Over ouderdom en gebreken

  • Berichtcategorie:The HOT Life

Nee, deze blogpost gaat niet over Opa Geldnerd. Ook al is Geldnerd ook geen 20 meer en merkt ook hij af en toe dat niet alles meer is zoals het ooit was, per saldo ben ik zelf tegenwoordig best wel tevreden over mijn gezondheid en fysieke conditie.

Maar deze blogpost gaat over ons Hondje. In mijn meest recente blogpost over hem heb ik ook al geschreven over zijn ouderdomsgebreken. En hij wordt er niet jonger op, onlangs hebben we zijn veertiende verjaardag gevierd. Veroudering is natuurlijk ook een proces dat gewoon doorgaat, de tand des tijds is genadeloos voor elk levend wezen.

Met zijn doofheid weten we inmiddels goed om te gaan, de belangrijkste commando’s worden gewoon met handgebaren gegeven. Gebarentaal met ons Hondje. Voor zijn staar gebruiken we nu al een tijdje een voedingssupplement (VT Phak siroop), dat lijkt het proces wel iets te vertragen. Zijn ogen zijn er helderder door geworden, denk ik. De grootste zorg de afgelopen periode waren zijn gewrichten. Met name de achterpoten. We gaven hem al dagelijks een theelepeltje visolie bij zijn brokjes. Maar we merkten dat hij regelmatig met een pootje liep te slepen. Vooral net nadat hij was opgestaan na urenlang opgerold te liggen slapen. En bij vlagen had hij dus ook geen zin in zijn wandeling, af en toe moesten we hem dragen naar het dichtstbijzijnde grasveld om zijn behoefte te doen. Verder is hij nog vol levensvreugde, zo dribbelt hij nog steeds elke ochtend kwispelend naar de voordeur als de uitlaatservice hem komt halen.

Maatregelen

Maar na een week met een aantal moeizame dagen hebben we toch maar eens een afspraak gemaakt met de dierenarts. Na een uitgebreid onderzoek trok zij in elk geval de conclusie dat het ‘gewoon’ ouderdomsverschijnselen zijn. Artrose. En het is ook neurologisch. De zenuwverbindingen worden een beetje oud, de signalen uit zijn hersentjes bereiken de achterpootjes met merkbare vertraging. Nu kunnen we helaas geen glasvezel aan laten leggen langs de ruggengraat van ons Hondje. Gelukkig zijn er ook veel dingen die we al wel gedaan hebben en nog kunnen doen.

We hebben de afgelopen maanden al trapjes geplaatst zodat hij zelfstandig op de bank en op het bed kan klimmen (ja, dat mag ons Hondje!). Het springen lukte hem niet meer. En na een aantal mislukte sprongen merkten we ook dat hij steeds meer begon te aarzelen. Falen was slecht voor zijn hondenzelfvertrouwen. De traptreden zijn prima te doen voor hem en minder belastend voor de gewrichtjes, en daarmee kan hij langer zelfstandig door ons huis bewegen.

Verder kochten we een rugzak voor wandelingen. Vroeger wandelde Hondje rustig 15 kilometer met ons mee, maar tegenwoordig gaat na een kilometer of vijf het lampje uit, en moet er uitgebreid gepauzeerd worden om hem even rust te gunnen. We hebben nu een goede rugzak met een speciaal compartiment waar hij in kan zitten, met zijn kopje naar buiten om toch ook te genieten van de omgeving. De rugzak kan ook als draagzak op de buik gedragen worden. We hebben er inmiddels al mee geoefend, en Hondje is er al best wel goed aan gewend. Met dank aan Audrey van Een Of Andere Blog voor de tip!

En de dierenarts heeft ons ook nog medicijnen voorgeschreven. Hondje krijgt nu dagelijks een pijnstillertje (voor de kenner: Metacam), zodat hij comfortabeler kan lopen. Want als lopen pijnlijk wordt gaan hondjes het vermijden en verliezen ze ook weer veel spiermassa, en dat effect versterkt elkaar. De eerste resultaten vinden we hoopgevend, Hondje heeft duidelijk meer zin om te wandelen. We kregen ook het advies om vaker korte wandelingen te doen, liever vaker kort dan af en toe lang. Dat proberen we nu te doen, het is een welkome onderbreking van een thuiswerkdag. En binnenkort gaan we met Hondje naar een Dierenfysiotherapeut. Want ook fysiotherapie kan helpen om hem langer actief te houden. Daarbij willen we ook zelf leren hoe we oefeningen met Hondje kunnen doen.

Vroeger kon ik me al nooit voorstellen dat ik ooit een jas of ander kledingstuk voor een hond zou kopen. Dat punt zijn we hier jaren geleden al gepasseerd, een Hondje uit een Ver Warm Land heeft het zelfs hartje zomer nog koud in Nederland. Maar inmiddels ben ik dus ook officieel verworden tot zo’n first-world verwende burger die voor z’n huisdier zorg inkoopt die driekwart van de wereldbevolking zich niet kan veroorloven. Het is.

Administratie

In GnuCash heb ik overigens de administratie van de kosten van Hondje ook verder verfijnd. In mijn Excel-administratie had ik één (1) rekeningnummer voor alle huisdierkosten, maar in GnuCash heb ik een aparte groep Huisdierkosten aangemaakt. Daaronder aparte grootboekrekeningen voor Voeding en Snacks, Toebehoren (mandjes, speeltjes, trap, rugzak, dat soort dingen), Medische Kosten, Uitlaatservice, Hondenbelasting (die betalen we in Geldnerd City jaarlijks), en Overige.

