Keuze zorgverzekering 2024

Mijn hoofd staat er niet naar, maar het is weer tijd voor de jaarlijkse zorgverzekeringsdans. Op Prinsjesdag sprak het kabinet de verwachting uit dat de zorgpremie zou stijgen met € 12 per maand. Maar ja, dat is en blijft een verwachting. Uiteindelijk bepalen de zorgverzekeraars hoe hoog hun premies worden. En dat moeten ze ons, arme machteloze klanten premiebetalers, uiterlijk 13 november laten weten. Wij kunnen vervolgens apathisch blijven zitten waar we zitten, of ons een slag in de rondte gaan shoppen om diezelfde identieke basisverzekering elders voor minder geld te krijgen. En daar desgewenst een uitgebreid pakket aan prijzige aanvullende verzekeringen bij nemen.

Hogere salarissen in de zorg

De week na Prinsjesdag was zorgverzekeraar DSW traditiegetrouw de eerste. Zij kwamen met een verhoging van € 11,50 per maand al dicht in de buurt van de verwachting van het kabinet. Het was hun sterkste verhoging van de premie sinds het nieuwe zorgstelsel geïntroduceerd werd. En DSW sprak z’n zorgen uit over de houdbaarheid van het systeem.

De vraag is inderdaad waar we een grens gaan trekken. We hebben voor een grote groep mensen nu al een zorgtoeslag nodig (die overigens volgend jaar ook nog eens lijkt te dalen) om te zorgen dat ze hun premie kunnen betalen. Ik ben zelf blij dat de zorg-CAO eindelijk eens een fatsoenlijke salarisstijging liet zien (na dat lullige applausje van ons allen aan het begin van de coronapandemie), maar met de vergrijzing en de voortschrijdende medische wetenschap zullen de zorgkosten alleen maar verder blijven stijgen. We kunnen wat rommelen in de marge door de winst van zorgverleners en farmaceuten aan te pakken, maar dat koopt ons hooguit iets meer tijd. En nog lang niet iedereen kiest zelf op tijd z’n levenseinde en bespaart de samenleving daarmee veel zorgkosten.

Mijn eigen keuzes

Maar goed, terug naar de keuzes die ik te maken heb in mijn zorgverzekering voor komend jaar. Vorig jaar bleef ik bij AnderZorg, ondanks een stevige premiestijging. Ik hield ook mijn maximaal verhoogde eigen risico van € 885 en betaalde de premie in één keer vooruit om nog een beetje extra korting mee te pikken. En nam wederom geen enkele aanvullende verzekering. Daarmee kwam mijn totale netto jaarpremie voor 2023 op € 1.363,20.

In 2023 ging het natuurlijk wel iets minder goed met mijn gezondheid. Ik kwam vaker bij zorgverleners dan in de afgelopen 10 jaar bij elkaar. Huisarts, ziekenhuis, fysiotherapeut, en dat allemaal meerdere keren. Mijn eigen risico en de diverse eigen bijdragen vlogen dus mijn portemonnee uit en er zat ook zorg bij (fysiotherapeut) die helemaal niet vergoed werd in de basisverzekering.

Als ik alleen kijk naar de eigen bijdrage en het eigen risico die mijn zorgverzekeraar in rekening brachten, dan kom ik dit jaar uit op net geen € 950 (december is een prognose van twee declaraties die ik nog verwacht voor afspraken van de afgelopen maand). Het is voor het eerst dat ik mijn eigen risico van € 885 helemaal verbruik, en nog een klein beetje meer. Daarnaast zie ik in mijn administratie dat ik ook nog € 250 heb uitgegeven aan overige zorg. Het merendeel bij de eerdergenoemde fysiotherapeut, en dan nog wat bij de apotheek. Mijn mondzorg (tandarts en mondhygiënist) laat ik hierbij volledig buiten beschouwing. Die betaal ik ook helemaal zelf, ruim € 400 in 2023.

Inmiddels gaat het gelukkig beter met mijn gezondheid. Eind september kwam er eindelijk een heldere diagnose van wat er nou precies aan de hand was. Daarna konden we aan de slag met een gerichte aanpak, en dat hielp. Ik heb dus goede hoop dat 2024 geen herhaling wordt van 2023. Want dat is (qua gezondheid) een jaar om snel achter mij te laten.

