Blog over (financieel) bewust leven

Label: koffie

Koffie: eerste levensbehoefte en guilty pleasure

Koffie is een eerste levensbehoefte hier in Huize Geldnerd. ‘s Ochtends ben ik absoluut niet aanspreekbaar totdat er een kopje sterke koffie espresso naar binnen is gegoten. En dat mag niet te ingewikkeld zijn, op een knopje drukken en klaar. Want tot ingewikkelder handelingen ben ik echt niet in staat totdat de cafeïne mijn bloedbaan bereikt heeft. Zei ik al dat goede koffie belangrijk was voor me? Het is in elk geval één van de dingen waar ik wel geld aan uit wil geven.

De Nespresso factor

Deze behoefte wordt in mijn leven al meer dan 10 jaar ingevuld met de hulp van Nespresso. Ooit zo ontstaan nadat Ex en ik constateerden dat Senseo z’n eigen glazen had ingegooid door de hoeveelheid koffie per pad te verminderen, waardoor de koffie nergens meer naar smaakte. Toen ik jaren later Vriendin leerde kennen had ze ook een Nespresso-machientje. Eén van onze machines ging mee naar het Verre Warme Land en bleek bij terugkomst de omschakeling van ‘110V met een transformator’ in het VWL naar 230V in Nederland niet te overleven. Maar we hadden het andere machientje nog, en dat heeft de afgelopen jaren ons dagelijks voorzien van meerdere kopjes koffie.

En ja, we wisten dat de cupjes duur zijn. Een kopje Nespresso-koffie kost ongeveer € 0,40, iets meer als je de bijzondere koffiesoorten neemt. De aluminium cupjes zijn milieubelastend, alhoewel we ons geweten susten door ze trouw te verzamelen en de zakken met gebruikte cupjes mee te geven aan de koerier, die ons periodiek ook weer voorzag van een stapel nieuwe cupjes. Bovendien hadden we een basismachientje zonder aanvullende toeters en bellen. Geen melkopschuimvoorzieningen en dergelijke. Dat was met name jammer voor Vriendin, die dol is op cappuccino en hippe dingen als latte.

Maar ja, dat Nespresso-machientje bleef maar werken. Ik ontkalkte ‘m keurig een paar keer per jaar en maakte minstens een keer per week de losse onderdelen schoon. Maar onlangs begonnen er toch tekenen van slijtage te komen. Er liep steeds meer water in het lekbakje, en de machine werd steeds warmer. Een online onderzoekje leerde mij dat het een bekend ouderdomseuvel is. De houder van het cupje en het filter sluiten dan niet meer goed op elkaar aan. Kan gerepareerd worden, maar die reparatie kost bijna net zoveel als een nieuwe machine.

Tijd voor verandering

Het was dus tijd voor verandering. De waarheid gebiedt te zeggen dat Vriendin daar al een tijdje op aandrong. De hoge kosten van de cupjes en de milieubelasting waren daar een belangrijke factor in. Ik heb dus eerst maar eens mijn eerdere analyse van ons koffiegebruik bijgewerkt. Niet alleen het geld dat we aan Nespresso besteed hebben, maar ook het aantal cupjes dat we daarvoor gekocht hebben.

JaarNespressoCupjes
2016€ 424,601.140
2017€ 655,801.700
2018€ 565,801.450
2019€ 589,901.460
2020H1€ 429,001.100

Het bedrag voor de eerste helft van 2020 corrigeer ik voor de restvoorraad die we nog hebben liggen. Daarnaast neemt ik per jaar ongeveer € 40 voor de afschrijving van de aanschaf van de machine. Ik kom er dan op uit dat we jaarlijks ongeveer € 640 besteed hebben voor 1.500 kopjes koffie. Dat is € 0,43 per kopje koffie. En ik zie nog iets. Iets dat ik ook al constateerde toen ik nadacht over de corona-quarantaine van de afgelopen periode. We zijn meer koffie thuis gaan drinken. Ik verwacht nu dat we uit gaan komen rond 2.000 kopjes koffie per jaar. En wij verwachten ook dat we structureel vaker thuis zullen gaan werken. Voor het nieuwe scenario ga ik dus uit van 2.000 kopjes koffie per jaar.

