Kijken naar de Variabele Lasten

Onlangs keek ik weer eens naar de vaste lasten in Huize Geldnerd. Dat zijn de uitgaven op basis van een contract of vaste afspraken, die dus naar hun aard lastig te beïnvloeden zijn. Ik kan een goedkoper internetcontract nemen, of verhuizen naar een goedkoper huis in een goedkopere gemeente om de gemeentelijke belastingen te verlagen. Niet onmogelijk, wel grote stappen met soms grote consequenties. Dus kwam ik tot de conclusie dat daar niet meer heel veel op te besparen valt. Maar dan is er ook nog die andere categorie lasten. De variabele lasten.

Definitie

Binnen de bedrijfseconomie zijn Variabele Lasten dat deel van de totale kosten waarvan de omvang afhankelijk is van de omvang van de activiteiten van de onderneming. Binnen mijn persoonlijke administratie zijn het de uitgaven die niet verbonden zijn aan vaste afspraken of een contract, maar waar ik toch niet zonder kan.

In die categorie valt ondermeer voedingsmiddelen. We moeten immers eten. Of ik een croissantje met camembert van de traiteur eet, of een fabrieksboterham met huismerk-pindakaas, is in ons geval een keuze (ik weet dat niet iedereen in dezelfde luxepositie verkeert). Ook zijn er andere huishoudelijke uitgaven. Die zijn soms lastig te onderscheiden van voeding, want bijvoorbeeld wasmiddelen en schoonmaakmiddelen kopen we veelal bij dezelfde supermarkt en splits ik niet per item uit in onze administratie.

Verder in ons geval ook Horeca-uitgaven, en kosten voor Mobiliteit. In Huize Geldnerd is dat af en toe het huren van een auto, OV-kosten betalen Vriendin en ik van onze eigen rekening en niet van de gezamenlijke rekening. Hondje is een geval apart. Die heeft vaste lasten (de uitlaatservice en het zorgplan) en variabele lasten, zijn voer, snoepjes, speeltjes en de overige medische kosten. Met name die laatste varieert nogal eens. En er is een categorie Overige, waarin dingen als cadeautjes vallen, en af en toe contant geld pinnen voor uitgaven op de markt.

Deze uitgaven zijn variabel en dus min of meer te beïnvloeden. Maar dat raakt vaak ook je gevoel van comfortabel leven. Hier zitten dus lastige keuzes in die iedereen op zijn of haar eigen manier en vanuit de eigen drijfveren maakt. Je kunt er dus ook hartstochtelijk over van mening verschillen. Wat de een absoluut noodzakelijk vindt, vindt de ander juist totale onzin…

Analyse

Lang leve wederom mijn gedetailleerde administratie! Die al sinds 2003 ongeveer dezelfde indeling in categorieën kent. Ik heb wederom een schat aan gegevens beschikbaar om terug te kijken. Ik heb weer de periode sinds 1 januari 2017 als uitgangspunt genomen. Eind 2016 zijn we immers verhuisd naar Geldnerd HQ en sindsdien is onze levensstijl min of meer constant. Dat maakt dat de maanden in deze periode onderling goed vergelijkbaar zijn.

Onze totale variabele lasten per maand zijn nogal…. variabel.

Na een eerste analyse bleek dat vooral te komen door de huishoudelijke uitgaven en de variabele lasten van Hondje. In de eerste zat ook de aanschaf van diverse meubels, die heb ik er uitgefilterd. En de variabele lasten van Hondje werden vertekend door af en toe een omvangrijke rekening van de dierenarts (en het feit dat betalingen aan de uitlaatservice soms net over de maandgrens heengaan waardoor er ook negatieve uitschieters ontstaan).

Uiteindelijke zijn er drie categorieën die ik nader bekeken heb: Voeding, Horeca, en Huishoudelijke Uitgaven

Voeding

Het beeld bij Voeding is niet helemaal zuiver. Want de voornaamste categorie in deze groep zijn onze uitgaven in de supermarkt, en zoals ik al opmerkte kopen wij daar ook een aantal dingen die in de groep Huishoudelijke Uitgaven vallen (zoals schoonmaakmiddelen en wasmiddel). Maar als ik door Excel een lineaire trendlijn laat tekenen (de stippellijn in onderstaande grafiek) dan valt welt op dat de uitgaven fors gestegen zijn. Van ongeveer € 425 begin 2017 naar ongeveer € 575 per maand nu. Een stijging van 35% in 4,5 jaar.