En daarmee durf ik het aan om ook in 2024 weer het maximale eigen risico te nemen, en de aanvullende verzekeringen links te laten liggen. Ook omdat ik weet dat ik hier een potje voor heb waar ik elke maand geld in stort. Mijn eigen ervaringen van afgelopen jaar drukten mij met mijn neus op de feiten. Je eigen risico kan ook gewoon werkelijkheid worden, dan moet je het geld wel achter de hand hebben!

Het voorstel van AnderZorg

Op 6 november ontving ik per mail het voorstel van AnderZorg voor 2024. En daar zat weer een addertje onder het gras…

De reguliere jaarpremie stijgt van € 1.617 in 2023 naar € 1.695 in 2024. Een stijging van € 6,50 per maand of 4,8 procent op jaarbasis. Valt nog wel mee, denk je dan. Maar… De korting als ik het eigen risico maximaal verhoog van € 385 per jaar naar € 885 per jaar wordt wederom lager. Vorig jaar leverde dat € 240 aan korting op, voor 2024 levert dat nog maar € 210 aan korting op. De jaarpremie in één keer vooruit betalen levert verder nog 1,002 procent aan korting op. Blijft er over een jaarpremie van € 1.470,12. En dat is toch 7,8 procent meer dan de totale netto premie voor het afgelopen jaar.

Kan het goedkoper?

In de week daarna heb ik afgewacht tot de verschillende vergelijkingssites hun databases gevuld hadden. Mijn uitgangspunten blijven hetzelfde als de afgelopen jaren:

  1. Ik wil nog steeds alleen een basisverzekering.
  2. Hierbij neem ik het maximale eigen risico van € 885 per jaar;
  3. De jaarpremie betaal ik in één keer vóór 31 december 2023, en ik wil dat mij dit een korting oplevert.
  4. De klanttevredenheid moet ruim voldoende tot goed zijn.
  5. Ik wil een ruim aanbod aan zorgverleners. Liefst dus het budgetmerk van een van de grote verzekeraars CZ, VGZ, of MENZIS.

Ook dit jaar ben ik eens rustig gaan vergelijken bij Poliswijzer, bij Independer en bij de Consumentenbond. Ook heb ik weer de discussies op het Tweakers-forum gevolgd. En ja, het kan goedkoper. Maar wil ik dat ook?

Als ik op Poliswijzer kijk dan zijn er vier opties die goedkoper zijn dan AnderZorg. Het verschil tussen AnderZorg en de goedkoopste is € 32, oftewel ongeveer € 2,70 per maand. Maar al die goedkopere opties zijn Naturapolissen. AnderZorg biedt de goedkoopste Combinatiepolis. Dat biedt mij net iets meer keuzevrijheid. En dat is mij wel € 2,70 per maand waard.

Ook bij de andere zorgvergelijkers is AnderZorg de goedkoopste combinatiepolis. Het kan goedkoper, met natura en een budgetmerk en beperkingen in de keuze van zorgverleners, maar dat vind ik het nog niet waard. Misschien in de toekomst, als de premies nog verder stijgen? Mijn conclusie na dit alles is simpel. Ik blijf weer een jaartje bij AnderZorg.

Zorgpremie 2024

Toen ik eerder schreef over mijn eigen risico heb ik de zorgpremies die ik de afgelopen jaren betaalde eens wat nader bekeken. Daar heb ik het premie-aanbod voor 2024 nu aan toegevoegd.

Alle bedragen in euro (€)20202021202220232024
VerzekeraarCZAnderZorgAnderZorgAnderZorgAnderZorg
Premie Basisverzekering (€ / jaar)1.451,401.392,001.431,001.617,001.695,00
Korting bij maximaal eigen risico-/- 210,00-/- 300,00-/- 264,00-/- 240,00-/- 210,00
Korting bij jaarbetaling-/- 23,38-/- 21,84-/- 11,64-/- 13,80-/- 14,88
Netto premie (€ / jaar) voor Geldnerd1.145,421.070,161.155,361.363,201.470,12
Verandering ten opzichte van voorgaand jaar-/-6,6%+8,0%+18,0%+7,8%

