Blog over (financieel) bewust leven

Tag: ing

En weer een bank erbij in de spreadsheet

Mijn spreadsheets veranderen nog voortdurend. Er gaat geen maand voorbij of ik bedenk wel een nieuwe functie, grafiek, of ander iets om mijn persoonlijk financieel spreadsheet-imperium ingewikkelder beter te maken. En soms komen er ook verzoekjes van buiten. Zo werd ik onlangs benaderd door een lezeres uit België. Ze wilde mijn administratiespreadsheet graag gaan gebruiken, maar bankiert bij BNP Paribas. Of ik zou kunnen kijken of mijn spreadsheet hiervoor aangepast kan worden?

k Heb getwijfeld over België…

Geldnerd houdt wel van een beetje prutsen aan zijn spreadsheets, dus daar wilde ik best even naar kijken. Ze stuurde een voorbeeld van het exportbestand, en ik ging aan de slag. Op zichzelf is dat niet zo ingewikkeld. Ik heb een goede basismodule. Die hoef ik alleen maar aan te passen zodat die de bestandsnaam goed herkent. Dan heb ik het bestand binnen in de administratiespreadsheet op het Data-werkblad.

De tweede stap is iets ingewikkelder. Jaren geleden heb ik de manier waarop mijn spreadsheet de transacties opslaat gestandaardiseerd op het (uitgebreide) CSV format van de Rabobank. Die stuurt in dat bestand namelijk heel veel informatie mee. Bestanden van andere banken ‘plot’ ik op die veldnamen. Kolom D is bijvoorbeeld voor het volgnummer van de transactie, en kolom H voor het transactiebedrag. Ik hussel de kolommen dus door elkaar om ze in die volgorde te krijgen, op die manier zou je ook gegevens van meerdere banken in één administratie kunnen stoppen. Daarbij zorg ik er ook voor dat de verschillende kolommen het juiste format krijgen. Alle datumvelden worden omgezet naar dag-maand-jaar (dd-mm-yyyy), en alle velden met bedragen naar een format met puntjes tussen de duizendtallen en twee decimalen achter de komma.

Klinkt ingewikkeld? Valt wel mee. Het kostte me een uurtje, het bestand van BNP Paribas was redelijk eenvoudig. Dus nu kan de administratiespreadsheet ook bestanden van de Belgische BNP Paribas importeren. Ik heb verder de code ververst met de actuele code uit mijn eigen administratie. Ook zijn de grafieken vernieuwd, daarover volgt binnenkort nog een aparte blogpost. Maar die kun je dus niet voor elke bank gebruiken.

Je kunt de nieuwe versie van de administratiespreadsheet weer gewoon downloaden, en hij is uiteraard ook te vinden op mijn Downloads-pagina.

Grote verschillen tussen banken

Het valt me steeds weer op hoe groot de verschillen zijn tussen de verschillende banken. Lang niet allemaal delen ze dezelfde informatie met hun klanten. Ja, de datum, het bedrag en de tegenpartij krijg je overal wel. Maar soms ook niet veel meer dan dat. Het TXT-bestand van ABN AMRO is bijvoorbeeld erg beperkt, het CSV-bestand van de Rabobank bevat een schat aan informatie. Zo stuurt de Rabobank bijvoorbeeld ook de mutatiesoort mee. Daarmee kan ik bijvoorbeeld statistiekjes bijhouden over mijn betaalgedrag, waar ik zelf iets bijgebouwd heb om creditcardtransacties en Apple Pay transacties bij te houden. Met het bestand van ABN AMRO kan ik dat niet, en bij ING en ook Rabo dus weer wel. Het klinkt misschien gek, maar voor deze datanerd is dit toch wel een reden om mijn betalingsverkeer nog even bij de Rabobank te houden. Meer informatie geeft mij meer mogelijkheden.

Ja, bij ABN AMRO kan ik dan nog wel met ingewikkelder bestanden aan de slag, formaten MT940 en CAMT.053 gebaseerd op internationale standaarden van SWIFT en ISO. Misschien, als ik er ooit zin in heb, bouw ik nog wel eens een importmodule om die formaten te kunnen importeren. Net als Mr. FightToFIRE (ook al uit België) hoop ik eigenlijk dat de Europese richtlijn PSD2 leidt tot iets van standaardisatie. Maar ik zie er nog weinig van.

