Over ouderdom en gebreken

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Nee, deze blogpost gaat niet over Opa Geldnerd. Ook al is Geldnerd ook geen 20 meer en merkt ook hij af en toe dat niet alles meer is zoals het ooit was, per saldo ben ik zelf tegenwoordig best wel tevreden over mijn gezondheid en fysieke conditie.

Maar deze blogpost gaat over ons Hondje. In mijn meest recente blogpost over hem heb ik ook al geschreven over zijn ouderdomsgebreken. En hij wordt er niet jonger op, onlangs hebben we zijn veertiende verjaardag gevierd. Veroudering is natuurlijk ook een proces dat gewoon doorgaat, de tand des tijds is genadeloos voor elk levend wezen.

Met zijn doofheid weten we inmiddels goed om te gaan, de belangrijkste commando’s worden gewoon met handgebaren gegeven. Gebarentaal met ons Hondje. Voor zijn staar gebruiken we nu al een tijdje een voedingssupplement (VT Phak siroop), dat lijkt het proces wel iets te vertragen. Zijn ogen zijn er helderder door geworden, denk ik. De grootste zorg de afgelopen periode waren zijn gewrichten. Met name de achterpoten. We gaven hem al dagelijks een theelepeltje visolie bij zijn brokjes. Maar we merkten dat hij regelmatig met een pootje liep te slepen. Vooral net nadat hij was opgestaan na urenlang opgerold te liggen slapen. En bij vlagen had hij dus ook geen zin in zijn wandeling, af en toe moesten we hem dragen naar het dichtstbijzijnde grasveld om zijn behoefte te doen. Verder is hij nog vol levensvreugde, zo dribbelt hij nog steeds elke ochtend kwispelend naar de voordeur als de uitlaatservice hem komt halen.

Maatregelen

Maar na een week met een aantal moeizame dagen hebben we toch maar eens een afspraak gemaakt met de dierenarts. Na een uitgebreid onderzoek trok zij in elk geval de conclusie dat het ‘gewoon’ ouderdomsverschijnselen zijn. Artrose. En het is ook neurologisch. De zenuwverbindingen worden een beetje oud, de signalen uit zijn hersentjes bereiken de achterpootjes met merkbare vertraging. Nu kunnen we helaas geen glasvezel aan laten leggen langs de ruggengraat van ons Hondje. Gelukkig zijn er ook veel dingen die we al wel gedaan hebben en nog kunnen doen.

We hebben de afgelopen maanden al trapjes geplaatst zodat hij zelfstandig op de bank en op het bed kan klimmen (ja, dat mag ons Hondje!). Het springen lukte hem niet meer. En na een aantal mislukte sprongen merkten we ook dat hij steeds meer begon te aarzelen. Falen was slecht voor zijn hondenzelfvertrouwen. De traptreden zijn prima te doen voor hem en minder belastend voor de gewrichtjes, en daarmee kan hij langer zelfstandig door ons huis bewegen.

Verder kochten we een rugzak voor wandelingen. Vroeger wandelde Hondje rustig 15 kilometer met ons mee, maar tegenwoordig gaat na een kilometer of vijf het lampje uit, en moet er uitgebreid gepauzeerd worden om hem even rust te gunnen. We hebben nu een goede rugzak met een speciaal compartiment waar hij in kan zitten, met zijn kopje naar buiten om toch ook te genieten van de omgeving. De rugzak kan ook als draagzak op de buik gedragen worden. We hebben er inmiddels al mee geoefend, en Hondje is er al best wel goed aan gewend. Met dank aan Audrey van Een Of Andere Blog voor de tip!

En de dierenarts heeft ons ook nog medicijnen voorgeschreven. Hondje krijgt nu dagelijks een pijnstillertje (voor de kenner: Metacam), zodat hij comfortabeler kan lopen. Want als lopen pijnlijk wordt gaan hondjes het vermijden en verliezen ze ook weer veel spiermassa, en dat effect versterkt elkaar. De eerste resultaten vinden we hoopgevend, Hondje heeft duidelijk meer zin om te wandelen. We kregen ook het advies om vaker korte wandelingen te doen, liever vaker kort dan af en toe lang. Dat proberen we nu te doen, het is een welkome onderbreking van een thuiswerkdag. En binnenkort gaan we met Hondje naar een Dierenfysiotherapeut. Want ook fysiotherapie kan helpen om hem langer actief te houden. Daarbij willen we ook zelf leren hoe we oefeningen met Hondje kunnen doen.