Eisen Wensen

Met wat nadenken kwamen we toch wel op een rijtje eisen en wensen voor ons nieuwe apparaat. Allereerst moet het natuurlijk makkelijk zijn in het gebruik en het schoonmaken. Idealiter één druk op de knop, want mijn ochtendsituatiehumeur is onveranderd. Verder wilde ik graag koffiebonen kunnen gebruiken, maar niet zelf hoeven malen. Vers gemalen koffiebonen geven lekkerder koffie. Vriendin wil er ook graag cappuccino en latte en dergelijke mee kunnen maken (en ik eigenlijk ook wel). En een heetwaterfunctie zou ook wel handig zijn, want ‘s middags drinken we meestal thee.

Ik heb gelezen dat er ongeveer 8 gram koffie in een kopje gaat. Voor 2.000 kopjes koffie hebben we dus 16 kilo koffie per jaar nodig. Daarbij heb ik gerekend met een kiloprijs van € 15,00. Er zijn goedkopere maar ook duurdere soorten koffie, dit leek ons een mooi gemiddelde. Dat betekent dat we in het nieuwe scenario slechts € 240 per jaar aan koffie kwijt zijn. Ook heb ik weer gerekend met een verwachte levensduur van 5 jaar voor de machine.

Na wat online onderzoek hebben we voor deze machine gekozen. Die kan alles wat we willen en nog een klein beetje meer. Ja ik weet het, dat is niet helemaal zuinig, en dat is mijn schuld keuze. Zo kwam ik er na enkele weken achter dat ik deze machine ook met een app kan bedienen. Die helaas niet in staat blijkt om het water en de koffiebonen bij te vullen, en de kopjes in de machine te zetten. Dat is dan toch weer een beetje teleurstellend…

Ook heb ik in de berekeningen meegenomen dat ik jaarlijks voor ongeveer € 160 onderhoud moet plegen om deze machine in goede conditie te houden. Dat leidt tot het volgende jaarlijkse kostenplaatje.

Kopjes per jaar1.5002.000
Kosten koffie€ 180,00€ 240,00
Kosten onderhoud€ 160,00€ 160,00
Afschrijving machine€ 310,00€ 310,00
Kosten per jaar€ 650,00€ 710,00
Kosten per kopje€ 0,43€ 0,36

De kosten per kopje zijn voor 1.500 kopjes niet eens heel anders dan in het Nespresso-scenario, maar toch is dit een heel ander kostenplaatje. Met Nespresso heb je een goedkope machine, maar hoge kosten voor de koffie per kopje. In onze nieuwe situatie zijn het juist de kosten van de machine (en het onderhoud) die hoger zijn, en kost de koffie per kopje veel minder. Bij een langere levensduur van de machine en meer kopjes koffie per jaar worden de kosten per kopje steeds lager. Alhoewel dit natuurlijk niet helemaal vergelijkbaar is. Want de nieuwe machine kan veel meer dan de oude.

Inmiddels…

Inmiddels staat de nieuwe machine al een aantal weken te glanzen in onze keuken. Ik ben er erg tevreden over. We hebben nu ook veel meer opties qua koffiesoorten en kunnen naar hartenlust experimenteren. en zijn eindelijk van die milieubelastende aluminium cupjes af. De resterende voorraad Nespresso-cupjes hebben we weggegeven. Dat zijn verzonken kosten.

Wel denk ik op basis van de eerste drie weken dat ons koffieverbruik eerder 25 kilo dan 16 kilo per jaar zal worden. Want ik drink nu toch iets meer koffie… Of eigenlijk: espresso. Maar daar worden de kosten per kopje alleen maar lager van. En de machine is veeleisend, elke dag moet er wel iets bijgevuld of schoongemaakt worden, en daar krijg ik keurige meldingen van. Dat doe ik dan ook trouw. Want een ochtend zonder koffie…. is geen ochtend!

Hoe belangrijk is koffie voor jou? En denk jij ook goed na over grote aankopen?

De ‘latte factor’

In de wereld van financiële bloggers is de ‘latte factor’ een bekend begrip. Persoonlijk heb ik een hekel aan zo’n glaasje warme melk met een wolkje espresso. Ik drink mijn koffie (en mijn whisk(e)y) liever puur. Maar daar gaat het ook niet om bij de latte factor. Deze term wordt gebruikt voor het fenomeen dat juist je uitgaven aan kleine dingen (je dagelijkse kop koffie op het station) een groot verschil kunnen maken bij het opbouwen van vermogen.

