Geldnerd.nl

Blog over (financieel) bewust leven

Tag: marie kondo

Marie Kondo rukt verder op

Het is geen geheim dat Geldnerd fan is van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zelfs mijn sokken moesten eraan geloven. En toch… Toch is het nog steeds mogelijk om verder te optimaliseren. Marie Kondo rukt verder op in ons huis.

Ken je dat? Van die plekken in je huis waar troep zich als vanzelf weet te verzamelen? Onlangs moesten drie van die notoire hotspots eraan geloven. Het begon eigenlijk met eentje, maar van het een kwam het ander. Het ging om de voorraadkast in de keuken, het kastje onder de gootsteen en uiteindelijk ook een van onze vaste bergkasten. Opruimen leidt tot opruimen, zullen we maar zeggen.

Gootsteenkastje

Het begon in het gootsteenkastje. Onze keuken heeft een L-vorm, en de gootsteen zit naast het hoekelement. Het kastje eronder loopt helemaal door tot in de hoek. Extra diep en veel ruimte, maar erg inefficiënt. Vooral veel loze ruimte. Tel daarbij op dat er zich allerlei flessen en potjes en schoonmaakbenodigdheden verzamelden. Het was dus verworden tot een dertien in een dozijn chaotisch keukenkastje.

Allereerst heb ik het kastje helemaal leeggehaald en van binnen schoongemaakt. Vervolgens heb ik in het diepe gedeelte van het kastje een extra legplank gemaakt. Hiermee is dat gedeelte beter te benutten. Ook heb ik een haakje gemaakt aan de binnenkant van het deurtje. Daar hangen we de afwasbak aan op. Want die nam bovenmatig veel legruimte in beslag.

Vervolgens ben ik eens goed door de inhoud van het kastje heengegaan. Er stonden vooral veel dubbele flessen. Maar onze voorraad bewaren we elders, dus die gingen naar de grote opbergkast. Waarover later meer. Er stonden ook een aantal flessen schoonmaakmiddel die we helemaal niet gebruiken in de keuken. Ook die gingen in de bak voor verhuizing naar de opbergkast. Het keukentextiel (handdoeken, theedoeken en vaatdoeken) heb ik op keurige stapels op het nieuwe plankje gelegd. De afwasbak aan de deur, en de overgebleven flessen netjes op een rijtje.

De spullen die toen nog op het aanrecht lagen, kon ik sorteren in drie categorieën: afwas en afwasmachine, reinigingsdoekjes, en overige (vooral borstels). Hiervoor kwamen er drie opbergbakjes. Er slingert niets meer los rond in het kastje, alles heeft een plek. Dat is toch wel een van de basisprincipes van ‘opruimen en opgeruimd houden’.

Ik heb helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Voorraadkast

Ook de voorraadkast in de keuken had wat aandacht nodig. Groot, en met diepe schappen. Ik heb een haat-liefde verhouding met diepe schappen. De eerste gedachte is ‘veel oppervlakte, hoera’, maar door de diepte zijn ze vaak minder praktisch in het gebruik. We hadden al geëxperimenteerd met verschillende opbergsystemen, maar het was nog niet ‘af’. En daardoor een rommeltje.

Het begint hetzelfde. Eerst helemaal leegruimen en schoonmaken. Het aanrecht was te klein, en we hebben best een groot aanrecht.

Vervolgens sorteren. Ontbijtgranen. Houdbare etenswaren, zoals bloem en verschillende pasta’s. Deels in al dan niet geopende pakken, deels in potten. Zie ik daar nou beestjes lopen in dat pak? Ja, getver. Dit is het Verre warme Land niet! De vuilniszak raakt voller en voller. Gewetensbezwaren, voedsel-weggooi-schaamte. Er moeten dus meer potten komen, en die zijn er inmiddels. Daarmee kunnen we de dingen veel beter opbergen en is er minder kans op ongedierte.