Vroeger kon ik me al nooit voorstellen dat ik ooit een jas of ander kledingstuk voor een hond zou kopen. Dat punt zijn we hier jaren geleden al gepasseerd, een Hondje uit een Ver Warm Land heeft het zelfs hartje zomer nog koud in Nederland. Maar inmiddels ben ik dus ook officieel verworden tot zo’n first-world verwende burger die voor z’n huisdier zorg inkoopt die driekwart van de wereldbevolking zich niet kan veroorloven. Het is.

Administratie

In GnuCash heb ik overigens de administratie van de kosten van Hondje ook verder verfijnd. In mijn Excel-administratie had ik één (1) rekeningnummer voor alle huisdierkosten, maar in GnuCash heb ik een aparte groep Huisdierkosten aangemaakt. Daaronder aparte grootboekrekeningen voor Voeding en Snacks, Toebehoren (mandjes, speeltjes, trap, rugzak, dat soort dingen), Medische Kosten, Uitlaatservice, Hondenbelasting (die betalen we in Geldnerd City jaarlijks), en Overige.

Met het dierenartsbezoek, de trapjes, en de rugzak zijn we ook weer een paar honderd euro verder, en ook de dierenfysiotherapie is niet gratis uiteraard. Maar Hondje is nog steeds elke cent dubbel en dwars waard.

Ook houd ik sinds een tijdje een Hondendagboek bij. Ik noteer wat hij eet, zijn ontlasting, hoe de wandelingen gaan, en dat soort dingen. Naast mijn eigen Eetdagboek en Emotional Journal gaat dit in één adem mee. We hopen op die manier beter te kunnen herleiden wat er wel en niet helpt.

Eindeloos?

Hoe ver ga je hiermee? Want er zijn bijna geen grenzen meer aan de medische zorg die je voor je huisdier kunt kopen, als je je dat kunt en wilt veroorloven. Maar wij proberen realistisch te zijn. Niet alles wat kan is ook verstandig. We willen voorkomen dat ons Hondje structureel pijn gaat lijden. En we vinden zijn levensvreugde het belangrijkste criterium. Als leven lijden wordt en levenskwaliteit er onder lijdt, dan komt er een moment dat we afscheid moeten gaan nemen. Maar we hopen van harte dat dat moment nog héél ver weg ligt.

Vooralsnog gaat het zoals gezegd prima met de levensvreugde van ons Hondje. Hij wordt alleen maar eigenwijzer en mondiger nu hij ouder wordt. Zijn uitlaatservice vertelde dat hij tegenwoordig luidkeels piepend protesteert als het uitladen van de hondjes bij het bos of het strand hem te lang duurt. En ook Geldnerd en Vriendin krijgen tegenwoordig luidkeels commentaar van Hondje als we thuiskomen na een van onze schaarse dagjes op kantoor. Verwend mormel…

Welke ouderdomsgebreken heeft jouw huisdier?

We houden geld over?

Het leven wordt duurder, lezen we overal. Ook in Huize Geldnerd zagen we de inflatie binnenkomen. We verhoogden ons maandelijkse budget voor 2022 met € 100 om dit op te vangen. Ook omdat we in 2021 regelmatig voor het einde van de maand iets bij moesten storten op de gezamenlijke bankrekening. En gingen met angst en beven januari 2022 in…

Maar tot mijn verbazing constateerde ik eind januari dat we nog geld over hadden op de gezamenlijke rekening. Meer dan de € 100 waarmee we het budget verhoogd hadden. En eind februari was er weer een hoger bedrag over, weer een stijging van meer dan € 100. En eind maart was er zelfs een enorm bedrag over op de gezamenlijke rekening, ruim € 800. Waar ik verwacht (en begroot) had dat we meer uit zouden geven, hielden we ineens massaal geld over. En dat terwijl ik afgelopen week las dat de inflatie in maart was uitgekomen op 9,7%, de hoogste sinds april 1976.