De werkelijkheid is genuanceerder. Ik zie de pieken in de coronatijd duidelijk hoger liggen dan daarvoor. Vroeger lunchten we vijf dag per week op kantoor. De kosten daarvan zaten in onze persoonlijke uitgaven, niet in de gezamenlijke uitgaven, en vallen dus buiten dit overzicht. Nu lunchen we thuis en betalen dat uit het gezamenlijk boodschappenbudget.

Maar goed, is dit veel? Het is een substantieel deel van onze maandelijkse uitgaven, dat zeker. Gelukkig is daar altijd het NIBUD, die een mooie pagina met vergelijkingsbedragen heeft. Daar vind ik ook de dagelijkse minimale kosten voor voeding per persoon. Voor een vrouw in de leeftijd van 14 tot 50 jaar is dat € 5,97, voor een man in de leeftijd van 14 tot 50 jaar is dat € 6,69. Bij elkaar is dat € 12,66 per dag oftewel gemiddeld € 385,08 per maand.

Daar zitten we fors (€ 190 oftewel 50%) boven. Deels zal dat komen omdat er ook andere huishoudelijke uitgaven in deze groep zitten, en deels omdat we luxere keuzes maken en dus niet op de minimale kosten uitkomen. Zo gebruiken we veel biologische producten. Een factor is ook dat de dichtstbijzijnde goedkope supermarkt op 3 kilometer afstand van ons huis ligt. Bovendien lees ik dat dagelijkse boodschappen de afgelopen anderhalf jaar ook echt duurder geworden zijn. Maar het maakt wel dat dit een categorie is waar, indien wenselijk of nodig, nog op te besparen moet zijn. Voor nu doen we dat niet, goed eten vinden we erg belangrijk.

Horeca

Er zit natuurlijk een klein verband tussen uitgaven aan voeding en horeca-uitgaven. Geldnerd en Vriendin gingen pré-corona graag uit eten. En de corona-periode zien we dus terug in onze horeca-uitgaven, dat schreef ik begin dit jaar ook al. Waarbij je goed kunt zien dat we in de zomer van 2020 wel naar buiten mochten, en ook de heropening van de horeca in mei 2021 is terug te zien. Ik verwacht dat we vanaf 2022 het oude gemiddelde weer oppakken, gecorrigeerd voor inflatie prijsverhogingen in de horeca. Ook dit is dus een categorie waar, indien wenselijk of nodig, nog wel op te besparen moet zijn.

Ik heb inmiddels in mijn administratie een aparte kostencategorie aangemaakt voor Afhaal- en Bezorgmaaltijden. Die heb ik met terugwerkende kracht verwerkt tot en met 2019. Tot op heden verdween dat namelijk op één grote hoop met alle andere horeca-uitgaven, maar dit willen we wel apart kunnen volgen.

Huishoudelijk

In de Huishoudelijke Uitgaven zit nog één luxe categorie, de schoonmaakster die eens in de twee weken Geldnerd HQ grondig onder handen neemt. Dat maakt dat wij in onze vrije tijd ook echt vrij zijn, en alleen af en toe kleinere klusjes hoeven te doen. Dat is een weloverwogen luxe, die ook wegbezuinigd kan worden indien wenselijk of nodig. Verder zitten hier kleine uitgaven voor kamerplanten en de tuin en noodzakelijke dingetjes voor klein onderhoud, zoals de vervanging van kapotte lampen. Niet echt dingen waar uitgebreid op te bezuinigen valt.

Overige

Verder is het niet erg spannend. De variabele lasten voor Hondje zijn eigenlijk niet zo variabel, als ik zijn medische capriolen weg laat. Een zak voer per maand, dat is tegenwoordig verplicht dieetvoer, en een zakje snoepjes, dat is het wel. Daar valt niet echt op te besparen. En de uitgaven in de categorie Overig zijn helemaal beperkt en incidenteel, soms gaan er maanden voorbij tussen twee uitgaven in deze categorie.

Conclusies

Op boodschappen en horeca moet, indien echt nodig, nog wel een paar honderd euro per maand te bezuinigen zijn. Maar dat is niet iets waar we nu energie in willen steken. En als nodig kan er ook nog ruim € 100 per maand bespaard worden door de schoonmaakster op te zeggen. Maar ook dat is voorlopig een bewuste keuze en die houden we dus aan.