Vernieuwde ING import

Onlangs kreeg ik van een lezer bericht dat ING een nieuw soort CSV bestand met andere naamgeving en andere indeling aanlevert. En dan werkt mijn import niet meer. Op hun website stond helaas geen beschrijving, maar gelukkig was blogcollega Uitklokken zo vriendelijk om mij een voorbeeldbestand te sturen. De ING-import werkt dus weer.

Meer dan twintigduizend downloads

Inmiddels zijn mijn spreadsheets overigens al meer dan 20.000 keer gedownload. Dat vind ik best wel veel. Ik hoop dat veel mensen er plezier aan beleven, en ze ook zelf verder uitbreiden om beter geschikt te zijn voor hun eigen financiële situatie. Mijn beleid blijft hetzelfde. Je kunt ze gratis downloaden, ik ben zelfs niet geïnteresseerd in jouw e-mailadres, en ze zijn volledig vrij voor eigen gebruik. Vragen stellen mag en ik doe mijn best om ze te beantwoorden, maar ik geef geen enkele garantie of reactietermijn. Ik doe dit allemaal ook maar als hobby naast mijn baan. Als je een kant-en-klare administratie zoekt dan zijn er andere (betere) opties.

Heb jij een administratie?

Stille revoluties in Beleggingsland?

De wereld van het beleggen klinkt best wel spannend, en sommige mensen vinden het geen fijn idee dat de waarde van hun inleg kan dalen. En ook achter de schermen rommelt het. Er zijn grote veranderingen aan de gang bij de tussenpersonen waar je als particulier je centjes kwijt kunt.

Beleggen in vroeger tijden

Toen Geldnerd ooit begon met beleggen, vele jaren geleden, was dat het domein van de grootbanken. Die boden hun klanten toegang tot ‘de beurs’ en een select aantal fondsen, meestal van hun eigen fondshuis. Geldnerd had z’n hele financiële huishouding destijds bij de Rabobank geparkeerd, en daar was je dus veroordeeld tot de fondsen van Robeco (dat toen een volledige dochter van de Rabobank was). De kosten van handelen waren hoog. Als ik in mijn archief kijk, dan werd er rond het jaar 2000 rustig € 12 gerekend voor een order in een AEX-fonds die een waarde van minder dan € 1.000 had. En ook de (verborgen) kosten van de Robeco-fondsen waren hoog. Ik verdiepte me daar destijds nog totaal niet in, maar in een oud jaarverslag vond ik een cost ratio van ruim 1,1%. Dat zijn ongekende kosten voor hedendaagse begrippen.

In mijn beleggingsspreadsheet van het jaar 2008 (toen maakte ik voor elk jaar nog een nieuwe sheet!) duikt ineens SNS Fundcoach op. Het bedrijf Fundcoach was een aantal jaren eerder opgericht, en inmiddels overgenomen door SNS Reaal. Het presenteerde zich als de eerste Nederlandse fondsensupermarkt, had een breder aanbod en hanteerde ook fors lagere tarieven. Vanaf dat moment zie ik ook meer ‘exotische’ beleggingen opduiken in mijn portefeuille. Fondsen van Blackrock en Merrill Lynch bijvoorbeeld, maar ook het eerste Vanguard fonds duikt op in mijn beleggingen, net als het Noorse Skagen.

Goed voorbeeld doet goed volgen. Inmiddels was er ook Alex Vermogensbeheer. Daar heb ik net na mijn echtscheiding een deel van mijn vermogen ondergebracht, uiteindelijk heb ik van 2013 tot 2017 van hun diensten gebruik gemaakt. SNS Fundcoach en Alex zijn overigens beide overgenomen door Binck Bank, en inmiddels volledig geabsorbeerd. Binck biedt nog wel een dienst aan met de naam Fundcoach, maar de merknaam Alex is volledig verdwenen. En Binck Bank is natuurlijk inmiddels overgenomen door het Deense Saxo Bank. Die overigens inmiddels voor ruim 51% eigendom is van de Chinese autofabrikant Geely, las ik toen ik er wat dieper in dook. Ik weet niet of ik daar nou meteen zo enthousiast van word….