Tijd dus voor een analyse over het eerste kwartaal. Wat is er gebeurd? Hoe kan het dat we geld over hielden? Heb ik verkeerd begroot? Of is er iets groots veranderd in ons uitgavenpatroon?

Analyse

Ik heb de afgelopen 9 kwartalen op een rijtje gezet. Het voordeel van een jarenlange administratie, die gegevens heb ik snel bij de hand. Het eerste kwartaal van 2020 tot en met het eerste kwartaal van 2022. Daarmee heb ik eerst gekeken naar posten die opvallend afwijken. Hiervoor het ik het eerste kwartaal van 2022 (2022Q1) vergeleken met het eerste kwartaal van 2021 (2021Q1) en het vierde kwartaal van 2021 (2021Q4), en ook gekeken naar de trend over de 9 kwartalen.

En het eerste wat ik vond was een foutje van mijn kant. Ik maak de maandelijkse bijdrage voor onze Vereniging van Eigenaren automatisch over op de tweede dag van elke kalendermaand. En die automatische overboeking was eind februari afgelopen zonder dat ik het gezien had. Ik heb dus snel de bijdrage voor maart overgemaakt en vanaf april weer een nieuwe maandelijkse overboeking ingesteld. Dat verklaart in elk geval een stukje van het bedrag.

Er zijn verder veel posten die niet of nauwelijks veranderd zijn. De maandbedragen voor energie en water bijvoorbeeld. De tarieven van ons huidige energiecontract, al houd ik mijn hart vast voor de vernieuwing later dit jaar. Ook onze grootste maandelijkse uitgaven, de rente en aflossing voor de hypotheek, zijn constant. Steeds minder regulier, steeds meer sneeuwbal. Eigenlijk zijn er in onze huishouding maar heel weinig variabele lasten. Ik dacht eerst nog even dat ook het betaalritme van de waterschapsbelasting een rol speelde, want die betalen we hier in tien maandelijkse termijnen. Maar die termijnvrije maanden moeten nog komen, nota bene…

Maar nee.

De besparing in het eerste kwartaal van 2022 is volledig het gevolg van onze gezondere levensstijl. De besparingen zitten in onze huishoudelijke uitgaven (met name de supermarkt) en de maaltijden van ‘buiten de deur’.

CategorieTen opzichte van
2021Q1
Ten opzichte van
2021Q4
Huishoudelijke uitgaven-/- 700-/- 450
Afhalen en Thuisbezorgd-/- 325-/- 200

Geen snacks en snoep, geen frisdrank, geen alcoholische versnaperingen. In maart een enkele keer Thuisbezorgd, verder niets. Ook elders in de administratie zijn er een paar kleine plusjes en minnetjes. Maar dit zijn de grote posten. Gezamenlijk waren Geldnerd en Vriendin eind maart ruim 18 kilo afgevallen sinds 1 januari. Met de € 800 die we overgehouden hebben besparen we dus iets minder dan € 45 per kilo.

Het wordt dit jaar vast nog wel zwaarder. Ik ben benieuwd wat de energielasten gaan doen. En ook onze uitgaven voor boodschappen en horeca zullen echt nog wel wat ‘normaliseren’. Maar dit meevallertje in het eerste kwartaal is in elk geval binnen! We hebben het overigens vorig weekend voor een heel groot deel uitgegeven tijdens een bezoekje aan de IKEA. Want ons beddengoed en badtextiel was dringend aan vervanging toe.

Hoe gaat het met jouw financiën in 2022?

Mijn eigen (hyper)inflatie

Medio juni schreef ik over mijn salaris en de inflatie. Collega-blogger Geldsnor reageerde met de terechte constatering dat de inflatie alleen iets zegt over een populatie, een grote groep mensen. Maar dat het minder zegt over het individueel niveau. Het CBS gebruikt er een ‘standaard mandje‘ voor. Maar dat mandje vertoont maar beperkte overeenkomsten met het uitgavenpatroon in Huize Geldnerd. Inflatie is dus ook al een persoonlijk iets.