Met het dierenartsbezoek, de trapjes, en de rugzak zijn we ook weer een paar honderd euro verder, en ook de dierenfysiotherapie is niet gratis uiteraard. Maar Hondje is nog steeds elke cent dubbel en dwars waard.

Ook houd ik sinds een tijdje een Hondendagboek bij. Ik noteer wat hij eet, zijn ontlasting, hoe de wandelingen gaan, en dat soort dingen. Naast mijn eigen Eetdagboek en Emotional Journal gaat dit in één adem mee. We hopen op die manier beter te kunnen herleiden wat er wel en niet helpt.

Eindeloos?

Hoe ver ga je hiermee? Want er zijn bijna geen grenzen meer aan de medische zorg die je voor je huisdier kunt kopen, als je je dat kunt en wilt veroorloven. Maar wij proberen realistisch te zijn. Niet alles wat kan is ook verstandig. We willen voorkomen dat ons Hondje structureel pijn gaat lijden. En we vinden zijn levensvreugde het belangrijkste criterium. Als leven lijden wordt en levenskwaliteit er onder lijdt, dan komt er een moment dat we afscheid moeten gaan nemen. Maar we hopen van harte dat dat moment nog héél ver weg ligt.

Vooralsnog gaat het zoals gezegd prima met de levensvreugde van ons Hondje. Hij wordt alleen maar eigenwijzer en mondiger nu hij ouder wordt. Zijn uitlaatservice vertelde dat hij tegenwoordig luidkeels piepend protesteert als het uitladen van de hondjes bij het bos of het strand hem te lang duurt. En ook Geldnerd en Vriendin krijgen tegenwoordig luidkeels commentaar van Hondje als we thuiskomen na een van onze schaarse dagjes op kantoor. Verwend mormel…

Welke ouderdomsgebreken heeft jouw huisdier?

En nog een jaar Hondje

Vorig jaar rond deze tijd bezorgde ons Hondje ons een enorme schrik. Het scheelde weinig of hij was er niet meer geweest. Maar sinds die episode dribbelt hij weer vrolijk door het leven. Inmiddels 13,5 jaar oud.

Ouderdom en gebreken

Ouderdom komt met gebreken. Dat geldt voor honden minstens net zo veel als voor mensen. Ons Hondje is helaas geen uitzondering. Hij had al wat last van staar, dat wordt langzaam maar zeker erger. Tijdens onze vakantie merkten we bij de avondwandelingen dat hij last heeft van nachtblindheid. Thuis merken we dat niet zo, op ons vaste rondje kent hij elke boom, struik, en graspol. Maar in een vreemde omgeving werd hij toch onrustig als er geen straatverlichting was.

En het afgelopen half jaar is ons Hondje stokdoof geworden. Hij hoort alleen nog heel harde geluiden dichtbij. En dan schrikt hij zich ook echt een hoedje. Lastig is dat hij ons gewoonweg niet meer hoort als we hem roepen. Dat betekent beter opletten als hij buiten niet aan de lijn is. De combinatie van slechter zien en weinig horen maakt dat hij ons af en toe kwijt is. En in paniek rent hij dan alle kanten op om ons te zoeken. Meestal de verkeerde kanten. En af en toe de straat op. Dat is ook weer slecht voor het hart van Geldnerd en Vriendin…

Verder merken we dat met de leeftijd zijn gewrichtjes wat strammer worden. ‘s Ochtends bij het wakker worden moet hij zich even goed uitrekken, de honden variant van de bekende Dog Pose uit de yoga. Doet hij dat niet, dan is de trap een bijna onneembare hindernis. Hij is er inmiddels een paar keer van afgevallen. Totnogtoe zonder schade, maar we letten dus wel goed op dat hij zijn yoga-oefeningen doet voordat we de ochtendwandeling doen.

En ons Hondje heeft een slecht gebit, dat had hij al toen wij hem adopteerden. Dit voorjaar had zijn gebit weer een saneringsronde nodig, er bleven een stuk of 10 tanden en kiezen achter in de operatiekamer. Hij heeft nog een paar hoektanden over en een aantal kiezen. Maar veel last lijkt hij daar niet van te hebben, de brokjes en hondensnoepjes worden gretig verorberd…

Verder is hij overigens in een prima conditie. Hij slaapt iets meer dan vroeger, maar is verder nog steeds heel levendig en heeft vaak nog de energie van een jonge pup. Dat is ook wat we horen van onze uitlaatservice en de dierenarts. We hopen dan ook dat de gebreken hem niet teveel gaan belemmeren, en dat hij zo lang mogelijk een beetje lol in het hondenleven kan houden.

Medische hondenwetenschap

Sinds zijn ziekte vorig jaar staat Hondje op een dieet van speciale brokken, dat houdt hij de rest van zijn leven. Inmiddels zijn daar twee voedingssupplementen bijgekomen die we dagelijks door zijn brokjes mengen. Hij krijgt een supplement met Omega-3 olie (vis olie) voor zijn stramme gewrichten, en een speciale siroop die de staar in zijn ogen moet afremmen. Aan de doofheid is helaas niets te doen.

