De kledingkast na anderhalf jaar corona

Ook bij Geldnerd glipt er wel eens iets weg. Laat ik een gewoonte varen. Loopt er iets uit de hand. Om er dan na een tijdje achter te komen dat dat misschien niet de meest handige actie was. En grote schoonmaak te houden en de gewoonte weer op te pakken.

Zo ook onlangs. Ik heb in het verleden veel tijd besteed aan mijn kledingkast. Ik heb er een systeem voor opgezet. En twee keer per jaar liep ik alles langs en verfijnde ik mijn systeem. Eind 2019 sloeg ik die stap over, omdat ik stevig aan het afvallen was door mijn gezondere leven.

En toen kwam Corona. Veranderde ons leven. Gingen we volledig thuiswerken. En veranderden mijn kledinggewoonten. Nog maar zeer zelden een pak aan. Zelfs niet meer iedere dag een overhemd. Spijkerbroek en trui, poloshirt in de zomer, werden het nieuwe uniform. Mijn ‘nette schoenen’ slijten nauwelijks meer. En de halfjaarlijkse kledingkastcontrole werd overgeslagen. In het voorjaar van 2020, in het najaar van 2020, en ook in het voorjaar van 2021.

Maar onlangs werd de situatie toch onhoudbaar. Steeds meer kleding was niet toonbaar meer. Slijtage en gaatjes die je niet ziet in de videovergadering maar wel op kantoor. Waar ik toch af en toe weer naartoe moet. Tegelijkertijd zat mijn Kledingpotje overvol, ik heb de afgelopen anderhalf jaar nauwelijks iets uitgegeven aan kleding. Het was dus tijd voor Actie. Alhoewel: als het ‘hybride werken’ bij de Rijksoverheid een beetje aanslaat heb ik tot mijn pensioen voldoende kostuums om te dragen.

Onlangs op een regenachtige vrijdag heb ik weer een drastisch rondje kledingkast gedaan. Het was nodig. Meer dan de helft van mijn t-shirts ging weg. Een kwart van mijn overhemden. De helft van mijn sokken (de paren, het is niet zo dat ik alleen maar mijn rechtersokken of linkersokken heb weggegooid). Het was een behoorlijke klus. Wat normaliter een klein uurtje kost als je het bijhoudt, kost al gauw een uur of drie als je het twee jaar verwaarloost. Twee vuilniszakken met kleding gingen naar de textielcontainer. En in de week daarna werden er een aantal pakketjes met vervangende kledingstukken afgeleverd bij Huize Geldnerd. Er staan nog wat aankopen in de planning, en als de zomercollectie 2022 opduikt heb ik daar ook nog wat aanvulling nodig.

De kledingkast is weer onder controle en het systeem is weer in ere hersteld. En het is een les voor mijzelf. Systemen en gewoontes werken alleen als je ze volhoudt. Dat gaan we dus opnieuw proberen.

‘Aangestoken’ door Geldnerd is Vriendin de dag erna overigens ook aan de slag gegaan. Ook uit haar kledingkasten kwamen twee volle vuilniszakken voor de kledingcontainer. We hopen dat er mensen blij zijn met onze spullen.

Laat jij ook wel eens een systeem los? En krijg je daar wel eens spijt van?

Verzonken kosten door corona?

Sunk costs (in het Nederlands ook wel ‘verzonken kosten’), zijn in de economie kosten die al gemaakt zijn en niet meer ongedaan te maken zijn. Dat zeggen de economieboekjes en ook Wikipedia. En ook in je persoonlijke financiën komen ze af en toe voor. Ik kwam tenminste een behoorlijke post tegen toen ik door mijn administratie heenliep.

Afgelopen jaar ben ik namelijk nogal afgevallen, daar heb ik vaak over geschreven. En begin dit jaar, toen het gewichtsdoel bereikt was, ben ik behoorlijk tekeer gegaan in de kledingkast. Er kwamen twee nieuwe kostuums en een stapel nieuwe overhemden. Die ik voor mijn werk dagelijks gebruik. Ik had bewust de tweede helft van vorig jaar geen enkel kledingstuk vervangen in mijn geoptimaliseerde garderobe. Want ik wilde mijn kleding niet te groot kopen als dat niet meer nodig is. Geldnerd kon dus weer ‘strak in het pak’.

En toen kwam corona.

En gingen we thuis werken. Sinds medio maart. In eerste instantie met de gedachte van ‘een paar weken’, maar al snel werden dat maanden. Inmiddels weten we hier zeker dat het tot september duurt, maar waarschijnlijk langer. Met z’n allen terug naar kantoor kan hier helemaal niet zolang er geen vaccin is en de anderhalve-meter regels gelden. Er is onvoldoende ruimte om iedereen een plekje te geven. Om over de verwachte wachttijd bij de liften maar te zwijgen. Misschien af en toe een paar uurtjes met je eigen team, dat zal het wel worden.