Tegelijkertijd lees je overal berichten dat het leven ineens een stuk duurder wordt. Niet alleen de energieprijzen, maar ook de dagelijkse boodschappen, schieten de lucht in. En vorige week meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) een inflatie van 3,4% jaar op jaar, de hoogste inflatie in bijna 20 jaar. Dat merken we ook in Huize Geldnerd. We hebben al een tijdje het idee dat de aanbiedingen van onze grootgrutter minder aantrekkelijk zijn. En dat we meer uitgeven aan de boodschappen. Terwijl ons koopgedrag niet veranderd is. Het blijkt ook uit onze meerjarige ontwikkeling van de Huishoudelijke Uitgaven. Dat is de optelsom van onze dagelijkse boodschappen in de supermarkt en bij speciaalzaken, en andere kleine huishoudelijke uitgaven zoals schoonmaakmiddelen.

Als ik die cijfers per maand op een rijtje zet sinds begin 2017 (lang leve de administratiespreadsheet!) en er een trendlijn doorheen laat lopen, dan zie je duidelijk een stijgende trend. Kwamen we begin 2017 nog uit met gemiddeld € 475 per maand, inmiddels zitten we rond € 600 per maand. Er komt dus gewoon € 25 per kalenderjaar bovenop dit maandbedrag.

En daar blijft het niet bij. Onlangs hebben we ons energiecontract moeten vernieuwen, er kwam ongeveer € 15 bovenop het maandelijkse voorschot. De uitlaatservice heeft aangekondigd de tarieven te verhogen. En ook de gemeente en het waterschap sturen mij elk jaar een hogere belastingaanslag. Binnen de Vereniging van Eigenaren van het gebouw waarin Huize Geldnerd zich bevindt hebben we afgesproken de servicekosten jaarlijks met de inflatie te verhogen. En ook ZIGGO, mijn mobiele telefoonprovider, de verzekeraar en de huisbanken vragen elk jaar net een beetje meer.

Ik heb het eens op een rijtje gezet, al die verhogingen die ik verwacht tussen 2021 en 2022. En schrok er best wel een beetje van. Alle bedragen in Eurootjes uiteraard.

CategorieVerhoging / JaarVerhoging / Maand
Huishoudelijke uitgaven+300+25
Energie+180+15
Uitlaatservice+300+25
Gemeente / Waterschap+120+10
ZIGGO / bank / verzekeraar / VVE+50+4
Totaal+950+79

En dan hebben we het Spotify abonnement à € 13 per maand ook overgeheveld naar de gezamenlijke rekening. Strikt genomen geen kostenstijging, maar wel een uitgavenstijging in de gezamenlijke huishouding. In totaal dus € 92 per maand aan hogere uitgaven. Vriendin en ik hebben alvast afgesproken om het budget voor onze gezamenlijke huishouding per 1 januari 2022 met € 100 per maand te verhogen. Dat budget is momenteel € 1.850 per maand, exclusief reguliere rente en aflossing op onze hypotheek. Als daar maandelijks € 100 bij komt is dat een stijging van 5,4%. Dat is een behoorlijke ‘inflatie’.

Ons inkomen stijgt gelukkig ook, door de nieuwe CAO. Die mazzel heeft niet iedereen, weet ik. Maar het betekent in ons geval wel dat ongeveer driekwart van de verwachte loonstijging naar de gezamenlijke huishoudpot gaat. En dan moeten we nog maar afwachten wat er in januari overblijft als de jaarlijkse optelsom van maatregelen z’n werk doet op de salarisbrief.

Wat merk jij van de inflatie?

NB: Veel vragen gisteren omdat ik niet, zoals al jarenlang gebruikelijk, op maandagochtend een blog publiceerde. De komende weken zullen er wat minder blogjes verschijnen, Geldnerd wordt even meegezogen in de drukte in Den Haag. Maar daar mag ik helaas niks over schrijven…

En nog een jaar Hondje

Vorig jaar rond deze tijd bezorgde ons Hondje ons een enorme schrik. Het scheelde weinig of hij was er niet meer geweest. Maar sinds die episode dribbelt hij weer vrolijk door het leven. Inmiddels 13,5 jaar oud.

