De negen levens van Hondje

Aan het begin van de zomer ging het niet best met Hondje. Hij kwam nauwelijks meer vooruit, zakte regelmatig door zijn pootjes, en we hielden serieus rekening met het scenario dat we hem los zouden moeten laten. De pijnstillers voor zijn artrose werkten nauwelijks meer. Maar de dierenarts probeerde een ander medicijn, Hondje kreeg kunstnagels, en hij leefde weer helemaal op. Helemaal de oude (jonge) zal hij niet meer worden, maar hij scharrelt weer vrolijk mee met de uitlaatservice en klimt zelfs weer zelfstandig de trap op. Iets wat we net voor de zomer niet voor mogelijk hielden!

Wij hopen nog steeds dat hij ook echt honderd jaar mag worden, maar dat is natuurlijk een illusie. Veertien jaar en een aantal maanden is hij inmiddels. En elke maand die er bij komt is meegenomen. Soms lijkt hij wel een kat met de spreekwoordelijke negen levens. We genieten dus elke dag met volle teugen van het zoveelste leven waar Hondje nu net aan begonnen is.

Duur Hondje, dure dierenarts

Duur Hondje, schreef ik al eens nadat hij ons honderden meer dan duizend euro’s had gekost in een week tijd, om uit te vinden wat hem nu precies mankeerde. En dat is sindsdien alleen maar duurder geworden. De afgelopen jaren is er namelijk heel veel veranderd in dierenartsenland. ik las er afgelopen zomer een aantal artikelen over in het FD. Heel veel dierenartsenpraktijken zijn overgenomen door enkele grote (Zweedse) ketens, AniCura en Evidensia. En vlak nadat ik dat gelezen had viel het me ook op bij de website van ‘onze’ eigen dierenarts. Ook die bleek een tijdje geleden stilletjes overgenomen door Evidensia.

Nu heeft dat niet alleen maar nadelen. Er is makkelijker toegang tot zorg in de avond en in het weekend. En in Geldnerd City zit inmiddels ook een uitgebreide kliniek van Evidensia, waar Hondje twee jaar geleden ook al onderzocht is. Daar hebben ze apparatuur die niet elke dierenartsenpraktijk zich kan veroorloven.

Maar dat heeft wel een prijs. Tarieven van dierenartsen zijn niet gereguleerd. Die kan een bedrijf dus zelf vaststellen. Met opslagen voor de avond en het weekend. Om over de kosten van verdergaande onderzoeken en operaties nog maar te zwijgen. En dat is weer iets wat niet elk baasje zich kan veroorloven. Terwijl ik heel goed besef dat ook baasjes met minder geld minstens net zoveel van hun huisdier houden als Geldnerd van zijn Hondje.

Op de website van het Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG) lees ik dat er in Nederland meer dan 30 miljoen huisdieren zijn. Blijkbaar geven wij baasjes jaarlijks ongeveer € 2,0 miljard uit aan verzorging en genezing. Dat is heel veel geld. En in heel veel huishoudens, ook bij Geldnerd, is het huisdier ook echt onderdeel van het gezin. Er valt dus goed geld te verdienen in deze markt.

De kosten van Hondje

Ik ben benieuwd of ik dat ook terug zie in onze eigen uitgaven. Elk jaar kijk ik namelijk even hoe de kosten van Hondje zich ontwikkelen. Vorig jaar deed ik dat ook. Want hij is in z’n eentje toch goed voor ongeveer 10% van onze jaarlijkse huishoudbegroting. Dat is niet niks.

Een paar verschuivingen hebben er sowieso plaatsgevonden. We zijn met de uitlaatservice terug gegaan van vijf dagen per week naar drie dagen per week. Dit om ons Hondje meer rust te gunnen tussen de wandelingen, zowel het wandelen als het ‘groepsproces’ in de roedel kosten hem veel energie. Dat trekt hij niet meer op z’n oude dag. Maar een deel van die besparing besteden we nu elke maand bij de dierenarts, aan de injectie met het medicijn wat hem nog even kwiek en levendig houdt.

Ik heb overigens nog even teruggekeken in de bestelhistorie bij onze online dierenwinkel. Daar zie ik dat een zak voer en zijn favoriete kauwstokjes de afgelopen jaren niet duurder zijn geworden. Minder dan 1 procent erbij in de afgelopen vier jaar, dat valt me alleszins mee. Ook de hoeveelheid is niet veranderd, er is dus geen sprake van krimpflatie. Overigens houden we (of eigenlijk: Geldnerd) sinds de laatste medische episode ook een eetdagboekje bij van Hondje. Daarin zie ik dat hij gemiddeld genomen maar de helft van zijn bakje voer opeet. Terwijl daar toch echt de dagelijks aanbevolen hoeveelheid voor een Hondje van zijn leeftijd en gewicht in gaat.