Het blijft een duur Hondje…

Eerder schreef ik al dat ons Hondje twee abonnementen heeft. Een eigen Zorgplan en de Uitlaatservice. Die laatste indexeert, voor het eerst in vier jaar, zijn tarieven. Het maandtarief voor een wandeling op elke werkdag gaat per 1 januari aanstaande van € 255 naar € 278. Het zorgplan kost € 15,75 per maand. We zijn dus al bijna € 300 kwijt aan ons Hondje voordat hij ook maar een brokje gegeten heeft.

En soms slijten er dingen. Zijn uitlaatriem gaf onlangs de geest na ruim 7 jaar trouwe dienst. Daar moest dus een nieuwe voor komen. Verder komt er regelmatig een zending met dieetbrokken, kauwstokjes, speeltjes, en hondensnoepjes, van de internetdierenwinkel. En sinds kort dus ook de voedingssupplementen. Kortom, ons Hondje blijft bakken met geld kosten in ruil voor alle liefde en vreugde die hij ons geeft. Er zijn weinig dingen waar ik blijer en rustiger van wordt dan ‘s avonds met een e-book in mijn favoriet stoel zitten terwijl Hondje op mijn schoot ligt te slapen.

In onderstaande grafiek zie je de uitgaven per maand per jaar aan ons Hondje. Gemiddeld is dit € 380 per maand, exact hetzelfde gemiddelde per maand als na de medische episode vorig jaar.

En natuurlijk ook weer de procentuele verdeling van de kosten van Hondje over de verschillende categorieën. Ook die is nauwelijks verschoven ten opzichte van vorig jaar. Ons Hondje is dus best een constante factor in onze financiën.

Nog steeds een duur Hondje, en nog steeds zouden we hem voor geen goud willen missen. We hopen dat hij nog heel langs bij ons mag blijven.

Ben jij ook zo dol op jouw huisdier?

Tussenstand Abonnementen

Abonnementen zijn sluipmoordenaars van je persoonlijke financiën. Eén keer afsluiten en het daarna vergeten en steeds maar blijven betalen. Ik heb er al diverse malen over geschreven. En ik kijk regelmatig even in mijn eigen administratie, want ook bij Geldnerd glipt er nog wel eens iets door de controles heen.

Media

In Huize Geldnerd waren er twee abonnementen op streamingdiensten. Vriendin betaalde het abonnement op Netflix. Maar Geldnerd zelf keek nauwelijks, Vriendin keek af en toe voor achtergrond-beeld-en-geluid.  Na de recente prijsstijging hebben we het abonnement opgezegd.

We hebben nog wel een abonnement op Spotify. Dat werd betaald via de creditcard van Geldnerd, maar heb ik nu overgezet naar de gezamenlijke rekening. Andere streamingdiensten hebben we niet. Geen Disney+, geen Videoland, geen Amazon Prime, en omdat ik nooit naar sport kijk heb ik ook geen andere abonnementen nodig voor Engels voetbal of Formule 1 of andere overbodige nonsens.

Internet en telefonie

Verder hebben we hier nog steeds ons eenvoudige ZIGGO abonnement, dat betaald wordt vanaf de gezamenlijke rekening. Alleen voor internet, want daar is een basispakket aan TV-zenders gewoon bij inbegrepen. Dat maakt het vooralsnog lastig om een aantrekkelijker internetabonnement te vinden bij een van de glasvezel-aanbieders. Want helemaal zonder TV-abonnement vinden we toch nog wel lastig.

Mijn tweejarig contract voor mobiele telefonie was deze zomer afgelopen. Ik heb een aantrekkelijk alternatief abonnement bij dezelfde provider afgesloten, tegen de helft van de abonnementskosten van het vorige abonnement. Dat scheelt mij € 10 per maand. Daarnaast heb ik nog steeds een abonnement op Evernote. Ik houd de alternatieven in de gaten, maar heb nog steeds geen mogelijkheid gevonden met een betere prijs/kwaliteitverhouding.

Waar wel iets gaat gebeuren is mijn webhosting. Het bedrijf dat ervoor zorgt dat geldnerd.nl en mijn andere websites zichtbaar zijn op internet. De prijzen zijn daar fors verhoogd (ze willen op kwaliteit concurreren, zeggen ze) en inmiddels zijn ze op aan het gaan in één van de andere hostingbedrijven in hun groep. Dat werd allemaal uiteraard aangekondigd net nadat de uiterste opzegdatum van mijn jaarcontracten verstreken was. Ik kijk het dus allemaal even aan, maar uiterlijk volgende zomer verwacht ik te verhuizen naar een provider met een betere prijs/kwaliteit verhouding. Dat kan me, met de huidige tarieven bij deze provider, een paar honderd euro per jaar schelen.

Overige abonnementen

Tijdens de coronapandemie heb ik mijn NS-abonnement omgezet naar Flex. Een maandfactuur vind ik handiger dan af en toe bijstorten of automatisch € 50 af laten schrijven als mijn saldo te laag is. Ik heb het abonnement stopgezet tijdens de lockdown, want in die tijd heb ik het nauwelijks gebruikt.

Een nieuwe aanwinst is mijn abonnement op de Sportschool. Abonnementen zijn evil, maar dit is wel met afstand de goedkoopste manier zo lang als ik regelmatig blijf gaan. Ik heb eerst een paar maanden ‘proefgedraaid’ met een tien-ritten kaart. Maar daarna werd het snel een abonnement, dat is 40% goedkoper per bezoek.