Ouderdom en gebreken

Ouderdom komt met gebreken. Dat geldt voor honden minstens net zo veel als voor mensen. Ons Hondje is helaas geen uitzondering. Hij had al wat last van staar, dat wordt langzaam maar zeker erger. Tijdens onze vakantie merkten we bij de avondwandelingen dat hij last heeft van nachtblindheid. Thuis merken we dat niet zo, op ons vaste rondje kent hij elke boom, struik, en graspol. Maar in een vreemde omgeving werd hij toch onrustig als er geen straatverlichting was.

En het afgelopen half jaar is ons Hondje stokdoof geworden. Hij hoort alleen nog heel harde geluiden dichtbij. En dan schrikt hij zich ook echt een hoedje. Lastig is dat hij ons gewoonweg niet meer hoort als we hem roepen. Dat betekent beter opletten als hij buiten niet aan de lijn is. De combinatie van slechter zien en weinig horen maakt dat hij ons af en toe kwijt is. En in paniek rent hij dan alle kanten op om ons te zoeken. Meestal de verkeerde kanten. En af en toe de straat op. Dat is ook weer slecht voor het hart van Geldnerd en Vriendin…

Verder merken we dat met de leeftijd zijn gewrichtjes wat strammer worden. ‘s Ochtends bij het wakker worden moet hij zich even goed uitrekken, de honden variant van de bekende Dog Pose uit de yoga. Doet hij dat niet, dan is de trap een bijna onneembare hindernis. Hij is er inmiddels een paar keer van afgevallen. Totnogtoe zonder schade, maar we letten dus wel goed op dat hij zijn yoga-oefeningen doet voordat we de ochtendwandeling doen.

En ons Hondje heeft een slecht gebit, dat had hij al toen wij hem adopteerden. Dit voorjaar had zijn gebit weer een saneringsronde nodig, er bleven een stuk of 10 tanden en kiezen achter in de operatiekamer. Hij heeft nog een paar hoektanden over en een aantal kiezen. Maar veel last lijkt hij daar niet van te hebben, de brokjes en hondensnoepjes worden gretig verorberd…

Verder is hij overigens in een prima conditie. Hij slaapt iets meer dan vroeger, maar is verder nog steeds heel levendig en heeft vaak nog de energie van een jonge pup. Dat is ook wat we horen van onze uitlaatservice en de dierenarts. We hopen dan ook dat de gebreken hem niet teveel gaan belemmeren, en dat hij zo lang mogelijk een beetje lol in het hondenleven kan houden.

Medische hondenwetenschap

Sinds zijn ziekte vorig jaar staat Hondje op een dieet van speciale brokken, dat houdt hij de rest van zijn leven. Inmiddels zijn daar twee voedingssupplementen bijgekomen die we dagelijks door zijn brokjes mengen. Hij krijgt een supplement met Omega-3 olie (vis olie) voor zijn stramme gewrichten, en een speciale siroop die de staar in zijn ogen moet afremmen. Aan de doofheid is helaas niets te doen.

Het blijft een duur Hondje…

Eerder schreef ik al dat ons Hondje twee abonnementen heeft. Een eigen Zorgplan en de Uitlaatservice. Die laatste indexeert, voor het eerst in vier jaar, zijn tarieven. Het maandtarief voor een wandeling op elke werkdag gaat per 1 januari aanstaande van € 255 naar € 278. Het zorgplan kost € 15,75 per maand. We zijn dus al bijna € 300 kwijt aan ons Hondje voordat hij ook maar een brokje gegeten heeft.

En soms slijten er dingen. Zijn uitlaatriem gaf onlangs de geest na ruim 7 jaar trouwe dienst. Daar moest dus een nieuwe voor komen. Verder komt er regelmatig een zending met dieetbrokken, kauwstokjes, speeltjes, en hondensnoepjes, van de internetdierenwinkel. En sinds kort dus ook de voedingssupplementen. Kortom, ons Hondje blijft bakken met geld kosten in ruil voor alle liefde en vreugde die hij ons geeft. Er zijn weinig dingen waar ik blijer en rustiger van wordt dan ‘s avonds met een e-book in mijn favoriet stoel zitten terwijl Hondje op mijn schoot ligt te slapen.