Verder heb ik mijn administratie er maar eens bij gepakt om te kijken hoe onze uitgaven aan ons favoriete mormel zich het afgelopen jaar ontwikkeld hebben…. Dat is makkelijker geworden, omdat Hondje een eigen groep rekeningen heeft in onze gezamenlijke administratie.

Ontwikkeling maandelijkse uitgaven

In onderstaande grafiek zie je de uitgaven per maand per jaar aan ons Hondje. Gemiddeld is dit € 390 per maand, dat is € 10 per maand meer dan vorig jaar.

Uitsplitsing van kosten

Natuurlijk ook weer de procentuele verdeling van de kosten sinds 2016. Hier vinden nauwelijks verschuivingen meer in plaats. Uitlaatservice en dierenarts vormen samen ongeveer 80% van de uitgaven.

Wat je in de verdeling per categorie ziet is dat de normale uitgaven voor Hondje vrij constant zijn. Voer, snacks, belastingen, het varieert niet echt van jaar tot jaar. Zelfs de dierenarts is vrij constant, behoudens bijzondere episodes zoals in 2020 en als je in ogenschouw neemt dat Hondje de afgelopen 6 jaar elke paar jaar een gebitssanering nodig had. Zonder de uitlaatservice kost ons Hondje gemiddeld ongeveer € 1.750 per jaar. Maar we gunnen hem die uitlaatservice nog steeds, het houdt hem fitter, vitaler en gelukkiger.

Uitgaven 2022 tot en met september

Hij blijft natuurlijk nog steeds een duur Hondje, maar we zouden hem ook voor geen goud willen missen. We zijn blij dat hij er nog is en hopen dat hij nog lange tijd bij ons mag blijven!

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

Kunstnagels, fysiotherapie en voedingssupplementen

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Kunstnagels ja. Niet voor Geldnerd. Zelfs niet voor Vriendin. Maar wel voor Hondje… Eerder schreef ik over de ouderdomsklachten van ons Hondje. Dat wordt er allemaal niet beter op. Huppelde hij in maart nog vrolijk de trap op en af, sinds mei lukt hem dat echt niet meer.

Sinds eind mei kreeg Hondje dagelijks een dosis pijnstillers voor zijn artrose. Als vloeistof verstopt in een snoepje ging dat goed naar binnen. Maar de resultaten waren wisselend. Goede momenten en slechte momenten (het zijn niet eens dagen) wisselden elkaar af. Goede momenten waarop hij weer rondspringt, dat hij wil spelen en zijn balletje wil apporteren. Dat hij erop staat om een lange wandeling te doen (en vervolgens de rest van de dag voor pampus ligt van vermoeidheid). En slechte momenten waarop we hem naar het dichtstbijzijnde veldje dragen om met veel moeite zijn behoefte te doen. Het deed me pijn om het te zien.

En door het slepen van zijn achterpootjes sleten een paar nageltjes inmiddels zo ver af dat ze gingen bloeden als hij over harde ondergrond (trottoir, asfalt) loopt. Toen dat gebeurde hebben we de uitlaatservice even een weekje ‘on hold’ gezet. Met pijn in het hart. Want we weten dat ons Hondje dol is op de lange wandelingen met de uitlaatservice.

Fysiotherapie

Inmiddels hebben we enkele sessies gehad met een dierenfysiotherapeute. Als je me dit een paar jaar geleden gezegd had, dan had ik je uitgelachen. Daarbij merken we dat zijn reflexen goed zijn, maar de kracht in zijn achterpoten wordt duidelijk minder. Oefeningen helpen wel iets. We weten inmiddels (ook door andere symptomen) dat het neurologisch is, de signalen uit zijn achterlijfje komen echt met vertraging aan in zijn koppie. Niet ongebruikelijk bij lange hondjes van deze leeftijd. Ouderdomsdementie.

De fysiotherapeute suggereerde om eens te kijken naar kunstnagels. Die blijken er dus inderdaad ook te zijn voor honden. Het zijn kunststof hoesjes die je vult met speciale lijm en over de (in ons geval) zwaar afgesleten nagels van Hondje schuift. Vijf minuten drogen en klaar. Ze worden vooral gebruikt voor honden die zichzelf dwangmatig krabben, maar werken dus ook prima bij overmatige slijtage door artroseklachten. Hondje gebruikt ze nu een paar weken, en het voorkomt bloedingen. En als hij er eens eentje kwijtraakt, dan plakken we er gewoon een nieuwe op. Er zitten er 40 in de verpakking.