Het is wel een veilige gedachte dat we, met wat goede wil, nog een besparingspotentieel van enkele honderden euro’s per maand hebben. Daarnaast zouden we kunnen stoppen met de extra aflossing op de hypotheek en als het echt moet zelfs met de sneeuwbal. Bij elkaar is dat ruim 40% van de uitgaven in onze gezamenlijke huishouding. Zelfs als één van onze inkomens volledig weg zou vallen, komen we niet in de problemen. Dat geeft rust. En het maakt dat ik me ook weer eens realiseer hoe bevoorrecht wij zijn. Daar af en toe even over nadenken kan ook geen kwaad.

Hoe is het met jouw variabele lasten?

Genoeg

Dat ik er minder over schrijf, wil niet zeggen dat ik er niet meer aan doe. Integendeel, zou ik willen zeggen. Minimalisme. Maar het is hier zover doorgevoerd in het dagelijks leven dat het mij al nauwelijks meer opvalt.

Minimalisme

De definitie van minimalisme die mij het meest aanspreekt komt van de Amerikaanse ‘goeroes’ van BecomingMinimalist.com. Minimalisme is het naar de voorgrond halen van de dingen die we het meest waarderen en het verwijderen van alles wat ons hier juist van afleidt. Het vereist steeds weer een bewuste beslissing omdat het een levensstijl is die ingaat tegen de cultuur van overconsumptie die ons omringt. De wereld waarin we leven is niet vriendelijk voor het streven naar minimalisme. De cultuur en meedogenloze reclamecampagnes roepen ons op om meer, beter, sneller en nieuwer te kopen. De reis naar het vinden van eenvoud vereist voortdurende aandacht.

Rust

Als jullie nu bij mij naar binnen zouden kijken dan kon je zien dat ik dit stukje zit te tikken aan een vrijwel leeg bureau. Die ziet er nog ongeveer hetzelfde uit als een jaar geleden. Van de plannen die ik destijds had om de werkplek verder in te richten heb ik niets gerealiseerd. Wel heb ik voor een paar tientjes een tablethouder gekocht. Gedurende de werkweek zit daar de zakelijke tablet in, die ik gebruik voor de meeste videovergaderingen. Dat geeft meer vrije ruimte op het bureau, die ik gebruik voor… niets eigenlijk. Ik gebruik zelfs geen schrijfboekje meer. Al mijn aantekeningen verwerk ik meteen elektronisch, in mijn huidige functie heb ik een systeem uitgewerkt waar alle acties en aandachtspuntjes en stukken logisch in passen. Dat kostte 6 maanden, in die tijd gebruikte ik juist wel papier. Maar nu is het niet meer nodig. Een leeg bureau geeft rust en focus.

Om mij heen dichte kasten, ook gericht op rust. En zelfs als ik mijn eigen kast opentrek is die erg leeg. Een schap met memorabilia, een schap met een paar dichte opbergdoosjes met kantoorartikelen en ICT-accessoires (kabeltjes en zo, alleen voor apparaten die ik nog daadwerkelijk gebruik), en een schap met één klapper en een bakje met wat losse spullen als de cardreaders voor het internetbankieren. De twee schappen daaronder zijn voor Hondje. Daar bewaren we zijn medicijnen, snoepjes, zijn voer, jasjes en speeltjes. Ja, onze hond draagt jasjes. Weet je hoe koud de Nederlandse winter is als je geboren en getogen bent in een Ver en Warm Land? Verder staat hier in mijn werkkamer alleen maar een SONOS speaker. En op de vloer een mand en drinkbakje voor ons Hondje. Daar ligt hij vaak ’s middags te slapen, nadat de uitlaatservice hem thuisgebracht heeft.

Onze woonkamer is ook een oase van rust. Een aannemer die een tijdje geleden kwam kijken voor een klusje vroeg ons zelfs wanneer de rest van de meubels zou komen. Die komen niet. Onze schoonmaakster is er blij mee. Die hoeft niet duizend-en-een dingen te verplaatsen als ze bezig is met haar ronde. En daarna weer terug te zetten. Dat scheelt haar een hoop tijd (en ons dus geld). Als Vriendin en ik zitten te kijken naar een programma als BinnensteBuiten dan zien we vaak huizen die totaal volgepropt staan met spullen. Brocante. Een duur woord voor oude lelijke rommel, wat mij betreft. Ik word er onrustig van. En dat wil ik niet. Deze wereld heeft al genoeg teveel prikkels. Ik geniet elke keer weer van de rust als ik onze woonkamer binnenkom. En elke ochtend neem ik de woonkamer en de keuken mee als ik, na het ontbijt, een opruimrondje doe. Zitgedeelte opgeruimd, kussens recht, de bakjes van Hondje schoon en bijgevuld, idem het koffie-apparaat, afwas weg, aanrecht leeg, doekje erover. Schoon. Opgeruimd. Rust. Daar hebben we de hele dag plezier van. Elke dag.