Gehandhaafd is mijn abonnement op The Economist. Die loopt nog tot eind 2023. En Geldnerd en Vriendin hebben elk ook een Museumkaart. Strikt genomen geen abonnement, we moeten ‘m zelf verlengen. Sinds de musea weer open zijn hebben we er alweer regelmatig gebruik van gemaakt. En onze Nederlandse musea verdienen alle steun!

Hondje

En zelfs Hondje heeft hier twee abonnementen. De Uitlaatservice werkt met een maandelijkse abonnementsvorm. Wij hebben nog steeds de variant waarmee hij elke werkdag mee gaat. Zo’n wandeling van anderhalf uur door het bos of op het strand is meer dan wij hem op onze werkdagen kunnen bieden. Dat houdt hem fit. En uitgaan met een groep houdt hem sociaal.

En verder maken we nog steeds gebruik van een zorgplan dat via de dierenarts wordt aangeboden. Dat is geen echte dierenverzekering, want daar is ons Hondje te oud voor. Het is meer een korting die je krijgt op twee medische controles per jaar, zijn jaarlijkse vaccinaties, en de reguliere medicijnen voor ontwormen en tegen vlooien en teken. Als ik dat allemaal afzonderlijk moet betalen ben ik duurder uit, en met een maandelijks abonnement is onze maandelijkse cashflow ook gelijk verdeeld. Alleen als ons hondje iets bijzonders heeft moet ik nog bijbetalen.

Samenvattend

We hebben dus best wel veel abonnementen hier in Huize Geldnerd. Het zijn er 11, wat volgens het NIBUD in 2019 ook het gemiddelde van een Nederlands huishouden was. En dan laat ik de abonnementen van Vriendin buiten beschouwing, ik heb geen idee hoeveel zij er heeft. En dat is maar goed ook.

Hoe is het met jouw abonnementen?

Kijken naar de Variabele Lasten

Onlangs keek ik weer eens naar de vaste lasten in Huize Geldnerd. Dat zijn de uitgaven op basis van een contract of vaste afspraken, die dus naar hun aard lastig te beïnvloeden zijn. Ik kan een goedkoper internetcontract nemen, of verhuizen naar een goedkoper huis in een goedkopere gemeente om de gemeentelijke belastingen te verlagen. Niet onmogelijk, wel grote stappen met soms grote consequenties. Dus kwam ik tot de conclusie dat daar niet meer heel veel op te besparen valt. Maar dan is er ook nog die andere categorie lasten. De variabele lasten.

Definitie

Binnen de bedrijfseconomie zijn Variabele Lasten dat deel van de totale kosten waarvan de omvang afhankelijk is van de omvang van de activiteiten van de onderneming. Binnen mijn persoonlijke administratie zijn het de uitgaven die niet verbonden zijn aan vaste afspraken of een contract, maar waar ik toch niet zonder kan.

In die categorie valt ondermeer voedingsmiddelen. We moeten immers eten. Of ik een croissantje met camembert van de traiteur eet, of een fabrieksboterham met huismerk-pindakaas, is in ons geval een keuze (ik weet dat niet iedereen in dezelfde luxepositie verkeert). Ook zijn er andere huishoudelijke uitgaven. Die zijn soms lastig te onderscheiden van voeding, want bijvoorbeeld wasmiddelen en schoonmaakmiddelen kopen we veelal bij dezelfde supermarkt en splits ik niet per item uit in onze administratie.

Verder in ons geval ook Horeca-uitgaven, en kosten voor Mobiliteit. In Huize Geldnerd is dat af en toe het huren van een auto, OV-kosten betalen Vriendin en ik van onze eigen rekening en niet van de gezamenlijke rekening. Hondje is een geval apart. Die heeft vaste lasten (de uitlaatservice en het zorgplan) en variabele lasten, zijn voer, snoepjes, speeltjes en de overige medische kosten. Met name die laatste varieert nogal eens. En er is een categorie Overige, waarin dingen als cadeautjes vallen, en af en toe contant geld pinnen voor uitgaven op de markt.

Deze uitgaven zijn variabel en dus min of meer te beïnvloeden. Maar dat raakt vaak ook je gevoel van comfortabel leven. Hier zitten dus lastige keuzes in die iedereen op zijn of haar eigen manier en vanuit de eigen drijfveren maakt. Je kunt er dus ook hartstochtelijk over van mening verschillen. Wat de een absoluut noodzakelijk vindt, vindt de ander juist totale onzin…

Analyse

Lang leve wederom mijn gedetailleerde administratie! Die al sinds 2003 ongeveer dezelfde indeling in categorieën kent. Ik heb wederom een schat aan gegevens beschikbaar om terug te kijken. Ik heb weer de periode sinds 1 januari 2017 als uitgangspunt genomen. Eind 2016 zijn we immers verhuisd naar Geldnerd HQ en sindsdien is onze levensstijl min of meer constant. Dat maakt dat de maanden in deze periode onderling goed vergelijkbaar zijn.

Onze totale variabele lasten per maand zijn nogal…. variabel.