Versnippering

De Nederlandse beleggingsmarkt is inmiddels ook behoorlijk versnipperd. DeGiro heeft als goedkope broker stevig aan de weg getimmerd, maar is inmiddels overgenomen door de nog goedkopere ‘new kid on the block’ Flatex. En dan is er ook nog Lynx. Daarmee hebben we de belangrijkste brokers wel gehad, denk ik. Alhoewel vergelijkingssite Finner een uitgebreider overzicht heeft.

Maar goed, er valt dus het nodige te kiezen. En voor een breed aanbod aan beleggingsopties hoef je echt niet meer de hoofdprijs te betalen. Mr. FOB houdt een uitgebreid overzicht bij van de goedkoopste opties om te beleggen, bij verschillende beleggingsprofielen. En al die tijd zaten de Grootbanken in de verdediging. Te duur, te log, en het aanbod te beperkt. Een weldenkende belegger zit dus niet meer bij één van de grote banken?

De terugkeer van de kolossen?

Het afgelopen jaar viel het me op dat de grote banken zich toch weer begonnen te roeren. Er werd weer geadverteerd met hun beleggingsaanbod. Deels heeft dat natuurlijk te maken met de sterke stijging van de aandelenbeurzen. En ook met de rentestand. Banken moeten hun overtollig spaargeld stallen bij de Europese Centrale Bank, en daar betalen ze momenteel netto rente voor. Eigenlijk hebben ze dus liever dat hun spaarklantjes het geld in aandelen steken. Dat is goedkoper voor de bank.

Puur uit nieuwsgierigheid heb ik een tijdje geleden het aanbod van de Rabobank weer eens bekeken. Het was voor het eerst in meer dan 10 jaar dat ik mij daar in verdiepte. Dat kwam ook omdat een lezer mij vroeg om eens te kijken naar zijn portefeuille, die volledig bij de Rabobank geparkeerd stond. Voor mij is het nog steeds niet aantrekkelijk. De kern van mijn portefeuille wordt gevormd door een handvol exchange-traded funds (ETFs) van Vanguard en iShares. Maar geen enkel fonds uit mijn portefeuille is verkrijgbaar bij de Rabobank. Rabo rekent tot € 100.000 0,06% per kwartaal, en over het meerdere 0,03%, met een minimum van € 5 en een maximum van € 100 (Binck: maandelijks €3,50 + 0,01% van de portefeuille). Daarmee ben ik bij Binck veel goedkoper uit. De transactietarieven van Rabo zijn wel lager dan vroeger, maar met één transactie per maand ben ik bij Binck echt goedkoper uit. En beleggers bij DeGiro betalen één keer per maand zelfs helemaal geen transactiekosten als ze een fonds uit de kernselectie kopen. Ook bij ABN AMRO vind ik de kosten nog niet echt laag en het assortiment beperkt, ook hier kan ik geen enkel fonds uit mijn huidige portefeuille verhandelen.

Banken willen het zelf doen

Onlangs las ik een interessant artikel in het FD. Het ging over de manier waarop de grote banken proberen om iets meer geld over te houden aan hun beleggende klanten. Niet door de tarieven te verhogen (die zijn al vrij hoog, zagen we net), maar door de fondsen die ze aanbieden goedkoper te maken. Ze maken namelijk eigen fondsen. Het is een langere-termijn gevolg van het provisieverbod, dat in Nederland in 2014 is ingegaan. Nu de fondsaanbieders de banken niet meer mogen betalen voor het voeren (en aanprijzen) van hun producten, lopen de banken inkomsten mis. Bovendien willen steeds meer beleggers (goedkoop) passief beleggen en liefst ook duurzaam, een gebied waar (te) weinig aanbod is. Dus gaan de grote banken het zelf doen, maar wel elk op een andere manier.