Nieuwe medicijnen

Begin juli bespraken we de situatie van Hondje opnieuw met de dierenarts. Ons Hondje heeft toen een injectie gekregen met een nieuw medicijn, Librela. Ik zie er veel discussies over voorbij komen op huisdierenfora. Voor ons Hondje werkt het vooralsnog zeer positief. Hij was 24 uur lang een beetje verdwaasd en suf na de injectie, maar dat zien we ook bij zijn reguliere jaarlijkse vaccinaties. Daarna merkten we een duidelijke verbetering in zijn welbevinden. Hij wandelt duidelijk soepeler en heeft meer energie.

De bedoeling is dat Hondje elke 4 – 6 weken een nieuwe injectie krijgt. We hopen dat de positieve effecten lang zichtbaar blijven.

Voedingssupplementen

Ons Hondje is altijd al een slechte eter geweest. Erg kieskeurig. De laatste tijd werd dat weer erger, hij verloor zienderogen gewicht. We voeren hem nu bij met gekookte kip (zijn lievelingskostje). En dat is uiteraard iets wat meneer tot op het bot uitmelkt. Voor de korte termijn hebben we er wel belang bij. Want op die manier krijgt hij ook zijn noodzakelijke voedingssupplementen binnen. Zijn oogdruppels, de visolie, en ook het groenlipmossel-extract. Van andere hondenbaasjes horen we hier positieve verhalen over. We proberen het gewoon.

Fysieke maatregelen

Met name sinds ons Hondje Librela krijgt gaat het echt een stuk beter met hem. Hopelijk blijft dat zo. Een traphekje voorkomt inmiddels dat hij zelfstandig de trap probeert op en af te gaan, want hij heeft al een piepend en in paniek bij de trap gezeten toen hij niet zelfstandig terug kon komen. En de uitlaatservice hebben we teruggebracht van vijf keer per week naar twee keer per week. De maandag en de donderdag. Vaker lukt het ons Hondje niet meer. Enkele dagen rust tussen de wandelingen. Helemaal stoppen met de uitlaatservice willen we niet. We merken aan alles dat Hondje er heel veel levensvreugde uit haalt. Die vermindering levert overigens wel een forse besparing op van € 160 per maand. De helft daarvan gaat dan wel weer op aan medicijnen en voedingssupplementen.

Blij Hondje

Hoe ver gaan we hiermee? Die vraag blijven we onszelf stellen. Zoals ik al eerder schreef is de levensvreugde van Hondje voor ons het belangrijkste. Zolang hij nog kwispelt als er iets leuks gebeurt, zolang hij nog wil spelen, zolang hij nog heel blij met de uitlaatservice mee gaat en nog blijer weer thuis komt, zo lang hij nog enthousiasme toont voor snoepjes en lekkernijen, zo lang we nog merken dat hij vreugde heeft in het hondenleven, en we geen tekenen zien van continue pijn of lijden. We hopen dat dat nog heel lang zo blijft!

En zo af en toe verrast het Hondje ons dan ook nog weer. Lijkt er sprake van een wonderbaarlijke herrijzenis. Want afgelopen week klom hij zelf weer aarzelend een keer de trap op toen wij even niet aan het opletten waren. Verbazingwekkend mormel…

Gaat jouw huisdier ook wel eens naar de fysiotherapeut?

Over ouderdom en gebreken

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Nee, deze blogpost gaat niet over Opa Geldnerd. Ook al is Geldnerd ook geen 20 meer en merkt ook hij af en toe dat niet alles meer is zoals het ooit was, per saldo ben ik zelf tegenwoordig best wel tevreden over mijn gezondheid en fysieke conditie.

Maar deze blogpost gaat over ons Hondje. In mijn meest recente blogpost over hem heb ik ook al geschreven over zijn ouderdomsgebreken. En hij wordt er niet jonger op, onlangs hebben we zijn veertiende verjaardag gevierd. Veroudering is natuurlijk ook een proces dat gewoon doorgaat, de tand des tijds is genadeloos voor elk levend wezen.

