende pasta’s. Deels in al dan niet geopende pakken, deels in potten. Zie ik daar nou beestjes lopen in dat pak? Ja, getver. Dit is het Verre warme Land niet! De vuilniszak raakt voller en voller. Gewetensbezwaren, voedsel-weggooi-schaamte. Er moeten dus meer potten komen, en die zijn er inmiddels. Daarmee kunnen we de dingen veel beter opbergen en is er minder kans op ongedierte.

De tweede categorie. Kruiden en specerijen. Best wel veel potjes. Ook hiervoor komen er opbergbakjes en rekjes. Daarmee zijn ze veel netter op te bergen en beter te vinden en gebruiken.

Dan noten en andere gedroogde vruchten. Prima spul voor een opbergbakje. En alle soorten olie. En de accessoires voor onze keukenmachine. Alles komt keurig bij de juiste categorie te liggen.

Ook hier helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Opbergbakjes en Mijn Eerste Keer

Opbergbakjes. Het grote geheime wapen. Marie Kondo heeft een productlijn en verdient er veel geld mee. Ik ben door de behoefte aan opbergbakjes en dozen, voor het eerst in mijn leven, bij de Action geweest. Ik haat die winkel tot in het diepst van mijn ziel, die tempel van alles wat fout is aan het consumentisme. Maar je krijgt er wel heel veel (opbergbakjes) voor weinig geld. Vriendin en ik hadden dus een uitstapje, en kwamen beladen met alle mogelijke opbergmiddelen weer thuis. Voordat jullie denken dat we in het wilde weg gekocht hebben: we hebben van tevoren een keurig lijstje gemaakt, en daar hebben we ons ook keurig aan gehouden.

Opbergkast

En dan het pièce de résistance. De ultieme rotzooiverzamelaar. Dat is de beste omschrijving van deze opbergkast. Niet in de keuken, maar op onze slaapverdieping. Een inbouwkast met een stellage erin, 50 centimeter diep. Ik heb er eerder al eens over geschreven, dit is de plek waar alle rommel zich verzamelt waar we elders geen plek voor hebben.

Deze kast is een manusje van alles en erg groot. Dat is ook een van de oorzaken van het probleem. We bewaren er ons gereedschap. De schoonmaakspullen staan er, inclusief de voorraad schoonmaakmaterialen. En verder liggen er allerlei ‘bewaardingen’. En met zo’n naam weet iedere Marie Kondo fan dat er gevaar dreigt. Reserve-onderdelen van meubels, bijvoorbeeld. Potjes verf. Een doos met schroeven, pluggen, en dat soort dingen. Een doos met kit, lijm en muurvuller. Allemaal van die dingen die in de meeste huishoudens wel rondslingeren, hoop ik.

En daar kwamen dus nog wat dingen bij uit het gootsteenkastje. Terwijl de kast al uitpuilde en rommelig oogde. Ook voor deze kast kwamen er dus een aantal opbergoplossingen, ook deze kast werd uitgeruimd, de dingen werden gesorteerd en op de juiste bestemming opgeborgen. Voor sommige dingen was dat helaas de afvalemmer. Maar ook deze kast kan er weer even tegen.

Klein grut

En toen we toch bezig waren… Heb ik ook maar de doos met elektra (verlengkabels, reservelampen, dat soort dingen) uitgezocht en opgeruimd. En Vriendin had in de keuken het kastje met pannen al aangepakt. Kortom, Huize Geldnerd is klaar voor de herfst. Of gewoon een beetje laat met de Grote Voorjaarsschoonmaak, dat kan natuurlijk ook.

Hoe pak jij grote opruimklussen aan?

Verder optimaliseren in de kledingkast

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Minimaliseren, dat is een proces dat bij Geldnerd al jaren aan de gang is. Het is een kwestie van bijhouden, en elke keer vind ik toch weer iets om te optimaliseren en te verbeteren.

Zo was het onlangs weer tijd voor mijn halfjaarlijkse inventarisatie in de kledingkast. Een minder grote vervangingsoperatie dan vorige keer, dat scheelt weer in de uitgaven. De komende periode moeten er 1 of 2 nieuwe kostuums komen, maar daarvoor kan ik ook de aanbiedingen nog even afwachten. En de ontwikkelingen van mijn gewicht…

Wel heb ik nog een paar optimalisatieslagen gemaakt. Zo vond ik mijn sokkenla een rommeltje. Dus heb ik daar een half uurtje aan besteed om ze volgens de methode van Marie Kondo op te bergen. Daar werd ik heerlijk rustig en ontspannen van. En het resultaat mag er ook zijn. Het is ook een mooie maat voor mij. Als de sokkenla vol is, hoef ik geen nieuwe sokken bij te kopen. Ik houd van eenvoudige indicatoren, die werken toch het beste…

Waar ook nog wel iets te optimaliseren viel: mijn stropdassen. Over de jaren heen bouw je toch een hele collectie op. En op een gegeven moment heb je een aantal favorieten. Daar komt bij dat ik wel elke werkdag een kostuum draag, maar niet elke dag een stropdas. Kortom: ik heb meer stropdassen dan nodig, en een aantal exemplaren die ik niet meer zal dragen. Ook hier ben ik dus maar eens goed doorheen gegaan.