De tweede categorie. Kruiden en specerijen. Best wel veel potjes. Ook hiervoor komen er opbergbakjes en rekjes. Daarmee zijn ze veel netter op te bergen en beter te vinden en gebruiken.

Dan noten en andere gedroogde vruchten. Prima spul voor een opbergbakje. En alle soorten olie. En de accessoires voor onze keukenmachine. Alles komt keurig bij de juiste categorie te liggen.

Ook hier helaas geen ‘vooraf’ foto. Maar wel een ‘achteraf’ foto…

Opbergbakjes en Mijn Eerste Keer

Opbergbakjes. Het grote geheime wapen. Marie Kondo heeft een productlijn en verdient er veel geld mee. Ik ben door de behoefte aan opbergbakjes en dozen, voor het eerst in mijn leven, bij de Action geweest. Ik haat die winkel tot in het diepst van mijn ziel, die tempel van alles wat fout is aan het consumentisme. Maar je krijgt er wel heel veel (opbergbakjes) voor weinig geld. Vriendin en ik hadden dus een uitstapje, en kwamen beladen met alle mogelijke opbergmiddelen weer thuis. Voordat jullie denken dat we in het wilde weg gekocht hebben: we hebben van tevoren een keurig lijstje gemaakt, en daar hebben we ons ook keurig aan gehouden.

Opbergkast

En dan het pièce de résistance. De ultieme rotzooiverzamelaar. Dat is de beste omschrijving van deze opbergkast. Niet in de keuken, maar op onze slaapverdieping. Een inbouwkast met een stellage erin, 50 centimeter diep. Ik heb er eerder al eens over geschreven, dit is de plek waar alle rommel zich verzamelt waar we elders geen plek voor hebben.

Deze kast is een manusje van alles en erg groot. Dat is ook een van de oorzaken van het probleem. We bewaren er ons gereedschap. De schoonmaakspullen staan er, inclusief de voorraad schoonmaakmaterialen. En verder liggen er allerlei ‘bewaardingen’. En met zo’n naam weet iedere Marie Kondo fan dat er gevaar dreigt. Reserve-onderdelen van meubels, bijvoorbeeld. Potjes verf. Een doos met schroeven, pluggen, en dat soort dingen. Een doos met kit, lijm en muurvuller. Allemaal van die dingen die in de meeste huishoudens wel rondslingeren, hoop ik.

En daar kwamen dus nog wat dingen bij uit het gootsteenkastje. Terwijl de kast al uitpuilde en rommelig oogde. Ook voor deze kast kwamen er dus een aantal opbergoplossingen, ook deze kast werd uitgeruimd, de dingen werden gesorteerd en op de juiste bestemming opgeborgen. Voor sommige dingen was dat helaas de afvalemmer. Maar ook deze kast kan er weer even tegen.

Klein grut

En toen we toch bezig waren… Heb ik ook maar de doos met elektra (verlengkabels, reservelampen, dat soort dingen) uitgezocht en opgeruimd. En Vriendin had in de keuken het kastje met pannen al aangepakt. Kortom, Huize Geldnerd is klaar voor de herfst. Of gewoon een beetje laat met de Grote Voorjaarsschoonmaak, dat kan natuurlijk ook.

Hoe pak jij grote opruimklussen aan?

error

Verder optimaliseren in de kledingkast

Minimaliseren, dat is een proces dat bij Geldnerd al jaren aan de gang is. Het is een kwestie van bijhouden, en elke keer vind ik toch weer iets om te optimaliseren en te verbeteren.