Na een eerste analyse bleek dat vooral te komen door de huishoudelijke uitgaven en de variabele lasten van Hondje. In de eerste zat ook de aanschaf van diverse meubels, die heb ik er uitgefilterd. En de variabele lasten van Hondje werden vertekend door af en toe een omvangrijke rekening van de dierenarts (en het feit dat betalingen aan de uitlaatservice soms net over de maandgrens heengaan waardoor er ook negatieve uitschieters ontstaan).

Uiteindelijke zijn er drie categorieën die ik nader bekeken heb: Voeding, Horeca, en Huishoudelijke Uitgaven

Voeding

Het beeld bij Voeding is niet helemaal zuiver. Want de voornaamste categorie in deze groep zijn onze uitgaven in de supermarkt, en zoals ik al opmerkte kopen wij daar ook een aantal dingen die in de groep Huishoudelijke Uitgaven vallen (zoals schoonmaakmiddelen en wasmiddel). Maar als ik door Excel een lineaire trendlijn laat tekenen (de stippellijn in onderstaande grafiek) dan valt welt op dat de uitgaven fors gestegen zijn. Van ongeveer € 425 begin 2017 naar ongeveer € 575 per maand nu. Een stijging van 35% in 4,5 jaar.

De werkelijkheid is genuanceerder. Ik zie de pieken in de coronatijd duidelijk hoger liggen dan daarvoor. Vroeger lunchten we vijf dag per week op kantoor. De kosten daarvan zaten in onze persoonlijke uitgaven, niet in de gezamenlijke uitgaven, en vallen dus buiten dit overzicht. Nu lunchen we thuis en betalen dat uit het gezamenlijk boodschappenbudget.

Maar goed, is dit veel? Het is een substantieel deel van onze maandelijkse uitgaven, dat zeker. Gelukkig is daar altijd het NIBUD, die een mooie pagina met vergelijkingsbedragen heeft. Daar vind ik ook de dagelijkse minimale kosten voor voeding per persoon. Voor een vrouw in de leeftijd van 14 tot 50 jaar is dat € 5,97, voor een man in de leeftijd van 14 tot 50 jaar is dat € 6,69. Bij elkaar is dat € 12,66 per dag oftewel gemiddeld € 385,08 per maand.

Daar zitten we fors (€ 190 oftewel 50%) boven. Deels zal dat komen omdat er ook andere huishoudelijke uitgaven in deze groep zitten, en deels omdat we luxere keuzes maken en dus niet op de minimale kosten uitkomen. Zo gebruiken we veel biologische producten. Een factor is ook dat de dichtstbijzijnde goedkope supermarkt op 3 kilometer afstand van ons huis ligt. Bovendien lees ik dat dagelijkse boodschappen de afgelopen anderhalf jaar ook echt duurder geworden zijn. Maar het maakt wel dat dit een categorie is waar, indien wenselijk of nodig, nog op te besparen moet zijn. Voor nu doen we dat niet, goed eten vinden we erg belangrijk.

Horeca

Er zit natuurlijk een klein verband tussen uitgaven aan voeding en horeca-uitgaven. Geldnerd en Vriendin gingen pré-corona graag uit eten. En de corona-periode zien we dus terug in onze horeca-uitgaven, dat schreef ik begin dit jaar ook al. Waarbij je goed kunt zien dat we in de zomer van 2020 wel naar buiten mochten, en ook de heropening van de horeca in mei 2021 is terug te zien. Ik verwacht dat we vanaf 2022 het oude gemiddelde weer oppakken, gecorrigeerd voor inflatie prijsverhogingen in de horeca. Ook dit is dus een categorie waar, indien wenselijk of nodig, nog wel op te besparen moet zijn.

Ik heb inmiddels in mijn administratie een aparte kostencategorie aangemaakt voor Afhaal- en Bezorgmaaltijden. Die heb ik met terugwerkende kracht verwerkt tot en met 2019. Tot op heden verdween dat namelijk op één grote hoop met alle andere horeca-uitgaven, maar dit willen we wel apart kunnen volgen.

Huishoudelijk

In de Huishoudelijke Uitgaven zit nog één luxe categorie, de schoonmaakster die eens in de twee weken Geldnerd HQ grondig onder handen neemt. Dat maakt dat wij in onze vrije tijd ook echt vrij zijn, en alleen af en toe kleinere klusjes hoeven te doen. Dat is een weloverwogen luxe, die ook wegbezuinigd kan worden indien wenselijk of nodig. Verder zitten hier kleine uitgaven voor kamerplanten en de tuin en noodzakelijke dingetjes voor klein onderhoud, zoals de vervanging van kapotte lampen. Niet echt dingen waar uitgebreid op te bezuinigen valt.

Overige

Verder is het niet erg spannend. De variabele lasten voor Hondje zijn eigenlijk niet zo variabel, als ik zijn medische capriolen weg laat. Een zak voer per maand, dat is tegenwoordig verplicht dieetvoer, en een zakje snoepjes, dat is het wel. Daar valt niet echt op te besparen. En de uitgaven in de categorie Overig zijn helemaal beperkt en incidenteel, soms gaan er maanden voorbij tussen twee uitgaven in deze categorie.

Conclusies

Op boodschappen en horeca moet, indien echt nodig, nog wel een paar honderd euro per maand te bezuinigen zijn. Maar dat is niet iets waar we nu energie in willen steken. En als nodig kan er ook nog ruim € 100 per maand bespaard worden door de schoonmaakster op te zeggen. Maar ook dat is voorlopig een bewuste keuze en die houden we dus aan.