Maar ik heb wel een dingetje met koffie. Ik ben namelijk geen echt ochtendmens. Eigenlijk ben ik niet aanspreekbaar tot na mijn eerste kopje koffie. En dat moet dus niet te ingewikkeld zijn. Knopje om, knopje indrukken, zoiets. En dan een kwartiertje later nog eentje. Een van mijn guilty pleasures is dan ook mijn Nespresso machientje. Ik weet dat het niet de goedkoopste manier van koffiedrinken is. Maar het is zeker ook geen Starbucks.

En eens in de zoveel tijd vraag ik mij dan af wat zoiets mij kost. Dat doe ik eigenlijk met al mijn uitgaven. En omdat ik alle inkomsten en uitgaven gedetailleerd bijhoud, zijn dat soort vragen vrij eenvoudig te beantwoorden. Even in mijn spreadsheets duiken, en ik heb het antwoord.

Hierbij kijk ik naar de periode vanaf medio 2016, want de periode in het Verre Warme Land is niet vergelijkbaar. Daar konden we geen Nespresso-cups kopen, dus meestal werden ze door mensen die op bezoek kwamen (of door onszelf) meegenomen uit Nederland. Per jaar kijk ik naar het aantal ‘koffiedagen’, in een normaal jaar zijn dat er 2 x 365 = 730 (want Vriendin en ik zijn met z’n tweeën, Hondje drinkt geen koffie).

Jaar Koffiedagen Nespresso PPPD*
2016 425 € 424,60 € 1,00
2017 730 € 655,80 € 0,90
2018** 546 € 349,80 € 0,65

*per persoon per dag
** tot 1 oktober 2018

Zelf drink ik gemiddeld 2 kopjes per dag, Vriendin 1. Soms beide eentje meer, vooral in het weekend. Dat zo bekijkend vallen de kosten per persoon per dag me eigenlijk nog best wel mee. Ik denk dat het beeld voor 2018 wel wat vertekend is. Onze voorraad is op dit moment vrij laag, er zal voor het einde van het jaar nog wel een grote bestelling plaatsvinden. Maar boven de € 1,00 per dag gaat het dit jaar niet meer komen. In dit bedrag zitten ook de overige toebehoren, zoals af en toe een reinigingsset voor de Nespresso-machine.

Wat is jouw ‘latte factor’?

Welke uitgaven wil ik in 2018 niet meer doen?

Zelf vind ik dat ik elke maand nog best veel geld uitgeef ‘voor mijzelf’. Eerder heb ik geschreven dat ik maandelijks de helft van mijn salaris weg boek naar de beleggingsrekeningen, de spaarrekening, en de aflossing van het huis. En toch was mijn spaarpercentage ‘maar’ 37,4%. Tijd dus om eens in de administratie van 2017 te duiken en te kijken waar mijn geld naartoe is gegaan.

Iedere uitgave die je wel of niet doet is een keuze. Ik ben geen consuminderaar, die als doel heeft (al dan niet uit noodzaak) om zo min mogelijk uit te geven. Ik kijk vooral of mijn werkelijke uitgaven in de pas lopen met mijn bestedingsplan. Of ik de afwijkingen kan verklaren en of ik het ook goed besteed geld vind. En dat was voor 2017 op een paar punten wel een pijnlijke exercitie.

Onvoorzien?

Geldnerd en Vriendin hebben afgelopen jaar toch nog wel wat dingetjes aangeschaft voor de inrichting van ons huis. Dat doen we 50/50. Ik had hier niet voor gebudgetteerd, maar heb er wel ongeveer € 2.000 aan besteed. Voor 2018 verwacht ik een (fors) lager bedrag, ik heb er € 750 voor gebudgetteerd.

Daarnaast heb ik een nieuwe fiets gekocht, omdat mijn vorige fiets binnen enkele maanden gestolen werd. Dat was een onvoorziene uitgave van ongeveer € 400. Ook bij abonnementen heb ik mijn budget behoorlijk overschreden, maar dat is een verschuiving in de tijd. Mijn abonnement op The Economist liep tot begin 2018, maar heb ik in 2017 al verlengd voor drie jaar. De volgende verlenging heb ik financieel dus gepland voor 2020 (en die gaat dan begin 2021 in).