Zo was het onlangs weer tijd voor mijn halfjaarlijkse inventarisatie in de kledingkast. Een minder grote vervangingsoperatie dan vorige keer, dat scheelt weer in de uitgaven. De komende periode moeten er 1 of 2 nieuwe kostuums komen, maar daarvoor kan ik ook de aanbiedingen nog even afwachten. En de ontwikkelingen van mijn gewicht…

Wel heb ik nog een paar optimalisatieslagen gemaakt. Zo vond ik mijn sokkenla een rommeltje. Dus heb ik daar een half uurtje aan besteed om ze volgens de methode van Marie Kondo op te bergen. Daar werd ik heerlijk rustig en ontspannen van. En het resultaat mag er ook zijn. Het is ook een mooie maat voor mij. Als de sokkenla vol is, hoef ik geen nieuwe sokken bij te kopen. Ik houd van eenvoudige indicatoren, die werken toch het beste…

Waar ook nog wel iets te optimaliseren viel: mijn stropdassen. Over de jaren heen bouw je toch een hele collectie op. En op een gegeven moment heb je een aantal favorieten. Daar komt bij dat ik wel elke werkdag een kostuum draag, maar niet elke dag een stropdas. Kortom: ik heb meer stropdassen dan nodig, en een aantal exemplaren die ik niet meer zal dragen. Ook hier ben ik dus maar eens goed doorheen gegaan.

Verder ben ik helemaal niet ontevreden hoe alles erbij ligt. Het is makkelijk om het opgeruimd te houden. En het scheelt ook veel tijd ’s ochtends. Allemaal dingen die motiveren om het vol te houden!

Hoe gaat het met de optimalisatie van jouw kledingkast?

error

Alles heeft een thuis

Ken je dat? Dat je voortdurend op zoek bent naar dingen? Naar je huissleutels, net als je haast hebt om op tijd op een afspraak buiten de deur te zijn? Naar dat belangrijke document, dat vorige week per post is binnengekomen? Naar dat ene specifieke stukje gereedschap, waarvan je zeker weet dat je het hebt? Ken je dat gefrustreerde, agressie-opwekkende gevoel, dat ontstaat als je iets niet kunt vinden?

Ik niet.

En dat heeft een simpele reden. In Huize Geldnerd heeft alles een thuis. Alles heeft een plekje waar het opgeborgen kan worden. Dat scheelt enorm veel zoektijd en ergernis. Ik ben nogal vergeetachtig, vandaar… en de meeste van die vaste plekken zitten achter dichte deuren. Dat ziet er erg opgeruimd uit.

Dat is er niet zomaar gekomen. Het heeft me Jaren gekost om dit ‘in mijn systeem’ te krijgen. Eigenlijk is het pas echt gelukt na de verhuizing naar Geldnerd HQ, eind 2016. Bij de inrichting hebben we er zelfs al rekening mee gehouden, door te zorgen voor voldoende kastruimte met dichte deuren. En verder was het vooral een kwestie van opruimen. Rigoureus opruimen. In mijn kledingkast. Mijn boeken. Zelfs memorabilia moesten er aan geloven.

En het systeem vraagt ook wel onderhoud. Het belangrijkste is: voorkomen dat er weer veel nieuwe spulletjes je huis binnenkomen. Dat valt vaak nog niet mee. En ik maak vrijwel elke ochtend na het ontbijt ‘een rondje’. Afwas in de machine, doekje over het aanrecht, ‘troepjes’ uit de woonkamer en werkkamer, droge was opvouwen en opruimen. Kost me maximaal een minuut of 10, en we komen altijd thuis in een opgeruimd huis. Dat geeft heel veel rust. In die zin kan ik me helemaal aansluiten bij de woorden van Minimalist Dutchie.

Verdere optimalisatie is nog steeds nodig. Zo hebben we een diepe vaste kast. Daarin ligt ons gereedschap en de schoonmaakspullen. Die kast oogt nog rommelig, daar heb ik nog geen echte oplossing voor gevonden.

Minimalist Dutchie schreef een tijdje geleden ook over de voordelen van het elke dag volledig leegmaken van je handtas en/of werktas. Een handtas heeft Geldnerd niet, maar een werktas wel. En die gaat niet elke dag leeg. Dat hoeft ook niet. Ik heb ook dit geminimaliseerd, en alles heeft een vaste plek.