Met zijn doofheid weten we inmiddels goed om te gaan, de belangrijkste commando’s worden gewoon met handgebaren gegeven. Gebarentaal met ons Hondje. Voor zijn staar gebruiken we nu al een tijdje een voedingssupplement (VT Phak siroop), dat lijkt het proces wel iets te vertragen. Zijn ogen zijn er helderder door geworden, denk ik. De grootste zorg de afgelopen periode waren zijn gewrichten. Met name de achterpoten. We gaven hem al dagelijks een theelepeltje visolie bij zijn brokjes. Maar we merkten dat hij regelmatig met een pootje liep te slepen. Vooral net nadat hij was opgestaan na urenlang opgerold te liggen slapen. En bij vlagen had hij dus ook geen zin in zijn wandeling, af en toe moesten we hem dragen naar het dichtstbijzijnde grasveld om zijn behoefte te doen. Verder is hij nog vol levensvreugde, zo dribbelt hij nog steeds elke ochtend kwispelend naar de voordeur als de uitlaatservice hem komt halen.

Maatregelen

Maar na een week met een aantal moeizame dagen hebben we toch maar eens een afspraak gemaakt met de dierenarts. Na een uitgebreid onderzoek trok zij in elk geval de conclusie dat het ‘gewoon’ ouderdomsverschijnselen zijn. Artrose. En het is ook neurologisch. De zenuwverbindingen worden een beetje oud, de signalen uit zijn hersentjes bereiken de achterpootjes met merkbare vertraging. Nu kunnen we helaas geen glasvezel aan laten leggen langs de ruggengraat van ons Hondje. Gelukkig zijn er ook veel dingen die we al wel gedaan hebben en nog kunnen doen.

We hebben de afgelopen maanden al trapjes geplaatst zodat hij zelfstandig op de bank en op het bed kan klimmen (ja, dat mag ons Hondje!). Het springen lukte hem niet meer. En na een aantal mislukte sprongen merkten we ook dat hij steeds meer begon te aarzelen. Falen was slecht voor zijn hondenzelfvertrouwen. De traptreden zijn prima te doen voor hem en minder belastend voor de gewrichtjes, en daarmee kan hij langer zelfstandig door ons huis bewegen.

Verder kochten we een rugzak voor wandelingen. Vroeger wandelde Hondje rustig 15 kilometer met ons mee, maar tegenwoordig gaat na een kilometer of vijf het lampje uit, en moet er uitgebreid gepauzeerd worden om hem even rust te gunnen. We hebben nu een goede rugzak met een speciaal compartiment waar hij in kan zitten, met zijn kopje naar buiten om toch ook te genieten van de omgeving. De rugzak kan ook als draagzak op de buik gedragen worden. We hebben er inmiddels al mee geoefend, en Hondje is er al best wel goed aan gewend. Met dank aan Audrey van Een Of Andere Blog voor de tip!

En de dierenarts heeft ons ook nog medicijnen voorgeschreven. Hondje krijgt nu dagelijks een pijnstillertje (voor de kenner: Metacam), zodat hij comfortabeler kan lopen. Want als lopen pijnlijk wordt gaan hondjes het vermijden en verliezen ze ook weer veel spiermassa, en dat effect versterkt elkaar. De eerste resultaten vinden we hoopgevend, Hondje heeft duidelijk meer zin om te wandelen. We kregen ook het advies om vaker korte wandelingen te doen, liever vaker kort dan af en toe lang. Dat proberen we nu te doen, het is een welkome onderbreking van een thuiswerkdag. En binnenkort gaan we met Hondje naar een Dierenfysiotherapeut. Want ook fysiotherapie kan helpen om hem langer actief te houden. Daarbij willen we ook zelf leren hoe we oefeningen met Hondje kunnen doen.

Vroeger kon ik me al nooit voorstellen dat ik ooit een jas of ander kledingstuk voor een hond zou kopen. Dat punt zijn we hier jaren geleden al gepasseerd, een Hondje uit een Ver Warm Land heeft het zelfs hartje zomer nog koud in Nederland. Maar inmiddels ben ik dus ook officieel verworden tot zo’n first-world verwende burger die voor z’n huisdier zorg inkoopt die driekwart van de wereldbevolking zich niet kan veroorloven. Het is.

Administratie

In GnuCash heb ik overigens de administratie van de kosten van Hondje ook verder verfijnd. In mijn Excel-administratie had ik één (1) rekeningnummer voor alle huisdierkosten, maar in GnuCash heb ik een aparte groep Huisdierkosten aangemaakt. Daaronder aparte grootboekrekeningen voor Voeding en Snacks, Toebehoren (mandjes, speeltjes, trap, rugzak, dat soort dingen), Medische Kosten, Uitlaatservice, Hondenbelasting (die betalen we in Geldnerd City jaarlijks), en Overige.