Verder ben ik helemaal niet ontevreden hoe alles erbij ligt. Het is makkelijk om het opgeruimd te houden. En het scheelt ook veel tijd ’s ochtends. Allemaal dingen die motiveren om het vol te houden!

Hoe gaat het met de optimalisatie van jouw kledingkast?

Alles heeft een thuis

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Ken je dat? Dat je voortdurend op zoek bent naar dingen? Naar je huissleutels, net als je haast hebt om op tijd op een afspraak buiten de deur te zijn? Naar dat belangrijke document, dat vorige week per post is binnengekomen? Naar dat ene specifieke stukje gereedschap, waarvan je zeker weet dat je het hebt? Ken je dat gefrustreerde, agressie-opwekkende gevoel, dat ontstaat als je iets niet kunt vinden?

Ik niet.

En dat heeft een simpele reden. In Huize Geldnerd heeft alles een thuis. Alles heeft een plekje waar het opgeborgen kan worden. Dat scheelt enorm veel zoektijd en ergernis. Ik ben nogal vergeetachtig, vandaar… en de meeste van die vaste plekken zitten achter dichte deuren. Dat ziet er erg opgeruimd uit.

Dat is er niet zomaar gekomen. Het heeft me Jaren gekost om dit ‘in mijn systeem’ te krijgen. Eigenlijk is het pas echt gelukt na de verhuizing naar Geldnerd HQ, eind 2016. Bij de inrichting hebben we er zelfs al rekening mee gehouden, door te zorgen voor voldoende kastruimte met dichte deuren. En verder was het vooral een kwestie van opruimen. Rigoureus opruimen. In mijn kledingkast. Mijn boeken. Zelfs memorabilia moesten er aan geloven.

En het systeem vraagt ook wel onderhoud. Het belangrijkste is: voorkomen dat er weer veel nieuwe spulletjes je huis binnenkomen. Dat valt vaak nog niet mee. En ik maak vrijwel elke ochtend na het ontbijt ‘een rondje’. Afwas in de machine, doekje over het aanrecht, ‘troepjes’ uit de woonkamer en werkkamer, droge was opvouwen en opruimen. Kost me maximaal een minuut of 10, en we komen altijd thuis in een opgeruimd huis. Dat geeft heel veel rust. In die zin kan ik me helemaal aansluiten bij de woorden van Minimalist Dutchie.

Verdere optimalisatie is nog steeds nodig. Zo hebben we een diepe vaste kast. Daarin ligt ons gereedschap en de schoonmaakspullen. Die kast oogt nog rommelig, daar heb ik nog geen echte oplossing voor gevonden.

Minimalist Dutchie schreef een tijdje geleden ook over de voordelen van het elke dag volledig leegmaken van je handtas en/of werktas. Een handtas heeft Geldnerd niet, maar een werktas wel. En die gaat niet elke dag leeg. Dat hoeft ook niet. Ik heb ook dit geminimaliseerd, en alles heeft een vaste plek.

Ik werk volledig papierloos, zowel zakelijk als privé. Eigenlijk neem ik mijn totale kantoor mee in een tablet en een smartphone. Met toegang tot vergaderstukken en digitale dossiers, en ook de systemen voor HR en financiën. Het zit redelijk goed in mijn systeem om die ‘s avonds aan de opladers te hangen. Dat betekent dat ik ‘s ochtends altijd (bijna altijd) met volle batterijen vertrek, en de dag wel doorkom.

Wat zit er dan nog meer in mijn tas? Een paar accessoires, zoals een verloopkabeltje om de tablet en telefoon aan een extern scherm te koppelen, en een koptelefoonsetje. En mijn toegangspas voor onze panden. Zonder kom je niet binnen, en ook niet in je locker. Mijn portemonnee uiteraard. Een kleine opvouwbare paraplu, die ik ook echt altijd bij me heb (met dat betrouwbare Nederlandse weer). Dat is alles. Meer heb ik niet in mijn tas zitten.

Nou ben ik wel een beetje obsessief in het opruimen, dat heb ik al vaker toegegeven. Maar denk je eens in hoeveel gemak je ervan hebt, zelfs als je klein begint. Al heb je maar een vaste plek voor alle post die binnenkomt, voor alle rekeningen die je nog moet betalen, voor je sleutels? Denk eens even na over de grootste ergernissen en de dingen die je het meeste kwijtraakt? Zou het niet fijn zijn om dat een klein beetje minder te hebben? Dat zou veel stress schelen, toch?

Hebben de dingen bij jou thuis een vaste plek?