Zorgverzekeringen worden inderdaad steeds duurder. Dat zie je ook als ik de jaarlijkse premie die ik betaald heb voor de jaren 2016 tot en met 2023 in een grafiekje naast elkaar zet, en ook het premievoorstel voor 2024 erbij. De vraag van DSW is dus een heel terechte. Hoe lang is dit stelsel nog houdbaar? Ik ben niet optimistisch of onze politici hier moedige keuzes in durven te maken, laat staan dat het ze lukt om die ook succesvol te implementeren…

Overmorgen, woensdag 22 november, zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Dit soort grafiekjes geven aan waar de verkiezingen wat mij betreft over zouden moeten gaan. Maar ze gaan er niet over, helaas. Ik heb het voor mijzelf wat langer betaalbaar gehouden door per 1 januari 2021 over te stappen van CZ naar één van de prijsvechters, maar daar blijven er steeds minder van over. Bij CZ zou ik in 2024 overigens ruim € 1.700 per jaar kwijt zijn voor mijn oude pakket, dat dan weer wel. Dus de overstap naar AnderZorg bespaart mij nog steeds geld.

Het houdt ons allen bezig…

Bij Mr. FOB las ik hoe hij z’n zorgverzekering koos voor 2024 koos. Ik snap zijn keuze om per maand te gaan betalen om rente te ontvangen op het te sparen premiebedrag, maar kijk daar zelf toch anders naar. Het afgelopen jaar (de afgelopen jaren) heb ik zelf elke maand mijn potje gevuld om de premie voor uit te kunnen betalen. Afgelopen jaar heb ik dus al rente-inkomsten gehad over de premie voor 2024. En komend jaar krijg ik rente over mijn spaarpotje voor de premie van 2025. Nu kan ik natuurlijk het spaarpotje voor 2024 niet benutten en gewoon rente blijven vangen, maar dan mis ik € 14,88 aan korting. Dat is ongeveer de te verwachten rente en dan kost het me natuurlijk ook nog geld in Box 3. Bovendien werkt dit maar een keer, als ik dan ooit weer terug wil naar jaarpremie moet ik juist extra sparen. Dat is me allemaal te ingewikkeld…

Ik heb nog wel even een check gedaan of de ziekenhuizen (‘het ziekenhuis’) en de huisartsen en apotheken in de regio Elders in 2023 een contract hebben met AnderZorg. Daarmee ga ik er maar van uit dat dit in 2024 ook zo zal zijn. Zeker weten doe ik dat niet. Het is dan ook een terecht risico dat ZuinigAan vorige week aangaf, zo lang als de verzekeraars hun contractonderhandelingen met de zorgverleners niet hebben afgerond kun je er niet zeker van zijn dat je weer terecht kunt bij je vaste zorgverlener. Nu ben ik er bij de grote verzekeraars niet heel bang voor dat er grote gaten ontstaan in het zorgaanbod. Dat kunnen ze zich eenvoudigweg niet veroorloven.

Reserveren voor mijn zorgkosten

Zoals jullie weten heb ik in mijn administratie twee potjes die te maken hebben met zorgkosten. Die zal ik ook in 2024 blijven gebruiken. Eind december betaal ik de zorgpremie voor 2024 in één keer vooruit. Dat scheelt me een beetje belasting in Box 3 en levert me een kleine korting van 1,0 procent op. Ik gebruik hiervoor de inhoud van het potje Zorgpremie.

In dat potje zit per eind november € 1.340. Ik heb gedurende 2023 maandelijks € 120 gestort om dit in één keer vooruit te kunnen betalen, en begin dit jaar was er nog € 20 over van vorig jaar. Tot en met 2022 was € 100 per maand voldoende, maar per 1 januari 2023 had ik die maandelijkse inleg al verhoogd. Met de nog komende storting van december zit er eind 2023 € 1.460 in het potje. Dat is nét niet genoeg om de premie voor 2024 te betalen. Maar bijna wel. Ik kom een tientje tekort.

Ik heb besloten de reservering voor 2024 te verhogen naar € 130 per maand. Die neem ik op in mijn begroting voor het komende jaar. Dit potje begint 1 januari dus met een saldo van -/- € 10, dat tientje dat ik in 2023 te weinig gereserveerd heb. Dan zal er eind 2024 € 1.550 in de pot zitten. Of dat genoeg zal zijn? Ik denk het niet We gaan het zien. Dat ik in twee jaar tijd mijn maandelijkse reservering moet verhogen van € 100 naar € 130 is géén goed teken.