Ik werk volledig papierloos, zowel zakelijk als privé. Eigenlijk neem ik mijn totale kantoor mee in een tablet en een smartphone. Met toegang tot vergaderstukken en digitale dossiers, en ook de systemen voor HR en financiën. Het zit redelijk goed in mijn systeem om die ‘s avonds aan de opladers te hangen. Dat betekent dat ik ‘s ochtends altijd (bijna altijd) met volle batterijen vertrek, en de dag wel doorkom.

Wat zit er dan nog meer in mijn tas? Een paar accessoires, zoals een verloopkabeltje om de tablet en telefoon aan een extern scherm te koppelen, en een koptelefoonsetje. En mijn toegangspas voor onze panden. Zonder kom je niet binnen, en ook niet in je locker. Mijn portemonnee uiteraard. Een kleine opvouwbare paraplu, die ik ook echt altijd bij me heb (met dat betrouwbare Nederlandse weer). Dat is alles. Meer heb ik niet in mijn tas zitten.

Nou ben ik wel een beetje obsessief in het opruimen, dat heb ik al vaker toegegeven. Maar denk je eens in hoeveel gemak je ervan hebt, zelfs als je klein begint. Al heb je maar een vaste plek voor alle post die binnenkomt, voor alle rekeningen die je nog moet betalen, voor je sleutels? Denk eens even na over de grootste ergernissen en de dingen die je het meeste kwijtraakt? Zou het niet fijn zijn om dat een klein beetje minder te hebben? Dat zou veel stress schelen, toch?

Hebben de dingen bij jou thuis een vaste plek?

error

Memorabilia

Marie Kondo noemt het de moeilijkste categorie om op te ruimen. Memorabilia. Voorwerpen uit ons verleden die herinneren aan een persoon, een bezigheid of een periode. En het klopt voor mij ook wel. Gelukkig heb ik al een paar keer in mijn leven drastisch opgeruimd. Zo resteren van de lagere-schoolperiode alleen nog wat klassenfoto’s en de rapporten, die heeft mijn moeder zorgvuldig voor mij bewaard. En ik heb helemaal niets meer van mijn middelbare-schoolperiode, behalve mijn diploma (redelijk essentieel!) en een enkele klassenfoto. Daarnaast nog twee foto-albums (vooral over mijn jeugd), en een Ikea-doosje met andere meuk. Alles bij elkaar minder dan een verhuisdoos, en dat is wel goed zo. Ik ben klaar met minimaliseren in deze categorie.

Het moge duidelijk zijn, Geldnerd is niet zo gehecht aan memorabilia. Dat schreef ik al eerder. Plichtsgetrouw heb ik alles lang bewaard, maar op een gegeven moment constateer ik dat ik er nooit meer naar kijk. Ik kijk liever vooruit. Dus gaande de reis is er bij allerlei verhuizingen van alles gesneuveld. Geen idee meer wat allemaal, en ik mis het dus ook niet. Hier in huis vind je er ook weinig. Vriendin heeft eerder dit jaar een mooi plankje in onze slaapkamer gemonteerd met daarop een aantal ingelijste zwart-wit afdrukken van foto’s van ons, inclusief Hondje. Dat vind ik wel heel mooi, ik merk dat ik er vrij regelmatig even bij stilsta. Maar verder geen familiefoto’s op het dressoir (dat hebben we ook niet) en geen portretten van roemruchte voorouders in het trappenhuis.

Voor mij zijn er drie categorieën memorabilia.

De eerste en belangrijkste voor mij persoonlijk is muziek. Ik kan een nummer horen en direct terugdenken aan een periode, gebeurtenissen en mensen. Echte memorabilia dus. Ik heb in mijn leven een hele platencollectie gehad, stapels CD’s, die daarna grotendeels gedigitaliseerd. Sinds vorig jaar is die rol hier in huis overgenomen door Sonos en Spotify. Ik hoef de muziek niet te bezitten om wel toegang te hebben tot de herinneringen.