In onderstaande grafiek zie je de uitgaven per maand per jaar aan ons Hondje. Gemiddeld is dit € 380 per maand, exact hetzelfde gemiddelde per maand als na de medische episode vorig jaar.

En natuurlijk ook weer de procentuele verdeling van de kosten van Hondje over de verschillende categorieën. Ook die is nauwelijks verschoven ten opzichte van vorig jaar. Ons Hondje is dus best een constante factor in onze financiën.

Nog steeds een duur Hondje, en nog steeds zouden we hem voor geen goud willen missen. We hopen dat hij nog heel langs bij ons mag blijven.

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

Lui beleggen

  • Berichtcategorie:Beleggen

Geldnerd is al een aantal jaren een luie belegger. Ik probeer niet meer om zelfstandig de winnende aandelen op te zoeken. Er zijn anderen met veel meer informatie en tijd dan ik. Zelf ben ik tevreden met het volgen van de index. Een combinatie van lage kosten, brede spreiding, en gewoon stug doorgaan.

Sinds begin 2017 stort ik trouw elke maand mijn vaste inleg op de beleggingsrekening. Met die inleg (en eventuele dividendinkomsten) koop ik gewoon bij wat mijn beleggingsspreadsheet adviseert om dichter bij de gewenste verdeling te komen. En daarmee balanceer ik ook automatisch. Ik maak gebruik van goedkope beleggingsproducten die breed gespreid zijn en een index volgen. En indexeer mijn inleg uiteraard af en toe voor inflatie. Ingewikkelder dan dat hoeft beleggen niet te zijn.

De laatste jaren is het aantal transacties dat ik elk jaar doe dus vrij constant. Dat is iets wat mijn beleggingsspreadsheet voor mij bijhoudt. Hierin zitten al mijn beleggingsactiviteiten sinds 1 januari 2013, de startdatum van mijn huidige portefeuille na mijn echtscheiding. Door mijn eigen spreadsheet ben ik minder afhankelijk van de systemen van mijn broker. Want dat wisselt nog wel eens.

Maar toen ik de aankoop- en verkooptransacties voor alle jaren sinds 2013 eens op een rijtje zette in één grafiek, was ik toch verrast. In mijn hoofd was ik namelijk in de jaren vóór 2017 heel erg druk geweest met beleggen. Op zoek naar koopjes en naar toekomstige winnaars. Maar dat vertaalde zich niet in een groot aantal transacties per jaar. Blijkbaar was ik wel druk met zoeken, maar niet met kopen en verkopen…

Vanaf 2017 is het helder. Eén, heel soms twee, aankopen per maand. Ook in 2021 verwacht ik uit te komen op 12 aankooptransacties, elke maand eentje. En heel af en toe verkoop ik iets bij de jaarlijkse evaluatie van mijn portefeuille. Maar het aantal verkooptransacties daalt de laatste jaren, ik word blijkbaar iets beter in ‘kopen en vasthouden’.

Deze strategieverschuiving zien we ook terug in mijn bekende grafiek met de actuele waarde van mijn beleggingsportefeuille versus de totale cumulatieve inleg die ik tot die datum gedaan heb. In de periode 1 januari 2013 tot en met het eerste kwartaal van 2017 is het beeld nogal schokkerig. Af en toe leg ik wat in, maar ik haal er ook wel weer eens geld uit. Begin 2016 zelfs heel veel, toen ik er van overtuigd was dat de aandelenmarkt op instorten stond. Inmiddels zijn we vijfeneenhalf jaar verder, en ik wacht nog steeds op die crash. Zelfs corona veroorzaakte niet meer dan een ‘dipje’. Maar die crash komt echt wel weer een keer…

Sinds begin 2017 zie je elke maand een stapje omhoog op de inleg-lijn, de onderste stippellijn in de grafiek. Mijn maandelijkse inleg. En de bovenste lijn, de actuele waarde van mijn beleggingsportefeuille, beweegt omhoog (en soms even omlaag) met de grillen van de aandelenmarkten. Zonder dat ik er verder naar omkijk. Ja, ik kijk elk kwartaal even hoe ‘de markt’ het doet. Maar dat is vooral voor mijn kwartaalrapportages.