De laatste echte budgetoverschrijding is voor de tandarts en mondhygiënist. Ik had hier ongeveer € 160 begroot, maar na de jaren in het Verre Warme Land moest er dringend wat achterstallig onderhoud aangepakt worden. De kosten in 2017 waren ruim € 600. Voor 2018 verwacht ik hier overigens een nog veel hoger bedrag, maar daar heb ik voor gereserveerd. Daar schrijf ik een andere keer wel over.

Daarnaast heb ik behoorlijke bedragen uitgegeven voor mijn hobby’s: zeilen en lange-afstandswandelen. Mijn wandelschoenen hebben het verblijf in het Verre Warme Land uiteindelijk niet overleefd, en moesten dus vervangen worden. En datzelfde gold voor mijn zeilpak. Met wat kleine dingetjes eromheen, ging dit alles bij elkaar om bijna € 2.000.

Om over na te denken…

Er zijn drie categorieën uitgaven waar ik toch nog even over nadenk.

Allereerst mijn uitgaven aan kleding. Mijn kledingbudget in 2017 was € 4.000, werkelijke uitgaven waren € 4.075. Dat is heel wat meer dan sommige collega-bloggers. Tegelijkertijd heb ik mijn garderobe afgelopen jaar enorm gerationaliseerd en geminimaliseerd, en dat bevalt me nog steeds uitstekend. Na analyse merk ik ook nu weer dat 3/4 van dit budget besteed wordt aan kleding voor mijn werk. Denk aan kostuums, overhemden, stropdassen, en schoenen. Maar het blijft erg veel geld.

Er zit een dilemma achter. Als Geldnerd nog één of twee stapjes klimt op de carrière-ladder, dan komt hij in aanmerking voor een vergoeding voor representatiekosten. Die onder andere bedoeld zijn voor kleding. En die dat zakelijke kledingbudget volledig zouden compenseren. Maar met stapjes op de carrière-ladder komen ook extra verantwoordelijkheden en extra uren. En ik weet oprecht niet of ik daar nog zin in heb. Of zich dat verhoudt met mijn HOT-streven.

Dan de horeca. In deze categorie zitten thuisbezorgde maaltijden, en bezoekjes aan cafés en restaurants. Daar heb ik zelf € 1.050 uitgegeven. En samen met Vriendin nog eens € 3.000. Ruim 70% is besteed tijdens zo’n 40 restaurantbezoekjes, en € 400 aan 20 maal eten thuis laten bezorgen. € 600 is besteed in cafés en aan (dure) kopjes koffie buiten de deur. Maar met het schaamrood op mijn kaken beken ik dat ik ook minimaal eens per week een snackmomentje heb gehad. Ik herken het ook wel helemaal. Laat in de middag / vroeg in de avond, op weg van werk naar huis, door een groot station met allerlei verleidingen. Niet goed voor mijn gewicht, niet goed voor mijn gezondheid, niet goed voor mijn portemonnee. Een van mijn voornemens voor 2018 is om dit niet meer te doen, en om ook fors te minderen met de kopjes koffie. De eerste weken van dit jaar is dat gelukkig een succesvol voornemen.

Dan mijn lunchkosten en andere catering op kantoor. Daar heb ik € 1.250 aan uitgegeven. Ook dat bedrag heb ik nader uitgesplitst. Het is besteed aan ruim 200 koffie’s en cappuccino’s (€ 550) en 140 keer lunchen in het bedrijfsrestaurant (€ 700). Dat vind ik eigenlijk echt teveel. Tegelijkertijd zie ik mezelf echt niet ‘Lunchpreppen’. Ik heb in elk geval besloten de kopjes koffie in 2018 minstens te halveren. Dat moet ook lukken, we hebben sinds een tijdje veel betere koffie-automaten waar (gratis) veel lekkerder koffie uitkomt!

Tenslotte

Mijn koffie- en snackgedrag vind ik echt wel een verbeterpunt. Dat moet in 2018 beter, goedkoper en gezonder. Onlangs las ik een heel interessante blog bij The Simple Dollar over zelfbeheersing, dat ga ik goed ter harte nemen.