De maandelijkse inleg in het potje voor Eigen Risico en Ongedekte Zorgkosten (niet gedekt door de basisverzekering) gaat weer terug naar € 75 per maand. In 2023 had ik dat juist verlaagd naar € 60 per maand, maar dat vind ik nu te weinig. Er zit momenteel nog € 280 in dat potje.

Welke keuzes maak jij voor jouw zorgverzekering?

Eigen Risico is een risico

Op Amerikaanse financiële blogs lees je regelmatig horrorverhalen over mensen die failliet gaan aan hun zorgkosten, of overlijden omdat ze de noodzakelijke zorg niet kunnen betalen. Op die momenten ben ik toch altijd weer blij met ons Nederlandse systeem van zorgverzekeringen. Zeker niet perfect, maar wel tegen een redelijk bedrag een enorm risico afgedekt.

Ik maak al jarenlang elk jaar een aantal bewuste keuzes rond mijn zorgverzekering. Het is een van mijn vaste acties aan het einde van het financiële jaar. Sinds 2016 heb ik hierbij steeds gekozen voor een maximaal verhoogd eigen risico op mijn zorgverzekering. Het standaard eigen risico van € 385 per jaar hoog ik dan op met € 500 naar maximaal € 885 per jaar. Ik vond en vind dat een verantwoord risico. Ik heb jarenlang geen zorginstelling van binnen bekeken, en het scheelde me jaarlijks ruim € 200 aan zorgverzekeringspremie. En ik heb voldoende geld achter de hand om dat eigen risico te kunnen betalen, ik heb er zelfs een apart potje voor in mijn potjessysteem waar ik elk maand € 75 in stort. Eerst hanteerde ik daarbij een maximum van € 885 als saldo in dat potje. Maar dat heb ik losgelaten, omdat er ook (steeds meer) zorgkosten zijn die niet binnen het pakket van de basis zorgverzekering vallen. Dat realiseerde ik mij toen ik eerder dit jaar bij de fysiotherapeut terechtkwam.

Jarenlang is dit financieel een heel verstandige keuze geweest. Sinds 2020 heb ik in mijn administratie een aparte grootboekrekening voor de eigen bijdrage die ik moet terugbetalen aan mijn zorgverzekeraar. Zoals je kunt zien ben ik lange tijd niet in de buurt gekomen van zelfs maar het basis eigen risico van € 385 per jaar. Dat was dus makkelijk verdiend, die besparing in de zorgpremie.

Maar zoals wel vaker met dit soort dingen gaat de kruik net zo lang te water tot ‘ie barst. Vergeef mij het gebruik van dit archaïsche gezegde, en foei als je niet weet wat het betekent (tekortkoming in je educatie!). Hier staat het. Het werd 2023, en ik kwam wat vaker bij de dokter. En ook bij een paar specialisten.

En dat laatste, dat is duur. Het eerste halfjaar druppelden er een aantal facturen binnen, rond de zomer zat ik op een totaalbedrag dat ik normaal in een heel jaar aan eigen risico spendeerde. En toen kwam er medio augustus een aankondiging van de zorgverzekering dat er ruim € 430 aan eigen risico geïncasseerd ging worden. En ik wist op dat moment al dat dit niet alles zou zijn, want ik had nog een paar nieuwe zorgafspraken in mijn agenda staan.

Financieel was en is dit natuurlijk allemaal geen enkel probleem. Gelukkig maar. Er zit ruim voldoende geld in mijn potje om het hele verhoogde eigen risico voor 2023 te betalen. Maar het is natuurlijk wel een bijzondere situatie. Voor het eerst sinds 2016 ga ik het hele verhoogde eigen risico opgebruiken en uit eigen zak betalen. Niks € 200 besparen op de zorgpremie van dit jaar, maar € 500 extra betalen aan eigen risico.

Gelukkig kan ik dit nog wegstrepen tegen de ruim € 1.800 die ik sinds 2016 bespaard heb door elk jaar mijn eigen risico maximaal te verhogen. Dit is het risico wat nou eenmaal bij dit soort financiële keuzes hoort. En een reminder om dit soort afwegingen bewust te maken, en te zorgen dat je het risico ook financieel afgedekt hebt.