Op de tweede plaats: foto’s. Maar dat is een categorie waar ik echt een haat-liefde verhouding mee heb. Er is een hele periode in mijn leven waarin ik liefst niet gefotografeerd werd, en nog steeds vermijd ik het als ik de kans krijg. Ik ben gelukkig van ver voor de tijd van de digitale camera’s en de smartphones. In die tijd ging er een fotorolletje van 24 in een simpele camera, en als dat vol was bracht je het naar een winkel. Die stuurden het op en na een week kon je de afdrukken ophalen. En dan moest je maar afwachten wat er gelukt was. Dat heeft er in elk geval voor gezorgd dat er van de eerste 35 jaar van mijn leven een beperkte set foto’s is. De afgelopen week heb ik met mijn nieuwe telefoon en een speciale app de voor mij meest waardevolle gescand. Verder bewaar ik dus twee foto-albums. Maar de rest is weg. De foto’s bestaan nog op mijn (dubbel uitgevoerde) server, en op de (eveneens dubbel uitgevoerde) backup-server op een andere locatie. Als er met beide iets gebeurt ben ik alles kwijt, maar dat is dan maar zo. De fysieke afstand tussen beide servers is zo groot dat die kans erg klein is. Je foto’s ben je ook kwijt als je huis afbrandt. En de foto’s staan wel op de server, maar ik kan niet echt zeggen dat ik er vaak naar kijk.

De laatste categorie zijn objecten. Objecten waar je herinneringen aan hebt. Die heb ik heel erg weinig. Nog een handvol brieven en kaarten die erg waardevol voor me zijn, en een paar kleine andere dingen. De belangrijkste is mijn (gerestaureerde) teddybeer, die inmiddels een mooi eigen glazen vitrinekastje heeft en hier op mij neerkijkt terwijl ik dit blogje typ.

Bewaar jij veel memorabilia? En kijk jij nog vaak naar oude foto’s?

(En ja, er staat een originele babyfoto van Geldnerd bij dit stukje)

error

Operatie Kondo

De verhuizing heeft een interessant neveneffect. Voor het eerst in zeven jaar heb ik al mijn spulletjes weer onder één dak. En ook zijn de inventarissen van Geldnerd en Vriendin nu voor het eerst samengevoegd. En dan blijkt dat je dus nog wel iets meer spulletjes hebt dan je dacht… Tijd dus voor een nieuwe ‘operatie Kondo‘. Die is het makkelijkst met de dozen die uit de opslag kwamen. Want daar zitten inderdaad spulletjes in die ik tussen de drie en zeven jaar niet gezien heb. Waarbij de vraag ‘heb ik dit nodig?’ en ‘brengt het vreugde?’ in de meeste gevallen dus met een hartgrondig ‘neen’ beantwoord kan worden.

Ik ben zelf wel een beetje verbaasd over de dingen die ik bewaard heb. Zo kwamen er ongeveer 10 hoezen tevoorschijn die je kunt gebruiken om een kostuum in te bewaren (en waarin je de kostuums meestal meekrijgt bij de winkel). Zoveel kostuums heb ik niet eens meer… Ook bleken Vriendin en ik uiteraard een deels dubbele keukeninventaris te hebben. Dat is nu uitgesorteerd, we houden de beste van alles, en de rest staat nu klaar in een doos voor een nader te bepalen bestemming (kringloop?). Ook zijn er al een stuk of 10 vuilniszakken de deur uitgegaan. Verder ben ik nogmaals door mijn restant papieren boeken heengegaan en heb ook daar nog een halve meter bespaard. Ik heb nu nog een meter of twee aan papieren boeken over.

Mijn garderobe heb ik het afgelopen jaar al gerationaliseerd. Die past dus keurig in de kasten. Uit de dozen kwam verder nog een stapel papier waarvan ik deels niet meer wist dat ik het nog had. Dat is iets om de komende weken nog eens doorheen te gaan. De scanner is operationeel en ook de shredder is gearriveerd, dus alle elementen zijn aanwezig om hier korte metten mee (of beter: kleine snippers van) te maken.

Kom jij nog wel eens verrassingen tegen in jouw bezittingen?

error

© 2019 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