Hier zit dus ook nog wel wat bezuinigingspotentieel, denk ik zomaar. Ik reken erop dat ik dit jaar gemiddeld genomen een paar duizend euro goedkoper uit kan zijn dan in 2017. Dat is goed, want dan wordt dat spaarpercentage van 40,0% geen enkel probleem. Al heb ik ook voor 2018 wel wat grote uitgaven begroot. Zo heb ik dit jaar een nieuwe bril nodig (en die is al een aantal jaar met varifocale glazen, want Opa Geldnerd, dus duur). En ook ga ik dit jaar vrijwel zeker mijn laptop vervangen. Maar beide uitgaven staan keurig in de begroting.

Wat vind jij van je eigen uitgaven?

De prijs van flexibel werken

201510 Kopje KoffieGeldnerd is een moderne manager. En moderne managers werken flexibel. Dat zeggen de personeelsmensen tenminste. Ook in de organisatie waar Geldnerd werkt rukt de flexibilisering op. Er wordt gewerkt met ‘huisvestingsnormen’ van 0,7 werkplek per FTE. (Bijna) Niemand meer een eigen bureau. Dat betekent vooral dat het soms op dinsdag lastig is om een vrije plek te vinden, de rest van de week valt het wel mee. Want vrijwel iedereen in onze organisatie werkt part-time. Ook onze kantoren worden in hoog tempo omgebouwd. Geen vaste werkplek meer. Een locker voor je spullen. Verschillende typen werkplekken: voor groepen, concentratiewerkplekken, beveiligde werkplekken, noem ze maar op. Als manager is het soms nog best lastig om mijn mensen te vinden, ook al worden ze geacht zich in bepaalde ‘kantoorvlekken’ te bevinden.

Geldnerd vindt het een heerlijke manier van werken. Ik kom ‘s ochtends binnen, haal mijn tablet en telefoon uit mijn tas, en stop de tas in mijn locker. Vervolgens ga ik zwerven, van vergadering naar vergadering. Tussen vergaderingen door zoek ik mijn mensen op, of zoek ik even een rustig plekje om wat mail en andere zaken af te handelen. Ik werk vrijwel papierloos, dus behalve tablet en telefoon heb ik eigenlijk niks bij me.

Maar toen ik onlangs weer eens wat dieper in mijn persoonlijke administratie dook, realiseerde ik mij dat het flexibel werken mij ook geld kost. Best wel veel, als ik het optel. Hoezo dat dan?

Dat komt omdat wij hele slechte koffie-automaten hebben. ‘Drab’ of ‘warm zwart water’ is nog teveel eer voor wat er uit die machines komt. En Geldnerd kan niet zonder goede koffie. Een dag zonder koffie is een dag niet geleefd. Het is niet voor niets mijn Guilty Pleasure. Dus verdenk ik onze Bovenbazen van kwade opzet. Er zijn bewust slechte (of in elk geval: slecht afgestelde) koffie-automaten in onze kantoren neergezet.

In alle kantoren zijn namelijk ook hippe koffie-corners verschenen. Met fijne zitjes. En echte koffie-automaten, waar echte mensen voor jou een mooie cappuccino of latte klaarmaken. En waar je uiteraard gewoon voor moet betalen. Niet bepaald de tarieven van de Starbucks, maar toch. Geldnerd verdenkt de Bovenbazen ervan dat de winst gebruikt wordt om hier en daar een financieel gaatje dicht te stoppen.

Maar ja, Geldnerd heeft een paar keer per dag echt wel zin in goede koffie. En Geldnerd heeft ook regelmatig “bila’s” (voor de niet-kantoortijgers: bilaterale overlegjes, oftewel één-op-één even een halfuurtje bijpraten). En die doe ik dus meestal in de koffie-corner.

Ik heb uitgerekend dat deze stijl, “Management by Coffee Moments”, mij (sinds ik in mei 2016 ben begonnen) ongeveer € 60 per maand kost. OK, daar zal ik niet failliet aan gaan. Maar dat is toch zo’n € 720 per jaar, en dat vind ik best wel veel geld. Tegelijkertijd bevalt mijn managementstijl mij uitstekend (en ook de feedback van de medewerkers is overwegend positief). Ik ga er nog eens goed over nadenken.

Wat zijn jouw ervaringen met flexibel werken?

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