Ballast

Onze spullen zijn een grotere belasting voor het milieu dan ons reisgedrag of de hoeveelheid vlees die we eten, las ik een tijdje geleden in het AD. Mijn persoonlijke bezittingen (inclusief kleding) passen in 5 verhuisdozen en 2 koffers. Dat voelt prettig. Niet om snel weg te kunnen, want het bevalt me hier uitstekend. Maar wel omdat het betekent dat ik weinig ballast heb.

En toch kom ook ik nog om in de spullen. Onlangs bedacht ik dat ik geen fatsoenlijke ‘tussenjas’ had om op koudere en nattere voorjaarsdagen (het gemiddelde in Nederland?) ons Hondje uit te laten. En vervolgens realiseerde ik mij dat ik een opbergdoos heb met wandeluitrusting voor lange afstandswandelingen. Met daarin nog twee jassen die hiervoor geschikt zijn. En dan ben ik toch echt al een jaar of 10 met minimalisme bezig… Gelukkig had ik dit inzicht voordat ik een nieuwe jas kocht. En de jas uit de doos is misschien niet meer hip, maar dat heeft mij nog nooit geïnteresseerd. Ik heb een ‘klassieke’ kledingsmaak. En val qua leeftijd inmiddels ook wel onder de ‘klassiekers’.

Sneller en Complexer

Hebben jullie dat ook? Het gevoel dat de hele wereld steeds sneller en complexer wordt? Ik ben natuurlijk een ouwe zak en kan niet meer zo goed meekomen. Maar toch heb ik de stellige indruk dat het allemaal steeds complexer wordt. Het is ook makkelijker om iets complex te maken dan om het eenvoudig te maken, dat merk ik wekelijks in mijn werk. Het moet ook allemaal steeds sneller. Ik ben één van de weinigen die nog protesteert als er weer eens iets binnen twee dagen moet gebeuren zonder dat duidelijk is waarom dat moet. Meestal blijkt dan dat het helemaal niet hoeft. Dat scheelt een hoop onrust.

Ik heb daar geen zin meer in. Begin dit jaar ben ik overgegaan naar een vierdaagse werkweek. Daarmee ben ik, voor mijn gevoel, uit de Megasekte van de Hardwerkenden gestapt. En dat bevalt uitstekend. Op dinsdagavond komt Zaagmans om de week doormidden te zagen. De vierdaagse werkweek in combinatie met het thuiswerken geeft enorm veel rust en regelmaat. Daar word ik een blijer mens van.

Optimaliseringsdrang

Naast dat ik al bijna zes jaar schrijf op deze blog, volg ik ook heel veel andere financiële blogs. Een nogal beweeglijke collectie, want bloggers komen en gaan. En als je veel leest dan zie je ook opvallende overeenkomsten en verschillen. Ik zie op de meeste plekken een enorme optimaliseringsdrang. Wat is de allerbeste hypotheek, de beste beleggingsstrategie, de allergoedkoopste broker, het beste fonds, net die ene euro extra verdienen en besparen.

Het klopt, kosten zijn een belangrijke factor in het uiteindelijke rendement. Maar de ontwikkeling van de huizenmarkt en de aandelenmarkten heeft uiteindelijk veel meer impact op mijn rendement. En juist daar heb ik geen invloed op. Dat kan ik niet compenseren met dat ene Eurootje extra besparen. Dan ben ik maar een jaartje later financieel onafhankelijk, toch? Of eerder, als de markt meezit. Dat is wat het Stoïcisme ons leert. Voel je niet slecht over zaken die je niet direct kan veranderen, maar accepteer en waardeer dat juist.

Genoeg

Het gevoel hebben dat je genoeg hebt. Dat is de zoektocht. Want als je steeds meer wilt wordt de reis eindeloos.

Wanneer is het voor jou genoeg?

Duurste Hondje van de wereld?

Niet zo heel lang geleden schreef ik een update over de kosten van ons Hondje. Blijkbaar heeft hij dat gelezen, en zinde hij op wraak omdat wij zo weinig aan hem uitgeven….

De afgelopen maand heeft hij ons dan ook behoorlijk op kosten gejaagd. En ons behoorlijk laten schrikken, want het scheelde maar een haartje of we waren ons Hondje kwijt geweest.

