De kledingkast na anderhalf jaar corona

Ook bij Geldnerd glipt er wel eens iets weg. Laat ik een gewoonte varen. Loopt er iets uit de hand. Om er dan na een tijdje achter te komen dat dat misschien niet de meest handige actie was. En grote schoonmaak te houden en de gewoonte weer op te pakken.

Zo ook onlangs. Ik heb in het verleden veel tijd besteed aan mijn kledingkast. Ik heb er een systeem voor opgezet. En twee keer per jaar liep ik alles langs en verfijnde ik mijn systeem. Eind 2019 sloeg ik die stap over, omdat ik stevig aan het afvallen was door mijn gezondere leven.

En toen kwam Corona. Veranderde ons leven. Gingen we volledig thuiswerken. En veranderden mijn kledinggewoonten. Nog maar zeer zelden een pak aan. Zelfs niet meer iedere dag een overhemd. Spijkerbroek en trui, poloshirt in de zomer, werden het nieuwe uniform. Mijn ‘nette schoenen’ slijten nauwelijks meer. En de halfjaarlijkse kledingkastcontrole werd overgeslagen. In het voorjaar van 2020, in het najaar van 2020, en ook in het voorjaar van 2021.

Maar onlangs werd de situatie toch onhoudbaar. Steeds meer kleding was niet toonbaar meer. Slijtage en gaatjes die je niet ziet in de videovergadering maar wel op kantoor. Waar ik toch af en toe weer naartoe moet. Tegelijkertijd zat mijn Kledingpotje overvol, ik heb de afgelopen anderhalf jaar nauwelijks iets uitgegeven aan kleding. Het was dus tijd voor Actie. Alhoewel: als het ‘hybride werken’ bij de Rijksoverheid een beetje aanslaat heb ik tot mijn pensioen voldoende kostuums om te dragen.

Onlangs op een regenachtige vrijdag heb ik weer een drastisch rondje kledingkast gedaan. Het was nodig. Meer dan de helft van mijn t-shirts ging weg. Een kwart van mijn overhemden. De helft van mijn sokken (de paren, het is niet zo dat ik alleen maar mijn rechtersokken of linkersokken heb weggegooid). Het was een behoorlijke klus. Wat normaliter een klein uurtje kost als je het bijhoudt, kost al gauw een uur of drie als je het twee jaar verwaarloost. Twee vuilniszakken met kleding gingen naar de textielcontainer. En in de week daarna werden er een aantal pakketjes met vervangende kledingstukken afgeleverd bij Huize Geldnerd. Er staan nog wat aankopen in de planning, en als de zomercollectie 2022 opduikt heb ik daar ook nog wat aanvulling nodig.

De kledingkast is weer onder controle en het systeem is weer in ere hersteld. En het is een les voor mijzelf. Systemen en gewoontes werken alleen als je ze volhoudt. Dat gaan we dus opnieuw proberen.

‘Aangestoken’ door Geldnerd is Vriendin de dag erna overigens ook aan de slag gegaan. Ook uit haar kledingkasten kwamen twee volle vuilniszakken voor de kledingcontainer. We hopen dat er mensen blij zijn met onze spullen.

Laat jij ook wel eens een systeem los? En krijg je daar wel eens spijt van?

Het sokkendilemma

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Hoe langer het duurt, hoe meer impact die corona-pandemie heeft. Op de economie, op ons geestelijk welbevinden, op ons leven. Ook in Huize Geldnerd wordt de impact steeds groter en leidt het tot nieuwe dilemma’s.

Het laatste dilemma zit in mijn kledingkast. Begin dit jaar heb ik een grote investering gedaan in kleding die ik eigenlijk sindsdien niet gedragen heb. En mijn halfjaarlijkse controle in augustus ging vrijwel geruisloos voorbij. Er was eigenlijk niets aan vervanging toe. In de uitverkoop scoorde ik een paar poloshirts en een trui met forse korting. In het koudere seizoen zit ik meestal in spijkerbroek en trui te videobellen. In het warmere seizoen is het een spijkerbroek met poloshirt. Het aantal keren dat ik de afgelopen zes maanden een overhemd heb gedragen is op de vingers van één hand te tellen. En tussen eind maart (sollicitatie voor mijn nieuwe baan) en medio september heb ik géén kostuum gedragen, medio september had ik voor het eerst weer een afspraak buiten de deur waar het kostuum met de stropdas even wenselijk was.