Met het dierenartsbezoek, de trapjes, en de rugzak zijn we ook weer een paar honderd euro verder, en ook de dierenfysiotherapie is niet gratis uiteraard. Maar Hondje is nog steeds elke cent dubbel en dwars waard.

Ook houd ik sinds een tijdje een Hondendagboek bij. Ik noteer wat hij eet, zijn ontlasting, hoe de wandelingen gaan, en dat soort dingen. Naast mijn eigen Eetdagboek en Emotional Journal gaat dit in één adem mee. We hopen op die manier beter te kunnen herleiden wat er wel en niet helpt.

Eindeloos?

Hoe ver ga je hiermee? Want er zijn bijna geen grenzen meer aan de medische zorg die je voor je huisdier kunt kopen, als je je dat kunt en wilt veroorloven. Maar wij proberen realistisch te zijn. Niet alles wat kan is ook verstandig. We willen voorkomen dat ons Hondje structureel pijn gaat lijden. En we vinden zijn levensvreugde het belangrijkste criterium. Als leven lijden wordt en levenskwaliteit er onder lijdt, dan komt er een moment dat we afscheid moeten gaan nemen. Maar we hopen van harte dat dat moment nog héél ver weg ligt.

Vooralsnog gaat het zoals gezegd prima met de levensvreugde van ons Hondje. Hij wordt alleen maar eigenwijzer en mondiger nu hij ouder wordt. Zijn uitlaatservice vertelde dat hij tegenwoordig luidkeels piepend protesteert als het uitladen van de hondjes bij het bos of het strand hem te lang duurt. En ook Geldnerd en Vriendin krijgen tegenwoordig luidkeels commentaar van Hondje als we thuiskomen na een van onze schaarse dagjes op kantoor. Verwend mormel…

Welke ouderdomsgebreken heeft jouw huisdier?

En nog een jaar Hondje

Vorig jaar rond deze tijd bezorgde ons Hondje ons een enorme schrik. Het scheelde weinig of hij was er niet meer geweest. Maar sinds die episode dribbelt hij weer vrolijk door het leven. Inmiddels 13,5 jaar oud.

Ouderdom en gebreken

Ouderdom komt met gebreken. Dat geldt voor honden minstens net zo veel als voor mensen. Ons Hondje is helaas geen uitzondering. Hij had al wat last van staar, dat wordt langzaam maar zeker erger. Tijdens onze vakantie merkten we bij de avondwandelingen dat hij last heeft van nachtblindheid. Thuis merken we dat niet zo, op ons vaste rondje kent hij elke boom, struik, en graspol. Maar in een vreemde omgeving werd hij toch onrustig als er geen straatverlichting was.

En het afgelopen half jaar is ons Hondje stokdoof geworden. Hij hoort alleen nog heel harde geluiden dichtbij. En dan schrikt hij zich ook echt een hoedje. Lastig is dat hij ons gewoonweg niet meer hoort als we hem roepen. Dat betekent beter opletten als hij buiten niet aan de lijn is. De combinatie van slechter zien en weinig horen maakt dat hij ons af en toe kwijt is. En in paniek rent hij dan alle kanten op om ons te zoeken. Meestal de verkeerde kanten. En af en toe de straat op. Dat is ook weer slecht voor het hart van Geldnerd en Vriendin…

Verder merken we dat met de leeftijd zijn gewrichtjes wat strammer worden. ‘s Ochtends bij het wakker worden moet hij zich even goed uitrekken, de honden variant van de bekende Dog Pose uit de yoga. Doet hij dat niet, dan is de trap een bijna onneembare hindernis. Hij is er inmiddels een paar keer van afgevallen. Totnogtoe zonder schade, maar we letten dus wel goed op dat hij zijn yoga-oefeningen doet voordat we de ochtendwandeling doen.

En ons Hondje heeft een slecht gebit, dat had hij al toen wij hem adopteerden. Dit voorjaar had zijn gebit weer een saneringsronde nodig, er bleven een stuk of 10 tanden en kiezen achter in de operatiekamer. Hij heeft nog een paar hoektanden over en een aantal kiezen. Maar veel last lijkt hij daar niet van te hebben, de brokjes en hondensnoepjes worden gretig verorberd…

Verder is hij overigens in een prima conditie. Hij slaapt iets meer dan vroeger, maar is verder nog steeds heel levendig en heeft vaak nog de energie van een jonge pup. Dat is ook wat we horen van onze uitlaatservice en de dierenarts. We hopen dan ook dat de gebreken hem niet teveel gaan belemmeren, en dat hij zo lang mogelijk een beetje lol in het hondenleven kan houden.