Alle bedragen in euro (€)2020202120222023
VerzekeraarCZAnderZorgAnderZorgAnderZorg
Premie Basisverzekering (€ / jaar)1.451,401.392,001.431,001.617,00
Korting bij maximaal eigen risico-/- 210,00-/- 300,00-/- 264,00-/- 240,00
Korting bij jaarbetaling-/- 23,38-/- 21,84-/- 11,64-/- 13,80
Netto premie (€ / jaar) voor Geldnerd1.145,421.070,161.155,361.363,20
Verandering ten opzichte van voorgaand jaar-/-6,6%+8,0%+18,0%

Zorgverzekering 2024

Over minder dan twee maanden is het alweer tijd voor de keuzes voor de zorgverzekering in 2024. Welke aanbieder, welk pakket, welk eigen risico. Ik zal hier nog beter dan voorgaande jaren over nadenken. En goed kijken hoe het er dan voorstaat met mijn gezondheid. Bij (de uitgelekte cijfers voor) Prinsjesdag las ik dat het kabinet verwacht dat de zorgpremie € 12 per maand gaat stijgen, € 144 per jaar. En afgelopen jaren bleek de inschatting van het kabinet meestal een ondergrens te zijn… We gaan het weer zien.

Maar de kans is groot dat ik wederom kies voor een basisverzekering met maximaal verhoogd eigen risico. Want voor een gezond persoon vind ik dat nog steeds een financieel gezonde keuze.

Hoe staat het met jouw eigen risico?

Geldnerd krabbelt langzaam overeind

Het afgelopen half jaar wil ik snel vergeten, maar zal mij nog lang bijblijven. Het was een kwakkelwinter en -voorjaar. Zowel qua weersomstandigheden (veel regen, fris maar niet echt winters) als qua gezondheid. Dacht ik na de griep en de corona in de laatste maanden van 2022 het allemaal wel gehad te hebben, deed 2023 er nog een schepje bovenop. In geen dertig jaar leefde ik zo gezond als de afgelopen anderhalf jaar, en mijn lichaam beloonde mij vervolgens met een van de grootste stapelingen aan ellende die ik tot nu toe heb meegemaakt.

Gelukkig krabbel ik inmiddels weer overeind. Dat gaat langzaam, ik ben vooral nog snel moe en moet goed opletten hoe ik mijn energie doseer. Maar de huisarts heeft mij deze week ‘hersteld’ verklaard. Medio juli volgt er nog een longfunctie-onderzoek om te kijken of er schade overblijft.

De sportschool heb ik inmiddels al wel weer van binnen bekeken. Hardlopen? Ik begin het heel langzaam weer op te bouwen. Ik ben benieuwd wat er van mijn conditie overgebleven is, sinds begin april heb ik de hardloopschoenen in de kast laten staan.

Mijn financiële systeem heeft niet geleden onder mijn beperkte aanwezigheid. Goed, de administratie is een tijdje niet bijgewerkt. Maar dat is met één download bij de bank en één importactie in GnuCash weer opgelost. Rond mijn salarisbetalingen zijn alle gebruikelijke boekingen gewoon geautomatiseerd uitgevoerd en ook mijn maandelijkse aankoop voor de beleggingsportefeuille heeft gewoon plaatsgevonden. Heerlijk, een robuust systeem. Dat gewoon even een paar maanden door kan draaien zonder dat ik er bovenop moet zitten. Maar dat ook meteen weer helemaal bijgewerkt is zonder al te grote inspanningen. Minutenwerk, geen uren of dagen. Dat scheelt veel zorgen en stress.

Er blijven genoeg klusjes over die wel zijn blijven liggen. Klusjes in en om het huis, een volle persoonlijke mailbox, en afspraken buiten de deur, bijvoorbeeld. Maar dat ga ik de komende periode allemaal op mijn gemakje weer eens oppakken.

Ben jij wel eens overeind gekrabbeld?

Healthnerd ziekt uit

Vier tot zes weken. Zo lang moet ik nog minimaal rekenen voordat ik mijzelf hersteld mag noemen van de ‘jackpot’ die ik in april gewonnen heb. Met die mededeling kwam mijn huisarts eerder deze week. En de mededeling werd vergezeld door een nieuwe stapel medicijnen.