Maar nu is er dan toch weer een dilemma. Een sokkendilemma nog wel. Want mijn sokkengebruik is veranderd door corona. Mijn collectie bestaat vooral uit de bekende Happy Socks. Een kleine noot van vrolijkheid onder mijn degelijke donkerblauwe kostuums. Maar ik had ook een kleine collectie van identieke paren donkerblauwe sokken. Voor gelegenheden waar kleurigheid en vrolijkheid misschien niet gepast was. Niet de goedkoopste sokken, maar goedkoper dan de collectie Gelukkige Sokken.

Corona impact

Dramatisch tromgeroffel…. Vanaf medio maart draag ik vooral de saaie donkere sokken tijdens het thuiswerken. Want dan slijten de vrolijke sokken minder. Met als gevolg dat de kleine collectie (die ook al een tijdje niet meer aangevuld was) nu toch echt bijna op is. En bij dit soort sokken is stoppen geen optie. Dat deed mijn oma vroeger nog wel, met de zelfgebreide sokken die wij altijd droegen. Maar de hedendaagse herensokken zijn wegwerpartikelen geworden.

Maar hier ontdekte ik toch ook wel een voordeel van het hebben van een collectie identieke sokken. Want het is natuurlijk zelden zo dat beide sokken gelijktijdig kapot gaan. En bij identieke sokken bewaar je gewoon het intacte exemplaar. Als er dan een volgende sok sneuvelt, maak je van twee weessokken weer één gelukkige sokkenfamilie. Zo haalde ik in elk geval het maximale uit het sokkenleven.

Maar de bodem is nu in zicht. Er is nog één paar over. Tijd voor een nieuwe aanschaf. En dat worden, met dank aan Vriendin, goedkopere exemplaren. Zij is fan, vandaar. En zo leidt de corona-pandemie nog tot een kleine extra besparing in mijn kledingbudget.

Welke nieuwe dilemma’s heb jij door de corona-pandemie?

Verzonken kosten door corona?

Sunk costs (in het Nederlands ook wel ‘verzonken kosten’), zijn in de economie kosten die al gemaakt zijn en niet meer ongedaan te maken zijn. Dat zeggen de economieboekjes en ook Wikipedia. En ook in je persoonlijke financiën komen ze af en toe voor. Ik kwam tenminste een behoorlijke post tegen toen ik door mijn administratie heenliep.

Afgelopen jaar ben ik namelijk nogal afgevallen, daar heb ik vaak over geschreven. En begin dit jaar, toen het gewichtsdoel bereikt was, ben ik behoorlijk tekeer gegaan in de kledingkast. Er kwamen twee nieuwe kostuums en een stapel nieuwe overhemden. Die ik voor mijn werk dagelijks gebruik. Ik had bewust de tweede helft van vorig jaar geen enkel kledingstuk vervangen in mijn geoptimaliseerde garderobe. Want ik wilde mijn kleding niet te groot kopen als dat niet meer nodig is. Geldnerd kon dus weer ‘strak in het pak’.

En toen kwam corona.

En gingen we thuis werken. Sinds medio maart. In eerste instantie met de gedachte van ‘een paar weken’, maar al snel werden dat maanden. Inmiddels weten we hier zeker dat het tot september duurt, maar waarschijnlijk langer. Met z’n allen terug naar kantoor kan hier helemaal niet zolang er geen vaccin is en de anderhalve-meter regels gelden. Er is onvoldoende ruimte om iedereen een plekje te geven. Om over de verwachte wachttijd bij de liften maar te zwijgen. Misschien af en toe een paar uurtjes met je eigen team, dat zal het wel worden.

Vanaf het begin zag je de kledingregels relaxter worden. Directeuren tijdens video-vergaderingen in slobbertruien en later in slechtzittende poloshirts. Er werd er zelfs eentje in een camouflage-hoodie gesignaleerd. Ook ik gaf al gauw de voorkeur aan een lekkere warme trui. Alleen voor bijzondere gesprekken haalde ik nog wel eens een overhemd uit de kast. Dat is sinds medio maart nu een keer of vijf gebeurd. Dat betekent dat eenderde van mijn overhemden sinds medio maart een keer gedragen is, en de rest heeft werkeloos in de kast gehangen. Mijn kostuums zijn sinds medio maart nog helemaal niet gebruikt, van de twee nieuwe kostuums heb ik er eentje zelfs helemaal niet meer gedragen sinds het passen in de winkel. Een extra broek (broeken slijten sneller dan jasjes, vandaar), die ik bij dat kostuum besteld had en die nageleverd werd, heeft drie maanden in de winkel gehangen voordat ik een keer in de buurt was op ‘m op te halen.

Niet zo’n heel zinvolle uitgave dus, die grote hoeveelheid kleding. In elk geval niet op dit moment.