ING wordt zelf een soort van fondshuis, en gaat huisfondsen samenstellen met vooral individuele aandelen en obligaties. Alleen voor specialistische categorieën, zoals schuld uit opkomende markten, worden externe beleggingsfondsen gebruikt. ABN AMRO, blijkbaar Nederlandse marktleider in vermogensbeheer, maakt ook deels eigen huisfondsen met individuele aandelen en obligaties, Verder gebruiken ze hun Franse dochtermaatschappij ABN Amro Investment Solutions om te bekijken welke manager het beste is voor specialistische categorieën. ABN bepaalt hoe die het fonds moet beheren en tegen welke kosten, er komt dan een soort speciaal fonds exclusief voor ABN-klanten. Rabobank maakt gebruik van BlackRock, de grootste vermogensbeheerder ter wereld, die voor Rabo gaat bekijken welke fondsen aan hun eisen voldoen. BlackRock regelt dan ook een speciaal fonds voor Rabo-klanten. Het is een juridische constructie voor de beleggingen. Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik word niet meteen enthousiast. Want ‘huisfonds’ heeft voor mij toch de smaak van ‘te klein en te duur’. ING en Rabobank beginnen hier net mee, maar het artikel sluit af met de constatering dat ABN AMRO de kosten voor klanten niet verlaagd heeft. Het gaat dus opnieuw om de eigen winstmarge, lijkt het.

Tenslotte

Terug naar de grootbanken? Ik niet. Wel volg ik met interesse de ontwikkelingen bij Binck Bank (mijn broker) na de overname door Saxo Bank, en de ontwikkelingen bij de combinatie van DeGiro en Flatex. Want vooralsnog lijken me dat de combinaties met het meest brede en goedkoopste beleggingsaanbod.

Kijk jij ook af en toe naar wat er gebeurt in beleggingsland?

Administratiespreadsheet ondersteunt nu SNS import

Rond Nieuwjaar werd ik benaderd door lezer Jelle. Of ik eens wilde kijken of ik mijn administratiespreadsheet geschikt wilde maken voor het importeren van boekingen van de SNS?

Dat wilde ik wel. De afgelopen maanden zijn mijn spreadsheets een beetje verwaarloosd. Normaal is de herfst en de winter typisch de tijd dat ik graag programmeer. Maar door een vakantie in oktober en mijn operatie in november (en het daaropvolgende herstel) was het er tot op heden niet echt van gekomen. Daarnaast steek ik momenteel ook tijd in het ‘verkennen’ van Python en heb ik in de Kerstperiode mijn financiële aanpak uitgeschreven.

Kortom, het werd wel eens tijd om nog iets met de oude trouwe sheets te doen. Jelle was zo vriendelijk om mij een voorbeeldbestand te sturen. Op de website van SNS vond ik een goede beschrijving van de opbouw van dat bestand. Het kostte een paar uurtjes werk, maar toen was het er ook. Daarmee ondersteunt de spreadsheet nu imports van de grote banken ABN AMRO, ING, Rabobank en SNS, en ook KNAB.

Je kunt de nieuwe versie van de administratiespreadsheet nu downloaden. En die is uiteraard ook beschikbaar op mijn Downloads pagina waar je ook al mijn andere spreadsheets kunt vinden.

Binnenkort komt er ook nog een nieuwe versie van de FIRE Calculator aan. Verschillende mensen hebben me gevraagd om ook Pijler 3 (aanvullende individuele verzekeringen) mee te kunnen nemen in de berekeningen. Daar ga ik me binnenkort eens over buigen.

Gebruik jij een spreadsheet voor het bijhouden van jouw financiën?

Statistiekenverwarring

Afgelopen jaar buitelden de politici over elkaar heen om ons verbeterde koopkracht te beloven. Dit bleek later nog wel ietwat tegen te vallen, in elk geval in mijn persoonlijke situatie. Maar sinds die tijd lijkt het wel alsof ik steeds meer publicaties zie over wat en hoe ‘de Nederlanders’ hun geld moeten besteden. Dat zal vast komen omdat ik er beter op let, maar toch… Het valt wel op.

Medio maart kwam het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (NIBUD) met het nieuws dat huishoudens gemiddeld meer dan de helft van hun inkomen kwijt zijn aan vaste lasten. De afgelopen tien jaar was dat niet eerder zo’n groot deel, zegt het NIBUD. Het bericht werd breed overgenomen in ‘de media‘.