Het is wel een veilige gedachte dat we, met wat goede wil, nog een besparingspotentieel van enkele honderden euro’s per maand hebben. Daarnaast zouden we kunnen stoppen met de extra aflossing op de hypotheek en als het echt moet zelfs met de sneeuwbal. Bij elkaar is dat ruim 40% van de uitgaven in onze gezamenlijke huishouding. Zelfs als één van onze inkomens volledig weg zou vallen, komen we niet in de problemen. Dat geeft rust. En het maakt dat ik me ook weer eens realiseer hoe bevoorrecht wij zijn. Daar af en toe even over nadenken kan ook geen kwaad.

Hoe is het met jouw variabele lasten?

Genoeg

  • Berichtcategorie:Minimalisme

Dat ik er minder over schrijf, wil niet zeggen dat ik er niet meer aan doe. Integendeel, zou ik willen zeggen. Minimalisme. Maar het is hier zover doorgevoerd in het dagelijks leven dat het mij al nauwelijks meer opvalt.

Minimalisme

De definitie van minimalisme die mij het meest aanspreekt komt van de Amerikaanse ‘goeroes’ van BecomingMinimalist.com. Minimalisme is het naar de voorgrond halen van de dingen die we het meest waarderen en het verwijderen van alles wat ons hier juist van afleidt. Het vereist steeds weer een bewuste beslissing omdat het een levensstijl is die ingaat tegen de cultuur van overconsumptie die ons omringt. De wereld waarin we leven is niet vriendelijk voor het streven naar minimalisme. De cultuur en meedogenloze reclamecampagnes roepen ons op om meer, beter, sneller en nieuwer te kopen. De reis naar het vinden van eenvoud vereist voortdurende aandacht.

Rust

Als jullie nu bij mij naar binnen zouden kijken dan kon je zien dat ik dit stukje zit te tikken aan een vrijwel leeg bureau. Die ziet er nog ongeveer hetzelfde uit als een jaar geleden. Van de plannen die ik destijds had om de werkplek verder in te richten heb ik niets gerealiseerd. Wel heb ik voor een paar tientjes een tablethouder gekocht. Gedurende de werkweek zit daar de zakelijke tablet in, die ik gebruik voor de meeste videovergaderingen. Dat geeft meer vrije ruimte op het bureau, die ik gebruik voor… niets eigenlijk. Ik gebruik zelfs geen schrijfboekje meer. Al mijn aantekeningen verwerk ik meteen elektronisch, in mijn huidige functie heb ik een systeem uitgewerkt waar alle acties en aandachtspuntjes en stukken logisch in passen. Dat kostte 6 maanden, in die tijd gebruikte ik juist wel papier. Maar nu is het niet meer nodig. Een leeg bureau geeft rust en focus.

Om mij heen dichte kasten, ook gericht op rust. En zelfs als ik mijn eigen kast opentrek is die erg leeg. Een schap met memorabilia, een schap met een paar dichte opbergdoosjes met kantoorartikelen en ICT-accessoires (kabeltjes en zo, alleen voor apparaten die ik nog daadwerkelijk gebruik), en een schap met één klapper en een bakje met wat losse spullen als de cardreaders voor het internetbankieren. De twee schappen daaronder zijn voor Hondje. Daar bewaren we zijn medicijnen, snoepjes, zijn voer, jasjes en speeltjes. Ja, onze hond draagt jasjes. Weet je hoe koud de Nederlandse winter is als je geboren en getogen bent in een Ver en Warm Land? Verder staat hier in mijn werkkamer alleen maar een SONOS speaker. En op de vloer een mand en drinkbakje voor ons Hondje. Daar ligt hij vaak ’s middags te slapen, nadat de uitlaatservice hem thuisgebracht heeft.

Onze woonkamer is ook een oase van rust. Een aannemer die een tijdje geleden kwam kijken voor een klusje vroeg ons zelfs wanneer de rest van de meubels zou komen. Die komen niet. Onze schoonmaakster is er blij mee. Die hoeft niet duizend-en-een dingen te verplaatsen als ze bezig is met haar ronde. En daarna weer terug te zetten. Dat scheelt haar een hoop tijd (en ons dus geld). Als Vriendin en ik zitten te kijken naar een programma als BinnensteBuiten dan zien we vaak huizen die totaal volgepropt staan met spullen. Brocante. Een duur woord voor oude lelijke rommel, wat mij betreft. Ik word er onrustig van. En dat wil ik niet. Deze wereld heeft al genoeg teveel prikkels. Ik geniet elke keer weer van de rust als ik onze woonkamer binnenkom. En elke ochtend neem ik de woonkamer en de keuken mee als ik, na het ontbijt, een opruimrondje doe. Zitgedeelte opgeruimd, kussens recht, de bakjes van Hondje schoon en bijgevuld, idem het koffie-apparaat, afwas weg, aanrecht leeg, doekje erover. Schoon. Opgeruimd. Rust. Daar hebben we de hele dag plezier van. Elke dag.

Ballast

Onze spullen zijn een grotere belasting voor het milieu dan ons reisgedrag of de hoeveelheid vlees die we eten, las ik een tijdje geleden in het AD. Mijn persoonlijke bezittingen (inclusief kleding) passen in 5 verhuisdozen en 2 koffers. Dat voelt prettig. Niet om snel weg te kunnen, want het bevalt me hier uitstekend. Maar wel omdat het betekent dat ik weinig ballast heb.