Ruim € 1.300 in iets meer dan een maand. Vooral aan medische kosten. Je weet dat dit kan gebeuren met een huisdier, zeker als het beestje wat ouder wordt. Ons Hondje is inmiddels 12,5 jaar. En we houden heel veel van hem, dus ik heb het er graag voor over om hem nog langer bij ons te houden. Maar mijn achterstand op de spaardoelstelling zal ik wel niet meer inhalen dit jaar. En de gemiddelde maandelijkse kosten van ons Hondje stijgen van € 352 naar € 380, de dierenarts heeft nu een iets groter aandeel in de totale kosten….

Wat is er gebeurd?

Het begon op een zaterdagochtend. Hondje wilde absoluut niet opstaan en had ook geen zin in de ochtendwandeling. Eén plasje maar. Verder stond hij bibberend naast me. Nou doet hij wel vaker gek als hij iets verkeerds gegeten heeft. Maar het werd erger gedurende de dag. ‘s Middags droeg ik hem naar het uitlaatgebied, 50 meter van onze voordeur. Bibberend stond hij om zich heen te kijken, een zielig hoopje ellende. Ook zondag werd het niet beter. Integendeel. We overwogen om de weekenddienst van onze dierenarts te bellen, maar ‘s middags leek hij wat op te knappen. De tweede nacht bracht geen verdere verbetering. Dus op maandagochtend belden we de dierenarts, waar we snel terecht konden.

De dierenarts gaf ons Hondje een antibiotica-injectie en deed een algemene controle. Ons Hondje is al wat ouder, en uit eerdere controles weten we dat hij een hartruisje heeft. We zijn dus snel doorverwezen naar het dierenziekenhuis. Daar kreeg ons Hondje een hartecho. Dat is iets wat zowel Vriendin als ik nog nooit gehad hebben, maar Hondje dus inmiddels wel. Gelukkig bleek uit de echo dat zijn hart geen problemen geeft. Dat is fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. Dinsdag ging het ook nog niet beter. ‘s Middags gingen we terug naar de dierenarts en werd er bloed afgenomen. Maar alle waarden waren normaal. We kregen een kuurtje met ontstekingsremmers mee. We kregen ook het verzoek om de dag erna op drie tijdstippen urine op te vangen en de samples te komen brengen voor onderzoek. Het werd weer een slapeloze nacht. Hondje was rusteloos en wij waren bezorgd.

Woensdagochtend om 06.30 uur liep ik met Hondje en een soeplepel buiten. Zodra hij zijn poot optilde stak ik de soeplepel eronder om de urine op te vangen. Met een pipet nam ik een sample. Later op de ochtend en in de loop van de middag deden we dat nog een keer, en daarna bracht ik de samples naar de dierenarts. Eind van de middag kregen we een telefoontje. Ook zijn nierwaarden waren fantastisch voor een hondje van deze leeftijd. Dat was fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog steeds niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. We gingen dus gewoon door met het kuurtje dat we de dag ervoor gekregen hadden.

Donderdag verliep rustig. Het ging bij vlagen iets beter, maar echt zichzelf was hij niet. En vrijdagochtend was het weer slechter. Telefonisch overlegden we met de dierenarts. We gingen naar het dierenziekenhuis voor een echo van de buikholte. En vreesden ondertussen voor het ergste, want ons Hondje was inmiddels een lusteloos hoopje ellende. De buikecho leverde gelukkig wel iets op. Zijn alvleesklier was duidelijk opgezet. Er werd gelukkig geen tumor gezien, want dat was waar we bezorgd over waren. Een gericht bloedonderzoek bevestigde vervolgens dat de alvleesklier ontstoken was. Hondje kreeg een morfine-injectie en een injectie met middelen tegen de misselijkheid. En gewapend met een stapel medicijnen, dieetvoer en ons Hondje mochten wij weer naar huis.

Enkele uren later thuis stortte Hondje volledig in. Wankelend stond hij te bibberen op zijn pootjes en te piepen. Even later lag hij doodstil op mijn schoot. Daar, op dat moment, was ik bang dat we hem zouden verliezen. Een telefoontje met het dierenziekenhuis bracht geruststelling. Hondje was zo stoned als een garnaal door de morfine. Niet alle honden reageerden zo heftig, maar hij had duidelijk een ‘slechte trip’. En dat kon nog wel even duren….

We hadden eindelijk weer een redelijke nacht. Dat zal van de uitputting geweest zijn. En de volgende ochtend rond 06.30 uur werden we gewekt door een Hondje dat met veel kabaal van het bed sprong om uitgebreid te gaan drinken. Bij de wandeling daarna had hij zelfs alweer een beetje praatjes, liep hij vooruit en nam hij uitgebreid de tijd om te snuffelen en te plassen. Eten wilde hij nog nauwelijks en het toedienen van de medicijnen was een drama. En hij was rusteloos. Stukjes kip en andere snacks waar pilletjes in verstopt waren herkende hij feilloos en legde hij naast zich neer. Dat bleef eigenlijk het hele weekend zo en ook op maandag werd het niet beter.