Begin april meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dat de woonlasten ten opzichte van het inkomen niet verder gestegen waren. Zij kijken dan naar de woonquote, de totale woonlasten als percentage van het besteedbaar inkomen. Voor huiseigenaren (de groep waar Geldnerd bij hoort) is de woonquote 29%. In een spreadsheet van het CBS vond ik terug dat zij de woonquote berekenen met de netto woonuitgaven: bij huurders betreft dit het huurbedrag verminderd met de eventuele huurtoeslag. Bij eigenaren betreft dit de hypotheeklasten, maar ook de onroerende zaak belasting (OZB) , opstalverzekering, onderhoudskosten en indien van toepassing de erfpacht.

Medio april schreef het Financieele Dagblad dat Nederlandse consumenten tegenwoordig meer geld uitgeven in vergelijking met 2008. Toch zijn we er niet op vooruit gegaan. Door prijsstijgingen krijgen huishoudens minder spullen en diensten voor hun uitgegeven euro’s, concludeert het economisch bureau van ING op basis van onderzoek. Nederlandse consumenten geven tegenwoordig meer geld uit in vergelijking met 2008 (tsja, inflatie…), maar zijn er toch niet op vooruit gegaan. Door prijsstijgingen krijgen huishoudens minder spullen en diensten voor hun euro’s. Dat was dan weer een conclusie van het economisch bureau van de ING. Je weet wel, die integere bank. Ik krijg altijd een beetje jeuk van dit soort berichten. Maar dat ligt aan mij. Ik krijg die jeuk ook als het in de Tweede Kamer over ‘de hardwerkende Nederlander’ gaat. Een term die politici alleen maar gebruiken om ons het gevoel te geven dat ze ons serieus nemen, maar die ze meteen weer vergeten als er onderhandeld moet worden over een nieuw regeerakkoord of iets dergelijks.

Eind april meldde het CBS vervolgens dat een steeds groter deel van de uitgaven van Nederlanders gaat naar primaire levensbehoeften. Dit is inmiddels ruim 32 procent. Bij eerste levensbehoeften verwijst het CBS naar zaken als huisvesting en voeding. Hoe ik dat dan weer moet rijmen met die woonquote van 29% weet ik nog niet helemaal.

De Raad van State waarschuwde onlangs dat huishoudens het deel van hun inkomen dat ze, in de vorm van diverse belastingen, afdragen aan de overheid de afgelopen jaren al behoorlijk hebben zien stijgen. Van elke euro die we verdienen, dragen we momenteel 39,6 cent af. Elk jaar wordt dat iets hoger. Volgens de Raad van State betalen we relatief veel belasting, en daardoor krijgen we minder te besteden.

Allemaal appels en peren die vergeleken worden. Verschillende posten die vergeleken worden, verschillende definities. Moeilijk dus om een vergelijking te maken en algemene conclusies te trekken. Maar wel leuk om mijn eigen situatie (n=1) weer eens te vergelijken met de statistiekjes.

Ik heb in elk geval even gekeken naar die woonquote van 29%, om precies te zijn naar twee varianten. Eentje met alleen onze reguliere aflossing, en eentje inclusief de extra aflossing die wij momenteel maandelijks doen. Mijn verwachting was dat onze woonquote lager zou zijn dan het gemiddelde. We hebben immers niet ‘maximaal’ gekocht, veel minder geleend dan op basis van onze inkomens zou kunnen. In 2018 was onze woonquote, exclusief de vrijwillige extra aflossingen op de hypotheek, volgens de definitie van het CBS 18,1%. Inclusief de extra aflossingen kwamen we uit op 25,8%, nog steeds ruim onder het gemiddelde van 29%. Ik heb ook nog even gekeken naar de situatie in 2008, heel lang geleden, mijn vorige leven. Destijds was mijn woonquote 20,1%. Iets hoger dan nu, maar nog steeds ruim beneden het gemiddelde.

Wordt jij nog wijs uit die wirwar van statistiekjes?

Nieuwe functies in de administratie: ING import

Mijn spreadsheets worden nog steeds verder uitgebreid. Al heb ik deze winter minder programmeertijd gehad dan gehoopt, het was erg druk op mijn werk en ik ben ook aan een opleiding begonnen. Maar toch zijn er weer de nodige dingetjes bijgebouwd. Dat gaat dan vooral om rapportages, want de basisfunctionaliteit is wel op orde. Vind ik tenminste.