Investopedia constateert terecht dat je verzonken kosten niet moet meewegen in toekomstige besluiten, omdat ze voor de huidige en toekomstige staat van de financiën niet relevant meer zijn. En zo kijk ik er ook maar naar. De kostuums en de overhemden hangen hier in de kast. Voorlopig zullen ze weinig gedragen worden. Dus slijten ze ook niet. Het zal waarschijnlijk betekenen dat ik de komende 12 maanden minder aan kleding uit ga geven. Want wat je niet gebruikt hoef je ook niet te vervangen. Want ik heb nu niet de neiging om bij de komende kledingkast-check gewoon weer een stapel nieuwe overhemden en een nieuw kostuum te kopen, gewoon ‘omdat ik dat altijd doe’ en omdat er weer boorden en manchetten versleten zijn. En waarschijnlijk zal ik de kostuums en overhemden echt nog wel ‘verslijten’ voordat ik stop met werken. Hoop ik.

Heb jij te maken met ‘verzonken kosten’ door corona?

Healthnerd en de kledingkast

Twee keer per jaar, in februari en augustus, doe ik een review van mijn kledingkast. Wat mag er blijven, wat kan of moet er weg, wat moet er aangevuld worden? Meestal leidt het tot een uitgebreide bestelronde bij mijn favoriete online leveranciers. Ondergoed, t-shirts, sokken, overhemden, schoenen. Alleen voor kostuums ga ik nog echt naar een fysieke winkel.

Ook de afgelopen periode ben ik door mijn kledingkast heen gegaan. Het was een relatief kort rondje, binnen een half uur was ik klaar. Dat komt natuurlijk omdat het systeem op orde is, daarna is het een kwestie van bijhouden en dat kost weinig tijd. Het is vergelijkbaar met mijn persoonlijke financiën, dat kost ook weinig moeite tegenwoordig.

Op zichzelf is er wel wat aanvulling nodig. Een stuk of vier overhemden zijn op het randje. Ik heb eigenlijk één of twee nieuwe kostuums nodig. Maar voorlopig ga ik niets kopen.

Hoe dat komt? Het is de schuld van Healthnerd. Ik raak in redelijk hoog tempo gewicht kwijt, op weg naar een gezond BMI-gewicht. Als ik mijn gewichtsdoel bereik, of beter, wanneer ik mijn gewichtsdoel bereik, dan zal ik 1/8e deel van mijn oorspronkelijke gewicht kwijt zijn. Het merendeel hiervan rond mijn buik.

De effecten merk ik al. Mijn broeken zitten (te) ruim. Ik heb al een gaatje bij moeten knippen in mijn riemen, zodat ze mijn broeken op hun plek helpen houden. Maar ik heb mijn doel nog niet bereikt. En ik verwacht nog andere effecten. Vroeger kocht ik mijn overhemden met boordmaat 43. De laatste 15 jaar met maat 44. Maar ook die boorden worden te wijd. Misschien moet ik ook wel weer terug naar boordmaat 43.

Voorlopig wacht ik dus even af. Ik wil eerst mijn gewichtsdoel bereiken. En daar één of twee maanden stabiel op blijven. Mijn gewichtsdoel is een range van 1 kilo onder tot 1 kilo boven mijn streefgewicht. Ik wil nu afvallen tot de ondergrens, daarna mag het gaan fluctueren. De bovengrens is nog steeds een gezond BMI-gewicht voor mij. Ik wil me eerst stabiel in die range bevinden voordat ik mijn garderobe aan ga vullen. Tot die tijd moet ik het maar even doen met de dingen die ik heb. En misschien, met een hele grote glimlach op mijn gezicht, nóg een gaatje bijknippen in mijn riem.

Mijn kledingbudget ga ik dit jaar dus niet uitputten. Maar het is geen besparing. Hooguit uitstel. Want, ervan uitgaande dat ik mijn doel haal (en dat ben ik vast van plan), volgend jaar zal ik waarschijnlijk het nodige extra geld steken in mijn garderobe. Nu dus maar even het kledingbudget oppotten.

Stel jij wel eens kledingaankopen uit vanwege je gewicht?

Herfst

  • Berichtcategorie:Terugkeer

201610-herfst-2Het zal niemand ontgaan zijn: de herfst is begonnen. Voor Geldnerd is het dit jaar best wel bijzonder. De afgelopen jaren hebben we namelijk geen herfst meegemaakt. Het Verre Warme Land kent niet echt seizoenen, met het hele jaar door heerlijke tropische temperaturen. En Geldnerd en Vriendin realiseerden zich dit weekend dat ook de herfst van 2013 uit ons geheugen verdwenen is. Laat in de herfst zijn we toen vertrokken uit Nederland, en blijkbaar waren we in de maanden daarvoor zo druk met de verhuizing dat we het seizoen niet echt hebben meegekregen.