En toch kom ook ik nog om in de spullen. Onlangs bedacht ik dat ik geen fatsoenlijke ’tussenjas’ had om op koudere en nattere voorjaarsdagen (het gemiddelde in Nederland?) ons Hondje uit te laten. En vervolgens realiseerde ik mij dat ik een opbergdoos heb met wandeluitrusting voor lange afstandswandelingen. Met daarin nog twee jassen die hiervoor geschikt zijn. En dan ben ik toch echt al een jaar of 10 met minimalisme bezig… Gelukkig had ik dit inzicht voordat ik een nieuwe jas kocht. En de jas uit de doos is misschien niet meer hip, maar dat heeft mij nog nooit geïnteresseerd. Ik heb een ‘klassieke’ kledingsmaak. En val qua leeftijd inmiddels ook wel onder de ‘klassiekers’.

Sneller en Complexer

Hebben jullie dat ook? Het gevoel dat de hele wereld steeds sneller en complexer wordt? Ik ben natuurlijk een ouwe zak en kan niet meer zo goed meekomen. Maar toch heb ik de stellige indruk dat het allemaal steeds complexer wordt. Het is ook makkelijker om iets complex te maken dan om het eenvoudig te maken, dat merk ik wekelijks in mijn werk. Het moet ook allemaal steeds sneller. Ik ben één van de weinigen die nog protesteert als er weer eens iets binnen twee dagen moet gebeuren zonder dat duidelijk is waarom dat moet. Meestal blijkt dan dat het helemaal niet hoeft. Dat scheelt een hoop onrust.

Ik heb daar geen zin meer in. Begin dit jaar ben ik overgegaan naar een vierdaagse werkweek. Daarmee ben ik, voor mijn gevoel, uit de Megasekte van de Hardwerkenden gestapt. En dat bevalt uitstekend. Op dinsdagavond komt Zaagmans om de week doormidden te zagen. De vierdaagse werkweek in combinatie met het thuiswerken geeft enorm veel rust en regelmaat. Daar word ik een blijer mens van.

Optimaliseringsdrang

Naast dat ik al bijna zes jaar schrijf op deze blog, volg ik ook heel veel andere financiële blogs. Een nogal beweeglijke collectie, want bloggers komen en gaan. En als je veel leest dan zie je ook opvallende overeenkomsten en verschillen. Ik zie op de meeste plekken een enorme optimaliseringsdrang. Wat is de allerbeste hypotheek, de beste beleggingsstrategie, de allergoedkoopste broker, het beste fonds, net die ene euro extra verdienen en besparen.

Het klopt, kosten zijn een belangrijke factor in het uiteindelijke rendement. Maar de ontwikkeling van de huizenmarkt en de aandelenmarkten heeft uiteindelijk veel meer impact op mijn rendement. En juist daar heb ik geen invloed op. Dat kan ik niet compenseren met dat ene Eurootje extra besparen. Dan ben ik maar een jaartje later financieel onafhankelijk, toch? Of eerder, als de markt meezit. Dat is wat het Stoïcisme ons leert. Voel je niet slecht over zaken die je niet direct kan veranderen, maar accepteer en waardeer dat juist.

Genoeg

Het gevoel hebben dat je genoeg hebt. Dat is de zoektocht. Want als je steeds meer wilt wordt de reis eindeloos.

Wanneer is het voor jou genoeg?

Duurste Hondje van de wereld?

Niet zo heel lang geleden schreef ik een update over de kosten van ons Hondje. Blijkbaar heeft hij dat gelezen, en zinde hij op wraak omdat wij zo weinig aan hem uitgeven….

De afgelopen maand heeft hij ons dan ook behoorlijk op kosten gejaagd. En ons behoorlijk laten schrikken, want het scheelde maar een haartje of we waren ons Hondje kwijt geweest.

Ruim € 1.300 in iets meer dan een maand. Vooral aan medische kosten. Je weet dat dit kan gebeuren met een huisdier, zeker als het beestje wat ouder wordt. Ons Hondje is inmiddels 12,5 jaar. En we houden heel veel van hem, dus ik heb het er graag voor over om hem nog langer bij ons te houden. Maar mijn achterstand op de spaardoelstelling zal ik wel niet meer inhalen dit jaar. En de gemiddelde maandelijkse kosten van ons Hondje stijgen van € 352 naar € 380, de dierenarts heeft nu een iets groter aandeel in de totale kosten….

Wat is er gebeurd?

Het begon op een zaterdagochtend. Hondje wilde absoluut niet opstaan en had ook geen zin in de ochtendwandeling. Eén plasje maar. Verder stond hij bibberend naast me. Nou doet hij wel vaker gek als hij iets verkeerds gegeten heeft. Maar het werd erger gedurende de dag. ‘s Middags droeg ik hem naar het uitlaatgebied, 50 meter van onze voordeur. Bibberend stond hij om zich heen te kijken, een zielig hoopje ellende. Ook zondag werd het niet beter. Integendeel. We overwogen om de weekenddienst van onze dierenarts te bellen, maar ‘s middags leek hij wat op te knappen. De tweede nacht bracht geen verdere verbetering. Dus op maandagochtend belden we de dierenarts, waar we snel terecht konden.