Een tijdje geleden heb ik een actuele versie van mijn beleggingsspreadsheet gedeeld. En recent heb ik ook tijd kunnen maken voor de nieuwe versie van de FIRE Calculator. En mijn dashboard is nog volop in ontwikkeling. Maar vandaag is mijn administratiespreadsheet weer eens aan de beurt.

Er zijn allerlei kleine verbeteringen, maar vooral dus ook verschillende nieuwe grafieken. Zo kun je nu het maandelijkse spaarpercentage bekijken, en het saldo op je bankrekening door het jaar heen. Ook heb ik een functie gebouwd die laat zien hoeveel No Spend Days je in een maand hebt gehad. No Spend Days zijn dagen waarop je géén uitgaven hebt gedaan met je creditcard, contant geld, pinpas of contactloos. De No Spend Days functie werkt overigens alleen voor banken die de transactiecode meesturen. Rabobank doet dat bijvoorbeeld wel, ABN AMRO doet het niet.

Daarnaast ondersteunt mijn administratie nu ook het importeren van CSV-bestanden van de ING. Daarvoor ben ik veel dank verschuldigd aan lezer Kris, die de code voor eigen gebruik aangepast heeft (en dat is ook precies de bedoeling!) en zo vriendelijk was om de aangepaste code met mij te delen. Ik heb deze functionaliteit niet zelf kunnen testen, want ik heb geen voorbeeldbestand. Het kan dus zijn dat het nog niet vlekkeloos werkt. Als dat zo is, laat het me weten, dan zorg ik voor een verbeterde versie.

Kris deelde met mij ook de code voor het verwerken van een ABN AMRO Creditcard. Die zit ook in de VBA code (Sub ProcessCreditCardABN()), maar heb ik nog niet geactiveerd. Bij de ABN kun je de creditcardmutaties niet als een CSV of TXT-bestand downloaden. Wel als PDF file. En datzelfde probleem heb ik ook bij de Rabobank. Kris selecteert in de PDF de mutaties en plakt die dan via Notepad in een tabblad Data in Excel. En hier zie ik een nieuwe uitdaging, ik ga proberen om een VBA routine te maken die ook PDF-bestanden kan lezen.

Daarnaast heb ik een functie gebouwd om handmatig transacties met contant geld invoeren, via de knop Cash Transaction op het Dashboard. Ik betaal nu zo weinig met contant geld dat ik de app, die ik daarvoor op mijn smartphone heb, de deur uit doe. In 2019 heb ik nog geen enkele maal betaald met contant geld.

Ook kun je nu transacties splitsen, via de knop Split Transaction op het Dashboard. Dit werkt alleen als er transacties geiïmporteerd zijn op het werkblad Data, maar nog niet verplaatst zijn naar het werkblad Transactions. Ik gebruik dat bijvoorbeeld als ik salaris betaald krijg inclusief een declaratie, of als ik iets voorgeschoten heb maar nog een gedeelte van iemand terugbetaald krijg. Dat zijn dan dingen die naar twee verschillende grootboekrekeningen moeten, en dat doe ik door de transactie te splitsen in twee deeltransacties.

Je kunt de nieuwe versie van de administratiespreadsheet hier downloaden , of vinden op mijn ‘Downloads’ pagina.

Hoe houd jij jouw administratie bij?

Banken hebben weinig geleerd

Vorige week was geen beste week voor het imago van een aantal grote banken. <sarcasme aan>Je zou bijna denken dat ze niets geleerd hebben van de afgelopen crisis</sarcasme uit>. En alhoewel Geldnerd eigenlijk niets anders verwacht had (mijn vertrouwen in de banken beweegt zich al jaren rond het vriespunt), ben ik toch een beetje teleurgesteld. Want ergens diep van binnen hoop je toch dat de mensheid af en toe laat zien dat we wel tot leren in staat zijn.

Champagne en kaviaar van de voedselbank

Allereerst was daar natuurlijk de salarisverhoging voor die arme, zwaar onderbetaalde topman van de ING. Na een gloedvol betoog dat het toch echt niet kon dat hij de champagne en kaviaar bij de voedselbank moest halen, kwam de begripvolle en maatschappelijk zeer betrokken raad van commissarissen van de ING met het voorstel om zijn salaris dan maar met 50% te verhogen tot € 3 miljoen per jaar. Heel handig ook dat dit bekend werd op ongeveer hetzelfde moment als de salarisverhoging voor de rest van het personeel. Die bedroeg 1,7%.