Medische hondenwetenschap

Sinds zijn ziekte vorig jaar staat Hondje op een dieet van speciale brokken, dat houdt hij de rest van zijn leven. Inmiddels zijn daar twee voedingssupplementen bijgekomen die we dagelijks door zijn brokjes mengen. Hij krijgt een supplement met Omega-3 olie (vis olie) voor zijn stramme gewrichten, en een speciale siroop die de staar in zijn ogen moet afremmen. Aan de doofheid is helaas niets te doen.

Het blijft een duur Hondje…

Eerder schreef ik al dat ons Hondje twee abonnementen heeft. Een eigen Zorgplan en de Uitlaatservice. Die laatste indexeert, voor het eerst in vier jaar, zijn tarieven. Het maandtarief voor een wandeling op elke werkdag gaat per 1 januari aanstaande van € 255 naar € 278. Het zorgplan kost € 15,75 per maand. We zijn dus al bijna € 300 kwijt aan ons Hondje voordat hij ook maar een brokje gegeten heeft.

En soms slijten er dingen. Zijn uitlaatriem gaf onlangs de geest na ruim 7 jaar trouwe dienst. Daar moest dus een nieuwe voor komen. Verder komt er regelmatig een zending met dieetbrokken, kauwstokjes, speeltjes, en hondensnoepjes, van de internetdierenwinkel. En sinds kort dus ook de voedingssupplementen. Kortom, ons Hondje blijft bakken met geld kosten in ruil voor alle liefde en vreugde die hij ons geeft. Er zijn weinig dingen waar ik blijer en rustiger van wordt dan ‘s avonds met een e-book in mijn favoriet stoel zitten terwijl Hondje op mijn schoot ligt te slapen.

In onderstaande grafiek zie je de uitgaven per maand per jaar aan ons Hondje. Gemiddeld is dit € 380 per maand, exact hetzelfde gemiddelde per maand als na de medische episode vorig jaar.

En natuurlijk ook weer de procentuele verdeling van de kosten van Hondje over de verschillende categorieën. Ook die is nauwelijks verschoven ten opzichte van vorig jaar. Ons Hondje is dus best een constante factor in onze financiën.

Nog steeds een duur Hondje, en nog steeds zouden we hem voor geen goud willen missen. We hopen dat hij nog heel langs bij ons mag blijven.

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

Duurste Hondje van de wereld?

Niet zo heel lang geleden schreef ik een update over de kosten van ons Hondje. Blijkbaar heeft hij dat gelezen, en zinde hij op wraak omdat wij zo weinig aan hem uitgeven….

De afgelopen maand heeft hij ons dan ook behoorlijk op kosten gejaagd. En ons behoorlijk laten schrikken, want het scheelde maar een haartje of we waren ons Hondje kwijt geweest.

Ruim € 1.300 in iets meer dan een maand. Vooral aan medische kosten. Je weet dat dit kan gebeuren met een huisdier, zeker als het beestje wat ouder wordt. Ons Hondje is inmiddels 12,5 jaar. En we houden heel veel van hem, dus ik heb het er graag voor over om hem nog langer bij ons te houden. Maar mijn achterstand op de spaardoelstelling zal ik wel niet meer inhalen dit jaar. En de gemiddelde maandelijkse kosten van ons Hondje stijgen van € 352 naar € 380, de dierenarts heeft nu een iets groter aandeel in de totale kosten….

Wat is er gebeurd?

Het begon op een zaterdagochtend. Hondje wilde absoluut niet opstaan en had ook geen zin in de ochtendwandeling. Eén plasje maar. Verder stond hij bibberend naast me. Nou doet hij wel vaker gek als hij iets verkeerds gegeten heeft. Maar het werd erger gedurende de dag. ‘s Middags droeg ik hem naar het uitlaatgebied, 50 meter van onze voordeur. Bibberend stond hij om zich heen te kijken, een zielig hoopje ellende. Ook zondag werd het niet beter. Integendeel. We overwogen om de weekenddienst van onze dierenarts te bellen, maar ‘s middags leek hij wat op te knappen. De tweede nacht bracht geen verdere verbetering. Dus op maandagochtend belden we de dierenarts, waar we snel terecht konden.