Vanaf het begin zag je de kledingregels relaxter worden. Directeuren tijdens video-vergaderingen in slobbertruien en later in slechtzittende poloshirts. Er werd er zelfs eentje in een camouflage-hoodie gesignaleerd. Ook ik gaf al gauw de voorkeur aan een lekkere warme trui. Alleen voor bijzondere gesprekken haalde ik nog wel eens een overhemd uit de kast. Dat is sinds medio maart nu een keer of vijf gebeurd. Dat betekent dat eenderde van mijn overhemden sinds medio maart een keer gedragen is, en de rest heeft werkeloos in de kast gehangen. Mijn kostuums zijn sinds medio maart nog helemaal niet gebruikt, van de twee nieuwe kostuums heb ik er eentje zelfs helemaal niet meer gedragen sinds het passen in de winkel. Een extra broek (broeken slijten sneller dan jasjes, vandaar), die ik bij dat kostuum besteld had en die nageleverd werd, heeft drie maanden in de winkel gehangen voordat ik een keer in de buurt was op ‘m op te halen.

Niet zo’n heel zinvolle uitgave dus, die grote hoeveelheid kleding. In elk geval niet op dit moment.

Investopedia constateert terecht dat je verzonken kosten niet moet meewegen in toekomstige besluiten, omdat ze voor de huidige en toekomstige staat van de financiën niet relevant meer zijn. En zo kijk ik er ook maar naar. De kostuums en de overhemden hangen hier in de kast. Voorlopig zullen ze weinig gedragen worden. Dus slijten ze ook niet. Het zal waarschijnlijk betekenen dat ik de komende 12 maanden minder aan kleding uit ga geven. Want wat je niet gebruikt hoef je ook niet te vervangen. Want ik heb nu niet de neiging om bij de komende kledingkast-check gewoon weer een stapel nieuwe overhemden en een nieuw kostuum te kopen, gewoon ‘omdat ik dat altijd doe’ en omdat er weer boorden en manchetten versleten zijn. En waarschijnlijk zal ik de kostuums en overhemden echt nog wel ‘verslijten’ voordat ik stop met werken. Hoop ik.

Heb jij te maken met ‘verzonken kosten’ door corona?

Project 8,25

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Minimalisme is ook voor mij een thema, dat is bij mijn vaste lezers wel bekend. Ik probeer stevig te sturen op het aantal bezittingen dat ik heb, en ik heb ook gerationaliseerd in mijn kledingkast. Maar toch blijf ik altijd op zoek naar manieren om het met nog minder te doen zonder concessies te doen aan de kwaliteit van leven.

Een van de dingen die daarbij mijn aandacht heeft is het welbekende ‘Project 333‘. Als je het nog niet kent moet je de term maar eens intypen bij Google, er gaat een wereld voor je open. Bij dit project werk je met een ‘capsule wardrobe’, ofwel een seizoensgarderobe. Je gebruikt 3 maanden lang slechts 33 kledingstukken, inclusief jassen, schoenen, tassen en andere accessoires. Ik vind het een interessant experiment, en het is soms hilarisch om de ervaringen van mensen te lezen. Meestal vrouwen overigens, alhoewel er ook wel wat mannen meedoen.

Het lijkt mij ook wel wat. Maar ik worstel wel met die ’33’. Want er zit een groot verschil tussen de kleding die ik naar mijn werk draag en de kleding die ik in mijn vrije tijd draag. Op het werk is het kostuum, overhemd en meestal een stropdas. Dat zul je me buiten het werk niet snel zien dragen. Op het gebied van kleding is er dus geen overlap tussen werk en privé, het zijn twee gescheiden werelden. Tegelijkertijd is het wel zo dat ik voor mijn werk eigenlijk zomer en winter uit dezelfde collectie put. En in mijn vrijetijdskleding heb ik eigenlijk twee collecties, ‘zomer’ en ‘winter’.

Ik denk dus dat ik mijn eigen variant moet bedenken. Project 33/12+33/6. Oftewel Project 8,25, want dat is de uitkomst als je deze som in Excel invoert.

Kostuums5Poloshirts8
Overhemden14Truien4
Riem2Paar sokken14
Colbert1  
Spijkerbroek2Paar nette schoenen3
Chino2Paar schoenen vrije tijd3
Pyjama2Paar Slippers1
    
Winterjas formeel1Regenjas1
Winterjas casual1Fleece vest1

Wat ik buiten beschouwing laat is basic t-shirts en ondergoed. Daarvan heb ik wel als regel dat ik van beide voldoende moet hebben om twee weken door te komen zonder wasmachine, dus van beide heb ik ongeveer 15 stuks. Ook leg ik mijzelf geen limiet op voor wat betreft het aantal stropdassen. En ik laat sportkleding ook buiten beschouwing. Mijn zeilkleding, mijn uitrusting voor lange-afstandswandelen, mijn zwemkleding. Want dat is niet voor dagelijks gebruik. Dat noem ik hobby-uitrusting, geen kleding. Misschien is dat valsspelen? Maar daardoor blijf ik wel mooi binnen de 2×33 stuks!

Nu maar eens kijken hoe ver ik hiermee kom!

Hoe ziet jouw ‘capsule wardrobe’ eruit?