Uiteraard buitelde politiek Den Haag weer over elkaar heen van verontwaardiging. Dat is overigens ook wel hypocriet. Want vorig jaar heeft de Tweede Kamer een motie om strengere regels in te voeren juist verworpen. VVD, CDA en D66 wilden ‘bewegingsruimte houden voor het nieuwe kabinet’ (broehaha). ChristenUnie (die de motie oorspronkelijk mede indiende), Forum voor Democratie en de SGP stemden ook tegen, en daarmee werd een motie voor strengere regels verworpen. Gisteren trok de ING het voorstel in, waarbij de voorzitter van de Raad van Commissarissen toegaf dat ze ‘de reacties op deze gevoelige kwestie onderschat hadden’. In gewone mensentaal: wij zijn een beetje wereldvreemd, weten niet wat er speelt in de samenleving, en laten daarmee zien dat we inderdaad niets geleerd hebben sinds 2008…

Ik ben gelukkig op geen enkele manier klant van ING, dus ik hoef me ook niet te buigen over de vraag of dit voldoende aanleiding is om er te vertrekken (dat schijnen duizenden klanten wel gedaan te hebben). Maar het voelt allemaal niet fijn, en de argumenten van de voorzitter van de raad van commissarissen (buitenlandse CEO’s krijgen beter betaald) vind ik eigenlijk ook niet interessant. Als het salaris je niet bevalt, dank zoek je maar een andere baan. Punt.

0,5% extra rente voor iedereen!

Was het maar waar… Maar het had wel gekund. In het persbericht over de jaarresultaten van de Rabobank las ik ook dat die bank de afgelopen jaren € 1,5 miljard aan boetes heeft betaald voor ‘stoute dingen’. Dingen zoals het manipuleren van de LIBOR-rente, waar indirect iedereen de dupe van is geworden (ja, ook jij!). Of het witwassen van Mexicaans drugsgeld. Dingen waar gewone mensen voor naar de gevangenis gaan, maar bedrijven niet.

Stel je nou eens voor dat de Rabobank zich gewoon netjes zou gedragen. Dan hadden ze die boetes niet hoeven betalen. En stel je nou ook eens voor dat ze van hun winst van € 2,7 miljard 10% beschikbaar stelden voor hun klanten. Gewoon, omdat ze van oorsprong een coöperatieve bank zijn. En die horen hun klanten het belangrijkste te vinden. Dan had je een potje gehad van € 1,7 miljard. En als je dan weet dat de Rabobank eind 2017 € 340,7 miljard aan spaargeld had staan? Dan hadden ze al hun klanten dus 0,5% extra aan spaarrente kunnen geven. Dat lijkt niet veel, maar het is 10 keer zoveel als de 0,05% rente die ze nu betalen. Tsja, hier komt dan weer veel minder commotie over in de media…

Geld kost geld

Niet alleen geld lenen kost geld, bij je geld kunnen ook. Het bericht was alweer iets ouder, maar de kosten van bankieren waren over de hele linie weer gestegen. Het meest bij de ING, dat komt vast omdat het salaris van hun topman verhoogd moet worden…

En dan moet het wel werken…

Ook afgelopen week(end)… ABN AMRO strompelde van de ene DDOS-aanval naar de andere. ABN staat op het moment dat ik dit schrijf op nummer 1 in de top-10 van AlleStoringen, en ook de ING staat in deze top-10. Ook in 2017 voerde ABN AMRO de lijst van meest storingsgevoelige banken aan.

Tenslotte

En ik? Voorlopig heb ik weer geen concrete actie ondernomen. Al moet ik wel zeggen dat ik voor het eerst echt de alternatieve banken heb vergeleken, en één bank een mailtje heb gestuurd om te vragen welke bestandsformaten ze ondersteunen voor het downloaden van mijn transacties (iets dat ik op hun website niet kon vinden). Want waar ik ook naartoe ga, mijn administratie moet kunnen blijven draaien!

Zo. Dat was weer een ouderwetse boze Opa Geldnerd post…

Heb jij nog actie ondernomen na de bankenblunders van afgelopen we(e)k(en)?

© 2020 Geldnerd.nl

Theme by Anders NorenUp ↑