Inmiddels hebben we de eerste regenbuien al op ons hoofd gekregen terwijl we met Hondje aan het wandelen waren. En ook het bos begint al prachtige herfstkleuren te krijgen. Hondje vindt het allemaal maar niks, die kou en nattigheid. Niet zo gek, als je de eerste 8 jaar van je hondenleven in de hitte gewoond hebt. Hij ligt steeds vaker dicht tegen ons aan. En we merken dat hij weer begint te verharen. Hopelijk krijgt hij iets van een wintervachtje. We overwegen anders om wat truitjes en jasjes voor hem te kopen. Ik vind (vond) dat altijd een verschrikkelijk gezicht, mensen met aangeklede hondjes, maar dat voel toch anders als je eigen hondje om half zeven ’s ochtends bibberend naast je door de regen loopt.

We hebben ook groot(s) ingeslagen in het kledingsegment. Ik heb een nieuwe regenjas en twee nieuwe winterjassen gekocht. Op de wensenlijst staan eigenlijk nog een paar truien, en een paar goede wandelschoenen. Maar daarmee ga ik proberen te wachten tot de uitverkoop begint. Dat kon al niet met de jassen, en dat deed wel even pijn in het kledingbudget.

Ik vind de herfst best een fijn jaargetijde. Van mij mag er best een paar keer een stormachtige wind om het huis gieren. En dan lekkere zelfgemaakte stevige soep, en ’s avonds laat een glaasje whiskey. En lange wandelingen met Hondje, met onderweg warme chocolademelk.

Wat vind jij van de herfst?

Voordelen van terugkeren

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Geldnerd en Vriendin zijn nu allebei terug uit het Verre Warme Land. Dat is fijn (we zijn weer samen) maar ook een hele uitdaging. Hondje is inmiddels wel gewend in Nederland, maar wij moeten nu ook op zoek naar een huisje (waarover later meer op dit blog).

Door de verhuizing en het opbouwen van ons nieuwe leven staan de persoonlijke financiën even op een laag pitje. Ik houd nog wel de administratie bij zoals ik gewend was, maar sinds ik begin dit jaar mijn beleggingen grotendeels verkocht heb houd ik me daar even nauwelijks mee bezig. Dat komt wel weer, na de eerstvolgende stevige correctie van de beurs. Maar de verhuizing heeft ook al voordelen.

Bij Becoming Minimalist las ik een interessante blog over de chaos in de gemiddelde kledingkast (en hoe dat op te lossen). Dat probleem hebben wij niet. We leven van wat we in onze twee koffers per persoon hebben meegenomen, met wat dingen die we in Nederland bij onze ouders hadden achtergelaten en wat recente aankopen als aanvulling.

Eerder heb ik al geschreven over mijn hamsterwoede. Daar ben ik sindsdien stevig mee aan de slag gegaan. Nee, de scheermesjes zijn nog niet op (nog 8 stuks te gaan). Maar de kledingcollectie is, mede door de verhuizing, goed opgeruimd.

Ik hanteer nu als uitgangspunt dat ik met mijn kledingvoorraad twee weken vooruit moet kunnen zonder wasmachine. Voor mijn werk draag ik kostuums, meestal inclusief stropdas. Ik heb dus 5 kostuums en 12 nette zakelijke overhemden, en een collectie stropdassen. De meeste saai en degelijk, want ik doe iets met financiën. Twee paar nette bruine en nette zwarte schoenen, enkele riemen en voor twee weken sokken en ondergoed maken dat compleet. En een nette regenjas, onmisbaar in dit natte landje.

Vrijetijdskleding is nog wat lastiger. Ik heb 4 broeken en 6 nette poloshirts, overblijfsel uit het Verre Warme Land. Ook twee korte broeken, maar daar kan (wil) ik in Nederland toch minder mee. Twee paar wat meer casual schoenen. Een fleece vest, onmisbaar om Hondje uit te laten. En dat is het wel voor dit moment.

Het wordt pas echt een uitdaging als straks de winter weer begint. Ik heb nog een paar warmere truien, maar die zijn wel aan het einde van hun ‘levenscyclus’. Winterjassen en sjaals heb ik helemaal niet meer, handschoenen moeten nog ergens in een doos in de opslag liggen. Dus zodra het kouder gaat worden zal er toch iets uitgebreider geshopt moeten worden. Maar daar heb ik in mijn budget voor 2016 al rekening mee gehouden.

Al met al vind ik mijn kledingcollectie redelijk overzichtelijk, en ik ben vastbesloten om dat zo te houden. Hoe zit het met de chaos in jouw kledingkast?