De dierenarts gaf ons Hondje een antibiotica-injectie en deed een algemene controle. Ons Hondje is al wat ouder, en uit eerdere controles weten we dat hij een hartruisje heeft. We zijn dus snel doorverwezen naar het dierenziekenhuis. Daar kreeg ons Hondje een hartecho. Dat is iets wat zowel Vriendin als ik nog nooit gehad hebben, maar Hondje dus inmiddels wel. Gelukkig bleek uit de echo dat zijn hart geen problemen geeft. Dat is fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. Dinsdag ging het ook nog niet beter. ‘s Middags gingen we terug naar de dierenarts en werd er bloed afgenomen. Maar alle waarden waren normaal. We kregen een kuurtje met ontstekingsremmers mee. We kregen ook het verzoek om de dag erna op drie tijdstippen urine op te vangen en de samples te komen brengen voor onderzoek. Het werd weer een slapeloze nacht. Hondje was rusteloos en wij waren bezorgd.

Woensdagochtend om 06.30 uur liep ik met Hondje en een soeplepel buiten. Zodra hij zijn poot optilde stak ik de soeplepel eronder om de urine op te vangen. Met een pipet nam ik een sample. Later op de ochtend en in de loop van de middag deden we dat nog een keer, en daarna bracht ik de samples naar de dierenarts. Eind van de middag kregen we een telefoontje. Ook zijn nierwaarden waren fantastisch voor een hondje van deze leeftijd. Dat was fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog steeds niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. We gingen dus gewoon door met het kuurtje dat we de dag ervoor gekregen hadden.

Donderdag verliep rustig. Het ging bij vlagen iets beter, maar echt zichzelf was hij niet. En vrijdagochtend was het weer slechter. Telefonisch overlegden we met de dierenarts. We gingen naar het dierenziekenhuis voor een echo van de buikholte. En vreesden ondertussen voor het ergste, want ons Hondje was inmiddels een lusteloos hoopje ellende. De buikecho leverde gelukkig wel iets op. Zijn alvleesklier was duidelijk opgezet. Er werd gelukkig geen tumor gezien, want dat was waar we bezorgd over waren. Een gericht bloedonderzoek bevestigde vervolgens dat de alvleesklier ontstoken was. Hondje kreeg een morfine-injectie en een injectie met middelen tegen de misselijkheid. En gewapend met een stapel medicijnen, dieetvoer en ons Hondje mochten wij weer naar huis.

Enkele uren later thuis stortte Hondje volledig in. Wankelend stond hij te bibberen op zijn pootjes en te piepen. Even later lag hij doodstil op mijn schoot. Daar, op dat moment, was ik bang dat we hem zouden verliezen. Een telefoontje met het dierenziekenhuis bracht geruststelling. Hondje was zo stoned als een garnaal door de morfine. Niet alle honden reageerden zo heftig, maar hij had duidelijk een ‘slechte trip’. En dat kon nog wel even duren….

We hadden eindelijk weer een redelijke nacht. Dat zal van de uitputting geweest zijn. En de volgende ochtend rond 06.30 uur werden we gewekt door een Hondje dat met veel kabaal van het bed sprong om uitgebreid te gaan drinken. Bij de wandeling daarna had hij zelfs alweer een beetje praatjes, liep hij vooruit en nam hij uitgebreid de tijd om te snuffelen en te plassen. Eten wilde hij nog nauwelijks en het toedienen van de medicijnen was een drama. En hij was rusteloos. Stukjes kip en andere snacks waar pilletjes in verstopt waren herkende hij feilloos en legde hij naast zich neer. Dat bleef eigenlijk het hele weekend zo en ook op maandag werd het niet beter.

En ondertussen werd ons Hondje incontinent. Als we ‘m niet elke drie uur uitlieten gebeurden er ongelukjes. Hij dronk ook veel, veel meer dan normaal. Dus belde ik dinsdagochtend de dierenarts maar weer op. En liep weer met een soeplepel naast het Hondje om een nieuw urinesample op te vangen. Nog een onderzoek, en het bleek dat Hondje nog weer een nieuwe infectie had opgelopen, vermoedelijk een blaasontsteking. Waarschijnlijk omdat na anderhalve week ziek zijn z’n weerstand erg verzwakt was. Dus liep ik even later met een antibioticakuur voor een week de praktijk weer uit. De dierenarts verzekerde mij dat deze pilletjes naar lever smaken. Ik heb haar niet gevraagd of ze dat zelf voorgeproefd heeft…

Het hielp gelukkig wel. We verpulverden de tabletjes, mengden het met wat water en strooiden het over de gekookte kipfilet waar we hem nog steeds mee verwenden, en die hij (met de medicijnen) gulzig opat. De incontinentie verdween. En langzaam kreeg hij zijn levenslust en energie weer terug. Hij is er nog.