Meer transacties en minder druk in mijn hoofd. Ik ben dol op mijn huidige, luie, ‘kopen en vasthouden’ strategie. Die mag nog even blijven. Het wordt weer spannend als de markt echt een keer gaat dalen. Dan zullen ook mijn zenuwen weer eens echt getest worden.

Wat is jouw beleggingsstrategie?

Genoeg

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Dat ik er minder over schrijf, wil niet zeggen dat ik er niet meer aan doe. Integendeel, zou ik willen zeggen. Minimalisme. Maar het is hier zover doorgevoerd in het dagelijks leven dat het mij al nauwelijks meer opvalt.

Minimalisme

De definitie van minimalisme die mij het meest aanspreekt komt van de Amerikaanse ‘goeroes’ van BecomingMinimalist.com. Minimalisme is het naar de voorgrond halen van de dingen die we het meest waarderen en het verwijderen van alles wat ons hier juist van afleidt. Het vereist steeds weer een bewuste beslissing omdat het een levensstijl is die ingaat tegen de cultuur van overconsumptie die ons omringt. De wereld waarin we leven is niet vriendelijk voor het streven naar minimalisme. De cultuur en meedogenloze reclamecampagnes roepen ons op om meer, beter, sneller en nieuwer te kopen. De reis naar het vinden van eenvoud vereist voortdurende aandacht.

Rust

Als jullie nu bij mij naar binnen zouden kijken dan kon je zien dat ik dit stukje zit te tikken aan een vrijwel leeg bureau. Die ziet er nog ongeveer hetzelfde uit als een jaar geleden. Van de plannen die ik destijds had om de werkplek verder in te richten heb ik niets gerealiseerd. Wel heb ik voor een paar tientjes een tablethouder gekocht. Gedurende de werkweek zit daar de zakelijke tablet in, die ik gebruik voor de meeste videovergaderingen. Dat geeft meer vrije ruimte op het bureau, die ik gebruik voor… niets eigenlijk. Ik gebruik zelfs geen schrijfboekje meer. Al mijn aantekeningen verwerk ik meteen elektronisch, in mijn huidige functie heb ik een systeem uitgewerkt waar alle acties en aandachtspuntjes en stukken logisch in passen. Dat kostte 6 maanden, in die tijd gebruikte ik juist wel papier. Maar nu is het niet meer nodig. Een leeg bureau geeft rust en focus.

Om mij heen dichte kasten, ook gericht op rust. En zelfs als ik mijn eigen kast opentrek is die erg leeg. Een schap met memorabilia, een schap met een paar dichte opbergdoosjes met kantoorartikelen en ICT-accessoires (kabeltjes en zo, alleen voor apparaten die ik nog daadwerkelijk gebruik), en een schap met één klapper en een bakje met wat losse spullen als de cardreaders voor het internetbankieren. De twee schappen daaronder zijn voor Hondje. Daar bewaren we zijn medicijnen, snoepjes, zijn voer, jasjes en speeltjes. Ja, onze hond draagt jasjes. Weet je hoe koud de Nederlandse winter is als je geboren en getogen bent in een Ver en Warm Land? Verder staat hier in mijn werkkamer alleen maar een SONOS speaker. En op de vloer een mand en drinkbakje voor ons Hondje. Daar ligt hij vaak ’s middags te slapen, nadat de uitlaatservice hem thuisgebracht heeft.

Onze woonkamer is ook een oase van rust. Een aannemer die een tijdje geleden kwam kijken voor een klusje vroeg ons zelfs wanneer de rest van de meubels zou komen. Die komen niet. Onze schoonmaakster is er blij mee. Die hoeft niet duizend-en-een dingen te verplaatsen als ze bezig is met haar ronde. En daarna weer terug te zetten. Dat scheelt haar een hoop tijd (en ons dus geld). Als Vriendin en ik zitten te kijken naar een programma als BinnensteBuiten dan zien we vaak huizen die totaal volgepropt staan met spullen. Brocante. Een duur woord voor oude lelijke rommel, wat mij betreft. Ik word er onrustig van. En dat wil ik niet. Deze wereld heeft al genoeg teveel prikkels. Ik geniet elke keer weer van de rust als ik onze woonkamer binnenkom. En elke ochtend neem ik de woonkamer en de keuken mee als ik, na het ontbijt, een opruimrondje doe. Zitgedeelte opgeruimd, kussens recht, de bakjes van Hondje schoon en bijgevuld, idem het koffie-apparaat, afwas weg, aanrecht leeg, doekje erover. Schoon. Opgeruimd. Rust. Daar hebben we de hele dag plezier van. Elke dag.