En dat is een stevige tegenvaller. Want ik ben er wel klaar mee, met dat ziek zijn. Het gaat gelukkig al wel een stukje beter dan vier weken geleden, maar om nou te zeggen dat ik er blij van word? Nee, niet echt. Ik ben buiten adem als ik één trap oploop. Ik word regelmatig ’s nachts benauwd wakker en heb een ‘puffer’ nodig om dan weer voldoende lucht te krijgen en opnieuw een poging tot slapen te doen. De vermoeidheid van al die gebroken nachten helpt ook niet echt om mij beter te voelen.

Ik werk gewoon door, maar heb weinig geen energie voor andere dingen. Afgelopen week heb ik voor het eerst in een maand weer een voorzichtig rondje in de sportschool gedaan. Maar de hardloopschoenen zijn al sinds eind maart niet meer uit de kast geweest. En dat mis ik echt.

Ergens is dat wel een goed teken. Ik heb nog steeds de hoop dat ik mijn sportroutine gewoon weer op kan pakken. Straks. Als ik beter ben. Al vind ik het jammer dat ik de mooie looprondjes van het voorjaar gemist heb. En er zal het nodige op te bouwen zijn. Want veel conditie zal er niet overblijven, vrees ik.

Heb jij wel eens veel tijd nodig gehad om uit te zieken?

Healthnerd wint de jackpot

Het was een surrealistisch beeld. Ik lag op een behandeltafel. De locatie was de Spoedeisende Hulp van een van onze lokale ziekenhuizen. Om mij heen stonden twee mensen in beschermende pakken. Gezichtsmaskers. Mondkapjes. Ik droeg er zelf ook een. En ik kreeg te horen dat ik de jackpot had gewonnen.

Het was geen droom. De uren daarvoor was ik vakkundig binnenstebuiten gekeerd. Ik lag aan een hartmonitor. Er was naar mijn bloed gekeken. Naar mijn urine. Er was een nieuwe longfoto gemaakt. Er waren staafjes in mijn neus en in mijn keel gestoken. Snel en vakkundig. Door mensen in beschermende pakken.

Hoe ik hier terecht was gekomen? ’s Ochtends had ik maar weer eens de huisarts gebeld. Vriendin had namelijk een griepvirusje mee het huis in gebracht. En die heb ik natuurlijk keurig van haar overgenomen. Mijn energie ging nog verder achteruit. Ik lag te rillen van de koorts. De huisarts luisterde naar mijn klachten. Luisterde naar mijn longen. Mijn bloed werd getest op ontstekingswaarden. Ik moest even wachten op de uitslag. En kreeg toen te horen dat ik mij moest gaan melden bij de Spoedeisende Hulp om een longarts naar mij te laten kijken. Want men was er niet gerust op.

Dat deed ik dus braaf. En wachtte een kwartiertje in de wachtkamer aldaar. Door al die ellende om mij heen voelde ik mij meteen een stuk beter. Maar dat ging snel over toen men met mij aan de slag ging.

Maar goed. Die jackpot. Mijn longontsteking gaat langzaam beter maar is nog niet weg. Ik heb inderdaad ook de griep. En ik blijk corona te hebben. Drie aanvallen op mijn longen tegelijkertijd. Dat noemen ze daar dus de jackpot, weet ik nu.

En nu verder uitzieken.

Heb jij wel eens een jackpot gewonnen?

Healthnerd kwakkelt verder

“Ik heb nog steeds niet het gevoel dat mijn longcapaciteit helemaal terug is op het oude niveau”. Die woorden schreef ik vorige week in het kwartaaloverzicht van Healthnerd. Wat ik er niet bijschreef, was dat die klachten in de laatste week van maart weer verergerd waren. Ik was weer terug op het niveau van begin januari. En dat was niet best.

Vrijdag 31 maart besloot ik dus een afspraak te maken bij de huisarts. Maar dat gaat zo maar niet in ons efficiënt ingerichte Nederlandse zorgsysteem. Na een urenlange worsteling met online patiëntenportalen, keuzemenu’s die ofwel adviseerden om niet naar de dokter te gaan ofwel meteen 112 te bellen, telefonische wachtrijen, en overbelaste assistentes, kreeg ik uiteindelijk een afspraak voor afgelopen woensdagochtend.