En ondertussen werd ons Hondje incontinent. Als we ‘m niet elke drie uur uitlieten gebeurden er ongelukjes. Hij dronk ook veel, veel meer dan normaal. Dus belde ik dinsdagochtend de dierenarts maar weer op. En liep weer met een soeplepel naast het Hondje om een nieuw urinesample op te vangen. Nog een onderzoek, en het bleek dat Hondje nog weer een nieuwe infectie had opgelopen, vermoedelijk een blaasontsteking. Waarschijnlijk omdat na anderhalve week ziek zijn z’n weerstand erg verzwakt was. Dus liep ik even later met een antibioticakuur voor een week de praktijk weer uit. De dierenarts verzekerde mij dat deze pilletjes naar lever smaken. Ik heb haar niet gevraagd of ze dat zelf voorgeproefd heeft…

Het hielp gelukkig wel. We verpulverden de tabletjes, mengden het met wat water en strooiden het over de gekookte kipfilet waar we hem nog steeds mee verwenden, en die hij (met de medicijnen) gulzig opat. De incontinentie verdween. En langzaam kreeg hij zijn levenslust en energie weer terug. Hij is er nog.

Bij ons overheerst de opluchting dat we ons Hondje nog wat langer bij ons kunnen houden. We zijn blij dat onze financiën op orde zijn en dat we ons deze medische kosten kunnen veroorloven. En ook dat we ’s nachts weer gewoon door kunnen slapen. Hij moet wel de rest van z’n leven op dieet, dus de eerste zak met dieetbrokken zit ook al in dit kostenoverzicht.

Hoe gaat het met jouw huisdier?

Hoe gaat het met (de kosten van) Hondje?

‘Duur Hondje’, werd er onlangs geconstateerd in de reacties toen ik schreef over onze maandelijkse uitgaven. Uit die cijfers bleek namelijk dat het Hondje in de betreffende maand een behoorlijk deel van onze huishouduitgaven in beslag nam. Nu geven wij geen € 100.000 per maand uit, maar het klopt wel dat ons Hondje behoorlijk wat geld kost. Ik heb begin 2019 al eens een uitgebreidere analyse gemaakt van de maandelijkse kosten van onze viervoeter, maar dat is alweer anderhalf jaar geleden. De opmerking in de reacties was dus een trigger om de administratie er weer eens bij te pakken, en te kijken hoe de maandelijkse uitgaven zich sindsdien ontwikkeld hebben.

Nou, eigenlijk is er niet zo heel veel veranderd… Ik heb de grafiek bijgewerkt met de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nog steeds per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (b) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen. Hier is wel iets veranderd, want voor de reguliere controles, de ontwormings- en vlooien/tekenpilletjes hebben we nu een abonnement bij de dierenarts, een soort Zorgplan. Daarmee betalen we maandelijks een bedrag, maar het is goedkoper dan de dingen afzonderlijk aanschaffen. We hebben dat nu ruim een jaar en hebben het onlangs verlengd, want het is goedkoper en spreidt de uitgaven beter.

De gemiddelde kosten per maand zijn iets gedaald, van € 360,11 naar € 352,41 per maand. Maar dat verschil mag geen naam hebben. Best een duur Hondje dus, dat klopt. En toch vind ik dat helemaal niet erg, wij worden elke dag nog heel erg blij van ons schattige mormel.

Kan het goedkoper? Jazeker! Een uitlaatservice is een luxe. Vóór de coronacrisis vonden wij het bittere noodzaak, we werken allebei voltijds en wilden niet dat Hondje van 08.00 tot 17.30 alleen thuis zou zitten zonder wandeling. Maar ook sinds wij vrijwel volledig thuiswerken blijven we gebruik maken van de uitlaatservice. Allereerst willen we graag dat dit bedrijfje de crisis ook overleeft. Maar daarnaast krijgt Hondje zo enkele uren beweging per dag in het bos en op het strand, en dat is meer dan wij hem kunnen bieden op een werkdag. En het is ook goed voor zijn sociaal gedrag. Daar is hij onderdeel van een roedel. Hier thuis is hij gewoon de baas….