Ballast

Onze spullen zijn een grotere belasting voor het milieu dan ons reisgedrag of de hoeveelheid vlees die we eten, las ik een tijdje geleden in het AD. Mijn persoonlijke bezittingen (inclusief kleding) passen in 5 verhuisdozen en 2 koffers. Dat voelt prettig. Niet om snel weg te kunnen, want het bevalt me hier uitstekend. Maar wel omdat het betekent dat ik weinig ballast heb.

En toch kom ook ik nog om in de spullen. Onlangs bedacht ik dat ik geen fatsoenlijke ’tussenjas’ had om op koudere en nattere voorjaarsdagen (het gemiddelde in Nederland?) ons Hondje uit te laten. En vervolgens realiseerde ik mij dat ik een opbergdoos heb met wandeluitrusting voor lange afstandswandelingen. Met daarin nog twee jassen die hiervoor geschikt zijn. En dan ben ik toch echt al een jaar of 10 met minimalisme bezig… Gelukkig had ik dit inzicht voordat ik een nieuwe jas kocht. En de jas uit de doos is misschien niet meer hip, maar dat heeft mij nog nooit geïnteresseerd. Ik heb een ‘klassieke’ kledingsmaak. En val qua leeftijd inmiddels ook wel onder de ‘klassiekers’.

Sneller en Complexer

Hebben jullie dat ook? Het gevoel dat de hele wereld steeds sneller en complexer wordt? Ik ben natuurlijk een ouwe zak en kan niet meer zo goed meekomen. Maar toch heb ik de stellige indruk dat het allemaal steeds complexer wordt. Het is ook makkelijker om iets complex te maken dan om het eenvoudig te maken, dat merk ik wekelijks in mijn werk. Het moet ook allemaal steeds sneller. Ik ben één van de weinigen die nog protesteert als er weer eens iets binnen twee dagen moet gebeuren zonder dat duidelijk is waarom dat moet. Meestal blijkt dan dat het helemaal niet hoeft. Dat scheelt een hoop onrust.

Ik heb daar geen zin meer in. Begin dit jaar ben ik overgegaan naar een vierdaagse werkweek. Daarmee ben ik, voor mijn gevoel, uit de Megasekte van de Hardwerkenden gestapt. En dat bevalt uitstekend. Op dinsdagavond komt Zaagmans om de week doormidden te zagen. De vierdaagse werkweek in combinatie met het thuiswerken geeft enorm veel rust en regelmaat. Daar word ik een blijer mens van.

Optimaliseringsdrang

Naast dat ik al bijna zes jaar schrijf op deze blog, volg ik ook heel veel andere financiële blogs. Een nogal beweeglijke collectie, want bloggers komen en gaan. En als je veel leest dan zie je ook opvallende overeenkomsten en verschillen. Ik zie op de meeste plekken een enorme optimaliseringsdrang. Wat is de allerbeste hypotheek, de beste beleggingsstrategie, de allergoedkoopste broker, het beste fonds, net die ene euro extra verdienen en besparen.

Het klopt, kosten zijn een belangrijke factor in het uiteindelijke rendement. Maar de ontwikkeling van de huizenmarkt en de aandelenmarkten heeft uiteindelijk veel meer impact op mijn rendement. En juist daar heb ik geen invloed op. Dat kan ik niet compenseren met dat ene Eurootje extra besparen. Dan ben ik maar een jaartje later financieel onafhankelijk, toch? Of eerder, als de markt meezit. Dat is wat het Stoïcisme ons leert. Voel je niet slecht over zaken die je niet direct kan veranderen, maar accepteer en waardeer dat juist.

Genoeg

Het gevoel hebben dat je genoeg hebt. Dat is de zoektocht. Want als je steeds meer wilt wordt de reis eindeloos.

Wanneer is het voor jou genoeg?