Keurig meldde ik mij woensdagochtend vroeg bij de assistente, en zag op het elektronische informatiebord dat de huisarts op dat moment al 15 minuten achterliep op haar schema. Tegen de tijd dat ik aan de beurt was, stond de teller op 20 minuten achterstand. Arme huisarts, wat een hondenbaan is dat tegenwoordig.

De huisarts luisterde belangstellend naar mijn klachten. In januari was ik er ook al geweest met dezelfde klachten, maar een bloedonderzoek liet destijds geen verhoogde ontstekingswaarden zien. Destijds moest het dus gewoon overgaan. Er werd ook nu weer uitgebreid naar mijn longen geluisterd.

Toen de stethoscoop werd opgeborgen keek de dokter ernstig. “Ik ga nú bellen,” zei ze. Er werd ‘live’ getelefoneerd met het lokale hospitaal, en ik werd ’s middags om 16.00 uur op een vrij plekje geschoven voor een longfoto. Een beetje onder de indruk van zoveel efficiënte actie vertrok ik weer. En zag op het scherm in de wachtkamer dat de achterstand van mijn huisarts inmiddels was opgelopen tot 30 minuten.

En ik ging naar huis om verder te zwelgen in mijn zelfmedelijden. Want tsja, man met griepklachten, ik wist dus zeker dat ik stervende was.

’s Middags iets voor 16.00 meldde ik mij bij de afdeling Radiologie van het lokale ziekenhuis. Na minder dan twee minuten wachten mocht ik in een klein hokje mijn gespierde Healthnerd bovenlijf ontbloten. Ik werd door een andere deur de röntgenkamer in gesleurd en voor een scherm gezet. De assistente dook achter een scherm en drukte op een knop. Daarna werd ik vakkundig een kwartslag gedraaid voor dat scherm en herhaalde het ritueel zich. Met een “fijne dag verder” werd ik terug mijn kleedkamertje in gebonjourd. Terwijl de deur achter mij dichtviel hoorde ik hoe het volgende fotomodel op dezelfde vriendelijk-efficiënte manier de kamer in gesleurd werd. Ik kleedde mij weer aan, en minder dan tien minuten nadat ik het ziekenhuis binnenkwam stond ik ook weer buiten.

En ik ging naar huis om verder te zwelgen in mijn zelfmedelijden. Want tsja, man met griepklachten, ik wist dus zeker dat ik stervende was.

Iets na 17.30 uur die middag ging mijn telefoon. Het nummer van de huisarts in mijn schermpje. Toch ietwat nerveus omdat er zo laat nog gebeld werd nam ik op. De dokter zelf, met de uitslag. Met serieuze stem werd mij medegedeeld dat ik een fikse longontsteking had, die er waarschijnlijk ook al een tijdje zat. Er werd op datzelfde moment een recept voor een stevige antibioticakuur naar de apotheek gestuurd. En na een week moest ik terugkomen om weer naar mijn longen te laten luisteren, ook die afspraak rolde op dat moment mijn mailbox in.

Een uurtje later, rond 18.30 uur, kreeg ik een SMSje van de apotheek. De medicijnen lagen klaar in de afhaalautomaat. Vandaag mag ik de laatste serie van drie capsules nemen.

Gesport heb ik de afgelopen week in het geheel niet. De energie was er niet. Niet zo heel gek met een longontsteking. Eigenlijk wel miraculeus dat ik in de laatste weken van maart gewoon 20 – 25 kilometer per week liep. Inmiddels voel ik mij wel een stuk beter dan een week geleden, gelukkig. Deze week dus maar weer eens voorzichtig een klein loopje doen. Uithuilen en opnieuw beginnen. En tsja, man met griepklachten gaat wederom langs de rand van de afgrond maar leeft nog steeds.

Tot zover mijn wens voor een blessurevrij tweede kwartaal… Hopelijk gaat het na dit akkefietje echt wel beter. Want ik heb nog steeds die halve marathon voor ogen. Al zal ik ook nog heel wat wederopbouwwerk te doen hebben om weer een degelijke 10 kilometer te kunnen lopen.

Zie jij ook wel eens een doelstelling achter de horizon verdwijnen?

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden

Oudere berichten