Daarnaast kun je goedkoper voer gebruiken, en ik weet ook niet of elk Hondje thuis vier mandjes en drie vier drinkbakjes heeft in verschillende kamers…. Maar dan nog, een huisdier kost elke maand geld. En nu mag ons Hondje 125 gram voer per dag, maar grotere honden eten navenant meer voer. En ze kosten tijd, die moet je erin willen steken, en beperken je vrijheid om langer van huis te gaan. Het is goed om hier rekening mee te houden als je overweegt een hond te nemen. Want de asiels zitten zaten vol met dieren die toch iets meer tijd kostten dan waar de baasjes vooraf rekening mee hielden…

En hoe is het verder?

We hebben een inmiddels 12 jaar oud Hondje. Volgens de dierenarts is hij in goede gezondheid en conditie voor zijn leeftijd, al heeft hij een slecht gebit (dat was al zo voor wij hem kregen) en wordt zijn hart wat zwakker. Hij wordt (is) een oude man. Buiten de wandelingen slaapt hij vooral. Maar soms wil hij ineens nog een half uurtje spelen en holt hij vrolijk achter een balletje of een touw aan. Niet achter stokken. In het Verre Warme Land, waar hij geboren is, zijn weinig bomen. En stokken heeft hij dus nooit leren zien als speeltjes. Maar we hopen dat hij 100 jaar oud wordt!

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

De boodschappen van Hondje

En voordat jullie er verkeerde gedachten bij hebben: dan gaat het niet over de grote en kleine boodschappen die Hondje deponeert tijdens de dagelijkse wandelingen. Maar wel over de reguliere uitgaven die wij doen ten behoeve van hem. In die zin is deze blogpost een vervolg op mijn eerdere Boodschappenblog, mede naar aanleiding van een vraag van Project Lonica en van Financial Chipmunk in de reacties bij dat bericht.

Ik heb eerder al eens algemeen geschreven over de kosten van het hebben van een hond, maar dat had nog betrekking op ons verblijf in het Verre Warme Land. En ik heb later nog eens iets geschreven, net na terugkeer in Nederland, over de aanloopkosten, en nog eens een keer hoe hij zijn gewicht nog net niet in goud waard was na zijn jaarlijkse APK-keuring. Eigenlijk schrijf ik best vaak over ons Hondje… Maar hij is dan ook erg belangrijk voor ons!

Aan ons Hondje geven we meer dan 10% van de kosten van onze gezamenlijke huishouding uit. Is dat veel? Ja, best wel. In elk geval veel meer dan het normbedrag van het NIBUD voor honden, zij gaan uit van € 50 per maand en daarnaast € 160 aan jaarlijkse kosten van de dierenarts. Maar er zitten bij ons wel een aantal bewuste keuzes achter.

Maar goed: jullie komen bij Geldnerd om grafieken en cijfers te zien, dus jullie krijgen grafieken en cijfers! Onderstaand allereerst de kosten per maand sinds we terug zijn uit het Verre Warme Land, inclusief gemiddelde. De werkelijke kosten variëren nogal per maand, dat komt (a) doordat we soms dierenartskosten hebben en (b) doordat we eens per 7 weken gemiddeld een zak voer voor hem kopen.

Met afstand het grootste deel van de uitgaven aan Hondje is het abonnement op de uitlaatservice. Geldnerd en Vriendin werken allebei voltijds. Dat zou betekenen dat Hondje van ongeveer 08.00 uur tot ongeveer 18.00 uur alleen is en binnen moet blijven. Dat vinden wij geen leven voor een Hondje, die in het Verre Warme Land gewend was aan buiten zijn en de ruimte hebben. Dus gaat hij elke werkdag met een uitlaatservice op pad. Die haalt hem rond een uur of 10 op bij ons thuis, en neemt hem (met nog een stuk of 10 andere honden) mee naar het bos of het strand. Daar kunnen ze lekker wandelen en spelen. ’s Middags rond een uur of 1 wordt hij weer thuis gebracht. Dan is hij moe, en gaat hij meestal liggen slapen tot een uur of 5. En dan zijn wij alweer bijna thuis ?. In totaal is 59,4% van de uitgaven sinds mei 2016 gedaan voor de uitlaatservice.

Verder constateer ik dat ons Hondje best wel duur is qua medische kosten, 20,3% van de totale uitgaven sinds mei 2016. Naast de vaste jaarlijkse vaccinaties heeft hij nu drie keer een gebitsschoonmaak gehad. Ons Hondje heeft gewoon een erg slecht gebit, dat had hij al toen we hem op 6-jarige leeftijd adopteerden in het Verre Warme Land. Eén keer had hij gevochten en moest zijn oor gehecht worden. En twee keer hebben we een melanoom laten verwijderen, één keer in mei 2016 en één keer recent in januari 2019 (gecombineerd met gebitssanering). Mede daardoor is januari 2019 een erg dure maand geworden.