Bij ons overheerst de opluchting dat we ons Hondje nog wat langer bij ons kunnen houden. We zijn blij dat onze financiën op orde zijn en dat we ons deze medische kosten kunnen veroorloven. En ook dat we ‘s nachts weer gewoon door kunnen slapen. Hij moet wel de rest van z’n leven op dieet, dus de eerste zak met dieetbrokken zit ook al in dit kostenoverzicht.

Hoe gaat het met jouw huisdier?

Hoe gaat het met (de kosten van) Hondje?

‘Duur Hondje’, werd er onlangs geconstateerd in de reacties toen ik schreef over onze maandelijkse uitgaven. Uit die cijfers bleek namelijk dat het Hondje in de betreffende maand een behoorlijk deel van onze huishouduitgaven in beslag nam. Nu geven wij geen € 100.000 per maand uit, maar het klopt wel dat ons Hondje behoorlijk wat geld kost. Ik heb begin 2019 al eens een uitgebreidere analyse gemaakt van de maandelijkse kosten van onze viervoeter, maar dat is alweer anderhalf jaar geleden. De opmerking in de reacties was dus een trigger om de administratie er weer eens bij te pakken, en te kijken hoe de maandelijkse uitgaven zich sindsdien ontwikkeld hebben.

Nou, eigenlijk is er niet zo heel veel veranderd… Ik heb de grafiek bijgewerkt met de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nog steeds per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (b) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen. Hier is wel iets veranderd, want voor de reguliere controles, de ontwormings- en vlooien/tekenpilletjes hebben we nu een abonnement bij de dierenarts, een soort Zorgplan. Daarmee betalen we maandelijks een bedrag, maar het is goedkoper dan de dingen afzonderlijk aanschaffen. We hebben dat nu ruim een jaar en hebben het onlangs verlengd, want het is goedkoper en spreidt de uitgaven beter.

De gemiddelde kosten per maand zijn iets gedaald, van € 360,11 naar € 352,41 per maand. Maar dat verschil mag geen naam hebben. Best een duur Hondje dus, dat klopt. En toch vind ik dat helemaal niet erg, wij worden elke dag nog heel erg blij van ons schattige mormel.

Kan het goedkoper? Jazeker! Een uitlaatservice is een luxe. Vóór de coronacrisis vonden wij het bittere noodzaak, we werken allebei voltijds en wilden niet dat Hondje van 08.00 tot 17.30 alleen thuis zou zitten zonder wandeling. Maar ook sinds wij vrijwel volledig thuiswerken blijven we gebruik maken van de uitlaatservice. Allereerst willen we graag dat dit bedrijfje de crisis ook overleeft. Maar daarnaast krijgt Hondje zo enkele uren beweging per dag in het bos en op het strand, en dat is meer dan wij hem kunnen bieden op een werkdag. En het is ook goed voor zijn sociaal gedrag. Daar is hij onderdeel van een roedel. Hier thuis is hij gewoon de baas….

Daarnaast kun je goedkoper voer gebruiken, en ik weet ook niet of elk Hondje thuis vier mandjes en drie vier drinkbakjes heeft in verschillende kamers…. Maar dan nog, een huisdier kost elke maand geld. En nu mag ons Hondje 125 gram voer per dag, maar grotere honden eten navenant meer voer. En ze kosten tijd, die moet je erin willen steken, en beperken je vrijheid om langer van huis te gaan. Het is goed om hier rekening mee te houden als je overweegt een hond te nemen. Want de asiels zitten zaten vol met dieren die toch iets meer tijd kostten dan waar de baasjes vooraf rekening mee hielden…

En hoe is het verder?

We hebben een inmiddels 12 jaar oud Hondje. Volgens de dierenarts is hij in goede gezondheid en conditie voor zijn leeftijd, al heeft hij een slecht gebit (dat was al zo voor wij hem kregen) en wordt zijn hart wat zwakker. Hij wordt (is) een oude man. Buiten de wandelingen slaapt hij vooral. Maar soms wil hij ineens nog een half uurtje spelen en holt hij vrolijk achter een balletje of een touw aan. Niet achter stokken. In het Verre Warme Land, waar hij geboren is, zijn weinig bomen. En stokken heeft hij dus nooit leren zien als speeltjes. Maar we hopen dat hij 100 jaar oud wordt!

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?