De dierenarts gaf ons Hondje een antibiotica-injectie en deed een algemene controle. Ons Hondje is al wat ouder, en uit eerdere controles weten we dat hij een hartruisje heeft. We zijn dus snel doorverwezen naar het dierenziekenhuis. Daar kreeg ons Hondje een hartecho. Dat is iets wat zowel Vriendin als ik nog nooit gehad hebben, maar Hondje dus inmiddels wel. Gelukkig bleek uit de echo dat zijn hart geen problemen geeft. Dat is fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. Dinsdag ging het ook nog niet beter. ‘s Middags gingen we terug naar de dierenarts en werd er bloed afgenomen. Maar alle waarden waren normaal. We kregen een kuurtje met ontstekingsremmers mee. We kregen ook het verzoek om de dag erna op drie tijdstippen urine op te vangen en de samples te komen brengen voor onderzoek. Het werd weer een slapeloze nacht. Hondje was rusteloos en wij waren bezorgd.

Woensdagochtend om 06.30 uur liep ik met Hondje en een soeplepel buiten. Zodra hij zijn poot optilde stak ik de soeplepel eronder om de urine op te vangen. Met een pipet nam ik een sample. Later op de ochtend en in de loop van de middag deden we dat nog een keer, en daarna bracht ik de samples naar de dierenarts. Eind van de middag kregen we een telefoontje. Ook zijn nierwaarden waren fantastisch voor een hondje van deze leeftijd. Dat was fijn nieuws, maar daarmee wisten we nog steeds niet wat de oorzaak van de symptomen van Hondje was. We gingen dus gewoon door met het kuurtje dat we de dag ervoor gekregen hadden.

Donderdag verliep rustig. Het ging bij vlagen iets beter, maar echt zichzelf was hij niet. En vrijdagochtend was het weer slechter. Telefonisch overlegden we met de dierenarts. We gingen naar het dierenziekenhuis voor een echo van de buikholte. En vreesden ondertussen voor het ergste, want ons Hondje was inmiddels een lusteloos hoopje ellende. De buikecho leverde gelukkig wel iets op. Zijn alvleesklier was duidelijk opgezet. Er werd gelukkig geen tumor gezien, want dat was waar we bezorgd over waren. Een gericht bloedonderzoek bevestigde vervolgens dat de alvleesklier ontstoken was. Hondje kreeg een morfine-injectie en een injectie met middelen tegen de misselijkheid. En gewapend met een stapel medicijnen, dieetvoer en ons Hondje mochten wij weer naar huis.

Enkele uren later thuis stortte Hondje volledig in. Wankelend stond hij te bibberen op zijn pootjes en te piepen. Even later lag hij doodstil op mijn schoot. Daar, op dat moment, was ik bang dat we hem zouden verliezen. Een telefoontje met het dierenziekenhuis bracht geruststelling. Hondje was zo stoned als een garnaal door de morfine. Niet alle honden reageerden zo heftig, maar hij had duidelijk een ‘slechte trip’. En dat kon nog wel even duren….

We hadden eindelijk weer een redelijke nacht. Dat zal van de uitputting geweest zijn. En de volgende ochtend rond 06.30 uur werden we gewekt door een Hondje dat met veel kabaal van het bed sprong om uitgebreid te gaan drinken. Bij de wandeling daarna had hij zelfs alweer een beetje praatjes, liep hij vooruit en nam hij uitgebreid de tijd om te snuffelen en te plassen. Eten wilde hij nog nauwelijks en het toedienen van de medicijnen was een drama. En hij was rusteloos. Stukjes kip en andere snacks waar pilletjes in verstopt waren herkende hij feilloos en legde hij naast zich neer. Dat bleef eigenlijk het hele weekend zo en ook op maandag werd het niet beter.

En ondertussen werd ons Hondje incontinent. Als we ‘m niet elke drie uur uitlieten gebeurden er ongelukjes. Hij dronk ook veel, veel meer dan normaal. Dus belde ik dinsdagochtend de dierenarts maar weer op. En liep weer met een soeplepel naast het Hondje om een nieuw urinesample op te vangen. Nog een onderzoek, en het bleek dat Hondje nog weer een nieuwe infectie had opgelopen, vermoedelijk een blaasontsteking. Waarschijnlijk omdat na anderhalve week ziek zijn z’n weerstand erg verzwakt was. Dus liep ik even later met een antibioticakuur voor een week de praktijk weer uit. De dierenarts verzekerde mij dat deze pilletjes naar lever smaken. Ik heb haar niet gevraagd of ze dat zelf voorgeproefd heeft…

Het hielp gelukkig wel. We verpulverden de tabletjes, mengden het met wat water en strooiden het over de gekookte kipfilet waar we hem nog steeds mee verwenden, en die hij (met de medicijnen) gulzig opat. De incontinentie verdween. En langzaam kreeg hij zijn levenslust en energie weer terug. Hij is er nog.

Bij ons overheerst de opluchting dat we ons Hondje nog wat langer bij ons kunnen houden. We zijn blij dat onze financiën op orde zijn en dat we ons deze medische kosten kunnen veroorloven. En ook dat we ’s nachts weer gewoon door kunnen slapen. Hij moet wel de rest van z’n leven op dieet, dus de eerste zak met dieetbrokken zit ook al in dit kostenoverzicht.

Hoe gaat het met jouw huisdier?