Daarnaast is 9,7% van de totale uitgaven gedaan aan voer. We gebruiken een vrij duur merk, met alleen vleesinhoud, geen granen. Iets dat zo dicht mogelijk aansluit op het natuurlijke dieet van honden. En dan ook nog in de Senior-variant. Toen Hondje onlangs geopereerd was, mocht hij overigens een week lang alleen gekookte kip en gekookte vis eten. Hij heeft gesmikkeld. Was ook wel een beetje duur, want hij kreeg biologische 3-sterren Beter Leven kippendijfilet. Dat was ook wel een principekwestie. Zelf eten we, die enkele keer dat we vlees eten, ook dat soort vlees. Dan zou het hypocriet zijn als we ons Hondje wel kiloknallers voorzetten. Dat vonden wij in elk geval wel, en het is ons geld en onze keuze om dat hieraan uit te geven.

3,6% van de totale uitgaven is gegaan naar de lokale Hondenbelasting. Dat moeten we betalen, en dat is wel terecht. Want een huisdier is een luxe-artikel. Zeker met dit soort kosten… En de rest is gegaan naar snoepjes, kauwstokjes, speeltje, poepzakjes, halsbanden, mandjes, en andere benodigdheden.

Per categorie per jaar staan de uitgaven in onderstaande grafiek. 2016 betreft dus 8 maanden, omdat Hondje en ik per 1 mei terugkwamen in Nederland.

Heb jij ook een duur huisdier?

Oudejaarsmijmeringen

Geldnerd vindt 31 december altijd een beetje een bijzondere dag. Ik zit een beetje te mijmeren achter mijn laptop. Op de achtergrond de laatste dag van de Top 2000, gewoon lekker comfortabel in mijn blanke-mannen-op-leeftijd bubbel. Hondje ligt naast mij in zijn mandje. Hij is al een paar dagen onrustig, want doodsbang voor vuurwerk. Dat betekent dat we alleen ’s ochtends erg vroeg (vanochtend 07.00 uur) veilig over straat kunnen in Geldnerd City. De rest van de dag loopt hij schichtig rond, zijn oortjes naar achteren in de angststand. Vanmiddag gaan we een lange strandwandeling maken met hem. We weten uit ervaring dat het vuurwerk daar niet of nauwelijks te horen is, dan kan hij rustig rondrennen. Balletje en werpstok mee, en dan is het de bedoeling dat hij goed moe wordt. Vanaf het einde van de middag zal hij niet meer de deur uit willen, tot ver na middernacht. Zijn eerstvolgende plasmoment is dan morgenochtend. Arm beestje…

Om me heen zie ik al allerlei jaaroverzichten verschijnen op diverse financiële blogs. Ik zit zelf op 31 december op mijn handen qua jaarafsluiting. Er wordt vandaag nog gehandeld op de beurs, en ook op mijn bankrekening gebeuren nog dingen. Ik ‘mag’ van mijzelf dus altijd pas op 1 januari mijn financiële jaar afsluiten, en de administratie voor het nieuwe jaar inrichten. Uiteraard heb ik al wel een documentje met mijn bestedingsplan en alle wijzigingen in maandbedragen. De precieze uitkomsten van dit jaar heb ik nog niet, maar de hoofdlijnen van 2018 zijn wel duidelijk. Qua spaarpercentage een prima jaar, qua beleggingsresultaat een stuk minder. Maar dat hoort er ook bij. Ik zit erin voor de langere termijn, en ga gewoon door met maandelijks inleggen en maandelijks extra aflossen. Want het effect daarvan op onze hypotheek hebben we in 2018 heel duidelijk gezien.

Verder vul ik de tijd met het inbouwen van een paar nieuwe functies in mijn spreadsheets. Begin volgend jaar zal ik ook eens wat actuelere versies daarvan online zetten. Want ja, Geldnerd is nog niet uitgeschreven, ik ga gewoon door in 2019.

Ik wens jullie allemaal een goed uiteinde van dit mooie jaar 2018. En ik hoop jullie volgend jaar weer te zien, op mijn blog of bij een van de meetups.

Heb jij ook van die Oudejaarsmijmeringen?

PS: En terwijl ik op ‘Publiceren’ klik, zie ik ook nog dat dit mijn 500e blogbericht is sinds het begin, 1 september 2015. Hoera!